สวัสดีผู้เยี่ยมชม [ เข้าระบบ | สมัครสมาชิก ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

รักร้ายนายซุปเปอร์สตาร์

ตอนที่ 4 : บทที่ ๓ 100%


     อัพเดท 4 มี.ค. 56
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/รักหวานแหวว
Tags: รักโรแมนติก
ผู้แต่ง : พันนะนา ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ พันนะนา Email : ras.bigoctopus(แอท)gmail.com
My.iD: http://my.dek-d.com/sunbeam12345
< Review/Vote > Rating : 90% [ 3 mem(s) ]
This month views : 21 Overall : 13,005
81 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 78 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
รักร้ายนายซุปเปอร์สตาร์ ตอนที่ 4 : บทที่ ๓ 100% , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 748 , โพส : 4 , Rating : 15 / 3 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


 วันนี้พัชรพัชต้องตามภานุวัฒน์มาที่กองถ่ายละคร เป็นครั้งแรกที่เธอออกมาทำงานข้างนอกกับเจ้านาย และก็มาไกลถึงต่างจังหวัด และยังต้องพักค้างอ้างแรมกันด้วย แต่ดีหน่อยที่เจ้านายแนะนำเธอกับทีมงานว่า เป็นน้องสาว’ พัชรพัชพยายามเรียนรู้งานทุกอย่างสังเกตุว่าใครเขาทำอะไรกันบ้าง ก็มีบ้างเวลาพักเบรคกอง ในช่วงกลางวัน แล้วเจ้านายให้ต่อบทละครให้ ก็สนุกไปอีกแบบที่ได้ออกมาทำงานนอกห้องสี่เหลี่ยม ละครเรื่องนี้เธอได้อ่านบทแล้ว และอ่านใกล้จบแล้วด้วย ก็พัชรพัชอยู่ว่างๆเธอก็หาบทละครของเจ้านายมาอ่านเล่นๆ เพื่อฆ่าเวลา เธออ่านจนจะจบแล้วด้วย เวลาเจ้านายให้ต่อบทให้เลยไม่มีปัญหา

บทละครเขาไม่ได้แต่งเสร็จทีเดียวหรอกนะ เขาก็ทย่อยส่งบทมาให้อ่านทำการบ้าน ก่อนวันนัดกองจริงไม่กี่วันหรอก พอบทมาถึงพัชรพัชก็จะอ่านก่อนตลอด จนเจ้านายต้องมาถามจากเธอว่า บทละครตอนใหม่สนุกมั้ยมิ้น’ เพราะเธอจะเซ็นเซอร์บทละครให้เจ้านายเกือบทุกตอนเลยในช่วงนี้

พอเลิกกองวันนี้ก็ไม่มีอะไรมาก ทีมงานต่างแยกย้ายกันขนของในส่วนที่ตัวเองรับผิดชอบ กลับที่พักและพร้อมที่จะเริ่มงานใหม่ในวันพรุ่งนี้ต่อไป

วันนี้ถ่ายฉากริมทะเลซะส่วนใหญ่ พอแสงหมดเลยต้องเลิกกองถ่ายเร็วเพราะไม่มีคิวกลางคืนเลยวันนี้ เก็บภาพท้องทะเลตอนในตอนกลางวันเสร็จแล้ว และพรุ่งนี้มีฉากกลางคืน และคิวมีไปถึงเที่ยงคืนเลย วันนี้เลิกกองเร็วทีมงานก็รีบเก็บข้าวของ กลับที่พักจะได้นอนพักผ่อนพรุ่งนี่เตรียมลุยงานต่อ

พอเจ้านายขับรถพาผู้จัดการสาวสวยมาพักที่โรงแรมหรูใจกลางเมืองท่องเที่ยว หัวหินเป็นเมืองท่องเที่ยวที่ขึ้นชื่อมากแห่งหนึ่ง ในเมืองไทยและบ้านศิริไพศาลก็มาเปิดโรมแรมระดับห้าดาวที่นี้ด้วย ภานุวัฒน์เลยไม่มีปัญหาเรื่องที่พัก เพราะเขามาพักโรงแรมซึ้งเป็นธุระกิจของบ้านเขาอยู่แล้ว และเขามีห้องพักสุดหรูอยู่บนชั้นบนสุดด้วย และอีกอย่างเขาสามารถปลอดภัยจากแฟนคลับและนักข่าวด้วย ก็มันเป็นโรงแรมของเขาเอง จริงๆแล้วตอนนี้มันยังไม่ใช่ของเขาหรอก มันยังเป็นของพ่อของเขาอยู่ เขาก็สามารถบอกลูกน้องของพ่อของเขาได้อยู่แล้ว ว่าห้ามบอกใครว่าเขามาพักที่นี้

และยิ่งตอนนี้เขามีสาวน้อยคคอยตามเขาตลอดเวลา ถึงจะแนะนำใครต่อใครว่าเธอเป็นน้องสาว แต่ทุกคนก็มีสีหน้าไม่เชื่อนัก ก็เขาเป็นลูกชายโทนของบ้านศิริไพศาล เรื่องนี้ทุกคนรู้ดีแล้วเขาจะเอาน้องสาวมาจากไหน และน้องสาวลูกคุณน้ายัยสาวิตรี ก็ไม่มีใครรู้จักเพราะเธอไม่ออกงานสังคมด้วยและอีกไม่นานสาวิตรีก็จะไปเรียนต่อเมืองนอกแล้วด้วย

แล้วทำไม่เขาต้องแคร์ด้วยล่ะว่าจะมีใครเชื่อเขาหรือเปล่าว่าพัชรพัชเป็นน้องสาวเขาหรือไม่ เพราะเรื่องจริงเธอก็ไม่ได้เป็นอะไรกับเขาเลยนอกจากเจ้านายลูกน้อง และเพื่อนของน้องสาว หรือจริงๆแล้วเขากลัวเธอจะเสียหายที่มาวิ่งตามหลังเขาตลอดเวลา และบางครั้งเขาก็ใช้เธออย่างกระเป็นคนใช้ประจำตัวเลยล่ะ แล้วพัชรพัชก็ไม่บ่นว่าเขาสักคำด้วย

แล้วยิ่งตอนนี้ที่เธอนอนหลับอยู่ข้างๆเขาเนี่ย ไม่รู้ไปอดหลับอดนอนมาจากไหน คนที่ง่วงน่าจะเป็นเขามากกว่าก็ทำงานมาทั้งวันและตอนนี้ยังมาขับรถให้เธอนั่งหลับ....อีก

จะไม่ให้ง่วงได้ยังไงไหวก็เมื่อคืนที่เธอรู้ว่าเจ้านายจะให้ไปออกกองถ่ายละครที่ต่างจังหวัดด้วย พัชรพัชตื่นเต้นจนนอนไปหลับและจัดกระเป๋าเดินทางอยู่นาน มาแค่สี่วันเธอจัดกระเป่ายังกะจะมาสักเดือน จับอันนั้นเข้าจับตัวนี้ออก ทำอยู่แบบนี้ซ้ำๆอยู่หลายรอบมาก กว่าจะจัดกระเป๋าเสร็จและกว่าจะได้นอนก็ปาเข้าไปตีสองแล้ว และยังต้องตื่นแต่เช้าเพื่อออกเดินทางอีก

ภานุวัฒน์ขับรถมาเองในวันนี้เขาไม่ได้ให้คนขับรถขับให้ กรุงเทพฯหัวหินแค่นี้เองเขาเลยขับเอง และอีกอย่างเขาก็มีเพื่อนเดินทางแล้วด้วย จะบอกว่าเพื่อนเหรอจริงๆแล้วพัชรพัชไม่ได้ช่วยเขาได้เลย เธอขับรถเป็นแต่เขายังไม่ไว้ใจให้เธอขับรถให้นั่งหรอก ก็ดูตอนนี้ชิแค่ให้นั่งเป็นเพื่อนเฉยๆเธอยังหลับตั้งแต่ขึ้นรถแล้วเลย แล้วถ้าให้เธอขับไม่หลับกันหมดเหรอเนี่ย

พอมาถึงที่พักแล้วภานุวัฒน์ต้องสะกิดคนที่นอนหลับอยู่เบาะข้างเขาให้ตื่น มิ้นๆถึงแล้วตื่นได้แล้ว ภานุวัฒน์ทั้งปลุกด้วยเสียงและสะกิดพร้อม พัชรพัชยังคงไม่รู้สึกยังคงหลับลึกอยู่แบบนั้น

มิ้นๆตื่นๆได้แล้ว ภานุวัฒน์เพิ่มความดังของเสียงในการปลุกพัชรพัชอีกครั้ง

พัชรพัชสะดุ้งตัวตื่นลืมตาขึ้นมาก็ทำหน้างงๆ แล้วค่อยส่งยิ้ม...บางจากปากอิ่มส่งมาให้เจ้านายหนุ่ม เจ้านายหนุ่มได้แต่งงเธอยิ้มให้เขาทำไมกัน หรือว่าพัชรพัชยังคงละเมออยู่ยังไม่ตื่นเต็มที่ ภานุวัฒน์เลยรองเรียกอีกครั้ง

มิ้นตื่นหรือยัง ถึงที่พักแล้ว...

พัชรพัชไม่ตอบเจ้านายได้แต่ยกมือน้อยขึ้นมาขยี้ตาทั้งสองข้าง เมื่อเธอตื่นและคิดได้...ว่าเธออยู่ที่ไหนและมาทำอะไร ตอนเธอตื่นมาตอนแรกยอมรับล่ะว่าเธองง...คิดว่าตัวเองนอนหลับอยู่บนที่นอนหนานุ่มที่ห้องพักบนคอนโดฯของตัวเอง ในความฝันของเธอมีเจ้านายอยู่ในนั้นด้วย...พอลืมตาตื่นมาเจอหน้าเจ้านายหนุ่มก็คิดว่าตัวเองยังคงฝันอยู่...

มิ้นตื่นแล้วค่ะ...มิ้นขอโทษ พัชรพัชขอโทษเจ้านายเสียงอ่อย ก็เธอทำตัวให้เป็นภาระเขาหรือเปล่าเนี่ย

ไม่เป็นไร ถึงแล้วถ้าง่วงมากก็ขึ้นไปนอนต่อบนห้องพักดีกว่า ภานุวัฒน์ไม่ได้ว่าอะไรเธออย่างที่เธอกลัวเลย เขาใจดีจัง...

พอลงจากรถยนต์คันหรูภานุวัฒน์ก็พาพัชรพัชเข้ามายังโรมแรมที่พัก ที่เขามาเป็นประจำและก่อนลงรถมาเขาไม่ลืมที่สวมแว่นตาดำ เพื่ออำพรางใบหน้าของเขาถึงที่นี้จะไว้ใจได้ แต่เขาก็ไม่แน่ใจอยู่ดี ตอนนี้เขายังไม่อยากจะเป็นข่าวกับใครทั้งนั้น และตอนนี้ยิ่งข้างกายเขามีสาวน้อยหน้าตาน่ารักมาอยู่ใกล้ๆเขาด้วย ยิ่งเสี่ยงต่อการเป็นข่าว...แล้วเขาจะกลัวทำไมเนี่ยในเมื่อเขากับเธอก็ไม่ได้เป็นอะไรกันสักหน่อย ตอนนี้น่ะไม่ใช่แต่อีกต่อไปใครจะรู้ว่าอะไรจะเกิดขึ้นบ้าง...ภานุวัฒน์ก็ไม่อาจจะรู้หรอกว่าอะไรจะเกิดขึ้นในวันข้างหน้า...

พอเดินมาตรงเคาน์เตอร์ประชาสัมพันธ์ เพื่อขอกุญแจห้องพักเพราะว่าเขาไม่ได้มีติดตัว มาพักทีก็มาเอาที่นี้เลย พอเขามาหยุดยืนหน้าเคาน์เตอร์ของโรงแรมหรูระดับห้าดาว จริงแล้วถ้าเขาโทร.มาบอกผู้จัดการก่อน เขาก็ไม่ต้องเสียเวลาเดินมาเอากุญแจเองหรอก แต่เขาไม่อยากจะยุ่งยากไหนๆก็มาอยู่แล้วก็มาเอาเองเสียเลย

จองไว้หรือเปล่าคะ พนักงานสาวใหญ่หน้าเคาน์เตอร์ทำหน้าที่ตัวเองได้ดี ภานุวัฒน์น่ะให้พัชรพัชโทร.มาจองไว้แล้ว ถึงเขาจะเป็นลูกชายเจ้าของโรงแรม แต่เขาก็ต้องทำตามกฎ เพราะว่าห้องสูทที่เขามาพักเป็นประจำ เวลาที่เขาไม่มาพักห้องนั้นก็สามารถเปิดให้คนอื่นพักได้ 

จองค่ะ พัชรพัชทำหน้าที่ผู้จัดการส่วนตัวซะเลย แล้วบอกกับเจ้าหน้าที่ว่าจองชื่อใคร และพอได้กุญแจห้องแล้ว ภานุวัฒน์ก็เดินถือกระเป๋าเสื้อผ้านำหน้าพัชรพัชไปที่ลิฟต์ เพราะเขามาที่นี้จนจำได้หมดแล้วว่าอะไรอยู่ตรงไหน พัชรพัชพอได้กุญแจห้องพักแล้วก็ลากกระเป๋าเดินทางของตัวเองวิ่งตามหลังเจ้านายไป ก็ภานุวัฒน์เดินไปรอเธอที่หน้าลิฟต์แล้ว และกดลิฟต์มารอเธอแล้วด้วย

พนักงานตรงเคาน์เตอร์ได้แต่มองตามหลังชายหนุ่มหญิงสาวคู่นั้นไป และสงสัยว่าผู้ชายคนนั้นเป็นใครกัน ทำไม่เธอคุ้นเขาจัง ทำไมจะไม่คุ้นล่ะก็ทุกครั้งที่ภานุวัฒน์ก่อนจะมาที่นี้เขาจะโทร.มาจองห้องพักเอง แต่ครั้งนี้เขาให้พัชรพัชจัดการและจองห้องในชื่อของเธอด้วย

เพราะพนักงานสาวคนนี้ทำงานที่นี้มานานๆจนรู้จักกับเจ้าของโรมแรมเป็นอย่างดี แต่เธอก็เลิกสนใจเพราะมีกลุ่มนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติ กำลังเดินเข้ามาเช็คอินยังเคาน์เตอร์อีกกลุ่มใหญ่ เลยทำให้เธอเลิกสงสัยคนทั้งคู่ไป

พอเข้ามาอยู่ในห้องพักขนาดใหญ่ ที่ภายในห้องมีสองห้องนอน พัชรพัชลากกระเป๋ามาหยุดที่กลางห้อง แล้ววิ่งไปรูดผ้าม่านให้ออกสุดราว แล้วมองออกไปด้านนอกห้องพัก ที่ตอนนี้มีแต่ความมืดเพราะว่ามันทุ่มหนึ่งแล้ว เลยไม่ได้เห็นวิวท้องทะเลที่สวยงาม เห็นแค่แสงไฟจากเรือประมงลำน้อยที่อยู่ห่างออกไป และดวงไฟจากร้านอาหารของทางโรงแรมที่ยื่นออกไปในท้องทะเล มองจากที่สูงมันก็เห็นไม่ชัดนัก ส่วนมากจะเห็นเป็นเงาดำๆมากกว่า

เพราะด้านหน้าชายหาดเป็นหาดส่วนตัวของทางโรงแรมศิริไพศาล ร้านอาหารเลยเป็นของทางโรงแรมเอง ผู้คนก็ไม่พลุกพลานส่วนมากจะเป็นแขกที่มาพักซะส่วนมาก

มิ้นนอนห้องเล็กนะ พี่จะนอนห้องใหญ่นี้ภานุวัฒน์รอพัชรพัชสักพักแล้ว แต่เธอไม่มีวี่แววว่าจะสนใจเขาและเลิกสนใจวิวมืดๆตรงหน้าเสียที มัวแต่มองวิวยามค่ำคืนที่มันไม่สามารถมองเห็นอะไรเลย นอกจากเงามืดๆดำๆเท่านั้น

พอพัชรพัชหันหน้ามาตามเสียงของเจ้านาย และได้แค่มองตามแผ่นหลังหนาของเขาที่หายเข้าไปในห้องนอนใหญ่ที่เขาบอก ค่ะพัชรพัชตอบได้เท่านั้นตามแผ่นหลังหนาไป เพราะว่าเจ้านายหายเข้าห้องพักไปแล้ว

พัชรพัชเดินออกห่างจากหน้าต่างบานใหญ่ เพื่อลากกระเป๋าเข้าห้องนอนเล็กอย่างที่เจ้านายทำ พอเข้ามาในห้องนอนเล็กอย่างที่เจ้านายบอก แต่ว่า...มันไม่ได้เล็กอย่างที่เขาบอกเธอเลยนะภายในห้องน่ะ มันกว้างมากเตียงนอนขนาดหกฟุต เท่าที่ตาเปล่าคาดคะเนเอาเอง พัชรพัชปล่อยกระเป๋าจากมือมองไปรอบตัวภายในห้องพักทุกสิ่งอย่างถูกตกแต่งอย่างสวยงาม ด้วยช่างมืออาชีพและได้รับการดูแลเอาใจใส่เป็นอย่างดี ของใช้ภายในห้องเป็นสีขาวทั้งหมดดูแล้วสะอาดตาดี พัชรพัชได้แต่ใช้มือเรียวเล็กลูบไปบนที่นอนกว้างนั้น แล้วเดินเลยเข้าไปยังห้องน้ำ  เปิดประตูเข้าไปยังห้องน้ำ เท่านั้นแหละ สวยมากห้องน้ำสีขาวสะอาดตาทั้งห้อง แล้วยิ่งตอนนี้เปิดไฟสว่างทั่วทั้งห้องยิ่งทำให้ห้องน้ำดูสวยงามมาก เคาน์เตอร์อ่างล้างหน้าเป็นหินอ่อนขัดมัน และมีอ่างล้างหน้าใบใสขนาด ใหญ่ และข้างอ่างล้างหน้ามองสูงขึ้นระดับสายตาจะเจอกับชั้นวางของที่มีแก้วน้ำที่ถูกห่อด้วยพลาสติกใสวางอยู่และของใช้ที่ทางโรงแรมจัดหาไว้ให้แขกที่มาพัก ก็วางรวมกันอยู่อย่างเป็นระเบียบ และเดินเลยไปยังส่วนที่เป็นที่อาบน้ำที่มีผ้าม่านพลาสติกใสกางกั้นอยู่ พอพัชรพัชมองสิ่งที่อยู่ตรงหน้า...มันคืออ่างจากุซซี่ที่สามารถลงไปนอนแช่น้ำได้สบายๆ และมีตู้อาบน้ำแบบฝักบัวด้วย นี้หรือที่บอกว่าห้องนอนเล็ก แล้วห้องนอนใหญ่จะขนาดไหนเนี่ยพัชรพัชได้แต่พรึมพรัมกับตัวเอง คนรวยนะน่ะเนรมิตได้ทุกอย่างอยู่แล้ว ใช่ว่าพัชรพัชจะไม่เคยเข้าพักในโรงแรมดังๆนะ แค่ว่าเธอเพิ่งเคยเข้ามาพักในห้องสูทหรูๆก็ครั้งนี้แหละ ถ้าไม่ได้มากับภานุวัฒน์เธอก็คงไม่ได้เห็นยิ่งที่เขาเรียกว่าความหรูหราหรอกมั้ง เท่าที่เธอเคยพักก็ว่าหรูแล้วนะแต่เทียบกันไม่ติดเลย

พอเดินออกมาจากห้องน้ำสุดหรูแล้ว พัชรพัชก็มานั่งลงที่เตียงนอนหนานุ่มสะอาดตา แล้วล้มตัวลงนอน จนร่างบางกระเด้งดึงๆขึ้นลงตามแรง กระแทกของร่างบางกับที่นอนหนานุ่ม พัชรพัชนอนนิ่งมองฟ้าเพดานสีขาวอยู่พักหนึ่ง แล้วก็ได้ยินเสียงเคาะประตูห้องเบาๆ พัชรพัชลุกเดินมาเปิดประตู เธอรู้หรอกว่าใครเคาะ จะมีใครนอกจากเจ้านายหนุ่มของเธอก็ในห้องนี้มีแค่เธอกับเขาเท่านั้นเอง

พอเปิดประตูห้องนอนเล็ก แล้วพัชรพัชก็ก้าวออกมาหนึ่งก้าวแล้วปิดประตูตามหลัง คะ...เจ้านายมีอะไรค่ะพัชรพัชเผลอเรียกภานุวัฒน์ว่าเจ้านาย เพราะคำนี้เธอใช้เฉพาะเวลาที่อยู่ลับหลังเขาเท่านั้น

พี่แค่จะมาถามว่ามิ้นหิวไหน และเวลาอยู่ต่อหน้าให้เรียกพี่ ห้ามเรียกเจ้านายอีกเข้าใจไหมภานุวัฒน์ไม่ชอบใจที่เธอเรียกเขาว่าเจ้านาย ถึงความจริงเขาจะเป็นเจ้านายของเธอ แต่ก็ไม่อยากให้เธอเรียกเขาแบบนี้ มันดูห่างๆกันยังไงบอกไม่ถูก

ค่ะ...แล้วพี่นุหิวไหมคะ มิ้นยังอิ่มอยู่เลยรับคำเสียงอ่อยๆที่ถูกเขาต่อว่าเรื่องเรียกเขา เจ้านายและยืนก้มหน้าไม่กล้าสบตาเขาอีก เธออิ่มเพราะก่อนออกมาจากกองถ่าย ทีมงานมีของว่างให้เจ้านาย แต่เจ้านายไม่กินเธอเลยกินเองจนเกลี้ยงเลย

แล้วมิ้นไม่หิวหรือภานุวัฒน์รู้ว่าเมื่อกี้เขาเสียงดุใส่เธอ เลยถามกลับด้วยน้ำเสียงอ่อนลง

ยังคะมิ้นยังไม่หิว แต่ถ้าพี่นุหิวมิ้นทานเป็นเพื่อนก็ได้นะคะพอภานุวัฒน์เสียงกลับมาเป็นปกติ พัชรพัชก็กล้าเงยหน้ามาสบตาเขาเวลาพูดเช่นเดิม

สั่งอาหารให้พี่หน่อย ให้เขาเอามาส่งบนห้องนะภานุวัฒน์เปิดเมนูอาหารที่อยู่ในมือแล้วบอกรายการให้พัชรพัชสั่งทางร้านอาหารของโรงแรม แล้วให้เอามาเสิร์ฟบนห้องพัก เพราะเขาไม่อยากจะออกไปทานข้างนอก ให้เป็นเป้าสายตาคนอื่น

 พอถ่ายละครมาถึงวันที่สี่ตามคิวเสร็จแล้ว ภานุวัฒน์ก็มีวันว่างติดต่อกันถึงสองวัน เขาเลยตัดสินใจยังไม่กลับเข้ากรุงเทพฯ เขาอยากจะอยู่ต่อที่หัวหินอีกชักวัน พรุ่งนี้บ่ายๆค่อยขับรถเข้ากรุงเทพฯแล้วกัน

เขามาถ่ายละครสี่วันติดๆกันและคิวงานเต็มทุกวัน เป็นสี่วันที่เหนื่อยมากๆ บางวันมีคิวเช้าถึงดึกๆ เช้าวันใหม่ยังมีคิวเช้าอีก ทำให้เขาพักผ่อนน้อยปกติคิวจะไม่แน่นขนาดนี้ แต่ผู้กำกับเขาขอมาเพราะว่าทางช่องเขาเร่งมาอีกที่ จะรีบปิดกล้องละครเรื่องนี้ให้ทันเวลาออนแอร์และตอนนี้ละครเรื่องใหม่ที่ภานุวัฒน์ไปคุยมายังไม่ได้เริ่มเปิดกล้อง อยู่ในช่วงเตรียมงานกันอยู่ เขาเลยว่างเลยเทคิวทั้งหมด ให้เรื่องนี้ก่อนปิดกล้องเรื่องนี้ให้เสร็จ แล้วถ้าอีกเรื่องเปิดกล้องเขาก็จะได้เต็มที่กับเรื่องใหม่ ภานุวัฒน์จะรับงานที่ละเรื่องมีแค่เดือนที่แล้วที่เขารับงานซ้อน เพราะผู้จัดละครขอ ภานุวัฒน์ก็เลยให้ได้เพราะทีมงานเขาจัดคิวงานให้ทั้งหมดทั้งสองเรื่อง ทีมงานรับรองว่างานจะไม่มีทางชนกันแน่ๆเขาเลยรับ แต่ก็เหนื่อยเป็นบ้า...เลย

เช้าวันนี้เป็นวันว่างของพระเอกชื่อดัง และตอนนี้พนักงานในโรงแรมก็รู้กันหมดแล้วว่าเขามาพักที่นี้ และสาวน้อยข้างกายเขาน่ะเป็นผู้จัดการส่วนตัว... และตอนนี้มันก็ยังเช้าอยู่มาก ภานุวัฒน์ตื่นนอนแล้วแต่เขายังไม่อยากจะลุกจากที่นอนหนานุ่มที่เขานอนมาตลอดทั้งคืน เขานอนลืมตาอยู่บนที่นอนเหมือนกำลังคิดอะไรเล่นๆอยู่คนเดียว ทำเหมือนหนุ่มน้อยช่างฝัน จริงๆเขายังถือว่าเป็นหนุ่มน้อยอยู่นะเพราะเขาอายุยังไม่ถึงสามสิบเลย เหลืออีกตั้งสามปีกว่าจะถึงเลขสาม (หนุ่มเหลือน้อย)

ผู้หญิงอีกคนก็ไม่ต่างกันที่นอนอยู่ห้องข้างๆ พัชรพัชก็กำลังนอนมองฟ้าเพดานสีขาวสะอาดตาอย่างเพลินๆ ก็เมื่อคืนก่อนเข้านอนเจ้านายบอก พรุ่งนี้มิ้นไม่ต้องรีบตื่นแต่เช้าก็ได้นะเพราะไม่มีคิวทำงานแล้วพักผ่อนนอนเอาแรงไว้งานต่อไป และเธอจะทำอะไรดีล่ะ พอนึกได้พัชรพัชก็รีบเด้งตัวลุกจากเตียงนอนหนานุ่มที่นอนสบายๆ มาหลายคืนแล้ว อากาศดียามเช้าแบบนี้ พัชรพัชขอหน่อยเถอะคิดมาหลายวันแล้วแต่ไม่ว่างเลย ไหนๆวันนี้ก็ฟรีแล้วขอออกไปเดินเล่นที่ชายหาดหน่อยเถอะ ได้แต่มองท้องทะเลยามค่ำคืนมาหลายคืนแล้ว วันนี้ขอไปเห็นกับตาหน่อยเถอะไหนๆก็มาทะเลแล้ว ยังไม่ได้เดินเหยียบย้ำพื้นทรายเลย ถึงจะมาถ่ายละครกับเจ้านายที่ทะเล แต่ก็ยังไม่ได้ลงเล่นน้ำทะเลเลยนะ เจ้านายมาทำงานแล้วเธอจะไปเล่นน้ำมันก็คงไม่ควรนะน่ะ

พอล้างหน้าแปรงฟันเสร็จแล้วพัชรพัช ก็บีบครีมกันแดดใส่นิ้วมือแล้วแต้มไปบนใบหน้าเนียนใส แล้วลูบไล้ใบหน้าด้วยมือเรียวเล็ก จนเนื้อครีมกันแดดสีขาวซึมเขาสู่ผิวหน้าขาวอมชมพูเนียนใสจนทั่วใบหน้าแล้ว พัชรพัชก็จัดการเปลี่ยนเสื้อผ้า เธอสวมชุดว่ายน้ำแบบบิกินี่ทูพีชสีส้มลายดอกไม้สีขาวดอกใหญ่ตัวเสื้อเป็นสายคล้องคอ และสวมกางเกงขาสั้นทับอีกชั้นสวมเสื้อยืดสีขาวเนื้อผ้าบางเบาตัวโคร่งทับส่วนบนอีกที หันซ้ายขวาอยู่หน้ากระจกเงาในห้องน้ำอยู่สักพัก แล้วก็ยิ้มเขินๆให้ตัวเองในกระจกเงาบานใหญ่ ก็เธอไม่เคยใส่อะไรแบบนี้สักหน่อย แต่มาทะเลทั้งทีขอสักครั้งเถอะนะและชุดนี้ก็เพิ่งซื้อมาเพื่องานนี้เลยนะเนี่ย และอีกอย่างไม่ได้สวมใส่เสื้อผ้าแค่สองชิ้นน้อยๆที่ไหนกันล่ะ เธอมีกางเกงขาสั้นกับเสื้อยืดตัวโคร่งสวมทับอีกที

พอเดินออกมาจากห้องน้ำอย่างมั่นใจแล้ว พัชรพัชก็ย่องๆออกมาจากห้องนอนอย่างเบากลัวคนที่นอนอยู่ห้องข้างๆจะตื่นมาเจอ ก็วันนี้เขาให้เธอพักผ่อนแต่นี้เธอกำลังจะออกไปเดินเล่น ก็มาทะเลทั้งทีจะให้อยู่แต่ในห้องเธอไม่เอาหรอกนะ มาทะเลอย่างน้อยก็ต้องเดินเล่นบนพื้นทรายบ้างล่ะ โดยที่เธอไม่รู้เลยว่าชายหนุ่มห้องข้างก็ตื่นนานแล้ว...

พอออกจากลิฟต์ได้พัชรพัชก็เดินตรงออกไปยัง เบื้องหน้าที่เป็นชายหาดที่เธอมองเห็นน้ำทะเลสีฟ้าครามเบื้องหน้าอย่างไม่รอช้า พัชรพัชยิ้มทั้งหน้าและตาออกมาอย่างเปิดเผย เหมือนเด็กๆที่ได้ของถูกใจ และถ้าวิ่งได้แบบเด็กๆเธอทำแล้วแต่เธออายคนอื่นเขา เพราะตอนนี้ผู้คนที่มาพักที่นี้ก็เริ่มทย่อยมาใช้บริการห้องอาหารกันบ้างแล้ว

พอมาหยุดยืนอยู่บนชายหาดแล้ว พัชรพัชมองท้องทะเลกว้างใหญ่เบื้องหน้าและยิ้มอย่างพอใจ แล้วหลับตาลงสูดอากาศบริสุทธิ์เข้าปอดอยู่หลายทีซึมซับบรรยากาศยามเช้าที่นานๆจะได้มาเจอ กลิ่นไอของท้องทะเล ก่อนจะเดินด้วยเท้าเปล่าเหยียบย้ำพื้นทรายหนานุ่มเล่น ในมือถือรองเท้าสานไว้ข้างหนึ่ง และเดินเล่นริมทะเลอย่างเพลินๆ มองฟองคลื่นที่ชัดสาดเข้าฝั่งแล้วหายไปกับพื้นทราย พัชรพัชมองคลื่นลูกแล้วลูกเล่าที่ชัดเข้าฝั่งแล้วหายไปกับตาเธอ อย่างไม่เบื่อและมีบางครั้งที่เธอวิ่งเล่นกับฟองคลื่นและหัวเราะออกมาแบบเด็กๆเวลาคลื่นชัดเข้าฝั่งใกล้ตัวเธอแล้วพัชรพัชก็จะวิ่งหนีมันทำอยู่แบบนี้ซ้ำๆ จนลืมเวลาเพราะวันนี้แสงแดดก็เป็นใจ แดดไม่ร้อนแรงอย่างสองสามวันก่อนที่ถ่ายละคร เลยทำให้พัชรพัชลืมเวลา ความตั้งใจแรกว่าจะออกมาเดินเล่นๆสักพัก แล้วจะกลับไปเล่นน้ำที่สระว่ายน้ำของโรงแรม และตอนนี้พัชรพัชก็เดินออกมาไกลจากโรงแรมที่พักมากแล้ว และกำลังจะเดินหันหลังกลับทางเดิมพอดี กับได้ยินเสียงที่คุ้นหูดังอยู่ข้างหลังเธอ

มิ้นจะกลับหรือยังแดดเริ่มแรงแล้วนะชายหนุ่มที่เดินตามเธอมาตั้งแต่ที่โรงแรมแล้ว โดยที่พัชรพัชไม่รู้ตัวเลยว่ามีคนเดินตามมา แล้วเขาก็เห็นเหตุการณ์ทุกอย่างที่ผู้จัดการสาวเขากระทำ เธอทำตัวเหมือนเด็กๆ จะว่าไปแล้วเธอก็เด็กกว่าเขาหลายปีอยู่นะ

อ้าวพี่นุตามมิ้นมาทำไมคะ ไม่นอนพักผ่อนล่ะคะพอหันหน้ามาเจอเจ้านายหนุ่มพัชรพัชก็ตกใจเธอคิดว่าเขานอนหลับพักผ่อนอยู่บนห้องสวีทสุดหรูเสียอีก ที่ไหนได้มาเดินตามหลังเธอตั้งแต่ตอนไหนก็ไม่รู้

พี่นอนไม่หลับเลยออกมาหากาแฟดื่ม ตอนจะกลับขึ้นไปเรียกมิ้นมาทานข้าวเช้า พี่ก็เห็นเรากำลังเดินออกจากลิฟต์มา พี่ก็เลยเดินตามเรามานี้แหละโธ่...เธอก็นึกว่าเขานอนอยู่ในห้อง ก็เธออุตส่าห์เดินเสียเบากลัวเขาจะตื่นที่ไหนได้เขาตื่นก่อนเธอเสียอีก

กลับเถอะพี่หิวแล้วพูดจบภานุวัฒน์ก็เดินนำหน้าพัชรพัชไป

ที่คิดไว้ว่าจะกลับไปเล่นน้ำที่สระว่ายน้ำต่อเป็นอันต้องพับเก็บไว้เล่นตอนเย็นแทนแล้วกัน พัชรพัชก็ได้แต่เดินตามหลังเจ้านายหนุ่มไปอย่างช้าๆ

คนที่ดูดีอยู่แล้วจะสวมใส่เสื้อผ้าแบบไหนก็ดูดีไปเสียหมดเลยจริงๆนะ ดูอย่างตอนนี้เจ้านายเธออยู่ในชุดเสื้อผ้าธรรมดาๆ กางเกงขาสั้นสามส่วนผ้าลินินสีเข้มยาวเหนือเข่าเล็กน้อยกับเสื้อยืดสีขาวคอกลม สวมรองเท้าแตะยี่ห้อดังคู่หนึ่งหลักพันขึ้น แค่รองเท้าแตะยังเป็นพัน และไม่ลืมที่จะสวมแว่นตากันแดดสีดำเพื่ออำพรางสายตาของนักท่องเที่ยวหรือผู้คนที่พบเห็น เขาคิดว่าไอ้แว่นตากันแดดราคาแพงนั่นมันจะสามารถ ทำให้คนที่พบเห็นเขาแล้วไม่หันกลับมามองซ้ำอีกครั้งหรือไง ก็เขาออกจะหุ่นรูปร่างสะดุดตาผู้คนซะขนาดนั้น

ภานุวัฒน์ที่ตอนแรกเดินก้าวขายาวๆอย่างเร็ว ตอนนี้ต้องลดฝีเท้าลงเพื่อรอผู้จัดการสาวสวยของเขา เธอเดินตามหลังเขามาอย่างช้าๆ รอจนพัชรพัชเดินมาเคียงข้างกันกับเขา แล้วเดินเคียงคู่กันเข้าไปยังภายในโรงแรมที่พักอย่างเงียบๆเพราะไม่รู้จะคุยอะไรกัน

พอเดินมาถึงประตูใหญ่ทางเข้าโรงแรม ก็มีกลุ่มนักท่องเที่ยวกลุ่มใหญ่เดินสวนออกมา พัชรพัชเอาแต่เดินก้มหน้าก้มตาไม่ได้มองผู้คนหรือสิ่งรอบตัว ทำให้ร่างบางถูกชนอย่างแรง แรงประทะทำให้พัชรพัชกระเด็นออกมาสองก้าวเกือบจะล้มหน้าคมำ ดีที่ชายหนุ่มที่เดินมาด้วยกันรีบคว้าร่างบางไว้ได้ทันท่วงที และนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติที่เดินมาชนพัชรพัช หันมาขอโทษแล้วก็จากไป ซอรี่

มิ้นเป็นไงบ้าง เจ็บตรงไหนหรือเปล่าภานุวัฒน์ถามผู้จัดการสาวอย่างห่วงใย ที่ตอนนี้พัชรพัชอยู่ในอ้อมแขนของเขา ที่มีสีหน้าตกใจเล็กน้อย

ขอบคุณคะพี่นุ มิ้นไม่เป็นอะไรแล้วค่ะแค่ตกใจนิดหน่อยพัชรพัชขอบคุณเจ้านายที่มีน้ำใจคว้าตัวเธอไว้ทัน ไม่อย่างนั้นพัชรพัชคงล้มไม่เป็นท่าแน่ๆ ก็เธอโดนชนอย่างแรงจากฝรั่งร่างยักษ์

มิ้นว่า...พี่นุปล่อยมิ้นก่อนก็ได้ค่ะพอได้สติแล้วพัชรพัชบอกให้เจ้านายหนุ่มปล่อยเธอ ออกจากอ้อมแขนแกร่งของเขาเสียทีเธออายคนอื่น ก็ดูตอนนี้สินักท่องเที่ยวมองมาตรงที่สองหนุ่มสาวยืนกอดกันอยู่ ด้วยความสนใจก็ตรงนี้มันประตูทางเดินเข้าเดินออกของโรงแรมนะ

พี่ขอโทษภานุวัฒน์รีบปล่อยแขนที่กอดพัชรพัชอยู่ แล้วพูดขอโทษผู้จัดการสาว แล้วทำหน้าไม่ถูกได้แต่ยกมือลูบต้นคอตัวเองไปมา แล้วมองใบหน้าหญิงสาวข้างกายนิดนึง ใบหน้าเนียนใสขึ้นรอยแดงๆเพราะความอายหรือแสงแดดตอนนี้ที่กำลังร้อนกันแน่ ภานุวัฒน์ยิ้มให้พัชรพัชนิดนึงแล้วชวนเธอเข้าไปภายในโรงแรมหรูเพื่อหา อาหารเช้าทานกัน เพราะเขาได้แค่กาแฟแก้วเดียวเอง และเขาเชื่อว่าพัชรพัชยังไม่ได้ทานอะไรตั้งแต่เช้า เพราะเขาเห็นเธอออกจากลิฟต์ก็เดินตรงลงสู่ทะเลเลย

สองหนุ่มสาวเดินเข้ามายังภายในตัวอาคารที่ถูกจัดตกแต่งได้อย่างสวยงามหรูหรา จัดแต่งทุกอย่างลงตัวเหมาะกับการเป็นโรงแรมระดับห้าดาวจริงๆ เดินมาด้วยกันด้วยความอายๆพัชรพัชได้แต่มองแผ่นหลังกว้างของเจ้านายที่เดินอยู่ข้างหน้าเธอไม่ห่างจากตัวเธอมากนัก พอมานั่งลงเก้าอี้ในห้องทานอาหารของทางโรงแรม ภานุวัฒน์ทำหน้าที่สุภาพบุรุษด้วยการเลื่อยเก้าอี้ให้ผู้จัดการสาวของเขา

ขอบคุณค่ะพัชรพัชขอบคุณเจ้านายแผ่วเบาแทบไม่ได้ยิน ก็เธอไม่คิดมาก่อนนิ่ว่าเขาจะทำกับเธอแบบนี้ เขาน่ารักกว่าที่เธอคิดไว้เยอะมากตั้งแต่ที่มาทำงานกับเขาระยะเวลาไม่ถึงสองเดือน แต่ก่อนในความคิดของพัชรพัช เธอคิดว่าดาราดัง เขาจะหยิ่งๆกันแต่พอมาเจอด้วยตัวเองมันห่างจากความคิดของเธอไกลมาก เขาเป็นถึงดาราแล้วมาทำอะไรแบบนี้ให้เธอ แฟนก็ไม่ใช่เป็นแค่ลูกจ้างกับเจ้านาย โอ้ย...แค่นี้ก็คิดไม่ซื่อ...กับเจ้านายแล้ว ยิ่งมาแสดงความเอาใจใส่แบบนี้อีก พัชรพัชแก...จะทำไงดีล่ะ

มิ้นจะทานอะไรดีล่ะพอได้ยินเสียงคนที่เธอคิดไม่ซื่อดังอยู่ข้างๆหู พัชรพัชแทบสะดุ้ง

คะ...เดี๋ยวมิ้นไปดูเองค่ะแค่นั้นพัชรพัชก็รีบลุกจากเก้าอี้ แล้วรีบเดินหนีคนตรงหน้าไปดูอาหารเช้าที่ทางโรงแรมมีบริการอาหารเช้าแก่นักท่องเที่ยวที่มาพัก อาหารเช้าแบบบุฟเฟ่ต์ชอบอะไรก็เลือกทานได้ตามสบาย มีอาหารหลากหลายเชื่อชาติให้เลือกสรร

แต่ตอนนี้สายมากแล้วนักท่องเที่ยวส่วนมากทานอาหารเช้ากันหมดแล้ว ที่มองเห็นตอนนี้มีไม่กี่คนเอง และอาหารก็มีให้เลือกน้อยแล้วในเวลานี้ พัชรพัชได้ไส้กรอกสองชิ้น แฮมสองแผ่น ขนมปังปิ้งหนึ่งแผ่น ที่วางอยู่ในจานที่พัชรพัชถืออยู่ มืออีกข้างก็ถือแก้วน้ำส้มและพัชรพัชเดินกลับมาที่โต๊ะ ตอนนี้ภานุวัฒน์ไม่ได้นั่งอยู่โต๊ะแล้ว พอวางของในมือลงที่โต๊ะ พัชรพัชก็มองไปทั่วบริเวณห้องอาหารของโรงแรมแห่งนี้ เห็นภานุวัฒน์กำลังยืนรอขนมปังปิ้งอยู่ตรงหน้าเตาปิ้งขนมปัง แล้วพัชรพัชก็คิดอะไรได้บางอย่าง พัชรพัชเดินกลับไปยังโต๊ะที่วางบรรดาสารพัดน้ำดื่ม

พอกลับมาที่โต๊ะอีกครั้งเจ้านายหนุ่มของเธอก็กลับมาแล้ว และกำลังวางจานในมือลงบนโต๊ะ

กาแฟค่ะพี่นุพัชรพัชไปยกเอากาแฟกับน้ำดื่มมาให้ภานุวัฒน์ เขาทำอะไรให้เธอตั้งหลายอย่าง เธอแค่ยกกาแฟมาให้เขาเอง แค่นี้มันเป็นหน้าที่เธออยู่แล้ว

ขอบใจมิ้น มานั่งลงทานข้าวกันภานุวัฒน์ขอบใจผู้จัดการสาวของเขา ที่ทำงานมาด้วยกันยังไม่นาน แต่ก็สามารถรู้ว่าเขาชอบอะไรไม่ชอบอะไร พัชรพัชเป็นคนชอบสังเกตุสิ่งรอบข้างอยู่เสมอ

พัชรพัชก็นั่งลงเก้าอี้ฝั่งตรงข้ามกับเจ้านายหนุ่มแล้วลงมือทานอาหารเช้า ที่สายมากแล้วในวันนี้

นั่งทานกันเงียบๆสักพัก มิ้นจะอิ่มเหรอของกินในจานไม่กี่ชิ้นเองเจ้านายหนุ่มถามด้วยความห่วงใยกลัวคนตรงหน้าจะกินไม่อิ่ม เพราะของที่อยู่ในจานตรงหน้าพัชรพัชมีไม่กี่ชิ้นเอง

อิ่มค่ะ เช้าๆมิ้นทานน้อยค่ะพี่นุพัชรพัชที่กำลังปาดแยมสตอเบอร์รี่ด้วยมีดหั่นสเต็กลงที่แผ่นขนมปังปิ้งที่อยู่ในมือเธออย่างตั้งใจ พอเจ้านายถามเลยรีบเงยหน้ามาตอบแถมส่งยิ้มให้เจ้านายหนุ่มทีนึง และก้มหน้าทานอาหารในมือต่อ แต่คนที่ได้รับรอยยิ้มไปนี้สิ...

ภานุวัฒน์นั่งทานอาหารเช้าไปและสังเกตุคนตรงหน้าเขาไป จะว่าไปแล้วพัชรพัชเป็นคนหน้าตาน่ารักปากอิ่มบาง จมูกโด่งเป็นสันรั้นหน่อยๆ ตาโตแก้มป่องน้อยๆหน้าผากโหนกเกลี้ยงเกลา เครื่องหน้าลงตัวทุกสิ่งรวมๆแล้วบอกได้ว่าสวย...ผมยาวสลวยผิวพรรณก็ขาวนวลเนียน...

เท่านั้นความคิดเขาต้องสะดุดลงด้วยเสียงใครสักคน ที่เขาคุ้นเคยดังมาแต่ไกลและเธอคนนั้นก็เดินตรงเข้ามาหาเขาที่นั่งทานข้าวอยู่กับผู้จัดการสาวของเขาทันที

นุ...คุณมาเที่ยวไม่เห็นบอกเมย์เลยพอเมษาเดินมาถึงโต๊ะที่ภานุวัฒน์นั่งอยู่ เมษาชำเลียงมองหญิงสาวที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามภานุวัฒน์อย่างไม่พอใจที่เห็นผู้ชายที่เธอมีใจให้นั่งอยู่กับผู้หญิงอื่น และถามตัวเองว่าผู้หญิงคนนี้เป็นใครแล้วมากับภานุวัฒน์ของเธอได้ไง (ภานุวัฒน์ของเธอๆลืมไปหรือเปล่าว่าเขาให้ได้แค่เพื่อน)

ผมมาทำงานครับเมย์ภานุวัฒน์ตอบเรื่องจริง แต่เมษาจะเชื่อหรือเปล่าเขาไม่สนใจอยู่แล้ว

แล้วภานุวัฒน์ก็แนะนำผู้หญิงสองคนให้รู้จักกัน เขาก็ยังคงแนะนำพัชรพัชว่าเป็นน้องสาวอยู่ดี แต่เมษาไม่เชื่อหรอกว่าพัชรพัชจะเป็นน้องสาวเขา เพราะเธอรู้มาว่าเขาเป็นลูกคนเดียว แล้วจะเอาน้องสาวมาจากใหนกันล่ะ เธอได้แต่เก็บความสงสัยเอาไว้ในใจ มาเจอเขาที่นี้ก็ถือว่าเธอฟลุ๊คมากแล้ว เมษาไม่คิดว่าจะได้เจอเขาที่นี้ เพราะกว่าสามเดือนแล้วที่เธอกับเขาไม่ได้ไปใหนมาใหนด้วยกัน โทร.หาก็บอกว่าไม่ว่างตลอดเลย

อ่านแล้วคิดเห็นยังไงช่วยบอกด้วยนะคะ นิยายเรื่องแรกค่ะ เป็นกำลังใจให้ด้วยนะคะ



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
รักร้ายนายซุปเปอร์สตาร์ ตอนที่ 4 : บทที่ ๓ 100% , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 748 , โพส : 4 , Rating : 15 / 3 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1

#4 : ความคิดเห็นที่ 54
มันซ้ำไปซ้ำมา ไรท์เตอร์ช่วยตรวจทานที
Name : ร.รวโรจน์< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ร.รวโรจน์ [ IP : 27.55.175.91 ]
Email / Msn: maliwan.kl(แอท)gmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 มิถุนายน 2556 / 21:05

#3 : ความคิดเห็นที่ 44
ภาษาโอเค แต่บางคำก็ซ้ำๆไปหน่อย เช่นเรื่องหน้าตานางเอก

แต่ก็สนุกค่ะ สู้ๆนะค่ะ
Name : chic [ IP : 27.130.235.98 ]
Email / Msn: -
วันที่: 6 มิถุนายน 2556 / 18:17


#2 : ความคิดเห็นที่ 6
สนุกคร๊าาา
PS.  
Name : salapao*_*< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ salapao*_* [ IP : 87.93.17.205 ]
Email / Msn: salapao_pumpui(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 25 เมษายน 2556 / 16:22

#1 : ความคิดเห็นที่ 1
กำลังสนุกเลย แต่งต่อนะค่ะ สู้ๆค่ะไรเตอร์ >3<
PS.  Nice to meet you ><! ... วาตาชิ วะ นัทสึกิ เดส !!!
Name : Natsuki_Chan< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Natsuki_Chan [ IP : 124.121.46.244 ]
Email / Msn: natsuki038(แอท)gmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 12 มีนาคม 2556 / 20:49

หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

SOSO Simulation of Soul Online

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android