สวัสดีผู้เยี่ยมชม [ เข้าระบบ | สมัครสมาชิก ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

พรหมปรารถนา ชื่อเดิม เกียรติยศขบถรัก

ตอนที่ 36 : Special Thanks ดวงดาวของวนิตา ตอน มองตาก็รู้ใจ ( 100/100)


     อัพเดท 13 ม.ค. 56
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/ซึ้งกินใจ
Tags: ยังไม่มี
ผู้แต่ง : @~salalin~@ / พดด้วง ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ @~salalin~@ / พดด้วง
My.iD: http://my.dek-d.com/podduangnoi
< Review/Vote > Rating : 100% [ 3 mem(s) ]
This month views : 52 Overall : 40,234
587 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 91 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
พรหมปรารถนา ชื่อเดิม เกียรติยศขบถรัก ตอนที่ 36 : Special Thanks ดวงดาวของวนิตา ตอน มองตาก็รู้ใจ ( 100/100) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 1743 , โพส : 13 , Rating : 107 / 22 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด





ตอนพิเศษ 2 ดวงดาวของวนิตา ตอน มองตาก็รู้ใจ

 

     “จ๊ะเอ๋ อะไรเอ่ยตัวดำๆ” กอดคอคนที่กำลังทำงานหน้าดำคร่ำเครียดโดยไม่ให้รู้ตัวและยิ้มแก้มปริเมื่ออีกฝ่ายยกกระดาษที่อ่านอยู่ตีเข้ากับหน้าผาก

     “ตัวขาวๆ มาช้าไปชั่วโมงหนึ่ง ตัวดำๆ ก็เลยต้องทานข้าวเที่ยงไปก่อน” วางกระดาษและจับมือที่กอดคอไว้ เอียงคอมองคนที่เกาะหลังอยู่ ถามว่า“ตัวขาวๆ ทำอะไรอยู่”

     วนิตาอมยิ้มและหอมแก้มคนตัวดำพลางถือโอกาสเบี่ยงตัวทรุดลงตรงหน้า ยกมือหยิกแก้มคนปากดีไปมา

      “คุณตาพบเพื่อนที่ร้านอาหารก็เลยคุยกันนานนิดหน่อย แต่มีของมาฝากด้วยนะ วิ่งวุ่นอยู่ในบ้านโน้น” พยักพเยิดไปที่ด้านหลังของเจ้าของฟาร์ม

      “ใครตามจับละช่วงบ่ายคนงานยิ่งยุ่งๆ”

      “ไม่ต้องห่วง คุณกั้งมอบหน้าที่อันสุดแสนทรหดให้พี่วินทร์ไปแล้ว ขออย่างเดียวอย่าให้ลูกเป็นไข้”

      “พ่อกับลูกดื้อพอกัน”

      ส่ายหน้ายิ้มๆ ทั้งดวงตาและสีหน้าบ่งบอกถึงความอบอุ่นห่วงใยที่มีอยู่จนล้นอก วนิตาจึงยกมือสากระคายนั้นขึ้นแตะสองแก้มของตนเอง บอกเสียงใสว่า

      “หมูเขี้ยวตันตัวนั้นดื้อมาก แต่หนูนิดคนนี้ไม่ดื้อนะ”  

      “หนูนิดไม่ดื้อ แต่ยอดบัตรเครดิตสูงนะเดือนนี้” มือใหญ่แตะที่เปลือกตา และสองแก้มด้วยความถนุถนอม ทว่าคนที่พึ่งใช้เงินเกินก็โต้อย่างน่ารักว่า

      “แหม ก็ซื้อของขวัญวันเกิดให้คุณพฤกษ์ไงคะ”

      “นาฬิกาเรือนนั้นน่ะนะ” ตาโต ตบหน้าผากผ่าง มองคนที่ยังทำตาใสไม่รู้ไม่ชี้อย่างหมั่นเขี้ยว สารภาพว่า “ผมไม่น่าโง่เลยให้ตาย ศรีธนญชัยจริงๆ นะคุณ”

      “อ้าวก็หอมแก้มขอโทษแล้วไงเมื่อกี้” ทำหน้าเหล่อหล่า ยักไหล่ เชิดหน้านิดๆ คล้ายจะบอกว่า นั่นนะความผิดของคุณเองนะ ที่ไม่ทันเล่ห์เหลี่ยมของฉัน

      ชายหนุ่มมองคนที่เริ่มเป็นผู้ใหญ่แต่วาดลวดลายสุดเหวี่ยงด้วยใบหน้านิ่งขรึม วนิตาเติบโตทางความคิดจากสามปีที่แล้วมาก ทั้งการแต่งตัวที่เรียบร้อยถูกกาลเทศะ ไม่ลวนลามเขาต่อหน้าสาธารณชน ทว่าคุณเธอกลับใช้ความเฉลียวฉลาดเอาเปรียบเขานับครั้งไม่ถ้วน ถ้าไล่ไม่ได้ตามไม่ทันเป็นถูกถูกตุ่นเปื่อยทันที

      “ถ้างั้นเดือนหน้าลดเงินครึ่งหนึ่งจนกว่าจะใช้หนี้ผมหมด”

      “อะ! ไงงั้นละ ตัวเองได้นาฬิกาไปแล้วนะ”

      “เล่นขี้โกงผมก่อนนิ ระวังเถอะน้องกันต์จะเลียนแบบ หลานยิ่งอยู่ในวัยช่างซัก ช่างจำ”

      “แหม เงินตั้งเยอะนะ กว่าจะใช้หนี้หมดฉันไม่ผอมเหลือแต่กระดูกเหรอ” ตาใส ยั่วยวน กอดอกมองคนที่คุมการเงินของตนพลางอมยิ้ม

      “ข้าวทานที่บ้าน กลางวันข้าวบริษัท ใช้รถบริษัท มิทราบมีเหตุอันใดที่ท่านประธานต้องใช้เงินครับ”

      “แต่..ของขวัญวันเกิดนายมันคือความจำเป็นสำหรับฉันนะ” ตอบเสียงอ่อย ทำตาปริบๆ

      “ไม่ถามเจ้าของวันเกิดเลยนะ จองซื้อด้วยไม่ใช่หรือ อย่าโมเมข้อมูลบัตรเครดิตของคุณอยู่กับผม”

      “โฮ โหดอะ” บ่นพลางซบลงกับไหล่คนตัวดำ “งั้นเปลี่ยนจากไม่หักเงิน เป็นฉันไม่เอาของขวัญวันเกิดได้ไหม”

      “ไม่ได้หรอก” คนที่ต้องควบคุมการเงินในบริษัทเสียงแข็ง “มาตรฐานการใช้เงินยังไม่มีความน่าเชื่อถือตัดเรทให้เหลือเพียง สามบี”

      “อะไรอะ ทำงี้ได้ไง” ปากบอกเหมือนงอน หากแววตาพราวระยับจับแขนคนตัวดำที่แสร้งทำหน้าดุไปยิ้มไป “ไม่สงสารคุณแฟนหรือคะ”

      “ไม่” ดวงตายิ้มๆ และริมฝีปากก็เปิดกว้างตอบรับ วนิตาโผเข้ากอดคนตัวหน้าเป็ดด้วยอ้อมแขนที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความรัก ขณะที่ชายหนุ่มก็โอบรัดลำตัวแม่สาวมหาภัยไว้อย่างแนบแน่น จูบซับที่ขมับของยัยนมสดแสนกะล่อน กระซิบเบาๆ ว่า “คิดถึงจัง”

      “ก็รู้ว่าคิดถึง ถึงต้องเคลียร์งานแล้วรีบตามมาไง”

      ผละออกจากอก ยิ้มเต็มสองแก้มเมื่อรับรู้ถึงแววตาอ่อนโยนที่ทอดมา นิ้วเล็กๆ แตะที่ริมฝีปากของคนโหดร้ายน้อยๆ ปัดเป่าคล้ายจะยั่วยุอีกฝ่าย

      “ไม่มีทางได้จูบแน่คราวนี้” ใบหน้าสดใส ส่ายไปมา หากคนที่ทำได้ทุกครั้งตอบกลับว่า

      “ทำไมละ” พฤกษ์ตวัดร่างอ้อนแอ้นของยัยนมสดจอมกะล่อนเข้ามาซุกในอ้อมแขนอีกครั้ง จูบหนักๆ ที่ขมับของคนหวงเนื้อหวงตัวซ้ำแล้วซ้ำอีก

      ความรัก ความผูกพันที่เพิ่มมากขึ้นค่อยๆ ทำให้หญิงสาวเรียนรู้และวางตัวได้เหมาะสมดียิ่งขึ้น เขาจึงเริ่มลดกฎเกณฑ์ต่างๆ ที่ใช้กับเธอลง  

      ถ้าหากเป็นเมื่อครั้งที่เริ่มคบกัน การได้อยู่สองต่อสองแบบนี้ จะเป็นโอกาสให้เธอได้ลวนลามเขาตามแต่ใจ ทว่าคำพร่ำสอนและกฎเกณฑ์ที่เขาเคี่ยวเข็ญเธอกลับยิ่งทำให้เธอระมัดระวังตัว ทว่าท้ายที่สุดกฎที่ใช้กลับเป็นเขาเองที่ทรมาน

      “หายคิดถึงหรือยังคะ”

      หญิงสาวค่อยๆ ละริมฝีปากที่เคล้าคลึงแนบสนิทออกจากเสน่หาที่อีกฝ่ายพยายามชักชวนหลอกล้อ หากดวงตาอบอุ่นที่แลสบยังคงครุกรุ่นด้วยไอรักปรารถนา พฤกษ์ตวัดร่างเล็กแรงๆ และบดจูบอย่างเร่าร้อนให้สมกับความคิดถึง

       เพียงแค่หนึ่งสัปดาห์ที่ต้องห่างกัน เหมือนนานนับปีที่ต้องร้างลา นับวันยัยนมสดแสนกะล่อนก็ยิ่งผูกพันหัวใจของเขาให้เป็นทาสความรักของเธอจนถอนตัวไม่ขึ้น

      ความน่ารัก สดใส เฉลียวฉลาดและรู้กาลควรไม่ควร ยิ่งเพิ่มเสน่ห์ให้แม่สาวไดมอนต์ อายน์คนนี้จนยากที่จะห้ามใจ

      “พะ พอ ก่อน” เมื่อรับรู้ว่าสิ่งที่เขามอบให้เกินเลยกว่าที่เธอจะต้านทาน หญิงสาวจึงใช้แรงทั้งหมดที่มีผละจากอ้อมแขนที่รัดรึงรุกเร้านั้นเสีย  

      “ผมไม่ทำอะไรแบบนั้นหรอก” น้ำเสียงอ่อนหวานปลอบประโลม ดวงตาสีเข้มทอดมองร่างอ้อนแอ้นงดงามในชุดเสื้อเชิ้ตสีฟ้า กางเกงยีนส์สีขาวพอดีตัวด้วยความรักสุดหัวใจ ก่อนจะรั้งร่างเล็กเบาๆ และหญิงสาวก็โอนอ่อนให้เขาอย่างน่ารักน่าชัง

      “ฉันรู้แต่ก็กลัว”

      ชายหนุ่มทำได้เพียงกดจมูกลงกับกลุ่มผมนุ่มสลวยที่คลอเคลียอยู่กับหน้าอก ซึมซับเอาความรัก ความห่วงหา ที่ห่างหายไปตามวันเวลาให้กลับเข้ามาเติมเต็มในหัวใจ

      “ผมเกือบบึ่งรถไปรับคุณที่กรุงเทพแล้ว แต่ติดที่คุณพ่อของคุณท่านมาราชการที่นี่ จะทิ้งพ่อตาไป เดี๋ยวท่านจะไม่ยกลูกสาวให้”

      “อีกไม่กี่เดือนคุณพ่อก็จะเกษียณ ท่านอยากมาทำไร่ที่นี่ ก็เลยอยากให้ลูกเขยฝึกงานให้หน่อย”

      อ้อมแขนที่กอดกระชับแน่นขึ้น และกดจูบหนักๆ ที่สองแก้มของร่างในอก จากนั้นจึงตัดใจจับไหล่บางๆ ผละห่าง เก็บหนังสือและเอกสารใส่กระเป๋า แล้วจับจูงเธอลุกจากร่มใต้ที่ห่างไกลผู้คน

      ชายหนุ่มผิวปากเบาๆ เจ้าม้าที่เล็มหญ้าอยู่ใกล้ๆ ก็ย่างเยาะเข้ามาหา เขายกร่างของแม่สาวจอมกะล่อนขึ้น ก่อนที่จะกระโดดตามประกบ ถามทั้งที่อบยิ้มขันคนด้านหน้าว่า

      “ทำไม ไม่อยากนั่งม้ากับผมแล้วหรือ”

      วนิตาค้อนขวับ หน้าแดงก่ำ ขมุบขมิบทำได้เพียงบ่นคนด้านหลังว่า

      “คนบ้า! ถ้าไม่ติดว่าคนมาส่งเขากลับไปละก้อ จ้างให้ก็ไม่นั่งม้าด้วย”

      “น่า..เดียวพาเจ้าตัวนี้ออกกำลังกายรอบฟาร์มสักสามสี่รอบ ไม่ทำให้ขายหน้าหรอกน่า”

      ยักคิ้วให้แม่นมสดจอมกะล่อน แต่เขาก็อดใจไม่ไหวจนต้องกดจูบลงกับริมฝีปากสีโอรสที่ช้อนขึ้นมา แตะเบาๆ และเคล้าคลึงด้วยรสสัมผัสที่อ่อนหวานตราตรึง ก่อนจะกระซิบคนที่เริ่มอ่อนแรงลงว่า

      “ไปกันเถอะ รู้สึกแม่ยายผมจะส่งกล้องมาดูเรานะ ไหนบอกยกให้ที่จริงหวงลูกสาวชะมัดยาด”

      “ลูกสาวคนเดียวนี่คะก็หวงเป็นธรรมดา”

      ชายหนุ่มเคาะหน้าผากนวลที่เชิดขึ้นเบาๆ จากนั้นจึงกระตุกเชือกเคาะสีข้างม้าคู่ใจ พาสาวเจ้าทะยานไปข้างหน้าสุดฝีเท้า




         
“ม้า ม้า” เสียงร้องอย่างสดใส พลางกระโดดโล้ดเต้น ชี้ชวนให้บิดามองดูม้าที่ควบเข้ามาใกล้ วินทร์ช้อนหมูขึ้นยืนบนระเบียงและเจ้าเขี้ยวตันก็ยกมือโบกไหวๆ ให้อาสาว พลางเรียก

     “นิด นิด นิดคนสวย”

      “อานิด” ชายหนุ่มกระซิบบอก หากคนที่เตรียมกระโจนเข้าหาอาสาวไม่ได้สนใจสักนิด นอกจากตีไหล่บิดา สั่งว่า

      “ขี่ม้า ขี่ม้า”

      “แดดยังแรง เดี๋ยวไม่สบาย”

      วนิตาลงจากพาหนะสี่ขาก็สาวเท้าขึ้นมาหาหมูที่หัวเราะพลางร้องเรียกพลางอยู่กับพี่ชาย เธอรับร่างที่วิ่งเข้ามาหาแล้วเหวี่ยงรอบตัว กระทั่งได้ยินเสียงห้ามว่า

      “พอแล้ว เวียนหัวกันทั้งอาทั้งหลาน” เจ้าของฟาร์มเบรกคู่ป่วน

      “น้องกันต์ มาหาลุงพฤกษ์หน่อย”

      “ขี่ม้า” เจ้าตัวชี้ไปที่ม้าซึ่งเล็มหญ้าอยู่ใกล้ๆ ไม่ยอมวิ่งเข้าไปกอดจูบแก้มเหมือนเคย

      “เย็นก่อน..เดี๋ยวค่อยเที่ยว”

      “เที่ยว สาว สวยๆ”

      “แก่เที่ยวจริงนะตัวแค่นี้” วนิตายีผมหมูเจ้าชู้จนยุ่งเหยิง หากคนอยากขี่ม้ารีบผละหนี เข้าไปหอมแก้มลุงพฤกษ์ซ้ายขวา จูงมือเจ้าของฟาร์มที่ครึ่งยิ้มครึ่งขำไปที่ชานระเบียง

      “ม้า..ขี่ม้า”

      “ไว้เย็นๆ เราค่อยพาแม่เที่ยวด้วย ตกลงไหม”

      “แม่” เสียงเรียกแม่เพียงคำเดียว จากนั้นกองคาราวานก็ยาวเยียด “แม่ แม่ค้าบ แม่ แม่ หาแม่”

      “เอาอีกแล้ว พูดถึงแม่ทีไรจะหาแม่ทุกที นี่เจ้าตัวดีไม่ต้องมาเล่นกลกับพ่อเลยนะ”

      วินทร์ทรุดตัวลงกับส้นเท้า จับร่างของหมูวายร้ายให้อยู่นิ่ง สบตาคนเอาแต่ใจ พลางพยักพเยิด

      “คุณแม่มา..ก็ขี่ม้าตอนนี้ไม่ได้ แดดแรง เดี๋ยวไม่สบายนะ ไม่สบายไง ครางฮือ ๆ น้ำมูกไหล”

      “น้ำมูกไหล ขี่ม้า น้ำมูกไหล”

      “ใช่แล้ว ขี่ตอนนี้น้ำมูกไหลย้อยแน่ ไปโรงเรียนสาวๆ ไม่มองหน้านายนะ..หมูเขี้ยวตัน” วนิตาได้ทีรีบแหย่คนเจ้าชู้ ซึ่งเด็กน้อยที่หัวใจสีชมพูก็เริ่มมองหน้าบิดาเหมือนขอความมั่นใจ

      “ใช่ ขี่ม้าตอนนี้ ไปโรงเรียนก็เป็นไข้ น้ำมูกไหล ตัวดำ”

      “ตัวดำ” ชี้หมับไปที่ลุงพฤกษ์เจ้าของฟาร์ม ย้ำถามว่า “ตัวดำ”

      วนิตาหัวเราะคิก ในขณะที่ลุงตัวดำมองเจ้าหมูตาขวาง จากนั้นจึงตวัดร่างหมูจอมหาเรื่องขึ้นอก บอกว่า

      “ผมจะพาแกเยาะๆ ในร่ม คงไม่เป็นไร”

      วินทร์ยอมปล่อยให้เจ้าหมูเอาแต่ใจไปกับว่าที่น้องเขยแต่โดยดี ทว่าไม่ลืมกำชับ “ระวังนะครับ แกแรงเยอะด้วยดิ้นทีแทบหลุดมือ”

      วนิตามองคนตัวดำที่สวมกระเป๋าหน้าท้องที่สั่งทำพิเศษสำหรับเด็กเห่อม้าเข้ากับตัว จากนั้นก็รัดหมูชอบเที่ยวเข้ากับอก ก่อนจะรั้งเชือกเข้ามาใกล้กระโดดขึ้นหลังม้าอย่างคล่องแคล่ว ในขณะที่หมูโบกมือบ้าย บาย ยิ้มแฉ่ง หัวเราะร่าที่ได้ขี่ม้าสมใจ

      “คุณแม่ละคะ เมื่อกี้ยังเห็นยืนอยู่เลย”

      “โดนคุณอาลากเข้าไปแล้ว สงสัยกลัวเมียเห็นภาพอิโรติก”

      “แหม..พูดยังกับตัวเองไม่เคยทำงั้นแหละ”

      โดนย้อนแบบประชิดตัว วินทร์จึงทำอะไรน้องสาวไม่ได้ นอกจากยกมือขึ้นทำท่าปาดคอ ใบหน้าสยดสยอง

      “พี่นะปล้ำกั้ง ไอ้เรานะจะปล้ำผู้ชาย ระวังตัวหน่อยผู้ชายไม่เหมือนผู้หญิงยังไม่แต่งงานก็ห่างๆ ไว้บ้าง”

      วนิตาอมยิ้มก้มหน้า แต่ก็ยอมยกมือวันทยาหัตรับทราบ เมื่อเห็นพี่สะใภ้เดินออกมาพร้อมของว่าง แต่มองซ้ายมองขวาหาลูกชาย เธอจึงถือโอกาสผละหนี หย่อนระเบิดว่า

      “คุณกั้งคะ พี่วินทร์สอนเจ้าหมูปล้ำสาว บอกว่าจะได้ไม่ต้องจ่ายค่าสินสอด”

      วางระเบิดตูมแล้วก็เดินนวยนวดเข้าบ้าน กานดาวางขนมและน้ำใบเตยลงบนโต๊ะ ขณะที่ชายหนุ่มก็รีบบอกแม่หมูเพื่อป้องกันภัยว่า

      “นายพฤกษ์พาไปขี่ม้า นายจอมป่วนงอแง”

      “คุณวินทร์ไม่น่าให้แกกวนพฤกษ์เลย ลูกชายตัวดีของคุณแก่แดดแก่ลมเกินไปแล้วนะคะ”

      “กั้ง..ผมน่ะเอ็ดแกได้ แต่นายหมูอ้วนกลัวเสียเมื่อไหร่ พอเราขู่หน่อยเรียกแม่ค้าบ แม่ค้าบ” ทำตาดุมองภรรยา “รู้ว่าผมรักคุณมาก เล่นเอาแม่มาขู่พ่อ บลัฟเก่งเหมือนใครไม่รู้”

      “เหมือนกั้งมั้งคะ”

      ผู้เป็นสามีหัวเราะก๊าก กอดไหล่ภรรยาโยกไปมาพยายามหลบค้อนที่ส่งมา ทว่าไม่พ้น

      “เหมือนผมก็ได้ นายหมูเขี้ยวตันตัวนี้นิสัยเหมือนผม เจ้าชู้เหมือนผม หล่อเหมือนผม ที่สำคัญรักคุณเหมือนผม”

      หญิงสาวชำเลืองตามอง แต่สุดท้ายก็ยิ้มกว้าง จับแขนที่เกาะไหล่ไว้ พลางสารภาพว่า

      “นิสัยเหมือนคุณ มีตากับผมเท่านั้นที่เหมือนกั้ง”

      “จิตใจด้วย..ใจแกเหมือนคุณ”

      “ข้อดีเป็นของกั้ง ข้อเสียของพ่อหมด”

      “ข้อเสียที่ไหน นิสัยของพวกนักลงทุนก็แบบนี้ เหมือนจะเห็นแก่ตัว แต่เราก็เป็นเหมือนคนทั่วไป มีรัก มีเจ็บ แต่เพื่อแลกกับความต้องการและวัดขีดความสามารถของตัวเอง เราก็เลือกที่จะลงมือทำ หลายครั้งเหมือนโหด แต่ในสนามชีวิตจริง คุณก็รู้ เราแทบไม่มีโอกาสแก้ตัว ตัดสินใจพลาดก็คือจบ”

      “แล้วคุณใช้หลักอะไรในการทำงานละคะ”

      “ กตัญญู ซื่อสัตย์ ขยัน ประหยัด อดทน ภาษาจีนที่นามบัตรของผมไง คุณปู่เป็นคนคิดและเราก็ถือปฏิบัติเช่นนี้มาตลอด”

      “เจ้าหมูเขี้ยวตันตัวนี้ โตขึ้นจะเป็นยังไงบ้างก็ไม่รู้ หลายครั้งกั้งก็กังวลเพราะมีแต่คนตามใจแก หากท้ายที่สุดกั้งก็บอกตัวเองว่า เราไม่ได้ตามใจแกฝ่ายเดียว ถ้าแกทำผิดคุณก็กล้าที่จะลงโทษแกด้วย”

      “ผมอาจจะเล่นเหมือนแกเป็นเพื่อน แต่เราก็มีกฎ คุณจำได้ไหม ครั้งที่ผมกลับมาจากประชุมแล้วแกทำหน้างงเหมือนจำผมไม่ได้ กระทั่งคุณต้องออกกฎว่าห้ามผมไปไหนเกินสองวัน นั่นแหละผมก็รู้ตัวแล้วว่าต้องทำยังไงเพื่อให้ลูกมีระเบียบ เราสองคนตกลงกันไว้ ถ้าแกทำผิด ผมจะยึดหุ่นยนต์ของแก แล้วเชิญให้ไปนั่งรอที่มุมห้องคนเดียว พอสิบห้านาที แกถึงจะได้ของเล่นคืน ถ้าทำผิดอีกครั้ง ผมจะยึดหุ่นยนต์ตัวที่แกรักทันที”

      “อ๋อ เล่นกันแบบนี้นี่เอง วันก่อนกั้งนั่งหวีผมอยู่หน้าโต๊ะเครื่องแป้ง คุณชายเล็กท่านเล่นอยู่ในสวนสัตว์ ทำท่าไหนไม่ทราบหัวยีราฟหลุด กั้งไม่ทันเห็นหรอกค่ะ แต่แกรีบเอามาให้กั้งดูทันที เรียกแต่ แม่ค้าบ แม่ค้าบ กันต์ ขอโทษ สงสัยกลัวถูดยึดเพื่อน”

      “อ่ะ ลูกผมนี่ต้องรู้ว่าแม่คนนี้ยิ่งใหญ่เสมอ ไม่งั้นจะเรียกชื่อคุณ เวลาถูกผมขู่เหรอ ร้ายจะตาย”

      ปากบอกร้ายจะตาย หากดวงตาอบอุ่นอ่อนโยน ทว่าเมื่อเห็นเจ้าของฟาร์มที่ควบม้าเข้ามาพร้อมกับร่างที่คอพับคออ่อนอยู่ในถุงหน้าท้อง ชายหนุ่มก็รีบเข้าไปรับหมูหมดถ่านทันที

      “พาเดินสองรอบ คออ่อนหลับสนิท” ผู้ที่ต้องบริการหมูบอกข่าว

      “แกยังไม่ได้นอนกลางวันน่ะคะ นั่งรถมาก็เล่นกับคุณอามาตลอดทาง”

      กานดาเดินตามสามีที่นำลูกชายเข้าบ้าน จากนั้นจึงวางผ้านวมสำหรับนักเต้นทีมชาติลงบนพื้น ปูทับอีกหลายชั้น เมื่อเจ้าของเบาะนอนแผ่หลาลงอย่างสงบ จากนั้นก็วางตุ๊กตาตัวโปรดและหมอนรูปดินสอล้อม ขาใหญ่ ไว้

      วินทร์ผละไปคุยกับเจ้าของฟาร์มและคุณอาทั้งสอง ในขณะที่วนิตากลับเข้ามาหาหลานรักพร้อมกับหมอนกุหลาบสีหวาน ขออนุญาตพี่สะใภ้ว่า

      “เดี๋ยวนิดเฝ้าให้เองค่ะ คุณกั้งเข้าไปช่วยคุณแม่ในครัวเถอะ รายนั้นถ้านิดเป็นลูกมือท่านขัดใจ ต้องรอหลานสะใภ้ ท่านว่า..แม่กั้งเขาเป็นแม่บ้าน หล่อนน่ะรู้จักหัดบ้างนะจ๊ะคุณนายวนิตา”

      ทำเสียงเล็กเสียงน้อยล้อแม่บังเกิดเกล้า ขณะที่กานดาก็กลับเข้าไปทำงานที่ยังคั่งค้าง ทั้งที่กลั้นยิ้มจนปวดกระพุ้งแก้ม


 

 

ปอลอ@ สำคัญจ้าสำคัญ

        แนะนำตัวนะจ้า  ขอเชิญชวนพี่น้อง ที่ชอบนิทาน ไปอ่านนิทานของข้าพเจ้าได้ ตามลิงค์ นี้นะจ๊ะ  อ่านเม็นท์ เม็นท์ อ่าน แนะนำ ปลอบประโลมให้กำลังใจได้ตามศรัทธาจ้า  อย่าด่าเป็นพอ เพราะหัวใจไม่ด้านพอ ช้ำมาเยอะ เจ็บมาเยอะ สู้ๆ ไปอ่านกันนะจ้า

นิทานก่อนนอน  

http://my.dek-d.com/dek-d/writer/view.php?id=772840
  




ปอลอ@ ...เกียรติยศขบถรัก...

 

          นิยายลบวันที่ 14 มกราคม 2556 สิบโมงนะจ๊ะ บีบีจะลบเนื้อเรื่องทั้งหมดก่อน

             จากนั้นอีกหนึ่งสัปดาห์ คือวันจันทร์ที่ 21 มกราคม 2556 ประมาณ สิบโมง

           ก็จะลบเนื้อเรื่องในตอนพิเศษนะคะ 

           @^^__^^@ กิ้ว กิ้ว หวังว่าคงได้อ่านทุกท่านเน้อออพี่น้องงงงงงงงงง ค้าบบบบบบ @^^__^^@

      

      



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
พรหมปรารถนา ชื่อเดิม เกียรติยศขบถรัก ตอนที่ 36 : Special Thanks ดวงดาวของวนิตา ตอน มองตาก็รู้ใจ ( 100/100) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 1743 , โพส : 13 , Rating : 107 / 22 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1

#13 : ความคิดเห็นที่ 561
ครอบครัวสุขสันต์
PS.  รักให้เป็นแล้วจะสุขใจ
Name : ตะบองเพชรจิ๋ว< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ตะบองเพชรจิ๋ว [ IP : 125.24.193.53 ]
Email / Msn: berrycake2009(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 มกราคม 2556 / 13:16

#12 : ความคิดเห็นที่ 557
ขอบคุณมากๆนะคะแต่งนิยายดีๆมาให้อ่าน ชอบ มากเลยค่ะนิยายเรื่องนี้ จะคอยติดตามผลงานตลอดไปนะคะ
Name : pepsicoco< My.iD > [ IP : 110.49.243.211 ]
Email / Msn: pepsi50(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 13 มกราคม 2556 / 22:16


#11 : ความคิดเห็นที่ 556
น่ารักสุด ๆ 
Name : nan.4n< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ nan.4n [ IP : 1.1.158.140 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 13 มกราคม 2556 / 20:29

#10 : ความคิดเห็นที่ 555
ขอบคุณที่เขียนนิยสยดีๆ สนุก น่ารัก ให้อ่านค่ะ

จะรอเรื่องใหม่นะคร้า
Name : packy [ IP : 14.207.3.192 ]
Email / Msn: -
วันที่: 13 มกราคม 2556 / 19:42

#9 : ความคิดเห็นที่ 553
อ่านนิยายเรื่องงนี้อิ่มใจ แถมยังนั่งยิ้มเป็นคนบ้าอยู่หน้าจอโน๊ตบุ๊ค 5555



ขอบคุณนะจ๊ะ บีบี ที่แต่งนิยายเรื่องนี้ออกมาและแบ่งปันกันจ้า 
Name : kaaka< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ kaaka [ IP : 101.108.242.25 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 13 มกราคม 2556 / 14:46

#8 : ความคิดเห็นที่ 550


บรรยากาศอบอวลไปด้วยความของค่ะ

อ่านแล้ว, อิ่มเอมหัวใจ อมยิ้มแก้มตุ่ยตลอด...


 
Name : MU @ Club< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ MU @ Club [ IP : 180.183.187.176 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 13 มกราคม 2556 / 13:31

#7 : ความคิดเห็นที่ 548
น่ารักกันทั้งครอบครัวเลย
Name : jeabkiss< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ jeabkiss [ IP : 58.9.165.147 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 13 มกราคม 2556 / 13:01

#6 : ความคิดเห็นที่ 547
สี่คำ เบาหวานขึ้นตา
Name : Noname [ IP : 183.88.251.18 ]
Email / Msn: -
วันที่: 13 มกราคม 2556 / 09:59

#5 : ความคิดเห็นที่ 546
หวานมากกกกก อร๊าย
Name : Tonhorm99< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Tonhorm99 [ IP : 115.67.101.97 ]
Email / Msn: dt_talent(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 13 มกราคม 2556 / 09:50

#4 : ความคิดเห็นที่ 544
ลงตัวมากมาย สุดท้ายคุณหนูก็กลับตัวเป็นคนดี
PS.  
Name : naaaaaaaaaaa< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ naaaaaaaaaaa [ IP : 115.67.4.196 ]
Email / Msn: dr_nai(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 13 มกราคม 2556 / 08:32

#3 : ความคิดเห็นที่ 543
หวานไปแล้วนะ  เขินแทนเลย
PS.  เงา..ตัวตนที่หลบซ่อน
Name : Dusky< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Dusky [ IP : 49.48.201.254 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 13 มกราคม 2556 / 08:31

#2 : ความคิดเห็นที่ 540
sweet naaaaaaaaaaa
Name : Cerisa< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Cerisa [ IP : 67.161.23.168 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 13 มกราคม 2556 / 07:21

#1 : ความคิดเห็นที่ 539
น่ารัก....>w<
Name : theiza< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ theiza [ IP : 1.2.137.30 ]
Email / Msn: yiing-yingying_nattakul(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 13 มกราคม 2556 / 06:01

หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

"หนังสือสดใหม่ ประจำเดือน พฤศจิกายน 2557"

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android