สวัสดีผู้เยี่ยมชม [ เข้าระบบ | สมัครสมาชิก ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

นางฟ้าซาตาน

ตอนที่ 16 : ร้อน 100% -- 18 up


     อัพเดท 26 ก.พ. 51
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/ซึ้งกินใจ
Tags: ยังไม่มี
ผู้แต่ง : อินเดียน่า ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ อินเดียน่า Email : pianuch(แอท)yahoo.com
My.iD: http://my.dek-d.com/pianuch
< Review/Vote > Rating : 96% [ 46 mem(s) ]
This month views : 22 Overall : 18,187
107 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 13 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
นางฟ้าซาตาน ตอนที่ 16 : ร้อน 100% -- 18 up , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 2987 , โพส : 1 , Rating : 14 / 4 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด



เมื่อนาวินกลับถึงบ้าน ก็พบชานนท์นั่งหน้าบึ้งรออยู่ที่เก้าอี้นวมรับแขก  ก็พอเดาได้ว่าฝีมือของใคร
         “แกไปบ้านดาวมาใช่ไหม”  ชานนท์ถามเสียงพาล
        “นาเล่าให้แกฟังใช่ไหม  ตูแค่เอาค่าแรงไปจ่ายคุณดาวเขาไม่มีอะไรนิ”  นาวินอธิบายอย่างลำบากใจ
        “แล้วทำไมเอ็งเพิ่งกลับ  เอ็งคิดอย่างไงกับดาว”  ชานนท์คาดคั้น  รู้สึกถึงความผิดปกติของเพื่อนรัก  ธรรมดานาวินไม่ชอบสนิทสนมกับใคร  ผู้หญิงที่คบก็มีแต่ผ่านเลย  แต่กับดวงดาว ไอ้วินกลับพาตัวเข้าไปใกล้ให้ความช่วยเหลือทุกทาง  และยังเป็นครั้งแรกที่มันเข้าไปหาถึงบ้าน “เอ็งชอบเธอใช่ไหม”
         มีแต่ความเงียบเป็นคำตอบแสดงการยอมรับของนาวิน
         “ตูไม่รู้    ตูไม่ได้คิดอะไรเกินเลยนะไอ้นนท์”  นาวินอธิบายอย่างสับสน “เอ็งจำที่ตูเล่าเรื่องคนที่ช่วยตูในสนามบินได้ไหม  ตูไม่รู้เลยว่าเธอเป็นคนเดียวกับที่เอ็งชอบ  ตู..... ตูเพียงแต่อยู่ใกล้เธอแล้วสบายใจแค่นั้น แต่ตูไม่เคยคิดนอกเหนือจากนั้น  เอ็งเชื่อตูสิ “
 ชานนท์ อึ้งไป พอเข้าใจอารมณ์และความรู้สึกของเพื่อน   แต่ความเห็นแก่ตัวที่มีมากกว่าทำให้ต้องแกล้งไม่เข้าใจ แล้วพูดอย่างหนักแน่นว่า  “ตูเชื่อ  แต่เอ็งต้องเลิกพบกับเธอ  เพราะตูจะไม่ยอมปล่อยเธอให้ใคร” 
          “ไอ้นนท์”  นาวินครางอย่างกลัดกลุ้ม
.....................................................
         ดวงดาวหงุดหงิดและน้อยใจ   สามวันแล้วที่เธอรอให้อภิวัฒน์ติดต่อมา  แต่กลับไม่มีวี่แววใด ๆ ที่เขาจะติดต่อมา ‘ใช่สิ  ในเมื่อเขาได้สิ่งที่ต้องการแล้ว จะมาสนใจเธออีกทำไม’  ความหยิ่งทำให้เธอไม่ยอมติดต่อเขา  แต่ความจำเป็นที่มีมากกว่าจึงตัดสินใจโทรหาชาติ
        “พี่ชาติ  ดาวน่ะ”
         “น้องดาว ไม่อยากคุยกับพี่ไม่ใช่หรือ  แล้วโทรมาทำไม”  ชาติเล่นตัว  พอเดาได้ว่าเธอโทรหาเขาทำไม
         “โธ่  เลิกล้อเล่นได้แล้ว   ถามพี่วัฒน์ที่ว่า  ถ้าดาวขอตัดซื้อที่ตรงบริเวณบ้าน ประมาณ 2 ไร่  คิดราคาเท่าไร  หรือ ถ้าจะเช่าจะคิดราคาอย่างไร  แล้วโทรบอกดาวน่ะ”
          “เดี๋ยวน้องดาว  ทำไมดาวไม่รับโอนที่ไปล่ะ  มันไม่ง่ายกว่าหรือ?   ลองคุยกับคุณอภิวัฒน์ดีกว่าน่ะ ถามพี่  พี่ก็ตอบไม่ได้”
         “พี่ชาติ  ถ้าพี่จัดการเรื่องนี้ให้ดาว  เรื่องที่ผ่านมา หายกัน  OK ไหม  ดาวจะพูดดีๆ  กับพี่เหมือนเดิม ว่าไง”
         “ok ok พี่จะรายงานเจ้านายให้รับทราบ”
         “ฝากด้วยนะพี่  และก็ขอบคุณค่ะ” 
        เมื่อชาติวางสายเสร็จก็หันมาเตรียมรายงานเจ้านายซึ่งคุยเกี่ยวกับอาวุธล็อตใหม่ ที่จะจัดส่งไปชายแดน 
        “นายครับ คุณดาวโทรมา แจ้งว่าจะขอซื้อที่บางส่วน หรือไม่ก็เช่าที่  เธอขอทราบว่าจะคิดราคาอย่างไร”  ชาติรายงานเจ้านายอย่างนอบน้อม
       “บอกเธอให้มาคุยกับฉันด้วยตัวเอง”  อภิวัฒน์สั่ง  มันเป็นสัญญาณดีที่เธอติดต่อมา  ความโชคร้ายของตาดำกลับกลายเป็นโอกาสทองของเขา  เขารู้จักดาวกับตาดำดี  ว่าจะไม่ยอมรับความช่วยเหลือของเขาง่าย  เพียงแต่จับจังหวะให้ถูก  เมื่อไรควรรอ  เมื่อไรควรรุก  เมื่อไรต้องอดทนอดกลั้น  และ.....เรื่องนี้เขาต้องทนให้ได้  เพราะสิ่งตอบแทนคือหัวใจของเขา 
        “ครับ”  ชาติรับคำสั่ง  แล้วโทรหาหญิงสาวทันที
          ดาววางโทรศัพท์อย่างกลุ้มใจ  ‘หมายความว่าไงฟ่ะ  ต้องไปคุยด้วยตัวเอง’  เขาคิดอะไรของเขากันแน่  ก็ได้...........เธอจะไปพบเขาพร้อมตาดำ  ดูสิว่าเขาจะกล้าทำอะไรเธออีก
.........................................................
           หัวค่ำคืนนั้นเอง ดาวต้องแปลกใจเมื่อชานนท์มาหาเธอที่บ้าน  ท่าทางรีบร้อนกระวนกระวาย

         “ดาว ... ยายนาอาละวาดไม่เลิก  ตั้งแต่วันที่มาหาดาว  ช่วยไปพูดกับเธอหน่อยสิ”
          “พี่นนท์  เกิดอะไรขึ้นค่ะ” ดาวถามอย่างเป็นห่วง  หลังจากวันที่สุวรรณามาหาเธอ  เพื่อน ๆ  ในกลุ่มก็โทรมาด่าเธอยับหาว่าไปแย่งแฟนเพื่อน  เธอพยายามติดต่อกับนา แต่ก็ไม่ยอมรับสาย  ตั้งใจว่าจบเรื่องตาเสร็จก็จะเคลียร์เรื่องเพื่อนสาวต่อ  ไม่นึกว่าจะเกิดเรื่องอย่างนี้ขึ้น
           “นาเอาแต่เที่ยว กินเหล้าอยู่ในผับ สิงอยู่ในอพาร์ทเม้นท์  ไม่ยอมกลับบ้าน  พี่ไม่รู้จะพูดอย่างไรกับเธอดี  ดาวช่วยไปพูดให้หน่อยสิ”
         “แต่เธอจะฟังดาวหรือค่ะ  ให้คุณนาวินไปพูดไม่ดีกว่าหรือ?”  ดาวท้วง
          “ช่วยพี่หน่อยเถอะ  ตอนนี้นาอยู่ที่อพาร์ทเม้นท์ พี่คิดว่าถ้าดาวอธิบาย เธอคงเข้าใจ”  ชานนท์ขอร้อง
         “แต่ว่า.....”  ดาวอึดอัด  นี่ก็ดึกแล้ว 
          “ดาว...... ช่วยหน่อยเถอะ”  ชานนท์ขอร้องเมื่อเห็นทีท่าลังเลของเธอ
         “ตกลงค่ะ  เดี๋ยวดาวไปบอกตากับยายก่อนนะคะ”  โดยไม่สังเกตท่าที่แปลก ๆ  ของชานนท์
…………………..
           ตลอดระยะทางที่ชานนท์ขับรถมา  เขาเงียบผิดปกติ  แต่ดาวไม่ได้สนใจเพราะเป็นห่วงเพื่อนสาวมากกว่า   เมื่อมาถึงอพาร์ทเม้นท์ ย่านเพชรบุรีตัดใหม่  ก็ต้องแปลกใจ เพราะไม่เห็นร่องรอยของเพื่อนสาว
          “นาไปไหนค่ะ”  ดาวถามชานนท์
          “สงสัยหนีไปเที่ยวผับอีกแล้ว  ดาวรอสักครู่น่ะ เดี๋ยวพี่ตามยัยนาก่อน  ยังไงคืนนี้ก็ต้องคุยกันให้รู้เรื่อง แค่เรื่องทางบ้านก็หนักแล้ว  ยังทำตัวเหลวไหลอีก”  ชานนท์พาดาวไปนั่งรอที่เก้าอี้นวมรับแขก  แล้วเทน้ำส้มมาให้ดื่มระหว่างนั่งรอ   ขณะที่ตัวเองเดินห่างออกไปเพื่อโทรศัพท์  แล้วลอบชำเลืองมองหญิงสาว ‘ขอโทษน่ะดาวที่พี่ต้องทำอย่างนี้  เรื่องของไอ้วิน กับอภิวัฒน์ ทำให้พี่จำเป็นต้องผูกพันเธอไว้ก่อน  พี่สัญญาว่าจะรับผิดชอบเธอ’
……………………….
           “นายครับ เด็กรายงานมาว่าตอนนี้คุณดาวอยู่กับชานนท์ที่คอนโด ท่าทางไม่ค่อยดีนะครับ ”  บุญเลิศรายงานเจ้านายที่ตอนนี้นั่งตรวจสอบรายรับของ The one complex อยู่
         ข่าวที่ได้รับทำให้อภิวัฒน์ร้อนใจ ปกติเวลานี้ (สามทุ่ม)  ดาวจะอยู่ที่บ้านไม่ออกมาไหน  สังหรณ์แปลก ๆ ที่แม่นมาก บอกว่ากำลังเกิดเรื่องกับหญิงสาว  ทำให้อภิวัฒน์รีบบึ่งไปหาเธอโดยเร็ว  ‘ขออย่าให้เกิดเรื่องไม่ดีกับเธอเลย’
        “ห้องนี้ครับ”  ลูกน้องบุญเลิศรายงาน โดยมีเจ้าหน้าที่ดูแลอพาร์ทเม้นท์อยู่ตัวสั่นงันงกอยู่ใกล้ ๆ   อพาร์ทเม้นท์นี้เป็นอพาร์ทเม้นท์ระดับกลางมีรูมเซอร์วิสในตัว   ที่สร้างมานานแล้วอยู่ในซอยเพชรบุรีตัดใหม่   สถานที่ค่อนข้างลึกลับเป็นส่วนตัว  ระบบความปลอดภัยจึงไม่แน่นหนาเท่าที่ควร  ห้องส่วนใหญ่จะว่างมีคนมาอยู่เป็นครั้งเป็นคราว หรือเป็นห้องที่เก็บไว้สำหรับวัยรุ่นที่พ่อแม่มีเงินซื้อทิ้งไว้ เพื่อทำกิจกรรมเป็นการส่วนตัว
          “เข้าไป”  เจ้านายสั่งเสียงเหี้ยม 
......................................................................
            ดาวรู้สึกร้อนวูบวาบสั่นสะท้านไปหมดทั้งตัว  ผิวไวต่อความรู้สึกมาก  จนรู้สึกรำคาญเนื้อผ้าที่กระทบผิว  ทรวงอกก็คัดแน่นไปหมด  และรวดร้าวบริเวณนั้น  เธอเป็นอะไรไปเนี่ยะ  เธอหลับตาและพยายามตั้งสติ  แต่ก็ยังรู้สึกเหมือนเดิม  เป็นความรู้สึกที่เธอเคยรู้จักมาก่อน..............
           “พี่นนท์ ดาวจะกลับบ้าน” เสียงสั่นสะท้าน
          “ดาวยังกลับไม่ได้หรอก”  ชานนท์พูดเสียงเรียบ ลุกอ้อมโต๊ะมาใกล้หญิงสาว  “คืนนี้ดาวไปไหนไม่ได้หรอก  พี่สัญญาว่าจะรับผิดชอบเรื่องคืนนี้ทุกอย่าง”
            “พี่นนท์ทำอะไรดาว” ดาวรีบลุกขึ้นหนี  ขณะที่ชานนท์เดินเข้ามาใกล้อย่างช้า ๆ  “อย่าเข้ามาน่ะ”  เธอสั่งเสียงสั่น  แล้วกลั้นใจวิ่งไปที่ห้องน้ำแล้วดันประตูปิดอย่างสุดแรง 
            “ดาวออกมาเดี๋ยวนี้น่ะ”  ชานนท์ตะโกนบอก  ตบประตูแรง ๆ  ขนาดที่คนข้างในลงไปนั่งสั่นที่พื้นอย่างทรมาน
....................................................
          เสียงประตูเปิดจากหน้าห้องทำให้ชานนท์หันมา อย่างหงุดหงิด  แล้วก็ต้องตกใจเมื่อเห็นชายฉกรรจ์ชุดดำประมาณ 6-7 คนบุกเข้ามา  ตามด้วยศัตรูทางใจ
           “ใครอนุญาตให้พวกแกเข้ามา  ออกไปเดี๋ยวนี้”  ชานนท์ตวาดใส่  แม้จะรู้ตัวว่าตกอยู่ในสถานการณ์ที่เสียเปรียบ  แต่ก็ถูกชายตัวโตสองคนเข้ามาล็อตตัว
           “ค้น” บุญเลิศสั่งลูกน้องเสียงดัง
           ขณะที่อภิวัฒน์เดินไปที่หน้าประตูห้องน้ำ  เพราะได้ยินเสียงน้ำไหลจากภายใน 
          “ดาว พี่เองน่ะ  เปิดประตู”  แต่ไม่มีเสียงขานรับตอบกลับมา  นอกจากเสียงน้ำที่ยังคงดังเหมือนเดิม  ทำให้อภิวัฒน์ใจหายวาบ
           “เปิด”  อภิวัฒน์สั่งลูกน้องเสียงดัง  ซึ่งได้ผลภายใน 10 วินาทีประตูก็เปิดออก   อภิวัฒน์ลิ่วเข้าไปข้างใน  พบดาวกอดอกนั่งชันเข่าตัวสั่นอยู่ในตู้อาบน้ำ  ซึ่งเปิดฝักบัวทิ้งไว้ให้น้ำไหลรดราดบนตัวหญิงสาว  ชายหนุ่มรีบถลาเข้าไปอย่างห่วงใย 
           “ดาว”
          “อย่า.... อย่าเข้ามาน่ะ”   เธอพูดเสียงสั่น  ริมฝีปากแดงก่ำจากการกัดฟัน มือกำแน่น  ร่างกายสั่นเกร็ง
           “มันทำอะไรดาว  พี่จะฆ่ามัน”  อภิวัฒน์คำรามอย่างโกรธแค้น  อุ้มหญิงสาวเปียกปอนแนบอกออกมาจากห้องน้ำ แล้วต้องแปลกใจเมื่อร่างกายเธอเบียดกระแซะเข้าหาเขา
            “นายครับ   เราพบ LS70”  บุญเลิศรายงาน
            รายงานที่ได้รับ  ทำให้อภิวัฒน์ตึงเครียด  มองหญิงสาวในอ้อมกอดอย่างเร่าร้อน  เขารู้จักสรรพคุณยาตัวนี้ดี  ว่าออกฤทธิ์แรงขนาดไหน เพราะ LS70 เป็นยาปลุกอารมณ์เกรด A ที่คนของเขาขายให้กับลูกค้ามีเงินทีต้องการมอมสาวที่ไม่ยินยอมพร้อมใจ  ให้กลายสภาพเป็นสาวไฟแรงสูง
            “ปล่อยเธอ”   ชานนท์ที่ตอนนี้ถูกซ้อมนอนหมอบกับพื้น ตะโกนลั่น 
             “แกเงียบไปเลย”  แรงกระทืบลงมาทำให้ชานนท์จุก
             “สั่งสอนให้มันหลาบจำว่าอย่ามายุ่งกับผู้หญิงของฉันอีก”  อภิวัฒน์สั่งเสียงเหี้ยม  ทิ้งชานนท์ให้อยู่กับลูกสมุนของเขา
.........................................................
          อภิวัฒน์พาดวงดาวมาที่ห้องพักของเขาที่ The one complex  เป็นสถานที่ที่ใกล้และเป็นส่วนตัวอย่างที่สุด  ซึ่งห้องนี้เป็นห้องที่เขาใช้หาความสำราญกับสาว ๆ ที่เขาซื้อตัวมา  ภายในห้องตกแต่งด้วยเฟอร์นิเจอร์อย่างดีโทนสีน้ำตาลเข้ม     มีเตียงขนาดใหญ่อยู่กลางห้อง  ผนังด้านบนกรุด้วยกระจกเงามีลาย ด้านข้างมีบาร์เครื่องดื่มเกือบทุกชนิด    และห้องน้ำขนาดใหญ่ที่แยกเป็นสัดส่วนออกมา
          ชายหนุ่มรีบพาเธอไปที่เตียง แล้วเอาผ้าขนหนูมาเช็ดตัวที่เปียกปอน พยายามถอดเสื้อผ้าที่เปียกปอนของเธอออก  ซึ่งมันเป็นงานที่ยากลำบากเมื่อร่างกายเธอบดเบียดเข้าหาตัวเขาอย่างไม่รู้ตัว มือแปะป่ายไปทั่วร่างกายเขา
           “พี่วัฒน์  ช่วยดาวด้วย”  ดาวครางออกมาอย่างสิ้นอาย  ความรู้สึกเร่าร้อนที่สุมอยู่ภายในสร้างกาย  สร้างความทรมานให้กับเธออย่างบอกไม่ถูก
           อภิวัฒน์ไม่ได้พูดอะไร นอกจากถอดเสื้อผ้าอย่างรวดเร็ว แล้วทอดกายลงนอนข้างหญิงสาว แล้วสอดใส่ตัวตนของเขาลงไปอย่างรวดเร็ว  จนดาวหวีดร้องเมื่อเธอรู้สึกถึงความสุขที่มาถึง โดยมีเขาตามมาติดๆ 
         เมื่อความร้อนรุ่มในกายหายไป  เธอเริ่มได้สติ เมื่อพบตัวเองนอนเปลือยเปล่าเต็มไปด้วยเหงื่ออยู่ใต้ร่างเขา หญิงสาวหลับตาด้วยความอาย  “ออกไป”  เธอพูดเสียงเบา  พยายามผลักร่างที่หนาหนักออกไป  แต่ก็เหมือนดันหินผาที่ไม่ขยับไปไหน 
         “สายไปแล้วล่ะ”  อภิวัฒน์กล่าวแล้วเอามือเชยคางเธอให้มองมาที่เขา  สายตาที่ประสานกันนิ่ง หนึ่งเต็มไปด้วยความอับอาย  อีกหนึ่งเต็มไปด้วยความอ่อนโยนอย่างสุดแสน
          “หมายความว่าไง......”  ไม่มีคำตอบนอกจากสายตานิ่งที่มองลงมา  แล้วเธอก็ได้รู้เมื่อคลื่นความร้อนที่คุ้นเคยถาโถมเข้ามาอีกระรอก “ไม่น่ะ” 
        "ให้พี่ช่วยเถอะ  ดาวจะมีอาการอย่างนี้อีก 4-5 ชั่วโมง ”
       “อย่าเข้ามาใกล้.......”  ปากเธอปฏิเสธแต่ร่ายกายเธอกลับเบียดเข้าหาเขาอีกครั้ง   ชายหนุ่มก้มประกบจูบปากเธออย่างเร่าร้อน    สองมือกระตุ้นเคล้าคลึงไปทั่วร่างเธออย่างกระหาย ซึ่งได้รับการตอบสนองอย่างดีจากร่างน้อย 

         มือหนาคว้าไหล่บอบบางดึงเข้าหาตัว “ไม่ไหวแล้ว”  เสียงครางของเธอ  ทำให้ชายหนุ่มถอนหายใจ  เขายังต้องการเธออยู่  แต่เธอกลับหมดแรงสลบไสลไปเสียแล้ว  กว่าห้าชั่วโมงที่เขาแสวงหาความสุขในทุกทางจากร่างที่หอมหวานและเต็มใจของเธอครั้งแล้วครั้งเล่าอย่างไม่ยับยั้งชั่งใจ อาจเป็นเพราะเขาคิดถึงเธอ  หรือห่างจากเธอมาหลายสัปดาห์ ทำให้อารมณ์ต่าง ๆ ปลดปล่อยออกมาอย่างเต็มที่ ซึ่งต่างกับคราวที่แล้วที่เขายั้งตัวเอง เพราะเห็นว่าเธอยังใหม่ในเรื่องนี้อยู่ 

           ชายหนุ่มค่อย ๆ ดึงหญิงสาวเข้ามากอดอย่างอ่อนโยน มือคลุมผ้าห่มให้อย่างแผ่วเบา  ก้มหอมแก้มเธอเบา ๆ “หลับฝันดีน่ะ เจ้าหญิงของพี่”
    
.....................................................
           ดาวขยับตัวอย่างความอึดอัด  เหมือนมีอะไรหนัก ๆ มาทับตัว พอขยับตัวอีกทีก็รู้สึกปวดร้าวระบมไปทั้งร่าง  โดยเฉพาะบริเวณนั้น  คอแห้งผาก  หัวหนักอึ้งไปหมด  เธอพยายามฝืนลืมตาขึ้นมา ภายในห้องมืดสลัวมีไฟดาวน์ไลท์สีส้มอ่อนเปิดทิ้งไว้   สำนึกบอกว่า ‘นี่ไม่ใช่ห้องของเธอ’  เธอพยายามขยับตัวอีกครั้ง แต่ก็ติดแขนขาที่ทั้งหนาและหนัก กอดรัดร่างกายเธอจากด้านหลังอยู่  และดูเหมือนแขนขาคู่นั้นจะกระชับร่างเธอให้แน่นขึ้นอีก  มันทำให้เธอตกใจ  พยายามนึกว่าที่นี่ที่ไหน เธอมาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร แล้วฝันร้ายเมื่อคืนค่อย ๆ หลั่งไหลมา....
                “ตื่นแล้วหรือครับ” อภิวัฒน์กระซิบเบา ๆ ที่ข้างหู  แล้วจูบเบา ๆ ที่ใบหูลงมาลำคอ  มือเริ่มโลมไล้ทรวงอกหญิงสาวในอ้อมกอดอย่างเพลิดเพลิน ก่อนเลื่อนลงมาที่หน้าท้อง และความเป็นหญิง
              “อย่า พี่วัฒน์”  หญิงสาวอุทานด้วยความตกใจ จำเสียงชายหนุ่มได้ มือน้อยพยายามจับมือหนาให้อยู่กับที่ แต่สู้แรงที่มากกว่าไม่ได้  จนเธอรู้สึกถึงความแข็งตึงจากด้านหลัง
             “เรียกชื่อพี่อีกสิ”  ชายหนุ่มสั่งเบา ๆ
            “ไม่น่ะ” เธอคราง  แต่เมื่ออารมณ์บรรเจิดแล้ว มีหรือที่ชายหนุ่มจะหยุด  กว่าจะสิ้นสุดก็ทำเอาดาวหมดเรี่ยวหมดแรงและเจ็บรวดร้าวจนขยับตัวไม่ไหว  ได้แต่นอนคว่ำ  น้ำตาไหลพราก  แนบหน้าลงกับหมอนอย่างอดสูและเสียใจ
             “อย่าหนีพี่ไปอีกนะ”  อภิวัฒน์นอนตะแคง มาทางหญิงสาว มือหนาลูบหลังหญิงสาวเบา ๆ  อย่างอ่อนโยน “รู้ไหมว่าพี่คิดถึงขนาดไหน”  เขาเองก็รู้ว่าเธอยังไม่พร้อม แต่เขาก็อดใจไม่ไหว  อีกอย่างเขาต้องการแสดงสิทธิ์ความเป็นเจ้าของให้เธอรับรู้ยามเธอมีสติครบถ้วน
             ไม่มีเสียงตอบจากร่างน้อย นอกจากร่างที่สั่นเป็นระยะจากการกลั้นสะอื้น  อภิวัฒน์ ค่อย ๆ พลิกร่างน้อยมาแนบอก  “อย่าร้องไห้สิคนดี”   ชายหนุ่มพยายามปลอบ  แต่ดูเหมือนยิ่งปลอบเธอก็ยิ่งร้องไห้มากขึ้นเรื่อย ๆ  จนเขาทำตัวไม่ถูก  ปกติดาวเป็นคนร่าเริง  เข้มแข็ง ถ้าไม่ใช่เรื่องหนักหนาสาหัสจริง ๆ เธอจะไม่ร้องไห้  แต่นี่คงสุด ๆ แล้ว  ตอนนี้คงได้แต่ปล่อยให้ร้องไห้ระบายออกมาจนกว่าจะหยุด
………………………………………..
           ชายหนุ่มค่อย ๆ ช้อนตัวเธออย่างเบามือ เมื่อเห็นท่าทางเจ็บปวดยามขยับตัวของเธอ “พี่พาไปอาบน้ำ แล้วจะได้สบายขึ้น”   ดาวหมดแรงที่จะขัดขืน   ตอนนี้ร่างทั้งร่างชาหนึบและปวดร้าวไปหมด ได้แต่ปล่อยให้เขาดูแล  พยายามทำใจให้ว่างไม่คิดอะไร  ก็ในเมื่อเขาทั้งเห็นทั้งจับมาหมดแล้ว  อายไปก็เท่านั้นแหล่ะ
อภิวัฒน์พาหญิงสาวลงมาที่อ่างอาบน้ำอุ่น  น่าจะเรียกสระน้ำอุ่นที่มีจากุสซี่มากกว่า  แล้วค่อย ๆ วางเธอลงนั่งให้สบาย โดยมีเขาทำหน้าที่เป็นผู้บริการทำความสะอาดตัวให้  สักพักร่างกายรู้สึกผ่อนคลาย ความปวดร้าวทุเลาขึ้น  แขนขาเริ่มมีความรู้สึก  หนังตาเริ่มหนักอึ้ง ด้วยความง่วงอย่างสุดๆ
         “อย่าเพิ่งหลับ  เดี๋ยวก็จมน้ำหรอก”  อภิวัฒน์บอกอย่างอารมณ์ดี  ช้อนตัวเธอที่ตอนนี้สลึมสลือจะหลับให้ได้ขึ้นจากน้ำ เช็คตัวเบา ๆ ให้อย่างดี  แล้วพาไปนอนที่เตียง  จูบที่หน้าผาก 
         “พักผ่อนให้สบายนะ นกน้อย คราวนี้พี่ไม่ยอมให้เธอบินหนีพี่ไปไหนแล้ว”
……………………………..



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
นางฟ้าซาตาน ตอนที่ 16 : ร้อน 100% -- 18 up , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 2987 , โพส : 1 , Rating : 14 / 4 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1

#1 : ความคิดเห็นที่ 103
เขียนได้ดีแต่กลิ่นอับโชยกระแทกจมูก จนไซนัสหายเลยว่ะเฮ้ย! อ่ะล้อเล่นน่าเขียนได้น่าอ่านดี มีลุ้น มีลุ้น
Name : บรุษไร้นาม [ IP : 202.149.24.129 ]
Email / Msn: -
วันที่: 26 ธันวาคม 2551 / 02:24


หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

Blood Incident ทีมผมไม่ (วุ่น) วายนะครับ

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android