กีฬาหรรษา

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด

Funny Basketball

"สวัสดีครับ ทุกท่าน"  เสียงประกาศไม่สูงไม่ต่ำดังก้องไปในสนามกีฬาในร่มขนาดใหญ่  "ขอต้อนรับเข้าสู่การแข่งขันบาสเกตบอล ฉลองครบรอบ 1 ปี สำนักสามดาบครับ..กระผม ซัน จะเป็นพิธีกรบรรยายตลอดการแข่งขันครั้งนี้ครับ ..เพราะว่าทั้งหมดจะเป็นการบรรยายผ่านไมโครโฟนด้วยคำพูดล้วนๆ ดังนั้นขณะทุกท่านอ่าน ควรทำความรู้สึกให้เหมือนกำลังฟังวิทยุ และใส่อารมณ์ลงไปให้สมจริงด้วยนะครับ"

"การแข่งขันของเราในวันนี้จัดขึ้นที่สนามบาสฯ ในมหาวิทยาลัย แห่งหนึ่ง โดยส่วนตัวผมไม่รู้จักหรอก งั้นข้ามเรื่องสถานที่จัดไปก็แล้วกัน มาว่ากันด้วยเรื่องการตัดสินการแข่งขันก่อนนะครับ เนื่องจากเป็นการแข่งขันบาสฯ ฉลองการก่อตั้งสำนักก็เลยจะมีกฎกติกาที่ต่างออกไปจากปกติ โดยจะตัดสินจากการโหวตล้วนๆ.. แต้มเติ้ม คะนงคะแนน ใครจะแพ้จะชนะไม่เกี่ยวครับ ..ชอบทีมไหนโหวตทีมนั้น ซึ่งคนให้คะแนนก็คือ เหล่าสมาชิกสำนักทุกคนครับ ..แล้วเมื่อสักครู่ไอ้เจ้าสำนักฯ ก็ได้โฟนอินมาที่ผมว่าสมาชิกจะมาดูกันเต็มพื้นที่ความจุหลายพันคน แถมถ่ายทอดสดผ่านดาวเทียมไปสำหรับสมาชิกสำนักทางบ้านอีกล้านกว่าคนด้วย คะแนนโหวตเห็นว่าจะเทียบเท่าได้กับ 'อเมริกัน ไอดอล' ทีเดียวครับ นอกจากการแข่งขันบาสฯแล้ว ยังมีการประกวดทีมเชียร์ด้วยครับ.."

ซันก้าวเท้าลงมากลางสนามบาส ในมือถือไมค์สีดำ  "อัฒจันทร์ทั้งสองฝั่งของเราตอนนี้คึกคักเป็นอย่างยิ่งเลยครับ ..เอ๊า..ทุกคนขอเสียงหน่อย!!"

"..........."  นิ่งสนิท

"อ่ะ..แค๊กๆๆ ..แหมครึกครื้นกันดีจริงๆ ครับ"   ชายหนุ่มไอเบาๆ  "ก่อนเริ่มการแข่งขันกระผมจะทำหน้าที่ไปดูทั้งสองทีมในห้องพักนักกีฬากันหน่อยนะครับ"

ซันก้าวเท้าไปยังห้องพักนักกีฬาทางด้านซ้าย พร้อมกับบรรยายไปด้วย  "แล้วตอนนี้ผมก็อยู่ที่หน้าห้องพักทีม ..เอ่อ.. อ่านว่าอะไรเนี่ย? ..ทีมโคอาล่า นะครับ..แหมไม่รู้ใครตั้งชื่อทีม สร้างสรรค์จริงๆ ยังกับกีฬาเด็กนักเรียนอนุบาลเลย"

"ฉันเอง"  เสียงทุ้มๆ ว่าพร้อมกับมือที่วางบนบ่า

"โอ้ว..คุณโทมัส โค้ชทีมโคอาล่านั้นเองครับ"  ซันยิ้มแห้งๆ  "แหมชื่อน่ารักน่าชังนะครับเนี่ย

"แน่นอน!" 

"คุณโทมัสมั่นใจขนาดไหนในการแข่งขันครั้งนี้ครับ"  ซันถามพร้อมกับยื่นไมค์ออกไป

"ไม่เคยมั่นใจอะไรเท่าครั้งนี้เลย"  ชายหนุ่มร่างโปร่งยักไหล่  "..ละมั้ง"

"อ้าว..งั้นผมขอเข้าไปดูในห้องพักได้มั้ยครับเนี่ย"

"ไม่ได้"

"อ้าวทำไมดูไม่ได้วะเนี่ย"  ซันปิดไมค์ พลางขมวดคิ้ว

"เพราะจะเปลืองหน้ากระดาษน่ะสิ คนแต่งบอกว่าจะให้จบใน 4 หน้าน่ะ"  โทมัสว่า

"มันขี้เกียจเขียนหรือ?"  ซันกลอกตาท่าทางเบื่อหน่าย

"งั้นมั้ง"

"เฮ้ย..น้อยๆ หน่อยพวกนาย"  เสียงใครคนหนึ่งพูด ทำให้ทั้งสองเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย แต่เมื่อหันไปมองรอบๆ ตัวก็ไม่เห็นมีใคร

"ไปแข่งเลยดีกว่า"  ซันว่า

"เออ..ไปแข่งเลยเหอะ..ฉันจะได้ชนะๆ ซะที"  โทมัสกล่าวจากนั้นก็เดินกลับเข้าห้องแต่งตัวไป

ซันส่ายหน้าเล็กน้อย เขาเดินงงๆ กลับมายังสนามบาสฯ ปูพื้นปาเก้ขัดเงาอีกครั้ง หลังจากเงยมองความรกร้างของอัฒจันทร์แล้ว พิธีกรก็ถอนหายใจ พึมพำกับตัวเองว่า งานนี้มันเน้นถ่ายทอดไปยังผู้ชมทั่วโลกตังหากเล่า จากนั้นก็ล้วงโพยออกมาจากกระเป๋าเสื้อ

"แม้ว่าจะไม่ได้รับอนุญาตให้เข้าไปแอบดูสาวๆ ในห้องแต่งตัว..เอ๊ย..แอบดูนักกีฬาในห้องพักก็ไม่เป็นไรนะครับ เรามาเริ่มแนะนำตัวสมาชิกในแต่ละทีมกันเลยดีกว่าเพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลานะครับ"

เสียงปรบมือดังเปาะแปะ คล้ายเสียงตบยุง

"ทีมโคอาล่า เปิดตัวด้วยกัปตันทีม ยอดนักกีฬาอัจฉริยะ คุณ เอ คร้าบ"  ซันผายมือออกมาทางด้านข้าง  ชายร่างสูงโย่งก็ก้าวออกมา เขาอยู่ในชุดบาสสีแดงสลับดำ มือก็ถือลูกบาสออกมาด้วย แต่ท่าทางคล้ายจะไม่ค่อยพอใจอะไรบางอย่างอยู่ เพราะมีลอยสลักเล็กๆ ที่หว่างคิ้วเข้มนั้น

"เอ่อ..คุณเอ ไม่สบายหรือเปล่าครับเนี่ยท่าทางไม่ดี"

"ไม่ใช่!"  เอตอบอย่างมาดมั่น  "เพียงแต่ฉันหิวเท่านั้น.. จัดแข่งกีฬาบ้าอะไรไม่มีของกินเลี้ยงเลยสักอย่าง!!"

"อู๊ย..ท่าทางจะหิวจริงๆ"  ซันว่า  "สวัสดิการในงานนี้หายไปไหนกันหมดครับพี่น้อง..บริษัทรับจ้างไม่จำกัดที่ได้รับการคัดเลือกมาให้ทำการดูแลในเรื่องนี้รบกวนช่วยหาอะไรมาให้คุณเอกินด้วยนะครับ ..คุณ ปืน หนุ่ย เอก นัท และคุณน้องหญิง ..ทราบแล้วเปลี่ยนช่วยหาอะไรมาเลี้ยงนักกีฬาด้วย"

"ขอบใจนะ"  เอตบไหล่ซัน  "ตานายเจ๋งดี"

"อย่าจ้องตาฉันเลย"  ซันโบกมือไปมาบนหน้า "กลับมาที่การแข่งขันอีกครั้งนะครับ สมาชิกทีมโคอาล่า ลำดับถัดไปได้แก่ชายร่างเก้งก้างผู้เงียบงัน จิมครับ"

"คุณจิม พูดอะไรกับแฟนๆ ที่ชมการแข่งขันอยู่ทั่วโลกหน่อยครับ"  ซันยื่นไมค์ไปจ่อ

"........" 

"โอเค..ขอบคุณ(ว่ะ)"  ซันกลอกตา "ลำดับต่อไป..เอ่อ..ไม่ใช่คนนะครับ แหมช่างเป็นการแข่งขันที่หลากหลายจริงๆ ..กามเทพไวท์ ครับ!"

ชายหนุ่มผมยาวเหยียดในชุดสูทสีขาวปรากฏตัวข้างซัน  "ไฮ..เบบี๋.. เราดีใจจริงๆ นะเนี่ยที่ได้มาร่วมงาน ว่าแต่ไหนล่ะ..ไหนๆ"

"ไหนอะไรครับคุณกามเทพ?"

"ทีมเชียร์เกิล์วไง!"

"แหม.. อดใจหน่อยนะคร้าบคุณ"  ซันตบไหล่ร่างสูงนั้นก่อนจะกระซิบเบาๆ  "ผมก็รอดูอยู่เหมือนกันแหละ ..ว่าก็ว่าเสร็จการแข่งขันแล้วช่วยยิงศรใส่ผมสักหน่อยได้มั้ย?"

"ว้า..ช่วงนี้เราอยู่ในเวลาพักงานล่ะนะ..นายต้องคุยกับกามเทพฝึกหัดชื่อคิวป์"  ไวท์บอกแล้วเดินไปคุยกับเอ ..ดูเหมือนจะจ้อเรื่องสาวล้วนๆ

ซันทำท่าซับน้ำตาตัวเองก่อนจะว่าต่อ  "สมาชิกคนถัดไป.. คุณเอริค ครับ"

ผู้ที่ก้าวออกมาเป็นชายในชุดสูท จมูกโด่ง ผมสีเข้มตัดสั้นอย่างเรียบร้อย ดวงตาเรียวคมกริบ ที่หน้าอกคาดสายคล้องปืนไว้

"เดี๋ยวครับ เดี๋ยว.."  ซันรีบปราดเข้าไปหา  "คุณเป็นใครครับเนี่ย?"

"เอริค"

"ไม่ใช่แล้ว.. เอริคที่ผมว่าน่ะเป็นชาวเอทริกซ์ตาสีเงินครับ"  ซันเถียง 

"ผมก็ชื่อ เอริค"

"อ้าว..."

"เรื่องนี้ไม่ได้ลง ไม่รู้จักก็ไม่แปลกหรอก"  เสียงใครบางคนดังขึ้น ทำให้ซันหันมองไปรอบๆ แต่ไม่เห็นมีใคร

"เพราะไอ้คนแต่งมันคิดชื่อตัวละครไม่ออกสินะ"  ซันพยักหน้าเบาๆ  "งั้นก็เอาเป็นว่าทีมนี้ได้สิทธิพิเศษมีเอริค 2 คนเลยนะครับ"

เอริคชายร่างสูงตาสีเงินจึงก้าวออกมา ..ดูๆ แล้ว เอริคทั้งคู่มีท่าทางคล้ายกันอยู่นิดหน่อยเหมือนกันซันคิด

"นักกีฬาคนสุดท้ายของทีมครับ ..ขอต้อนรับ ซุปเปอร์สตาร์ นายแบบฮ็อตตลอดการ ..พี่ซีคร้าบผม"  ซันผายมือออกไป ในจังหวะนั้นแสงสปอร์ตไลท์ ซึ่งไม่รู้ที่มาก็ฉาบจับไปที่ ชายหนุ่มร่างสูงในชุดสุดเท่ห์ ..เสียงกรี๊ดดังก้องสนาม

"..แหม ตอนแรกเงียบกริบ พอพี่ซีมา แฟนๆ ก็แห่เข้ามาเกือบเต็มสนามเลยนะครับเนี่ย"  ซันกลอกตาก่อนจะขมวดคิ้วพึมพำกับตัวเอง  "แล้วทำไมตูจะต้องไปเรียกเขาว่า พี่ ด้วยฟ่ะ"

"มันวัดกันที่ความหล่อน่ะ"  ซียักไหล่ด้วยท่าทางไม่แยแส

ซันยกมือเกาหัว  "ถัดจากนักกีฬา ก็มาถึงโค้ชจอมวางแผนของทีม คุณโทมัสครับ"

ชายหนุ่มร่างโปร่งผู้มีแผลเป็นที่หน้าก้าวเท้าตรงมาหาซัน.. "รีบๆ หน่อย ยังไม่ได้แข่งเลยนี่เข้าไป 3 หน้าแล้วนะเฟ้ย!"

"เออ รู้น่า.."  ซันไล่โทมัสให้กลับไปร่วมทีมกับคนอื่นๆ

"นักกีฬาไปแล้ว มาถึงกองเชียร์ทีม โคอาล่ากันบ้างนะครับ ..ผมของแนะนำตัวรวดเดียวเลย เพื่อไม่ให้เป็นการเปลื้องพื้นที่ ..ปรบมือต้อนรับให้กับ  "ฟ้า กิ๊ฟ ญดา นีน่า โคลอี้ เรซิย่า  แคทีน่า เดย์ และ เจนนี่ คร้าบ.."

กลุ่มสาวๆ เดินออกมา พูดคุยกันสนุกสนาน เป็นจะมีแต่ เรซิย่าที่เงียบๆ ไม่พูดอะไร

"แหม..มีสาวๆ มันดีแบบนี้นี่เองนะครับ รู้งี้แนะนำสาวๆ ก่อนก็ดีหรอก.. ฟ้า กิ๊ฟ ญดา จากซิการ์  นีน่า โคลอี้ เรซิย่า แคทีน่า จากเทนด้า และ 2 คนท้ายเผื่อคนที่ไม่รู้จัก จาก สปิริตครับ"

"อย่าให้ได้พักหายใจหายคอกัน มาแนะนำทีมคู่แข่งกันบ้างดีกว่า.. ทีมมดเล็ก!!ครับ"  ซันก้มมองโพยในมืออีกครั้ง  "แหม ชื่อทีมน่าแพ้จริงๆ ครับ...แล้วสมาชิกของทีมประกอบไปด้วย กัปตันหน้าหยก เคน นาคร วิลเดอร์สัน  สมาชิกอีก 4 คนก็คือ ..โรล์ วูฟ  คิวป์ ยมทูตเซลโร จากสปิริต (เผื่อคนไม่รู้) ครับ!"

สมาชิกทีมมดเล็กก้าวเท้าออกมา ..ทั้งหมดเป็นชายหนุ่ม 4 คน และอีกคนเป็นเด็กตัวกระเปี๊ยก

"เฮ้ย!!"  เคนตะโกน  "ทำไมทีมฉันแนะนำแค่นี้เองล่ะเนี่ย!"

"แล้วจะอะไรมากมายล่ะ มันเปลื้องพื้นที่"  ซันกลอกตา

"แต่ที่แน่ๆ ไม่คิดว่ามันจะโกงกันไปหน่อยหรือไง!! ทีมโคอาล่ามีทั้งเอ แถมยังมีเอริค คูณ 2"  เคนว่า  "ดูสิทีมฉันมีอะไร ..วูฟตัวผมกะหร่อง โรล์ก็ไม่คิดจะสนใจเล่น คิวป์ความสามารถด้านกีฬาเป็นศูนย์ เด็กหนึ่งคน ..คิดแล้วกัน ขนาดฉันมีแขนเดียวยังได้เป็นกัปตันเนี่ย! .."

"โวยวายไปได้"  ซันส่ายหน้า

"เราไม่ได้เป็นเด็กนะ"  เซลโรพูด  "นี่เป็นร่างแปลงตังหาก"  สิ้นเสียงพูดยมทูตเซลโรก็เปลี่ยนตัวเองเป็น ชายหนุ่มร่างสูงในชุดสูทสีดำ เส้นผมสีฟ้าเข้มยาว ดวงตาสีเขียวสด ที่หน้าผากสีเขาเล็กๆ สีเงินแหลมคมส่องประกาย มีหางที่ส่วนปลายเป็นเปลวไฟสีเขียว

"เจ๋ง.. งั้นเซลโรรู้จักบาสเกตบอลมั้ย?"  เคนถาม

"อร่อยมะ?"  เสียงตอบนั้นทำให้เคนตบหน้าผากฉาด

"ทำใจซะเถอะเพื่อนนายแพ้แน่"  โทมัสตะโกนข้ามฝั่งมา ..ส่วนเคนก็ชี้นิ้วใส่ในทำนองอย่ายุ่ง!

"อย่าเพิ่งได้ใจไป..เมื่อทีมยังมีโค้ชยอดอัจฉริยะ อยู่"  เสียงที่ประสานกันจากคน 2 คนดังก้อง 

"อ๋อ..ใช่ครับ ขอแนะนำโค้ชทีมมดเล็ก"  ซันยกโพยขึ้นดู  "คู่แฝดสมองเพชร ไอ จี คร้าบ"

"ไอ้แว่น..ถอยไปสิวะ ..ฉันต้องเป็นฝ่ายออกไปโชว์ตัวก่อนนะเฮ้ย"  ชายผมทองผลักร่างอีกคน

"ไอ้เห่ย!! ไม่ได้ยินเขาประกาศหรือไง ชื่อฉันอยู่หน้าแกนะเว๊ย!!"  ชายสวมแว่นตะโกน

"จะหาเรื่องหรือวะ..ไอ้แว่นต๊อง!"

"ใครกันแน่..อยากตายสินะ ไอ้เห่ยผมทอง!"

"เฮ้..ใจเย็นๆ"  วูฟวิ่งตรงเข้าไปห้าม

"แหม..ช่างเป็นทีมที่รักใคร่กลมเกลียวสมานสามัคคีกันดีแท้"  ซันประกาศในขณะที่หัวเราะไปด้วย  "มาถึงทีมกองเชียร์กันบ้าง ประกอบไปด้วย อาร์ เฮียวิท และ สมาชิกห้อง F ทั้ง 13 คน คร้าบ ..กองเชียร์ ทีมนี้เยอะจริงๆ"

"พ่อ.. เดินดีๆ สิ เมาแล้วยังจะมาอีก"  อาร์ช่วยประคองชายหนุ่มยาวออกมา

"ก็แหม.. พ่อเป็นแขกคนสำคัญ คนเขียนส่งบัตรเชิญไปเองเชียวนะ"  เฮียวิทพูดน้ำเสียงยานคาง

สมาชิกห้อง F จากแก๊งจอมเพี้ยน ถยอยออกมาแล้วไปทิ้งตัวนั่งรวมกลุ่มกันที่มุมด้านหนึ่ง ดูเหมือนจะกำลังจะจัดปิกนิค มีคนเดียวที่แยกออกมา หญิงสาวถือลูกแก้วไว้ในมือ แล้วชี้หน้าใส่เคน .. "ลางร้าย.. ลางร้าย!!"

"เยี่ยมเลย"  เคนกลอกตา

"ใครจะว่าเรามีการฮั้วกัน มีการใช้เส้น มีการโกง ยังไงเราไม่สนนะครับ.. มาถึงกรรมการประจำการแข่งขันครั้งนี้ ..คุณ จีนย์ ครับ"

"เยส!..ฉันได้ออกสักที!"  เด็กสาวร่างโปร่งวิ่งออกมา เธอมีผมสีดำยาวรวบไว้อย่างลวกๆ ที่ท้ายทอย ดวงตาเรียวก็สีดำ และมีรังสีน่ายำเกรงแผ่ออกมาจากร่าง

"ว่าแต่คุณเป็นใครครับเนี่ย?"  ซันถาม

"อย่าใส่ใจเรื่องเล็กๆ น้อยๆ น่า"  จีนย์โบกมือเหมือนไล่แมลงวัน

"เขามาจากบ้านเดียวกับเอริคที่นายไม่รู้จักนั่นแหละ"  เสียงใครคนหนึ่งดังเข้ามา ..ซันมองหาที่มาของเสียงแต่ก็หาไม่เจอ (อีกแล้ว)

"เอาล่ะครับ ..หมดไป 3 หน้ากระดาษ ขึ้นหน้าที่ 4 กันมาหลายบรรทัดแล้ว.. รีบแข่งเลยดีกว่าครับ!"  ซันประกาศ  "ส่วนกระผมจะขึ้นไปอยู่บนอัฒจันทร์แล้วพากษ์ให้ทุกคนได้ฟังเอง ..ว่าก็ว่า ทำไมยังไม่มีใครเอาประตูมาตั้งล่ะครับ การแข่งขันจะเริ่มแล้วนา"

"นั่นมันฟุตบอล"  เสียงกองเชียร์แฟนคลับพี่ซีตะโกนบอก

"อ้าว.. งั้นเน็ตครับเน็ต ..เอาเน็ตมากั้นด่วนเลยครับ"

"นั่นมันวอลเลย์บอล!"

"อ้าว.. งั้นสรุปเล่นยังไงก็ไม่รู้ แต่ลงสนามกันเลยครับ! พี่น้อง!!"  ซันว่า

"ทีมโคอาล่าก้าวลงสนามกันมาแล้วนะครับ ส่วนทีมมดเล็กก็ทยอยกันลงมาเช่นกัน.. แหมการแข่งขันยังไม่ได้เริ่มก็ดุเดือดจากการต่อสู้ข้างสนามระหว่างโค้ชทั้งสองของทีมมดเล็กแล้วนะครับ"  เสียงประกาศของซันดังก้อง  "เท่านั้นไม่พอครับ กองเชียร์ทีมมดเล็ก โก กับ ชิน ก็จะตีกันเองเช่นกัน ..แหมทีมนี้สนุกสนานจริงๆ ครับ"

"กรี๊ด...ดดดด..." 

"เสียงกรี๊ดดังกระหึ่มเลย เกิดอะไรขึ้นครับ..เกิดอะไรขึ้น!!"  ซันหันมอง  "อ๋อ..ไม่มีอะไรครับ พี่ซี ได้แตะลูกบอลนั่นเอง ..ว่าก็ว่า ทำไมตูต้องไปเรียกเขา พี่ ด้วยหว่า"

"บอลถูกส่งจากมือพี่ซี ไปยังกามเทพไวท์ครับ  ไวท์กางปีกบินไปเอาลูกยัดห่วง.. 2 คะแนนแรกสำหรับทีม โคอาล่าคร้าบ!!" 

เสียงเฮดังลั่น

"เดี๋ยวครับเดียว ผู้เล่นทีมมดเล็กประท้วงว่าเมื่อครู่ทำผิดกติกา เป็นการ ทราเวอลิ่ง หรืออะไรเนี่ยล่ะครับ"  ซันพากษ์อย่างตื่นเต้น  "อย่างนี้ต้องถามกรรมการ ..กรรมการว่าไงครับ?"

จีนย์ขมวดคิ้วยกมือกอดอก.. จากนั้นก็เอียงคอไปมา จากนั้นก็พูดด้วยเสียงเฉียบขาดว่า  "ไม่ผิด.. ไวท์ไม่ได้ก้าวเกิน 3 ก้าว!"

"กรรมการว่าไม่ผิดครับ.. ทีมมดเล็กไม่เก่งแล้วยังขี้ฟ้อง กรรมการเลยหัก 5 แต้มครับ!!"  ซันตะโกน  "แต้มตอนนี้คือ ทีมโคอาล่านำอยู่ 2 ต่อ -5 ขอครับพี่น้อง!!"

"ไม่..เราจะแพ้ไม่ได้ ฉันไม่ยอม!!"  เซลโรตะโกน ไฟที่ห่างลุกโชนแรงขึ้น  "ไม่..!!"

"ไม่...ไหม้!! จริงๆ ครับ..ไหม้!! ..ไฟปลายหางของยมทูตเซลโร ฟาดไปโดน คิวป์ที่ยืนเอ๋อๆ อยู่ เสื้อไหม้เลยครับ!!"  ซันว่าอย่างเผ็ดร้อน  "สวัสดิการครับ.. สวัสดิการขอน้ำมาดับไฟครับ!!"

ปืนและน้องหญิงวิ่งลากถังน้ำมาสาดโครมไปที่ คิวป์ ..เด็กหนุ่มร่างสูงจึงเปียกโชกในทันที

"แหม..ฮายิ่งกว่าตลกคาเฟ่"  ซันหัวเราะลั่น  "อ่ะ..กรรมการเป่านกหวีด แล้วชี้นิ้วมาทางผมครับ?"

"มีอะไรครับกรรมการ?"  ซันเลิกคิ้วถาม 

"หัวเราะดังไปแล้วนะ!"  เด็กสาวว่า ก่อนจะชักใบเหลืองออกมาจากกระเป๋า

"อ้าว..ตายล่ะครับ กรรมการให้ใบเหลืองผมซะแล้ว"  ซันว่าเสียงอ่อยๆ  "ขอโทษครับต่อไปผมจะสำรวม"

"เอาล่ะครับ การแข่งขันต้องดำเนินต่อไป..แม้ว่าผมจะโดนใบเหลืองก็ตามที"  ซันว่าต่อ "เอได้ครอบครองลูกครับ เอเลี้ยงผ่านไปอย่างว่องไว ส่งลูกต่อไปให้จิมครับ ..อย่าคิดว่าจิมของเราจะเล่นไม่เป็นนะครับ จิมเอาลูกพักอก แล้วใช้เท้าเตะเข้าโค้งเข้าห่วงไปอย่างสวยงามเลยครับ"

"โกล!!!...."  ซันตะโกนสุดเสียง  "สุดยอด..ไซด์โค้งได้สวยงามมากครับ!"

"อ่ะ..เคนกัปตันทีมมดเล็กประท้วงอีกแล้วครับ กลายเป็นคนขี้ฟ้องไปซะแล้ว!!.. กรรมการว่าไงครับ.. เอ่.. กรรมการเดินไปทางผู้เล่นฝั่งทีมโคอาล่าครับ อ๋อ..ไปปรึกษากับคุณเอริคที่ผมไม่รู้จักครับ ดูเหมือนจะกางหนังสือกฏ กติกา มารยาท วงการบาสฯสากลเพื่อถกปัญหากันเลยทีเดียวเชียว"  ซันพากษ์

"ให้เป็นคะแนน 3 แต้ม"  จีนย์ว่า

"กรรมการตัดสินแล้วครับ!! ..ลูกชูตเบื้องต่ำของจิมได้ 3 แต้ม คะแนนตอนนี้เป็น  5 ต่อ -5 ครับ" ซันว่า  "คราวนี้ฝ่ายมดเล็กเป็นฝ่ายบุกครับ เลี้ยงลูกมาโดย คิวป์ครับ ..ดูกะหย่องกะแหย่งทีเดียว แต่ก็ฝ่าด่านไวท์ที่เอาแต่จ้องกองเชียร์ทีมตัวเองไปได้ครับ ..คิวป์ส่งลูกต่อไปให้วูฟ ..วูฟใช้พลังลมผลักลูกไปที่ห่วงครับ ตอนนั้นเอง เอริคก็โต้ตอบด้วยพลังควัน ลูกบอลกระเด็นออกมา.. แหมควันสีเงินตลบสนามเลยครับ ..มองไม่เห็นอะไรเลย ..เกิดอะไรขึ้นบ้างครับเนี่ย คุณผู้ชมเห็นมั้ยครับ..บอกผมหน่อย ผมมองไม่เห็นเลย"

"เอาล่ะ ควันจางลงแล้ว ลูกบาสสีส้มอยู่ไหนครับ ..ผู้เล่นในสนามงงงันกันทีเดียวครับ ลูกบาสหายไปซะแล้ว..เกิดอะไรขึ้นครับพี่น้อง??!!"

"กรรมการเองก็ถึงกับงงเต๊กครับ.. งั้นเอาเป็นว่าหมดครึ่งแรกแต่เพียงเท่านี้..ต่อไปประกวดกองเชียร์ระหว่างพักเลยครับ"  ซันตัดบท  "แหม..ล่อเข้าไป 5 หน้ากว่าแล้วนะครับเนี่ย"

"กองเชียร์ทีมโคอาล่า จะออกมาเต้นในเพลง Nobody ของ Wonder Girl ครับ!!"  ซันตะโกนดังกว่าครั้งไหนๆ  "เยี่ยมมากครับ ผู้ชายทีมมดเล็กทั้งนักกีฬา และกองเชียร์แห่มาดูกันชนิดติดขอบเวทีเลยครับ ..โดยเฉพาะ กัปตันทีม กับ กองเชียร์ น้องอาร์นะครับ..ใกล้กว่าใครเลยทีเดียว"

"เคนท่าทางเคลิ้มกับแคทีน่ามาก ส่วนอาร์นี่ท่าทางเคลิ้มกับทุกคนครับ.. แต่แม้ผมเองก็ยังเคลิ้มเลยครับ โคลอี้น่ารักสุดๆ"  ซันว่า  "อ๊ะ..ท่าทางอีกฝั่ง ดูเหมือนโค้ชทีมมดเล็กจะเห็นท่าไม่ดี มาตามลูกทีมตัวเองกลับไปประชุมด่วนครับ ..ลูกทีมมดเล็กถูกลากกลับกันไปแล้วครับ ..ตอนนี้สุ่มหัวกันยังกับเตรียมก่อการร้ายเลยทีเดียว"

"กองเชียร์ทีมโคอาล่าแสดงจบแล้วครับ..เสียงปรบมือกึกก้องเลยทีเดียว.. ทางผมได้โพยการแสดงของทีมมดเล็กมาแล้วครับ กองเชียร์ทีมมดเล็ก ส่งตัวแทนมาเต้นเพียง Nobody เช่นกัน..ครับ"

"โห่..." 

"เสียงคนดูกรีดร้องต้อนรับกันเลย.. คนออกมาเต้นก็คือ น้องอาร์ วูฟ เฮียวิท และคิวป์ ครับ..ส่วนสมาชิกห้อง F ยืนปรบมือให้จังหวะอยู่ข้างหลังครับ.."

"..........."

"แหม..เห็นของสวยๆ งามๆ กันมาแล้ว..มาเห็นแบบนี้ผมก็แทบบรรยายไม่ออกครับ น้องอาร์ดูพอไหวนะครับ เนี่ย ส่วนคนอื่นๆ ผมแนะนำให้ไปนั่งสมาธิให้จิตใจสงบดีกว่า! ..เอ่.. พี่ซีเดินมาลากตัวอาร์ กับพ่อตัวเองออกไปแล้วครับ ..ท่าทางทนดูไม่ไหวจริงๆ" 

"พี่น้องคนดูปาขวดน้ำลงไปกันแล้วครับ นัยว่ากลัวจะเหนื่อย ให้ไปพักกินน้ำกินท่ากัน"  ซันว่า  "โอ้ว..ผมได้โพยจากทีมงานอีกแล้วครับ ว่าหน้ากระดาษเกินโควต้ามาแล้ว.. เพราะงั้นกลับมาที่การแข่งขันอีกทีเลยครับ เชิญผู้เล่นลงสนามเลย ด่วนครับด่วน.. อย่าช้า หน้ากระดาษจะหมดแล้วครับ!"

"ทีมมดเล็ก ท่าทางจะถอดใจแล้วล่ะครับ โดยเฉพาะกัปตันหันไปทางกองเชียร์ฝ่ายตรงข้ามตลอดเวลาครับ ..โค้ชเห็นท่าไม่ดี เลยปรับแผนให้วูฟไปลอยเฝ้าห่วงอยู่ด้านบนครับพี่น้อง!!"  เสียงคนดูกึกก้องคึกคักมาก (นะจะบอก)  "เอ ฟ้องกรรมการว่าผิดกติกา ..แต่..แต่... แต่..กรรมการไม่อยู่ให้ฟ้องครับ กรรมการของเราหายไปไหน..คร้าบท่านผู้ชม!!"

"นั่นครับนั่น.. กรรมการของเรา ไปนั่งเล่นไพ่รวมกลุ่มอยู่กับสวัสดิการข้างสนามครับ!!"  ซันตะโกน  "การฟ้องไม่เป็นผลซะแล้ว การแข่งขันอย่างดุเดือดและนอกกติกาจึงเริ่มขึ้น ..แหม ไอ้ผมล่ะชอบจริงๆ แบบนี้"

"เอส่งลูกให้ พี่ซีครับ พี่ซีส่งต่อไปให้ จิม.. จิมส่งต่อให้ไวท์ ..ไวท์ที่มัวจะมองสาวถูกบอลกระแทกหน้าเข้าอย่างจังครับ ลูกบอลล่วงลงพื้น กลิ้งไปตรงหน้าเคนแล้วครับ ..เคนของเรามีมือเดียว พยายามหยิบบอล แต่หยิบไม่ขึ้นดูน่าเวทนานัก คิวป์เลยเดินมาหยิบให้แทน ..ดูเหมือนทั้งคู่จะเข้ากันได้ดีครับ แต่งงานเมื่อไหร่บอกด้วย!"

"ทางอีกด้านครับพี่น้อง..สาวๆ วิ่งกรูลงจากอัฒจันทร์ไปแล้ว ไปไหนครับ.. โอ้วโน!!..พี่ซีจะซับเหงื่อครับ สาวๆ กรูไปพร้อมกับผ้าขนหนู ผ้าเย็น ทิชชู เครื่องดื่มเกลือแร่ ..ไม่เชื่อก้ต้องเชื่อคลื่นมหาชนจากแฟนคลับจะมากมายขนาดนี้ สรุปแล้วคนดูกีฬาไม่มีเลย มีแต่คนดูพี่ซีครับ..!!  ถ้าเหลือเกลือแร่สักขวดผมขอนะครับ บรรยายจนคอแห้งหมดแล้วไม่มีใครสนใจเลย!"

"ปี๊ด!!" 

"โอ้ว..กรรมการเสียไพ่ครับ เลยกลับมาทำงานอีกครั้ง คราวนี้เป่านกหวีดไล่แฟนคลับพี่ซีให้ออกไปด้วยท่าทางจริงจังเชียวครับ ..เธอเดินตรงเข้าไปแล้วครับ ในมือล้วงกระเป๋าเตรียมหยิบใบอะไรออกมาให้ผู้เล่นรูปหล่อของเราครับ..ใบอะไร? ใบเหลืองเหมือนผม หรือใบแดงไล่ออก.. ใบอะไรครับ?!"

"ใบขาวครับ!!"  ซันตะโกน  "ไม่เฉพาะใบสีขาว จีนย์ยื่นปากกาออกไปให้ด้วยครับ..โอ้!! ดูเหมือนจะแค่อยากขอลายเซ็นครับ.. แหมทำเอาตกใจนึกว่าพี่ซีจะโดนไล่ออกจากสนามในฐานะแฟนคลับเยอะซะอีกนะครับ"

"หันกลับมาดูที่สนามอีกครั้ง ..ไม่น่าเชื่อ แต้มกระฉูดมากๆ .. ทีมโคอาล่า เสมอ กับทีมมดเล็กอยู่ที่ 99-99 คะแนนครับพี่น้อง.. ไม่น่าเชื่อหันไปดูพี่ซีแว๊บเดียว!!"  ซันลุกขึ้นยืนว่าด้วยน้ำเสียงใส่อารมณ์  "รู้ที่มาแล้วครับที่ป้ายบอกคะแนนมี..เด็กผู้ชายอายุ 4 ขวบ กับเด็กผู้หญิงอายุ 11 ขวบครับ.. ผมรู้จักด้วย ซีกับมูส กำลังพลิกป้ายคะแนนแข่งขันครับ..มิน่าคะแนนเว่อร์เลย"

"ประกาศครับประกาศ.. น้องชายใครวุ่นวาย ไปจัดการตัวด่วนครับ!"

"ดูเหมือนเวลาถ่ายทอดสดของเราจะหมดลงแล้ว การแข่งขันก็จบเหอะครับ..คนเขียนบอกว่าเดี๋ยวเสร็จไม่ทันส่งครู ..ยังไงทีมไหนจะชนะก็เชิญสมาชิก 3 ดาบ โหวตให้คะแนนกันได้นะครับว่าจะให้ทีมไหน เป็นการดูแบบทั้งทีมนะครับ ควบรวมนักกีฬากับกองเชียร์เข้าด้วยกัน ..อ๋อ ..แล้วก็มีโหวตขวัญใจมหาชนอีก 1 คนด้วย.."  ซันว่า 

"เข้าใจมั้ยครับ..1 เสียงจะโหวตได้ 2 อย่างคือ ..1โหวตทีมระหว่างโคอาล่า กับ มดเล็ก ..และ 2 โหวตขวัญใจ..รักใครชอบใครโหวตได้ครับทุกคนครับ!! ..โหวตพิธีกรก็ได้ครับ"

ซันโค้งตัวลง 

"เย้!"

จบดีกว่านิ .. ง่ายๆ แบบนี้เลยหรือ ..คำตอบคือ ..ง่ายๆ แบบนี้นั่นแหละ................! โรโรฯ!!!


*** เขียนผิดเพียบเลย...