สวัสดีผู้เยี่ยมชม [ เข้าระบบ | สมัครสมาชิก ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

[Fic EXO] :: 14 years old {뭐해요?} :: [CHANBAEK]

ตอนที่ 19 : :: 14 years old {뭐해요?} :: Sixteen 100%


     อัพเดท 15 ธ.ค. 56
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/แฟนฟิค
Tags: exo, chanbaek, chanyeol, baekhyun, kai, DO, kaiDO, sehun, luhan, hunhan, ชานแบค, ชานยอล, แบคฮยอน, ไค, ดีโอ, ไคโด้ , เซฮุน , ลู่หาน , ฮุนหาน , EXO
ผู้แต่ง : rabbittwins ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ rabbittwins
My.iD: http://my.dek-d.com/rabbittwins
< Review/Vote > Rating : 96% [ 256 mem(s) ]
This month views : 6,630 Overall : 88,682
5,719 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 3414 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
[Fic EXO] :: 14 years old {뭐해요?} :: [CHANBAEK] ตอนที่ 19 : :: 14 years old {뭐해요?} :: Sixteen 100% , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 3541 , โพส : 133 , Rating : 55 / 11 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


::: 14 years old {뭐해요?} ::

  














Baekhyun part’s

 

 

                ท้องฟ้าเริ่มเปลี่ยนสีเป็นสีส้มอ่อนๆ เข็มนาฬิกาข้อมือบอกเวลาใกล้ตะวันตกดิน วันนี้ผมมีเรียนตั้งเช้าจนถึงตอนเย็น ถ้าไม่ติดว่าต้องมาส่งงานผมคงจะหยุดดูแลคุณปู่ไปแล้ว ไม่รู้ว่าตอนนี้คุณปู่กับชานยอลจะเป็นอย่างไรบ้าง เพราะความเป็นห่วงทำให้ผมไม่ค่อยจะมีสมาธิเรียนซักเท่าไหร่เลย

 

 

 

          “แบคฮยอน!!

 

          “ห๊ะ! อะไรคยองซู”

 

          “เรียกตั้งนานเหมออยู่ได้นะ คิดถึงน้องชานยอลหรือยังไง”

 

          “บ้า เราแค่เป็นห่วงคุณปู่หนะ ท่านไม่ค่อยสบาย”

 

          “อ้าวจริงดิ อะไรกันเมื่อวานยังเห็นปกติอยู่เลย”

 

          “นั้นดิแบคฮยอน แล้วนี้ใครอยู่ดูแลละ อย่าบอกนะว่าเจ้าเด็กนั้น”

 

          “อืม ก็เลยแอบเป็นห่วงอยู่หนะ รีบกลับบ้านกันดีกว่านะ”

 

          “อืมกลับบ้านกัน ป่ะดำ”

 

          “กลับบ้านเตี้ยนะ”

         

          “คิมจงอิน”

 

          “ล้อเล่นครับ”

 

 

         

          พวกผมสามคนเดินกลับบ้านพร้อมกัน ใช่ครับเราทั้งสามคนเพราะวันนี้จงอินบอกกับผมว่าจะไปนั่งทำงานบ้านคยองซู ทั้งที่ผมยังไม่ได้พูดอะไรซักคำเจ้าตัวก็รีบพูดออกมาก่อน ก็แค่จะไปบ้านคยองซูไม่เห็นต้องมาอธิบายอะไรให้ผมฟังเลยด้วยซ้ำ ไม่รู้ว่าผมคิดไปเองหรือเปล่าตั้งแต่กลับมาจากทะเลคยองซูกับจงอินดูเข้ากันดีกว่าปกติ เถียงกันซักคำแทบจะไม่มี เหมือนว่าผมจะพลาดอะไรไปหรือเปล่าหนะ พอจะถามทีไรก็เปลี่ยนเรื่องทุกทีเลยไม่คิดจะถามอีกเลยเอาไว้อยากบอกผมเมื่อไหร่ทั้งคู่คงจะบอกผมเองนั้นแหละ

 

         

 

          “อ๊ะ!! พี่คริส”

 

 

 

          พวกเราเดินมาถึงใกล้ทางแยกระหว่างบ้านผมกับคยองซู เพื่อนตัวเล็กของผมเรียกชื่อคุ้นหูออกมา ทำให้ผมต้องหันไปมองตามเสียงก็พบกับพี่ชายของชานยอลเข้าโดยบังเอิญ

 

 

 

          “อ้าวพี่คริส สวัสดีฮะ”

 

          “อ้าวแบคฮยอน คยองซูกำลังกลับบ้านเหรอ?

 

          “ฮะพี่คริส แล้วพี่คริสละฮะมาหาที่ถ่ายรูปเหรอฮะ?

 

          “อ้อใช่แล้วละคยองซู แล้วชานยอลสบายดีใช่ไหม? หื้มแบคฮยอน”

 

          “ฮะสบายดีฮะ แล้วพี่คริสละฮะสบายดีหรือเปล่า?

 

          “ก็เรื่อยๆตามภาษาหนุ่มโสดละ ขอโทษนะเดี๋ยวพี่ขอตัวไปทำงานต่อก่อนนะทั้งคู่ อ้อน้องดำตรงนั้นด้วยนะครับ ไว้ว่างๆไปกินข้าวด้วยกันอีกนะ”

 

          “ฮะ” X2

 

         

 

          ผมและคยองซูยืนคุยอยู่กับพี่คริสไม่นานพวกเราก็แยกย้ายกันไป ผมรีบเดินกลับบ้านเพราะในใจรู้สึกเป็นห่วงคุณปู่มากเหลือเกิน ตอนนี้ก็เย็นมากแล้วด้วยถ้าขืนผมกลับช้ากว่านี้ คุณปู่กับชานยอลอาจจะหิวกันแล้วเพราะผมไม่ได้ทำของว่างอะไรไว้ให้ทั้งคู่ทานเลยด้วยซิ

 

 

 

 

 

          ป่านนี้คงหิวกันมากแล้วแน่เลย...

 

 

 

 

 

 

Jongin’s part

 

 

          เมื่อกี้กำลังเดินกลับบ้านอยู่ดีๆ เตี้ยก็ทักใครซักคนที่หน้าตาก็พอดูได้เหมือนว่าทั้งคยองซูกับแบคฮยอนจะรู้จักกันดี หยุดยืนคุยกันเหมือนสนิทสนมกันพอสมควร ไอ้ตอนแรกก็ไม่ได้อะไรแต่พอตอนจะแยกย้ายดันมาเรียกน้องดำ ผมละอยากจะทำของดำใส่ซะเลย กล้าดียังไงมาเรียกผมแบบนี้ได้คำว่าดำยอมให้แค่คนข้างกายผมตอนนี้เรียกได้คนเดียวเท่านั้น

 

 



          คิดแล้วโมโห!!!

 

 



          “ดำเป็นอะไรทำหน้าเป็นตูดตั้งแต่เดินมาแล้วนะ”

 

          “เมื่อกี้ใคร”

         

“ใคร?

 

“ก็ไอ้หน้าขี้เก็กเมื่อกี้ที่ยืนคุยกันนั้นหนะ”

 

“อ้อ พี่คริสนะเหรอ”

 

“เออนั้นละมันเป็นใคร ดูคุยกันสนิทเหลือเกินนะ”

 

“หึหึ...พ่อของลูกนะ”

 

 

 

พ่อของลูกคำสั้นๆแต่ฟังแล้วมันเจ็บแปลบไปถึงคั่วหัวใจ  คำพูดทุกคำที่จะเอ่ยออกมามันถูกกลืนหายกลับเข้าไปหมด เจ็บแปลบขึ้นมาทันที อกหักใช่ไหมแบบนี้...มากันเป็นเพลงเลยทีเดียว ตอนนี้สองขาที่กำลังเดินตามร่างเล็กกลับหยุดนิ่งไม่ยอมก้าวต่อ หน้าผมตอนนี้บอกได้แค่ว่าจุดรับประทานครับ

 

 

 

“เห้ย ดำเป็นอะไร?

 

“...............”

 

 

หึ!!! ทำเป็นมาสนใจว่าผมจะเป็นอะไร ที่เมื่อกี้ตอนถามพูดออกมาเต็มปากเต็มคำว่า พ่อของลูกพูดมาซะขนาดนั้น มันเหมือนเอามีดแทงลงมากลางใจพอซะใจแล้วจะมารักษา ไม่มีทาง ผมไม่ตอบอะไรกลับไปได้แต่หันหน้าหนีอีกคน

 

 

 

 

 

 

ก็คนมันเสียใจ!!!

 

 

 

 

 

 “ดำงอนเขาเหรอ?

 

“...............”

 

“ไม่ตอบ แสดงว่างอน”

 

“...............”

 

“ไม่ตอบอีกงั้นไม่สนใจแกแล้วนะ”

 

“ก็พ่อของลูกนิ”

 

 

 

เออให้มันได้อย่างนี้ซิครับ ผมงอนแท้ๆแต่ไหง๋กลับไม่ยอมง้อแถมจะกลายเป็นงอนผมแทน ร่างเล็กพูดจบก็หันหลังจะเดินหนีผมจนผมต้องรีบพูดสิ่งที่ใจคิดออกไปให้รู้ทันที บอกแล้วนะรีบง้อเลยด้วย

 

 

 

“อ้อ นี้หึงเหรอ?

 

“ก็พ่อของลูกนิ”

 

“นิแกจะพูดคำเดียวหรือยังไงเนี่ย”

 

“ก็พ่อของลูกนิ”

 

“โอเครู้แล้วว่างอน อย่างอนนะ ที่บอกว่าพ่อของลูกนะ”

 

“...............”

 

“เรายังพูดไม่จบเลยนะ”

 

 

 

ตอนนี้ผมยืนกอดอกหันหน้าหนีอีกฝ่าย ง้อเลยครับพูดอะไรไม่แคร์ความรู้สึกของผมแบบนี้ ต้องง้อเท่านั้น!!! ผมรอฟังคำแก้ตัวจากปากร่างเล็กอยู่ นิถ้าคำพูดฟังไม่ขึ้นนะงานนี้มีงอนยาวครับบอกไว้เลย

 

 

 

“ที่บอกว่าพ่อของลูกหนะ..........พ่อของลูกใครที่ไหนก็ไม่รู้”

 

“...............”

 

“แต่คนเนี้ย!!! ที่อยู่ข้างๆตอนนี้เป็นพ่อของลูกฉันทั้งปัจจุบันและทั้งอนาคตเลยละ หายงอนได้ยัง หื้ม?

 

 

 

ได้ยินไหมครับ  พ่อของลูกคยองซูในปัจจุบันและอนาคตด้วย  โอ๊ย!!! พูดแบบนี้มันน่าจับจูบให้ปากรูปหัวใจมันบวมเจ่อซะตรงนี้เลยดีไหมเนี้ย!!! ฟังร่างเล็กพูดจบหัวใจของผมก็พองโตเป็นลูกบอลลูนที่ถูกอัดด้วยแก๊สแน่นจนแถบจะระเบิดท่วมทุ่งข้าวสาลีกันเลยทีเดียว

 

 

 

“ยังไม่หาย”

 

“ยังอีกเหรอ? เยอะแล้วนะแก ฉันพูดขนาดนี้แล้วนะ!!!

 

“ตกลงไอ้พี่เก๊กนั้นเป็นพ่อของลูกใครก็ไม่รู้?

 

“อื้อ!!

 

“ส่วนฉันเป็นพ่อของลูกเตี้ยในปัจจุบันและในอนาคตใช่ป่ะ?

 

“เออ!!! นี่แกจะย้ำเอาอะไรเนี่ย!! คนมันเขินนะเว้ย!!!

 

“งั้นถึงบ้านทำลูกกันเลยได้ป่ะ?

 

“ไอ้!!! ไอ้ดำ!!!

 

 

 

เท่านั้นละครับร่างเล็กก็วิ่งไล่เตะผมจากปากซอยจนเข้าไปในบ้านของเจ้าตัว แต่ไม่เป็นไรครับขาของผมยาวกว่าวิ่งหลบทันอยู่แล้ว และอีกอย่างผมก็ยอมให้เตะด้วย เตะเยอะๆนะดีแล้วครับ จะได้ไม่มีแรงเหลือสู้ผมบนเตียงได้อีก(?)

 

 

 

 

 

 

 

จะทำหน้าที่พ่อของลูกให้ดีที่สุดเลยครับ เตี้ยของดำ....

 

 

 

 

 

 

 

ผมล้อเล่นนะครับวันนี้บอกแบคฮยอนไปว่าจะมานั่งทำงานก็ตั้งใจจะมาทำงานจริงๆนั้นละครับ และตั้งใจมาทำอย่างอื่นด้วยถ้าทำงานเสร็จ ทำอะไรขอไม่บอกนะครับมันเป็นความลับของเราสองคน พูดถึงความลับร่างเล็กยังขอให้ผมอย่างเพิ่งบอกแบคฮยอนเพราะเหตุผลที่ว่ายังไม่พร้อมผมก็คิดว่ามันดูเร็วเกินไป และอีกอย่างเราทั้งสองคนอายเพื่อนเท่านั้นละครับจบ

 

 

 

 

 

 

 

ความรักที่ยังขอเป็นความลับ.....

 

 

 

 

 

 

 

 

Baekhyun part’s

 

 

          “กลับมาแล้วฮะ”

 

          “กลับมาแล้วเหรอลูก”

         

 

 

          ผมกลับเข้ามาถึงบ้านกลับไม่มีร่างสูงที่คุ้นเคยวิ่งเข้ามากอด กลับพบเพียงคุณปู่นั่งดูโทรทัศน์อยู่ที่ห้องรับแขกเพียงลำพัง ผมเดินเข้าไปดูอาการคุณปู่เสร็จก็รีบกลับมาเข้าครัวจัดการทำอาหารเย็นทันที เดี๋ยวคุณปู่กับชานยอลจะหิวมากเกินไป ไม่นานผมก็ทำอาหารเย็นจนเสร็จ วันนี้ผมทำของโปรดให้ชานยอลด้วยเป็นรางวัลที่ช่วยดูแลคุณปู่ให้แทนผม แต่ไม่รู้ว่าตอนนี้ชานยอลไปอยู่ไหน ตั้งแต่กลับมาก็ไม่เห็นแม้แต่เงาหรือจะออกไปข้างนอกกันนะ

 

 

 

          “คุณปู่ฮะ ชานยอลละฮะ”

 

          “เจ้าชานยอลนะเหรอ เห็นล้างห้องน้ำเสร็จก็บอกว่าจะขอตัวขึ้นไปพักบนห้องหน่ะ”

 

          “ล้างห้องน้ำ?

 

          “ใช่ พอดีปู่เข้าแล้วมันลื่นๆนะลูก เลยบอกให้ช่วยล้างให้นิดหน่อยเอง”

 

          “อ้อฮะ คุณปู่ข้าวเย็นเสร็จแล้วนะฮะ เดี๋ยวคุณปู่ทานก่อนได้เลยนะฮะ”

 

          “อ้าวแล้วลูกแบคไม่ทานพร้อมปู่เลยละ”

 

          “เดี๋ยวผมขอขึ้นไปตามชานยอลก่อนนะฮะ คุณปู่ไม่ต้องรอนะฮะยิ่งไม่สบายอยู่ด้วย”

 

 

 

          ผมจัดการยกอาหารวางบนโต๊ะให้คุณปู่เสร็จเรียบร้อย ก็รีบกึ่งเดินกึ่งวิ่งขึ้นมาด้านบนทันที ในใจผมตอนนี้รู้สึกกระวนวายบอกไม่ถูกไม่รู้ว่าเพราะไม่มีร่างสูงที่คุ้นเคยมาคอยอยู่ใกล้ๆ หรือเพราะความเป็นห่วงที่มีต่ออีกคน จริงๆแล้วมันอาจจะเป็นทั้งสองอย่างเลยก็ได้ สองขาผมหยุดยืนหน้าประตูห้องนอนของอีกคนก่อนจะค่อยๆเคาะประตูเรียกอีกฝ่ายเบาๆ แต่ก็ไม่มีเสียงตอบกลับมาทำให้ความเป็นห่วงของผมเพิ่มมาเข้าไปอีก ผมเลยตัดสินใจเปิดประตูเข้าไปโดนไม่รอคำอนุญาตจากอีกฝ่าย

 

 

         

          “ชานยอล”

 

 

 

          ไม่มีเสียงใดตอบกลับมามีเพียงร่างสูงที่นอนหลับนิ่งสนิทอยู่บนเตียง ผมเดินเข้าทิ้งตัวลงนั่งข้างๆก่อนจะเขย่าตัวเบาๆปลุกให้อีกฝ่ายตื่นขึ้นมาทานอาหารเย็น แต่ก็ไม่มีปฏิกิริยาใดๆตอบสนองกลับมานอกจากเสียงครางในลำคอเหมือนว่ากำลังรำคานที่กำลังถูกรบกวนการนอนอยู่นั้นเอง

 

 

 

          “ชานยอล”

 

 

          เหมือนอีกเช่นเคยร่างสูงยังคงหลับสนิท คงจะเหนื่อยมากเลยซินะถึงหลับสนิทมากขนาดนี้ แสงพระอาทิตย์ใกล้ลับขอบฟ้าสีส้มอ่อนสาดส่องเข้ามาทางหน้าต่างส่องมากระทบใบหน้าร่างสูง ไม่รู้ว่าเพราะแสงของมันหรือเพราะความมีเสน่ห์ของอีกฝ่าย ทำให้ผมเผลอมองหน้าอีกฝ่ายอยู่อย่างนั้น นิ้วเรียวของผมค่อยๆไล่สัมผัสใบหน้าคมจากหน้าผากลากลงมาช้าๆที่แก้มก่อนจะมาหยุดที่ริมฝีปากหนาที่คุ้นเคย หัวใจของผมก็เต้นรัวขึ้นมาทันทีที่ริมฝีปากนั้นเผยอออก

 

 

 

          “จะหลักหลับผมเหรอครับ”

 

 

 

          อยู่ๆร่างสูงดึงผมลงไปด้วยความที่ไม่ได้ตั้งตัวทำให้ร่างของผมล้มลงไปตามแรงของอีกคนอย่างง่ายดาย จนกลายเป็นว่าตอนนี้ผมนอนอยู่ในอ้อมกอดของชานยอล

 

 

 

          “ชะ...ชานยอลตื่นแล้วก็ไม่ตอบพี่ละ”

 

          “ผมเพิ่งตื่นตอนพี่กำลังจะทำอะไรผมหรอกนะ”

 

          “ทะ...ทำอะไร”

 

          “ก็พี่กำลังจะทำแบบนี้ไง”

 

 

 

          ร่างสูงดันผมออกมาเล็กน้อยก่อนจะจ้องตาแล้วใช้นิ้วหนาลากที่ใบหน้าเหมือนที่ผมได้ทำลงไปก่อนหน้านี้ ปลายนิ้วลากลงมาหยุดที่ริมฝีปากเหมือนกัน แต่แล้วนิ้วชี้กับนิ้มโป้งของอีกฝ่ายลากลงมาจับคางของผมเชยขึ้นมาเล็กน้อยก่อนใบหน้าคมจะค่อยๆเลื่อนเข้ามาใกล้ๆ เปลือกตาของผมหลับลงไปช้าๆ ผมรับรู้ถึงความอุ่นแตะลงมาที่ริมฝีปากของผมเบาๆก่อนจะละออกไป

 

 

 

          “คิดถึงจังเลย”

 

 

 

          ปลายนิ้วหนาเกลี้ยเล่นที่พวงแก้มใสของผมอย่างหยอกล้อ ผมได้แต่ตอบกลับไปเพียงคำสั้นๆทั้งที่ภายในใจอยากจะบอกออกไปว่าคิดถึงเหมือนกัน เพียงแค่ได้จ้องมองดวงตากลมโตที่เหมือนโดนมนต์สะกดอยู่นั้น คำพูดที่อยากพูดออกมามันกลับกลายเปลี่ยนเป็นแค่คำสั้นๆตอบกลับไปในลำคอเท่านั้นเอง

 

 

 

          “อืม”

 

          “ขอจูบได้ไหม”

 

         

 

 

          และอีกครั้งที่คำตอบกลับไปเป็นคำสั้นๆอีกเช่นเคย

 

 

 

          “อืม”

         

 

 

          สัมผัสอุ่นทาบทับลงมาแนบสนิทที่ริมฝีปาก กดลงมาย้ำๆพร้อมลิ้นร้อนสอดใส่เข้ามาทันที่ที่ผมเผยอริมฝีปากออกให้อีกฝ่าย มือของผมขยุมเสื้อหนาแน่นเพราะสัมผัสที่เริ่มจะเร้าร้อนขึ้นเรื่อยๆ มือหนาลูบไล่แผ่นหลังไปทั่วไม่นานนักร่างกายของผมค่อยๆถูกเคลื่อนตัวลงไปอยู่ใต้ล่าง ก่อนที่ร่างสูงขึ้นคร่อมผมเอาไว้แทน ริมฝีปากหนาละออกมาก่อนจะไล่ลงมาที่แก้มใสลากผ่านลงไปที่ซอกคอจนถึงใบหูของผม ปากร้อนของคนด้านบนเริ่มซุกซนขมเม้มโลมเลียด้วยลิ้นหนาไปทั่วใบหู มันยิ่งทำให้ความเสียวซ่านเริ่มวิ่งผ่านไปทั่วร่าง

 

 

 

          “อ๊ากส์...”

 

 

 

          ผมเผลอหลุดเสียงครางออกมาอย่างไม่สามารถห้ามตัวเองได้ มือบางที่กำแน่นอยู่ที่เสื้อคนด้านบนเริ่มเปลี่ยนเป็นลูบไล้อกหนาแทน ริมฝีปากหนาละออกมาจากใบหูลงมากดจูบที่หน้าผากลากผ่านไปที่จมูกก่อนจะจบลงที่ริมฝีปากอีกครั้ง ลิ้นหนาดุลเข้ามาเกี่ยวพันลิ้นเล็กทันที่โดยไม่รอให้ผมเผยอปากออก ทุกอย่างตอบสนองตามอีกฝ่ายอย่างคล้อยตาม มือหนาล้วงเข้ามาใต้เสื้อบางลูบไล่ไปมาที่เอวของผม สัมผัสทุกอย่างที่ทำให้ผมเคลิบเคลิ้มไปอย่างง่ายได้

 

 

 

          ก๊อก ก๊อก ก๊อก!!!

 


 

          “แบคฮยอน ลงไปทานข้าวได้แล้วลูก!!!

 

 

         

          แต่แล้วทุกอย่างหยุดชะงักเพราะเสียงคุณปู่ที่เรียกผมดังมาจากหน้าห้อง ผมรีบผลักร่างสูงออกอย่างอัตโนมัติ ก่อนที่จะรีบลุกขึ้นยืนจัดแจงร่างกายตัวเองให้เรียบร้อย แล้วหันไปบอกอีกคนโดยแทบจะไม่ได้สบตาเพราะตอนนี้ผมรู้สึกอายมากเหลือเกิน

 

 

 

          “ชะ..ชานยอลลงไปกินข้าวกัน”

 

 

         

         

             พูดจบผมก็รีบเดินไปเปิดประตูก็พบกับคุณปู่ยืนรออยู่ตรงข้ามหน้าห้องของผม คุณปู่มองมาที่ผมด้วยใบหน้าที่สงสัย โชคดีที่ท่านไม่ได้ถามอะไรออกมาทำให้ผมไม่ต้องตอบอะไรออกไป ผมจึงเดินเข้าไปหาคุณปู่แล้วรีบพาท่านลงไปข้างล่างก่อนที่ร่างสูงจะเดินออกมาเสียก่อน

 
 

หวังว่าคุณปู่จะไม่สงสัยอะไรขึ้นมาหรอกนะ ผมไม่อยากให้ท่านรับรู้เรื่องของเราทั้งสองในตอนนี้ ผมยังไม่กล้าพอและที่สำคัญผมไม่รู้ว่าคุณปู่จะรับมันได้หรือเปล่า ถ้าเกิดผมจะบอกว่าผมคิดเกินเลยคำว่า 'พี่น้อง' กับชานยอล และที่สำคัญผมยังไม่รู้เลยว่าตัวเองควรจะอยู่ในสถานะไหนมากกว่ากัน และจะเป็นอะไรแบบนั้นกับชานยอลได้จริงๆนะเหรอ ผมไม่รู้เลยจริงๆ...

 

 

 

 

 

 

 

 

          ขอโทษนะชานยอล.....



















 




...50%... 



















 



Chanyeol part’s




          เมื่อกี้มันคืออะไรครับ ผมกำลังจะไปได้สวยแล้วทำไม ทำไม ทำไม!!! ปู่ต้องมาขัดด้วย ให้ตายเถอะครับ วันนี้ทั้งวันก็โดนตาแก่นั่นหลอกใช้สารพัด เหนื่อยจะตายอยู่แล้วถึงมานอนสลบอยู่บนห้อง แถมวันนี้ก็คิดถึงพี่แบคฮยอนแทบจะขาดใจ ได้มีโอกาสอยู่ด้วยกันสองต่อสองแล้วแท้ๆ ยังไม่หายคิดถึงเลยให้ตายเถอะ ปู่นะปู่!!!

 

 



          ชยอลกริ้ว!!!!!

 

 



          สุดท้ายก็เดินหน้าเป็นหมาถูกเจ้าของทิ้งลงมากินข้าวเย็น ผมไม่โกรธพี่แบคฮยอนเลยซักนิด เพราะคนที่ผมเคืองสุดๆนั้นคือ ตาแก่ที่กำลังนั่งกินข้าวอยู่ตรงหน้าผม กินได้สบายใจเฉิบเลยนะ เห็นแล้วอยากจะลุกเดินจากโต๊ะไปให้พ้นๆ ถ้าไม่ติดว่าข้าวเย็นวันนี้เป็นของโปรดของผมทั้งนั้น ผมต้องกินให้หมดจะได้มีแรงต่อกรกับตาแก่นี้ กองทัพมันต้องเดินด้วยท้อง

 

 



คอยดูแล้วกันว่าจะกันท่าปาร์ค ชานยอลคนนี้ได้ซักแค่ไหน

 

 



          “แบคฮยอนลูก ปู่ดูข่าวช่วงนี้แถวบ้านเราขโมยโจรมันเยอะ เข้านอนอย่าลืมล็อคประตูห้องนอนไว้ด้วยนะลูก เผื่อโจรมันเข้ามาได้จะได้เข้าห้องไม่ได้ รู้ไหม”

 

          “อะ...ฮะปู่”

 

 

         

          ล็อคประตูห้อง หึหึ คิดว่าแค่นี้จะห้ามผมได้เหรอปู่ ผมรีบจัดการกินข้าวให้เสร็จโดยเร็วเพื่อจะได้รีบขึ้นไปคิดแผนการสู้กับปู่

 

 

          “อิ่มแล้วครับ ผมขอตัวก่อนนะครับ”

 

          “อิ่มแล้วเหรอ งั้นรีบนอนละ อย่าลืมว่าพรุ่งนี้ต้องไปโรงเรียนแล้วนะ”

 

          “ชานยอลหลานรักต้องไปเรียนแล้วซินะ ดีจะได้ไม่ต้องเสียเวลาไปเปล่าๆ เป็นเด็กเป็นเล็กต้องเข้านอนเร็วๆด้วย”

 

          “ปู่แก่แล้วก็ต้องนอนเร็วๆเหมือนกันนะครับ เดี๋ยวสุขภาพจะแย่เอา ยิ่งไม่ค่อยสบายอยู่ด้วยนะครับ ผมขอตัวขึ้นไปข้างบนก่อนนะครับ”

 

          “เจ้าเด็กนี่!!!

 

         

 

          การต่อปากต่อคำกันด้วยใบหน้าเป็นมิตร เหมือนครั้งนี้ผมชนะ ฮ่าฮ่าฮ่า แต่อารมณ์เสียขึ้นมาเลย ตาแก่นั้นมาพูดว่าผมเป็นเด็ก ต้องนอนเร็วๆอย่างนั้นเหรอ

 

 



เหอะ!! ไม่ชอบเลยให้ตายเถอะ ผมโตแล้วนะครับ

 

 



แต่ช่างเถอะ เมื่อกี้ผมก็วินมาแล้วใสๆ เก็บแรงไว้หาวิธีมาหาพี่แบคฮยอนคืนนี้ดีกว่า ผมเดินขึ้นมาข้างบนจัดการอาบน้ำชำระล้างตัวเองเสร็จ ก็จัดการแต่งตัวให้เรียบร้อยทำตัวให้หอมๆเข้าไว้จะได้ดูน่ากอด ผมนั่งเช็ดผมตัวเองไปด้วยคิดหาทางไปด้วย หางตาเหลือบไปเห็นเอกสารเกี่ยวกับเรื่องเรียนของผมที่อยู่บนโต๊ะ จะว่าไปจริงๆผมเกือบลืมไปเลยว่าพรุ่งนี้ต้องไปมอบตัวที่โรงเรียนใหม่แล้ว

 

 



เดี๋ยวนะ...

 

 



 

ใช่เลยแผนการที่แสนจะยอดเยี่ยมของผม

 

 

 



          ใครจะมาคิดแผนได้ฉลาดแนบเนียนเท่าเราอีกแล้วไม่มี เก่งจริงๆเลยชานยอล...

 

 



          ผมรีบหยิบเอกสารเหล่านั้นเดินออกไปหาร่างเล็กอีกห้อง มองดูนาฬิกาตอนนี้ก็ปาเข้าไปจะสี่ทุ่มกว่าแล้ว แต่ถ้าเอาเรื่องเรียนมาอ้างตาแก่นั่นไม่มีทางว่าอะไรได้แน่ที่ผมจะเข้าไปในห้องพี่แบคฮยอนตอนนี้

 

 



ฉลาดจริงๆเลยเราเนี่ย!!!

 

 



ก๊อก ก๊อก ก๊อก!!!

 

 

“พี่แบคฮยอนครับ ผมขอเข้าไปหน่อยนะครับ”

 
 

 

ถ้าเป็นเมื่อก่อนผมคงไม่ต้องมามีมารยาทขอเข้าห้องแบบนี้หรอก แต่เพื่อให้มันเป็นไปตามแผนที่สุดแสนจะเพอร์เฟคของผมแล้ว ต้องมีหลอกให้ตาแก่นั่นตายใจกันซะหน่อย ไม่นานร่างเล็กเปิดประตูให้ผมเข้าไป พี่แบคฮยอนนี่ก็เชื่อคนง่ายดีจริงๆ ตาแก่นั่นบอกให้ล็อกประตูห้องนอนก็ทำตามจริงๆด้วย

 
 

 

“ชานยอลมีอะไรหรือเปล่า?

 

“คือว่าผมอยากให้พี่แบคฮยอนช่วยดูเอกสารเรื่องเรียนนะครับ”

 

“อ่อ ได้ซิ”

 

 

 

เน้นครับเน้นต้องเน้นคำว่า เรื่องเรียนเข้าไว้ก่อน เผื่อว่าหลังบานประตูห้องตรงข้ามอาจจะมีร่างแก่ๆแนบหูฟังอยู่ก็เป็นไปได้ พี่แบคฮยอนรับเอกสารผมไปนั่งอ่านที่โต๊ะ เห็นร่างเล็กที่ไรแล้วอยากจะเข้าไปกอดหอมให้หายคิดถึงเลยจริงๆ แต่ไม่ได้ผมจะให้เสียแผนไม่ได้ เคยได้ยินไหมครับ อดเปรี้ยวไว้กินหวานน่ะ

 

 

 

“ผมไม่รู้ว่ามันถูกต้องทั้งหมดแล้วหรือยัง”

 

“อื้อได้ เดี๋ยวพี่กำลังดูให้อยู่นะ”

 

 

 

ในขณะที่ร่างเล็กกำลังก้มหน้าก้มตาดูเอกสารปากผมก็ชวนคุยเกี่ยวกับเรื่องเรียนไปด้วย บอกแล้วครับต้องเน้น เผื่อจะมีบางคนแก่ๆจะแอบฟังอยู่ ผมรีบใช้จังหวะนี้ที่รอคอย สองขาของผมเดินเนียนไปที่ประตูกระจกบานเลื่อนใกล้ๆ ก่อนที่ปลายนิ้วของผมจะไปงัดปุ่มล็อคขึ้นอย่างเบามือที่สุด

 

 

 

กึ๊ก

 

 

สำเร็จ!! ผมรีบจัดการแผนการที่วางไว้ให้เสร็จโดยไว ก่อนจะเดินกลับไปตรงที่ร่างเล็กนั่งอยู่ และเพื่อให้มันเนียนมากที่สุดผมต้องรีบออกจากห้องนี้โดยไวไม่งั้นเดี๋ยว...

 

 

 

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

 

 

 

“แบคฮยอนทำไม อ๊ะ!! ชานยอลยังไม่รีบไปนอนอีกเหรอ”

 

 

 

 

 

 

 

 

นั่นไงยังไม่ทันขาดคำ!!

 

 

 

 

 

 

 

 “คุณปู่ พอดีชานยอลให้ผมช่วยดูเอกสารเรื่องเรียนให้นะฮะ”

 

“อ่อ”

 

“ครับ พี่แบคฮยอนดูให้ผมเสร็จพอดี ถ้างั้นผมไปนอนแล้วละครับ”

 

“เออ..อะนี้”

 

 
 

ผมรับเอกสารเสร็จก็หันมายิ้มให้พี่แบคฮยอนหนึ่งที ก่อนจะเดินออกกลับเข้าห้องตัวเองไป แค่เพียงเท่านี้ก็เรียบร้อย ที่เหลือก็แค่รอเวลาให้ดึกกว่านี้นิดนึง ปู่จะได้หลับสนิทและแผนการขั้นสุดท้ายจะได้เริ่มต้น

 

 

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

 

 

เมื่อความมืดมาเยือน เสียงนาฬิกาดังบอกเวลาเลยเที่ยงคืนไปแล้ว ผมปิดโทรศัพท์มือถือที่ใช้นั่งเล่นฆ่าเวลา ก่อนจะลุกขึ้นมาบิดร่างกายยืดเส้นยืดสายสองสามที เพราะอีกไม่นานผมต้องใช้ร่างกายมากหน่อย

 

 

 

 

 

 

รอผมอีกนิดนะครับพี่แบคฮยอน

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

หู้ย!!! หนาว ไม่ได้ต้องอดทน!!

 

 

 

ผมเดินออกมานอกระเบียง ไม่มีแสงไฟจากอีกห้องแสดงว่าพี่แบคฮยอนคงนอนหลับไปแล้ว ระยะห่างของระเบียงห่างกันไม่มากนัก พอที่ขายาวๆของผมจะปีนก้าวข้ามไปได้สบาย อุปสรรคของผมตอนนี้คงจะมีแค่ความมืดและอากาศที่หนาวเย็นของเวลาค่ำคืนของฤดูหนาวเท่านั้น แต่แค่นั้นมันไม่ได้เป็นปัญหาสำหรับผมแน่ๆถ้าคิดถึงผลที่จะได้มาแล้ว

 
 

ปู่ครับปู่คิดว่าล็อคประตูหน้าแล้วผมจะไม่มีทางเข้าไปได้อย่างนั้นใช่ไหม เข้าข้างหน้าไม่ได้ก็เข้าข้างหลังซิ ง่ายจะตาย ผมยืนทำใจให้สงบอยู่ซักพักก็จัดการปีนอ้อมกำแพงข้ามไประเบียงฟังตรงข้ามทันที

 

 

 

 

 

 

 

ดูถูกปาร์คชานยอลหลานรักคนใหม่ของปู่มากไปหน่อยนะปู่!!!

 

 

 

 

 

 

 

ขายาวของผมปีนเหยียบระเบียงของตัวเองได้ ก็รีบเอื้อมมือออกไปคว้าราวระเบียงของอีกฝั่งไว้ซะก่อนที่จะยกขาข้างนั้นก้าวพาดข้ามไปอีกฝั่ง สายตาผมเผลอมองไปข้างล่างชั่ววินาทีนึง เล่นเอาขาสั่นเหมือนกันครับ จริงๆมันก็แค่ชั้นเดียวไม่ได้สูงมากซักเท่าไหร่ และผมก็ไม่ได้เป็นคนกลัวความสูงอยู่แล้ว แต่เพราะมันมืดจนมองไม่ค่อยเห็นมากกว่าเนี่ยละที่ทำให้ผมรู้สึกแอบเสียวขึ้นมานิดนึง

 

 

 

“เสียวตกใช่ไหมล่ะ”

 

“ก็นิดหน่อยหนะ”

 



















 



เดี๋ยวนะ!!!?

 



















 



 “ปะ..ปู่!!!

 

“แกรีบปีนกลับไปก่อนที่แกจะไม่มีโอกาสได้กลับไป”

 

 

ผมเงยหน้าขึ้นมาก็แทบจะหัวใจวาย ก็เล่นเห็นหน้าแก่ๆของปู่ระยะประชิดแบบนั้น ไม่ได้กลัวคุณปู่หรอกนะบอกไว้เลยครับ ผมแค่กลัวตกลงไปข้างล่างมากกว่าถึงรีบปีนกลับมาฝั่งระเบียงของตัวเอง

 

 

“หึ...จะชนะข้ามันเร็วไปไอ้เด็กยังไม่สิ้นกลิ่นน้ำนม”

 

“ฝากไว้ก่อนนะปู่”

 


 

สุดท้ายก็ต้องมานอนกอดหมอนข้างอยู่ในห้องตัวเอง อะไรกันวะ!!! ทำไมปู่ถึงรู้ทันแผนการของเราได้ ให้ตายเถอะผมไม่น่าพลาดเลย นี่ผมพลาดไปตอนไหนกันนะปู่ถึงรู้ได้ หรือว่าปู่ต้องเคยทำแบบนี้มาแล้ว ใช่แน่ๆเลยครับ แล้วไงละทีนี้

 

 

 

 

 

 

 

คิดถึงพี่แบคฮยอนจังเลย อยากนอนกอดอยากหอม....

 

 

 

 

 

 

 

อยากไปหมด อยากครับอยาก!!!


















 

 



 

ลมหนาวเย็นพัดประทะหน้าต่าง แสงแดดอ่อนๆในยามเช้าสาดส่องเข้ามา อากาศแบบนี้มันช่างชวนให้น่านอนต่อเสียเหลือเกิน ถ้าไม่ติดที่วันนี้ผมต้องไปโรงเรียน แต่กว่าเมื่อคืนจะได้หลับก็ปาเข้าไปจะตีสามกว่า แล้วนี่ผมต้องมาตื่นเช้าแบบนี้อีก ขอนอนต่ออีกหน่อยแล้วกันครับไม่ไหวจริงๆ

 

 

 

 

 

 

 

 

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

 

 

“ชานยอลตื่นได้แล้ว เดี๋ยวไปโรงเรียนสายนะ”

 

 

 

 

 

 

 

หื้ม? เสียงพี่แบคฮยอนนิ  มาปลุกผมซินะ

 

 

 

 

หูผมได้ยินเสียงหวานเรียกจากหน้าประตูทั้งๆที่เปลือกตาของผมยังคงปิดอยู่เหมือนเดิม ดีเลยเนียนทำหลับต่อเดี๋ยวก็ต้องเข้าปลุกผมใกล้ๆ เผลอๆเดี๋ยวจะมาแอบลักหลับผมอีกนั่นล่ะ งั้นขอมอร์นิ่งคิสตอนเช้าให้ชื่นใจหน่อยแล้วกัน เสียงฝีเท้าเดินเข้ามาใกล้ๆผมเรื่อยๆ  ผมก็ยังคงเนียนหลับตาต่อไปเรื่อยๆเหมือนกัน สุดท้ายเสียงเดินก็หยุดลงที่ข้างเตียง

 

 

 

 

 

 

 

ปลุกเลยครับ อยากปลุกผมแบบไหนปลุกเลยครับผมยอม...

 

 

 

 

 

 

 

“ตื่นได้แล้วเจ้าเด็กนี้ ไปโรงเรียนวันแรกก็จะสายเลยหรือยังไง!!!

 

 

 

 

 

 

 

 

ช๊ะ!!! เสียงนี้!!

 

 

 

 

 

 

 

 

ม่ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยย!!!!!!!!!!!!!

 

 

 

 

 

 

 

เช้าที่แสนจะหดหู่ที่สุดในชีวิตของผม ออกมาก็ไม่ได้มอร์นิ่งคิสเลย เมื่อคืนก็อดนอนกอดร่างเล็ก ก็ตาแก่นั้นเล่นจับผิดเป็นนักโทษเลย พูดถึงปู่คิดถึงหน้าปู่ตอนเมื่อเช้าแล้วเล่นเอาผมตื่นตาสว่างแถมต้องรีบลุกออกไปเรียนให้ไว คิดว่าเป็นพี่แบคฮยอนมาปลุก แต่พอลืมตามาเท่านั้นละ บอกได้คำเดียวคับ หลอน ยิ่งเรื่องเมื่อคืนที่โผล่เข้ามาอีกเล่นเอาหลอนสุดๆเลยครับบอกตรงๆ วันนี้พี่แบคฮยอนก็ดันมีเรียนตอนบ่ายอีก

 

 

 

 

 

 

 

พระเจ้าจะไม่ให้โอกาสผมได้อยู่กับพี่แบคฮยอนสองต่อสองบ้างหรือยังไงนะ

 

 

 

 

 

 

 

กริ้วครับ ชยอลกริ้ว!!!!!

 

 

 

 

 

 

ผมนั่งรถประจำทางไปโรงเรียนต่อเดียวถึง มันไม่ไกลจากบ้านมากนัก แต่คนบนรถเนี่ยซิจะเยอะอะไรขนาดนี้ครับ ไม่เคยขึ้นรถประจำทางกันหรือยังไง ผมยืนอยู่ด้านหลังของรถ ใส่หูฟังฟังเพลง สายตาก็มองบรรยากาศข้างทางไปเรื่อยๆ บรรยากาศของการเป็นนักเรียนที่เกาหลีกลับมาอีกครั้ง ทำให้ผมนึกถึงสมัยก่อนที่ยังเรียนอยู่ที่นี้

 

 

 

“โอ๊ะ!!

 

 

 

อยู่ๆก็มีผู้ชายใส่เครื่องแบบโรงเรียนเดียวกับผม เซล้มลงไปนั่งที่พื้น เพราะโดนผู้ชายตัวใหญ่กว่ากำลังรีบลงจากรถชนเข้าอย่างจัง ดูจากข้างหลังแล้วรูปร่างดูเล็กบอบบางเหมือนพี่แบคฮยอนของผมเลยให้ตายเถอะ

 

 

 

 

 

 

 

นี่คิดถึงพี่แบคฮยอนอีกแล้วนะปาร์คชานยอล คิดถึงจัง....

 

 

 

 

 

 

 

ผมรีบเดินเข้าไปช่วยพยุงคนนั้นให้ลุกขึ้นมา หล่อเลยไหมละครับ ก็ผมเป็นพระเอกของเรื่องนี้ซะด้วย จะไม่เข้าไปช่วยก็คงจะยังไงอยู่ คนมันหล่อทั้งใจและหน้าตา จริงไหมละครับ...

 

 

 

“เป็นไรมากไหม?

 

“เออ...ขอบคุณฮะ”

 

 

 

ผู้ชายคนนั้นเงยหน้ามามองผมทันทีที่ผมเข้าไปช่วยพยุงให้ลุกขึ้นมา แต่แล้วผมก็เหมือนตกอยู่ในภวังค์ ใบหน้าของผู้ชายคนนี้สวยอย่างกับผู้หญิง ดวงตาที่ดูเป็นประกาย ขนตายาวเป็นแพร ริมฝีปากบางรับกับจมูกจมูกโด่งเล็กเชิดๆแบบนั้น

 

 

 

 

 

 

นี่ผู้ชายอย่างนั้นเหรอเนี่ย!?

 

 

 

 

 

 

“ไม่เป็นไรครับ ถึงป้ายแล้วขอตัวก่อนนะ”

 

“อ้อฮะ ขอบคุณอีกครั้งนะฮะ”

 

“ไม่เป็นไรครับ”

 

 

 

 

 

 

ผมช่วยผู้ชายหน้าสวยคนนั้นเสร็จรถประจำทางก็ถึงป้ายโรงเรียนพอดี ผมจึงรีบเดินลงไปก่อนที่รถจะออกเสียก่อน ตอนนี้ผมได้แต่เดินอยู่ในโรงเรียนมองดูบรรยากาศรอบๆไปเรื่อยๆ บอกได้คำเดียวว่าโรงเรียนสวยมากครับ เพราะโรงเรียนนี้เป็นโรงเรียนมีชื่อที่สุดในกรุงโซล คุณพ่อนี่ช่างเลือกโรงเรียนได้ดูดีมีรสนิยมเหมาะกับผมมากอยู่หรอก แต่ตอนนี้ผมกำลังรู้สึกว่า...

 

 

 

 

 

 

 

โรงเรียนนี้มันกว้างไปไหมครับเนี้ย!!!

 

 

 

 

 

 

 

 

สองขายาวๆของผมเดินไปมาตามแผนที่ในเอกสารที่ถืออยู่ แต่ทำไมผมยังหาห้องพักครูไม่เจออีกล่ะเนี่ย แล้วผมจะไปห้องเรียนถูกไหมละครับทีนี้

 

 

 

“เอ่อ ขอโทษนะ ให้เราช่วยไหมฮะ”

 

 

 

ผมหยุดมองตามเสียงที่เหมือนจะเข้ากำลังช่วยผมไว้ และก็ไม่ได้เป็นใครที่ไหนที่เข้ามาทักผมหรอกครับ ก็ร่างบางหน้าสวยคนที่ผมช่วยไว้บนรถประจำทางคนนั้นเอง

 

 

 

“อ้าวคุณนั้นเอง”

 

“ให้เราช่วยไหม”

 

“ก็คงต้องเป็นอย่างนั้นละครับ”

 

“เราลู่หานนะ”

 

“ยินดีที่ได้รู้จักครับ...”

 

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

 

“ลู่หาน”













_________________________________________________________________



 1 คอมเม้นต์ = 1 กำลังใจในการอัพต่อ 

 หลายคอมเม้นต์ไรท์จะมาอัพให้นะ 





>>อย่าลืม!!! ช่วยกันติดแท็ #14YOCB <<

 Twiitter : 
@Rabbittwins2706 

คุยกันหน่อยนะ

     ตอนนี้ตัวละครออกมาอีกตัวแล้ว อาลู่ของเรามาแล้ว
ขอบคุณทุกคนที่ยังติดตามฟิคเรื่องเล็กๆเรื่องนี้มาตลอด
ช่วงที่ผ่านมาอัพช้ากว่าปกติเพราะเราต้อไปตจว.มา
ตอนนี้จะพยายามอัพให้บ่อยๆนะจ้า ยังไงอย่าลืมกันก่อนนะ
อ่านแล้วคอมเม้นต์ ติดแท็กเพื่อให้กำลังใจกันหน่อยนะ
จะได้รู้ว่าอย่างน้อยก็มีคนยังอยากอ่านเรื่องนี้อยู่บ้าง
ช่วงนี้อากาศหนาวแล้วรักษาสุขภาพกันด้วยนะ อย่าให้
ป่วยเหมือนเขากันละ หน้าหนาวแล้วใกล้วันคริสต์มาสแล้ว
แอบบอกว่าจะมีสเปวันคริสต์มาสแน่นอน ใครอยากอ่าน
ติดตามกันไปเรื่อยๆเลยนะ 

 



 




Minor!


Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
[Fic EXO] :: 14 years old {뭐해요?} :: [CHANBAEK] ตอนที่ 19 : :: 14 years old {뭐해요?} :: Sixteen 100% , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 3541 , โพส : 133 , Rating : 55 / 11 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6

#133 : ความคิดเห็นที่ 5678
ปู่โหดจุง๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕
Name : fernnnnn [ IP : 223.206.134.71 ]
Email / Msn: -
วันที่: 15 เมษายน 2557 / 03:40

#132 : ความคิดเห็นที่ 5622
พี่ลู่มาทำระ ...? คุณปู่นี่จริงๆเลย5555555 ทำชยอลกริ้ว!!!
Name : fffreshyy< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ fffreshyy [ IP : 115.67.35.107 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 13 เมษายน 2557 / 18:03


#131 : ความคิดเห็นที่ 5606
เมื่อไหร่ไรท์จะมาอัพต่อ รู้มั้ยชั้นเข้ามาดูและเจ็บหัวใจทุกวันเลย TT
Name : kikikaow< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ kikikaow [ IP : 101.109.202.158 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 12 เมษายน 2557 / 14:53

#130 : ความคิดเห็นที่ 5494
ปู่แสบจิงๆ 
PS.  ...จ ะ เ ก็ บ เ ท อ ไ ว้ ใ น ค ว า ม ท ร ง จำ ต ล อ ด ไ ป...
Name : ★MeonJi?...★< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ★MeonJi?...★ [ IP : 118.173.14.127 ]
Email / Msn: da_7678(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 6 เมษายน 2557 / 14:40

#129 : ความคิดเห็นที่ 5389
มีลู่หานก้ต้องมีเซฮุนสินะ
Name : ฟิวตี้ อม'ยิ้มม< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ฟิวตี้ อม'ยิ้มม [ IP : 171.6.175.248 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 4 เมษายน 2557 / 08:27

#128 : ความคิดเห็นที่ 5357
ตบกะหนูมั้ยปู่!! แหม่! พูดแล้วขึ้นครับ พูดแล้วขึ้น!! ฮึ่มมมมม!!
บังอาจมาขวางแผนการอันแก่นเฉี๊ยวของ ท่านปาร์คได้ซะนี่ ฮู้ๆๆๆๆ ><
อาลู่อ่าา ลื้อรู้มั้นลื้อโคตรน่ารักเลออ < อรั๊ยยย ชอบไคโด้อ่ะแบบ กวนกันได้มันมากกกก
'พ่อของลูกโด้' >./////////////////.
Name : ZozayPim [ IP : 49.48.248.111 ]
Email / Msn: pim_youngmin(แอท)hotmail.com
วันที่: 2 เมษายน 2557 / 11:21

#127 : ความคิดเห็นที่ 5172
ปู่รู้ทันแล้วก็ขัดไปซะทุกเรื่องเลยนะเนี่ย -0-
Name : justyou__< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ justyou__ [ IP : 171.99.0.33 ]
Email / Msn: bicez.gty(แอท)gmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 22 มีนาคม 2557 / 15:40

#126 : ความคิดเห็นที่ 5025
๕๕๕๕ ปู่เคยทำมาแล้วใช่มั้ยยยย สงสารชยอลเบาๆ โอ๋ๆ ไม่เอาไม่ร้องนะ
Name : khao-chae< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ khao-chae [ IP : 182.52.182.24 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 มีนาคม 2557 / 14:16

#125 : ความคิดเห็นที่ 4915
งึมงัมๆ
Name : kctaoey< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ kctaoey [ IP : 58.11.3.121 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 12 มีนาคม 2557 / 12:33

#124 : ความคิดเห็นที่ 4908
จะดราม่าใช่มั้ยยยยย ทำไมชานยอลทำแบบนี้ละะะ ;________;
Name : punchy101< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ punchy101 [ IP : 180.180.84.167 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 12 มีนาคม 2557 / 09:41

#123 : ความคิดเห็นที่ 4770
เสี่ยวลู่ววว ~ //ปู่ทึกนี่ขัดตลอดตลอดอ้ะ
Name : Muay' [ IP : 171.101.35.148 ]
Email / Msn: tanchanitpadeekul(แอท)gmail.com
วันที่: 6 มีนาคม 2557 / 20:55

#122 : ความคิดเห็นที่ 4378
ตรงสปอยคือระ????? ห่วงหลานนี่เอง คุณปู่ 5555 หมดห่วงแล้วก็กลับบ้านซักที ยอลอยากสวีทจะแย่แล้ว55
PS.  ตามตรงเราชอบทุกคู่นะ - Chanbaek - Kaido - Hunhan - Krislay - Chenmin Taoho
Name : ชานแบค.< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ชานแบค. [ IP : 180.180.81.206 ]
Email / Msn: porpapha_(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 กุมภาพันธ์ 2557 / 19:50

#121 : ความคิดเห็นที่ 4365
ฮาปู่อ่ะ รู้ทันอีกล่ะ
Name : JU_N' JOY< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ JU_N' JOY [ IP : 124.120.3.85 ]
Email / Msn: kanlayarat-990(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 19 กุมภาพันธ์ 2557 / 17:38

#120 : ความคิดเห็นที่ 4335
อร๊ายยย><
ปู่จะร้ายไปไหน5555555555555555
Name : ;viewweiv< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ;viewweiv [ IP : 49.48.61.177 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 16 กุมภาพันธ์ 2557 / 18:21

#119 : ความคิดเห็นที่ 4312
ปู่จะเก่งไปถึงไหนค่ะ
ลู่มาเเล้ววว><
PS.  ชานเเบค บันไซ!!!!!ไคโด้ จงเจริญ
Name : กุ๊กกุ๋ย~< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ กุ๊กกุ๋ย~ [ IP : 101.51.254.225 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 15 กุมภาพันธ์ 2557 / 08:37

#118 : ความคิดเห็นที่ 4183
ฟินไคโด้ >////< "เตี้ยของดำ เตี้ยของดำ" อ๊ายยๆฟินตัวแตก >////< จะสงสารหรือสมนํ้าหน้าชานยอลดีล่ะเนี่ย 5555 คุณปู่ขัดจังหวะตลอด ชานยอลแกอย่าแอบหวั่นไหวกับ ลู่หานนะ แกต้องมีแบคฮยอนคนเดียวนะเว้ยยย
PS.  สามีหนูชื่อ \"KRIS\"
Name : EARN:]]]]]]]]]]]]< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ EARN:]]]]]]]]]]]] [ IP : 171.5.193.231 ]
Email / Msn: earn-kris(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 กุมภาพันธ์ 2557 / 19:27

#117 : ความคิดเห็นที่ 3814
เหนือชานยอล ยังมีคุณปู่ ปู่แม่ ง ร้ายกาจกว่าชานยอลอีก
PS.  เป็นทอม มันผิดตรงไหน แค่รักเดียว ใจเดียวก็พอแล้วนิ
Name : NanZa< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ NanZa [ IP : 223.206.250.11 ]
Email / Msn: nan_kung.za(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 25 มกราคม 2557 / 21:53

#116 : ความคิดเห็นที่ 3810
คุณปู่จะกลับแล้วเหรอเนี่ย
PS.  Love Korea
Name : Kim-kibom< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Kim-kibom [ IP : 111.84.50.124 ]
Email / Msn: chutiwan318(แอท)gmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 25 มกราคม 2557 / 21:01

#115 : ความคิดเห็นที่ 3788
ลู่หานนนคนสวยย ทำไมปู่ชอบมาขัดจังหวะจัง เมื่อไหร่จะกลับบ้านไปสักทีนะ -_-
PS.  chanbaek คือโลกของฉัน
Name : A-sujiGoZziii< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ A-sujiGoZziii [ IP : 223.205.249.27 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 25 มกราคม 2557 / 16:31

#114 : ความคิดเห็นที่ 3604
อาลู่วววว >< ปู่นะปู่ เฮ้อ
Name : moofern< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ moofern [ IP : 124.120.210.112 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 15 มกราคม 2557 / 22:59

#113 : ความคิดเห็นที่ 3567
ปู่ขัดตลอดดด ขัดได้ขัดดีจริงๆ !
ชายปาร์คนี่หลงพี่แบคมากเลยนะ อะไรๆ ก็พี่แบคๆๆๆๆ
ลู่หานนน ทำไมแลดูติ๋มล่ะ หื้มมมม
Name : aPaBo [ IP : 115.87.64.177 ]
Email / Msn: -
วันที่: 15 มกราคม 2557 / 15:09

#112 : ความคิดเห็นที่ 3468
เปิดตัวอาลู่ละ ว่าแต่ปู่นี่รู้ทันตลอดเลยนะ
Name : Clothia< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Clothia [ IP : 58.8.144.65 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 12 มกราคม 2557 / 11:22

#111 : ความคิดเห็นที่ 3156
ชอบของชานแบคมาก ถุงมือน่ารักสุดๆถึงมันจะไม่เท่ากันแต่มันก่อดีนะ อีกมือใส่ถุงมือไว้อีกมือนึงจับกันไว้บางทีมันอาจจะอุ่นกว่าใส่ถุงมือทั้งสองข้างซะอีก Ferniamexotic@gmail.com
Name : Fern Suphaphon< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Fern Suphaphon [ IP : 49.230.79.4 ]
Email / Msn: ferniamexotic(แอท)gmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 6 มกราคม 2557 / 09:52

#110 : ความคิดเห็นที่ 3138
อ่ะๆ ไอ้ติ๋มออกโรง อิอิออ แต่ว่า คุณปู่นี่ ตัวมาร จัดจังหวะจีงๆ 545
PS.   สตอเบอรี่ช่างจิ้นนนนน (สตอเบอรี่วีไอพี)
Name : strawberri_mania< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ strawberri_mania [ IP : 111.84.66.225 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 4 มกราคม 2557 / 12:22

#109 : ความคิดเห็นที่ 2935
โง่ยยยย ปู่แสบจริงๆ555555555 ว่าแต่ลู่หานเป็นแค่เพื่อนกับเซฮุนใช่ไหม?
PS.  ยินดีที่ได้รู้จักนะ
Name : JHLR'< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ JHLR' [ IP : 115.67.229.38 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 ธันวาคม 2556 / 08:13

หน้าที่ 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

SOSO Simulation of Soul Online

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android