สวัสดีผู้เยี่ยมชม [ เข้าระบบ | สมัครสมาชิก ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

◤Fic FREE!◢ Pool Party คุณครับช่วยรับรักผมที!

ตอนที่ 8 : ◤P A R T Y { S I X } ◢


     อัพเดท 4 ธ.ค. 56
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/แฟนฟิค
Tags: Fic Free, ฟิคฟรี, iwatobi, swim, club, haruka, gou, makoto, rin, nagisa, rei
ผู้แต่ง : Wince'Z (: ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Wince'Z (:
My.iD: http://my.dek-d.com/runolovelove
< Review/Vote > Rating : 99% [ 35 mem(s) ]
This month views : 167 Overall : 4,023
1,082 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 111 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
◤Fic FREE!◢ Pool Party คุณครับช่วยรับรักผมที! ตอนที่ 8 : ◤P A R T Y { S I X } ◢ , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 319 , โพส : 62 , Rating : 0 / 0 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด




PP Party Six.

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

           




 

            “อุ้ย!

            เสียงร้องอุทานของคนที่ผมคุ้นเคยดังขึ้นไม่ใกล้ไม่ไกลจากตัวผม ทำให้ผมต้องหันไปมอง...เสียง

ร้องของโคว...และผมก็พบว่าสาเหตุที่เธออุทานออกมานั้นก็เพราะว่าพื้นมันลื่นจนทำให้เธอนั้นล้มลงไปกอง

อยู่กับพื้น ผมเห็นดังนั้นเลยว่าจะเข้าไปช่วย...แต่ดันมีใครบางคนตัดหน้าผมไปซะก่อน

            “ระวังหน่อยสิโกวคุง...พื้นมันลื่นนะ...”

            “กะ...กัปตันมิโคชิบะ...”

            “ใช่แล้ว มาฉันช่วย”

            กัปตันมิโคชิบะ กัปตันของชมรมว่ายน้ำแห่งซาเมสึกะยื่นมือไปตรงหน้าโคว ก่อนจะดึงร่างเธอ

ขึ้นมา...อ่านไม่ผิดหรอกครับ กัปตันของซาเมสึกะนั่นแหล่ะ...แต่ถ้าสงสัยว่าทำไมเขาถึงมาอยู่กับพวกเรา

ได้น่ะหรอ ก็เพราะว่าวันนี้เป็นวันซ้อมรวมของซาเมสึกะกับอิวาโทบิยังไงล่ะ

            “แต่กัปตันคะ...อย่าเรียกโกวกับคุงด้วยกันสิคะ แบบนี้ก็ยิ่งเหมือนผู้ชายเข้าไปใหญ่สิ -^-

            โควทำปากยื่นๆใส่กัปตันหัวแดงนั่น...และนั่นมันทำให้ผมรู้สึกหงุดหงิด -*-

            “ถึงจะเรียกยังไงแต่โกวคุงก็เป็นเด็กผู้หญิงที่น่ารักสำหรับฉันอยู่นั่นแหล่ะ”

            “ง่า...คือ... ./////.

            บ้าเอ้ย...เด็กบ้า จะหน้าแดงทำอะไร!

            “ฮารุจัง...ไปซ้อมกันเถอะจะถึงตาพวกเราแล้วนะ”

            นางิสะเดินเข้ามาจับไหล่ผม แล้วดึงไหล่ผมเบาๆเป็นเชิงเรียก

            “อื้ม...แล้ว...”

            “แล้วอะไรหรอฮารุ?”

            มาโคโตะที่ยืนอยู่ข้างนางิสะถามเมื่อผมทิ้งช่วงการพูดไว้

            “แล้วโควล่ะ จะซ้อมที่ไหน...สระนี้มีแต่ผู้ชาย”

            ดูเหมือนว่าประโยคต่อไปของผมนั้นจะทำเอาเพื่อนๆผมเบิกตากว้างไปเลยล่ะ...ทำไมหรอ ผมพูด

อะไรผิดไปรึไง?

            “มีอะไรแปลก...ทำไมทำหน้าแบบนั้นกัน”

            “กะ...ก็...ปกติรุ่นพี่ต้องสนใจสระว่ายน้ำอย่างแรกไม่ใช่หรอครับ?”

            เรย์พูดเสียงตะกุกตะกัก...อ่าว นี่แปลว่าผมไม่ปกติหรอ?

            “รุ่นพี่คะ...ฉันขอตัวไปซ้อมก่อนนะคะ”

            ยังไม่ทันที่ผมจะพูดอะไรโต้ตอบนางิสะ เสียงของโควก็ดังลอดเข้ามาก่อน

            “อ่าว แล้วโควจะไปซ้อมที่ไหนล่ะ?”

            มาโคโตะถามขึ้น

            “อ๋อ คือกัปตันมิโคชิบะบอกว่าจะพาฉันไปฝึกที่สระเล็กด้านในน่ะค่ะ”

            “งั้นหรอ...”

            เหอะ...ไม่ต้องสงสัยกันเลยนะว่าทำไมพวกผมมาอยู่ที่ซาเมสึกะแต่ยังไม่เห็นหัวแดงๆของรินเลย

นั่นก็เพราะรินต้องไปเก็บตัวซ้อมแข่งงานอะไรสักอย่างที่ผมก็จำไม่ได้ และก็ไม่คิดจะจำด้วย

            “ซ้อมกันสองคนหรอ...กิ้วๆ แบบนี้ระวงรินจังรู้เข้าจะมาโวยเอานะครับคุณกัปตัน”

            “แหมนางิสะคุง...ก็อย่าให้เจ้ารินมันรู้สิ”

            “เอ๋...รู้อะไร...พี่รินต้องรู้อะไรหรอคะ? แล้วทำไมพี่รินต้องโวยวายด้วยล่ะ?”

            โควทำหน้าตาเหรอหรา มองที่มิโคชิบะทีนางิสะที

            “ฮ่าๆ โกวคุงเนี่ยน่ารักจริงๆเลยน้า~

            มิโคชิบะลูบผมควเบาๆ

            “แหม คุณโกวเนี่ยโชคดี๊โชคดีนะครับ มีคนเพอร์เฟ็กต์แบบคุณกัปตันของซาเมสึกะมาจะ...”

            “เฮ้ยๆ หยุดเลยเรย์คุง อย่าพูดๆๆ”

            “แหม กัปตันครับ ทีงี้รีบห้ามเลยนะครับ”

            เรย์พูดแล้วดันกรอบแว่นตาว่ายน้ำของเขาในแบบที่เขาชอบทำ

            “อ่ะแน่นอน เรื่องแบบนี้มันต้องค่อยเป็นค่อยไปอย่าให้อีกฝ่ายรู้ตัวเว้ย ไปซ้อมกันดีกว่านะโกวคุง”

            “ค่ะ”

            มิโคชิบะขยิบตาให้พวกเราแล้วหันไปดันหลังโควให้เดินเข้าไปด้านใน

            “งั้นก็โชคดีนะโควจัง”

            มาโคโตะพูดไล่หลัง...ทำไมผมจะไม่รู้ล่ะว่าไอ้ จะ...ที่ไอ้กัปตันนั้นพูดไว้คือ จีบ น่ะ...ผมไม่ได้โง่

ขนาดนั้นนะ

            “ฮารุจังเราเองก็ไปซ้อมกันเถอะ”

            “อื้ม...”

            ผมรับคำอย่างเสียไม่ได้...ก่อนจะกระโดดลงน้ำไปโดยไม่สนใจเสียงของใครหรือไม่สนใจว่าจะถึงคิว

ซ้อมขอผมรึยัง...แล้วไง ใครจะทำไม ก็ผมรู้สึกแปลกๆนี่นา...และหวังว่าน้ำจะช่วยทำให้ความรู้สึกหงุดหงิด

ของผมในตอนนี้หายไปได้

            “ให้ตายสิหงุดหงิดเพราะอะไรกันนะ...ช่วยบอกทีเถอะ...”

            และนั่นคือประโยคสุดท้ายที่ผมพูด ก่อนจะปล่อยให้ร่างกายจมลงไปในสายน้ำ...





 

            ...

 

            ..

 

            “แบบนี้หรอคะ?”

            เสียงหวานของร่างบางที่ผมคุ้นเคยดี เพราะต้องไปเป็นโค้ชว่ายน้ำให้เธอดังขึ้นมาเรียกความสนใจ

จากผมไปเป็นรอบที่เท่าไหร่ก็นับไม่ถ้วน

            “ฮารุ ทำไมวันนี้ถึงดูเหม่อๆล่ะ เป็นอะไรรึปล่าว?”

            มาโคโตะเดินเข้ามาถามผมด้วยความเป็นห่วง

            “ปล่าว...แค่รู้สึกแปลกๆน่ะ”

            “แปลกยังไงน่ะ?”

            “ไม่รู้สิ ก็หงุดหงิดแปลกๆ”

            “ไม่สบายรึปล่าวน่ะ?”

            “ฉันสบายดี”

            ผมตอบกลับไป เตรียมจะใส่แว่นตาว่ายน้ำและออกตัวไปอีกรอบถ้ไม่ติดว่า...

            “เยี่ยมไปเลยนะโกวคุง ไม่งอปลายเท้าแบบตอนแรกแล้วนี่นา...”

            “ก็แหม ได้กัปตันมิโคชิบะมาช่วยชี้จุดทั้งที ก็ต้องนำไปปฏิบัติตามหน่อยสิคะ”

            กึก!

            ขาของผมที่กำลังจะกระโดดลงน้ำไปหยุดชะงัก เหมือนเหตุการณ์นี้มันจะคุ้นๆมั๊ยนะ?

 

“อย่างอปลายเท้าเข้ามาสิ...เหยียดปลายเท้าให้ตรงแล้วลองดูใหม่ ถ้างอปลายเท้าเข้ามาจะทำให้

เสียแรงเปล่านะ”

 

            อ๋อ...ผมเองก็เคยสอนเรื่องนี้ให้เธอเหมือนกันสินะ...ให้ตายสิ ไม่เข้าใจเลย ทำไมกันนะ แค่รู้สึกว่าไอ้

กัปตันหัวแดงอมส้มนั่นกำลังทำอะไรให้เธอหรือสอนอะไรให้เธอเหมือนที่ผมทำผมกลับรู้สึกหงุดหงิดแบบ

ประหลาด ทั้งๆที่ตัวผมเองนั้น ไม่พิศวาสหรือแม้แต่จะปรายตามองผู้หญิงที่ไหนแท้ๆ

            ...แต่เพราะโควไม่เหมือนผู้หญิงคนอื่น...

            ก็จริงว่าเธออาจจะมากรี๊ดกล้ามเนื้อของเขาเหมือนพวกผู้หญิงคนอื่น แต่เธอมีบางอย่างที่ต่าง

ออกไป...เธอมีบงอย่างที่ดึงดูดและน่าสนใจ เธอเหมือนสยน้ำ ที่ต้องดำดิ่งลงไปก่อนถึงจะค้นพบความลับที่

ซ่อนอยู่ด้านใต้...

            “ฮารุ! ระวัง!!!

            เสียงโหวกเหวกของมาโคโตะเรียกสติที่เหม่อออกไปให้กลับมา...ผมไม่รู้หรอกว่ามาโคโตะตะโกนให้

ระวังอะไร แต่หันมาผมก็มองเห็นบอร์ดโฟมว่ายน้ำอยู่ห่างจากใบหน้าไม่กี่เซ็นต์แล้ว...

            ...แบบนี้ยังไงก็หลบไม่พ้นหรอก...

            ปั้ก!

            เสียงสันของบอร์ดโฟมกระแทกหน้าผากผมเต็มๆ ร่างของผมที่ยื่นอยู่บนแท่นออกตัวเสียหลัก

เล็กน้อยก่อนจะตกลงไปในสระ...และแน่นอน แค่ตกสระน้ำแค่นี้เป็นเรื่องเล็กสำหรับผมอยู่แล้ว แต่ที่มันจะ

ไม่ใช่เรื่องเล็กก็เพราะ...ผมคงยืนนานเกินไปจนทำให้ขาผมเป็นตะคริว!

            “ฮะ...ฮารุ!

            เสียงของมาโคโตะดังขึ้นเหนือผิวน้ำผมพยายามยื่นมือขึ้นไปด้านบน...เวรเอ้ย รู้ตัวสักทีสิว่าฉันเป็น

ตะคริวน่ะ!

            ตูม!

            ผิวน้ำกระเพื่อมเป็นวงกว้าง ใครสักคนคงกระโดดลงมาช่ยผม คงเป็นมาโค...ไม่! ไม่ใช่!! คนที่ลงมา

ช่วยผมมีผมยาวสีแดงประกายม่วง ซึ่งในที่นี้ นอกจากรินที่ไม่อยู่แล้วก็มีอีกแค่คนเดียว

            ...โควงั้นหรอ...

            ซ่า!

            “ยืนอึ้งอะไรกันอยู่มาช่วยกันหน่อยสิคะ!

            สิ้นเสียงของโคว มาโคโตะก็วิ่งเข้ามาประคองผมขึ้นจากสระ นางิสะที่เพิ่งวิ่งเข้ามาพร้อมเรย์ก็วิ่ง

เข้าไปช่วยดึงโควขึ้นมาจากสระ

            “รุ่นพี่ฮารุกะ เป็นยังไงบ้างคะ?”

            โควถามพลางเข้ามาดูอาการผม

            “เจ็บ”

            ผมพึมพำแล้วยกมือขึ้นแตะหน้าผากตัวเอง

“ว้าย แดงเถือกเลย...ขอโทษนคะ เมื่อกี้ฉันงอแงใส่กัปตันมิโคชิบะที่จะบังคับให้ฉันใช้โฟมบอร์ดฉัน

เลยเผลอเขวี้ยงมันหลุดมือมาโดนรุ่นพี่ฮารุกะซะได้ ขอโทจริงๆนะคะ”

            โควพูดรัวจนลิ้นแทบจะพันกัน ผมมองหน้าเธอที่จะร้องไห้อยู่ร่อมร่อ

            “ฉันไม่เป็นไร ไม่ได้เลือดออกสักหน่อย”

            “งั้นเดี๋ยวฉันพาไปทำแผลนะคะ”

            ผมไม่ตอบอะไร โควก็ถือวิสาสะพยุงผมขึ้นโดยมีเรย์เข้ามาช่วย

            “กัปตันคะ รบกวนนำทางไปที่ห้องพยาบาลทีนะคะ”

            มิโคชิบะพยักหน้าแล้วเดินตามไป ผมเหลือบมองเสี้ยวหน้าของโควที่พยุงผมอยู่

            ...ทำไมผมถึงรู้สึกดีที่เธอเป็นห่วงผมขนาดนี้กันนะ...





 

            “โอ้ย...”

            ผมอุทานก่อนจะคว้ามือบางของโควที่ประคบแผลที่หน้าผากให้ผมไว้

            “อ๊ะ เจ็บหรอคะ...ฉันขอโทษนะคะรุ่นพี่ฮารุกะ”

            “ไม่เป็นไร”

            “ฉันประคบต่อนะคะ”

            “อื้ม”

            ผมพยักหน้าเบาๆ พลางจ้องมองใบหน้าเล็กๆของเธอที่ขมวดคิ้วแน่น

            “ทำไมต้องขมวดคิ้ว...”

            “อ๊ะ”

            โควร้องเบาๆเมื่อผมเอานิ้วจิ้มไปตรงหว่างคิ้วเธอเบาๆ

            “ก็...ฉันกลัวรุ่นพี่ฮารุกะจะเป็นอะไรนี่คะ”

            “ไม่ต้องกลัวน่า แค่นี้เองไกลหัวใจตั้งเยอะ”

            “ถ้ารุ่นพี่ฮารุกะหายแล้วฉันถึงจะสบายใจค่ะ”

            “ให้ตายสิเธอเนี่ย...”

            ...ดื้อด้านชะมัดเลย

            ผมไม่ได้พูดจะประโยคเมื่อกี้ออกไป แต่เอื้อมมือไปลูบหัวเธอแทน...ทำไมนะ ทำไมผมถึงได้เอ็นดู

เธอขนาดนี้...เป็นเพราะเธอคือน้องสาวของรินที่เป็นเพื่อนสนิทของผมงั้นหรอ...

            ...ไม่ใช่ มันไม่ใช่เพราะเหตุผลนั้นมันเป็นอะไรที่มากกว่านั้น แต่มันคืออะไรกันนะ...

            ...ใครก็ได้ โปรดตอบผมทีเถอะ...

            “เสร็จแล้วล่ะค่ะ หายแดงลงมาบ้างแล้ว”

            “ขอบใจนะ”

            ผมตอบไป พลางยิ้มน้อยๆให้เธอ จากนั้นเราก็กลับไปซ้อมต่อ ท่ามกลางความหงุดหงิดของผมที่

เริ่มก่อตัวขึ้นาอีกเมื่อเห็นว่าเธอยังไปยุ่มย่ามกับไอ้กัปตันหัวส้มแดงนั่น การซ้อมของวันนี้จบลงในที่สุด แต่

สำหรับผมมันแสนยาวนาน ก็ไม่รู้ว่าเพราะอะไรเหมือนกันน่ะนะ

            “นี่เรย์จัง มาโคจัง”

            “ว่าไงนางิสะ”

            มาโคโตะตอบรับแล้วหันไปทางนางิสะที่เดินมาด้วยกันและกำลังจะไปที่ชมรมว่ายน้ำที่อิวาโทบิ

            “พวกนายว่าฮารุจังดูแปลกๆไปมั๊ย?”

            “แปลกยังไงหรอครับนางิสะคุง?”

            เรย์ดันกรอบแว่นแล้วจ้องนางิสะไม่วางตา

            “คือ ฉันสังเกตนะว่าช่วงหลังๆมานี่ ฮารุเอาแต่จ้องโกวจังไม่วางตาเลยนะ”

            “โถ่ นึกว่าเรื่องอะไร...นายคงคิดมากไปเองเหมือนคราวที่แล้วแหล่ะ”

            มาโคโตะหัวเราะเบาๆ พลางถอนหายใจ

            “นั่นสิครับ คราวที่แล้วก็หน้าแตกไปทีแล้ว ยังไม่เข็ดอีกหรอครับ?”

            “ไม่นะไม่ๆๆ คือคราวนี้มันจริงๆนะ อย่างเมื่อวานตอนที่เราไปซ้อมรวมกับซาเมสึกะน่ะ เห็นมั๊ยที่

ฮารุดูไม่ค่อยมีกะจิตกะใจจะโดดน้ำน่ะ ฮารุมองไปที่โควที่ซ้อมอยู่ด้านในกับกัปตันมิโคจังเลยนะ”

            สิ้นเสียงของนางิสะ ทั้งมาโคโตะและเรย์ก็เงียบไปเพราะเขาทั้งคู่นั้นสังเกตเห็นความผิดปกตินี้

ด้วยกันทั้งคู่

            “เฮ้ๆ...นี่อย่าบอกนะครับว่า...”

            เรย์ลากเสียงยาว

            “ฮารุจังจะเริ่มชอบโกวจังขึ้นมาจริงๆแล้วน่ะ”

            นางิสะพูดสรุปสุดท้าย ท่ามกลางความเงียบ มีเพียงมาโคโตะเท่านั้นที่เหม่อมองไปยังทะเลยามเช้า

ด้วยสายตาที่ไม่สามารถอ่านความหมายได้...

            “คงไม่มีอะไรหรอกมั้ง...”

            มาโคโตะพูดเสียงแผ่ว

            “มาโคจังเป็นอะไรรึปล่าว ทำไมดูหน้าซีดๆล่ะ?”

            “ปล่าวน่ะ ฉันปวดหัวนิดหน่อย”

            “เห วันนี้ไปซ้อมไหวมั๊ยเนี่ย...ถ้าไม่ไหวจะกลับไปนอนพักก็ได้นะ”

            นางิสะพูดพลางจัดแจงเข้ามาเอามือทาบหน้าผากร่างสูง

            “ฉันไม่เป็นไร เรารีบไปที่สระว่ายน้ำกันเถอะ”

            มาโคโตะตัดบทแล้วเดินนำเรย์และนางิสะออกมา โดยภาวนาเพียงในใจว่า...

            ...ขออย่าให้ฮารุ...ชอบโควจังจริงๆเลย...

 

            ...

 

            ..

 

            ตึก ตึก ตึก

            เสียงรองเท้าส้นสูงกระทบตามโถงทางเดินในคฤหาสน์หรู ร่างเพรียวบางเดินเข้ามาหยุดอยู่หน้า

ประตูบานหนึ่งแล้วยกมือเคาะพอเป็นพิธี

            “เข้ามาได้”

            เสียงทุ้มใหญ่ดังตอบกลับมา ไม่รอช้า ร่างบางรีบผลักบานประตูเข้าไปทันที

            “เซอร์ไพร์สค่ะพ่อ :)

            “อ้าว คนสวยของพ่อ กลับมาทำไมไม่บอกกันก่อนเลยล่ะ”

            “ถ้าไม่บอกจะเรียกว่าเซอร์ไพร์สหรอคะพ่อ”

            ร่างบางโปรยยิ้ม

            “แล้วนี่อารมณ์ไหนถึงกลับมาล่ะ?”

            “ก็มันเบื่อแล้วนี่คะ ที่นู่นเจอแต่พวกผู้ชายแบบเดิมๆ”

            “ลูกสาวพ่อยังสวยเลือกได้เหมือนเดิมเลยนะ”

            “แน่นอนค่ะ ว่าแต่หนูได้ข่าวมาว่าที่โรงเรียนของเราเปิดชมรมว่ายน้ำใหม่หรอคะ?”

            “ใช่จ้ะลูกรัก ทำไมล่ะสนใจหรอ?”

            “คุณพ่อก็น่าจะรู้ ว่าถ้าหนูไม่สนใจหนูไม่ถามหรอกนะ”

            สาวสวยเดินไปนั่งที่โซฟา พลางหยิบแฟ้มข้อมูลเอกสารต่างๆของผู้เป็นพ่อเธอขึ้นมาดู

            “แล้วนี่ลูกจะกลับมาเรียนที่โรงเรียนของเราต่อรึปล่าว?”

            เธอกรอกตาบนรอบหนึ่งอย่างเบื่อหน่าย

            “ไม่ล่ะค่ะ นี่มันช่วงปิดเทอมของที่นี่ไม่ใช่หรอคะ?”

            “พ่อหมายถึงภาคเรียนหน้าน่ะลูก”

            ช่างร่างท้วมเดินมาโอบไหล่ลูกสาวเบาๆ

            “หนูจำเป็นต้องเรียนหนังสือนะลูก”

            “ไว้หนูจะคิดดูอีกทีค่ะ”

            สาวเจ้าผุดลุกขึ้นทำเอาพ่อของเธอสะดุ้งเล็กน้อย

            “นั่นลูกจะไปไหนน่ะ ไม่อยู่ทานเข้ากับพ่อก่อนรึ?”

            “หนูมีที่ๆอยากจะไปนิดหน่อยน่ะค่ะ”

            “ที่ไหนกันลูก”

            “ชมรมว่ายน้ำ...ของอิวาโทบิยังไงล่ะคะ :D

            ร่างบางยิ้มกว้างก่อนจะหมุนตัวเดินออกมา ทิ้งให้ผู้เป็นถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่...

            ...เธอคือลูกสาวคนเดียวของเขา...แต่ที่เห็นว่าเขาตามใจเธอขนาดนี้ไม่ใช่เพราะเขาโอ๋เธอหรืออย่าง

ใด แต่เป็นเพราะเธอนั้นไม่เหมือนคนอื่น...ตั้งแต่ที่เธอเสียแม่ของเธอไปเมื่อปีก่อน ทำให้สภาพจิตของเธอ

ผิดปกติ ซึ่งคนเป็นพ่อแบบเขาก็ไม่อาจจะยอมรับความจริงที่ว่า...

            ...อิวาโทบิ มุคิโนะ ลูกสาวเพียงคนเดียวของเขาเป็นโรคจิตอ่อนๆ...

            ...

            ..

            “นางิสะคุง...บอกกี่รอบแล้วครับว่าถ้าจะกระโดดน้ำให้บอกกันก่อน ดูสิชุดวอร์มผมเปียกหมดแล้วนะ!!

            เรย์ตะโกนขึ้นด้วยสภาพที่เปียกซ่กจะการที่โดนน้ำจากการกระโดดลงสระของนางิสะกระเซ็นใส่

            “แหม เรย์จังก็ขี้บ่นไปได้ -3-

            “แต่แบบนี้ผมก็ลำบากสิครับ แล้วผมจะใส่ชุดไหนกลับล่ะ!

            “เอาน่าๆ เอาตากไว้เดี๋ยวก็แห้งแล้วน่าเรย์”

            มาโคโตะเข้ามาไกล่เกลี่ย จนนางิสะกับเรย์เลิกเถียงกันจนได้

            “จะว่าไปวันนี้ฮารุจังมาช้าจังเลยนะ”

            “นั่นสิครับ ปกติรุ่นพี่ฮารุกะไม่เคยมาซ้อมสายนี่นา”

            เอี้ยด...

            ไม่ทันที่ใครจะพูดอะไรอีก เสียงประตูเหล็กหน้าชมรมก็ดังขึ้นขัดซะก่อน

            “สงสัยฮารุจังจะมาแล้วล่ะ”

            นางิสะพูดพลางมองไปยังทางเข้า แต่พอเห็นร่างที่มาเยือนพวกเขากลับอ้าปากค้าง...เพราะร่างตรง

ข้ามไม่ใช่ฮารุกะแต่เป็นร่างของผู้หญิงคนหนึ่งที่เดินเข้ามาในชุดเสื้อเชิ้ตตัวเล็กรัดติ้วจนตรงช่วงหน้าอกหน้า

ใจแทบจะปริออก กับกางเกงสีดำมันวาวที่สั้นเสมอหูจนน่าหวาดเสียว

            “ที่นี่คงเป็นชมรมว่ายน้ำอิวาโทบิสินะ”

            “ใช่ครับ...แล้วคุณเอ่อ...มีธุระอะไรรึปล่าว?“

            มาโคโตะเอ่ยถาม

            “เห...มีแต่ผู้ชายเหมือนในใบที่อ่านซะด้วยสิ...ชักน่าสนุกขึ้นมาแล้ว”

            ร่างบางกระตุกยิ้มพลางเดินสำรวจรอบๆ

            “ขอโทษนะครับคือตอนนี้เป็นช่วงฝึกซ้อม หากไม่ใช่ผู้เกี่ยวข้องห้ามเข้านะครับ”

            มาโคโตะยังพูดต่อ

            “หึ พูดแบบนี้คงไม่รู้สินะว่าฉันคือ อิวาโทบิ มุคิโนะ ลูกสาวของเจ้าของโรงเรียนแห่งนี้ ทุกที่ทุก

ตารางนิ้วของที่นี่ฉันเกี่ยวข้องหมด!

            และคำตอบของผู้มาเยือนสุดเซ็กซี่ก็ทำเอาสามหนุ่มอ้าปากค้าง

            “และตอนนี้ฉันก็ชักจะสนใจชมรมนี้ขึ้นมาแล้วสิ...”

            เฮือก!

            สามหนุ่มพร้อมใจกันสะดุ้ง

            “โดยเฉพาะคนที่ชื่อนานาเสะ ฮารุกะ...” มิคุโนะพูดพลางทำสายตาเจ้าเล่ห์ “ทั้งหน้าตาดี หุ่นดีและ

ดูจะเย็นชา ช่างท้าทายเหมาะแก่มุคิคนนี้ที่สุด...ระวังตัวเอาไว้เถอะสุดหล่อ!!!

            สิ้นเสียงประกาศของร่างบางทั้งสามหนุ่มก็พร้อมใจกันคิดว่า...ซวยแล้วไงตรู!!!


 



_______________________________________________________________________



03.11.13

เอาไปแค่ 25% ก่อนนะคะ ไปฉีดวัคซีนมาทั้ง 2 แขนเลย ปวดแขนมาก พิมพ์ช้ามาก แถมไข้ขึ้นอีกต่างหาก

ยังไงใครรู้ก็ช่วยบอกฮารุทีนะคะว่าทำไมฮารุถึงหงุดหงิดขนาดนี้อิอิ

ยังไงถ้าครบ
410 เม้นเดี๋ยวมาต่อให้นะคะ...ตอนนี้ขอตัวละปวดแขนมาก









10.11.13

อัพแล้วจ้า พาฟินอีกแล้ว เรื่องนี้อย่าคิดว่าความรักจะราบรื่นเพราะว่ายังมีอุปสรรคอีกเย๊อะเยอะ ฮิฮิ

เดี๋ยวมีทั้งตัวขัดหญิงและตัวขัดชายแน่นอน ฮ่าๆๆๆ

ยังไงอยากอ่านฉบับ 100% ขอ
445 เม้นนะก๊ะ :D








17.11.13

งุ้ยยยย นางร้ายมาแว้ววววว อิอิอิ มาดูประวัติชีกันเลยดีกว่า



ชื่อ อิวาโทบิ มุคิโนะ อายุ 17 ปี มีอาการทางประสาทอ่อนๆหลังจากการเห็นการตายของแม่ต่อหน้าต่อตา

แถม่อยังไม่มีเวลาให้ทำให้กลายเป็นคนไร้ความอบอุ่น ชีจึงเริ่มหาผู้ชายมาให้ความอบอุ่นจนกลายเป็นว่า

ชีขาดผู้ชายไม่ได้ แต่ชีเป็นพวกใช้ผู้ชายฟุ่มเฟือยมาก ใช้แล้วทิ้งยิ่งกว่ากระดาษซับตูดเด็ก

ชีกลับมาจากอังกฤษเพราะว่าชีเบื่อผู้ชายที่นั่นแล้ว แถมยังได้ข่าวมาว่าโรงเรียนของตัวเองนั้นมีชมรมว่ายน้ำ

ซึ่งมีแต่มนุษย์เพศชาย(ไม่นับโคว) อยู่เต็มไปหมด ชีจึงรีบย้ายตูดงามๆกลับญี่ปุ่นเพื่อมาหาผัว เอ้ย เพื่อมา

งาบฮารุ เอ้ย เพื่อมาปั่นป่วนฮารุและโควให้หัวเสีย แต่สุดท้ายแล้วชีจะรามือไปได้อย่างไร ก็ต้องติดตามกัน

แต่หนึ่งในสาเหตุที่ทำให้ชีต้องรามือก็คือ นังวิ้นซ์คนนี้หมันไส้ชีค่ะ สร้างชีมาเองก็หมันไส้เอง 55555


สุดท้ายนี้อยากอ่านต่อขอ
470 เม้นจ้า อิอิ
 



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
◤Fic FREE!◢ Pool Party คุณครับช่วยรับรักผมที! ตอนที่ 8 : ◤P A R T Y { S I X } ◢ , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 319 , โพส : 62 , Rating : 0 / 0 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1 | 2 | 3

#62 : ความคิดเห็นที่ 1072
นางร้ายสมชื่อออออ
PS.  GOOD BYE!! DEK-D,It s over now : ) I keep coming back for more but not this time.
Name : NUMBER NINE< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ NUMBER NINE [ IP : 101.109.49.10 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 25 สิงหาคม 2557 / 16:47

#61 : ความคิดเห็นที่ 1060
แรง!! นางแรงมากกก โกวจังอย่ายอมแพ้น้าา นอนบ้านฮารุ -.,- อิจฉา เฟร้ยยยย รินไม่มีบท งืออ
PS.  I Love cartoons/anime/manga japans ความใฝ่ฝันของเราคือ "คอสเพลย์"
Name : violet_princess~< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ violet_princess~ [ IP : 101.108.71.13 ]
Email / Msn: idyza008(แอท)gmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 15 กรกฎาคม 2557 / 21:52


#60 : ความคิดเห็นที่ 1045
ทุกเรื่องย่อมต้องมีตัวร้าย ต้องทำใจ โกวจังอย่ายอมแพ้นะ!
Name : ซาลาเปา< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ซาลาเปา [ IP : 171.98.254.110 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 6 กรกฎาคม 2557 / 21:57

#59 : ความคิดเห็นที่ 1014
นางรัายโผล่มาแล้วววววววว
โควจังอย่ายอมแพ้นะ!!
Name : Writer L< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Writer L [ IP : 27.55.14.165 ]
Email / Msn: rinrada31858(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 พฤษภาคม 2557 / 20:00

#58 : ความคิดเห็นที่ 1009
ห้ะะ นางร้ายหล่อนจะโผล่มาทำม้ายยยยยย ;____;
PS.  ' ถ้าฉันอยู่กับคุณ ฉันไม่กลัวหรอก '
Name : Killua `Sama< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Killua `Sama [ IP : 223.206.251.227 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 พฤษภาคม 2557 / 03:31

#57 : ความคิดเห็นที่ 954
นางร้ายแบบนี้สิถึงจะแซ่บ!
Name : ฟรุ้งฟริ้ง [ IP : 27.55.15.159 ]
Email / Msn: -
วันที่: 15 เมษายน 2557 / 18:49

#56 : ความคิดเห็นที่ 776
โอ้ยย เหนรูปแล้วฟินนนน นางร้ายแมล่งงงงง แค่แนะนำก็น่าเตะละ
Name : ฟิโอน่า [ IP : 202.29.176.204 ]
Email / Msn: -
วันที่: 24 มกราคม 2557 / 15:58

#55 : ความคิดเห็นที่ 762
นางร้ายมาแล้วสินะ = =* สนุกมาค่า 
PS.  "It is never too late to be what you might have been."
Name : ✿.。:Šổм .ゞ< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ✿.。:Šổм .ゞ [ IP : 49.48.249.214 ]
Email / Msn: sommamaza(แอท)gmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 มกราคม 2557 / 13:37

#54 : ความคิดเห็นที่ 744
ฮารุหึงค่ตน่ารัก -/////////////////////////////////////-
Name : In-song< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ In-song [ IP : 171.99.130.184 ]
Email / Msn: in-song_bv(แอท)outlook.co.th ส่งข้อความลับ
วันที่: 18 มกราคม 2557 / 18:12

#53 : ความคิดเห็นที่ 688
แอบหมั่นไส้มุคิโนะลึกๆ-*-
Name : คอลลี่ [ IP : 118.173.96.249 ]
Email / Msn: jellkhemintra(แอท)hotmail.com
วันที่: 30 ธันวาคม 2556 / 20:54

#52 : ความคิดเห็นที่ 676
ฮารุจังหึงน่ารัก เค้าชอบ -/-
มาโคโตะชอบฮารุสินะ (?)
ส่วนมุคิโนะ... นางร้ายยย -3-
PS.  ๋❀ Just smile :)
Name : ❀; 'mmomoe.< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ❀; 'mmomoe. [ IP : 110.168.174.133 ]
Email / Msn: b2dw.m(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 30 ธันวาคม 2556 / 11:04

#51 : ความคิดเห็นที่ 641
มุคิโนะ สมเป็นนางร้ายจริงๆ=__=;;;
Name : Bellasella< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Bellasella [ IP : 171.100.96.143 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 27 ธันวาคม 2556 / 19:28

#50 : ความคิดเห็นที่ 635
ไม่ชอบมุคิโนะเลย
Name : PrincesZ O_O< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ PrincesZ O_O [ IP : 180.183.180.92 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 27 ธันวาคม 2556 / 18:19

#49 : ความคิดเห็นที่ 627
แหมมมมมม สมกับเป็นนางร้ายจริงๆ
PS.  ... ซอ ซอเรมี โดเรมีฟาซอล ซอฟารี ...
Name : Tanabata7. [ รักเน่จังที่สุด >3<]< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Tanabata7. [ รักเน่จังที่สุด >3<] [ IP : 171.98.91.248 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 27 ธันวาคม 2556 / 12:14

#48 : ความคิดเห็นที่ 622
sheออกตัวแรงจนิงไรจริงสมเป้นนางร้ายยย
Name : cartoon [ IP : 110.77.187.88 ]
Email / Msn: -
วันที่: 26 ธันวาคม 2556 / 22:52

#47 : ความคิดเห็นที่ 599
นางร้าย น่ากลัว (  -;;)!
PS.  S O M E T H I N G S S O M E T I M E S S O M E O N E.
Name : ' F I N N A L E< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ' F I N N A L E [ IP : 171.99.130.184 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 26 ธันวาคม 2556 / 20:08

#46 : ความคิดเห็นที่ 587
มุกิโนะน่ากลัว...
PS.  -------Final Universe! I Fight ---------- Until The End Of My Life
Name : Xstream-Kun< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Xstream-Kun [ IP : 171.100.118.48 ]
Email / Msn: shadowsonic1(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 26 ธันวาคม 2556 / 15:31

#45 : ความคิดเห็นที่ 555
อ๊ายยยย ฮารุหึงใช่ป่ะ? ><

ปล.นางร้ายมาทำไม? 
Name : ice_LOve< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ice_LOve [ IP : 49.48.218.39 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 ธันวาคม 2556 / 21:57

#44 : ความคิดเห็นที่ 545
ชีจะยอมรามือไหมน้าาา 5555
Name : ซอยอัน [ IP : 125.25.182.208 ]
Email / Msn: -
วันที่: 15 ธันวาคม 2556 / 16:20

#43 : ความคิดเห็นที่ 524
มาโคโตะ...  หึงใครครัช แหม่.. #เดาไม่ถูก
PS.  กวนทีนส์วันละนิด หื่นวันละนิด รั่ววันละนิด..จิตแม่มแจ่มใสจริงๆ ครัช #ผมสัมผัสได้ :v
Name : Misa _ ( '')/ ★< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Misa _ ( '')/ ★ [ IP : 171.98.169.241 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 8 ธันวาคม 2556 / 18:24

#42 : ความคิดเห็นที่ 502
อดสงสัยไม่ได้ว่ามาโคแอบจ้องจีบฮารุหรือโกว... (//พ่อยกทั้งมาโคโกวทั้งมาโคฮารุ)
Name : Arcwind K. Earannos< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Arcwind K. Earannos [ IP : 203.150.246.203 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 29 พฤศจิกายน 2556 / 15:43

#41 : ความคิดเห็นที่ 498
นางร้าย เปิดตัวมาแรงมาก
Name : หมูหยอง [ IP : 202.29.193.81 ]
Email / Msn: -
วันที่: 27 พฤศจิกายน 2556 / 16:07

#40 : ความคิดเห็นที่ 471
อัพเถิด จะได้ไม่เป็นภาระของลูกหลาน #ผิด
นางร้ายเปิดตัวแล้ว! ไม่เหมือนคนอื่นๆนะเนี่ย โรคจิตด้วย =.=
รุ่นพี่ฮารุคะ...จะซึนไปไหนเนี่ย!
PS.  ดีจ้า ;) ทุกท่าน เรามีนามปากกาว่า Lotte เข้ามาทักทายเราได้นะ Ps. ชอบรีบอร์น >O<
Name : LCK_bird< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ LCK_bird [ IP : 27.145.102.157 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 พฤศจิกายน 2556 / 22:17

#39 : ความคิดเห็นที่ 470
อัพต่อเถอะนะค่ะ    ยังรออยู่เสมอ   ติดเรื่องนี้อย่างรุนแรงเลย ><
PS.  อาจพูดไม่ได้ว่ารักกัน แต่ช่วยฟังฉันด้วยหัวใจ หนึ่งคำเล็กๆที่ยิ่งใหญ่
Name : Kam Sina !?< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Kam Sina !? [ IP : 110.171.236.45 ]
Email / Msn: vongthong_buri(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 พฤศจิกายน 2556 / 21:59

#38 : ความคิดเห็นที่ 468
ยัยนางร้ายยยยยย -0- ร้ายซะจริงเลยยย

รอไรท์เตอร์เสมอ ~~~ <3 <3
Name : InfinitySoul< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ InfinitySoul [ IP : 125.27.123.21 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 พฤศจิกายน 2556 / 19:02

หน้าที่ 1 | 2 | 3
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

Dek-D ชวนน้องๆ ส่งเรื่องสั้นวันแม่หัวข้อ "เรื่องสั้นเรื่องนี้...ไม่มีแม่"

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android