สวัสดีผู้เยี่ยมชม [ เข้าระบบ | สมัครสมาชิก ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

เรื่อง Sorry I’m Hooligan ขอโทษค่ะ...ฉันเป็นนักเลง.

ตอนที่ 46 : PART II จุดเริ่มต้นของความวุ่นวาย [2].


     อัพเดท 15 ต.ค. 56
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/รักหวานแหวว
Tags: นักเรียน นักเลง
ผู้แต่ง : Princess_Mafia ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Princess_Mafia
My.iD: http://my.dek-d.com/sooneul0009
< Review/Vote > Rating : 100% [ 10 mem(s) ]
This month views : 580 Overall : 19,787
572 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 411 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
เรื่อง Sorry I’m Hooligan ขอโทษค่ะ...ฉันเป็นนักเลง. ตอนที่ 46 : PART II จุดเริ่มต้นของความวุ่นวาย [2]. , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 430 , โพส : 4 , Rating : 10 / 2 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด







ตอนที่ 46.

PART II จุดเริ่มต้นของความวุ่นวาย [2]

 

หลังจากที่พวกเราทั้ง 7 คนเดินไปดูรายชื่อของตัวเองเพื่อดูว่าตัวเองอยู่ห้องเรียนห้องไหน? ไม่น่าเชื่อเลยว่าพวกเราทั้ง 7 คนได้อยู่ห้อง ‘4/9’ ซึ่งเป็น ห้องคิงสายศิลป์ก่อนจะเคลื่อนขบวนไปยังห้องเรียนห้องใหม่ของตัวเองทันทีเมื่อรู้ว่าตัวเองเรียนอยู่ห้องไหน

ไม่อยากจะเชื่อเลยจริงๆว่าพวกเราทั้ง 7 คนได้เรียนอยู่ห้องเดียวกันอีกครั้งเหมือนตอนอยู่ม.3/10 ซึ่งทำให้ฉันรู้สึกดีมากเลยทีเดียวที่อยู่รวมกกลุ่มเหมือนเดิมอีกครั้ง ถึงแม้ว่าบรรยากาศในห้องเรียนจะเปลี่ยนจากหลังมือเป็นหน้ามือก็เถอะ...

แต่ในขณะนั้นเอง...

พลั่ก!

อยู่ๆก็มีผู้ชายร่างใหญ่ยักษ์คนหนึ่งเดินมาชนร่างของฉันอย่างเต็มแรงซะจนฉันเกือบหงายหลังตกบันไดที่กำลังเดินอยู่ในตอนนี้ โชคดีที่ไอ้เมฆกับไอ้หมอกที่อยู่ด้านหลังรับร่างบางของฉันเอาไว้ทัน ไม่งั้นคงได้ล้มลงไปนอนกองบนพื้นปูนยกแก๊งแน่ๆ

เฮ้ยยยยย! ไอ้หมาหน้าไหนมาเดินชนข้าวะ!!!!!

“เฮ้ย..จ้องไรวะ!?”น้ำเสียงฟังดูโคตรจะหาเรื่องของผู้ชายร่างใหญ่ยักษ์ที่เดินชนฉันพูดเอ่ยขึ้นมา ทำให้ฉันเงยหน้าหันไปมองเจ้าของน้ำเสียงที่ชวนหาเรื่อง ฉันถึงกับอ้าปากเหวอไปเลยทีเดียวเมื่อเห็นสีผมของอีกฝ่ายที่มันเล่นทำผมสีชมพูแปร๊ด!!! ซึ่งไม่เหมาะกับหน้าตาทุเรศๆของมันแม้แต่น้อย

“...”ฉันที่ช็อกกับสีผมของอีกฝ่ายรีบตั้งสติอย่างรวดเร็ว

“เฮ้ๆๆๆ ไอ้ยักษ์~ดูเหมือนว่าเอ็งกำลังรนหาที่ตายว่ะ...”เสียงของไอ้เพ้นท์พูดเอ่ยเสียงเหี้ยมเกรียมเมื่อเห็นว่าฉันถูกไอ้หัวสีชมพูแปร๊ด (ขอเรียกแบบนี้ล่ะกัน!) หาเรื่อง

“ไม่เอาน่าไอ้เพ้นท์ อย่าหาเรื่องคนอื่นดิวะ”ฉันรีบห้ามปรามไอ้เพ้นท์ทันทีเมื่อเห็นว่ามันเตรียมตัวฟัดกับไอ้หัวสีชมพูแปร๊ดที่ยืนทำหน้าตากวนส้นเท้าอยู่ตรงหน้า โดยที่ไอ้หมอกส่งสายตาห้ามปรามไอ้เพ้นท์ที่มันยอมหยุดแต่โดยดี ก่อนจะเดินผ่านหน้าไอ้หัวชมพูแปร๊ดด้วยความเจ็บใจที่ไมได้มีเรื่องกับมันสักยกสองยก

ในที่สุดพวกเราก็เดินมาถึงห้องเรียนของตัวเองจนได้ พวกเราไม่รอช้ารีบเดินไปจองแถวหลังห้องเรียนเมื่อพวกเราทั้ง 7 คนรู้สึกคุ้นเคยกับโต๊ะเรียนแถวๆหลังห้องเรียนมากกว่า

“ง่ะ!! ข้าไม่อยากนั่งติดริมหน้าต่างนะไอ้เพลย์”เสียงโวยวายของไอ้เบียร์เอ่ยดังขึ้นมาอย่างขัดใจเมื่อเห็นว่าตัวเองไม่อยากนั่งติดริมหน้าต่าง

“นั่งๆไปเถอะน่า อย่าดื้อดิวะ!!”ไอ้คุณชายเพลย์ดูเหมือนจะไม่ยอมแพ้รีบดันร่างเล็กๆและบอบบางน่าทะนุถนอมของไอ้เบียร์เข้าไปนั่งติดริมหน้าต่าง ซึ่งเจ้าตัวก็ยอมทำตามคำบอกของไอ้คุณชายเพลย์แต่โดยดีเมื่อเห็นว่าตัวเองทำอะไรไม่ได้ ไอ้เมฆนั่งข้างไอ้หมอก ไอ้เพ้นท์นั่งข้างไอ้ไอค์ ส่วนฉันนั่งอยู่เพียงคนเดียวเพราะไม่อยากให้ใครมานั่งข้างๆ

แต่ในขณะนั้นเอง....

โครมมมมม!!!!!

เสียงประตูหลังห้องเรียนถูกใครบางคนถีบเข้ามาอย่างเต็มแรงจนประตูหลังห้องเรียนเกือบกระเด็นหลุดออกมา ทำให้พวกเราเหล่าบรรดานักเรียนในห้องเรียนสะดุ้งเฮือกด้วยความตกใจที่ได้ยินเสียงคนถีบประตูหลังห้องเรียน

“เฮ้ย!!!! ใครในห้องนี้นามสกุล เจ ครอฟอร์ด วะ!!!!

น้ำเสียงสุดแสนจะหาเรื่องโคตรๆของรุ่นพี่ชายร่างยักษ์คนหนึ่งที่พวกเราทั้ง 7 คนไม่เคยเห็นหน้ามาก่อนตะโกนถามเสียงดังลั่น ทำให้พวกไอ้เมฆที่รู้หน้าที่รีบส่งซิกกันทันที

ว่าแต่...นั่นมันนามสกุลตรูนี่หว่า!!!

ฉันคิดก่อนจะแสร้งแกล้งทำเป็นนอนหลับแบบไม่สนใจใครทั้งหลายในห้องเรียน ก่อนจะแอบชำเลืองมองดูคนอื่นๆในกลุ่มของตัวเองที่กำลังส่งข้อความลับทางสายตาอย่างเมามันส์เลยทีเดียว ซึ่งตอนนี้ควรนิ่งเอาไว้จะดีที่สุดเพราะพึ่งเปิดเทอมวันแรก ฉันไม่อยากมีเรื่องกับใครเพื่อฉลองต้อนรับวันเปิดเทอมวันแรกของชั้นม.ปลายหรอกนะ

ว่าแต่ไอ้คุณรุ่นพี่หน้าตามหาโหดยิ่งกว่าโจรป่าถามหาฉันทำไมหว่า!?! ได้ข่าวว่าฉันยังไม่เคยทำอะไรให้เฮียแกโมโหหัวฟัดหัวเหวี่ยงแบบนี้เลยนะ หน้าตาก็พึ่งเคยเห็นครั้งแรก ก่อนที่ไอ้คุณรุ่นพี่หน้าตามหาโหดยิ่งกว่าโจรป่าจะเดินออกไปหลังห้องเรียนของฉันเมื่อเห็นว่าในห้องเรียนแห่งนี้ไม่มีใครนามสกุล เจ ครอฟอร์ด แค่นั้นแหละ...พวกไอ้เมฆรีบลุกพรวดเข้ามาสุมหัวกับฉันทันทีอย่างรู้หน้าที่

“เฮ้ยๆๆๆ มันเกิดอะไรขึ้นวะ?”ไอ้เมฆเอ่ยถามเป็นคนแรก

“ข้าจะไปรู้ไหมเนี่ย คงไม่ใช่ว่าสไปรท์ไม่ได้ไปก่อวีรกรรมเด็ดๆไว้หรอกนะ”ฉันพูดเอ่ยด้วยน้ำเสียงเครียดเลยทีเดียวเมื่อเห็นว่าฉันกำลังเจอกับปัญหาใหม่ขึ้นมา!

“แล้วมันเกี่ยวอะไรกับพี่สไปรท์??”ไอ้ไอค์เอ่ยถามเป็นคนที่สอง

“นามสกุล เจ ครอฟอร์ดมีแค่ข้ากับสไปรท์เท่านั้นนะเว๊ย~

“ว่าแต่ทำไมถึงต้องเรียกแกด้วยล่ะ?”ไอ้เพ้นท์เอ่ยถามเป็นคนที่สาม

“ไม่รู้เว๊ย~ข้าไม่รู้อะไรทั้งนั้นแหละ!

“ข้าว่า...งานนี้ไม่ใช่เรื่องเล็กๆแน่”เสียงของไอ้หมอกพูดเอ่ยเป็นคนที่สี่

“ข้าว่างั้นแหละ ยิ่งเรื่องตรงมายังข้ากับสไปรท์ด้วย!!!

“งานนี้...เอ็งโดนเละแน่!”เสียงของไอ้เบียร์พูดเอ่ยเป็นคนที่ห้า

“ปากเอ็งเหรอวะไอ้เบียร์ เดี๋ยวจะโดนๆ”

“ข้าว่าเอ็งระวังไว้ดีกว่านะ”เสียงของไอ้คุณชายเพลย์พูดเอ่ยเตือนเป็นคนสุดท้ายของกลุ่ม

“แน่นอน...เอ็งคิดว่าข้าเป็นใครล่ะฮึ!?

ฉันพูดจบแค่นั้นก่อจะรีบไล่ให้พวกเพื่อนๆในกลุ่มนั่งประจำที่เดิมเมื่อเห็นอาจารย์ประจำชั้นเดินเข้ามาในห้องเรียนแล้ว

.

...

......

........

............

........

......

...

.

พักกลางวัน.

ในที่สุดออดพักกลางวันของชั้นม.ปลายก็มาถึง พวกเราทั้ง 7 คนตั้งหน้าตั้งตาเก็บของลงในใต้โต๊ะเพื่อลงไปกินข้าวกลางวันที่โรงอาหาร พวกเรารอให้พวกเพื่อนๆในห้องเรียนทยอยเดินออกไปจากห้องเรียนให้หมดก่อนแล้วค่อยเดินตามออกไป เมื่อเห็นว่าพวกเพื่อนๆในห้องเรียนเดินออกไปจากห้องเรียนกันหมดแล้ว พวกเราก็เป็นฝ่ายเดินออกไปจากห้องเรียนบ้างเมื่อเห็นว่าในห้องเรียนเหลือแค่พวกเรา 7 คน

แต่ทว่า...

!!!!

พรึ่บบบ!

อยู่ๆก็มีหมัดของใครบางคนพุ่งตรงเขามาทางข้างหน้าของฉันอย่างทีเผลอ โชคดีที่ฉันเป็นคนมีความรู้สึกไวและชินชากับการถูกลอบโจมตีอยู่บ่อยครั้งเรียงเอียงหัวหลบอย่างเฉียวฉิว และด้วยปฏิกิริยาอัตโนมัติของพวกไอ้เมฆ ทั้ง 6 คนไม่รอช้ารีบเข้ามาล้อมรอบฉันทันทีเพื่อป้องกันไม่ให้เจ้าของหมัดฉันเป็นครั้งที่สอง!

กร๊าซซซซ! ไอ้หมาตัวไหนมันกล้าเล่นงานฉันทีเผลอวะ แม่ขอดูหน้ามันหน่อยดิ!!!

“เกิดอะไรขึ้น...”น้ำเสียงของฉันพูดเอ่ยอย่างราบเรียบและไร้อารมณ์ทันทีเมื่อรู้สึกมึนงงกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกะทันหัน ก่อนจะพบว่าเป็นกลุ่มของผู้ชายประมาณสิบคนกำลังยืนล้อมรอบพวกเราทั้ง 7 คนที่ยืนอยู่นอกประตู ซึ่งถ้าดูจากสีของเข็มกลัดแล้ว...คงเป็นพวกเด็กม.5 อย่างไม่ต้องสงสัย โชคดีมากเลยที่ตอนนี้ไม่มีพวกเพื่อนๆในห้องเรียนอยู่เลยสักคน ไม่งั้นคงเป็นเรื่องใหญ่โตแน่ๆ

แต่เอ๊ะ!? ไอ้หัวชมพูแปร๊ดยังคงนั่งอยู่ที่เดิมนี่หว่า (ฉันพึ่งรู้ว่ามันอยู่ห้องเดียวกับฉัน!!!)

ว่าแต่เอ็งไสหัวออกไปเลยไป๊ ชิ่วๆ!!

ยังไม่ทันที่ฉันจะเอ่ยปากไล่ไอ้หัวชมพูแปร๊ดที่มันนั่งอยู่ที่เดิม กลุ่มของพวกพี่ม.5 ก็เดินเข้ามาไล่ต้อนพวกเราทั้ง 7 คนให้กลับเข้าไปในห้องเรียนเหมือนอย่างเดิม แถมยังปิดประตูทางเข้า-ออกทั้งหน้าห้องเรียนและทางหลังห้องเรียนจนไร้ทางหนี

เกิดอะไรขึ้นว่ะเนี่ย!!!!!!!!

ฉันตะโกนเสียงดังในใจด้วยความหงุดหงิดสุดขีดเมื่อรู้สึกสับสนกับเหตุการณ์ที่กำลังเกิดขึ้น!!!

“ขุมทรัพย์อยู่ที่ไหน?

ห๊ะ!?!...ขุมทรัพย์?? ขุมทรัพย์อะไรของไอ้เจ้าพวกบ้าพวกนี้ล่ะเนี่ย!!! ที่นี่เป็นโรงเรียนนะโว๊ย~จะไปมีขุมทรัพย์ได้ยังไง!!!!!

“พี่พูดอะไร...ฉันไม่เข้าใจ??”ฉันพูดถามอีกฝ่ายด้วยความสงสัยเต็มสตรีม

“อย่ามาทำเป็นไขสือ!!!”เสียงของรุ่นพี่ม.5 อีกคนพูดบอกด้วยท่าทางหงุดหงิดสุดๆ

!!!

อ้าวๆๆๆ วอนหาเรื่องตายแล้วไหมล่ะ!?! ไอ้เราอุส่าห์ถามด้วยความสงสัย แต่อีกฝ่ายเล่นตอบกลับแบบนี้ ถึงจะเป็นรุ่นพี่ก็ใช่ว่าจะต้องมีความเกรงใจนะ!!!

“สร้อยคอที่เอ็งห้อยอยู่มันเป็นสัญลักษณ์ของไอ้สไปรท์...หนึ่งในสี่จตุรเทพของแก๊งนักเลงแถบนี้!!!

!!!

ฉันสะดุ้งเฮือกด้วยความตกใจพร้อมกับยกมือกุมสร้อยคอรูปนกฟินิกส์ที่เป็นของสไปรท์ที่เป็นสัญลักษณ์ของแก๊ง Gold Finic Family อย่างหวงแหนราวกับว่าไม่ยอมให้ใครแย่งมันไปได้

“โทษทีนะพี่...อันนี้เป็นสร้อยคอของคุณพ่อที่ซื้อมาให้ตั้งแต่เด็ก มันจะไปเป็นสัญลักษณ์ได้ยังไง!?!”ฉันพูดเอ่ยอย่างรวดเร็วเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายต้องการสร้อยคอของสไปรท์ที่มอบให้ฉันเมื่อเช้าของวันนี้ ดูเหมือนว่าคำโกหกของฉันจะได้ผลเมื่อพวกรุ่นพี่ม.5 แต่ละคนมองฉันเหมือนกับว่า ผิดคนก่อนจะทยอยเดินออกไปจากห้องเรียนของฉันอย่างรวดเร็ว เหลือแต่ไอ้หัวชมพูแปร๊ดที่มองหน้าฉันด้วยสายตาแปลกๆจนฉันอยากจะจิ้มตามันให้บอดไปเลยทีเดียว

ตรูว่าแล้ว...สร้อยคอเส้นนี้ต้องมีเบื้องหน้าเบื้องหลังแน่นอน...

กร๊าซซซซซซซซซ!!! ไอ้พี่ชายฝาแฝดสารเลว! ทำไมแกถึงทำแบบนี้กับน้องสาวสุดที่รักของแกแบบนี้ล่ะเนี่ย!!!!!!

.

...

......

........

............

........

......

...

.

ตอนเย็น.

ในที่สุดก็ได้เวลาเลิกเรียนเสียที และแน่นอนว่าวันนี้เป็นวันแรกของพวกเราที่จะไปฐานลับของพวกเรา ซึ่งก็คือ....ร้านอาหารเก่าๆโทรมๆที่พวกเราทั้ง 7 คนชอบไปนั่นเอง~!! เอ...จะว่าไปก็นานแล้วสินะที่ไมได้ไปเหยียบที่ฐานทัพหลังจากจัดงานเลี้ยงอำลาพวกเฮียแบล็ค

ตึก ตึก ตึก

พวกฉันที่กำลังเดินมุ่งหน้าไปยังฐานทัพลับรู้สึกเหมือนคนกำลังสะกดรอยตามอยู่ แน่นอนว่าพวกเราทั้ง 7 คนต้องรีบเดินไปที่อื่นทันทีเพราะกลัวว่าความลับเรื่องที่พวกเราเป็นนักเลงของโรงเรียนถูกเปิดเผย

ตึก ตึก ตึก

เสียงฝีเท้าของคนสะกดรอยตามยังคงดังต่อเนื่อง ฉันหันไปส่งสัญญาณให้ไอ้เมฆกับไอ้หมอก ซึ่งทั้งคู่พยักหน้ารับคำก่อนจะหันไปบอกพวกไอ้เพ้นท์ ก่อนตัดสินใจรีบกึ่งเดินกึ่งวิ่งไปยังซอยเล็กๆพอที่จะหลบซ่อนตัวได้ ก่อนที่พวกเราจะแทรกตัวเข้าไปในตู้ล็อกเกอร์ขนาดใหญ่พอที่จะหลบซ่อนได้

“หายไปไหนแล้ววะ!?!”เสียงของใครบางคนเอ่ยถามมาจากด้านนอก ซึ่งอยู่ตรงหน้าฉันพอดิบพอดี! อะไรมันจะโชคดีปานนี้ฟะ!?!

“อย่างนี้พวกเราจะบอกนายท่านยังไง!?”เสียงของคนที่ 2 พูดเอ่ย

“แล้วจะหาขุมทรัพย์เจอไหมเนี่ย??

คำว่า ขุมทรัพย์ ทำให้ฉันขมวดคิ้วขึ้นมาอีกครั้ง...อีกแล้ว!!! คนพวกนี้ต้องการขุมทรัพย์อีกแล้ว!!!!

อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก! นี่มันเรื่องบ้าอะไรวะเนี่ย!!!!

ลุยไหม??’ >>>>> สัญญาณจากไอ้เมฆ

เตรียมรอฟังสัญญาณ >>>>> สัญญาจากฉัน

เสียงฝีเท้าของพวกมันยังคงดังต่อเนื่อง ฉันรอระยะที่จะจัดการไอ้พวกบ้าที่ไหนไม่รู้ที่ต้องการ ขุมทรัพย์ ก่อนจะรีบผลักออกทันทีเมื่อเห็นว่าได้เวลาลุยแล้ว!

ประตูของตู้ล็อกเกอร์กระแทกเข้าที่ใบหน้าของผู้ชายคนหนึ่งอย่างแรงจนอีกฝ่ายล้มลงไปบนนอนอย่างหมดสภาพ อืม...เอ็งนอนสลบไปสักพักล่ะกัน!!

ไอ้เมฆรีบลากคอเสื้อของผู้ชายคนหนึ่งให้ออกห่างจากกลุ่มก่อนจะกระโดดเสยหน้าอีกฝ่ายจนล้มลงไปนอนกองบนพื้นเป็นรายที่สองของวัน...อะไรมันจะง่ายดายขนาดนี้วะ!? ส่วนทางด้านของไอ้หมอกก็ประเคนใส่อีกฝ่ายอย่างไม่ยั้งตามฉบับของมันทำเอาอีกฝ่ายหน้าเยินพอสมควร ก่อนจะส่งท้ายโดยการยกเท้าถีบเข้าที่ท้องน้อยของอีกฝ่ายจนนอนจุกบนพื้น

ฉันรีบกระโดดคอล็อกอีกฝ่ายจากทางด้านหลังที่ตอนนี้ยังตั้งสติเอาไว้ไม่ได้ ก่อนจะรีบควักมีดสั้นที่เหน็บตรงเอวขึ้นมาจ่อบนลำคอของอีกฝ่ายทันที

!!!

“อย่าดิ้นล่ะ ไม่งั้นโดนเฉือนแน่!”ฉันกระซิบพูดขู่เสียงเย็นก่อนจะลากให้พวกมันไปยังซอยเล็กๆที่อยู่ฐานทัพลับ

“พวกพี่เป็นใคร...”ฉันพูดเอ่ยถามทันทีเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายคงหนีไปไหนไม่รอดเมื่อพวกเราจัดมัดเข้าที่ต้นเสา

“ไม่จำเป็นที่ข้าต้องตอบ...”

พลั่ก!

ไม้หน้าสามที่ถือติดมือมาฟาดเข้าที่ใบหน้าของอีกฝ่ายจนทำเอาอีกฝ่ายหน้าหนีไปอีกทาง พร้อมกับเลือดไหลชิบๆที่มุมปาก

“อย่าคิดจะมาลองดีกับข้า...”ฉันพูดเสียงเย็นจนดูน่ากลัวอย่างไม่ถูก

“โทษนะพี่...พอดีไอ้เพื่อนของผมคนนี้ไม่ค่อยพูดมาก บอกมาเลยดีกว่า”เสียงของไอ้เมฆพูดถามอีกครั้งเมื่อเห็นท่าทางเย็นชาของฉัน

“พวกเราเป็นคนของกลุ่มนักเลงทาง South นายท่านสั่งให้เราพาทายาทของแก๊งนักเลงทาง North ไปส่งที่ฐานทันใหญ่”คำพูดของอีกฝ่าย ทำให้ฉันที่ได้ยินงงเป็นไก่ตาแตก

North...ทิศเหนือ!

South...ทิศใต้!

พวกนี้มันจะบอกทิศทางเหรอฟะ!?!

“เอ็งจะบอกทิศทางเหรอฟะ?!”เสียงของไอ้เพ้นท์พูดเอ่ยขึ้นด้วยความสงสัย

“ข้าว่าเรื่องนี้มันต้องเกี่ยวกับขุมทรัพย์แน่ๆ”ไอ้หมอกพูดเอ่ยหลังจากนิ่งเงียบเป็นผู้ฟังที่ดีมานาน

“เอ็งอย่ามาพูดหมาๆนะเว๊ย~ไอ้หมอก”ฉันหันไปพูดต่อว่าเพื่อนรักด้วยท่าทางไม่ค่อยจริงจังซักเท่าไหร่ทั้งๆที่ในใจเห็นด้วยกับคำพูดของมัน

ใช่!...เรื่องนี้มันต้องเกี่ยวกับ ขุมทรัพย์ แน่ๆเพราะมันเป็นสิ่งที่พวกมันต้องการ!!!

“เอาไงต่อดีวะ?”ไอ้ไอค์พูดถามฉันเมื่อเห็นว่าตัวเองเจอเรื่องวุ่นวายอีกแล้ว

“ถ้าอยากรู้ก็ไปถามไอ้สไปรท์...หนึ่งในสี่ของจตุรเทพ หัวหน้าแก๊งนักเลงทาง North ล่ะกัน”อีกฝ่ายที่ตอนนี้เป็นตัวประกันพูดเอ่ย ทำเอาฉันอยากจะซ้ำเติมไอ้ตัวประกันอีกรอบแต่ไม่ใช่ถูกไอ้เมฆกับไอ้หมอกรีบเข้ามาห้ามเอาไว้ละก็...ป่านี้พวกมันได้ลงไปเที่ยวในนรกแล้ว!!!

“เฮ้ยๆ เดี๋ยวเอ็งตายโดยไม่รู้ตัวหรอก”ฉันพูดข่มขู่เสียงเย็นอีกรอบเมื่อได้ยินคำพูดของอีกฝ่าย ก่อนตัดสินใจปล่อยพวกมันไปและเร่งรีบวิ่งไปยังฐานทัพลับทันที

กลับบ้านไปต้องถามไอ้สไปรท์ให้รู้เรื่อง!!!

“ว่าแต่คนที่พี่จับตัวไปชื่อ ไปป์ หรือเปล่า?”เสียงของไอ้คุณชายเพลย์พูดเอ่ยถาม เอ...ว่าแต่คนที่ไปป์มันเป็นใครหว่า??

“ข้าไม่รู้”

“ผมสีชมพูแปร๊ด หน้าตากวนๆ”ไอ้คุณชายเพลย์พูดบอกข้อมูลเพิ่มเติม ไอ้รุ่นพี่คนนั้นก็พยักหน้ายอมรับแต่โดยดี อืม...ลักษณะที่ไอ้คุณชายเพลย์พูดออกมามันคือไอ้บ้าหัวชมพูแปร๊ดที่ชอบมองฉันด้วยสายตาแปลกๆนี่หว่า

“แก๊ง South ของพี่มีประมาณกี่คน?”ไอ้เพ้นท์พูดถามต่อจากไอ้คุณชายเพลย์

“เอ็งจะรู้ไปทำไม ถึงไปที่นั่นพวกเอ็งก็โดนรุมกระทืบอยู่ดี”

ถุย!

รุ่นพี่พูดตอบพร้อมกับถุยน้ำลายลงบนพื้นซึ่งเป็นตรงหน้าของฉัน

ผัวะ!!!

“ไอ้เศษสวะอย่างเอ็งกล้าถุยน้ำลายใสข้าอย่างงั้นเหรอ!!”ฉันตวาดเสียงดังใส่หน้าไอ้รุ่นพราจอมวอนหาเรื่องด้วยความโกรษจัดพร้อมกับฟาดไม้หน้าสามที่ถืออยู่มือใส่ใบหน้าของอีกฝ่ายอีกรอบ

ต่ำทรามมากกกกกก! กล้ามากที่บังอาจมาทำแบบนี้กับฉัน!!

“บอกมาดีกว่าครับก่อนที่เพื่อนของผมจะ ฆ่า ซะก่อน”ไอ้เมฆพูดด้วยน้ำเสียงระรื่นดูอารมณ์ดี ขัดกับท่าทางของมันที่ตอนนี้เตรียมตัวขย้ำอีกฝ่าย

“ประมาณ 60 คน”

“แล้วทายาทอะไร?”ไอ้คุณชายเพลย์พูดถามต่อ

“ทายาทรุ่นที่ 12 ของแก๊งนักเลงทาง North ของไอ้สไปร์ทไง...ถ้าเอ็งอยากรู้เรื่องก็ไปถามไอ้สไปรท์เอาเองแล้วกัน”รุ่นพี่คนเดิมว่าพร้อมกับปรายตามองฉันด้วยสายตาดูถูกปนเหยียดหยามจนฉันต้องใช้ไม้หน้าสามฟาดปากของมันอีกรอบเมื่อเห็นว่ามันเรียกสไปรท์ไม่ดี เฮ้ย! เรียกพี่ชายคนอื่นให้มันดีๆหน่อยดิวะ!!

กลับบ้านเมื่อไหร่...ฉันจะถามไอ้สไปรท์แบบหมดเปลือกเลย!!!

___________________________________________________________________________________




Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
เรื่อง Sorry I’m Hooligan ขอโทษค่ะ...ฉันเป็นนักเลง. ตอนที่ 46 : PART II จุดเริ่มต้นของความวุ่นวาย [2]. , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 430 , โพส : 4 , Rating : 10 / 2 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1

#4 : ความคิดเห็นที่ 86
ซวยย 555
Name : prary [ IP : 1.4.140.36 ]
Email / Msn: -
วันที่: 19 ตุลาคม 2556 / 21:56

#3 : ความคิดเห็นที่ 46
หาเรื่องให้ดีเจอีกแล้วไหมล่ะ อุตส่าห์ได้แต่งหญิงสวยๆเริศๆซักทียังมีคนหาเรื่อง
อัพต่อเร็วๆนะคะ
PS.  ผิดที่เวลา ที่หมุนมาให้เราเจอกัน ช้าไป
Name : Bai'Tong< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Bai'Tong [ IP : 171.4.225.106 ]
Email / Msn: Chonladamm(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 ตุลาคม 2556 / 18:42


#2 : ความคิดเห็นที่ 45
สู้ๆนะคะ สไปรท์หาเรื่องให้ดีเจอีกแล้ว 555
Name : Fah [ IP : 27.55.175.243 ]
Email / Msn: -
วันที่: 14 ตุลาคม 2556 / 15:14

#1 : ความคิดเห็นที่ 43
สนุกมากๆเลย วันนี้ตอนเรียนคอมเปิดเด็กดีขึ้นมาเจอเรื่องพอดีเลยอ่านรวดเดียวจบเลย รีบๆมาอัพไวๆแล้วก็อัพบ่อยๆนะคะ
สู้ๆนะคะเป็นกำลังใจให้
Name : FON15940< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ FON15940 [ IP : 182.52.48.222 ]
Email / Msn: rungruang150940(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 ตุลาคม 2556 / 11:34

หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

"หนังสือสดใหม่ ประจำเดือน พฤศจิกายน 2557"

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android