สวัสดีผู้เยี่ยมชม [ เข้าระบบ | สมัครสมาชิก ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

Marassantiya (Red River) มาราสซันทิยา

ตอนที่ 8 : ตอนที่ 8


     อัพเดท 3 ก.พ. 56
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/อดีต ปัจจุบัน อนาคต
Tags: ข้ามเวลา, ยุคโบราณ, ฮิตไทต์, ฟาโรห์, อียิปต์, ย้อนอดีต
ผู้แต่ง : สร้อยดอกหมาก ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ สร้อยดอกหมาก Email : amantra_666(แอท)hotmail.com
My.iD: http://my.dek-d.com/sroydokmak
< Review/Vote > Rating : 91% [ 6 mem(s) ]
This month views : 290 Overall : 36,712
492 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 385 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
Marassantiya (Red River) มาราสซันทิยา ตอนที่ 8 : ตอนที่ 8 , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 2133 , โพส : 2 , Rating : 33 / 7 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


8

 

หลังจากศาสตราจารย์ฟาล่าห์ถูกส่งกลับ กวินตาก็ทรุดตัวลงนั่งบนหมอนสีแดงประดับพู่สีทองหน้าป้านชาทรงสูงชะลูดสีเงินซึ่งเงาใสจนสามารถสะท้อนภาพดวงหน้าของเธอได้ดีเทียบเท่ากระจก

ในขณะที่เจ้าของบ้านกำลังรินน้ำชาใส่ถ้วยใบเล็กจำนวนสามถ้วยและจัดเรียงลงบนถาดสีเงินขนาดเท่าจานรองแก้ว กวินตานึกถึงท่าทีของศาสตราจารย์ฟาล่าห์ที่ไม่ยอมให้เธออยู่ที่นี่ตามลำพังกับชาห์ชัลมัน โมฮัช ปาชา โดยใช้ข้ออ้างสุดเด็ดว่า

“ถ้าพี่ชายของเธอรู้ เขาจะว่าอย่างไร!

ปกติ ถ้าเจอคำพูดนี้ กวินตาจะกลายเป็นลูกแมวเชื่องๆเชื่อฟังศาสตราจารย์ฟาล่าห์เป็นอย่างดี แต่คราวนี้ไม่ใช่ หญิงสาวตั้งใจแล้วว่าจะต้องเอาบันทึกพระราชหัตถเลขาของพระเจ้าเมอร์ซิลิสที่สองไปให้พ้นจากฐานะทรัพย์สินส่วนตัวของชาห์ชัลมัน โมฮัช ปาชาให้ได้

“เขาไม่ขายให้เธอหรอก” ศาสตราจารย์ฟาล่าห์ขู่

“เผื่อกีวี่จะเกลี้ยกล่อมเขาได้ สุภาษิตไทยพูดไว้ว่าถ้าอยากได้ลูกเสือต้องเข้าถ้ำเสือค่ะ”

“เธอจะโดนเสืองาบเอาน่ะสิ! เธอรู้ไหมว่าผู้ชายตุรกีขึ้นชื่อเรื่อง..เฮ้..กีวี่!.”

ไม่ทันฟังจบ เธอก็หิ้วกระเป๋าวิ่งกลับมาอยู่เบื้องหน้าของผู้ชายคนนี้แล้ว ก็ใช่ว่าเธอจะไม่รู้ว่าผู้ชายตุรกีขึ้นชื่อว่าเป็นเสือผู้หญิงที่ฉลาด เจ้าเล่ห์ มีกลเม็ดเด็ดพรายในการหลอกล่อผู้หญิงที่ใช้เกวียนไทยร้อยเล่มก็บรรทุกไม่หมด แถมก่อนย้ายจากอังกฤษมาอยู่ที่นี่ พี่ชายของเธอยังย้ำนักย้ำหนาว่า ห้ามไว้ใจผู้ชายแถวทะเลเมดิเตอร์เรเนียนเด็ดขาด!’ เธอน่ะรู้เสียยิ่งกว่ารู้เสียอีก

เสือหนุ่มของศาสตราจารย์ฟาล่าห์ยื่นน้ำชาถาดเล็กให้เธอ

“ตามธรรมเนียมของตระกูลโมฮัช ปาชา นี่คือการต้อนรับแขกที่พบกันครั้งแรก คุณต้องดื่มทั้งหมดสามถ้วย”

หญิงสาวพยายามยิ้ม “ไม่ต้องมีพิธีรีตองอะไรกันมากมายก็ได้ค่ะ”

“ผมไม่เล่นลูกไม้ตื้นๆอย่างใส่ยานอนหลับในน้ำชาของคุณหรอก”

โดนเข้าไปเต็มๆ “ฉัน..ฉันก็ไม่ได้คิดอย่างนั้น!

ชายหนุ่มเลิกคิ้ว หัวเราะในคออย่างไม่เชื่อถือคำพูดของเธอ หญิงสาวจึงรีบประคองถาดเงินขึ้นมาและหยิบถ้วยน้ำชาใบจ้อยขึ้นดื่ม

น้ำชารสเข้มและหวานจัดจนบาดคอ เขาเลื่อนจานขนมปังกรอบรสจืดมาให้

“คุณอยากได้บันทึกดินเหนียวเก่าๆพวกนั้นไปทำไม”

กวินตาวางถ้วยน้ำชาลงก่อนจะวางท่าทางให้ดูเรียบร้อยและน่าเชื่อถือสมเป็นนักศึกษาจากสาขาโบราณคดีของมหาวิทยาลัยอิสตันบูล มหาวิทยาลัยที่ได้ขึ้นชื่อว่าเป็นอันดับหนึ่งและเก่าแก่ที่สุดในสาธารณรัฐตุรกี

“สำหรับผู้ที่สนใจประวัติศาสตร์ แม้แต่อิฐหรือหินเก่าๆเพียงก้อนเดียวก็มีค่าเพราะอดีตของเผ่าพันธุ์มนุษย์ได้ถูกซุกซ่อนอยู่ในนั้น”

“อดีตที่ผ่านไปแล้วมันน่าสนใจตรงไหน”

“ตรงที่การศึกษาอดีตอาจจะช่วยให้เราเข้าใจสถานการณ์หรือปัญหาหลายอย่างในปัจจุบัน  บางทีคำตอบของหลายปัญหาในปัจจุบัน เราอาจจะพบมันเมื่อย้อนเวลากลับไปก่อนที่ปัญหาเหล่านั้นจะเกิดขึ้น”

“แล้วอนาคตล่ะ”

“ถ้าปัจจุบันดี อนาคตก็จะดีค่ะ”

“คุณคงชอบประวัติศาสตร์มากสินะ”

กวินตาตอบกลับอย่างร่าเริง ดวงตากลมโตสุกใสเป็นประกาย

“การศึกษาประวัติศาสตร์ทำให้ดิฉันเข้าใจสิ่งที่เกิดขึ้นในปัจจุบันได้หลายอย่างค่ะ สำหรับดิฉันแล้ว ประวัติศาสตร์เหมือนเป็นกระจกเงาที่สะท้อนเบื้องหลังของทุกสิ่งทุกอย่างบนโลกไม่ว่าเรื่องราวเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในสังคม แนวความคิดปรัชญาความรู้ เทวปกรณัมหรืองานศิลปะวรรณกรรมที่กำลังเฟื่องฟูอยู่ในยุคสมัยหนึ่งๆ  สำคัญที่สุดคือประวัติศาสตร์ทำให้ดิฉันเห็นว่าหลายสิ่งหลายอย่างอุบัติขึ้นบนโลกเพราะต้อง ถูกใช้ในวัตถุประสงค์อย่างใดอย่างหนึ่งเสมอ แม้แต่ประวัติศาสตร์เองก็เป็นเช่นนั้น มันทำให้ดิฉันเปลี่ยนเป็นคนที่ยั้งคิดไตร่ตรองมากขึ้นและไม่ปักใจเชื่ออะไรง่ายๆ แม้แต่สิ่งที่เรียนรู้มาจากประวัติศาสตร์เอง เพราะฉะนั้นดิฉันจึงรักประวัติศาสตร์ค่ะ”

 เขาชะงัก ประหลาดใจ “คุณเป็นพวกหัวขบถในวงการหรือเปล่า”

กวินตาส่ายหน้าอย่างรวดเร็วเหมือนเด็ก เป็นท่าทางที่น่าเอ็นดูสำหรับคนมองเห็น

“เปล่าค่ะ โปรเฟสเซอร์ฟาล่าห์เคยกล่าวว่าผู้ที่เข้าใจและรักประวัติศาสตร์จริงๆจะต้องเตรียมตัวสำหรับการเปลี่ยนแปลงเสมอเพราะข้อมูลใหม่ๆจะถูกค้นพบเรื่อยๆและหลายครั้งที่มันหักล้างข้อมูลเก่าลงอย่างสิ้นเชิง”

“ผมคิดว่าคุณจะตอบแค่ว่าคุณชอบศึกษาเรื่องราวในอดีตเสียอีก”

“การเรียนรู้ประวัติศาสตร์คือการเรียนรู้สิ่งที่คนพูดถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นไปแล้วซึ่งมันอาจจะจริงหรือไม่จริงก็ได้”

“แล้วคุณเสียเวลาไปเรียนคำโกหกของคนอื่นทำไม”

“เพราะเรามีสิทธิ์พบความจริงในคำโกหกค่ะ!

ชาห์ชัลมันเงียบไปชั่วขณะก่อนจะเปล่งเสียงหัวเราะออกมา กวินตาสะดุ้ง เขายิ้มกว้างจนเห็นฟันสีขาวเงางามเหมือนผิวไข่มุก รอยยิ้มของเขาเหมือนบุรุษผู้สุภาพและมีอุปนิสัยร่าเริงอยู่เป็นนิจจนหญิงสาวเผลอยิ้มตอบรับ ลืมเรื่องระมัดระวังตัวสนิท

“คุณทำให้ผมอารมณ์ดีขึ้นมาก”

“ดิฉันดีใจที่ได้ยินอย่างนั้นค่ะ”

“กวินตา”

“เรียกว่ากีวี่ก็ได้ค่ะ”

“ได้สิ กีวี่ โปรเฟสเซอร์ฟาล่าห์บอกผมว่าคุณเชี่ยวชาญภาษาอัคคัด ถ้าอย่างนั้นคุณก็คงเชี่ยวชาญประวัติศาสตร์ในยุคโบราณ ก่อนที่เราจะพูดถึงบันทึกโบราณของฮิตไทต์พวกนั้น ผมอยากให้คุณดูของอย่างหนึ่งและกรุณาบอกผมว่ามันคืออะไรกันแน่”

กวินตาพยักหน้ารับ ชาห์ชัลมันจึงพยักหน้าให้คนของเขาไปนำกล่องพลาสติกใสกล่องหนึ่งมาวางเบื้องหน้าหญิงสาว ซึ่งทันทีที่เธอเห็นสิ่งของที่วางนิ่งอยู่ในกล่องนั้น ความรู้ที่มีอยู่ในสมองก็ทำให้ตอบคำถามของชายหนุ่มในตระกูลโมฮัช ปาชาได้ทันควัน

“โคเปซ[1] หรือเคียวคานาอันค่ะ เป็นอาวุธของชาวอียิปต์โบราณ”

“คนที่ขายให้ผมบอกว่ามันเป็นอาวุธประเภทดาบสองมือของชาวอียิปต์โบราณ”

เขานิ่งอึ้งไปนานก่อนจะกล่าววลีต่อมา

“...ที่ใช้ฆ่าชาวฮิตไทต์”

หญิงสาวพยักหน้ารับ “ค่ะ มันถูกใช้ในกองทัพของยุคอาณาจักรใหม่หรือยุคจักรวรรดิ แต่ดั้งเดิมมันเป็นอาวุธของชนเผ่าฮิคโซสที่มาจากคานาอัน พวกเขารุกรานอียิปต์ตอนล่างและยึดครองดินแดนปากแม่น้ำไนล์ได้ระยะหนึ่งในช่วงปลายของยุคอาณาจักรกลางโดยสร้างเมืองใหม่ชื่ออวาริสเป็นเมืองหลวงในขณะนั้น หลังจากชาวฮิคโซสปกครองอียิปต์ตอนล่างได้ระยะหนึ่ง อาวุธชนิดนี้ก็เริ่มแพร่หลาย แม้ต่อมาชาวฮิคโซสจะรบแพ้ฟาโรห์อาห์โมส ปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์ที่สิบแปดจนถูกขับไล่ออกไปและถูกฆ่าตายจนเกือบหมดแต่อาวุธชนิดนี้กลับเป็นที่นิยมในหมู่ทหารอียิปต์”

“คุณเรียนประวัติศาสตร์ตุรกีไม่ใช่หรือ”

กวินตาแก้มแดง “ก็..ดิฉันฟังมาจากศาสตราจารย์เฮเกน เอ่อ..ผู้เชี่ยวชาญที่รู้จักน่ะค่ะ ท่านเป็นนักอียิปต์วิทยา”

“ตั้งแต่เด็กมาแล้ว ผมฝันว่ามีใครสักคนถืออาวุธหน้าตาแบบนี้มาฆ่าผม”

คนฟังหน้าซีดเผือด

“ทำไมคุณฝันร้ายอย่างนั้นล่ะคะ!

“ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน”

กวินตาสบตาเขา ไม่รู้จะปลอบใจอย่างไร หญิงสาวจึงทำได้แค่ยิ้มแล้วพูดว่า

 “ไม่ต้องกังวลหรอกค่ะ มันก็เป็นแค่ความฝันเท่านั้นเอง”

แววตาอ่อนโยนซาบซึ้งของชาห์ชัลมันทำให้กวินตาใจเต้นระทึก หญิงสาวชาวไทยพยายามสงบใจเพราะใครๆก็เตือนเอาไว้แล้วว่าหนุ่มตุรกีเสน่ห์แรง

“ผมจะพาคุณไปดูบันทึกพวกนั้น”

ชาห์ชัลมันเดินนำเธอไปยังห้องว่างที่รักษาอุณหภูมิเอาไว้อย่างดี ที่กลางห้องมีโต๊ะรูปวงกลมคลุมด้วยกระจกใส ใต้ผิวกระจกนั้นคือเหล่าบันทึกดินเหนียวเผาไฟที่เขียนด้วยอักษรลิ่มของอาณาจักรฮิตไทต์ มันถูกจัดวางอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อยอยู่บนผืนผ้ากำมะหยี่เนื้อนุ่มสีแดงสด

“บอกผมตามตรงได้ไหม ทำไมคุณถึงอยากได้บันทึกพวกนี้ไปครอบครอง”

“ฉันไม่ได้นำไปครอบครองเป็นเจ้าของหรอกค่ะ ฉันอยากนำมันไปมอบให้พิพิธภัณฑ์”

“ถ้าอย่างนั้น คุณอยากให้ผมนำมันไปมอบให้พิพิธภัณฑ์ที่อังการาหรือไม่”

รอยยิ้มของกวินตาสุกสว่างด้วยความดีใจ

 “ค่ะ!

ชาห์ชัลมัน โมฮัช ปาชาจับมือเธอขึ้นมาจุมพิต กวินตาหน้าร้อนผ่าวทั้งที่รู้สึกคุ้นเคยราวกับมีใครสักคนเคยจูบมือเธออย่างสุภาพและเทิดทูนเช่นนี้มาก่อน

“ผมจะมอบบันทึกเหล่านี้ให้พิพิธภัณฑ์หากคุณสัญญากับผมว่าคุณจะหาเวลาว่างมาดื่มน้ำชากับผมทุกวัน”

“เอ่อ..ทุกวันเลยหรือคะ”

“วันที่คุณว่าง”

หากเขายอมมอบวัตถุโบราณพวกนั้นให้พิพิธภัณฑ์เพียงเพื่อแลกกับมิตรภาพจากเธอ แม้นับเป็นการลงทุนสูงที่น่าเกรงใจแต่การมาที่ต้องมาอยู่ใกล้ชิดกับเขาทุกวันก็ทำให้กวินตาวิตกกังวลไม่น้อย

“ผมสนใจประวัติศาสตร์และชอบสะสมวัตถุโบราณ บางทีอาจต้องขอความกรุณาจากบุคคลที่มีความรู้อย่างคุณอีก”

กวินตายิ้มออก หญิงสาวพยักหน้ารับอย่างแข็งขัน

 “ค่ะ ดิฉันจะมา”

ชายหนุ่มหันไปสั่งคนขับรถที่อาจเพิ่งกลับมาจากการไปส่งศาสตราจารย์ฟาล่าห์

“กาเซ็ม ไปส่งคุณผู้หญิงด้วย”

อย่างรวดเร็ว กาเซ็มมาโค้งกายอยู่เบื้องหน้าและเชิญเธอไปที่รถคันเดิมที่ใช้โดยสารขามา ชาห์ชัลมันเดินตามมาส่งเธอถึงรถ จนกาเซ็มเปิดประตูให้แล้ว เขาจึงเอ่ยคำลาด้วยเสียงทุ้มนุ่ม

“แล้วพบกันใหม่ กีวี่”

“แล้วพบกันใหม่ค่ะคุณชาห์ชัลมัน โมฮัช ปาชา”

“เรียกผมว่าชาห์”

“ค่ะ คุณชาห์”

“ชาห์”

เธอหน้าร้อนผ่าวก่อนจะยินยอมตอบรับ

“ค่ะ ชาห์”

กาเซ็มอมยิ้มขณะปิดประตูรถยนต์คันงามที่เก็บตัวหญิงสาวชาวไทยเอาไว้ภายในก่อนจะขับออกไปโดยมีรถยนต์สีดำคันงามหรูอีกคันหนึ่งแล่นสวนเข้ามาจอดสนิท ณ ตำแหน่งเดียวกันที่รถยนต์ของตระกูลโมฮัช ปาชาเคยจอดอยู่

เมื่อประตูรถถูกเปิดออก ผู้หญิงชาวอียิปต์ผิวสีน้ำผึ้งสวยในชุดเดรสสั้นรัดรูปสีแดงเพลิงก็สะพายกระเป๋าราตรีใบเล็กสีทองก้าวลงมา

ริมฝีปากของชายหนุ่มผิวขาวชาวตุรกีคลี่ยิ้มอ่อนๆ

“ลิเดีย ลมอะไรหอบคุณมาถึงนี่”

“ลมคิดถึงน่ะสิคะ”

เธอก้าวเข้ามาโน้มใบหน้าชายหนุ่มลงมาจุมพิตอย่างดูดดื่ม

 

 

 

บนเตียงกว้าง ชาห์ชัลมัน โมฮัช ปาชาทอดสายตามองร่างเปล่าเปลือยอันมีเสน่ห์เย้ายวนแบบผู้หญิงในอ้อมแขน ปกติเขาชอบผู้หญิงผิวสีน้ำผึ้งที่มีสัดส่วนอวบอัดเต็มไม้เต็มมือแบบนี้มากกว่าผู้หญิงผิวเหลืองจางร่างเล็กบอบบางอย่างกวินตา

แต่แปลกเหลือเกิน ทันทีที่ได้เห็นหน้าผู้หญิงคนนั้นในวันนี้ หัวใจของเขากลับเต้นแรงอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน เขารู้สึกปีติยินดีอย่างท่วมท้นราวกับว่าในที่สุดก็ได้พบคนที่คุ้นเคยและโหยหาจะได้พบเจอมาตลอด

เขาพลันพบความปรารถนาของตนเองในตัวของผู้หญิงคนนั้น มันเป็นความปรารถนาอย่างแรงกล้าที่ไม่เคยได้รับการตอบสนองราวกับว่าเขาเคยต้องการครอบครองเธอแต่ไม่เคยได้

เธอเป็นใครกัน เหตุใดที่เธอโผล่หน้ามาก็ทำให้เขารับรู้ถึงความผูกพันและปวดร้าวอย่างแปลกประหลาดเช่นนี้

“ชาห์คะ เป็นอะไรไป”

อ้อมแขนกรุ่นกลิ่นหอมของลิเดียโอบรอบกายเขา ทั้งรสจูบและรสชาติจากการปรนเปรอทำให้เขารับรู้ถึงความรักและความหลงใหลคลั่งไคล้ที่เธอมีต่อเขา ความรู้สึกเหล่านั้นทำให้เขาไม่สามารถปฏิเสธความต้องการของเธอ เธอทำให้เขามีความสุขตลอดมาจนเขาไม่สามารถใจแข็งตัดขาดความสัมพันธ์จากผู้หญิงคนนี้เหมือนผู้หญิงคนอื่น นางบำเรอที่กลายเป็นอดีตของเขาไปแล้วต่างเข้าใจว่าท้ายที่สุดเขาคงจะเลือกลิเดียเป็นภรรยา แต่วันนี้ชาห์ชัลมัน โมฮัช ปาชากลับแน่ใจแล้วว่าผู้หญิงที่เขาต้องการมาเคียงข้างชั่วชีวิตคือกวินตา เขาไม่เคยต้องการใครนอกจากผู้หญิงคนนั้น เขารอคอยเธออย่างเงียบๆมาตลอดและ..

ราวกับวันนี้ การรอคอยนั้นได้สิ้นสุดลงแล้ว

 

 

 

 

ศาสตราจารย์ฟาล่าห์ถอนหายใจอย่างโล่งอกเมื่อกวินตากลับถึงบ้านอย่างปลอดภัยในขณะที่หญิงสาวชาวไทยเดินเข้าบ้านไปร้องเพลงไปอย่างร่าเริง เมื่อสอบถามถึงสาเหตุของใบหน้าเปื้อนรอยยิ้มนั้น หญิงสาวก็เล่าให้ฟังจนหมดเปลือก

ผู้เชี่ยวชาญประวัติศาสตร์ตุรกีหัวเราะ “เธอไปปล่อยเสน่ห์อะไรใส่เขานี่!

“เขาชอบประวัติศาสตร์ต่างหากค่ะ โปรเฟสเซอร์ เขาฟังกีวี่พูดยาวๆแล้วไม่ถอนหายใจอย่างเบื่อหน่ายเหมือนผู้ชายคนอื่นๆด้วยล่ะค่ะ!

ผู้ชายคนอื่นๆคือนักศึกษาชายที่เคยเข้ามาเกาะแกะลูกศิษย์สาวของท่านเพราะติดตาต้องใจกับความสวยซึ้งตามแบบฉบับผู้หญิงชาวเอเชีย แต่เมื่อต้องทนฟังกวินตาพูดถึงวิชาประวัติศาสตร์และโบราณคดีที่หญิงสาวเห่อได้เห่อดีทั้งที่เวลาเรียนก็ผ่านไปเป็นปีแล้ว อีกทั้งยังต้องเฝ้าวิ่งวุ่นตามหาเธอจากแถวพิพิธภัณฑ์บ้าง ห้องสมุดบ้างหรือไม่ก็แถวโบราณสถาน แถมไม่เคยมีเวลานัดเธอมานั่งจ้องตากันในร้านอาหารหรือร้านกาแฟเหมือนคู่รักคู่อื่นๆ เป็นเหตุให้หนุ่มตุรกีที่มีชีวิตอยู่โดยขาดความรักไม่ได้เหล่านั้นค่อยๆละความพยายามตีจากเด็กสาวที่สวยงามน่ารักคนนี้กันไปทีละคนสองคน

“เขาเอาเคียวคานาอันมาให้กีวี่ดูด้วยค่ะ โปรเฟสเซอร์ มันเป็นอาวุธของชาวอียิปต์โบราณ ดูเหมือนว่าเขาจะสนใจประวัติศาสตร์ทางด้านโน้นด้วยนะคะ”

ศาสตราจารย์ฟาล่าห์มองกวินตาอย่างชื่นชม นี่คือเหตุผลที่ท่านปรารถนาจะสร้างเด็กสาวคนนี้ให้เป็นผู้เชี่ยวชาญประวัติศาสตร์ตุรกีโบราณเพราะกวินตามีความรู้เรื่องประวัติศาสตร์ยุคโบราณอย่างรอบด้าน

อย่าว่าแต่ท่านคนเดียวที่คิดอย่างนี้ แม้แต่ศาสตราจารย์เฮเกนยังชอบแวะเวียนมาถามกวินตาว่า “อยากเรียนอียิปต์วิทยาไหม” จนท่านต้องรีบโผล่เข้าไปสกัดดาวรุ่งดวงใหม่ที่อาจจะผุดขึ้นมาในวงการนักอียิปต์วิทยาโดยให้เหตุผลว่า “นักอียิปต์วิทยามีมากจนจะเหยียบกันตายอยู่ในหุบผากษัตริย์แล้ว ในขณะที่นักประวัติศาสตร์ตุรกีโบราณนานทีปีหนจะเกิดขึ้นมาสักคนหนึ่ง!”ศาสตราจารย์เฮเกนจึงได้สะบัดหน้าจากไปอย่างขัดใจ

“ว่าแต่..โปรเฟสเซอร์คะ โปรเฟสเซอร์”

ขนตาหนาเป็นแพที่เคลื่อนไหวกะพริบปริบๆเหมือนผีเสื้อขยับปีกล้อมกรอบดวงตากลมโตงามซึ้งจุดประกายสุกสว่างของเด็กสาวชาวไทยตรงหน้าทำให้ศาสตราจารย์ฟาล่าห์ใช้นิ้วชี้จิ้มหน้าผากมนงามอย่างหมั่นไส้ปนเอ็นดูไปหนึ่งที

“เอ้า..อยากหลอกถามอะไรคนแก่อย่างฉันก็ว่ามา!

“ที่โปรเฟสเซอร์ว่ามีการขุดพบวังโบราณที่ริมฝั่งแม่น้ำแดงนี่ มันอะไรกันคะ”

“มีคนดำลงไปเจอกำแพงวังมาราสซันทิยาจมอยู่ใต้น้ำ พวกเราจึงไปกู้ขึ้นมาไว้ที่พิพิธภัณฑ์ เป็นรูปหัวสิงโตแยกเขี้ยว ลายตารางและลายเครือเถาดอกไม้ที่ละเอียดสวยงามมาก”

“วังมาราสซันทิยาหรือคะ”

“ใช่ คิดว่าเป็นวังนั้นแหละ ตอนรื้อข้อมูลที่มีอยู่เห็นมีกล่าวถึงเหมือนกันว่ามีวังชื่อเดียวกับแม่น้ำแดงในภาษาเนซิลิของชาวฮิตไทต์ถูกสร้างติดริมฝั่งแม่น้ำตรงข้ามกับฝั่งเมืองคาเนช ก็น่าจะเป็นตรงนั้นแหละ แต่เรายังไม่รู้ว่าเป็นวังของกษัตริย์พระองค์ใด อันที่จริงทีมงานของฉันไปสำรวจมาระยะหนึ่งแล้วแต่ตอนนี้ต้องหยุดเพราะเข้าฤดูหนาว คงจะเริ่มงานกันอีกครั้งตอนฤดูใบไม้ผลิ ถึงตอนนั้นเธอก็คงต้องกลับไปอังกฤษพอดี”

“โธ่เอ๋ย..”

นอกจากจะครางแล้ว กวินตายังทำมือทำไม้เหมือนเด็กถูกขัดใจ

“เรื่องการลาออกของเธอ ฉันแจ้งไปแล้ว ทางมหาวิทยาลัยอิสตันบูลคงจัดการเสร็จสิ้นภายในฤดูหนาวนี้”

“กีวี่ทราบค่ะ แต่ต้นฤดูใบไม้ผลิ กีวี่ขอขึ้นไปอำลาฮัตตูซาได้ไหมคะ ไหนๆก็จะไม่ได้อยู่ที่นี่แล้ว ขอไปสั่งลาเจ้าสิงโตหน้าประตูเมืองคู่นั้นก็ยังดี”

“ก็ได้ ฉันอนุญาตแต่ไม่รู้ว่าพี่ชายเธอจะว่าอย่างไรนะ เขาว่าจะมารับเธอนี่”

หญิงสาวอมลมแก้มป่อง “กีวี่ไม่สนหรอกค่ะ อุตส่าห์กลับอังกฤษตามใจเขาแล้วนี่ คราวนี้เขาต้องทำตามใจกีวี่บ้างล่ะ กีวี่จะขึ้นไปฮัตตูซาเมื่อถึงฤดูใบไม้ผลิ”

ศาสตราจารย์ฟาล่าห์วางถ้วยชาที่ว่างเปล่าลง มองนาฬิกาแล้วพบว่าท่านออกมาพักผ่อนนานเกินระยะเวลาที่กำหนดไว้แล้ว

“เดี๋ยวฉันจะเข้าไปทำงานต่อนะ พวกที่อยู่ในพิพิธภัณฑ์ส่งงานมาให้ฉันดูบานเบอะเลย”

“มีอะไรให้กีวี่ช่วยไหมคะ โปรเฟสเซอร์”

“ขอบใจจ้ะแต่ไม่ต้องหรอก อ่านหนังสือไปเถอะ”

ประตูห้องทำงานของศาสตราจารย์ไบรอัน ฟรานซ์ปิดลง ศาสตราจารย์ฟาล่าห์ลูกสาวของศาสตราจารย์ผู้ล่วงลับคงกำลังจมอยู่ในกองเอกสารกองโตในห้องแห่งนั้น

กวินตาเดินชมข้าวของโบราณในตู้กระจกอยู่ระยะหนึ่งก็เปลี่ยนใจขึ้นไปบนห้องนอน ขนหนังสือประวัติศาสตร์กองโตที่ยังอ่านค้างอยู่ลงมาอ่านที่โต๊ะทานอาหาร

ทันใดนั้น ลมประหลาดพัดมาวูบหนึ่ง กวินตายกมือขึ้นปิดหน้าโดยหารู้ไม่ว่าหน้าหนังสือที่เธออ่านค้างอยู่ถูกลมพัดพลิกไปมาอย่างรวดเร็วก่อนจะหยุดที่บทความภาษาอังกฤษของนักอียิปต์วิทยาที่มีชื่อเสียงท่านหนึ่งซึ่งเขียนถึงเรื่องราวสำคัญที่เกิดขึ้นในสมัยราชวงศ์ที่สิบแปดของอียิปต์โบราณ

Queen Ankhesenamen and the prince of Hitite empire by...

หญิงสาวชาวไทยลืมตาขึ้นมา เมื่อนำฝ่ามือออกห่างใบหน้า สิ่งแรกที่เธอเห็นคือข้อความภาษาอังกฤษอันเป็นคำแปลพระราชสารของพระนางอันเคเซนาเมนที่ทรงเขียนถึงพระเจ้าซุปพิลูลิอูม่าที่หนึ่ง ความว่า..

พระสวามีของหม่อมฉันสวรรคต หม่อมฉันไม่มีพระโอรส พวกเขากล่าวว่าฝ่าบาททรงมีพระราชโอรสหลายพระองค์ หากฝ่าบาทพระราชทานหนึ่งในโอรสเหล่านั้นของฝ่าบาทแก่หม่อมฉัน บุรุษผู้นั้นจะกลายเป็นพระสวามีของหม่อมฉันและจะได้รับทุกสิทธิ์ที่พระสวามีของหม่อมฉันพึงมีและได้ครอบครอง...  

 



[1] โคเปซ(Khopesh) หนังสือบางเล่มออกเสียงว่าเคเปซ (Khepesh) หรืออาจเรียกว่าเคียวคานาอันหรือเคียวอียิปต์โบราณ (Canaanite Sickle or Egyptian Sickle)



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
Marassantiya (Red River) มาราสซันทิยา ตอนที่ 8 : ตอนที่ 8 , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 2133 , โพส : 2 , Rating : 33 / 7 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1

#2 : ความคิดเห็นที่ 428
สุดยอดได้ความบันเทิงและควมรู้ทางประวัติศาสตร์แถบทะเลเมดิเตอร์เรเนี่ยน สู้ๆค่ะไรท์เตอร์
Name : oasis [ IP : 178.196.138.183 ]
Email / Msn: -
วันที่: 17 มิถุนายน 2556 / 17:15

#1 : ความคิดเห็นที่ 222
ตอนนี้ฮาดีคะ "มันไปทำบ้าอะไรของมัน" ๕๕๕๕๕๕

Name : yani-yani< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ yani-yani [ IP : 115.67.3.73 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 กุมภาพันธ์ 2556 / 02:49


#1 : ความคิดเห็นที่ 48
อืมๆ  หรือว่าคนนี้เป็นเจ้าชายกลับชาติมาเกิด 
PS.   [-ทำทุกวันไห้มีความสุข แล้วเราจะไม่มีความทุกในเเต่ละวัน-](งง ไหมนี้)
Name : สายลมแห่งโชคชะตา< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ สายลมแห่งโชคชะตา [ IP : 115.87.173.97 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 มกราคม 2556 / 14:56

หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

"หนังสือสดใหม่ ประจำเดือน ตุลาคม 2557"

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android