สวัสดีผู้เยี่ยมชม [ เข้าระบบ | สมัครสมาชิก ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

รวมเรื่องสั้นและนวนิยายขนาดสั้น สยองหักมุม โดย ศักดิ์ภูเบศ

ตอนที่ 23 : เธอกับฉันนิรันดร 1 (นวนิยายสั้นยอดนิยมของนิตยสารกฏแห่งกรรม)


     อัพเดท 1 มิ.ย. 55
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/หักมุม
Tags: ยังไม่มี
ผู้แต่ง : ศักดิ์ภูเบศ, จอมชาญ ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ศักดิ์ภูเบศ, จอมชาญ
My.iD: http://my.dek-d.com/sakphubet
< Review/Vote > Rating : 100% [ 2 mem(s) ]
This month views : 104 Overall : 4,924
124 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 36 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
รวมเรื่องสั้นและนวนิยายขนาดสั้น สยองหักมุม โดย ศักดิ์ภูเบศ ตอนที่ 23 : เธอกับฉันนิรันดร 1 (นวนิยายสั้นยอดนิยมของนิตยสารกฏแห่งกรรม) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 228 , โพส : 0 , Rating : 8 / 2 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


 เธอกับฉันนิรันดร

 นวนิยายสั้น  7 ตอนจบ 

 แนวเร้นลับหักมุม  อ่านแล้ววิเคราะห์ดูนะครับว่าเธอกับเขาใครคือคนผิด

เคยตีพิมพ์ในนิตยสารกฏแห่งกรรมแล้วได้รับความนิยมมาก



1

เสียงฟ้าคำรามลั่น  ทำให้บางอย่างในภวังคจิตของรมิตาหวนกลับ  ใช่แล้ว เธอเคยอยู่ในอ้อมกอดของชายที่เธอรักที่สุดใต้ร่มไม้ท่ามกลางฝนที่ลงเม็ดหนัก  ลมพัดอู้ลู่ไม้เอนราบ  แต่เพราะอยู่ในอ้อมกอดของเขา  ถึงลมฝนจะหนาวเหน็บแต่เธอก็ยังรู้สึกอบอุ่น

            “พี่สัญญาว่าจะรักทิพย์คนเดียว จะรักตลอดไปไม่ว่าจะชาติไหนภพไหน”

            “ทิพย์ก็จะรักพี่หาญคนเดียวตลอดไป”

            รมิตารู้ว่านั่นเป็นคำสัญญาจากใจ  คำสัญญาจากภพชาติที่แล้ว  ทุกอย่างสถิตมากับวิญญาณ  เป็นการผูกติด  ยึดมั่นของวิญญาณที่เดินทางข้ามภพ  ใช่แล้ว...สัญญารักจากอดีตชาติของเธอ

              รมิตาระลึกชาติได้

            เพราะพลังของแรงอธิษฐานกับชายคนรัก

            “ถ้าใครมีอันเป็นไปก่อน อีกคนก็จะขอตายตาม  แล้วเราทั้งสองจะไปเจอกันในชาติหน้า เพื่อจะกลับมารักกันอีกครั้ง”

            พ.ศ. 2491 ปีนั้นเธอจำแม่น ปีที่เธอตายเพราะอัตนิบาตกรรมตามคนรักหนุ่ม

“ทิพย์จะขอรักพี่หาญตลอดไป  ชาติใหม่ที่อยู่ข้างหน้า  กำลังรอเราทั้งสองอยู่”

การตัดสินใจของทิพย์เด็ดขาด  เธอผูกคอตายตามคนรัก  เพียงเพื่อหวังให้ชีวิตหน้าได้อยู่ด้วยกัน

“ชาติหน้าทิพย์จะไปรอพี่  รอพี่คนเดียว  ในโลกใหม่ที่ทิพย์กำลังจะไปถึง”

สายใยจากอดีตชาติ  ผุดขึ้นในจิตตั้งแต่วัยเยาว์  แต่เธอก็ไม่ได้สนใจนัก  เพราะความเยาว์ของชีวิตใหม่  แต่ครั้นโตพอจนรู้จักความรัก  สายใยจากภพเดิมจึงถักทอขึ้นใหม่ในมโนนึกอีกครั้ง  เขาก็คงคอยเธอเช่นกัน

 เธอกับเขานอกจากสาบานรักกันแล้ว  ยังทำสัญลักษณ์แห่งความรักไว้เพื่อเตือนความทรงจำด้วยการกรีดเลือดของเขาและเธอลงถ้วย....เอามือจุ่ม...แล้วผลัดกันกำข้อมือซ้ายของอีกฝ่ายไว้

ขอให้เราเกิดชาติหน้าแล้วมีรอยปานแดงเป็นรูปมือของเราทั้งสองที่ข้อมือซ้าย  จะได้จำกันได้

ชาตินี้รมิตาจึงมีปานแดงที่ข้อมือซ้าย  ดูไม่น่าเกลียดนัก  เพราะเป็นปานที่เหมือนรอยมือคน

“แรก ๆ คิดว่าใครเอามือเปื้อนสีแดงมาจับข้อมือเธอซะอีก”เพื่อน ๆ มักจะว่าแบบนี้

“สงสัยจะเป็นสัญญารักของชายหนุ่มจากชาติก่อนมั้ง”  รมิตาติดตลก

เพื่อนของเธอก็ไม่คิดจะซัก  เพราะคิดว่าเธอพูดล้อเล่น  แต่ในใจของรมิตารู้ว่าไม่ใช่การล้อเล่น  แต่มันเป็นเรื่องจริง  ตลอดเวลาเธอจึงคอยมองหาชายหนุ่มผู้มีปานแดงที่ข้อมือซ้ายตลอด

เป็นความจริงที่วิญญาณอมตะของมนุษย์จะเดินทางข้ามเวลาเพื่อแสวงหาร่างใหม่ ภพแล้วภพเล่า  รมิตาก็เช่นกันวิญญาณอมตะของเธอได้เดินทางมาถึงภพที่แล้ว  ภพที่เธอเคยเกิดเป็นหญิงสาวผู้มีนามว่าทิพย์ เธอเป็นธิดาสาวสวยของพระยาบริรักษ์เชื้อสายเจ้าเมืองพิจิตรเก่า  บิดาของเธอได้จัดคู่หมั้นหมายไว้แล้วกับลูกชายของจอมพลจากพระนคร  แต่เธอไม่เคยมีใจให้เขาเลย

หาญ....ชายหนุ่มลูกชาวนาต่างหากที่เธอหมายปอง

“พี่จะไม่ยอมให้ใครมาพรากทิพย์ไปจากพี่  ถึงพี่จนก็เลี้ยงทิพย์ได้”

            “ทิพย์จะรักใครสักคน  ทิพย์รักที่ใจไม่ใช่ที่เงิน”

            “พี่ดีใจที่สุดที่ทิพย์คิดอย่างนั้น แต่พี่กลัวว่าผู้ชายที่มาจากพระนครอาจทำให้ใจทิพย์เปลี่ยน  เพราะได้ยินว่ารูปงามนัก”

            ทิพย์มองหาญอย่างตัดพ้อ

            “ทำไมพี่ถึงคิดอย่างนั้น  พี่ไม่ไว้ใจทิพย์หรือ?  ลูกชายจอมพลคนนั้นน่ะเหรอ  ไม่มีวันหรอก  ใจของทิพย์อยู่ที่พี่คนเดียว  จะอย่างไรทิพย์ก็จะไม่ยอมแพ้”

            หาญมีสีหน้าหดหู่

            “แต่จะทำอย่างไรล่ะ?  ในเมื่ออิทธิพลของเขามีมาก  เรื่องจะอยู่ด้วยกันคงเป็นแค่ความฝัน”

            ทิพย์ถอนใจยาว  ดวงตาที่มองชายหนุ่มมีแววเศร้า

            “แล้วพี่หาญจะทำอย่างไร

            หาญทำท่าครุ่นคิด  ก่อนทำสีหน้าจริงจัง

            “พี่ต้องพาทิพย์หนี!!!”

            ทิพย์เบิกตากว้างด้วยความตกใจ เพราะคาดไม่ถึงว่าคนรักหนุ่มจะคิดแบบนี้

            “ไม่นะพี่หาญ  เราน่าจะมีทางออกที่ดีกว่านี้”

            หาญจ้องหน้าทิพย์นิ่ง

            “ทางออกเหรอ ทางไหนล่ะ  พี่มองไม่เห็นทางออกเลย ทิพย์ก็รู้นิสัยพ่อของทิพย์ดี  ท่านไม่มีวันอ่อนข้อให้พวกเราหรอก  ถ้าทิพย์รักพี่เราก็ต้องหนีไปด้วยกัน  หรือทิพย์ไม่รักพี่”

            น้ำตาของทิพย์ร่วงเผาะรดเรียวแก้ม  เธอโอบกอดชายหนุ่ม

            “พี่หาญ  ทำไมพี่ถึงคิดอย่างนั้น  ที่ทิพย์ไม่อยากหนี ก็เพราะทิพย์มีพ่อมีแม่ มีคนอยู่ข้างหลัง  เราควรคิดถึงคนที่อยู่ข้างหลัง”

            หาญนิ่งไปครู่  แล้วเอ่ยคำออกมา

            “มันก็จริง  แต่ถ้าเราไม่ใช้วิธีนี้ แล้วเราจะอยู่ด้วยกันได้ยังไงล่ะ  ทิพย์คิดดูซิ”

            ทิพย์นิ่งไปครู่  ก่อนหันไปมองชายหนุ่ม  แล้วเธอก็ยิ้มอย่างคนตัดสินใจได้

            “ตกลงจ้ะพี่หาญ  ก็ให้รู้ไปซิว่าเราจะรักกันไม่ได้”

            หาญโอบกอดหญิงสาวแนบแน่น

            “ทิพย์จ๊ะ พี่ดีใจจริงๆ เหมือนเทวดาส่งทิพย์มาให้พี่ คนดีของพี่”

                ทิพย์ยิ้มให้ชายหนุ่ม

            “ว่าแต่พี่เถอะ ชื่นชมทิพย์แค่เพียงลมปากหรือเปล่า แล้วใจพี่ล่ะรักทิพย์แน่หรือ  ไม่ใช่พอพาทิพย์หนีไปแล้วก็ทิ้งทิพย์เมื่อยามเบื่อ”

            ชายหนุ่มเพ่งมองหญิงสาวอย่างพินิจ

            “ทำไมทิพย์ถึงคิดกับพี่อย่างนั้น  ไม่ไว้ใจพี่หรือ เอาอย่างนี้เรามาสาบานด้วยกัน  ถ้าใครที่ไม่รักจริงก็ขอให้มีอันเป็นไป เราจะสาบานต่อหน้าเจ้าปู่เดชสงครามนี้”

เจ้าปู่เดชสงคราม  เป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์ประจำเมืองนี้มาหลายร้อยปี  อดีตเคยเป็นขุนศึกของเมืองพิจิตรขึ้นชื่อว่าศักดิ์สิทธิ์นัก  ใครบน ใครขออะไรอะไรมักสมหวัง  ที่สำคัญถ้าใครสาบานแล้วผิดคำมักมีอันเป็นไปทุกคน

หาญกับทิพย์ศรัทธาท่านนักเพราะเป็นที่พึ่งทางใจให้สองหนุ่มสาวเป็นอย่างดี และต้นไม้ใหญ่ริมน้ำหลังศาลยังเป็นที่พลอดรักของทั้งสองตลอดมา เสมือนให้เจ้าปู่คุ้มครองในความรักของตน

            ทั้งสองต่างจุดธูปเทียนแล้วคุกเข่าสาบานรักต่อหน้าเจ้าปู่เดชสงคราม และยังสาบานว่าจะรักกันตลอดไป ไม่ว่าชาติใดภพใด

            “คืนวันพรุ่งนี้ 4ทุ่ม เราจะมาเจอกันที่ศาลเจ้าปู่เดชสงครามนี้ แล้วเราจะหนีไปด้วยกัน จะไม่มีอะไรมาขวางทางรักของเราได้อีก”

ด้วยความรักที่มีต่อกัน  จึงต้องหาหนทางที่จะได้อยู่ด้วยกัน  วันมะรืนนี้แล้วซินะ  ที่ลูกชายจอมพลทหารจากพระนครจะพาผู้ใหญ่มาสู่ขอทิพย์...ทำอย่างไรได้...บารมีของเขามีมากนัก...ไม่มีทางเลือกแล้ว...

“จ๊ะพี่หาญ”

****************************

            เสียงลมพัดไหวของคืนเดือนดับ  ปล่อยให้หัวใจของทิพย์ลอยล่องหาแต่คนรักหนุ่ม เขาคงรอเธออยู่  ใกล้ถึงเวลานัดหมายแล้ว  ทิพย์จึงให้ช้อยสาวใช้ช่วยดูต้นทางพาหนี  พอหนีพ้นเขตบ้านมาได้ ก็ให้ช้อยกลับคืน  เธอรีบไปยังจุดนัดหมาย  พบหาญคนรักรออยู่แล้ว  ทั้งสองรีบโผเข้าหากัน

“พี่ดีใจจริงๆที่ทิพย์มา”

แต่ทิพย์กลับมองชายหนุ่มด้วยสายตากังวล ริมฝีปากของเธอสั่นระริก

“ทิพย์กลัวจังเลยพี่หาญ กลัวเราจะต้องพรากจากกัน กลัวเราจะหนีไปไม่รอด”

ชายหนุ่มกุมมือหญิงสาวแนบแน่น

“อย่ากลัวทิพย์ พี่จะพาทิพย์หนีไปให้ไกลที่สุด”

“แต่...”

“เอาอย่างนี้ เพื่อความสบายใจของทิพย์ เรามาอธิษฐานต่อหน้าเจ้าปู่อีกครั้งเพื่อขอให้ท่านช่วยให้เราหนีไปได้ตลอดรอดฝั่งและไม่มีวันพรากจากกัน แต่ถ้าเราหนีไปด้วยกันไม่ได้ ก็ให้สัญญาว่าถ้าใครตายก่อนอีกฝ่ายจะต้องตายตาม  แล้วเราก็จะไปรักกันและไปเป็นผัวเมียกันในชาติหน้า ”

ทิพย์ตัวสั่นน้ำตาไหลพราก เธอโผกอดชายหนุ่ม

เพื่อความสบายใจของหญิงสาว หาญจึงไม่รอช้า  รีบกรีดเลือดจากมือของเขาและเธอลงถ้วย เอามือจุ่มแล้วมาจับที่ข้อมือซ้ายของกันและกัน

ทั้งสองตั้งจิตอธิษฐานว่าขอให้ไม่มีวันพรากจากกัน แม้ถ้าหนีไปด้วยกันไม่ได้ ก็สาบานว่าถ้าใครตายก่อนอีกฝ่ายจะต้องตายตาม  แล้วก็จะไปรักกันในชาติหน้า

พร้อมอธิษฐานขอให้รอยเลือดนี้กลายเป็นรอยปานแดงรูปมือติดที่ข้อมือซ้ายของร่างกายใหม่ในภพหน้า    ถ้าเกิดมาก็ขอให้ระลึกชาติได้โดยมีรอยปานแดงเป็นสื่อสัญลักษณ์ให้จำกันได้

            หลังอธิษฐาน ก็เหมือนฟ้าจะเป็นใจบันดาลให้เกิดลมพัดลู่รุนแรงเหมือนเทวดารับรู้  แล้วปล่อยละอองฝนลงมาให้ฉ่ำโลก  แต่น่าแปลกที่แม้ฝนจะตกลงมาชะเลือด  แต่เลือดกลับยังแห้งกรังติดข้อมือล้างไม่ออก...

            คำสาบานแนบแน่นติดกายแล้ว

“เห็นไหมล่ะทิพย์  คำสาบานของเราฟ้าดินรับรู้แล้ว  เลือดล้างไม่ออก  ทิพย์ลองเอามือถูๆขัดๆดูซิ”

            ทิพย์ลองเอามือถูๆขัดๆดูหลายครั้งก็เป็นจริง  เพราะรอยเลือดไม่สามารถถูกน้ำฝนล้างออกได้

            “จริงด้วยพี่หาญ  ทิพย์ดีใจจริงๆที่ฟ้าดินรับรู้คำอธิษฐานของเรา เราจะไม่มีวันพรากจากกันนะพี่หาญไม่ว่าจะเป็นชาตินี้หรือชาติไหน”

            หาญรีบโอบร่างของทิพย์ไว้ในอ้อมกอดอย่างดีใจ

“สบายใจหรือยังล่ะทิพย์

“จ๊ะ”

            สองหนุ่มสาวโอบร่างกันและกันไว้แนบแน่น เป็นสัญญาใจว่าแม้ฟ้าดินสลายเราสองก็จะไม่พรากจากกัน

หลังฝนที่เป็นพยานรักตกได้ไม่นานก็ซาเม็ดไป ทั้งสองจึงรีบกราบลาเจ้าปู่เดชสงครามแล้วออกเดินทาง

ความมืดของคืนเดือนดับเหมาะกับการหลบหนี  อาศัยเพียงแค่แสงดาวที่พร่างพราวบนฟ้าหลังฝนช่วยนำทาง แต่ทางที่โปรยด้วยกลีบกุหลาบคงมีแต่ในนิยาย  เพราะบังเอิญที่ช้อยสาวใช้ทำพิรุธ  พระยาบริรักษ์พ่อของทิพย์จึงเค้นหนัก  พอรู้ความจริงจึงนำนายเพชรน้องชายและสมัครพรรคพวกออกล่า                                                         

            แล้วเสียงกบ เขียด อึ่งอ่างที่กำลังส่งเสียงครวญหลังฝนต่างเงียบสนิทเมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าที่ย่ำดินแฉะชื้นเพราะผวาหนีอย่างตื่นตกใจของ 2 หนุ่มสาว และเห็นแสงจากไฟฉายหลายกระบอกที่พุ่งเป็นลำยาวได้ฉายกราดทั่ว ผสมกับเสียงเอะอะโวยวายของชายฉกรรจ์กลุ่มใหญ่ที่ดังตามมา 

            “นั่นไงล่ะรอยเท้า  มันไปทางนี้”

และเสียงอึ่งอ่าง กบ เขียดก็ต้องเงียบสนิทมากขึ้น  เหมือนพวกมันกำลังจุ๊ปากให้กันและกันเพื่ออยู่ในความเงียบ  แล้วรอดูเหตุการณ์ระทึกเมื่อได้ยินเสียงต่อสู้กัน  พร้อมเสียงหวีดร้องของผู้หญิง

            “พ่ออย่านะ  อย่าทำพี่หาญ”

ไม่ใช่เสียงใคร  เสียงของทิพย์นั่นเอง  เธอหวีดร้อง  พร้อมทรุดตัวก้มกราบเท้าผู้เป็นพ่อ เมื่อเห็นหาญชายหนุ่มคนรักที่ต่อสู้อย่างเด็ดเดี่ยวสมกับเป็นลูกผู้ชายได้ล้มลง เพราะถูกคมดาบฟาดกลางหลังและถูกฟันแทงตามร่างอีกหลายแผล

            น้ำน้อยย่อมแพ้ไฟ

            “มึงกลับบ้านกับกูเดี๋ยวนี้ อีนังลูกตัวดี”

            นายทองคำฉุดแขนของลูกสาวให้ลุกตามอย่างไม่ปรานี  โดยไม่สนใจเสียงร้องคร่ำครวญของทิพย์

            “ไม่กลับ  ฉันจะตายพร้อมพี่หาญ”

            “เดี๋ยวพอกลับถึงบ้าน กูจะเฆี่ยนมึงให้หลังลาย”

            “จับมันขังไว้เลยพี่ อย่าให้เห็นเดือนเห็นตะวัน”

สายลมพรูได้พัดพาเสียงคำรามของพระยาบริรักษ์กับนายเพชรน้าชายของทิพย์ ประสานกับเสียงครวญคร่ำอย่างน่าเวทนาของหญิงสาวก้องไปทั้งป่าจนอึ่งอ่าง กบ เขียดต่างยังไม่กล้าส่งเสียง

            ...และแล้วเสียงกบ เขียด อึ่งอ่างหลังฝนก็เริ่มส่งเสียงประสานกันอีกครั้ง  หลังจากที่เสียงของคนกลุ่มใหญ่เริ่มห่างออกไป...ห่างออกไป  พร้อมกับที่เสียงครวญครางของหนุ่มลูกทุ่งที่นอนคว่ำหน้ากับพื้นแฉะชื้นค่อย ๆ แผ่วลง..แผ่วลงและแผ่วลง


                                                                                           

                 โปรดติดตามตอนที่ 2



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
รวมเรื่องสั้นและนวนิยายขนาดสั้น สยองหักมุม โดย ศักดิ์ภูเบศ ตอนที่ 23 : เธอกับฉันนิรันดร 1 (นวนิยายสั้นยอดนิยมของนิตยสารกฏแห่งกรรม) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 228 , โพส : 0 , Rating : 8 / 2 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1


Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

Dek-D ชวนน้องๆ ส่งเรื่องสั้นวันแม่หัวข้อ "เรื่องสั้นเรื่องนี้...ไม่มีแม่"

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android