ระดับวิจารณ์ : เพื่อนสนิท...คิดไม่ซื่อ =w=
ระดับที่ได้ : 4 ดาว ปราสาทราพันเซลค่ะ!
ผู้วิจารณ์ : BAmm-baMM
แนะนำตัว : สวัสดีค่า คำวิจารณ์ของเราเป็นแค่ความคิดของคนๆ หนึ่งเท่านั้นนะคะ ถ้าเกิดว่าทำให้ไม่สบายใจหรือไม่พอใจก็ต้องขอโทษด้วยค่ะ ^___^
เริ่มจากชื่อเรื่อง : Assassin of Prince เจ้าชายจำเป็น โดยส่วนตัวแล้วเราชอบนะคะ เป็นชื่อเรื่องที่เข้ากับเนื้อเรื่องดีมากๆ เลย ตอนแรกก็งงอยู่ว่าคำว่า Assassin แปลว่าอะไรพอหาความหมายถึงบางอ้อแล้วก็ยิ่งชอบชื่อเรื่องนี้เข้าไปใหญ่เลยล่ะค่ะ!
การตกแต่ง : การตกแต่งของมิดไนท์ซัง(ขออนุญาตเรียกอย่างนี้นะคะ =w=;;) ตรงหน้าหลักบทความเราว่าสวยดีค่ะ ตอนแรกมองเผินๆ เข้ามานึกว่ารอยเลือดปรากฏว่าไม่ใช่...ฮ่าๆๆ เรียกไม่ถูกว่ามันคืออะไรดีแต่เข้ากันกับบรรยากาศของเรื่องเลยค่ะ
เอกลักษณ์ : เอ...จะว่าเอกลักษณ์ของมิดไนท์ซังอยู่ตรงที่เนื้อเรื่องในหนึ่งตอนยาวเฟื้อยก็ไม่ใช่ ถ้าจะให้พูดเราว่าน่าจะเป็นความฮาที่สอดแทรกอยู่ในเนื้อเรื่องมากกว่าค่ะ...ในความคิดเราน่ะนะคะ และตัวละครแต่ละตัวเองก็มีบุคลิกชัดเจนดีค่ะ ไม่ซ้ำจำเจจนงงว่าใครเป็นใคร
การสะกดคำ : ยังมีบ้างอยู่ในบางตอนนะคะ แต่จากความยาวทั้งหมดยี่สอบตอน(รวมบทนำ)แล้วผิดแค่นี้ถือว่าโอเคเลยค่ะ ขออนุณาตแจงส่วนที่ผิดนะคะ
-...ไอ้ผู้บุกรุกนี่มันก็ไวทายาด... ถ้ามิดไนท์ซังจะให้มันเป็นตระกูลเดียวกับ ทนทายาด น่ะนะคะ หรือเราว่าใช้คำว่า ไวปานวอก หรือ ไวชะมัดยาก แทนไปเลยก็ได้ค่ะ =w= [จากบทนำ]
-...เฟอร์นิเจอร์ภายในก็มีแต่โต๊ะไม้ทรงกลม...
-...ยิ้มละลายจึงกลายเป็นยิ้มเจือนไปในทันที
-...หือม์ ควรจะเป็น หือ หรือ หืม ไปเลยมากกว่านะคะ
-...พวกเขาเห็นรังสีดำทะมึนลอยคลุ้งออกมา... [จากบทที่ 1]
-...ตัวประกันผู้ไม่รู้อิโหน่อิเหน่... [จากบทที่ 2]
-...กริชขนาดพอดีมือ...[จากบทที่ 3]
-...ทิ้งให้เจ้าของขวดตัวจริงต้องร้องคร่ำครวญกับขวดเหล้า...[จากบทที่ 4]
-...คนไม่เคยเจอกันจะให้ทำท่าทางเลียนแบบอีกฝ่าย...[จากบทที่ 5]
-...เจ้าไปนอนที่เตียงอย่าให้มีพิรุธ...[จากบทที่ 6]
-...ทำให้เขาต้องกลิ้งตัวหลบอย่างอุตลุด...
-...เจ้าอย่าเอาแผลเท่าแมวข่วนมาเป็นข้ออ้างดีกว่าโครว์...
-...เป็นอะไรมากรึเปล่าเพคะ...
-...ทำไมวันนี้ดูแปลกๆ ไม่สบายรึเปล่าเพคะเสด็จพี่... [จากบทที่ 7]
-...น้ำเสียงเริ่มแผ่วลงเรื่อยๆ แถมใบหน้าคนพูดก็เริ่มขึ้นสี...
-...เสด็จพี่นาร์เนียร์เป็นอะไรรึเปล่าเพคะ ดูหน้าซีดๆ...[จากบทที่ 8]
-...ที่กำลังเอาหัวมุดออกนอกหน้าต่างเพื่อรับลม...
-...ว่าแล้วก็สะบัดข้อมือเพียงเล็กน้อย...
-...ข้าล่ะอุตส่าห์หวังดี ใครจะไปคิดว่า...[จากบทที่ 15]
-...ท่ามกลางความวุ่นวายในการตรวจค้นเกวียน...[จากตอนที่ 16]
การบรรยายเนื้อเรื่อง : ภาษาเป็นกันเองมากค่ะ ดูเป็นนิยายที่ไม่เหมือนนิยายแต่สนุกสมเป็นนิยายเลยค่ะ! (เอ๊ะ เริ่มงงตัวเอง...) ชอบมากเลยอย่าง ในบางจุดดูจะมีคำซ้อนเยอะเกินไปหรือใช้คำฟุ่มเฟือยอ่านแล้วแอบงงเล็กๆ อยู่นะคะ แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นโดยรวมดูดีมากเลยค่ะ =w=b
การดำเนินเรื่อง : การดำเนินเรื่องตอนแรกๆ เรารู้สึกอ่านแล้วมันยังติดๆ อยู่เล็กน้อยค่ะแต่พอเริ่มมาหลังๆ ก็ลื่นขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ในตอนจบของแต่ละบททิ้งท้ายไว้ให้น่าติดตามจริงๆ ค่ะ อ่านไปก็เพลินไปรู้ตัวอีกทีจบครบหมดบทที่อัพไว้ซะแล้ว T^T
ชม : เรื่องนี้เป็นเรื่องที่มีตอนยาวแต่น่าติดตามค่ะ มีเงื่อนงำให้เก็บไว้สงสัยในใจเต็มไปหมดเลย เรื่องดำเนินไปอย่างไม่น่าเบื่อและ(คิดว่า)ยังมีจุดมุ่งหมายในการเดินไปชัดเจนนะคะ แถมตอนนี้ก็เริ่มลุ้นแล้วด้วยสิว่าเรื่องจะเป็นยังไงต่อไป จะติดตามผลงานแน่นอนค่ะ = =! (ทิ้งท้าย แอบติดใจลูคัวซะแล้วล่ะคะ ฮุๆ =w=)
*มารยาทในการกรอกแบบฟอร์ม : น่ารักค่ะ เป็นกันเองมากๆ (หรือเราคิดไปเองหว่า =3=;;) ยกคะแนนพิศวาสให้ไปเลยค่ะ!
<< ย่อ |