สวัสดีผู้เยี่ยมชม [ เข้าระบบ | สมัครสมาชิก ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

ปาฏิหาริย์แห่งรัก บนผืนแผ่นทราย( ส่งเข้าประกวด ทมยันตีอะวอร์ด ครั้งที่ 3)

ตอนที่ 30 : บทที่ 25 เจ้าสาววิสุทธินคร(รีไรท์)


     อัพเดท 2 ก.ย. 56
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/ซึ้งกินใจ
Tags: โรแมนติก อาหรับ ทะเลทราย เยรูซาเล็ม
ผู้แต่ง : พลอยปภัสร์/ธาราจันทร์ ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ พลอยปภัสร์/ธาราจันทร์ Email : ploy-pat(แอท)windowslive.com
My.iD: http://my.dek-d.com/ploy8821
< Review/Vote > Rating : 95% [ 2 mem(s) ]
This month views : 0 Overall : 9,999
67 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 54 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
ปาฏิหาริย์แห่งรัก บนผืนแผ่นทราย( ส่งเข้าประกวด ทมยันตีอะวอร์ด ครั้งที่ 3) ตอนที่ 30 : บทที่ 25 เจ้าสาววิสุทธินคร(รีไรท์) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 582 , โพส : 1 , Rating : 15 / 3 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


บทที่ 25

เจ้าสาววิสุทธินคร

            เมื่อวันเวลาผ่านพ้นไปจนครบสี่สิบวัน สองสาวสวยที่ถูกเก็บตัวอย่างปลอดภัยในเยรูซาเล็มถึงเวลาแล้วที่จะต้องเตรียมพร้อมสู่การเป็นเจ้าสาวในอีกวันและสองวันข้างหน้า จัสมินและมารีย์ต่างเตรียมพร้อมต้อนรับเจ้าบ่าวที่กำลังจะมารับเธอเพื่อเข้าพิธีอภิเษกสมรสที่รอคอยมาเป็นเวลาสี่สิบวัน

                เครื่องบินพระที่นั่งส่วนพระองค์ร่อนลงจอดที่ท่าอากาศยานเยรูซาเล็มอย่างปลอดภัย สองชีคมกุฎราชกุมารอันดับหนึ่งและอันดับสองทรงฉลองพระองค์ด้วยชุดกันดูร่าสีขาวสง่างาม ก้าวพระบาทลงจากเครื่องบินพระที่นั่งขึ้นสู่รถลีมูซีนเพื่อเสด็จไปรับว่าที่เจ้าสาว ณ ที่ คฤหาสน์ประทับแรมหน้ามัสยิดอัลอักซอร์

                “ ท่านพี่ครับ..ท่านพี่มีเรื่องอะไรกังวลใจหรือเปล่า”

                พระอนุชาแตะพระชงฆ์ของพระเชษฐาเมื่อเห็นสีพระพักตร์นั้นเต็มไปด้วยความวิตกกังวล

                “ พี่กังวลใจ เรื่องความปลอดภัยของจัสมิน และทุกๆคนในวังสุไลมาน”

                “ วันพรุ่งนี้เป็นงานแต่งงานของน้อง ส่วนวันถัดไปเป็นงานแต่งงานของพี่ พี่กลัวว่าจะเกิดเหตุร้ายขึ้นในพิธี เพราะเรายังจับซัลมาลย์กับอามีร่าห์มาลงโทษยังไม่ได้ สองคนนี้ไม่ได้เป็นภัยแค่กับอมีนาห์และจัสมิน แต่ยังเป็นภัยต่อราชวงศ์และราชอาณาจักร” ชีคนาสเซอร์ตรัสตอบพลางถอนพระปัสสาสะ ชีคกาลิดกลับทรงพระสรวล ตามประสาคนมองโลกในแง่ดี

                “อย่ากังวลเลยครับท่านพี่ ผมว่า ไอ้ซัลมาลย์กับลูกสาวของมัน คงไหวตัวทันเพราะรู้ว่าท่านพี่ ท่านพ่อ และท่านอาเริ่มสงสัย แต่มันกลับไม่รู้ว่าเราแอบเก็บหลักฐานกันมาพอสมควร ถ้าอยู่ก็ต้องถูกจับได้ ต้องโทษประหาร มันเลยฝากรอยแค้นไว้ด้วยการฆ่าคนทั้งหมดในฮาเร็มของท่านพี่ ตอนนี้เจ้าหน้าที่ฝ่ายสารสนเทศก็ส่งข้อมูลไปยังสำนักข่าวเรียบร้อยแล้ว ผมว่ามันคงไม่มีโอกาสได้กลับเข้าประเทศและก็คงไม่มีประเทศที่สามในภูมิภาคตะวันออกกลางต้อนรับมันเช่นกัน ถ้ามันกลับมาที่ราชอาณาจักร มันก็ต้องโทษประหารสถานเดียว ผมคิดว่ามันคงไม่เสนอหน้ากลับมาให้ถูกประหารหรอกครับ ท่านพี่”

                พระเชษฐาก็ยังคงถอนพระปัสสาสะเฮือกใหญ่ ชีคน้อยจึงต้องปลอบพระทัยให้คลายความกังวล

                “ ทำใจให้สบายนะครับท่านพี่ อย่าวิตกไปเลย วันพรุ่งนี้เป็นวันอภิเษกของผม วันถัดไปเป็นวันอภิเษกของท่านพี่ อย่าเครียดนะครับ เดี๋ยวก็จะได้เจอหน้าว่าที่เจ้าสาวแล้ว”

                เมื่อพระอนุชารับสั่งถึงว่าที่เจ้าสาว ชีคนาสเซอร์ก็แย้มสรวลด้วยความเปรมปรีดาราวกับว่า ไม่ได้วิตกกังวลสิ่งใดเลย เพราะในพระทัยของชีคหนุ่มได้ถวิลหาแต่เธอผู้เป็นยอดหทัย สี่สิบวันอันแสนทรมานได้สิ้นสุดลงแล้ว

 

                รถพระที่นั่งแล่นเข้าสู่คฤหาสน์ประทับแรม สถานที่ที่ใช้เก็บตัวเจ้าสาวสี่สิบวันเพื่อเรียนรู้หลักคำสอนของศาสนาตลอดจนขัตติยราชประเพณีแห่งราชอาณาจักรอาหรับสุไลมาน จนถึงวันนี้การรอคอยได้สิ้นสุดลง

                “ พี่นาสซ์ “ จัสมินที่ยืนรออยู่ที่สวนไอริสหน้าคฤหาสน์ยิ้มกริ่มด้วยความดีใจ เพราะตลอดเวลาสี่สิบวันเพื่อเก็บตัวเจ้าสาวนั้น เธอคิดถึงอ้อมอุระอันแสนอบอุ่น อ้อมพระกรอันแสนอ่อนหวาน และพระสุรเสียงพร่ำพรรณนาบทกวีที่ซาบซึ้งจับใจของเจ้าชายผู้เป็นที่รัก หญิงสาวสวยในชุดอาบายาสีดำวิ่งเข้าไปสู่อ้อมพระกรของเจ้าชายรูปงาม วรองค์สูงใหญ่ในชุดกันดูร่าสีขาวโอบกอดหญิงสาวไว้แนบอุระให้สมกับความคิดถึง

                “ ฮาบิ๊บตี้...พี่คิดถึงเธอเหลือเกิน” สุรเสียงพร่ำรำพันสั่นเครือ สี่สิบวันแห่งการรอคอยช่างแสนทรมานจนไม่สามารถจะหาคำมาบรรยายให้เธอฟังได้ นอกจากคำว่า คิดถึง ที่กลั่นออกมาจากหัวใจ ชีคหนุ่มจุมพิตที่ริมฝีปากสวยอิ่มเอิบ ความหวานซึ้งนั้นยังแน่นตรึงอยู่ในห้วงหทัย ประดุจกับทะเลทรายที่แห้งแล้งได้ความชุ่มชื้นจากสายธาร

                “สี่สิบวันมันช่างทรมาน พี่คิดไม่ออกเลย ว่าถ้าขาดเธอแล้วพี่จะมีชีวิตอยู่ได้อย่างไร ฮาบิ๊บตี้”

                พระกรอันแข็งแกร่งโอบกอดกายเธอแน่น ราวกลับหวาดกลัวว่าจะขาดเธอไปเสียจริงๆ หญิงสาวยิ้มหวานละมุน

                “แต่พี่ก็ไม่ได้ขาดจัสมินไปจริงๆนี่คะ วันนี้ จัสมินก็อยู่กับพี่แล้ว ในนี้” มือน้อยแตะที่พระอุระด้านซ้าย

                “และจากนี้...จัสมินก็จะอยู่เคียงข้างพี่นาสซ์...ตลอดไปค่ะ”

                วรองค์สูงโปร่งโอบกอดเธอแน่น จุมพิตเธอด้วยความรักความคิดถึงที่เก็บไว้มานาน ชีคกาลิดเริ่มทรงรู้สึกร้อนในพระเนตรเพราะพระเชษฐาเล่นหวานซึ้งเสียจนเกินหน้าเกินตา ผู้เป็นน้องจะได้อภิเษกก่อนหนึ่งวัน จะยอมน้อยหน้าได้อย่างไร ชีคกาลิดจึงเข้าไปโอบอุ้มมารีย์แล้วจุมพิตที่แก้มนวลสีส้มระเรื่อให้สมพระทัย มารีย์เขินจนแก้มสีส้มกลายเป็นสีแดงก่ำ

                “ ท่านชีค...ไม่เอาค่ะ..อายเขา”

                “ จะเล่นตัวไปทำไมละจ้ะฮาบิ๊บตี้...พรุ่งนี้เราก็จะเข้าพิธีอภิเษกกันแล้ว อย่าให้น้อยหน้าคู่ของท่านพี่กับจัสมินสิ” ชีคหนุ่มหอมแก้วหญิงสาวฟอดใหญ่จนหญิงสาวเขินแทบจะละลาย

                 “ ว้าย! ท่านชีค พอแล้วค่ะเรารีบกลับกันเถิดค่ะ เดี๋ยวจะถึงค่ำ เดี๋ยวมารีย์เตรียมตัวเป็นเจ้าสาวไม่ทันวันพรุ่งนี้นะคะ” ชีคกาลิดถึงกับทรงพระสรวลในความช่างเฉไฉของหญิงสาว

                มารีย์...มัรยัม ...หญิงสาวสวยหัวใจบริสุทธิ์ประดุจแม่พระเสียจริงๆ

 

            ค่ำคืนอันแสนสุข จัสมินและมารีย์นั่งชมแสงจันทร์อาบผืนทรายที่หน้าต่างห้องในตำหนักแฝดเพราะนี่เป็นค่ำคืนสุดท้ายที่เธอจะได้อยู่ร่วมกัน เพราะนับจากวันพรุ่งนี้เป็นต้นไป ต่างคนก็ต่างจะได้เป็นฝั่งเป็นฝากันแล้ว จัสมินหวีผมให้เพื่อนสาวด้วยความรัก เรือนผมของมารีย์นุ่มสลวยประดุจเส้นไหม หญิงสาวคิดถึงเวลาอันแสนสุขในอดีต ครั้งที่เธอทั้งสองคนยังเป็นเด็กกำพร้าภายใต้การดูแลของแม่อธิการ เธอทั้งสองเป็นเพื่อนรักกันมาตั้งแต่เยาว์ เคยลำบากเคยร่วมทุกข์ร่วมสุขมาด้วยกันจนจบการศึกษา แต่ก็ยังไม่สามารถสร้างความปลื้มใจเท่ากับการที่ได้มีส่วนช่วยให้เพื่อนรักเพื่อนแท้ของเธอคนนี้ ได้มีฐานันดรเทียบเท่ากับเธอในวันนี้ จากเด็กกำพร้ากลายเป็นพระชายาของเจ้าชายแห่งราชอาณาจักรอาหรับสุไลมาน

                “ ตื่นเต้นหรือมารีย์” จัสมินเอ่ยถามเมื่อเห็นเพื่อนสาวของเธอ มีอาการสั่นเล็กน้อย

                “ ตื่นเต้นที่สุดเลย” มารีย์ยิ้มหวาน ตอบจัสมินด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ

                “ ฉันไม่นึกไม่ฝันว่า ชีวิตเด็กกำพร้าอย่างฉัน จะมาถึงวันนี้ได้ จัสมิน”

                มารีย์มือเย็บเฉียบ จับมือจัสมินบีบแน่น

                “ อย่างที่แม่อธิการบอก เธอเป็นหญิงสาวที่มีหัวใจบริสุทธิ์ประดุจแม่พระ สมกับชื่อมารีย์ ไม่แปลกที่พระเจ้าจะทรงอวยพรเธอ ให้ได้พบเจอคนที่แสนดี คนที่รักเธออย่างแท้จริง รักด้วยหัวใจ ไม่ใช่ฐานันดร ต้องขอบคุณท่านพี่อมีนาห์ที่นำพาเราสองคนมาที่นี่ จนมีวันนี้”

                จัสมินโอบกอดมารีย์ เพื่อนรักคนเดียวของเธอด้วยความภาคภูมิใจ

                “ จำสิ่งที่ฉันบอกเธอได้ไหม ในคืนเทศการปูริม ที่เรานั่งดูพระจันทร์ด้วยกัน ก่อนที่เราจะตัดสินใจมาที่นี่”

                มารีย์จึงลับตานึก ถึงค่ำคืนแห่งสันติสุขวันนั้น ค่ำคืนที่เธอทั้งสองสำเร็จการศึกษา คำพูดของจัสมินนั้นยังตรึงอยู่ในหัวใจ

                “ ฉันไม่รู้เลย ว่าพ่อแม่ของฉันเป็นใคร อยู่ที่ไหน ไม่มีโอกาสได้เห็นหน้า แต่ฉันก็โชคดี ที่พระเจ้าประทานเพื่อนที่แสนดีอย่างเธอมาอยู่เคียงข้างฉัน  ไม่ว่าจะยามทุกข์หรือสุข ทำให้เด็กกำพร้าคนนี้ ต่อสู้ชีวิตโดยไม่อ้างว้างเดียวดายอีกต่อไป ”

                “ จำได้สิ...ฉันจำทุกสิ่งที่เธอพูดกับฉัน...ทุกคำได้ขึ้นใจ เพื่อนรัก” มารีย์ยิ้มทั้งน้ำตา จัสมินก็เช่นเดียวกัน

                “ วันนั้นที่ฉันบอกว่าฉันโชคดีที่มีเธอเป็นเพื่อนรัก แต่อยากจะบอกว่า วันนี้ฉันภูมิใจที่สุด ที่เราทั้งสองคนจับมือกันมาถึงจุดนี้ได้ เพื่อนรัก”

                “ ขอบใจมากนะจัสมิน...ขอบใจสำหรับทุกสิ่ง” มารีย์พูดด้วยความซาบซึ้ง

                “ ฉันมาถึงวันนี้ได้ เพราะเธอ”

                “ เพื่อนรักที่แสนดีของฉัน อย่าร้องไห้สิจ้ะ เดี๋ยวพรุ่งนี้ก็ตาบวมหรอก พรุ่งนี้เธอต้องเข้าพิธีอภิเษกสมรสกับพี่กาลิดและยังต้องเข้ารับการสถาปนาเป็นชายาเอก รีบนอนเถิด เดี๋ยวพรุ่งนี้ตอนเช้ามืดฉันจะช่วยเธอแต่งตัว”

                จัสมินพูดด้วยความตื่นเต้น จากนั้นเธอและเพื่อนรักจึงทอดกายลงบนยังแท่นที่นอนนุ่ม

                “ ทำไมนะ...พระราชาธิบดีไม่ทรงจัดให้เราอภิเษกพร้อมกันไปเลย จะได้ไม่สิ้นเปลืองเงินดีนาร์ในท้องพระคลัง” มารีย์แอบบ่น

                “ ดีแล้ว ที่จัดสองวัน เงินดีนาร์ในท้องพระคลังมันมีเยอะ แต่ที่สำคัญ ท่านคงอยากจะให้ความสำคัญกับชายาเอกของโอรสองค์เล็กด้วย”

                “ แล้วทำไม ท่านไม่จัดให้เธอกับท่านชีคใหญ่อภิเษกก่อน เพราะตามหลักขัตติยราชประเพณีแล้ว พี่ต้องแต่งก่อนน้องไม่ใช่เหรอ”

                “ โอย..มัรยัมจ๋า..ช่างสงสัยเหลือเกิน ”

                จัสมินขานชื่อของเพื่อนรักที่เป็นชื่อภาษาอาหรับหัวเราะในความช่างสงสัยไร้เดียงสาของเพื่อนสาว

                “ ก็คือว่า พี่นาสซ์ เคยเษกกับพี่อมีนาห์มาก่อนแล้ว แต่ท่านพี่กาลิดยังไม่เคยเษกกับผู้หญิงคนไหนเลย เธอเป็นคนแรกที่ท่านพี่กาลิดอยากจะเษกด้วย และคงจะเป็นคนเดียวที่ท่านจะยกขึ้นเป็นเอก พี่นาสซ์เลยเสียสละให้ พี่กาลิดกับเธอ เษก ก่อน เพื่อจะได้หายห่วง เพราะฉันกับพี่นาสซ์ อย่างไรก็ต้องอภิเษกกันอยู่แล้วไงจ้ะ”

                มารีย์พยักหน้าเชิงเข้าใจ ที่แท้ก็เป็นการเสียสละของพี่ที่มีต่อน้อง เพื่อนที่มีต่อเพื่อนนั่นเอง

               

            รุ่งเช้าแห่งราชอาณาจักรอาหรับสุไลมาน บรรดาราชอาคันตุกะจากประเทศอาหรับเพื่อนบ้านในกลุ่มอ่าวอาหรับ ตลอดจนพระบรมวงศานุวงศ์ในราชวงศ์อัลฟาราห์ ต่างเสด็จมาพำนัก ณ พระราชวังสุไลมาน รถลีมูซีนรถพระที่นั่งประจำราชสำนักสุไลมาน ต่างแล่นเข้าออกในราชสำนักเพื่อรับเสด็จบุคคลสำคัญของภูมิภาค เนื่องจากราชอาณาจักรอาหรับสุไลมานได้จัดพิธีอภิเษกสมรสติดต่อกันสองวัน พระราชาธิบดีคาลิฟาห์มีรับสั่งให้เหล่าทหารของกระทรวงกลาโหม ตรึงกำลังล้อมราชสำนักเพื่อรักษาความปลอดภัย และป้องกันการกลับมาของซัลมาลย์ด้วย ภายในท้องพระโรงพระราชวังสุไลมาน มีการจัดห้องโถงออกเป็นสองห้องใหญ่ ปูพื้นด้วยพรมอาหรับสวยงาม ห้องหนึ่งสำหรับแขกบุรุษ อีกห้องหนึ่งสำหรับแขกสตรี ชีคนาสเซอร์ทรงฉลองพระองค์ในชุดกันดูร่าสีทองอร่ามคลุมมิชลาฮ์สีน้ำตาลขอบทอง ส่วนชีคกาลิด พระอนุชาผู้เป็นเจ้าบ่าวของงานในวันนี้ ทรงฉลองพระองค์ด้วยชุดกันดูร่าผ้าใหม่สีขาวครีม คลุมมิชลาห์สีขาวบริสุทธิ์ขอบทองที่ตัดเย็บโดยช่างภูษาที่มีฝีมือ วันนี้เจ้าชายมกุฎราชกุมารอันดับหนึ่งและอันดับสองทรงประกอบไปด้วยพระราศีเมื่อทรงแย้มสรวลสำราญ

                “ ตื่นเต้นไหม กาลิด ” ชีคนาสเซอร์รับสั่งกระซิบถามพระอนุชา

                “ มากถึงมากที่สุดครับ นี่เป็นพิธีนิกะห์ครั้งแรกในชีวิตของผม และก็จะเป็นนิกะห์ครั้งเดียวด้วย...แล้วผมต้องทำอย่างไรบ้างครับท่านพี่”

                “ ไม่ต้องทำอะไร เพียงแค่ต้อนรับแขก และเตรียมเข้าพิธีต้อนรับเจ้าสาว”

                ชีคนาสเซอร์ตรัสตอบด้วยรอยแย้มสรวลที่สดใส หวนคิดคำนึงถึงเวลาที่ผ่านมา ที่ทรงเคยเข้าพิธีอภิเษกสมรสครั้งแรกกับชีคคาอมีนาห์ ความสุขในวันนั้น ยังซาบซึ้งตรึงใจถึงในวันนี้ และในวันรุ่งขึ้น ก็จะทรงได้เข้าพิธีอภิเษกสมรสครั้งที่สองกับชีคคาจัสมีนาห์หรือจัสมิน ที่นำความรักและความปิติยินดีกลับคืนมาสู่ดวงหทัยอีกครั้ง หลังจากที่สูญเสียพระชายาเอกองค์แรก

                ด้านในห้องแต่งตัวของเจ้าสาว จัสมินคอยดูแลการแต่งตัวให้กับมารีย์เพื่อนรักคนเดียวของเธอ เพื่อนที่เคยร่วมทุกข์ร่วมสุขกันมาในยามเยาว์วัย วันนี้เป็นวันที่จัสมินปลาบปลื้มใจที่สุดที่เพื่อนรักของเธอจะได้เข้าพิธีอภิเษกกับชีคกาลิด อดีตอาจารย์ของเธอ และจะได้รับการแต่งตั้งให้เป็นชายาเอกของเจ้าชายมกุฎราชกุมารอันดับสอง ซึ่งจะได้ยกฐานันดรให้เทียบเท่ากับจัสมิน ดังที่จัสมินต้องการ หญิงสาวทูลขอร้องพระบิดาให้รับมารีย์เป็นบุตรบุญธรรม เนื่องจากการเข้าพิธีแต่งงานของศาสนาอิสลามที่เรียกว่าพิธินิกะห์จะต้องมีวะลีย์หรือผู้ปกครองร่วมประกอบพิธี ซึ่งชีคราฮิมก็ทรงพระราชทานตามที่เธอทูลขอทุกประการ มารีย์จึงปลาบปลื้มใจจนกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่

                “ อย่าร้องไห้สิจ้ะ...เดี๋ยวจะได้เวลาเข้าพิธีนิกะห์แล้วนะ” หญิงสาวให้กำลังใจเพื่อนรัก

                วันนี้มารีย์เป็นเจ้าสาวที่สวยงามอ่อนหวานด้วยชุดคาฟตานกรุยกรายสีขาวบริสุทธิ์ เสื้อคลุมสีเงินปักด้วยไข่มุกสีครีม ฮิญาบมีผ้าคลุมแบบอัล อามีร่า ส่วนเครื่องประดับหน้าผากเป็นสร้อยไข่มุกที่มีจี้รูปหยดน้ำ ซึ่งดูโดยรวมแล้ว สวยสง่า อ่อนหวานและบริสุทธิ์

                “ โอ...งามเหลือเกิน..เพื่อนรักของฉัน”

                จัสมินในชุดจาลบิญาสีฟ้าขลิบทอง คลุมฮิญาบลูกไม้สีเดียวกับชุด งามสง่าสมดังเจ้าหญิงอาหรับ เธอโอบกอดเพื่อนรักด้วยความตื้นตันใจส่วนมารีย์นั้นก็ซาบซึ้งในความรักและมิตรภาพของเพื่อน เธอตระหนักอยู่เสมอว่า ที่ได้มาอยู่ในจุดนี้ เพราะมีกัลยาณมิตรที่ประเสริฐอย่างจัสมิน ที่คอยอยู่เคียงข้างและสนับสนุนเธออยู่เสมอ

                “ จัสมิน ฉันขอบคุณเธอมากจริงๆ ถ้าไม่ได้เธอ ฉันคงไม่สามารถมาอยู่ถึงจุดนี้ได้เลย”

                มารีย์ซาบซึ้งใจจนกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่ จัสมินจึงหยิบสร้อยข้อมือไข่มุกเนื้อดี มาสวมให้กับมารีย์เป็นของขวัญแต่งงาน

                “ สุขสันต์วันวิวาห์นะจ้ะ นี่คือของขวัญเล็กๆน้อยๆจากใจของฉัน”

                มารีย์โอบกอดจัสมินด้วยน้ำตานองหน้า จัสมินจึงปาดน้ำตาให้เพื่อนรักอย่างอ่อนโยน

                “ อย่าร้องได้สิจ้ะ มัรยัมเพื่อนรัก วันนี้เป็นวันอภิเษกสมรสของเธอนะ”

                “ จัสมีนาห์...ฉันไม่รู้จะตอบแทนเธอยังไงดี”

                “ ถ้าอยากตอบแทน คืนนี้ เธอกับท่านพี่กาลิดก็รีบมีหลานมาให้ฉันอุ้มสิจ๊ะ” จัสมินล้อเล่นด้วยความทะเล้น ทีแรกมารีย์ก็ยิ้มกริ่ม แต่พอเธอคิดได้......               

                “ บ้า!น่ะ จัสมิน...พูดอะไรไม่รู้ เป็นผู้หญิงนะ”

 

                พิธีนิกะห์หรือพิธีแต่งงานของศาสนาอิสลามได้เริ่มขึ้นแล้วที่ท้องพระโรงพระราชวังสุไลมาน เสียงดนตรีอาหรับและเสียงร้องเพลงของทหารในขบวนกองเกียรติยศได้ดังขึ้นอย่างไพเราะเพราะพริ้ง ในห้องโถงนั้นเป็นงานพิธีที่ยิ่งใหญ่ ที่พระราชาธิบดีในประเทศอาหรับเพื่อนบ้านต่างแต่งองค์ทรงเครื่องอย่างเต็มยศ อัจกลับแก้วระย้าส่องแสงพร่างพราย คู่บ่าวสาวนั่งคุกเขาลงหน้าธรรมมาสน์ของผู้ประกอบพิธีทางศาสนา ชีคราฮิมองคมนตรีแห่งราชอาณาจักรอาหรับสุไลมาน จึงกล่าววะลีย์เพื่อเริ่มพิธี

                “ ข้าพเจ้า ขอนิกะห์ ชีคกาลิด บินคาลิฟาห์ บินรามานห์ อัลฟาราห์ กับธิดาบุญธรรมของข้าพเจ้า นางสาว มัรยัม ด้วยมะฮัร ที่ตกลงกันไว้”

                ชีคกาลิดแย้มสรวลด้วยความปิติ ทรงกล่าวตอบรับนิกะห์ด้วยพระสุรเสียงหนักแน่นมั่นคง

                “ข้าพเจ้ากาลิด บินคาลิฟาห์ บินรามานห์ อัลฟาราห์ขอรับนิกะห์ นางสาวมัรยัม ด้วยมะฮัรที่ตกลงกันไว้” คำตอบรับนิกะห์ของชีคมกุราชกุมารอันดับสองของราชวงศ์อัลฟาราห์ ทำเอามารีย์ยิ้มทั้งน้ำตา ชีคกาลิดเอื้อมพระหัตถ์ปาดน้ำตาให้กับหญิงสาวแล้วสวมธำมรงค์ประจำราชวงศ์ที่นิ้วนางข้างซ้ายของเธอ ท่ามกลางความปิติยินดีของชีคนาสเซอร์ผู้เป็นพระเชษฐา และจัสมินผู้เป็นเพื่อนรักของเจ้าสาวในวันนี้ จากนั้นอิหม่ามผู้ประกอบพิธีจึงอ่านอัลกุรอานเรื่องการครองเรือน เมื่อเสร็จจากการอ่านอัลกุรอานแล้ว ต่อไปจึงเป็นพิธีสถาปนาพระชายาเอก พระราชาธิบดีคาลิฟาห์เสด็จขึ้นประทับบนบัลลังก์ เมื่อเสนาบดีกล่าวเปิดพิธีแล้ว พระราชาธิบดีทรงจุ่มพระดัชนีลงในน้ำมันกำยาน แล้วเจิมที่หน้าผากของมารีย์และเพื่อแต่งตั้งเป็น ชีคคามัรยัม พระชายาเอกแห่งเจ้าชายมกุฎราชกุมารอันดับสองแห่งราชอาณาจักรอาหรับสุไลมาน หลังจากเสร็จสิ้นพิธีการทางศาสนาและพิธีการแต่งตั้งชายาเอกแล้ว ชีคกาลิด จึงพาพระชายามัรยัม หรือมารีย์ เข้าเฝ้าพระเชษฐาบริเวณสวนหน้าพระราชวังสุไลมาน

                “ ท่านพี่ครับ...ผมกับมารีย์ขอขอบคุณท่านพี่และจัสมิน ที่ช่วยให้ผมกับมารีย์มีวันนี้ ”

                ชีคกาลิดทำความเคารพชีคพระเชษฐาด้วยการจูบที่ข้อมือ มารีย์ก็ทำความเคารพจัสมินในฐานะ

ชีคคาจัสมีนาห์เช่นกัน

                “ วันนี้พี่เห็นน้องทั้งสองมีความสุข พี่ก็ปลาบปลื้มใจเป็นที่สุดน้องรัก มารีย์ มีหลานเร็วๆนะ...จะได้มาเพื่อนเล่นกับลูกสาวของพี่” ชีคนาสเซอร์แย้มพระสรวลและรับสั่งด้วยความตื้นตันพระทัย

                “ ท่านพี่กาลิด ฝากดูแลเพื่อนรักของจัสมินด้วยนะคะ” จัสมินฝากฝังเพื่อนสาวกับชีคหนุ่ม ชีคกาลิดทรงพระสรวลอย่างสำราญ

                “ พี่รับรอง...จัสมิน ว่าพี่จะไม่ทำให้เพื่อนสาวคนนี้ของน้องต้องผิดหวังหรือเสียใจเลย” รับสั่งพลางโอบกอดพระชายาแสนงาม พระชายามัรยัมเขินจนนวลปรางแดงก่ำ

                “ นี่ก็เริ่มค่ำแล้วคงได้เวลาส่งตัวบ่าวสาวเข้าเรือนหอแล้วนะ กาลิดใช้ตำหนักของน้องเป็นที่ส่งตัวบ่าวสาวใช่ไหม” ชีคนาสเซอร์ตรัสถาม ชีคกาลิดพยักพระพักตร์

                “ ใช่ครับ...ตำหนักกุหลาบขาวคือบ้านของผม ผมแต่งงานแล้วก็ต้องพาชายาไปอยู่ที่บ้าน...จัสมิน  คืนนี้อดทนนอนคนเดียวไปก่อนหนึ่งคืนนะวันพรุ่งนี้เธอก็จะไม่ได้นอนคนเดียวแล้ว”

                จัสมินยิ้มกว้างกลบเกลื่อนอาการเขินอาย ชีคนาสเซอร์จึงจุมพิตที่นวลปรางสีชมพูฟอดใหญ่

                “ อุ้ย...พี่นาสซ์...ฉวยโอกาสตลอดเลย” จัสมินร้องโวยวาย ฟาดมือเล็กๆใส่ที่พระอังสาของชีคหนุ่มรูปหล่ออย่างเต็มแรง

                “ โอ๊ย...เจ็บ...โธ่ จัสมินก็...เธอน่ารักจนพี่อดใจไม่ไหวแล้วนี่นา”

                หนุ่มสาวทั้งสี่พูดคุยกันอย่างสนุกสนาน ขณะที่ในท้องพระโรงจัดงานเลี้ยงกันอย่างยิ่งใหญ่ หลังจากนั้นก็ถึงเวลาส่งตัวคู่บ่าวสาวเข้าหอซึ่งสถานที่ส่งตัวก็คือตำหนักอิชมาอิล พระตำหนักส่วนพระองค์ของชีคกาลิด

 

                หลังจากที่ส่งคู่บ่าวสาวเข้าหอแล้ว จัสมินกลับเข้าไปยังตำหนักแฝดเพื่ออาบน้ำแต่งตัว

หญิงสาวสวมคาฟตานสีเขียวอ่อน ออกมาชมแสงจันทร์ที่สวยสวยในยามหัวค่ำที่สาดส่องผืนทราย เหล่าดวงดาวพร่างพรายระยิบระยับ แม้หญิงสาวไม่ได้คลุมฮิญาบ แต่ผมยาวหยักศกสีน้ำตาลเข้มก็เปียเก็บเรียบร้อย ใบหน้าของเธอยามไม่ได้คลุมฮิญาบจึงดูสวยงามสดใส ทันใดนั้นเอง เจ้าของวรองค์สูงโปร่งเสด็จเข้ามาโอบกอดเธอด้านหลัง

                “ อุ๊ย..พี่นาสซ์” หญิงสาวสวยร้องออกมาอย่างตกใจ

                “ สี่สิบวันที่พี่ไม่ได้กอดจัสมิน...ทรมานแทบขาดใจ” ชีคหนุ่มจุมพิตที่เรือนผมถักเปียสีน้ำตาลเข้ม

                “ จะเป็นพระราชาธิบดีในอนาคตก็ต้องอดทนหน่อยสิคะ พรุ่งนี้จัสมินก็จะอภิเษกกับพี่นาสซ์แล้วนะคะ”

                จัสมินส่งเสียงหวานกระซิบข้างพระกรรณ เจ้าชายหนุ่มจึงแอบหอมแก้มสีชมพูอีกสองครั้ง

                “ พอแล้วค่ะพี่นาสซ์...เดี๋ยวแก้มช้ำพอดี พรุ่งนี้เจ้าสาวของพี่นาสซ์จะไม่สวยนะคะ”

                ชีคหนุ่มทรงพระสรวลด้วยความเอ็นดูในคำออดอ้อนของหญิงสาวผู้เป็นที่รัก

                “ จัสมินของพี่สวยที่สุด...ไม่ว่าจัสมินจะเป็นอย่างไร..เธอก็ยังงดงามที่สุดสำหรับพี่...เพราะอะไรรู้ไหม”

                หญิงสาวมองพระพักตร์หล่อเหลา นัยน์เนตรคมปนหวานซึ้งทำให้เธอแทบจะละลายอยู่ในอ้อมอุระ

                “เพราะพี่...ไม่ได้ให้คุณค่าความงามเพียงแค่รูปกายภายนอก เช่นเดียวกับที่ชายคนอื่นๆ ที่เห็นคุณค่าความงามของอิสตรีเพียงแค่วัตถุบำบัดความใคร่...ความงามที่พี่ให้คุณค่า...คือความงามที่จริยวัตร งามที่จิตใจภายในจัสมินงามทั้งภายนอกและภายใน ชีวิตนี้พี่คงรักใครไม่ได้อีกแล้วนอกจากเธอ ” ชีคหนุ่มจุมพิตลงที่ริมฝีปากอิ่มเอิบสวยราวกับกลีบกุหลาบ หากเป็นกลีบกุหลาบที่ช่างหอมหวานไม่มีวันร่วงโรย

                “ พี่จะปกป้องเธอ...พี่จะไม่ยอมให้ใครมาทำร้ายเธออีกต่อไปแล้ว ฮาบิ๊บตี้”

                ชีคหนุ่มรับสั่งด้วยพระสุรเสียงสั่นเครือ หญิงสาวเริ่มสงสัย

                “ มีใครจะทำร้ายจัสมินหรือคะพี่นาสซ์”

                “ ตามพี่มาจัสมิน”

                ชีคนาสเซอร์จูงมือหญิงสาวผู้เป็นที่รัก เสด็จไปยังสถานที่หนึ่งในเขตบริเวณพระตำหนักกุหลาบขาว บริเวณที่เคยเป็นฮาเร็มพระตำหนักนางห้าม แต่บัดนี้ไม่มีอีกแล้ว

                “ บริเวณนี้ มันเป็นที่ตั้งของฮาเร็มนางห้ามนี่คะพี่นาสซ์ แล้วทำไม...” หญิงสาวยังไม่ทันจะถามคำถามจบประโยคชีคหนุ่มก็รับสั่งขึ้น

                “ ฮาเร็มนางห้ามถูกถอนทิ้งแล้วล่ะจัสมิน” ชีคนาสเซอร์รับสั่งพลางถอนพระปัสสาสะ

                “ ทำไมคะ” หญิงสาวถามด้วยความสงสัยและนึกใจหาย

                “ ระหว่างที่พี่ส่งน้องกับมารีย์ พี่ กาลิด และท่านอาสามารถหาหลักฐานจับตัวฆาตรกรที่ฆ่าอมีนาห์พี่สาวของจัสมิน นั่นก็คือ...อามีร่าห์”

                “ โอ...พี่อมีนาห์ของน้อง ”เมื่อได้ยินดังนั้น จัสมินถึงกับทรุดตัวลงอย่างหมดแรง หญิงสาวน้ำตาร่วง ความคับแค้นใจนั้นมีอยู่เต็มเปี่ยม ทรชนโฉดเหล่านี้ ไม่เพียงอยากจะทำลายชีวิตเธอและพี่สาว แต่มันปรารถนาจะทำร้ายราชวงศ์อัลฟาราห์เพื่อยึดอำนาจ ยึดความเป็นใหญ่

                “ วันที่ซัลมาลย์กับอามีร่าห์ลักลอบหนีไป อามีร่าห์ได้วางยาพิษคนทั้งฮาเร็ม แล้วนำแล้วนำนางทั้งสี่สิบแปดแขวนคอเพื่ออำพรางคดี อามีร่าห์ได้ทิ้งสิ่งนี้เอาไว้”

                ชีคนาสเซอร์หยิบขวดยาพิษและยาขับเลือดออกมาให้จัสมินดู เนื่องจากเธอเป็นพยาบาลเธอจึงรู้ดีว่ายาทั้งสองชนิดนี้มีฤทธิร้ายแรงขนาดไหน หญิงสาวกำขวดยาแน่นด้วยหัวใจที่เจ็บปวดรวดร้าว

                “ โหดร้าย...อำมหิตที่สุด” หญิงสาวน้ำตาร่วงเผาะ นัยน์ตารูปอัลมอนด์ลุกวาวด้วยความเคียดแค้นต่อ คนที่ปลิดชีวิตพี่สาวฝาแฝดของเธอ

                “ จัสมินจะไม่ยอมให้ใครมาทำร้ายจัสมิน และคนที่จัสมินรักอีกต่อไปแล้ว...พี่นาสซ์คะ...จัสมินเสียใจที่รู้ความจริงเกี่ยวกับชาติกำเนิดของตัวเองช้าเกินไปตั้งยี่สิบสองปี กว่าจัสมินจะรู้ จัสมินต้องสูญเสียแม่ สูญเสียพี่สาว ทั้งๆที่ไม่มีโอกาสได้เห็นหน้าและได้ดูแลกันและกันเลย ถ้าจัสมินรู้ความจริงเร็วกว่านี้ แม่ก็คงจะไม่ตายและพี่อมีนาห์คงก็จะไม่ตาย แต่กว่าจัสมินจะรับรู้ความจริง...มันก็...สายไปแล้ว ”

                 หญิงสาวสะอื้นไห้ ชีคนาสเซอร์จึงทรงประคองร่างเล็กของหญิงสาวไว้แนบพระอุระ ทรงเช็ดน้ำตาทุกหยดของเธอด้วยพระนาสิก และทรงปลอบใจเธอด้วยการจุมพิตอันแสนอ่อนหวาน

                “ ยอดดวงใจของพี่...นิ่งเสียเถิดคนดี...น้องยังมีท่านอาราฮิม น้องยังมีชีมาห์ ที่รักน้องประดุจแม่ผู้ให้กำเนิด” ทรงปลอบประโลมหญิงสาวในอ้อมกอดด้วยรสจูบอันแสนหวาน

                “ ที่สำคัญ ...ฮาบิ๊บตี้..น้องยังมีพี่..พี่นาสซ์คนนี้..ที่รักจัสมิน..อย่างสุดหัวใจ”

                ฝนดวงดาวร่วงหล่นจากฟ้ากระทบผืนทราย แข่งกับหยาดน้ำตาของหญิงสาวที่ร่วงลงมาสู่แก้มสีชมพู

                “ พรุ่งนี้...ก็จะเป็นวันของเราแล้ว...จัสมิน...พี่สัญญา...พี่จะดูแลเธอให้ดีที่สุด ด้วยชีวิตของพี่...สุดที่รัก”

                หญิงสาวยิ้มทั้งน้ำตาด้วยความปลื้มปิติ ใบหน้าอันสวยหวานซบซุกอยู่ในอุระแห่งเจ้าชายผู้สูงส่ง ผู้ที่ทรงรักและดูแลปกป้องเธอจากนี้และตลอดไป

                “ พรุ่งนี้เราจะเริ่มต้นชีวิตใหม่ด้วยกันนะ...จัสมีนาห์..ยอดดวงใจของพี่ ”

 



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
ปาฏิหาริย์แห่งรัก บนผืนแผ่นทราย( ส่งเข้าประกวด ทมยันตีอะวอร์ด ครั้งที่ 3) ตอนที่ 30 : บทที่ 25 เจ้าสาววิสุทธินคร(รีไรท์) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 582 , โพส : 1 , Rating : 15 / 3 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1

#1 : ความคิดเห็นที่ 44
คู่น้องสมหวังไปแล้ว คู่พี่ คงไม่มีเหตุร้ายนะ ตัวร้ายยังกำจัดไม่ได้เลย
PS.  ติดใจจีงเข้ามาทักทาย ตินิดเพราะรักเธอ
Name : nunpanu< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ nunpanu [ IP : 171.98.104.169 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 19 เมษายน 2556 / 16:48


หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

"หนังสือสดใหม่ ประจำเดือน ตุลาคม 2557"

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android