[NCT] -Triangle- [MarkNoMin] #MarkMin #Nomin

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 143 Views

  • 1 Comments

  • 19 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    143

    Overall
    143

แนะนำเรื่องแบบย่อๆ
เธอกับเขาและเรื่องของเรา [Loading...10%]


ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
แฟนฟิคเรื่องนี้ถูกอัพโหลดจากไอโฟน 
หน้ากระดาษและตัวอักษรอาจจะเพี้ยนเล็กน้อยค่อนปานกลาง
สามารถติชมได้ตามใจชอบและกราบขอบพระคุณที่หลงกดเข้ามาค่ะ 
-/|\-

เรื่องในตอนนี้ อัพเดท 18 ก.ย. 59 / 20:33

บันทึกเป็น Favorite






เธอกับฉัน



 ความรู้สึกของนาแจมินมันเปลี่ยนไปตั้งแต่วันที่เขาเมาและเผลอไผลหลับนอนกับเพื่อนสนิทของตัวเองที่มีแฟนเป็นตัวเป็นตนอยู่แล้ว มันผิดบาปแต่ก็ยังเลือกที่จะทำ 

 "แจมินวันนี้พี่มาร์คไปซ้อมยูโดตอนเย็นว่างอ่ะไปเที่ยวกัน"

 คำว่าเที่ยวกันของอีเจโน่มักจะมีความหมายแฟงเสมอ...ซึ่งมักจะจบลงบนเตียงนอน

 แจมินเหนื่อยกับการที่ต้องมานั่งปั้นหน้ายิ้มให้กับเพื่อนสนิทแม้ในใจนั้นอยากจะร้องไห้ออกมาเพียงใดก็ตาม ใจหนึ่งก็รู้สึกดีแต่อีกใจหนึ่งก็รู้สึกผิด ผิดที่กำลังทำตัวน่ารังเกียจแย่งความรักของเพื่อนมาจากอีกคน

 "ได้สิ" แต่ก็ยังตอบตกลง 

 "ไปไหนดี อยากดูหนังไหม?"

 "แล้วแต่เลย" 

 "แล้วแต่ทั้งชาติ" เด็กผู้ชายที่ตัวสูงไล่เลี่ยกันกลอกตาไปมาด้วยความเบื่อหน่าย มิอผลักเพื่อนสนิทให้กลับไปนั่งที่อย่างเดิม มือยกขึ้นจัดเสื้อนักเรียนของตัวเองให้เข้าที่ "หัดคิดเองบ้างดิ"

 "ไม่เอาหน่าเจโน่นายอยากดูอะไรฉันก็ดูอันนั้นแหละ" 

 "พรุ่งนี้วันเสาร์งั้นวันนี้ไปบาร์กัน"

 "..." เด็กชายไม่ได้ตอบเพียงแต่เงียบมองใบหน้าที่ไม่ค่อยสบอารมณ์ของเพียง ตั้งแต่เกิดเรื่องครานั้นแจมินเองก็ไม่ได้แตะต้องแอลกอฮอล์อีกเลย 

 "ไม่ตอบก็จะถือว่าตกลง"

 "โอเคฉันเคยขัดใจนายหรือไง?"

 "น่ารักมากคนดี" มือใหญ่วางแหมะลงบนเส้นผมนุ่มลื่นก่อนจะขยี้ให้ยุ่งพอประมาณอย่างที่ตั้งใจไว้  นาแจมินหัวอ่อนและเชื่อฟังกันอยู่เสมอไม่ว่าเขาจะพูดหรือว่าสั่งให้ทำอะไรก็ตามเพราะแบบนี้เขาถึงได้ชอบเพื่อนตัวเองมากยังไงหล่ะถ้าย้อนเวลากลับไปได้ก็คงจะไม่ตอบตกลงคบกับพี่มาร์คไปหรอกแต่จะให้เลิกกันแล้วมาคบกับนาแจมินนั่นก็ทำไม่ได้อีกเช่นกัน พี่มาร์คเป็นคนดีและไม่มีความผิดมากพอที่จะให้เลิก 



 ย้อนกลับไปเมื่อสองอาทิตย์ก่อนที่งานวันเกิดของอีแทยงพี่ชายชมรมดนตรีคนสนิทของทั้งแจมินและเจโน่ วันนั้นเรียกได้ว่าเป็นวันปล่อยผีของเด็กทั้งหลายเลยก็ว่าได้ งานจัดขึ้นที่บ้านพักตากอากาศตีนภูเขาของพี่แทยง ปาร์ตี้โฟม แอลกอฮอล์ไม่อั้นตามสไตล์คนดื่มจัดและเสรีกัญชา เหมือนมันได้เปิดโลกใหม่ของแจมินที่วันๆเอาแต่นั่งเล่นเกมส์อยู่ในห้องพักอุดอู้ 

 เพียงแค่ครั้งแรกที่ลองก็ทำให้สติล่องลอยจนไม่อยู่กับเนื้อกับตัว เขาจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าตัวเองกระโดดลงสระว่ายน้ำที่เต็มไปด้วยโฟมและนัวเนียกับสาวรุ่นพี่ไปกี่ครั้ง ยกแอลกอฮอล์ดื่มไปกี่แก้ว ความรู้สึกมันทั้งสนุกและแปลกใหม่ มอมเมาให้นาแจมินหลงไหลจนผุดไม่ขึ้น
 
 เขาพึ่งค้นพบว่าตัวเองชอบปาร์ตี้แบบไหนและสิ่งที่พี่แทยงจัดนั้นถือว่าตอบโจทย์มากที่สุด ทั้งตัวเขาและเจโน่เองก็ดื่มหนักเสียจนจะผยุงตัวเองไว้ไม่ไหว บ้านช่องเรียกได้ว่าเละเทะไม่น่าดูเป็นอย่างมาก

 ความรู้สึกของการดูดกัญชามันเป็นแบบนี้นี่เอง เขาชอบแสงไฟวิบวับที่ถูกติดอยู่จนทั่วบริเวณบ้านรู้สึกได้ถึงว่าตัวเองล่องลอยอยู่ในอวกาศ ชอบกลิ่นน้ำหอมของคนหลายคนที่รุมล้อมเข้ามาใกล้ ชอบริมฝีปากร้อนๆนุ่มๆและกลิ่นลมหายใจที่ผสมปนเปกับนิโคตินที่ทาลแนบชิดลงมา ถึงจะจำเรื่องราวทั้งหมดไม่ค่อยจะได้แต่จำเหตุการณ์ในห้องนอนรับแขกของพี่แทยงได้เป็นอย่างดี 

 นาแจมินเพียงแค่จะเดินมาเข้าห้องน้ำก่อนจะกลับไปปาร์ตี้ต่อให้ยับจนถึงเช้า มือเล็กถูกฉุดด้วยมือที่ใหญ่กว่าของคนที่ตัวสูงกว่า พี่ยองโฮหรือเรียกให้ถูกก็คือแฟนของพี่แทยง ไม่รู้ว่าพี่ยองโฮเมาหรือแจมินเองกันแน่ที่เมา ริมฝีปากร้อนแนบชิดติดกันในทันที แปลกใหม่จนตั้งตัวไม่ถูกแต่ก็เผยอปากรับสัมผัสหวิวนั่น มือเรียวเล็กเลื่อนไปโอบท้ายทอยของคนอายุมากกว่า ขยุ้มกลุ่มผมนิ่มเพื่อระบายความรู้สึก ส่งเสียงอื้ออึงเป็นระยะ 

 'อืมมม' และเพียงไม่นานก็ถูกผละออกให้ดึงสติที่เหลืออยู่น้อยกลับมา ทั้งหมดเกิดขึ้นอย่างนวดเร็ว เสื้อผ้าหน้าผมยับยู่ยี่เหมือนไปผ่านสมรภูมิรบมาและพี่ยองโฮก็เดินเป๋ออกไปทิ้งให้แจมินยืนโงนเงนอยู่กับความรู้สึกปั่นป่วน

 แต่มันได้รับการเติมเต็มจากเจโน่ เขาไม่รู้ตัวว่าไปเจอเจโน่ตอนไหนรู้อีกทีก็ตอนที่แผ่นหลังแนบชิดติดประตูห้องนอนรับแขกในบ้านของพี่แทยง ริมฝีปากแนบชิดไม่ห่างกันแม้แต่วินาทีเดียวและเสื้อเชิ๊ตหลุดลุ่ยกระดุมหล่นตามรายทาง เหมือนการที่จะพาตัวเองไปถึงเตียงนอนจะไม่เร็วดั่งใจ ร่างสูงสมส่วนของเจโน่ผลักแจมินให้นอนลงบนพื้นพรมห้อง เท้าเขี่ยปิดประตูจนเกิดเสียงดัง 

 ยามที่เจโน่ยืดตัวขึ้นและถอดเสื้อยืดสีเข้มนั่นทิ้งมันดูฮอตและเพิ่มองศาในร่างกายของแจมินได้มาก 

 เขาชอบกลิ่นนิโคตินที่ลอยติดมากับลมหายใจของเจโน่ยามที่ริมฝีปากสัมผัสขบเม้มกัน ชอบเสียงน่ารังเกียจที่เกิดขึ้นจากการจูบนั่นที่ดังไปทั่วทั้งห้อง เสียงอื้ออึงระบายอารมณ์น่ารังเกียจทีหลุดออกจากปากของนาแจมินอยู่บ่อยครั้ง...ในเวลานี้ชอบทุกอย่างที่อีเจโน่กำลังทำ 

 ทำซ้ำแล้วซ้ำอีกคล้ายกับคนที่เสพติด

 ซ้ำแล้วซ้ำอีกจนหลับเป็นตายกันไปข้าง

.
.
.
.

10% Loading 

ส่งสารรรรร : คนเขียนจะมาต่อเรื่องนี้ให้ครบ100%เต็มทันทีที่สอบกลางภาคเสร็จค่ะ (' ')


ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ MIRPUMPUI จากทั้งหมด 5 บทความ

บทวิจารณ์

เขียนบทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

เขียนคำนิยม

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

1 ความคิดเห็น

  1. #1 tiew
    วันที่ 18 กันยายน 2559 / 20:55
    โอ้ยยตายยมีความแซ่บบบ

    นี่มันรัก3เศร้าจริงงๆๆๆ

    สงสารรมาร์คคึเลย
    #1
    0
พิมพ์เลขที่เห็น