(OS)ก็เค้ามีมินฮยอกคนเดียว(โฮกี้)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 71 Views

  • 0 Comments

  • 1 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    71

    Overall
    71

แนะนำเรื่องแบบย่อๆ
ฟิคโฮกี้


ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
ไฮเฮลโหลวอันยองง!!
สวัสดีค่าาา เจอกันอีกแล้วน้านี่ฟิคเรื่องที่4ของไรท์ล้ะ555 ทำฟิคมอนต้ามาตลอดเลยย นี่ฟิคสั้นเรื่องแรกของไรท์เลยนะคะยังไงก็ฝากอ่านด้วยน้าาาา

เรื่องในตอนนี้ อัพเดท 17 ก.ย. 59 / 19:21

บันทึกเป็น Favorite


ติ๊ด!
เสียงเปิดประตูดังขึ้นปรากฏร่างของชายหนุ่มรูปร่างสมส่วนผมสีบอลนด์ทองอยู่ในชุดสูทสีดำ'โฮซอก'ค่อยๆย่างกรายเข้ามาในห้องด้วยความเงียบเพราะเขารู้ดีว่าคนที่มาถึงห้องก่อนที่เขาจะมาถึงจะต้องเป็นมินฮยอกน้องร่วมห้องของเขาแน่ๆ 
"กลับมาแล้วหรอครับ?"
มินฮยอกเอ่ยถามขึ้นค่อยๆยันตัวลุกขึ้นจากโซฟากว้างสีเทา
"ครับพี่กลับมาแล้วเห็นจูฮอนบอกว่าวันนี้มินฮยอกไม่สบายจนอาจารย์ต้องให้พากลับมาที่ห้องเลยหรอครับ?"
โฮซอกว่าก่อนที่จะค่อยๆวางกระเป๋านักเรียนลงที่โต๊ะก่อนจะค่อยๆเดินเข้ามานั่งข้างๆมินฮยอก 
ใบหน้าที่แดงระเรื่อตาที่ดูลอยโหลกว่าปกติบ่งบอกโฮซอกได้อย่างดีว่าคนตัวเล็กนี่มีไข้จริงๆ
"ไหนมาให้พี่วัดไข้หน่อย"
กล่าวจบโฮซอกก็ค่อยๆเอาหน้าของตนเองแตะกับหน้าผากมนของมินฮยอกเบาๆไอร้อนที่เห่อล้นออกมาจากใบหน้าเนียนสวยนั่นกับหน้าผากของมินฮยอกที่มีอุณหภูมิร้อนจัด
"โอ๊ะมินฮยอกไข้ขึ้นจริงๆด้วย"
ร่างสูงรีบวิ่งไปกะละมังใสที่มีน้ำกับผ้าขนหนูผืนสีฟ้าอ่อนออกมาหามินฮยอก
"ไข้สูงขนาดนี้กินยารึยังหืม?"
มินฮยอกอ้ำอึ้งเพราะตั้งแต่ที่จูฮอนมาส่งเขาไว้ที่นี่มินฮยอกก็ล้มตัวลงนอนกับโซฟาไม่ได้ลุกขึ้นไปกินยาอย่างที่ควรจะทำถ้าบอกพี่โฮซอกไปว่ายังไม่ได้กินยาต้องถูกพี่โฮซอกดุแน่ๆ...
"เอ่อ...กิน..กินแล้วครับ"
มินฮยอกตัดสินใจโกหกไปเพื่อให้ตัวเองรอดจากการถูกดุในครั้งนี้
"มินฮยอก...รู้ใช่ไหมว่าถ้าโกหกจะเกิดอะไรขึ้น?"
มินฮยอกโกหก โฮซอกรู้ดีเขารู้นิสัยของมินฮยอกดีมากกว่าใครๆ เพราะมินฮยอกอยู่กับโซฮอกมาตั้งนานเพราะว่าพ่อกับแม่ของมินฮยอกเสียตั้งแต่มินฮยอกยังอายุแค่14ตอนนั้นเขาโตได้อายุ17แล้วมินฮยอกเป็นคนที่ร่าเริงและสดใสพ่อกับแม่ของมินฮยอกเป็นหุ้นส่วนบริษัทกับพ่อของเขาเขาจึงสนิทกันมาตั้งแต่เด็กๆจนมาถึงวันที่ทำให้มินฮยอกสภาพจิตใจย่ำแย่มากถึงมากที่สุดวันที่พ่อและแม่ของมินฮยอกจับได้ว่ามีการลักลอบของเงินบริษีททั้งหมด200ล้านตอนนั้นทั้งบริษัทของพ่อแม่มินฮยอกและพ่อของโฮซอกอยู่ในขั้นวิกฤติรุนแรงมากแต่พ่อของโฮซอกโชคดีที่กู้วิกฤติได้ทันเว้นแต่ทางครอบครัวของมินฮยอกที่พอรู้ข่าวว่าครอบครัวตัวเองโดนยัดยอกเงินถึง200ล้านก็คิดสั้นจะฆ่าตัวตาย...เหลือแต่มินฮยอกคนเดียวที่รอดออกมา..ถ้าวันนั้นพ่อของโฮซอกไม่เข้าไปช่วยมินฮยอกไว้ป่านนี้โฮซอกก็คงไม่ได้อยู่กับมินฮยอกแบบนี้ 

'คุณคะคุณคิดจะทำอะไร!'
'ผมขอโทษนะคุณหญิงแต่ผมคิดว่าไม่มีทางออกจะดีไปกว่าทางนี้อีกแล้ว'
'คะ..คุณคะ..ยะ..อย่า!'
'คุณพ่ออย่าทำคุณแม่นะครับคุณพ่อ!'
ปัง! ปัง! ปัง!
'คุณแม่!!!'
'มินฮยอก..พ่อขอโทษนะแต่พ่อ..'
'นั่นแกจะทำอะไรไอ้ชินกวา!...อุนบิน!'
'ฮึก..ฮึก ฉะ ฉัน...ฉันไม่รู้ว่าควรจะอก้ปัญหายังไงแล้วให้มินฮยอกได้ไปกับฉันกับอุนบินเถอะนะ..'
'แกเป็นบ้าไปแล้วรึไงว้ะ! นี่...นี่แกฆ่าอุนบินต่อหน้ามินฮยอกแกฆ่าเมียแกต่อหน้าลูกแกแล้วแกคิดที่จะมาจบปัญหาด้วยวิธีโง่เง่าแบบนี้เนี่ยนะ!'
'ถอยออกไป! แกอย่าเสร่อ! อุนบินมินฮยอกเป็นเมียและเป็นลูกของฉันฉันจะฆ่ามันยังไงก็ได้!'
'คุณพ่อจะฆ่าผมคุณพ่อฆ่าคุณแม่ผมเกลียดคุณพ่อ!'
'ชินกวาอย่า!'
ปัง!
'คุณพ่อ!'
.
.
.
.
.
.
ตั้งแต่วันนั้นมินฮยอกก็สนิทกับโฮซอกมาตลอดเพราะหลังจากเหตุการณ์วันนั้นมินฮยอกก็ไม่ยอมออกมาพบและคุยกับใครยกเว้นโฮซอกคนเดียวจนเจ้าตัวต้องร้องขอมินฮยอกให้ออกมาทำตัวปกติ
แต่ความสนิทมันก็เพิ่มมากขึ้นโฮซอกมองเห็นมินฮยอกในหลายๆมุมที่ไม่มีใครเคยเห็นจนความรู้สึกของโฮซอกมันไม่ได้หยุดแค่คำว่า'พี่น้อง'

"พี่จะถามมินฮยอกเป็นครั้งสุดท้าย...กินยารึยังครับ"
โฮซอกจ้องเข้าไปในดวงตากลมใสที่ตอนนี้สั่นระริกเพราะกลัวว่าโฮซอกจะจับได้
"กิน แล้ว ครับ"
มินฮยอกค่อยๆเอ่ยคำพูดแต่ละคำออกมาช้าๆ 
โฮซอกยกยิ้มขึ้นมุมปากชัยชนะนี้เป็นของเขามินฮยอกยังไม่ได้กินยาจริงๆเพราะยาน่ะมันหมดไปตั้งแต่ตอนที่เขาไม่สบายเมื่อคราวก่อนแล้ว
"โกหกต้องโดนลงโทษนะครับ"
"โกหกอะไรกันครับมินฮยอกกินยาแล้วจริงๆ"
ยัง..ยังจะเถียง
"แต่ยามันหมดไปจากตู้นานแล้วนะครับแล้วยาอันใหม่ก็อยู่นี่"
โฮซอกชูซองยาขึ้นเขาเพิ่งซื้อมันขึ้นมาก่อนจะกลับมาถึงห้อง
"ว่าไงครับ"
"เอ่อ...ผม..เอ่อ"
"ต้องโดนลงโทษนะครับมินฮยอก"
ว่าจบโฮซอกก็ค่อยๆเคลื่อนหน้าเข้าหามินฮยอก มินฮยอกหลับตาปี๋และเบี่ยงหน้าหนีโฮซอกแต่ก็โดนมือหนาจับใบหน้าเรียวให้หันเข้าหาตนพลางจ้องดวงตาใสนั้น 
"พะ..พี่โฮซอก"
"พี่ไม่เคยคิดกับมินฮยอกแค่น้องชายเลยนะอืม..ตอนแรกพี่ก็รู้สึกกับมินฮยอกแค่น้องชายแต่พอมาสนิทมาเริ่มรู้จักเห็นมินฮยอกในมุมที่คนอื่นไม่เห็นพี่ยิ่งอยากปกป้องมินฮยอกอยากดูแลมินฮยอก.."
"พี่..โฮซอก.."
"มินฮยอกพี่ชอบมินฮยอกจริงๆนะครับ"
"..."
โฮซอกค่อยๆเลื่อนหน้าเข้าไปใกล้จรดริมฝีปากของตนกับริมฝีปากสีแดงชมพูของมินฮยอกค่อยๆไล่ละเอียดชิมความหวานแต่เพราะพิษไข้มันเลยทำให้อุณหภูมิปากของมินฮยอกร้อนกว่าปกติ ลิ้นหนาค่อยๆไล่ต้อนลิ้นเล็กที่ทำเงอะงะจนลมหายใจของมินฮยอกใกล้หมด
"อื้อ.."
โฮซอกผละปากออกจากริมฝีปากของมินฮยอก
"มินฮยอกรู้สึกยังไงกับพี่?"
มินฮยอกหลบสายตาต่ำลงเพราะไม่กล้าที่จะสบสายตาของโฮซอก หากถามว่าเขารู้สึกอย่างไรเขาก็รู้สึกแบบที่โฮซอกรู้สึกกับเขาทุกครั้งที่อยู่ใกล้ทุกครั้งที่คนเป็นพี่ดูแลหัวใจของมินฮยอกมันจะเต้นถี่จนไม่เป็นจังหวะเสมอมีความสุขทุกครั้งที่โฮซอกห่วงเขา เขาทั้งรักทั้งชอบโฮซอกชอบมาตั้งนานแล้ว
"ผม..."
"อย่าปฎิเสธตัวเองสิพี่ยังไม่เคยปฎิเสธตัวองเลยนะ"
"ผมก็ชอบพี่โฮซอกครับ.."
มินฮยอกตัดสินใจเฮือกสุดท้ายบอกความในใจของตนเองกับโฮซอก
 ร่างหนาดึงร่างบางเข้ามากอดแนบอกลูบหัวด้วยความเอ็นดู
"พี่จะดูแลมินฮยอกเอง..คบกับพี่นะ"
"อื้อ"
โฮซอกยกยิ้มก่อนจะกระชับกอดให้แน่นขึ้นคืนนี้เขาจะระบายพิษไข้ของมินฮยอกด้วยอ้อมกอดของเขาเองเนี่ยแหละ


ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ เด็กหญิงมินมุง จากทั้งหมด 5 บทความ

บทวิจารณ์

เขียนบทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

เขียนคำนิยม

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

0 ความคิดเห็น

พิมพ์เลขที่เห็น