จากเด็กเกเร . . . สู่ฝันวันติดหมอ .

  • 99% Rating

  • 42 Vote(s)

  • 51,709 Views

  • 786 Comments

  • 651 Fanclub

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    905

    Overall
    51,709

  • Comments
    786

  • Fanclub
    651

ตอนที่ 4 : เมื่อผมรู้ตัวว่าเรียนแผนการเรียนวิทย์ฯ-คณิตฯไม่ได้ .View : 5447 , Rating : 74 / 15 vote(s)

3 ส.ค. 56

ตอนที่ 4 : เมื่อผมรู้ตัวว่าเรียนแผนการเรียนวิทย์ฯ-คณิตฯไม่ได้ .View : 5447 , Rating : 74 / 15 vote(s)

3 ส.ค. 56


                          เมื่อผมรู้ตัวว่าเรียนแผนการเรียนวิทย์ฯ-คณิตฯไม่ได้


   เมื่อใกล้จะจบเทอม 2 ของม.3 ทางโรงเรียนจะให้สิทธิ์นักเรียนเก่าในการเลือกแผนการเรียนที่จะเรียนต่อในม.ปลาย ผมเองก็ตั้งเจตนารมณ์ไว้อยู่แล้วว่าอยากเป็นหมอ ดังนั้นผมจึงมีความจำเป็นจะต้องเลือกแผนการเรียน วิทย์ฯ-คณิตฯ ตอนนั้นเพื่อนๆแต่ละคนตื่นตัวในเรื่องการเข้าเรียน.4 หรือ เข้าเรียนในสายอาชีพ (อาชีวะ) ตามแต่ละเส้นทางที่ตั้งไว้ของแต่ละคน

  ผมผ่านการตรวจคุณสมบัติโดยทั่วไปก็คือตรวจร่างกาย ความประพฤติ คุณลักษณะอันพึงประสงค์ ที่เป็นหลักเกณฑ์เบื้องต้นในการต่อเข้าม.4 ผมไม่ได้คิดหรือมีแผนที่จะไปสอบ รร. อื่นเลย เพราะผมไม่รู้เรื่อง ผมไม่รู้ว่ารร.ไหนดังบ้าง เพราะที่ผ่านมาผมไม่เคยสนใจแม้แต่นิดเดียว แน่นอนว่า รร.เก่า เป็นที่ๆเดียวที่ผมวางแผนกำหนดไว้ว่าจะเรียนในอีกสามปีข้างหน้า

  วันเลือกแผนการเรียน ผมก็ไปพร้อมๆกับกลุ่มเพื่อนด้วยกันที่เลือกเรียนในสายสามัญ (ม.ปลาย) พอไปถึง เขาก็แจ้งเกรดเรามาว่าเกรดเราได้เท่าไหร่ ทีนี้ก็แนบมาด้วย แผนการเรียนในแต่ละแผนจะต้องมีเกรดเท่าไหร่ จึงจะมีสิทธิ์เข้าเรียนในแผนการเรียนนั้นๆ

  ผมดูเกรดตัวเองผมได้เกรดเฉลี่ยวิทย์ฯ/คณิตฯ = 1.9x ซึ่งเกรดขั้นต่ำที่มีสิทธิ์ยื่นแผนการเรียนวิทย์-คณิตฯได้ก็คือ ต้องไม่ต่ำกว่า 2.80 เท่านั้นละครับ โลกมันมืดฟ้ามัวดิน แอร์ในห้องประชุมเย็นๆ ผมนี่เหงื่อออกพลั่กเลย ภาพในสมองที่คิดคือ ผมไม่มีโอกาสเรียนหมอแล้วแน่ๆ  วิศวะฯ เภสัช ทันตะ ฯ สัตวฯ ไม่ต้องไปพูดถึง แผนการเรียนวิทย์ ยังเข้าไม่ได้เลย ผมไล่ดูรายละเอียดไปเรื่อยๆ ที่มันน่าอนาจใจกว่าคือแม้แต่ ศิลป์-คำนวณผมก็เข้าไม่ได้ ชีวิตอะไรมันจะตกต่ำได้แบบนี้ แผนการเรียนเดียวที่ผมเข้าได้ก็คือสาย ศิลป์ - ภาษา

  ผมไม่รู้จะทำยังไง มันมืดแปดด้านไปหมดในตอนนั้น เพื่อนๆกำลังยิ้มร่าเลือกกันอย่างสบายใจ (เพื่อนเลือกสายภาษา) แต่ผมนั่งเครียดพะอืดพะอม เพราะผมเรียนสายวิทย์ฯไม่ได้ ตอนนั้นนึกย้อนภาพที่ตัวเองทำตัวแย่ๆตอนม.ต้น ผมอยากย้อนเวลากลับไปมาก ความรู้สึกตอนนั้นคือมันสูญเสีย มันเฟลมากๆ

  ผมเดินทางกลับบ้านมา ผมรู้เลยว่าผมซึมๆไป พอแม่กลับมาบ้าน ผมก็บอกให้แม่รู้เกี่ยวกับเรื่องเรียน

ผม ; แม่ สุ่ยเข้าเรียนวิทย์ฯไม่ได้อะ เกรดสุ่ยไม่ผ่านเกณฑ์

แม่ ; (ทำหน้าจริงจัง) จริงหรอ ?

ผม ; ทำไงดีอะแม่ (คือแม่ผมก็รู้ว่าผมอยากเป็นหมอครับ)

แม่ ; พูดจริงพูดเล่นเนี่ย (เหมือนแม่คิดว่าผมอำ คือผมกับแม่สนิทกันมากชอบอำกันเรื่อยครับ) 

ผม ; จริง..แม่

แม่ ; ลูกลองไปขออาจารย์ดูก่อนอะ อาจารย์แนะแนวเนี่ย ลองไปขอดู ได้ไม่ได้มาบอกแม่อีกที ยังไงแม่ก็ต้องให้สุ่ยเข้าวิทย์ให้ได้อยู่แล้ว

   ในแต่ละคืน ผมนอนมือก่ายหน้าผาก คิดแล้วคิดอีก นอนโทษตัวเองอย่างเดียว บ่นเหมือนคนบ้าในใจว่า ทำไมเราไม่ตั้งใจเรียนแต่ทีแรก คือในใจคิดอย่างเดียวว่าถ้าติดเมื่อไหร่จะต้องเรียนให้ได้ดี ต้องเอาดีให้ได้

   ผมเดินไปที่ห้องแนะแนวเพื่อไปคุยกับอาจารย์ว่าให้ผมเข้าเรียนเป็นกรณีพิเศษ อาจารย์ก็ถามว่าเกรดเราเท่าไหร่ พอแค่อาจารย์ดูเกรดเท่านั้นละ เหมือนกับอาจารย์ท่านตะลึงไปเลย ตอนนั้นคือผมคิดอย่างเดียวว่าต้องหน้าด้านเข้าไว้ ไม่นาน อาจารย์ก็ถามว่าจะเรียนไหวหรอเกรดแค่นี้เองนะ แล้วจบม.6อยากไปสอบเข้าอะไร

  ผมบอกกับท่านเลยว่า ผมอยากเรียนหมอครับ คือมันเป็นการหน้าด้านที่สุดเท่าที่ชีวิตจะด้านได้ ผมเข้าใจว่าอาจารย์ท่านคงช็อคอีกรอบ แล้วท่านก็บอกว่าลองเบนเข็มดูบ้างไหม ลงๆมาหน่อย ถ้าเป็นศิลป์คำนวณเนี่ยอาจารย์พอจะช่วยให้ได้นะ แต่วิทย์ฯนี่ไม่ไหวจริงๆ เกรดเรามันไปไม่ถึง

  "ผมจะตั้งใจเรียนครับอาจารย์ ถ้าผมเข้าไปได้ อาจารย์ช่วยผมหน่อยนะครับ" คือมันเป็นประโยคที่ผมคิดว่าอาจจะเรียกร้องความสงสารได้ที่สุดแล้วในชีวิต อาจารย์ผมรับปากว่าจะช่วยแต่ไม่รับรองว่าจะได้หรือไม่  แต่มันก็ยังดีกว่าไม่มีโอกาสเลย , ผมเริ่มเบาใจ แต่ก็ยังหนักใจอยู่บ้าง เพราะมันก็ไม่ได้ร้อยเปอร์เซนต์

   วันประกาศผลว่าใครจะได้แผนการเรียนอะไร ผมมีความรู้สึกตื่นเต้น + กลัวในระหว่างที่กำลังเดินไปดูรายชื่อ ผลปรากฏว่าผมไม่มีชื่ออยู่ในแผนการเรียนวิทย์ฯครับ และผมก็ไม่มีรายชื่ออยู่ในแผนการเรียนอะไรเลย เพราะตอนผมกรอกอันดับลงไปในวันนั้น ผมเลือกแค่วิทย์ฯอย่างเดียว สรุปคือผมกลายเป็นนักเรียนม.3ที่ไม่มีที่เรียน ไม่มีสิทธิ์ที่จะต่อใน รร. เดิมอีกต่อไปแล้ว

   นี่แหละครับ นรกบนดิน เพื่อนสนิทผมคนนึงเห็นผมดูเศร้าๆไป บอกให้ผมไปเรียนสายภาษาก็ได้ ลองไปขออาจารย์ดู อาจารย์น่าจะให้แหละ แค่ใส่ชื่อลงไปเอง ผมปฏิเสธเพราะผมอยากเรียนในสิ่งที่ตัวเองรัก อยากเรียนในสิ่งที่ผมใฝ่ฝันมานาน

   ผมโทรหาแม่ทันที ว่าผมไม่มีที่เรียนแล้ว เน้นว่าไม่มีที่เรียนเลยนะครับ , แม่ผมบอกว่าให้ใจเย็น บอกว่าลองไปสอบ รร แถวลาดพร้าวดู ผมไม่อยากเข้า รร.นี้ เพราะ ผมเข้าไปก็ไม่มีเพื่อน ไม่รู้จักใคร ผมอยากเข้าโรงเรียนเดิม แต่ในที่สุดผมก็ไปสอบ ไปสอบแบบทำข้อสอบไม่ได้ ด้วยความที่แม่ก็มีเส้นสายอยู่ รร.นี้ก็ให้ไปสอบเป็นพิธีแต่สุดท้าย ผลปรากฏว่าผมสอบไม่ติดในทุกสายการเรียนของ รร. นั้นๆแม้แต่สายเดียว

   กลับบ้านมา น้ำตาไหลไม่รู้ตัวเลยครับ มันเหมือนสำนึกขึ้นได้ รู้สึกผิด อยากกลับไปแก้ไข แต่มันเป็นไปได้ ผมเดินลงมาหาแม่ บอกกับแม่ว่าให้แม่ไปคุยกับอาจารย์ให้หน่อย รุ่งขึ้นแม่ผมเดินทางไป รร.พร้อมกับผู้ใหญ่ท่านหนึ่ง(ที่มีเส้นสายทางการเมือง) เข้าไปคุยในห้องกับอาจารย์ท่านหนึ่ง (อาจารย์อรวรรณ ดาศรี ขออนุญาตพาดพิงนะครับ เพราะอาจารย์ท่านนี้มีพระคุณกับผมมากๆ)  แม่ผมร้องขอความช่วยเหลือจากอาจารย์ พอสอบถามข้อมูลระหว่างกันได้พอประมาณ อาจารย์รับปากว่าจะช่วย ตอนนั้นจะเรียกว่าใจชื้นก็ยังไม่เชิงนัก ผมอยากให้เห็นรายชื่อก่อน ผมถึงจะสบายใจแบบจริงๆ

   ไม่รู้ด้วยเดชะบุญแต่ชาติปางไหนที่ผมเคยทำมา ชื่อผมปรากฏบนแผนกการเรียน วิทย์ - คณิต ฯ ตอนนั้นผมดีใจมาก ดีใจสุดชีวิตเลย ผมขอบคุณแม่ ขอบคุณอาจารย์ ผมยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ทุกวัน ทุกเวลา ความรู้สึกคือมันเหมือนรถยนต์ที่ใกล้จะหมดน้ำมัน เครื่องยนต์เบา พอเจอน้ำมันเต็มถังเข้าไปมันก็ทำให้เครื่องยนต์มีชีวิตชีวา คือมันดีใจมากที่ตัวเองได้เรียนสายวิทย์ฯแล้ว

    ผมรับปากกับอาจารย์ว่าผมจะตั้งใจเรียน และ ผมสัญญากับแม่ว่าผมจะทำเกรดให้ได้  3.00 + ทุกเทอมให้ได้ ผมเดินหน้าหาที่เรียนพิเศษม.4 ทันที มันเหมือนเครื่องยนต์ติด ทุกอย่างมันมีแรงไปหมด ผมกลายเป็นคนในห้องคนเดียวที่มาเรียนสายวิทยาศาสตร์ - คณิตศาสตร์ ของ รร. จาก 50 กว่าคน .

   กราบขอบคุณอาจารย์ อรวรรณ ดาศรี มากๆเลยนะครับ ถ้าไม่มีท่านคงไม่มีผมในวันนี้ (ทุกวันนี้กลับไปรร.เก่าเจอท่าน ท่านจะแซวเสมอว่าเนี่ย จบมาชั้นไม่ไปรักษากับแกหรอก 55555 )

   สุดท้ายแล้วแม่เป็นคนที่ไม่เคยทอดทิ้งเราเลยจริงๆ ...


Vote
ให้คะแนนตอนนี้

Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.

ส่งคะแนน

ตอนที่ 4 : เมื่อผมรู้ตัวว่าเรียนแผนการเรียนวิทย์ฯ-คณิตฯไม่ได้ .View : 5447 , Rating : 74 / 15 vote(s)

3 ส.ค. 56

ตอนที่ 4 : เมื่อผมรู้ตัวว่าเรียนแผนการเรียนวิทย์ฯ-คณิตฯไม่ได้ .View : 5447 , Rating : 74 / 15 vote(s)

3 ส.ค. 56

39 ความคิดเห็น

  1. #768 ยูมิม (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2557 / 21:05
    ชีวิตพี่ทรหดมาก เมื่อก่อนหนูเคยคิดว่าเพื่อนหนูนะว่าทำไมไม่ตั้งใจเรียนตั้งเเต่เเรก

    มาขอเข้าทำไม เเต่พอหนูได้มาอ่านของพี่หนูเข้าใจเลยละว่า คนเราไม่มีอะไรเเน่นอนจริง ๆ

    การชนะใจตัวเองเป็นการชนะที่ควรค่ายกย่องที่สุด พี่ยังยืดหยัด ที่จะเรียนวิทย์คณิต

    หนูนับถือพี่มากๆๆเลย พี่เป็นตัวอย่างที่น่ายกย่องมาก เเม่พี่ด้วยนะ ท่านรักพี่มากๆๆ เเน่เลย

    (อาจจะงงกับที่หนูพิมพ์ เพราะหนูอ่อนไทย5555)
    #768
  2. #767 eunniexotics (@ananya_eunbyung) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2557 / 21:06
    พี่สุดยอดมากอ่ะ เต็มที่กับความฝันมากๆเลย ในเมื่อฝันแล้ว..ก็ต้องทำให้เป็นจริงให้ได้!!
    #767

  3. #732 Miss World (@poiny) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2556 / 20:58
    ครูสุดยอดมากเลยค่ะ อ่านไปน้ำตาจะไหล
    หนูตั้งใจเเล้วว่าจะเข้าสายวิทย์-คณิต หนูจะตั้งใจเรียนให้มากขึ้น
    ขอบคุณบทความของพี่มากๆๆเลยค่ะ ทำให้หนูมีกำลังใจมากๆ
    #732
  4. #689 ladymew_chang (@ladymewmew) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 กันยายน 2556 / 10:04
    ลุ้นมากเลยค่ะ
    #689
  5. #667 Cotton Candy (@miruka) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2556 / 19:18
    โห เป็นอะไรที่ลุ้นแทบทุกบรรทัดเลยค่ะ
    ชีวิตของพี่มันยิ่งกว่านิยายอีก

    ขอยอมรับนะคะว่าพี่เก่วจริงๆที่ทนกับมันมาได้ :)
    #667
  6. #653 ynpairsone (@sapanna-pair) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 เมษายน 2556 / 20:42
    พี่สุ่ยสุดยอดเลย 
    #653
  7. #603 #FFAtlove (@i-love-yj) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2555 / 19:54
    อ่านเรื่องของพี่แล้ว มันเหมือนหนูได้มีแรงบันดาลใจทำในสิ่งที่อยู่ฝันมาก
    สิ่งที่หนูฝัน สิ่งที่หนูอยากเป็นก็คือ การได้เป็นทันตะแพทย์
    ซึ่งบางครั้งเรียนไปมันก็รู้สึกท้อและเหนื่อย เมื่อมันไม่ได้เป็นดังที่หวัง
    ขอบคุณพี่มากจริงๆที่เขียนบทความนี้ขึ้นมา 
    ขอยกย่องพี่เป็นไอดอลของหนูเลยค่ะ ^^
    #603
  8. #584 I'm YOK ~ (@yok-haruhi) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2555 / 10:47
    อ่านไปตื่นเต้นไป ชีวิตตื่นเต้นทุกย่างก้าวจริงๆค่ะ T^T


    #584
  9. #571 North (@grayhound) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2555 / 00:30
    อาจารย์รร.นี้แนวอะ
    ใจดีโคตร
    ถ้ารร.ผมนะ ไม่ได้เลย
    #571
  10. #503 อาเหมิงซัง (@homoboy) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2555 / 19:41
     สุดยอดมากอ่ะพี่ มีความพยายามขั้นสูงเลยนะนั่น
    #503
  11. วันที่ 30 เมษายน 2555 / 14:58
     อ่านไปลุ้นไปเลยค่ะ ถ้าหนูสอบไม่ได้ก็ต้องไปเรียนชุมพรแต่หนูไม่เครียดนะแต่มันยุ่งตรงต้องไปอยู่บ้านป้า(ซึ่งก้อยากไปอยู่นะ)แต่ต้องแยกกับพ่อแล้วก็แม่อ่ะคือเห็นใจแม่อ่ะค่ะTT
    #492
  12. #487 แก้วมัคสีขาว (@fun-galaxy) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 29 เมษายน 2555 / 19:07
    พี่สุดยอดมากๆเลยนะคะ ถ้าเป็นหนู หนูทำอะไรไม่ถูกเลย คิดไม่ออกไปแล้ว
    #487
  13. #417 vooda (@vooda) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 เมษายน 2555 / 21:00

    ดีมากเลยที่พี่มีความฝัน พี่ยังมีสิ่งฉุดไว้ T^T

    #417
  14. #392 YaM&MaY (@yam290440) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 เมษายน 2555 / 22:25
    เก่งจัง เพราะฝันสิ่งใหญ่กว่าสิ่งไหนจริงๆ
    #392
  15. #384 ❀sugarplum (@doraemonice) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 เมษายน 2555 / 18:51
    เจ๋งมาก
    #384
  16. #382 EdmUnD ^^ (@admand) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 เมษายน 2555 / 18:32
     เจ๋งมากเลยฮะ ซึ้งมาก พี่มีความตั้งใจจริง ทุกอย่างย่อมเป็นไปได้อยู่แล้ว
    #382
  17. #361 Fourthamic (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 เมษายน 2555 / 00:16
    พี่มีความตั้งใจ แต่โฟร์ทสิแถบกระอัก ถึงจะมีที่เรียนแล้วใน ม.4 ก็เถอะ แต่ด้วยความที่ทางตระกูล (เรียกงี้น่าจะได้) ชอบแข่งขันกันเองด้วยอะไรด้วย แล้วโฟร์ทเป็นคนเดียวที่เบี่ยงตัวมาเรียน สายวิทย์ เนื่องจากสายที่เรียนของทางบ้านส่วนใหญ่จะไปทางศิลป์ภาษาและศิลป์คำนวณ แล้วต่อชั้นอุดมศึกษาด้วย 3 คณะหลักๆ ได้แก่ บัญชี บริหาร และการตลาด เพราะที่บ้านทำธุรกิจของครอบครัวอยู่แล้ว ไม่ต้องไปหางานทำถ้าเรียนจบ (เห็นเขาว่ากันอย่างนี้) แต่โฟร์ทใช่ โฟร์ทไม่ชอบ ก็เหมือนพี่ตรงที่ว่าไม่อยากเรียนอะไรที่ตัวเองไม่ชอบนั่นล่ะเนอะ สุดท้ายก็เลยยืนหยัดเลือกสิ่งที่ชอบ ขอทำก่อนได้ไม่ได้อีกเรื่องนึง ^ ^
    #361
  18. #350 ★NA-M✞FA-R★ (@namfar2007za) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 เมษายน 2555 / 15:58
    สุดยอดเลยค่ะ >< ความตั้งใจพี่แรงกล้าจริงๆ ถ้าเป็นหนูในตอนนั้นคงเลือกสายที่เรียนได้ไปแล้วล่ะค่ะ
    #350
  19. #343 ant-moxdy (@december32) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 เมษายน 2555 / 14:19
    สุดยอดค่ะ
    #343
  20. #313 PuRpLE-WitCH (@mtpmtp) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 เมษายน 2555 / 14:51
    อ่านแล้วน้ำตาจะไหลเลยค่ะพี่
    #313
  21. #265 My-inde (@my-loves13) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 เมษายน 2555 / 18:33
     ครู... พระผู้ให้
    #265
  22. #250 ❤BuAvy (@switch_heart) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 เมษายน 2555 / 22:12
     พี่ เจ๋งอ่ะ 
    #250
  23. #223 ชิมดุงกิ (@mintun) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 เมษายน 2555 / 12:31
     พี่สุดยอดเลยคะ
    อ่าานแล้วลุ้นตามเลย 
    #223
  24. #203 WER (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 เมษายน 2555 / 19:28
    แม่ไม่เคยทิ้งเราจริงๆ



    อ่านแล้วซึ้งมากเลยค่ะ
    #203
  25. #174 nooif (@nooif) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 เมษายน 2555 / 21:32
    พี่โชคดีจังเลยนะคะที่แม่พี่ไปขอให้เรียนวิทย์-คณิตได้ถ้าหนูไม่ได้เรียนสายวิทย์คงไม่ได้ทำตามฝันเศร้าคะ
    #174
พิมพ์เลขที่เห็น

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android