ทาสรักจอมบดินทร์ (ชุดสุดดวงใจ) เปิดจองพิมพ์ครั้งที่ ๕

  • 99% Rating

  • 12 Vote(s)

  • 128,703 Views

  • 759 Comments

  • 1,125 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    9,690

    Overall
    128,703

ตอนที่ 6 : ทาสรัก บทที่ 2-1 ผู้หญิงของข้าView : 711 , Rating : 0% / 0 vote(s)

9 ก.ย. 59

ตอนที่ 6 : ทาสรัก บทที่ 2-1 ผู้หญิงของข้าView : 711 , : 0% / 0 vote(s)

9 ก.ย. 59



สีตลรัศมียืนกำมือแน่น ตัวสั่นสะท้านด้วยความโกรธ ขยะแขยง    รังเกียจ ชิงชัง หรืออะไรก็ตามแต่ ที่เธอจะรู้สึกต่อชายผู้คิดลวนลามเธอคนนี้ได้ ไม่ว่าเขาจะอ้างเหตุผลอะไร...จะอ้างว่าเพราะเธอเป็นสาย เป็นหนอนบ่อนไส้    หรือเป็นไส้ศึก เขาก็ไม่ควรทำ!...ไม่ควรแตะต้องผู้หญิงที่เพิ่งรู้จัก และเพิ่งเคยเห็นหน้าเพียงไม่กี่ชั่วโมงเช่นนี้ ไม่ควรเลย!

สีตลรัศมีไม่ทันได้สังเกตว่าตนเองกำลังอยู่ในสภาพที่ไม่สมควรเพียงใด กว่าจะรู้ตัวก็เมื่อเห็นดวงตาสีเขียวอมเทาคู่นั้นวาววะวับขึ้นมาด้วยประกายตาบางอย่าง...ประกายตาที่ทำให้เธอสะบัดร้อนสะบัดหนาวอย่างไม่มีเหตุผล

หญิงสาวหลุบสายตาลง ก้มมองตัวเอง แม้มีเพียงแสงจากตะเกียง    สลัวรางเพียงใด แต่ผิวกายผุดผ่องกับความงามของทรวงสล้างซึ่งโผล่ออกมาจากชุดที่แหว่งวิ่นก็แจ่มกระจ่างชัด ชวนให้หัวใจดวงน้อยหล่นไปอยู่ที่ตาตุ่มอีกครา

กรี๊ดดดเธอกรีดร้องสุดเสียง ยกแขนขึ้นมาปิดบังตนเองไว้พร้อมกับร้องห้าม หยุดนะ! อย่ามอง! หันไปเลย!”

เห็นเขายังปักหลักยืนอยู่ตรงหน้า ทอดมองเธอด้วยแววตาเต้นระริก...แววตาที่สีตลรัศมีอยากจะกระโจนเข้าไปควักเสียให้รู้แล้วรู้รอด!

ฉันบอกว่าอย่ามองไง! หันไปนะ! หันไปเลย!” ความตกใจทำให้เธอคิดอะไรไม่ออก ทำอะไรไม่ได้ นอกจากตะโกนสั่งเขาราวกับคนบ้า ทั้งๆ ที่รู้ว่าเขาจะไม่มีวันฟังคำของเธอเลยแม้แต่คำเดียว!

ไอ้บ้า! ไอ้ลามก!” ปากก็พร่ำด่าไป ส่วนมือก็ควานหาผ้าห่มที่พับวางอยู่ตรงปลายเบาะ เธอโผเข้าไปหา คว้ามันไว้ แต่...ช้าไปเสียแล้ว เจ้าของมันหยิบมันไว้ในมือเรียบร้อย แถมยังเอาไปกกกอดแนบอกแบบที่ถ้าเธออยากได้ ก็ต้องไปยื้อแย่งกับเขาเอาเอง!

ฉันไม่สนหรอกนะว่าคุณเป็นใคร จะเป็นพวกค้ามนุษย์ จะเป็นโจรห้าร้อย หรือเป็นองค์รเณศอะไรนั่นฉันก็ไม่สน!”

เธอยังกกกอดตัวเอง อยากจะหันหลังพูดกับเขา แต่ด้านหลังก็เปลือยจนถึงไหนต่อไหน หันไปก็รังแต่จะถูกลวนลามด้วยสายตาเสียเปล่าๆ จึงจำต้องยืนประจันหน้าเขาอยู่เช่นนั้นในสภาพน่าทุเรศทุรัง

ฉันแค่...อยากกลับบ้าน!”

พลันที่ประโยคนั้นหลุดออกจากปากของเธอ เสียงของเธอก็สั่นเครือ ร่ำๆจะร้องไห้อยู่รอมร่อ แต่ความเข้มแข็งที่มีอยู่ในตัวเป็นทุนเดิม ทำให้เธอสูดลมหายใจลึก ระงับสติของตนเองได้ในที่สุด

คุณส่งฉันกลับบ้านเถอะ นะคะ...ส่งฉันกลับบ้าน แล้วฉันสัญญาว่าจะไม่เอาเรื่องคุณ จะไม่ไปแจ้งตำรวจประโยคนั้นสีตลรัศมีแอบไขว้นิ้วชี้กับนิ้วกลางของตัวเอง ขณะเอ่ยต่อว่า ฉันจะลืมทุกอย่างที่นี่ให้หมด เราไม่เคยพบกัน ไม่เคยคุย ไม่เคยเห็นหน้าค่าตากัน โอเคไหม?”พูดออกไปเสียยืดยาว หากคนฟังก็ยังยืนกอดผ้าห่มนิ่งๆอยู่เช่นนั้น

นี่คุณ! เข้าใจที่ฉันพูดไหม?! เข้าใจรึเปล่า? ฮะ?”

คนถูกถามนิ่งไปอึดใจ ก่อนตอบว่า

เข้าใจ และ...ไม่เข้าใจ

อะไรนะ? ไม่เข้าใจ?” สีตลรัศมีกลอกตาขึ้นข้างบน นึกอยากจะเอาศีรษะโขกกำแพงทั้งที่ไม่เคยอยากทำก็วันนี้เอง มีอะไรที่ฉันพูดไม่เคลียร์รึไง     ฉัน...

ยังพูดไม่ทันจบ เธอก็ต้องอ้าปากค้าง รีบถอยกรูดเมื่ออีกฝ่ายย่างสามขุมเข้ามาหา เพียงสองก้าวก็ประชิดถึงตัวเธอแล้ว!

คราวนี้สีตลรัศมีกลัวจริงๆ...กลัวดวงตาที่เปี่ยมด้วยพลังบางอย่างซึ่งแม้แต่ชายอกสามศอกก็ยากจะต้านทาน นับประสาอะไรกับผู้หญิงซึ่งไม่เคยเรียนศิลปะการป้องกันตัวมาก่อนเลย

ตั้งแต่จำความได้ ชีวิตของสีตลรัศมีก็มีแต่คำว่างานและเงิน

เธอต้องควานหางานทำตั้งแต่เรียนอยู่ชั้นมัธยมต้น ทั้งแจกใบปลิว      ส่งหนังสือพิมพ์ เข็นของในตลาดแล้วแต่ใครจะจ้างบ้าง ช่วยยกของเล็กๆ น้อย ทำความสะอาดร้านหรือ บ้านเรือนของคนในละแวกบ้าน เธอทำงานทุกอย่างเท่าที่เด็กผู้หญิงตัวเล็กๆอย่างเธอจะทำได้ ทั้งหมดก็เพื่อจะได้มีเงินไว้จ่ายค่าเทอมนั่นเอง เพราะมีกันอยู่เพียงสองคนพี่น้อง บิดามารดาเสียชีวิตไปตั้งแต่ตอนเธออายุแปดขวบ ตอนนั้นโสมรัศมีพี่สาวของเธอเพิ่งขึ้นมัธยมปลาย

หลังจากบิดามารดาประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์ โสมรัศมีก็กลายมาเป็นทุกสิ่งทุกอย่างในชีวิตเธอ

สีตลรัศมีพึ่งพิงพี่สาวของตนตลอดมา กระทั่งวันที่อีกฝ่ายตัดสินใจ     ไม่เรียนต่อมหาวิทยาลัยเพื่อที่จะได้มีเงินส่งเธอเรียนต่อ เมื่อนั้นเธอจึงได้ลุกขึ้นสู้ ยืนกรานกับพี่ว่า

รัศจะช่วยพี่โสมอีกแรง อย่าหยุดเรียนเลย เรียนไปด้วยกันนี่แหละ

แล้วเธอก็ทำได้จริงๆ ด้วยความที่ไม่เกี่ยงงาน ขยันขันเข็ง ทำให้ล้วนแล้วแต่มีคนเอ็นดูและจ้างเธอให้ไปช่วยงานอยู่เสมอๆ เธอทำงานไปด้วยเรียนไปด้วยจนขึ้นปีสี่ คณะสารสนเทศศาสตร์ของมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งแล้ว และเพราะต้องทำรายงานเกี่ยวกับประวัติศาสตร์ในรัชสมัยของกษัตริย์องค์ที่สิบสามของราชาปุระนี่แหละ ทำให้เธอต้องมาผจญกับเรื่องราวประหลาดเช่นนี้

ที่ประหลาดที่สุดก็คนตรงหน้าเธอนี่แหละ...คนที่แอบอ้างว่าเป็นองค์กษัตริย์รเณศภูวดล!

อย่าเข้ามานะ! ไม่งั้น...ไม่งั้น...

สีตลรัศมีขู่...ทั้งๆที่ไม่รู้ว่าจะขู่ด้วยอะไร

จะฆ่าเขางั้นหรือ?...ฆ่าได้อย่างไรมีดสักเล่มหรือของมีคมสักอันก็ยัง    ไม่มี!

จะชกเขางั้นหรือ?...จะทำได้อย่างไรในสภาพ กึ่งเปลือยเช่นนี้ ล่อแหลมเกินไป อันตรายเกินไป และเป็นการยั่วยุความปรารถนาของผู้ชาย     วัยฉกรรจ์อย่างเขาเกินไป

ทำไม? เจ้าจะทำอะไรข้า?”

เขาไม่ยอมหยุดเดิน เธอเองก็ไม่หยุดถอยหลัง กระทั่งเท้าพลิกตกจากเบาะ และด้านหลังคือสุดเขตของกระโจมแล้วนั่นแหละ เธอจึงจำใจต้องหยุดยืนนิ่ง กำลังคิดหาทางวิ่งออกไปจากที่นี่ บุรุษตรงหน้าก็คลี่ผ้าห่มคลุมเรือนร่างของเธอให้เสียแล้ว

ใช่แค่คลุม แต่เขายังรั้งตัวเธอเข้าไปกอด และกระซิบบอกเสียงแหบห้าวว่า

ข้า...ไม่คิดทำอะไรเจ้าหรอก ไม่...จนกว่าจะรู้แน่ชัดว่าเจ้าเป็นใคร      มาจากไหน ชายหนุ่มอุ้มเธอไว้ด้วยสองแขน พากลับมาวางบนเบาะแล้วเอ่ยต่อว่า ระหว่างนี้เจ้าต้องอยู่ในสายตาข้าตลอดเวลา และ...

ฮะ?! อะไรนะ? อยู่ในสายตาคุณ? บ้ารึเปล่า ฉันบอกชัดเจนแล้วนะว่าฉันอยากกลับบ้าน

ยัง! เจ้ายังกลับไม่ได้จนกว่าข้าจะแน่ใจว่าเจ้าไม่เป็นพิษเป็นภัยกับราชาปุระของข้า

เอ๊า! แล้วฉันจะเป็นพิษเป็นภัยได้ยังไง! ก็ฉันก็เป็นคนราชาปุระเหมือนกัน เกิดที่นี่ โตที่นี่ แล้วก็จะตายที่นี่ด้วย!”

ชายผู้นั้นไม่ได้พูดอะไรต่อ กลับทรุดกายลงนั่ง...ตรงหน้าเธอนั่นแหละ  สีตลรัศมีสะดุ้ง กระเถิบหนีตามสัญชาตญาณ หากเขาก็คว้าตัวเธอจับให้มานั่งที่เดิม หญิงสาวมองหน้าเขาตาปริบๆ กำลังจะอ้าปากพูดบางอย่าง เขาก็ส่งเสียงร้องเรียกสัตว์เลี้ยงของตน

สิคาล! เข้ามาได้แล้ว!” เจ้าหมาป่าตัวนั้นโผล่พรวดเข้ามาอย่างทันท่วงทีราวกับรีรอรอยู่ข้างนอกมาตั้งแต่ต้น

ตั้งแต่เกิดมา สีตลรัศมียังไม่เคยเห็นหมาป่าตัวเป็นๆมาก่อน หนำซ้ำยังเป็นหมาป่าตัวใหญ่ ดูแข็งแกร่ง ทรงพลัง และสูงพอๆกับไหล่ของเจ้าของยามที่นั่งอยู่อีกด้วย!

เจ้าว่านางเป็นคนของที่นี่รึเปล่า

สีตลรัศมีอยากจะบ้าที่ได้เห็นมนุษย์ตัวเป็นๆหันไปพูดคุยกับหมาป่าตัวข้างๆราวกับคุยภาษาเดียวกัน!

ไอ้เจ้าหมาป่าตัวนั้นสั่นศีรษะ ราวกับว่ามันกำลังปฏิเสธ!




สนใจสั่งจองได้ที่ www.sasiaksornbook.com / INBOX FB แฟนเพจ ศศิภา หรือสำนักพิมพ์ศศิอักษร / line : sasiaksornbook 

ทาสรักจอมบดินทร์ จัดส่งปลายเดือน พ.ย. หนึ่งนาง ณ กลางใจ จัดส่งปลายเดือนม.ค.หรือต้นก.พ.

 

Vote
ให้คะแนนตอนนี้

Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.

ส่งคะแนน

ตอนที่ 6 : ทาสรัก บทที่ 2-1 ผู้หญิงของข้าView : 711 , Rating : 0% / 0 vote(s)

9 ก.ย. 59

ตอนที่ 6 : ทาสรัก บทที่ 2-1 ผู้หญิงของข้าView : 711 , Rating : 0% / 0 vote(s)

9 ก.ย. 59

0 ความคิดเห็น


พิมพ์เลขที่เห็น