สวัสดีผู้เยี่ยมชม [ เข้าระบบ | สมัครสมาชิก ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

Lord of the Kings ผมเนี่ยนะ จอม ธ แห่งสามโลก!

ตอนที่ 5 : Chapter 4 : พิธีกรรม


     อัพเดท 2 พ.ค. 56
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/แฟนตาซี
Tags: fantasy, light novel, king, prince, พระราชา, เจ้าชาย, shonen, สงคราม, การผจญภัย, คลายเครียด
ผู้แต่ง : Coffee Milk ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Coffee Milk
My.iD: http://my.dek-d.com/pop_pot_pop
< Review/Vote > Rating : 97% [ 8 mem(s) ]
This month views : 45 Overall : 2,033
75 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 60 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
Lord of the Kings ผมเนี่ยนะ จอม ธ แห่งสามโลก! ตอนที่ 5 : Chapter 4 : พิธีกรรม , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 124 , โพส : 2 , Rating : 5 / 1 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด



ตอนที่ 4 พิธีกรรม

 

“งั้นก็หมายความว่าถ้าจะถอดสร้อยออก ท่านต้องเป็นคนถอดให้”

“ใช่” ผมตอบ ขอขยายความอีกนิด ในโลกของผม การทำทะเบียนผู้ที่พลังแฝงพิเศษจะทำโดยการเก็บพลังลมปราณที่เขาคนนั้นถ่ายทอด เนื่องจากลมปราณของทุกคนมีความแตกต่างกัน มีความเป็นเอกลักษณ์ สามารถตรวจสอบได้ไม่ต่างจากลายนิ้วมือ

“วันนี้ผมขอตัวไปรายงานหัวหน้าหน่วยนะขอรับ”

“อืม เอาสิ ว่าแต่วันนี้นายมีภารกิจด้วยใช่หรือเปล่า”

“ขอรับ ต้องออกไปทำที่เขตปกครองนอกกำแพงเมือง”

“เขตปกครองอะไร”

“เขตปกครอง เร็นขอรับ”

 “เกิดอะไรขึ้นงั้นเหรอ”

“แค่ส่งข่าวคราวเท่านั้น แต่ข่าวที่ว่าเป็นเรื่องที่ควรรู้กันแค่ในหมู่เซียน 7 เลยใช้เซียนที่ยศต่ำกว่าทำภารกิจแทนไม่ได้ ผมจะไปส่งข่าวให้เซียน 7 สองสามคนที่ดูแลเขตปกครองเร็นอยู่”

“อืม เข้าใจแล้วล่ะ โชคดีนะ”

“ขอบคุณมากขอรับ”

 

เนื่องจากฟูยุซึ่งเป็นครูฝึกส่วนตัวของผมไม่อยู่ วันนี้ทั้งวันจึงไม่มีการเรียนวิชาที่ต้องใช้แรง ส่วนตามตารางอื่นๆของวันนี้ ผมเรียนวิชาทั่วไปอย่างวิชาคำนวณและวิทยาศาสตร์ ขอบอกไว้ก่อนว่าผมไม่ได้เก่งขั้นเทพอะไรแต่มันก็เป็นวิชาที่เวลาเรียนแล้วทำให้รู้สึกว่าไม่น่าเบื่อเหมือนวิชาท่องจำ

หลังจากเรียนเสร็จ ผมถูกพาไปดูสถานที่สำหรับประกอบพิธีกรรม สถานที่ดังกล่าวคือชั้นบนสุดของตำหนักใหญ่ ที่ทำพิธีเป็นแท่นหินทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้าขนาดใหญ่ มันสูงพอประมาณ ถ้าให้เดาที่ตรงนั้นผมคงต้องลงไปนอน ฐานของแท่นหินเต็มไปด้วยอักขระโบราณ รอบๆมีคบไฟตั้งอยู่ ชั้น 7 ของตำหนักใหญ่ถือเป็นชั้นเดียวในวังที่ไม่มีหลอดไฟ ในโลกของผมสิ่งที่เสมือนเป็นไฟฟ้าก็คือพลังงานจากหินชนิดหนึ่ง หินชนิดนี้จะค่อยๆสลายตัวทีละน้อยและระหว่างที่มันสลายตัวก็จะให้พลังงาน เราเพียงแค่นำสายโลหะต่อจากแหล่งพลังงานที่มีหินนั้นเป็นองค์ประกอบเข้ากับหลอดไฟหรือเครื่องใช้พลังงานต่างๆ โลกของผมจึงไม่มีสายส่งไฟ แต่บ้านแต่ละหลังจะมีวงจรเฉพาะในบ้าน แต่ละบ้านต้องนำเงินไปซื้อหินชนิดนี้ซึ่งหาซื้อได้โดยทั่วไป ความสามารถของมันนั้นถือเป็นเรื่องอัศจรรย์แค่ก้อนประมาณ 1 กำมือ ก็สามารถให้พลังงานเครื่องใช้ทุกชนิดในบ้านขนาดกลางได้ถึงหนึ่งปีเต็ม

หลังจากที่รับประทานอาหารเย็นเสร็จ เซียนระดับ 7 ที่เวียนมาอารักขาผมวันนี้คือ มาริอาน่า เซียนสาววัย 26 ปีและถือเป็นผู้หญิงคนแรกที่ได้รับยศระดับ 7 ด้วย สายที่เธอเลือกคืออาวุธเช่นเดียวกับฟูยุ ความจริงแล้วผมนึกว่าผู้หญิงที่ทั้งสวยและฉลาดอย่างเธอจะเป็นเซียนเวทย์เสียอีก อาวุธหลักที่เธอใช้คือง้าวและง้าวที่เธอใช้ก็มีชื่อเก๋ๆว่าง้าวนางพญางูขาว พลังของทักษะโจมตีที่เธอสามารถทำได้มากที่สุดคือ 11,000 point ในสภาวะวิกฤติ เป็นเซียร์เลือดงูซึ่งมีคุณสมบัติเฉพาะคือ เลือดที่ไหลเวียนในร่างกายมีองค์ประกอบเป็นไอออนของโลหะหนักชนิดหนึ่งมากทำให้เลือดของเธอมีสีเขียวเข้ม เลือดชนิดนี้หากฉีดเข้าไปในเส้นเลือดของคนอื่นอาจทำให้ถึงแก่ความตายได้และในกรณีที่ดื่มสดๆก็ตายเช่นกัน จึงไม่แปลกที่คนทั่วไปจะกล่าวขานว่าผู้หญิงตระกูลนี้ล้วนเป็นนางงูพิษ สวยทุกคน อันตรายทุกคน

เนื่องจากวันนี้เป็นวันปลดโซ่ตรวนพลัง มาริอาน่าจึงทำหน้าที่เป็นยามรักษาการณ์หน้าห้องแทนและนอกจากนี้ยังมีเซียนระดับสูงอีกคนจึงเข้ามาช่วยดูแลเพิ่มเติมด้วย เซียนคนดังกล่าวได้แก่ อิชิดะวัย 26 ปี ในตอนนี้เขาดำรงตำแหน่งรองหัวหน้าหน่วยรบว่าการกระทรวงกลาโหม อิชิดะเป็นเซียนระดับเอสเอส ถือดาบในตำนานชื่ออักษะทมิฬซึ่งมีพลังแฝงธาตุมืด พลังของทักษะโจมตีที่มากที่สุดคือ 21,000 point ในสภาวะวิกฤติ ตำแหน่งเซียนที่มากกว่าระดับ 7 คือ เอส และ เอสเอส ตามลำดับ แต่โดยทั่วไปแล้วการเลื่อนขั้นเป็นเอสกับเอสเอสทำได้ยากมากและก็มีเพียงแค่คนสองคนต่อแคว้นเท่านั้น ดังนั้นโดยทั่วไปเซียนระดับ 7 จึงถือเป็นกำลังรบที่แกร่งที่สุดแล้ว

พิธีกรรมถูกจัดขึ้นหลังจากที่ดวงอาทิตย์ลับหายไป ผมถูกนำตัวไปเปลี่ยนชุดและจากนั้นผมก็อยู่ในชุดคลุมสบายๆเหมาะแก่การทำพิธี ราว 2 ทุ่ม ผมถูกส่งตัวไปที่ห้องทำพิธีบนชั้น 7 ผู้ที่จะทำพิธีให้คือแม่ของผม นอกจากนี้ยังมีอดีตเซียน 7 ทั้งหลายที่ตอนกลายเป็นคุณตาคุณยายจอมขมังเวทย์ราว 7 คนยืนอยู่อยู่รอบแท่นพิธีด้วย นอกจากนี้ยังมีเซียนแพทย์หญิงอีกหนึ่งคนซึ่งถูกคัดมาเพื่อทำหน้าที่วางยาสลบโดยเฉพาะ

เมื่อสมควรแก่เวลา ผมก็ขึ้นไปนอนราบลงบนแท่นทำพิธี

“เอาล่ะ คาโอพอลูกตื่นขึ้นมาขอให้ตั้งสติดีๆ พลังของลูกจะเพิ่มระดับขึ้น ระวังและควบคุมมันให้ได้” แม่ว่า

“ครับแม่”

“พร้อมนะคาโอ”

“ครับ”

แม่หันไปส่งสัญญาณให้กับเซียนแพทย์ที่ประจำอยู่ทำการดมยาให้ผม

ไม่นานทุกอย่างก็พร่าเลือน สติที่มีค่อยๆเลือนหาย สุดท้ายผมก็หลับตาลงสนิท ไม่มีการรับรู้ใดๆอีก


ระหว่างที่ผมหลับไปนั้น ในห้องมีการสื่อสารมากมายที่ผมไม่รู้

“ในที่สุดก็ถึงเวลาแล้วเพคะ” ยายเฒ่าคนหนึ่งกล่าว

“ต้องทรงระวังอย่างมากนะเพคะ วิญญาณที่อยู่ภายในมันเรียกร้องอิสระมานาน ถ้าปลดโซ่ตรวนขั้นแรกแล้วให้หยุดทันทีเพราะถ้าเกินไปแค่นิดเดียวก็อาจจะจุดชนวนให้โซ่ตรวนทั้งหมดปลดออกด้วยตัวมันเองและองค์รัชทายาทจะตกอยู่ในอันตราย ที่สำคัญอาจจะไม่ใช่แค่องค์รัชทายาทแต่อาจเป็นคนทั้งเมืองเพคะ”

“ข้าเข้าใจดี” ควีนแห่งมัชฌิมกล่าวด้วยสีหน้าเรียบเฉยราวกับซ่อนความกังวลอยู่ลึกๆ ภาระอันหนักหน่วง ที่มีคนไม่กี่คนในแคว้นล่วงรู้ความลับ

“ความจริงไม่ต้องปลดโซ่ก็ได้มิใช่หรือขอรับ” ตาเฒ่าคนหนึ่งกล่าว

“มันก็จริงอย่างที่ท่านพูด แต่ตัวข้าในตอนนี้อ่อนแรงลงทุกวัน ถ้าไม่มีคนที่มีพลังเหนือใครมาทดแทนข้า ทั้งทวีปก็จะตกอยู่ในอันตราย เผ่ามังกรที่เหลืออยู่จะทำให้โลกนี้วุ่นวายอีกครั้ง พวกเขาคงก่อสงครามขึ้นมาอีก”

“แต่ความจริงนั้นเอ่อ ข้าพระองค์จะแน่ใจได้อย่างไร” ทันทีที่ถูกถาม องค์ราชินีถอนหายใจกับคำถามที่นางถูกถามซ้ำแล้วซ้ำเล่า

“ข้าเห็นแสงสว่างในตัวเขา” ทันทีที่นางกล่าวเหล่าจอมขมังเวทย์ทั้งก็หันมามองมาอย่างพร้อมเพรียง เมื่อเห็นภาพดังกล่าวก็สมควรแก่เวลาที่นางจะเอ่ยชี้แจงต่อไป

 “สีดำที่เปรอะเปื้อนนั้นหายไปตอนที่เขาถือกำเนิดใหม่แล้ว นับจากวันนั้น เขาก็เป็นผ้าขาวที่ข้าค่อยๆถักทอและถะนุถนอมมาเป็นอย่างดี”

“ขอรับพระองค์หญิง” ตาเฒ่าเงียบไป แพทย์หญิงที่นั่งอยู่ในห้องด้วยถูกส่งตัวออกไปเพราะพิธีกรรมนั้นค่อนข้างอันตราย ควีนค่อยๆแหวกเสื้อขององค์รัชทายาทออก ท่อนบนของเด็กหนุ่มเปลือยเปล่า หน้าท้องขาว มีกล้ามเนื้อนิดๆสมกับที่ได้รับการฝึกวิชาการต่อสู้มาพอประมาณ เธอวางมือทั้งสองบริเวณใต้สะดือของอีกฝ่ายจากนั้นก็ปรากฏอักขระเรืองแสงขึ้นที่หน้าท้องของเด็กหนุ่ม นางรวบรวมสมาธิ ทั่วร่างของนางเรืองเป็นแสงขาว เหล่าจอมขมังเวทย์ทั้งหลายที่ยืนอยู่รอบนอกต่างส่งต่อพลังลมปราณมาให้ผ่านทางสายใยสีขาวที่เชื่อมตัวพวกเขากับควีน

“คาถาปลดล็อคพันธนาการ!” และแล้วพลังมหาศาลก็ถูกส่งถ่ายสู่ร่างกายของเด็กหนุ่มอย่างรวดเร็ว
 

หลังจากที่ผมรู้สึกว่าทุกอย่างได้เงียบหายไป จู่ๆก็รู้สึกว่ามีตัวตนขึ้นมาในห้วงอากาศที่มืดดำ

 ผมรู้สึกทรมานมากขึ้นเรื่อยๆโดยเฉพาะที่บริเวณหน้าท้องใต้สะดือ

ทรมาณ

มากขึ้น มากขึ้น

บริเวณดังกล่าวเรืองแสงเป็นสีฟ้า มีบางอย่างที่ผมรู้สึกว่ามันอันตรายสุดๆกำลังจะออกมาจากตรงนั้น ผมได้ยินเสียงโหยหวนชวนให้สะอิดสะเอียน อากาศรอบตัวค่อยๆเปลี่ยนไปราวกับมันได้กลายเป็นไอบางอย่างที่อบอวลในขุมนรก

มันกำลังจะออกมา บางอย่างที่ผมในตอนนี้คงไม่อาจควบคุมมันได้...

ผมครางร้องอย่างเหลืออด! เสียงของผมดังกังวานทั่วเวิ้งอากาศเงียบ

เมื่อสุดจะทานไหว ร่างเรืองแสงรูปมังกรก็หลุดจากหน้าท้องผมไป สตินั่นดับวูบราวกับวิญญาณได้ออกร่างไปแล้ว

 

“พอได้แล้วเพคะ พอ!” ทันทีที่จอมขมังเวทย์คนหนึ่งกล่าวเตือน องค์ราชินีก็ดึงมือออก

แต่ดูเหมือนจะไม่ทัน เพราะหายนะได้บังเกิดขึ้นแล้ว

เด็กหนุ่มลืมตาขึ้นดวงตาสีที่เคยเป็นสีเทาหม่น บัดนี้เรืองเป็นสีแดง ผิวกายขาวสะอาดเปลี่ยนเป็นสีแทนเข้ม มีเขี้ยวเล็บและมีคลื่นพลังคล้ายควันไฟวนเวียนอยู่รอบตัว

คาโอในร่างปีศาจพยายามลุกขึ้น ส่งเสียงร้องคำรามที่แปลกประหลาด มันดังก้องพอที่จะได้ยินในอีกหลายไมล์มันเป็นเสียงโหยหวนที่น่ากลัวจับจิตและพร้อมที่จะพรากทุกความหวังในการมีชีวิตอยู่

ทันทีที่เสียงร้องถูกเปล่งออกมาคลื่นพลังรอบตัวคาโอก็แผ่รัศมีในระยะใกล้ๆ องค์ราชินีถูกคลื่นพลังบางอย่างกระแทกไปชนกับกำแพงห้องด้านหลัง

“พระองค์!!” เล่าจอมขมังอุทานพร้อมกันด้วยความตระหนก

“เกิดอะไรขึ้น” ประตูห้องถูกเปิดขึ้นทันที ผู้ที่เฝ้าอยู่ก็มีเพียงมาริอาน่าและอิชิดะเนื่องจากคนอื่นๆถูกสั่งให้ออกจากตัวอาคารตั้งแต่เริ่มพิธีกรรมแล้ว

 “ไม่จริงน่า หรือว่าหมอนี่คือ” อิชิดะมองภาพตรงหน้าอย่างตื่นตระหนก
 

 “คือใคร” มาริอาน่าที่เหงื่อซึมด้วยความกลัวเอ่ย เธอรู้สึกหลอนๆตั้งแต่ที่ได้ยินเสียงคำรามที่น่ากลัวแบบนั้นแล้ว

อิชิดะก็ไม่อยู่รอบอกคำตอบ เขาวิ่งพรวดพลาดเข้าไปทันที!

คาโอกำลังจะลุกขึ้นนั่งแต่กลับถูกอิชิดะใช้พลังกดลงกับแท่นพิธีกรรม ทันทีที่ร่างของคาโอกระแทกลงบนหิน คลื่นพลังบางส่วนได้หลุดจากตัวเขาอีกครั้ง มันแผ่กระจายไปทั่วห้อง สร้างความน่าสะพรึงกลัวราวกับไออากาศในขุมนรก

 “ท่านผู้เฒ่า ทำอะไรสักอย่าง ปิดผนึกเดี๋ยวนี้!!” อิชิดะสั่งอย่างรีบร้อน

“ขะ เข้าใจแล้ว!” จอมขมังเวทย์อาวุโสทั้งหมดเคลื่อนตัวมารวมกัน

“เราจะใช้วิชาปิดผนึกมังกร!” ผู้เฒ่าคนหนึ่งเสนอ

“แต่ว่าวิชานั่นมัน

“เราไม่มีเวลา ไอ้หนุ่มนี้ตรึงเจ้านี่ได้ไม่นานหรอกนะ ถ้ามันหลุดไปเมืองทั้งเมืองพังแน่”

“ขะ เข้าใจแล้ว”

“กดมันไว้ก่อนนะไอ่หนุ่ม”

ท่ามกลางเหตุฉุกเฉิน ความสามัคคีเกิดขึ้นอย่างรวดเร็วแม้จะสับสนวุ่นวาย

 “วิชาผนึกมังกร!” เสียงของเหล่าจอมขมังเวทย์ประสานกัน ทันทีที่ไอสีขาวถูกส่งมาสัมผัสร่างของคาโอ อาการคลุ้มคลั่งของเขาได้ลดลงอย่างเห็นได้ชัดแม้จะมีการต่อต้านอยู่บ้าง อิชิดะคลายแรงที่ต้องกดลงได้แล้ว

“พอแล้วพ่อหนุ่ม ลุกออกไปซะ” ตาเฒ่าคนหนึ่งกล่าวแก่อิชิดะ

“ครับท่าน” ทันทีที่อิชิดะละตัวออก เขาถึงกลับทรุดตัวลงนั่ง ชายหนุ่มหายใจอย่างเหนื่อยอ่อน สภาพที่เพื่อนสาวที่พึ่งเดินเข้ามายากจะได้เห็นนัก

“อิชิดะ เป็นไงบ้าง” แต่คำตอบก็ที่เธอได้รับก็มีแต่เสียงที่อิดโรยเต็มแก่ เธอปล่อยให้เขาพักจนกระทั่งเขาสามารถพูดอะไรออกมาได้

“เฮ้อ ทั้งเจ็บทั้งจุกแหนะ”

“ไม่เป็นไรมากใช่ไหม” มาริอาน่าพูดจากนั้นเธอก็ใช้คาถาช่วยฟื้นฟูลมปราณให้อิชิดะ เธอวางมือที่หลังของเขาและส่งถ่ายพลัง อิชิดะมีลมปราณประมาณ 5600 point สิ่งที่น่าตกใจคือเขาใช้มันเกือบทั้งหมดในการพยายามตรึงร่างคาโอในคราบปีศาจให้อยู่กับที่

“เมื่อกี้นายจะว่าอะไรนะ องค์รัชทายาทเป็นใครงั้นเหรอ”

ร่างสูงขยับไปกระซิบข้างหูหญิงสาว แม้น้ำเสียงของอิชิดะจะแผ่วเบา แต่ปฏิกิริยาที่เกิดขึ้นในใจเธอกลับชัดเจน

ความกลัว กลัวที่สุดจากเบื้องลึกของทุกอณูหัวใจ

“คิริว

 

            สภาพดินฟ้าอากาศของเขตปกครองเร็นวันนี้ไม่ค่อยดีเท่าไหร่ ลมแรงที่จู่ๆก็พัดราวกับจะมีพายุเข้า อีกทั้งเสียงร้องคำรามน่ากลัวที่ไม่มีใครสามารถบอกที่มาที่ไปของมันได้

            “เกิดอะไรขึ้นงั้นเหรอ” เสียงของเซียน 7 ในหอประจำการคนหนึ่งกล่าวอย่างเคร่งเครียด แต่ฟูยุรวมทั้งเซียนอีกคนที่ยืนอยู่ด้วยกลับนิ่ง พวกเขาไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นและทำได้เพียงหันไปมองทิศที่เป็นต้นตอของมัน

เสียงร้องคำรามดังกล่าวแม้แต่หนึ่งในเหล่าผู้ที่ขึ้นชื่อว่าไร้อารมณ์อย่างฟูยุรู้สึกสั่นไหว เขารู้แค่ว่าตอนนี้ ถ้าต้องต่อสู้กับสิ่งๆนี้เข้า มันคงเป็นจุดจบที่ไม่สะสวยของเขาเป็นแน่

 
 

            “คะ คิริว” มาริอาน่าทวนคำพูดเพื่อให้แน่ใจว่าเธอหูไม่ฝาด

            “ใช่มันจริงเสียด้วยแหะที่คนเขาลือว่าหมอนี่ยังไม่ตาย งั้นเวทย์มนต์ศักดิ์สิทธิ์ที่เลื่องลือของตระกูลเลือดสีขาวกันก็คงเป็นคาถาย้อนเวลาและราชินีที่ปกครองแคว้นนี้จริงๆก็คือพระธิดาองค์รองของกษัตริย์องค์ก่อน ไม่ใช่พระมเหสีในองค์มกุฎราชกุมารพระองค์เก่า แล้วเรื่องที่ว่าคิริวหายไปอยู่ที่โซลอิตี้มันก็เป็นเพียงเรื่องที่แต่งขึ้นเพื่อบังหน้า”

            “เวทย์มนต์ย้อนเวลางั้นเหรอ”

            “ตระกูลเลือดสีขาวเท่านั้นที่เป็นผู้สืบทอดวิชานี้ วิชาที่จะย้อนทุกอย่างของคนๆหนึ่งและลบเลือนทุกความทรงจำในแต่ละช่วงวัย วันนั้นฉันได้ยินมาว่าลมปราณขององค์ราชินีไม่อาจย้อนให้คิริวกลายเป็นอณูผงได้ ย้อนได้แค่ตอนที่เขาเป็นทารกเท่านั้น พระนางเลยเก็บคิริวมาเลี้ยงเพราะเห็นว่าความทรงจำเดิมของเขาได้หายไปหมด คิริวที่เกิดใหม่จะถูกปลูกฝังอย่างดีและจะเป็นกำลังในการสร้างสันติที่ยั่งยืนที่สุดเท่าที่เคยมีมา”

            “ไม่อยากจะเชื่อ” มาริอาน่าดูจะอึ้งไปพักใหญ่

            “เถอะน่า นอกจากนี้นะ คืนที่มีการลอบปลงพระชนม์น่ะ เธอคงไม่รู้ ดาบที่คิริวเอามาจริงๆเป็นเพียงดาบนางพญาวารีส่วนดาบ ราชามังกรคำราม เกิดขึ้นหลังจากที่เขาลอบปลงพระชนม์กษัตริย์องค์ก่อนสำเร็จ เขานำพระวิญญาณขององค์กษัตริย์ไปผูกรวมกับดาบเล่มเดียวกันที่ได้ผนึกมกุฎราชกุมารองค์เก่าเอาไว้ ดาบราชามังกรคำรามจึงถูกลือว่าโค่นทุกอย่างได้เพราะคิริวผูกวิญญาณกษัตริย์เลือดสีขาวถึงสองพระองค์ไว้ในเล่มเดียวกัน ยังดีนะ ที่คนที่ใช้มันได้มีเพียงเขาเท่านั้น”

            “แต่เขาเป็นคนลอบปลงพระชนม์พระบิดากับพระอนุชาขององค์ราชินีนะ ทำไมพระนางถึงทรงเลี้ยงเขาไว้ทั้งที่วัยแบเบาะขนาดนั้นฆ่าได้ง่ายแท้ๆ”

            “เธอนี่ไม่รู้อะไร ถ้าองค์ราชินีฆ่าตอนนั้นก็คงเป็นเรื่องของอารมณ์โกรธ นี่มาริอาน่า”

            “หืม?

            “เธอรู้จักคำว่า ปราบดาภิเษกมั้ย แถมราชวงศ์เดิมก็ไม่มีผู้สืบเชื้อสายที่เป็นชายแล้ว ในเมื่อคิริวยังไม่ตาย การที่เขาโค่นทั้งคิงและมกุฎราชกุมารได้ อาณาจักรนี้เป็นของเขาแล้ว”

            “อ้าว จริงๆก็ยังเหลือควีนอยู่นี่นา”

            “หึหึ นี่ละมั้ง เหตุผลเดียวที่ฉันยังอยากให้ อากิระ มีชีวิตอยู่” มาริอาน่าเงียบทันทีที่อิชิดะเอ่ยชื่อใครบางคน

อากิระคือชายหนุ่มที่ขึ้นชื่อว่าเหนือกว่าเธอทุกอย่าง เขาคือคนเดียวที่เธอหลงรักและก็เป็นคนเดียวที่สอนเธอได้อย่างลึกซึ้งว่า ระหว่าง 'ความเป็น' กับ 'ความตาย' นั้นมันต่างกันเพียงไร

            “เหตุผลเดียวงั้นเหรอ นายนี่เห็นเพื่อนเป็นอะไร” เธอพยายามหันไปทางอื่น เพราะเวลาได้ยินชื่อนี้ทีไรเธออดที่จะเศร้าไม่ได้เลย เพราะการจากไปของอากิระ มันคือการสูญเสียที่ไม่วันย้อนคืน
 

“ผู้หญิงน่ะชอบผู้ชายที่เหนือกว่าตัวเองทั้งนั้น ในโลกนี้ที่เหนือกว่าองค์ราชินีก็คงมีแต่พวกเลือดมังกรที่บ้าคลั่งเท่านั้นแหละ ถ้าพวกนั้นได้ครองแคว้นกลาง ยุคใหม่ที่พยายามสร้างกันมาก็พังหมดพอดี”

หลังจากที่ได้รับการฟื้นพลังลมปราณจำนวนหนึ่ง อิชิดะก็ลุกขึ้นมาเพื่อดูว่าตอนนี้การปิดผนึกเป็นอย่างไรบ้าง เขาประเมินสถานการณ์ จอมขมังเวทย์ 6 คนช่วยกันปิดผนึก ส่วนอีกคนให้การช่วยเหลือองค์ราชินีที่ได้รับบาดเจ็บ

สิ่งที่อิชิดะคิดในตอนนี้คือ ทุกอย่างเรียบร้อยดี

เวลาผ่านไปสักพัก องค์ราชินีก็ค่อยๆเดินมาที่แท่นพิธีกรรม สีหน้าของนางดูไม่ค่อยดีนัก

            “ขอบใจเธอจริงๆนะ ถ้าเธอไม่ช่วยคงวุ่นกว่านี้แล้ว” องค์ราชินีกล่าวแก่อิชิดะ เขาคุกเข่าให้เธออย่างเคารพ ส่วนมาริอาน่าซึ่งอยู่ไกลกว่าก็ถอนสายบัวอย่างเรียบร้อย

            ร่างของคาโอในตอนนี้กลายเป็นสีขาวสว่างทั้งหมด เขี้ยวเล็บและผิวสีแทนได้หายไปแล้ว ท่อนบนของเขาเปลือยเปล่า เป็นภาพที่พนันได้เลยว่าสาวเล็กสาวใหญ่คงไม่อาจละสายตาไปได้เลยทีเดียว

            องค์ราชินีท่องคาถาอีกครั้ง พลังธรรมชาติที่ลายรอบไหลเวียนเข้าสู่ตัว นางวางมือทั้งสองเบาๆที่หน้าท้องของเด็กหนุ่ม เธอท่องคาถาไปเรื่อยๆ แต่ปัญหาก็เกิดจนได้ ระหว่างที่เธอใช้ลมปราณ บาดแผลที่ถูกรักษาจนบรรเทาก่อนหน้านี้มันค่อยๆเปิดออก เลือดไหลซิบออกมา สีหน้าขององค์ราชินีดูเจ็บปวดและทรมานเมื่อบาดแผลใหญ่ขึ้นจนกระทั่งเธอพลาดล้มลงและพลังมากมายมหาศาลถูกถ่ายทอดไปยังร่างเด็กหนุ่มตรงหน้าในคราวเดียว!

            ร่างของเด็กหนุ่มหายไปทันควัน! เสียงอุทานอย่างตกใจบังเกิดขึ้น ไม่มีใครทำอะไรได้เลย ขนาดบุคคลที่ขึ้นชื่อว่ามีอำนาจสูงสุดในห้องนี้ยังกล่าวอะไรไม่ได้นอกจาก

            “ลูกรัก ท่าทางจะแย่เสียแล้วสิ”



Writer's talk : หลายคนอาจงุนงงว่าเรื่องนี้จะเอายังไงกันแน่ จริงๆก็เข้าสู่เรื่องหลักแล้วค่ะ ยากจริงๆน้อ เปรยมาตั้ง 4 ตอนถึงจะเข้าเรื่องหลักได้ 55+ จะติดธุระเป็นช่วงๆนะค่ะ
 ขออภัยถ้าเกิดห่างหายไปบ้าง ส่วนตัวเคยเป็นรีดเดอร์มาก่อน ถ้าให้เปรียบระหว่างอ่านเองกับแต่งเองนี่ แต่งเองที่โคตรเหนื่อยเลยค่ะ ยากด้วย เวลาคิดมันง่ายแต่ถ้าจะต้องถ่ายทอดเป็นเรื่องเป็นราวมันต้องใช้ความพยายามอีกทั้งความอดทนโดยเฉพาะแฟนตาซีที่พล็อตซับซ้อนค่ะ






ถ้าชอบบันทึกเป็นเรื่องโปรดเพื่อติดตามด้วยนะค่ะ

บันทึกบทความนี้เป็นเรื่องโปรด

Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
Lord of the Kings ผมเนี่ยนะ จอม ธ แห่งสามโลก! ตอนที่ 5 : Chapter 4 : พิธีกรรม , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 124 , โพส : 2 , Rating : 5 / 1 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1

#2 : ความคิดเห็นที่ 29
ขอบคุณที่เม้นค่ะ!!! รักคนเม้นต์ที่สุดเลย จ๊วฟ!! (^3^) 
PS.  เมื่อวานของฉัน วันนี้ของเธอ พรุ่งนี้ของเรา
Name : Coffee Milk< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Coffee Milk [ IP : 61.90.12.123 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 เมษายน 2556 / 21:03

#1 : ความคิดเห็นที่ 28
สนุกมากกกกกกก
Name : jumppy< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ jumppy [ IP : 115.87.207.43 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 เมษายน 2556 / 19:58


หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

SOSO Simulation of Soul Online

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android