สวัสดีผู้เยี่ยมชม [ เข้าระบบ | สมัครสมาชิก ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

หัวหน้าที่รัก Yuri

ตอนที่ 43 : หัวหน้าที่รัก...42


     อัพเดท 17 ม.ค. 56
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/รักหวานแหวว
Tags: ยังไม่มี
ผู้แต่ง : M and A ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ M and A
My.iD: http://my.dek-d.com/sombrio
< Review/Vote > Rating : 0% [ 0 mem(s) ]
This month views : 47 Overall : 8,676
149 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 28 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หัวหน้าที่รัก Yuri ตอนที่ 43 : หัวหน้าที่รัก...42 , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 417 , โพส : 1 , Rating : 10 / 2 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


หัวหน้าที่รัก...42

                “เดี๋ยวคุณกานต์อาบน้ำเลยนะคะ จะได้เตรียมตัวเข้านอนเลย” ดารินทร์เอ่ยขึ้นมาเบาๆ ขณะที่เปิดประตูห้องเข้ามาให้หญิงสาวได้แต่พยักหน้ารับพลางยิ้มอ่อนๆส่งให้อีกฝ่าย ก่อนที่จะคิดในใจต่อไปว่า........ดูเอาเถอะ ขนาดเธอจะถือของของเธอขึ้นมาบนห้องพัก  เจ้าตัวก็ยังไม่ยอมให้ถือ แถมแย่งเอากระเป๋าของเธอไปถือเองอีกต่างหาก แล้วไหนเด็กสาวยังจะทำเก่งอีก ทั้งๆที่ถือข้าวของพะรุงพะรังเต็มไม้เต็มมือ เด็กสาวเองยังจะมาแย่งกุญแจจากมือของเธอไปเปิดประตูเข้าห้องเองอีกต่างหาก ซึ่งเธอก็ได้แต่ปล่อยให้อีกฝ่ายทำไป เพราะตอนนี้เธอเพลียเกินกว่าที่จะมานั่งค้านอะไรเด็กสาวคนนี้อีกต่อไปแล้ว

                “ดาขอตัวเอาของที่น้าเดือนให้มา ไปเก็บในตู้เย็นของคุณกานต์ก่อนนะคะ ขออนุญาตนะคะ” เด็กสาวพูดขึ้นพลางเดินหิ้วถุงผ้าใบใหญ่ที่น้าเดือนเตรียมมาให้ เดินเข้าไปในส่วนของห้องครัวทันที โดยที่หญิงสาวก็อดคิดเอาเองไม่ได้ว่า เด็กสาวปลีกตัวออกไป เพื่อให้เธอได้มีเวลาในการทำธุระส่วนตัวก่อนที่จะนอน เมื่อคิดได้ดังนี้หญิงสาวก็อดที่จะยิ้มน้อยๆออกมาอีกครั้งไม่ได้........เพราะหากไม่ผิดไปจากที่เธอคาดเอาไว้ เด็กคนนี้ก็เป็นคนที่ให้เกียรติคนอื่นเป็นอย่างมากเลยก็ว่าได้........ยิ่งมาเจอเด็กสาวคนนี้ทำดีใส่แบบนี้เข้าให้ เธอก็อดที่ใจอ่อน อยากจะยอมยกโทษเรื่องโกรธเคืองอีกฝ่ายไปเสียเฉยๆโดยที่ยังไม่ได้ฟังอีกฝ่ายอธิบายความใดๆเลยเสียด้วยซ้ำ

                แต่หากทำแบบนั้น ก็กลับจะดูเหมือนว่าตัวเธอนั้นง่ายเกินไปนะสิ......บางทีดารินทร์อาจจะไพล่นึกไปเองได้ว่า ตัวเองจะสามารถทำอะไรก็ได้ เพราะยังไงๆหญิงสาวก็ใจอ่อนกับเธออยู่แล้ว ถ้าเป็นอย่างนั้น ตัวเธอเองนี่แหละคงจะถึงคราวตกที่นั่งลำบากเป็นแน่.......เฮ้อ......อย่างน้อยในเวลานี้เธอก็ขอทำตัวให้ดูมีคุณค่าหน่อยเถอะ

               

                หญิงสาวจัดเสื้อผ้าสำหรับที่จะใช้เข้าไปผลัดเปลี่ยนในห้องน้ำเสร็จเรียบร้อย ก็เดินเข้าไปในห้องน้ำทันที เธอใช้เวลาอยู่ในห้องน้ำเพื่อทำธุระส่วนตัวไม่นานนัก ก็เดินแต่งตัวเรียบร้อยออกมาจากห้อง ซึ่งก็เป็นจังหวะเดียวกันกับที่ดารินทร์กำลังถือแก้วใส่นมอุ่นๆออกมาจากห้องครัวพอดี และเมื่อเด็กสาวเห็นหน้าเธอ เจ้าตัวก็รีบฉีกยิ้มกว้างแกมประจบส่งมาให้อย่างเร็วไว

“ดาอุ่นนมร้อนที่น้าเดือนให้มา ให้คุณกานต์ทานก่อนนอนนะคะ”

                “เอ๋........” หญิงสาวทำเสียงสงสัยอยู่ในทีให้เด็กสาวได้ตอบกลับมายาวเหยียดว่า “ก็เมื่อตอนเย็นคุณกานต์ทานข้าวนิดเดียวเองนี่คะ ดากลัวคุณกานต์จะท้องร้องตอนนอนนี่หน่า อีกอย่าง นมร้อนๆก่อนนอนช่วยให้นอนหลับสบายนะคะ”

                และในยามที่ดารินทร์มายืนใกล้ๆหญิงสาวร่างบางที่เป็นผู้กุมหัวใจของตัวเองเอาไว้แบบนี้เพียงลำพัง เด็กสาวก็อดที่จะชื่นชมหลงใหลไปกับความสวยของคนตรงหน้าไม่ได้..........คุณกานต์หลังอาบน้ำเสร็จใหม่ๆที่ยังคงมีกลิ่นสบู่ผสมคละเคล้าไปกับกลิ่นของน้ำยาสระผมและครีมบำรุงผิวที่หอมหวนชวนให้คิดไปไกลแบบนี้......แล้วไหนจะเจ้าชุดนอนสีชมพูแสนหวานที่แสนจะเข้ากันกับตัวคนใส่นั่น แม้มันจะแลดูปกปิดผู้ที่สวมใส่ได้อย่างมิดชิดเรียบร้อย แต่เมื่อเด็กสาวแอบใช้สายตาที่แสนจะซุกซนของตน มองสาวคนงามไล่เรื่อยไปจากวงหน้าสวยใส ผ่านลำคอเรียวระหง แล้วไปหยุดที่เนินเนื้อสาวที่มองเห็นได้อย่างเด่นชัด แม้มันจะซ่อนอยู่ภายใต้เสื้อนอนตัวสวยนั้นก็ตาม แล้วไหนจะสัดส่วนที่แสนจะเย้ายวน.....เอวคอดกิ่ว..... สะโพกผายชวนพิศรับกับขาเรียวสวยนั่น มันก็ยิ่งทำให้คุณกานต์ดูราวกับนางฟ้าที่หลงทางมาอยู่ในห้องที่เธอกำลังยืนอยู่ในตอนนี้เสียจริงๆ 

                “ดื่มนิดนึงนะคะ” เด็กสาวพูดขึ้นมาราวกับจะเป็นการเรียกสติของตัวเองไปในตัว......อย่ารีบร้อนๆ ค่อยๆ ยัยดา ค่อยๆ............

                “ค่ะๆ” หญิงสาวอดที่จะยื่นมือบางๆของตัวไปรับแก้วนมนั้นมาไว้ในมือไม่ได้…..เฮ้อ....อยากจะทำใจแข็งอยู่หรอกนะ.........แต่ทำไมกับเด็กคนนี้........มันถึงได้ทำยากทำเย็นเสียขนาดนี้ก็ไม่รู้...............

                “ดื่มเลยค่ะๆ” เด็กสาวเชียร์ ให้หญิงสาวต้องยกแก้วนมอุ่นๆนั้นขึ้นจิบพอเป็นพิธี ก่อนที่จะพูดขึ้นว่า “เดี๋ยวพี่จะทานต่อจนหมดนะคะ แต่ตอนนี้พี่ว่า น้องดาไปอาบน้ำก่อนเถอะคะ อาบน้ำตอนดึกๆจะยิ่งหนาวนะคะ เดี๋ยวน้องดาจะไม่สบายเอา” แม้หญิงสาวจะนึกเคืองอีกฝ่ายอยู่ไม่หาย แต่ก็เพราะความเอาใจใส่จากเด็กสาวคนนี้ที่มีให้เธออยู่ตลอดเวลาอย่างไม่เคยขาดตกบกพร่อง มันก็ทำให้เธอเลือกที่จะเป็นห่วงดารินทร์อย่างเสียมิได้ (แน่ใจนะคะ ว่าคุณกานต์คิดอย่างนี้จริงๆอ่ะ : M&A)

และแน่นอนว่า ประโยคที่แสดงให้เห็นถึงความห่วงใยของหญิงสาวที่มีต่อเธอได้อย่างชัดเจนนั่น มันก็ทำให้ดารินทร์ยิ้มกว้างปากแทบจะฉีกถึงรูหูในทันที ก่อนที่เจ้าตัวจะรีบกุลีกุจอไปเตรียมข้าวของที่ใช้สำหรับอาบน้ำ เพื่อไปเข้าห้องน้ำ อาบน้ำให้เสร็จโดยเร็วไว

               

                เมื่อครั้งที่ดารินทร์จัดการธุระส่วนตัวของตัวเองเสร็จสรรพแล้วออกมาจากห้องน้ำ เด็กสาวก็พบว่าคุณกานต์ของเธอมิได้กำลังเป่าผมให้แห้งแบบที่เธอคาดการณ์เอาไว้แต่อย่างใด แต่สาวร่างบางของเธอกลับกำลังนั่งอยู่เก้าอี้พับได้ตัวเล็ก หน้าคอมพิวเตอร์โน้ตบุ๊คของตัวเองอย่างเคร่งเครียด ทั้งๆที่ยังไม่ได้เป่าผมของตัวให้แห้ง และหญิงสาวเองก็ดูเหมือนจะมีสมาธิกับงานตรงหน้าอยู่มาก เพราะเธอไม่ได้รับรู้เลยว่าร่างโปร่งๆของใครอีกคนกำลังมายืนซ้อนหลังร่างบางๆของตัวเองได้สักพักใหญ่แล้ว

                “อืมม์.....กรอกข้อมูลเฉยๆแบบนี้ ดาช่วยทำได้นะคะ” เด็กสาวพูดขึ้นเพื่อทำลายความเงียบ (อยากจะแกล้งคุณกานต์นั่นแหละ : ดารินทร์) ทำให้หญิงสาวสะดุ้งสุดตัว ก่อนที่จะเอี้ยวตัวกลับมาหาอีกฝ่ายในทันที

“น้องดา!! มาเงียบๆแบบนี้ พี่ตกใจนะคะ” ศศิกานต์เอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงตื่นๆ......เธอไม่คุ้นชินกับการที่มีใครอีกคนมาอยู่ในห้องเงียบๆที่เธอเคยอยู่ ด้วยเหตุผลง่ายๆก็คือหญิงสาวอยู่ตัวคนเดียวมาตั้งแต่สมัยเรียนมหาวิทยาลัยนี่นะสิ พอดารินทร์มาทำแบบนี้เข้าให้ หญิงสาวก็อดที่จะตกใจไม่ได้

“ดามายืนตรงนี้ตั้งนานแล้วนะคะ คุณกานต์ไม่รู้ตัวเองต่างหาก” อ๊ายๆๆๆ เธอเพิ่งรู้นะนี่ ว่าคุณกานต์ของเธอก็ใส่แว่นกับเขาด้วยด้วยอ่า น่าร๊ากๆๆ ดูเป็นเด็กเรียนมากๆเลย ใส่แบบนี้แล้วดูสมกับเป็นสาวเภสัชฯจริงๆเลยคะ คุณกานต์ขาๆๆ....ในใจของดารินทร์หน่ะคิดแบบนั้น แต่ปากก็ถามไปอีกทางว่า

“คุณกานต์ใส่แว่นด้วยหรือคะ”

“อ้อ......อันนี้แว่นตัดแสงค่ะ พี่ใส่เฉพาะตอนที่ทำงานกับคอมฯค่ะ พี่ไม่ใส่ไม่ได้นะคะ ไม่ไหวๆ แสบตา”

“อ้อ.......ค่ะ” เด็กสาวตอบยิ้มๆ พลางลอบมองใบหน้าใสๆของอีกฝ่ายอย่างไม่ยอมเลิกรา โดยที่ศศิกานต์เองก็ไม่ทันได้รู้ตัวแต่อย่างใด ด้วยว่าความสนใจทั้งหมดทั้งมวลในตอนนี้ของหญิงสาว มุ่งไปอยู่ที่งานในหน้าจอคอมฯนั้นแต่เพียงอย่างเดียว......โอ๊ยๆๆ น่ารักสุดๆเลยอ่า คุณกานต์ขาๆๆๆ  ดารินทร์ยังคงคร่ำครวญภายในใจของตัวไม่เลิก “เอ่อ.......เราจะนอนกันเลยไหมค่ะ” ที่ถามออกมาเนี่ย ดาถามแก้เขินนะคะ

“น้องดานอนก่อนได้เลยนะคะ พี่เตรียมผ้าห่มกับหมอนไว้ให้แล้ว เดี๋ยวพี่ขอทำงานต่อก่อนอีกสักนิดนะคะ” หญิงสาวพูดพลางมองไปที่เตียงนอนที่มีเพียงเตียงเดียวในห้อง

“วันนี้ดานอนบนเตียงกับคุณกานต์ได้เหรอคะ” เด็กสาวถามด้วยน้ำเสียงเจี๋ยมเจี๊ยม และนั่นก็ทำให้หญิงสาวพยักหน้าพลางส่งยิ้มเป็นเชิงอนุญาตให้เด็กสาวเบาๆ  แต่แล้วเธอก็ต้องรีบเบือนใบหน้าหวานของตน มุ่งความสนใจไปที่หน้าจอคอมฯทันที......จะไม่ให้ทำแบบนี้ได้อย่างไรกันเล่า ในเมื่อเด็กสาวคนนั้น กำลังส่งสายตาวิบวับพร้อมกับรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ มาให้เธอแบบไม่ได้ขัดเขินเอาเสียเลย......น้องดานะ น้องดา ทำไมชอบทำให้พี่เขินอยู่เรื่อยเลยนะคะ

“แบ่งคนละครึ่งเตียงนะคะ พี่กั้นหมอนข้างไว้ให้แล้ว น้องดานอนก่อนได้เลยนะคะ” หญิงสาวกลั้นใจข่มความอายที่มีอยู่ให้พูดต่อ ทั้งๆที่ไม่ได้หันกลับไปมองหน้าอีกฝ่ายแต่อย่างใด

เธอไม่ได้ใจร้ายขนาดที่จะให้อีกคนนอนบนพื้น แบบตอนที่เธอไม่สบายหรอกนะ......เฮ้อ....ก็ตอนนั้นเธอเป็นห่วงดารินทร์นี่หน่า ไม่อยากให้เด็กสาวติดไข้หวัดไปจากเธอ เธอก็เลยต้องทำแบบนั้น......แต่ในตอนนี้ เหตุการณ์ได้เปลี่ยนไปแล้ว เธอสร่างไข้ดีแล้ว แล้วอย่างนี้จะให้เธอใจร้ายกับอีกคนได้ลงคอได้อย่างไร.....

“งั้น.....ดาก็ยังไม่นอนดีกว่าค่ะ นั่งเป็นเพื่อนคุณกานต์ก่อนดีกว่า”

“นอนก่อนเลยค่ะ อีกสักพัก เดี๋ยวพี่ก็จะเข้านอนแล้วเหมือนกัน”

“เดี๋ยวดาเอาแก้วไปล้าง ก่อนดีกว่า” เด็กสาวพูดไปอีกทาง เป็นการบอกอ้อมๆว่า ถ้าหญิงสาวยังไม่เข้านอน ก็อย่าหวังเลยว่า คนที่เด็กกว่าอย่างเธอจะยอมเข้านอนก่อนง่ายๆ  

จากนั้นเด็กสาวก็เอ่อระเหยลอยชาย จัดกระเป๋าของตัวเองบ้าง ผึ่งผ้าเช็ดตัวของตัวเองบ้างไปเรื่อยเพื่อเป็นการซื้อเวลา แต่จนแล้วจนรอดหญิงสาวก็ยังไม่ยอมเข้านอนเสียที จนในที่สุดเด็กสาวก็ตัดสินใจลากเก้าอี้ที่โต๊ะทานข้าวมานั่งข้างๆหญิงสาวในที่สุด

“เดี๋ยวดาช่วยบอกตัวเลขไหมคะ จะได้เร็วขึ้น” เด็กสาวอาสา ให้หญิงสาวได้พยักหน้ารับหลังจากที่นิ่งคิดไปชั่วครู่ เมื่อเห็นดังนั้นดารินทร์ก็รีบดึงเอกสารมาจากมือบางของศศิกานต์ เพื่อเอามาบอกตัวเลขให้หญิงสาวได้เป็นคนกรอกข้อมูลลงไปในตารางเรื่อยๆ

 

“ไม่ใช่ค่ะๆ ผิดแล้วค่ะคุณกานต์” เด็กสาวเอ่ยเตือนขึ้นเมื่อเห็นหญิงสาวกรอกข้อมูลผิดพลาด

“เอ๋....คะๆ”

“ตรงนี้ไม่ใช่ จุดหนึ่งหนึ่งนะคะ จุดหนึ่งเจ็ดต่างหากค่ะ” เด็กสาวพูดไม่พูดเปล่า เธอยังจงใจเบียดร่างโปร่งของตัวเองให้เข้าไปใกล้หญิงสาว จนเนินเนื้อนุ่มแนบชิดไปกับต้นแขนเรียวของอีกฝ่าย และนั่นก็ทำให้ศศิกานต์จิ้มตัวเลขผิดๆถูกๆอยู่หลายครั้ง จนเด็กสาวลอบยิ้มอยู่ในใจ.......ได้ผลๆ ยัยดา ลุยต่อเลย..........

“เดี๋ยวดากรอกข้อมูลให้ดีกว่านะคะ คุณกานต์มาอ่านแทนดาดีกว่าค่ะ เป็นการพักผ่อนสายตาของคุณกานต์ไปด้วยนะคะ ตาจะได้ไม่ล้า” ดารินทร์เอ่ยขึ้นเบาๆอย่างเป็นห่วงก่อนที่จะถือโอกาสยกคอมฯมาตรงหน้าตัวเอง

และในตอนนี้ ศศิกานต์เองพยายามควบคุมสติของตัวเองเอาไว้อย่างยิ่งยวด เพราะตลอดเวลาที่กรอกข้อมูลลงในคอมฯ เด็กสาวก็ทำให่ดูเหมือนราวกับว่า ตัวเองนั้นจงใจพาร่างโปร่งๆเข้ามากระแซะชิดใกล้กับตัวเธออยู่ตลอดเวลา.......และด้วยกลิ่นกายหอมสดชื่นที่ระเหยออกมาจากร่างของเด็กสาว รวมไปถึงผิวขาวนวลเนียนที่ซ่อนอยู่ภายใต้เสื้อยืดคอกลมสีเข้มตัวบางนั้น ก็ยิ่งทำให้หญิงสาวลอบมองอีกฝ่ายอย่างเผลอไผล..... และสายตาเจ้ากรรมของหญิงสาวมองไล้ต่ำลงไปจากใบหน้าขาวเนียนน่ารัก ที่ตอนนี้ก้มหน้าก้มตาจิ้มแป้นพิมพ์อยู่ ไปจนถึงลำคอบางระหง ต่ำลงไปจนถึงเนินเนื้อสาวรำไรที่เผยวับแวมๆอยู่ภายใต้เสื้อยืดนั่น.........สิ่งเหล่านั้น ก็ทำให้หญิงสาวถึงกับต้องลอบถอนหายใจยาวออกมา อย่างสะกดกั้นอารมณ์ของตัวเอง

“เดี๋ยวพี่ขอไปดื่มน้ำก่อนนะคะ น้องดาจะดื่มด้วยไหมคะ เดี๋ยวพี่รินให้”ไม่ได้แล้ว ขอเวลานอกก่อนดีกว่า ศศิกานต์คิดในใจหลังจากที่พูดประโยคข้างต้นจบ ให้เด็กสาวได้ลอบยิ้ม พลางทำแกล้งโง่ตอบกลับไปซื่อๆว่า “ไม่เป็นไรค่ะๆ ดาไม่ดื่มคะ อ้อ.....คุณกานต์อย่าดื่มน้ำเย็นนะคะ ดื่มน้ำอุ่นดีกว่า เดี๋ยวไข้กลับ” เด็กสาวพูดตอบแต่ตาก็ยังไม่ได้ละไปจากตัวเลขในตารางตรงหน้าแต่อย่างใด “อ้อๆ ดาไปรินให้ดีกว่าไหมคะ”

“ไม่เป็นไรคะๆ” หญิงสาวปฏิเสธพลางยิ้มน้อยๆก่อนที่พาร่างบางๆของตัวเดินเข้าไปในส่วนที่เป็นครัวอย่างรวดเร็วให้เด็กสาวได้แต่ลอบหันหน้ากลับไปมองตามร่างบางๆนั้นด้วยสายตาที่หมายมั่น

 

หญิงสาวรินน้ำอุ่นใส่แก้วก่อนที่จะมานั่งที่โต๊ะภายในครัวอย่างเหนื่อยอ่อน พลางคิดในใจอย่างอ่อนล้าว่า......วันนี้ช่างเป็นวันที่หนักหนาเหลือเกินสำหรับเธอ ไหนจะเรื่องงาน ที่การประชุมยังไม่สามารถหาข้อสรุปไ ด้สำหรับการจัดทีมผลิตเครื่องดื่มชนิดใหม่เพื่อนำมาออกจำหน่าย ด้วยว่าโปรเจกต์นี้ต้องอาศัยความร่วมมือจากหลายฝ่าย แม้จะมีการวางแผนการผลิตมาได้สักระยะแล้ว แต่พอถึงเวลาที่จะต้องทำกันจริงๆ ก็เป็นอันต้องมีปัญหามากมายให้ต้องปรับเปลี่ยนรูปแบบในการทำงาน เพื่อให้กระทบต่องานประจำของแต่ละฝ่ายให้น้อยที่สุด 

เฮ้อ.....เรื่องงานที่ว่าสาหัส แต่นั่นยังไม่หนักเท่ากับเรื่องหัวใจของเธอ.......เมื่อคิดมาถึงตรงนี้ ใจเจ้ากรรมก็ดันเจ็บแปลบขึ้นมาอีกครั้งอย่างช่วยไม่ได้ จนหญิงสาวต้องเผลอใช้มือบางกุมหน้าอกข้างซ้ายของตัวเองเอาไว้อย่างแผ่วเบา ราวกับว่าเจ้าการกระทำนี้จะช่วยคลายความเจ็บปวดนั้นของตัวเองได้  

นี่เธอใจอ่อนกับเด็กคนนั้นได้ขนาดนี้เลยทีเดียว แค่เด็กคนนี้มาทำดีกับเธอแค่ไม่เท่าไร เธอก็ยอมให้เด็กคนนั้นเข้ามานั่งในห้องส่วนตัวของเธอที่น้อยคนนักจะได้เข้ามา หนำซ้ำเธอยังยอมให้เด็กคนนั้นเข้ามาช่วยงานเธอได้อย่างใกล้ชิดอีกต่างหาก มิใช่ว่าในตอนนี้เด็กคนนั้นจะมองเธอไปแล้วว่าหรือว่า เธอง่าย!!’……พอคิดมาถึงตรงนี้ หญิงสาวก็ได้แต่ถอนหายใจออกอย่างมาเหนื่อยๆอีกครั้ง ก่อนที่เธอจะใช้นิ้วมือเล็กๆของตัวนวดคลึงขมับที่รู้สึกปวดตุ๊บๆนั้นไปด้วยทั้งๆที่เธอยังหลับตาพริ้มอยู่

แต่แล้วเธอก็เป็นอันต้องสะดุ้งตกใจสุดตัว เมื่อมือเรียวยาวของใครอีกคนที่กำลังป่วนหัวใจเธออยู่ในตอนนี้ สัมผัสกับนิ้วมือบางของตัวเองพลางช่วยนวดคลึงขมับไปด้วยอย่างอ่อนโยน “น้องดา!!”

“คุณกานต์ปวดหัวรึคะ” เสียงอ่อนโยนของเด็กสาวถามขึ้นอย่างไม่สนใจในอาการตกใจของอีกฝ่าย

“นิดหน่อยคะ” หญิงสาวตัดสินใจตอบออกมาเบาๆ ก่อนที่เธอจะถอนหายใจออกมาอย่างผ่อนคลาย เมื่อตอนนี้มือเรียวยาวนั้นได้เปลี่ยนการนวดจากบริเวณขมับมาช่วยบรรเทาอาการเมื่อยล้าที่บริเวณต้นคอและหัวไหล่บางของเธอแทน  และด้วยการกระทำอันแสนจะเอาใจใส่นั้นของเด็กสาว มันก็ทำให้หญิงสาวอดที่จะดีใจอยู่ลึกๆไม่ได้

“ดีขึ้นไหมคะ” เสียงอ่อนโยนของเด็กสาวถามขึ้นอย่างแผ่วๆอีกครั้ง

“ค่ะ” หญิงสาวตอบรับเบาๆอย่างเคลิบเคลิ้ม                 

“แล้ว.....คุณกานต์ทานยาหลังอาหารเย็นรึยังคะ” เด็กสาวถามอีกครั้งแล้วก็แทบอยากจะตบปากตัวเอง นี่มันเป็นคำถามที่ทำให้เสียบรรยากาศนะนี่ โง่อีกแล้วแก!! เมื่อกี้คุณกานต์กำลังเคลิ้มแล้วนะ โง่ๆๆ โง่ที่สุด ยัยดาๆๆ

หญิงสาวหัวเราะเบาๆ “พี่ทานแล้วค่ะ อืมม์......เดี๋ยวเราไปทำงานต่อดีกว่านะคะ”

“ดาทำเสร็จแล้วค่ะ”

“เอ๋....ทำไมเร็วจังค่ะ”

“คุณกานต์เข้ามาดื่มน้ำตั้งนานนะคะ จนดากรอกตัวเลขเสร็จแล้ว คุณกานต์ยังไม่กลับมา ดาก็เลยตามมาดูนี่แหละคะ เป็นห่วงนะคะ นึกว่าคุณกานต์เป็นอะไรไปเห็นเงียบเสียนาน” ประโยคหลังเด็กสาวพูดอ่อยๆแต่มันก็เรียกรอยยิ้มอ่อนๆจากหญิงสาวออกมาได้

“งานเสร็จแล้วอะไรแล้ว เราก็นอนกันดีกว่านะคะคุณกานต์ สี่ทุ่มแล้วนอนกันดีกว่านะคะ” เด็กสาวรีบพูดขึ้นเมื่อเห็นสายตาหวานๆของหญิงสาวที่ส่งมาให้แบบเผลอๆ...........เฮ้อๆๆ ยัยดาหนอยัยดา นี่กะว่าจะยั่วเขาเสียหน่อย แต่ไปๆมาๆนอกจากจะยั่วเขาไม่ได้ เขาก็กลับมายั่วเรากลับได้อีกต่างหาก.........แต่ที่สำคัญนะ คนที่เธอกำลังกล่าวหาว่ายั่วตัวเธออยู่นั้น เจ้าตัวเขาคงไม่รู้แน่ๆว่าแค่รอยยิ้มสวยๆกับตาหวานๆที่พอเวลายิ้มแล้วเหมือนตาจะยิ้มตามไปได้ด้วยนั้น แค่นั้นมันทำให้เธอแทบจะคลั่งอยู่แล้วนะนี่

“แล้ว...........” ร่างบางทำท่าเหมือนจะถามอะไรต่อให้เด็กสาวชิงพูดขึ้น ราวกับรู้ว่าหญิงสาวต้องการจะถามอะไร “ดาเซฟงานแล้วค่ะ อยู่ที่หน้าจอนะคะ แล้วดาก็ปิดคอมฯเรียบร้อยแล้วด้วย”

“ถ้าอย่างนั้นเราก็เข้านอนกันดีกว่านะคะ” หญิงสาวพูดพลางส่งยิ้มกระชากใจให้กับเด็กสาวอีกครั้ง และนั่นก็ทำให้ดารินทร์รีบหลบตาอีกฝ่ายลงอย่างรวดเร็ว.........คุณกานต์รู้ตัวรึเปล่าคะนี่ ว่าตัวเองกำลังพูดอะไรออกมา คุณกานต์ลืมไปแล้วรึเปล่าคะว่าดาสารภาพรักคุณกานต์ไปแล้วนะ แล้วดาก็กำลังอยู่ในช่วงทดลองรอผ่านโปรในการขอเป็นแฟนคุณกานต์อยู่นะคะ มาทำแบบนี้กับดาแล้วจะมาห้ามไม่ให้ดาคิดไปไกลทีหลังไม่ได้นะคะ......

หญิงสาวที่ตอนนี้ยังไม่ได้ล่วงรู้ไปถึงความคิดและแผนการอันแสนจะเจ้าเล่ห์ที่ดารินทร์ได้วางเอาไว้ ก็ได้แต่ส่งยิ้มไปให้อีกฝ่าย พลางใช้มือเล็กๆของตัวจับจูงมือของเด็กสาวมาจนถึงเตียงนอนขนาดไม่กว้างมากนักของตัว “เตียงพี่อาจจะเล็กไปหน่อยนะคะ น้องดาจะนอนได้ไหมคะนี่” หญิงสาวถามขึ้นมาอย่างอ่อยโยนติดจะกังวลนิดๆ

“ดานอนได้คะ นอนได้ เตียงคุณกานต์ใหญ่กว่าของดาที่บ้านอีกนะคะ” จะเตียงเล็กเตียงใหญ่ดาก็ไม่อะไรหรอกค่ะ ขอให้ได้นอนกับคุณกานต์ก็พอ อิอิ

“ถ้าอย่างนั้น น้องดานอนก่อนนะคะ เดี๋ยวพี่เก็บเอกสารกับคอมฯก่อน”

“ค่ะๆ” เด็กสาวรับคำเบาๆก่อนจะพาตัวเองไปล้มตัวลงนอนที่ข้างหนึ่งของเตียงข้างหมอนข้างที่กั้นกลางระหว่างสองฝากฝั่งเอาไว้

เฮ้อ.....จะเอามากั้นทำไมก็ไม่รู้ คุณกานต์นี่น้า......รู้ไหมคะว่าแบบนี้มันขัดขวางแผนการของดานะคะ แต่เฮอะ!! ถ้าดาจะเอาจริงอ่ะนะ แค่หมอนข้างแค่นี้ขวางดาเอาไว้ไม่ได้หรอกค่ะ...ดารินทร์คิดในใจอย่างหมายมั่น!!

 

ศศิกานต์เดินไปปิดไฟในห้องให้วูบดับลง ก่อนที่จะเดินไปเปิดโคมไฟหัวเตียงในฝั่งที่เด็กสาวเว้นว่างเอาไว้นั้น ให้ได้มีไฟสลัวๆพอไม่ให้มืดจนเกินไป จากนั้นหญิงสาวก็เดินไปทรุดนั่งลงที่ที่ว่างข้างๆเด็กสาว ก่อนที่หญิงสาวจะเอ่ยกับดารินทร์เบาๆว่า “น้องดานอนก่อนเลยนะคะ พรุ่งนี้ต้องตื่นไปทำงานแต่เช้าอีก”

เด็กสาวรับคำเบาๆ ค่ะ....” ก่อนที่จะพริ้มตาหลับลงอย่างว่าง่ายให้ร่างบางได้แต่อมยิ้มกับความน่ารักของคนตรงหน้า หญิงสาวดึงผ้าห่มขึ้นห่มให้เด็กสาวอย่างแผ่วเบา ก่อนที่จะลูบผมซอยสั้นของเด็กสาวเบาๆอย่างอ่อนโยนให้เด็กสาวได้อมยิ้มออกมาทั้งๆที่ยังหลับตาพริ้ม

 

หญิงสาวจงใจใช้เวลาให้ผ่านไปอย่างเชื่องช้า โดยที่เธอค่อยๆจัดเอกสาร เตรียมเสื้อผ้าและกระเป๋าสำหรับการทำงานในวันรุ่งขึ้น หลังจากนั้นเธอก็ไปนั่งเป่าผมให้แห้งในห้องครัว ด้วยเกรงว่าเสียงไดร์เป่าผมจะทำให้รบกวนเวลานอนของใครอีกคน จวบจนกระทั่งเธอจัดการเรื่องส่วนตัวทุกอย่างเสร็จสรรพเรียบร้อย เวลาก็ล่วงเลยเข้าไปเกือบห้าทุ่ม และเมื่อหญิงสาวหันมองไปยังร่างโปร่งๆของเด็กสาว เธอก็พบว่าอีกคนนอนหลับตาพริ้มหายใจสม่ำเสมอไปเสียแล้ว....

“เด็กน้อย” หญิงสาวอมยิ้มพลางรำพึงออกมาอย่างแผ่วเบา.....แต่แล้วหญิงสาวก็อดไม่ได้ที่จะไปทรุดนั่งลงบนที่ว่างข้างๆร่างโปร่งของเด็กสาวอีกครั้ง.....เธอมองไปยังร่างสูงๆนั้นของเด็กสาวด้วยสายตาที่อ่อนโยน ก่อนที่จะใช้มือบางของตน ลูบผมซอยสั้นแสนนิ่มของอีกคนอย่างแสนรัก 

                หญิงสาวลอบมองใบหน้าของคนที่กำลังเข้าสู่ห้วงนินทราอย่างหลงใหลแกมเอ็นดู........ไม่ใช่เพราะหน้าตาที่น่ารัก บวกกับอุปนิสัยที่อบอุ่นและแสนจะเอาใจใส่ของเด็กสาวคนนี้หรอกรึ ที่ทำให้ใจที่เคยว่างเปล่าและแห้งแล้งมานานของเธอได้กลับเต็มมาตื่นชุ่มชื่นขึ้นมาอีกครั้ง.......แม้ว่าในความชุ่มชื้นนั้น........จะมีความเจ็บแปลบ.....แอบแฝงเข้ามาร่วมด้วยก็ตาม

                ศศิกานต์ยิ้มพลางมองใบหน้าเนียนสวยนั่นของเด็กสาวไปอีกพักใหญ่....และเมื่อหญิงสาวเห็นว่าอีกคนคงหลับสนิทไปแล้วเป็นแน่แท้ เธอจึงตัดสินใจทำในสิ่งที่เธอไม่เคยคิดจะทำกับใครมาก่อนเลยในชีวิต!!...เธอใช้ริมฝีอิ่มของตนประทับลงไปที่กลีบปากบางของสาวร่างโปร่งอย่างอ่อนโยน......สัมผัสนั้นบางเบาราวกับปีกอันแสนบอบบางของผีเสื้อแสนสวย......และในขณะที่หญิงสาวกำลังถอนริมฝีปากของตัวออกจากเรียวปากของอีกคนอย่างช้าๆนั้น ดวงตาเรียวสวยที่เคยหลับพริ้มอยู่เมื่อครู่ ก็ลืมตาขึ้นในทันที!! พร้อมๆกับแขนยาวๆของคนคนเดิมที่เคยวางแนบลำตัวอยู่อย่างสงบนิ่งเมื่อครู่ก็ ตวัดเรียวแขนนั้นโอบเอวบางคอดกิ่วของร่างบางให้เธอต้องร้องอุทานอกมาอย่างตกใจ

                “น้องดา!!

                “ค่ะ คุณกานต์” ดารินทร์ตอบพลางยิ้ม ก่อนที่จะใช้วงแขนแข็งแรงของตนโอบร่างบางของใครอีกคนให้มานอนราบใต้ร่างโปร่งของตัวเองอย่างรวดเร็ว ส่วนเจ้าหมอนข้างเจ้าปัญหานั่นนะหรือ จะยากอะไรละ!! เด็กสาวคิด พลางจัดการใช้เท้าเรียวๆของตนเขี่ยเจ้าก้างขวางคอนั้นตกเตียงไปอย่างรำคาญ (เกะกะเฟร้ย!! : ดารินทร์)

                “น้องดาแกล้งหลับนี่ค่ะ.......เด็กเจ้าเล่ห์!!” หญิงสาวตัดพ้ออย่างตกใจ พลางพยายามดิ้นให้หลุดไปจากอ้อมแขนยาวๆนั้นของใครอีกคน

                “ดาแค่หลับตาเฉยๆ ดาไม่ได้บอกคุณกานต์นี่คะว่าดาหลับ” เด็กสาวแก้ตัวหน้าซื่อให้หญิงสาวได้ตัดพ้อออกมาด้วยประโยคเดิมอีกครั้ง “คนเจ้าเล่ห์!!” และเจ้าประโยคนั้นก็ทำให้เด็กสาวหัวเราะออกมาเบาๆก่อนที่เธอจะพูดขึ้นว่า “คุณกานต์จะมาว่าดาคนเดียวแบบนี้ก็ไม่ถูกนะคะ เมื่อครู่....คุณกานต์เป็นคนลักจูบดานะ”

                โอ้.........ประโยคนี้เล่นเอาคุณกานต์หน้าแดงแปร๊ด แล้วก็รีบหลบไม่กล้าสบสายตาเธอตรงๆอย่างรวดเร็ว.....คุณกานต์นี่น่ารักจริงๆเลย.....คนอะไรก็ไม่รู้ น่ารักขึ้นทุกวันๆ

                “ถ้าอยากจูบดา ไม่ต้องลักจูบก็ได้ค่ะ ดาอยากจูบกับคุณกานต์อยู่แล้ว” ประโยคตรงๆนั้นของดารินทร์ทำให้ศศิกานต์ถึงกับเบิกตากว้างอย่างตกใจในความกล้าที่ผิดปรกติของอีกฝ่าย

“น้องดา!!

                “ดาไม่ได้อยากจูบกับคุณกานต์ แค่ที่ริมฝีปากของคุณกานต์เพียงอย่างเดียวนะคะ....วันนี้ดาจะจูบคุณกานต์ทั้งตัว!!” เด็กสาวพูดเน้นประโยคสุดท้ายให้อีกฝ่ายได้ตกใจมากขึ้นไปกว่าเดิม

“น้องดา!!”

                “ดาขออนุญาตนะคะ!!” พูดจบเด็กสาวก็ประกบริมฝีปากบางของตนเข้าครอบครองความหวานหอมจากเรียวปากอิ่มของคนใต้ร่างในทันที!!



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
หัวหน้าที่รัก Yuri ตอนที่ 43 : หัวหน้าที่รัก...42 , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 417 , โพส : 1 , Rating : 10 / 2 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1

#1 : ความคิดเห็นที่ 149
555555555555555555555
จะจูบเค้ายังจะมีขออนุญาตอีกนะน้องดา
Name : กินแกลบ< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ กินแกลบ [ IP : 61.7.178.170 ]
Email / Msn: Fate-Nano.111(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 18 มกราคม 2556 / 16:34


หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

"หนังสือสดใหม่ ประจำเดือน ตุลาคม 2557"

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android