สวัสดีผู้เยี่ยมชม [ เข้าระบบ | สมัครสมาชิก ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

▶ Play || { Kai & Sehun }

ตอนที่ 9 : Ch.8.2 || Boy in your HEART ||


     อัพเดท 2 ธ.ค. 55
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/แฟนฟิค
Tags: exo, kai, hun, jongin, sehun, kaihun, sekai, fic, fiction, krishan, krislu, chanbaek, pastelgirl
ผู้แต่ง : PastelGIRL ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ PastelGIRL
My.iD: http://my.dek-d.com/pastelgirl
< Review/Vote > Rating : 100% [ 12 mem(s) ]
This month views : 616 Overall : 52,787
1,040 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 771 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
▶ Play || { Kai & Sehun } ตอนที่ 9 : Ch.8.2 || Boy in your HEART || , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 1519 , โพส : 26 , Rating : 25 / 5 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


|| Pl y ||

 

Couple : Kai x Sehun , Kris x Luhan , Chanyeol x Baekhyun ft. EXO members.

Rate : PG - 13

Note : มันคือแฟนฟิคชั่น อาจจะมีคำหยาบบ้างและถ้าเจออะไรไม่ชอบใจได้โปรดมองข้ามมันไป โนดราม่านะคะ อ่านสนุกๆน้า~



 

 

Ch.8.2 || B y in your HEART ||

 

 

 

 

 

 

  ❤ ❤ ❤ || Play || ❤ ❤ ❤

 

 

 

 

 

“ฮ้า~ ของฟรีมันอร่อยแบบนี้นี่เอง”

 

 

 

น้ำเสียงเต็มไปด้วยความสุขที่จับสัมผัสได้ของคนพูดคงจะจินตการภาพได้อย่างไม่ยากเย็น ของฟรีใครไม่ชอบบ้างล่ะ เงินก็ไม่ต้องออกแม้แต่แดงเดียว อยู่ครบ แถมได้กินฟรีอีก เชื่อว่าร้อยทั้งร้อยต้องชอบอยู่แล้ว

 

 

แต่อีกหนึ่งชีวิตที่นั่งฟังนั้นยกยิ้มแหยๆตรงมุมปากอย่างคนทำอะไรไม่ได้เลย ในขณะที่ปากก็ดูดของเหลวในแก้วเหมือนคนนั่งพริ้มตาอย่างเป็นสุข คือรสชาติมันก็หวานพอๆกัน แต่ความรู้สึกของแต่ละคนมันไม่เหมือนกัน

 

 

แหงดิ...ก็เซฮุนจ่ายคนเดียว!

 

ทำหน้าฟินไปนะลู่หานฮยอง!

 

 

 

“ฮยอง มีเรื่องจะถาม” ปากบางดูดของเหลวรสช๊อกโกแลตลงลำคอก่อนเอ่ยปากถามออกไปในสิ่งที่สงสัย ปลายนิ้วดันกรอบแว่นที่เลื่อนมาอยู่ปลายจมูกให้กลับไปเข้าที่เข้าทาง

 

 

“อะไร?” คนที่ดื่มด่ำกับรสชาติหวานๆของชานมไข่มุกรสเผือกแสนโปรดผละจากหลอดดูดเอ่ยปากก่อนจะเริ่มดื่มด่ำกับความสุขหวานๆในมืออีกรอบ

 

 

“เรียกผมมาทำไม วันนี้ฟรีเดย์นะ” ใช่... หลังจากเอางานไปวางที่โต๊ะอาจารย์ เซฮุนก็เปิดสมุดตารางดูว่าวันนี้มีอะไรที่ต้องทำบ้าง ในนั้นไม่มีตารางงานที่ลู่หานเขียนเขาเลยตั้งใจว่าจะเข้าเมืองเพื่อไปยังย่านหนึ่งที่ตอนนี้มีเทศกาลลดราคาสินค้ามากมาย ชอบอยู่แล้วไอ้ของลดราคาจากแพงๆมาจนราคาแทบติดดิน ตั้งใจว่าจะไปหาซื้อเสื้อผ้าถูกๆใช้สักสองสามชุด เมื่อพยักหน้ากับตัวเองเริ่มมีแผนการที่แน่วแน่เตรียมตัวเดินทางไปซื้อของจู่ๆโทรศัพท์มือถือก็ดังขึ้นและยิ่งรายชื่อที่ปรากฏบนหน้าจอนั่นทำเอาเจ้าของเครื่องมือสื่อสารขมวดคิ้วเข้มบนใบหน้าเรียวด้วยความงุนงง... รอประมาณสิบนาทีหลังจากคุยเสร็จรถสีดำคันคุ้นตาก็จอดเทียบทางเท้า คนในสายที่คุยกันเปิดกระจกรถยิ้มหวานให้เต็มที่...

 

 

แต่เซฮุนบอกได้เลยว่า... ขนลุกเป็นบ้า

 

 

รอยยิ้มนางฟ้า....ในร่างซาตานตัวน้อยๆ

 

 

“ก็ให้เลี้ยงไอ้นี่ตามสัญญาไง~” พูดจบไม่พอ มือบางเขย่าแก้วที่ถือไว้ประกอบให้ชัดเจนยิ่งขึ้น เซฮุนแทบอยากลมใส่ ถ้าจะเรียกเขามาเพราะทวงสัญญาว่าเรื่องชานมล่ะก็... มากไปหน่อยมั้ยเนี่ย เอาไว้ตอนไปทำงานค่อยเลี้ยงก็ยังไม่สายเสียหน่อย!

 

 

“ฮยอง!”

 

 

“ล้อเล่นน่า~ มีของจะให้” ผู้จัดการหน้าหวานผู้มีดวงตาดั่งกวางตัวน้อยโยนซองสีน้ำตาลลงบนโต๊ะอย่างไม่ใส่ใจก่อนจะหันไปให้ความสนใจกับไอแพดที่วางทิ้งไว้ข้างตัวมาจิ้มเล่นไปเรื่อยๆ ปากก็ดูดชานมไปพร้อมๆกับที่กดๆจิ้มๆอย่างสนุกสนาน เซฮุนเอื้อมหยิบซองมาเปิดดูของข้างในด้วยความสงสัย เขาหยิบมันออกมา เมื่อเห็นว่าในมือเป็นอะไร มืออีกข้างที่ถือแก้วชานมไว้แทบร่วงหล่นและพ่นของเหลวรสหวานใส่หน้าพี่ชายหน้าหวานเข้าเต็มรัก

 

 

 

รูปนี้มันอะไร!

 

 

รูปที่จูบกันในรถ... ไม่... อย่าเรียกแบบนั้น

 

 

ต้องเรียบเรียงใหม่ว่าเขาโดนจู่โจมต่างหาก!

 

 

 

 

“เอ่อ... ” ราวกับถูกสตั๊นท์จนเอ๋อไปห้าวิ.... มองไอ้รูปในมือที่ถืออยู่แล้วไปต่อไม่ถูกเลย

 

 

 

“ถูกใจมั้ย”

 

 

 

“.....” 

 

 

 

“ฮ่าๆๆ หน้านายตลกชะมัด ของจริงอยู่ในห้องนาย เอาไปเก็บให้แล้ว ลองไปดูสิ” เห็นสีหน้าของน้องที่ขึ้นเฉดริ้วสีแดงอ่อนก็หัวเราะออกมา ดูก็รู้เลยว่าน้องมันอาย หน้าตาเหวอๆ อ้าปากค้างพะงาบๆเหมือนอยากจะพูดอะไรแต่ก็คงพูดไม่ออก เจอรูปแบบนั้นเข้าไปนี่นะ...

 

 

 

ตอนแรกที่ลู่หานเห็นในห้องของคริส บอกได้เต็มปากเต็มคำเลยว่าอยากจะฆ่าคริสยิ่งนัก มันโกรธจนตัวสั่นไปหมด กล้าดียังไงถึงทำแบบนี้กับเขา...

 

 

 

เสียงเกมส์บนหน้าจอดังขึ้นพร้อมกับภาพประกอบเป็นตัวนกสีแดงหน้าตาบึ้งๆนั่นมันซ้อนภาพกับใบหน้าของคนๆหนึ่ง...ในห้วงความคิดของลู่หานที่กำลังด่าในใจอย่างพอดิบพอดี มุมปากบางยกยิ้มเหี้ยมอย่างหมั่นไส้พร้อมกับใช้นิ้วลงแรงจิ้มรัวๆอย่างโมโห

 

 

 

แม่งงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง!

 

 

ตายซะเถอะ ไอ้นกบ้าาาาาาาา!

 

 

“ฮยอง...ลู่หานฮยอง...” คนเป็นน้องที่หมายจะลุกออกไปดูของในห้องที่อยู่ติดกันนั้นได้ยินเสียงจิ้มไอแพดของลู่หานมันดังจนเขาแอบกลัวว่ากระจกบนหน้าจอจะแตกเอาเสียก่อนบวกกับสีหน้าของคนเป็นพี่ที่เริ่มบิดเบี้ยวราวกับเคียดแค้นอะไรบางอย่าง... หรือกำลังอินกับเกมส์ที่กำลังเล่นอยู่? 

 

 

 

แต่จิ้มแรงๆแบบนั้นกลัวกระจกมันจะแตกเข้าเสียก่อนนี่สิ...

 

 

 

ไม่ยุ่งดีกว่า...

 

 

 

คิดได้เช่นนั้นก็ลุกจากโซฟาที่นั่งอยู่เดินออกจากห้องของลู่หานที่คอนโดที่ผู้จัดการในการควบคุมจัดให้อยู่เพื่อเรียกตัวทำงาน แต่เซฮุนก็ไม่ได้มาอยู่ถาวร ยังคงสลับไปมาระหว่างห้องที่คอนโดนี้กับห้องพักที่เขาเช่าอยู่เพื่อไปเรียนหนังสือ มือขาวแตะคีย์การ์ดบนสัญญาณควบคุม ได้ยินเสียงบ่งบอกว่ารหัสผ่านแล้วจึงเปิดประตูพาร่างตัวเองเข้าไปข้างใน เด็กหนุ่มตัวสูงโปร่งถอดรองเท้าอย่างเป็นระเบียบ... เขายังไม่ค่อยคุ้นเคยกับห้องที่ได้มาอย่างห้องนี้นัก แต่เชื่อได้เลยว่าถ้าเป็นห้องที่เขาเช่าอยู่เป็นประจำ แทบจะเขี่ยรองเท้าทิ้งไว้อย่างมักง่ายและเดินเข้าไปแล้ว

 

 

 

เซฮุนเดินไปยังห้องนั่งเล่นที่แบ่งเป็นสัดส่วนเพื่อดูว่าสิ่งที่ลู่หานบอกว่ามีของจะให้มันคืออะไร

และเซฮุนก็ได้คำตอบ...

 

 

 

กล่องของขวัญจำนวนหนึ่ง กองจดหมายเป็นกลุ่มวางอยูบนโต๊ะแก้วตรงหน้าโซฟาที่ใช้นั่งเล่นสะท้อนบนเลนส์ใสที่สวมใส่บนใบหน้าเรียวขาว

 

 

 

สิ่งตอบแทนจากการทำงานที่พยายามด้วยความบังเอิญจนมันกลายเป็นความสนุกสนานที่เกิดขึ้นเล็กๆในใจ ถึงแม้ช่วงแรกจะค่อนข้างทุลักทุเลไปบ้างหรืออาจจะมากทีเดียวสำหรับคนขี้อายอย่างโอเซอุนที่ต้องแปลงโฉมจากเด็กติ๋มๆหน้าตาจืดชืดไร้อารมณ์จนน่าหมั่นไส้มาเป็นนายแบบหน้าตาหล่อเหลาดั่งความลับที่ถูกซุกซ่อนด้วยบุคลิกสุดเชยของเด็กเรียน เรียกว่าสลับคราบจนเหมือนเป็นคนละคน

 

 

 

แต่ถึงภาพลักษณ์ภายนอกจะเปลี่ยนไป....โอเซอุนก็ยังคงเป็นโอเซฮุนคนเดิม

 

 

ขี้อาย... ยืนต่อหน้ากล้องก็เขินจนยกมือขึ้นปิดหน้าแล้ว ยิ่งมีพี่ๆทีมงานหลายคน ดวงตาไม่รู้กี่คู่ต่อกี่คู่มารุมจ้องตอนเขาต้องไปยืนโพสท่าหน้ากล้อง... อายจะตาย อายจนอยากจะมุดแผ่นดินแทรกหนีหรือไม่ก็ให้คนอื่นๆออกไปจากห้องให้หมดเลย แต่มันทำได้ที่ไหนล่ะ

 

 

แต่เพราะความใจดีของพี่ๆทั้งหลายรวมถึงลู่หานที่ช่วยกันประคับประคองให้เขาไปถึงฝั่ง แม้ตอนแรกจะค่อนข้างเหลวไม่เป็นท่า แต่พอมีประสบการณ์... ทุกอย่างก็เริ่มดีขึ้นเรื่อยๆ

 

 

และของขวัญตรงหน้าเซฮุนก็คือผลตอบแทนของความพยายามพวกนั้น

 

 

ดีกว่าเรียนหนังสือหน้าจมกับกระดาษและตัวหนังสือไปวันๆ

 

 

ความรู้สึกหนักอึ้งทั้งหลายก็มลายไปหมดสิ้นเมื่อเห็นกำลังใจของแฟนคลับกลุ่มเล็กๆที่ตัวเองมี

ถือว่าก้าวไปสู้บันไดอีกขั้นแล้วสินะ

 

 

เรียวปากบางเม้มเป็นเส้นตรงพร้อมกับแลบลิ้นเลียไปมาด้วยความเคยชินก่อนจะฉีกยิ้มหวานจนตาปิด

 

 

ขอบคุณครับ... ลู่หานฮยอง

 

 

 

 

❤ ❤ ❤ || Play || ❤ ❤ ❤


 

 

เสียงปิดประตูที่ดังขึ้นทำให้คนที่ก้มหน้าจดจ่อกับไอแพดเงยขึ้น เมื่อเห็นว่าเซฮุนค่อยๆเดินมาหา ลู่หานกวักมือเรียกน้องให้มานั่งข้างๆ ปลายนิ้วจิ้มไปยังเว็บเพจเว็บหนึ่ง เมื่อหน้าต่างทำการโหลดเสร็จ รูปร่างหน้าตาของเว็บไซต์ที่รออยู่ก็ปรากฏให้เห็น เซฮุนมองผ่านเลนส์ใสด้วยความแปลกใจ เว็บไซต์บันเทิงมันมีอะไร แล้วภาษาจีนนี่....

 

 

อ่านไม่ออกแม้แต่นิดเดียว เรียกว่าโง่เลยจะเห็นภาพง่ายกว่า

 

 

 

ดวงตาเรียวมองตามปลายนิ้วของลู่หานจิ้มๆกดๆไปเรื่อย... จนกระทั่งไปหยุดอยู่หน้าเพจหนึ่ง แล้วเซฮุนแทบตาถลนเบ้าเมื่อเห็นว่าลู่หานให้เขาดูอะไร

 

 

 

นี่มันอะไรวะ!?

 

 

 

ภาพของเขาในตอนที่เป็น ‘ฮุน’ ถูกโพสในกระดานเว็บบอร์ดแห่งหนึ่งของเว็บจีน ภาษาจีนที่ร่ายในกระทู้เอาตรงๆอ่านไม่ออก แต่ที่ตกใจมันคือรูปของเขาในอิริยาบทต่างๆที่มีตามนิตยสารที่เคยจำหน่ายไป

 

 

 

งง... ทำไมมันมาอยู่ในเว็บบอร์ดจีนได้?

 

 

 

“เป็นไง เจ๋งป่ะๆๆ มีคนมาเม้นต์ด้วยนะ เดี๋ยวจะแปลให้ฟัง นายคงอ่านจีนไม่ออกสินะ” ลู่หานหันไปมองหน้าเซฮุนที่นิ่งค้างไปแล้ว ถึงน้องจะไม่ส่งเสียงโวยวายพูดออกมาว่ามันเกิดอะไรขึ้น แต่ดูได้จากอาการนิ่งๆไปนี่แหละก็พอจะมองออกว่าน้องมันเป็นยังไง ดูได้ไม่ยากเลย

 

 

 

“เขาบอกว่า ‘เท่ห์มาก ชื่ออะไรเหรอ?’ หรือจะเป็นอันนี้ ‘ขาวจัง’ หรืออันนี้ ‘โอ้...หน้าตาของเขาทำฉันหน้าแดงขึ้นมาเลย’ นายนี่เป็นเหล่าขวัญใจนูน่าที่จีนเหมือนกันนะเซฮุนน่า~” มือเล็กยกขึ้นตีไหล่ของคนที่นั่งข้างๆกันอย่างภูมิใจนักหนา แต่ไอ้คนโดนตีมันอึ้งจนพูดอะไรไม่ออกแล้ว


 

คือ... ไม่ได้อยากเด่นอยากดังอะไรขนาดนั้นเลย งอกจริงๆ

 

 

 

“ไปทำเรื่องลาเรียนไว้ด้วยนะ” ในระหว่างที่กำลังคอตกกับเรื่องที่เกิดขึ้น ประโยคแปลกๆจากคนข้างๆทำให้ใบหน้าขาวเงยจากจอไอแพดขึ้นมองใบหน้าของคนช่างพูดพร้อมเลิกคิ้วด้วยความสงสัย

 

 

 

“ลาเรียน... ทำทำไม?” ลิ้นเล็กเลียรอบริมฝีปากไปมา... พร้อมกับในใจภาวนาว่าขอให้มันไม่ใช่อย่างที่คิดเอาไว้...

 

 

“เราจะไปจีนกัน!”

 

 

“...ไปจีน!!?”

 

 

“ถูกต้องนะคร้าบ~”

 

 

 

ห๊าาาาาาาาาาา!

 

 

ลู่หานบ้าไปแล้วววววววววววววว

 

 

ซื้อหวยทำไมไม่ถูกแบบนี้มั่งนะ!?

 

 

 

ด้วยเหตุนี้.... สามวันต่อมาโอเซฮุนจึงมายืนอยู่ที่สนามบินอย่างเสียไม่ได้ ดวงตาสีเข้มหลังเลนส์ใสหรี่มองพาสปอร์ตในมือแล้วได้แต่คอตกอย่างจนใจ ดีนะที่เคยทำพาสปอร์ตทิ้งเอาไว้เพราะแม่สั่ง บอกว่าอาจถึงคราวจำเป็นต้องใช้ทำๆไปเถอะ แต่ไม่คิดว่าจะมีวันที่ได้ใช้มันจริงๆ ถึงค่าตั๋วลู่หานจะจัดการให้ทั้งขาไปและขากลับ 

 

 

แต่.... 

 

 

 

โอย... ขาดเรียนกี่วันก็ไม่รู้ ลู่หานบอกให้เขาเขียนไปว่าลาหนึ่งอาทิตย์ อยากจะบ้าตาย! ดีนะได้พยอนแบคฮยอนจัดการเรื่องนี้ให้เลยค่อนข้างหายห่วงไปได้เปราะหนึ่ง... 

 

 

แต่... เลคเชอร์นี่ค่อนข้างน่าเป็นห่วงนะ

 

 

 

‘ไม่ต้องห่วงนะเซฮุนน่า~ ฉันจะไปนั่งเลคเชอร์ให้เอง เชื่อมือพยอคแบคฮยอนได้เลย!’


 

เชื่อไม่ได้!

 

 

 

คิดถูกหรือคิดผิดกันนะที่ฝากเรื่องลาเรียนไว้กับแบคฮยอน ปกติถ้าไม่จำเป็น ต่อให้ลาวาพุ่งจากภูเขาไฟ ให้แผ่นดินแยกเป็นส่วนๆ น้ำท่วมเมืองจนกลายเป็นทะเลสาป พายุเข้าจนบ้านพังพินาศหรือโลกแตกเขาจะไม่ยอมขาดเรียนเด็ดขาดเมื่อไม่จำเป็น 

 

 

 

แต่นี่... เรียกว่าเหตุจำเป็นได้ไหมนะที่ต้องไปเมืองจีนเพราะลู่หานบอกว่าให้ไปทำงานที่นั่นเป็นเวลาหนึ่งอาทิตย์ ตอนได้ยินแทบเป็นลมด้วยความตกใจ นี่ใจคอกะจะไม่พักเลยหรือยังไงกันตั้งหนึ่งอาทิตย์ แล้วอะไรนะ... เมืองจีนเหรอ เกาหลีเขาก็ยังไม่เป็นที่รู้จักของใครเท่าไหร่นักแต่นี่ไปถึงเมืองจีน เหมือนได้โกอินเตอร์เลยนะ

 

 

 

โคตรเวอร์...

 

 

‘จริงๆจะกลับบ้านด้วยอ่ะ แหะๆ’

 

 

 

โอเซฮุนอยากเอาพาสปอร์ตในมือฟาดหัวคนเป็นพี่อย่างใจนึกเป็นบ้าถ้าเกิดมาถึง เหตุผลแบบเห็นแก่ตัวโคตรๆ... คือถ้าจะกลับบ้านก็เชิญพี่ท่านกลับไปคนเดียวสิ จะลากเขาไปทำไมเนี่ย!?


 

เซฮุนยกมือขึ้นปิดปากจากอาการหาวจนน้ำตาซึมตรงหางตา มือขาวถอดแว่นออกจากใบหน้าและขยี้ตาเบาๆ เมื่อคืนมัวแต่จัดการเรื่องลาเรียนโทรให้แบคฮยอนมาหาที่ห้อง คนตัวเล็กกว่านั่งหน้าตาเหมือนลูกหมารอรับคำสั่งอย่างดีเมื่อเซฮุนพูดว่าเขาจะไปจีนแบคฮยอนก็โพล่งขึ้นมาทันทีว่า 

 

 

‘ของฝาก’

 

 

ให้มันได้อย่างนี้สิ.... 

 

 

 

เลยต้องอธิบายให้ฟังตั้งแต่ต้นว่าจะไปทำงานไม่ใช่ไปเที่ยวแต่อีกฝ่ายก็เอาแต่พูดว่าของฝากซ้ำๆซากๆราวกับจะย้ำว่าให้ตายก็ต้องมีมาให้เป็นการติดสินบนอย่างหนึ่งเหมือนรู้ว่าที่เรียกมานี้มีงานที่จะให้ช่วย

 

 

 

เซฮุนฝากแบคฮยอนไปจัดการเรื่องลาเรียนให้ จะได้ไม่ต้องโดนเช็คชื่อขาดเรียน คะแนนในการเข้าห้องจะได้ไม่หายไป และถ้ามีเวลาว่างก็ฝากเข้าไปนั่งฟังเลคเชอร์

 

 

 

‘ของฝาก’

 

 

นี่พยอนแบคฮยอน... ฟังสิ่งที่เขาต้องการให้ช่วยครบถ้วนหรือเปล่านะ เอาแต่พูดว่าของฝากอยู่ได้!

 

 

 

ดวงตาหลังกรอบแว่นปิดตาลงชั่วครู่ก่อนจะลืมขึ้นหลังจบย้อนความเรื่องเมื่อคืน ปกติเวลานี้เขาจะนั่งในห้องเรียน ตามองโปรเจคเตอร์เพื่อซึมซับเนื้อหาของบทเรียน แต่ทว่า... ตัวเขากลับอยู่ที่สนามบิน

 

 

 

เสียงฝีเท้าที่ใกล้เข้ามาทำให้ใบหน้าเรียวหันไปมองตาม เซฮุนเห็นร่างของลู่หานแต่งกายด้วยชุดเรียบง่ายด้วยเสื้อคลุมแขนยาว เรียวขาเล็กสวมทับด้วยกางเกงสีเข้มสะพายกระเป๋าเป้ใบหนาๆไว้ที่ด้านหลัง ดูจากองค์ประกอบโดยรวมแล้วอย่างกับเด็กประถมหรือถ้าให้มากสุดก็คงไม่พ้นเด็กมัธยมกำลังเดินมาทางนี้

 

 

 

แต่งตัวธรรมดา....

 

.....แต่ราคานี่ไม่ต้องพูดถึง

 

เซฮุนนั่งรอให้พี่เดินมาถึงแต่เขากลับเห็นลู่หานเอาแต่เดินดุ๊กดิ๊กเหมือนเด็กๆที่ไม่สมกับอายุเอาเสียเลย จริงๆก็ไม่ถึงกับเด็กขนาดนั้นแต่อาจเป็นเพราะกระเป๋าใบใหญ่ๆที่เจ้าตัวสะพายมันมาด้วยบวกกับใบหน้าน่ารักไม่สมกับอายุนั่นแท้ๆที่ทำให้ภาพลักษณ์ภายนอกของลู่หานนั้นดูน่ารักน่าทนุถนอมยิ่งกว่าอะไร...

 

 

แต่...

 

 

โครม!

 

 

สะดุดเชือกรองเท้าตัวเองจนล้มไปกองกับพื้นจนได้...

 

 

 

เซฮุนรีบลุกขึ้นจากเก้าอี้ที่นั่งรอตรงไปยังร่างของพี่ที่นอนกองบนพื้นอย่างน่าสงสาร ลู่หานมักจะชอบยืนเหม่อมองท้องฟ้าเมื่อยืนนิ่ง มันเป็นภาพที่เขาเห็นเป็นประจำนอกเหนือเวลางานที่เขี้ยวแทบตายเอาจริงเอาจังจนน่ากลัว แต่พอนอกเวลางานก็เป็นคนที่ดูเหมือนเด็กๆคนหนึ่ง... ค่อยทำตัวสมกับใบหน้าเด็กๆนั่นหน่อย 

 

 

“ฮยอง โอเคเปล่า?”

 

 

 

“งื่อออออ เจ็บเป็นบ้าเลย!” ลู่หานยกมือขึ้นลูบหน้าผากป้อยๆใบหน้าคล้ายคนจะร้องไห้ ท่าทางน่าเอ็นดูนั่นทำให้เซฮุนยิ้มออกมาบางเบา นานๆจะเห็นลู่หานคนเฮี้ยวๆหมดสภาพซะมั่ง ฝ่ามือบางจับท่อนแขนเรียวของพี่ช่วยพยุงอีกฝ่ายขึ้นมาช้าๆ จูงมือพากันไปนั่งรอที่เก้าอี้ ลู่หานปลดกระเป๋าเป้ที่สะพายมาวางบนเก้าอี้ก่อนจะนั่งลงบนเก้าอี้อีกตัวที่ใกล้กับกระเป๋าตัวเอง พวงกุญแจกวางตัวน้อยที่เซฮุนมองแล้วได้แต่กระพริบตาปริบๆ ถ้าจะห้อยพวงกุญแจเยอะขนาดสร้างครอบครัวกวางแบบนั้นล่ะก็นะ...

 

 

“เอาพาสปอร์ตมามั้ย”

 

 

เซฮุนไม่ตอบแต่มือขาวโบกสิ่งที่อยู่ในมือให้ลู่หานดู ใบหน้าหวานของคนตัวเล็กกว่าพยักหน้าอย่างยินดีเป็นเชิงบ่งบอกว่า ‘ดีมาก’ ก่อนจะจัดการเปิดกระเป๋าเพื่อหยิบของตัวเองออกมามั่ง แต่เพียงไม่กี่วินาทีคิ้วเข้มบนใบหน้าหวานมีอันขมวดเป็นปมก่อนจะเปลี่ยนไปเปิดซิบช่องใหญ่ของกระเป๋าอย่างร้อนร

 

 

“อ๊า!!”

 

 

“อะไร ฮยองเป็นอะไรเหรอ” เห็นพี่ที่จู่ๆก็กรีดร้องออกมาทำเอาคนนั่งฝั่งตรงข้ามตกใจ

 

“ฉันหาพาสปอร์ตไม่เจอ มันไปไหนกันนะ หรือลืมไว้ที่ห้องน้ำ เดี๋ยวมา นั่งรอตรงนี้นะ” วางกระเป๋าโยนไปให้คนฝั่งตรงข้ามแล้วรีบวิ่งดุ๊กดิ๊กหายไปยังทางที่เพิ่งเดินมา เซฮุนแทบรับกระเป๋าที่ถูกส่งมาให้ไม่ทัน โชคดีที่มันไม่ตกลงบนพื้น ไม่อยากจะคิดเลยว่ากระเป๋าในมือที่ตนยื่นออกไปรับเห็นทรงเรียบง่ายแบบนี้... ราคามันจะเท่าไหร่กันนะ


 

 

“ขอให้หาไม่เจอ เพี้ยง~”



 

 

❤ ❤ ❤ || Play || ❤ ❤ ❤


 

 

 

ประตูนอกสุดของห้องน้ำถูกเปิดออกก่อนจะปิดตามหลัง ร่างเล็กของลู่หานเดินเข้ามาข้างใน ตอนนี้มันว่างเปล่าและเงียบสงบเพราะไม่มีใครอยู่เลย เป็นความโชคดีที่เขาจะตามหาของได้สะดวกแต่อีกใจก็แอบกลัวว่ามันจะไม่อยู่ให้ตามหาแล้ว เขาตรงไปยังอ่างล้างหน้าตรงที่เขาไปยืนวักน้ำขึ้นเพื่อล้างหน้าล้างตา ใบหน้าน่ารักยู่ลงเมื่อเดินดุ่มๆไปดูว่าของที่ต้องการหานั้นมันไม่มี เขาก็ไม่ได้แวะที่ไหนอีกเลยนะ พอออกมาจากคอนโดก็แวะเข้าห้องน้ำทำธุระนิดหน่อยเพราะจู่ๆก็เกิดปวดห้องน้ำขึ้นมาระหว่างเดินไปหาเซฮุนเลยแวะมาจัดการให้เรียบร้อย ไม่รู้อะไรดลใจให้ตัวเองหยิบพาสปอร์ตขึ้นมาเช็คดูว่านำติดตัวมาแล้วหรือยัง จำได้ว่าตอนล้างหน้าก็วางไวๆแถวนี้... มันก็น่าจะอยู่ที่เดิมสิ

 

 

หรือมีคนหยิบมันไปแล้ว?

 

 

 

ระหว่างที่เดินไปมาพร้อมยกมือขึ้นเกาศีรษะเล็กอย่างคิดไม่ตกจู่ๆเสียงทุ้มของใครคนหนึ่งก็ดังขึ้นด้านหลัง

 

 

 

“หาไอ้นี่อยู่เหรอ?” น้ำเสียงแบบนี้... มันทำให้คนที่วุ่นวายกับการหาของชะงักฝีเท้าได้ทันที ดวงตาดั่งลูกกวางเบิกกว้างเมื่อหันใบหน้าไปตามเสียงด้านหลังเห็นว่าใครยืนอยู่...

 

 

 

“....คริส”

 

 

 

แต่มันไม่ตกใจหรอกว่าใครจะมายืนอยู่แต่ของในมือของร่างสูงสง่านั่นต่างหากที่ทำให้ลู่หานตกใจ

 

 

รูปร่างแบบนั้น... ใช่เลย

 

 

 

เชี่ย!!! พาสปอร์ตกู!

 

 

 

“เอาคืนมา” น้ำเสียงราบเรียบเอ่ยขึ้นพร้อมกับก้าวไปหยุดยืนตรงหน้าร่างสูงหน้าตาหล่อเหลาราวเทพบุตรด้วยความที่จัดเต็มกับทรงผมสีทองเปิดด้านหน้าขึ้นรับกับใบหน้าขาว ร่างกายสวมใส่ด้วยเสื้อสีขาวรับกับรูปร่างสูงใหญ่ได้อย่างพอเหมาะ ดั่งของขวัญจากพระเจ้าสรรสร้างความดูดีแบบหมดจดให้กับคนๆนี้ ลู่หานยืนจ้องหน้ากับคนตรงข้ามที่ตัวสูงกว่าเขาอย่างไม่กลัวเกรงพร้อมยื่นมือแบออกไปรอรับของที่ตนตามหาอยู่ 

 

 

 

ชายหนุ่มยิ้มตรงมุมปากก่อนจะค่อยๆวางพาสปอร์ตของลู่หานที่เขาเก็บได้ในห้องน้ำ ในขณะที่ตัวเล่มหนังสือเดินทางกำลังสัมผัสบนฝ่ามือเล็กที่ยื่นออกมารับนั้น ท่อนแขนแกร่งกลับรวบคว้าเอวบางของคนตรงหน้าเข้าประชิด รัดเอวคอดของคนตัวเล็กกว่าให้ร่างของลู่หานเข้ามาอยู่ในอ้อมอกพร้อมกับลากพาเข้าไปในห้องน้ำห้องในสุด ไม่ลืมที่จะลงกลอนปิดตามหลังอย่างรู้หน้าที่

 

 

 

คริสได้รับรายงานจากนักสืบที่เขาจ้างเพื่อให้ติดตามลู่หานว่าคนตัวเล็กจะไปจีนกับเด็กโอเซอุนอะไรนั่นเขาจึงจัดการหาตั๋วเพื่อไปจุดหมายปลายทางเดียวกันด้วย จริงๆเขามีโครงการต้องบินไปจีนอาทิตย์หน้าเพื่อไปจัดการบริษัทสาขาที่จีน แต่เมื่อรู้ว่าลู่หานจะไปจีน เขาก็จัดการเคลียร์ตัวเองให้เรียบร้อยและบินไปด้วยเสียเลย ไปก่อนกำหนดเดิมล่วงหน้าหนึ่งอาทิตย์ก็ไม่มีปัญหาแต่อย่างใด เพราะยังไงลู่หานก็ไม่อยู่เกาหลีให้เขาอยู่ใกล้ๆ อีกฝ่ายไปจีนเขาก็ตามไปด้วย... 

 

 

.....เพื่อให้คนตัวเล็กคนนี้อยู่ในสายตาก็เท่านั้น

 

 

 

 

“ทำบ้าอะไรวะ!” แรงกอดรัดช่วงเอวจากคนตรงหน้าทำเอาอารมณ์ของคนถูกคุกคามนั้นปะทุได้อย่างง่ายดาย ระยะที่ใกล้จนเกินไปเพราะพื้นที่ในห้องน้ำนั้นไม่ได้กว้างขวางมากพอที่จะให้ผู้ชายสองคนมาอัดรวมอยู่ในนี้ได้ส่งผลให้ลมหายใจอุ่นร้อนของคนตัวสูงกว่ารินรดตามดวงหน้าหวาน

 

 

 

กลิ่นหอมอ่อนๆจากแชมพูตามเส้นผมสีหวานพาลทำเอาใจของคริสหวั่นไหวได้อย่างง่ายดาย ระยะห่างที่เรียกได้ว่าใกล้ชิดเกินไปพาลให้ชายหนุ่มอดใจไม่ไหวก้มใบหน้าใช้จมูกโด่งสูดดมความหอมหวานของคนตรงหน้าอย่างไม่อาจหักห้ามใจตัวเองได้ ริมฝีปากเลื่อนระดับไปหยุดตรงริมใบหูนิ่มพร้อมกระซิบแผ่วเบาอย่างหยอกล้อ

 

 

 

“พูดจาไม่น่ารักเลยนะเสี่ยวลู่~”

 

 

 

“อย่าเรียกแบบนั้นนะ!” ชื่อเฉพาะแบบนั้นยิ่งฟังยิ่งรู้สึกว่าหน้าตัวเองร้อนขึ้นอย่างไม่มีสาเหตุ มันเป็นชื่อพิเศษที่ใช้เรียกในสมัยก่อนที่ได้ฟังกี่ครั้ง... ก้อนเนื้อในอกด้านซ้ายก็เต้นเป็นจังหวะแปลกๆทุกครั้ง

 

 

ตั้งแต่เมื่อก่อน... และตอนนี้ด้วย

 

 

 

คำพูดคำจาแสนไม่น่าฟังทำให้ใบหน้าของคริสฉายแววหงุดหงิด...แต่ก็เพียงชั่วครู่ มือหนาเชิดคางเล็กของคนปากดีให้เงยขึ้นรับสัมผัสอ่อนนุ่มแต่วาบหวามตรงเรียวปากเพื่อลงโทษคนปากดีข้อหาพูดจาไม่รื่นหู

 

 

 

นัยน์ตาสีสวยลืมโพลงเมื่อใบหน้าหล่อราวกับเทพบุตรนั้นผละออก ด้วยความไม่ทันตั้งตัวว่าจะโดนจู่โจมไม้นี้มันพาลทำเอาลู่หานช็อคค้างอย่างคนทำอะไรไม่ถูกราวกับสติสัมปชัญญะถูกทำลาย

 

 

 

 

“อี้ชิงพูดถูกจริงๆด้วย... เสี่ยวลู่เวลาโมโหต้องจูบถึงจะหยุดพยศได้”

 

 

 

แต่ชื่อบุคคลที่สามที่ได้ยินในประโยคมันทำให้ใจคนฟังคนนี้ปริแตกได้อย่างง่ายดาย

ดวงตากลมใสที่จ้องมองมาทำเอาคริสไปไม่เป็นเมื่อเห็นแววความตกใจทอชัดในแววตาคู่ตรงหน้า เขานึกว่าประโยคที่พูดออกไปมันจะทำให้คนพยศในอ้อมแขนนั้นมีสีหน้าเอียงอายเมื่อเจอคำพูดตรงๆชนิดไม่มีอ้อมเข้าไปแบบนี้ แต่เขารู้สึกได้ถึงอะไรบางอย่างที่มันไม่เหมือนเดิมในสายตาของลู่หานที่มองกลับมา 

จากอาการตกใจในคราแรกมันแปรเปลี่ยนเป็นเฉยชา...

“เราใจง่ายขนาดนั้นเลย?” สรรพนามแทนตัวที่เปลี่ยนไปทำเอาคนที่คิดอะไรอยู่นั้นถึงกลับหยุดความคิดทุกอย่างไว้ทันที

ถ้าเป็นเมื่อก่อนเจอจูบเอาใจแบบนี้เข้าไปลู่หานของเขาจะมีสีหน้าที่น่ารัก ท่าทางเขินๆเหมือนเด็กน้อยยามถูกแกล้งนั้นมันน่าดูมากๆจนต้องยกยิ้มตาม อาจจะเหมือนความคิดพวกโรคจิตก็ได้ที่การได้เห็นสีหน้าของคนที่ชอบที่หาดูไม่ได้ง่ายๆยามปกติแล้วมีแต่เราเพียงคนเดียวที่ได้เห็นได้ชม มันเหมือนเป็นความพิเศษที่มีเจ้าของอย่างเราเพียงเท่านั้นที่ได้สัมผัส

 

 

“หา”

 

 

“โดนจูบทีนึง... เราจะใจอ่อน ใจง่าย หยุดพยศอย่างนั้นเหรอ?”

 

 

“ไม่ใช่แบบนั้น...”

 

 

หัวใจของคริสเต้นโครมครามเมื่อใบหน้าหวานเลื่อนเข้าไปใกล้จนปลายจมูกโด่งรั้นชนกับปลายจมูกของอีกฝ่ายพร้อมกับเรียวปากบางสีชมพูอ่อนเข้าประกบแนบสนิทลงริมฝีปากที่ร้อนผ่าวของชายหนุ่มตัวสูงกว่าที่เมื่อเจอเข้าแบบนี้ถึงกับไปไม่เป็นเมื่อปลายลิ้นเล็กของอีกคนเข้ามาโลดแล่นในโพรงปาก เข้ามาทำให้หัวใจของชายหนุ่มปั่นป่วนมากยิ่งขึ้น ปลายนิ้วยาวเลื่อนขึ้นประคองท้ายทอย สัมผัสบนกลุ่มเส้นผมนุ่มปรับระดับองศาใบหน้าให้ริมฝีปากของทั้งสองคนสัมผัสได้ลึกล้ำมากยิ่งขึ้น มือบางที่วางอยู่ข้างลำตัวค่อยๆยกขึ้นไปตามแนวไหล่กว้างและคล้องรอบคอคนตัวสูงกว่าพลางลูบไปมาในขณะที่ริมฝีปากยังคงคลอเคลียไม่ห่าง เรียวลิ้นร้อนกวาดชิมความหอมหวานจากเรียวปากบางที่แสนคิดถึงอย่างไม่รู้จักพอ ยิ่งได้ลิ้มรสมันกลับยิ่งทวีความต้องการดั่งคนกระหาย ฝ่ามือใหญ่วางลงบนสะโพกเล็กของลู่หานโอบรัดดึงรั้งให้ร่างกายของคนทั้งคู่แนบชิดมากยิ่งขึ้น...

 

 

 

ก่อนชั่วอึดใจ...ความเจ็บปวดบริเวณหน้าท้องจะพวยพุ่งขึ้นเมื่อหมัดเล็กๆพร้อมแรงที่ไม่เบานักซัดเข้ามาทำเอาคนที่ถูกอารมณ์ลุกโชนถึงขั้นลืมตาขึ้นด้วยความตกใจ

“หนอย...เสี่ยวลู่!” ชายหนุ่มจุกจนแทบพูดออกมาไม่เป็นคำเมื่อเจอเข้าไปแบบนี้ มือไม้อ่อนแรงพาให้แรงโอบรัดคลายลงจนลู่หานเป็นอิสระ มือบางแย่งพาสปอร์ตในมาจากคนตัวสูงทรุดตัวนั่งลงบนคอห่านด้านหลังพร้อมกับยิ้มมุมปากอย่างสะใจ

 

 

“ขอบใจที่ช่วยเก็บพาสปอร์ตให้นะคริส~”

 

 

“ปากดี!”

 

 

“เหอะ!” 

 

 

ลู่หานยักไหล่พร้อมเบะปากอย่างหมั่นไส้ส่งท้ายก่อนจะเปิดประตูห้องน้ำที่ขังเขาไว้ข้างในออก

คนในห้องน้ำที่ยืนล้างมือล้างหน้าสะดุ้งกันเป็นแถวเมื่อบานประตูห้องน้ำด้านในสุดกระทบกับผนังจนเกิดเสียงพร้อมใบหน้าน่ารักของผู้ชายคนหนึ่งปรากฏขึ้นเดินออกมาจากข้างใน ลู่หานไม่สนใจว่าจะมีใครมองเขาด้วยสายตาแบบไหนเพราะคงจะเห็นกันแล้วว่ายังมีผู้ชายตัวสูงหน้าตาหล่อเหลาอีกคนอยู่ด้านในด้วย ลู่หานเดินไปหาคนทำความสะอาดคนหนึ่งที่รับผิดชอบห้องน้ำชายพร้อมกับพูดอะไรบางอย่างให้ฟัง

 

 

 

“คุณน้าครับ ผู้ชายในห้องในสุดเป็นพวกโรคจิต จับส่งตำรวจด้วยนะครับ”

 

 

 

พูดจบก็ยิ้มหวานอย่างน่ารักแล้วหันหลังเดินจากไป อะไรที่เกิดขึ้นด้านหลังนั้นก็ทำเป็นไม่ได้ยิน เสียงนกเสียงกา เสียงหมูหมาทั้งหลายก็แค่เข้าหูซ้ายทะลุหูขวาไปก็เท่านั้น

 

 

 

ในขณะที่ความวุ่นวายที่เขาทิ้งระเบิดลูกใหญ่ไว้กำลังเดินหน้าอยู่ ประโยคเจ็บๆที่ยังฝังอยู่ในห้วงความคิดมันก็พาลทำให้ความร้อนรอบดวงตาเอ่อน้ำใสคลอได้อย่างง่ายดาย

 

 

 

‘อี้ชิงพูดถูกจริงๆด้วย... เสี่ยวลู่เวลาโมโหต้องจูบถึงจะหยุดพยศได้’

 

 

จางอี้ชิง... เป็นเพื่อนรักของลู่หาน

 

 

จางอี้ชิง... คนที่ลู่หานมองหน้าได้อย่างไม่สนิทใจเหมือนเก่า

 

 

ท้ายที่สุดแล้วจางอี้ชิงก็เป็นคนที่อู๋ฟานไม่เคยลืมได้เลย

 

 

 

 

 

 

เมโลดี้เพลงโปรดดำเนินท่วงทำนองของมันไปอย่างเรื่อยเปื่อย เซฮุนนั่งฟังเพลงรอลู่หานที่วิ่งออกไปตามหาพาสปอร์ตที่คงจะลืมไว้ที่ไหนซักแห่งในสนามบินแห่งนี้ นั่งรอไปได้พักหนึ่งเกิดรู้สึกหิวขึ้นมา อยากจะเดินไปหาของหวานใส่ปากแต่ก็ไปไหนไม่ได้เพราะต้องเฝ้ากระเป๋าของลู่หานไว้จึงเปิดกระเป๋าเป้ตัวเองที่สะพายมาก้มมองหาของที่ต้องการด้านใน 

 

 

 

อมยิ้มในมือขาวถูกพลิกหน้า-หลัง เซฮุนเลียริมฝีปากไปมาตั้งท่าจะแกะเปลือกออกลิ้มลองรสชาติหวานๆของมันแต่สายตาด้านหลังกรอบแว่นเห็นร่างของคนๆหนึ่งช่างแสนคุ้นตากำลังเดินตรงมาทางนี้ เมื่อนั่งมองซักพักร่างของคนๆนั้นก็เดินเข้ามาใกล้ยิ่งขึ้น เห็นว่าเป็นคนที่เขานั่งรออยู่ มือบางปลดหูฟังไอพอดออก ม้วนเก็บให้เรียบร้อยกอปรกับลู่หานเดินมาหยุดตรงหน้าพอดี

 

 

 

“ฮยองมา... หาพาสปอร์ตไม่เจอเหรอฮะ?” คำถามที่ตั้งใจจะถามในตอนแรกถูกกลืนหายไปเมื่อเซฮุนสังเกตเห็นว่าตาดวงโตๆของลู่หานที่มักมีแต่ความสดใสเสมอในตอนนี้กลับเต็มไปด้วยรอยแดงๆจนน่าแปลกใจ แต่คนถูกทักกลับโชว์พาสปอร์ตในมือให้เป็นคำตอบว่าสิ่งที่ถามไปนั้นไม่ถูกต้อง

 

 

 

“แล้วเป็นอะไรอ่ะ ตาแดงๆ” แปลกใจ... เซฮุนไม่เคยเห็นลู่หานเป็นแบบนี้เลยตั้งแต่รู้จักกัน เรียกว่าแทบจะไม่เคยเห็นด้านนี้ของคนเป็นพี่เลย...แม้แต่ครั้งเดียว

 

 

 

“ฝุ่นเข้าน่ะ ช่างมันเหอะ” ฝุ่นเข้าตา... อาจจะใช้มือขยี้จนตาแดง แต่ปลายจมูกน่ะ... มันก็แดงนะฮยอง

 

 

 

อาการมันเหมือนหลังคนที่เพิ่งร้องไห้มาอย่างไรอย่างนั้น...

 

 

 

“ร้องไห้เพราะหาพาสปอร์ตไม่เจอเหรอ...โอ๊ย!” เห็นพี่เงียบลงถนัดตาก็เริ่มรู้สึกไม่ดีจึงลองเอ่ยแซวออกไปถึงแม้จะรู้อยู้ว่ามันคงไม่ใช่สาเหตุที่ทำให้พี่เสียน้ำตา แรงฟาดเบาๆจากหนังสือเดินทางในมือเล็กนั่นกระทบศีรษะทำเอาเซฮุนยกมือขึ้นลูบป้อยๆ คือมันไม่เจ็บนะ แต่ก็ตกใจว่าพี่แกฟาดมาได้ยังไง ไม่ทันตั้งตัวเลย

 

 

 

“มือก็ถืออยู่ ถามอะไรแปลกๆอยู่ได้! ไม่ได้ขี้ลืมขนาดนั้นซักหน่อยเซฮุนน่า!” ลู่หานใช้หนังสือเดินทางในมือเชิดคางเรียวของน้องให้เงยใบหน้าขึ้นมาสบตาก่อนจะใช้มือลูบใต้คางน้องเบาๆอย่างหยอกล้อ ตบท้ายด้วยใช้นิ้วโป้งและนิ้วชี้ดึงปลายคางเรียวของน้องด้วยแรงไม่เบานักอย่างหมั่นไส้เรียกเสียงร้องจากเรียวปากบางหลุดรอดออกมา ลู่หานยิ้มกว้างอย่างเป็นต่อ รู้สึกดีขึ้นเมื่อได้แกล้งเซฮุน สนุกเป็นบ้า!

 

 

 

“คร้าบ~” เมื่อเห็นว่าพี่ยิ้มแล้ว เซฮุนก็ดีใจด้วย ถึงแม้ตัวเองจะเจ็บตัวก็ตาม แต่ลู่หานแบบนี้ยังดีกว่าลู่หานคนที่เอาแต่เงียบคนนั้นตั้งเยอะ

 

 

 

“ไปเช็คอินกันเถอะ เดี๋ยวไม่ทัน”

 

 

 

 

“อ๊า~ คริสฮยอง สวัสดีฮะ” เมื่อก้าวขาขึ้นไปบนเครื่องบินต้องเดินผ่านที่นั่งชั้นบิสิเนสเป็นเรื่องธรรมดา แต่ตั๋วที่ลู่หานจองให้ตัวเองและเซฮุนนั้นเป็นชั้นอีโคโนมี่จึงต้องเดินเข้าไปข้งในอีก เซฮุนเห็นชายหนุ่มคนหนึ่งนั่งแถวที่นั่งบิสิเนส รูปร่างเค้าโครงหน้าคุ้นๆผู้ชายใส่สูทสีเข้มสวมแว่นตาอ่านหนังสือพิมพ์อยู่นั้นทำให้เขาหยุดมองด้วยความสงสัยที่ต้องการได้รับคำตอบ และเมื่อคนๆนั้นวางหนังสือพิมพ์ลงบนหน้าตักก็ทำให้เด็กหนุ่มเห็นได้ถนัดตาจึงเอ่ยคำทักทายออกไปอย่างมารยาทดี คนถูกทักเงยหน้าขึ้นก็พยักหน้ารับคำทักทายนั้น

 

 

ผิดกับอีกคนที่เดินมาด้วยกันซอยเท้าเดินไปอย่างรวดเร็ว ไม่มีแม้แต่จะหันหน้าไปหา ทำราวกับว่าเป็นคนอื่นคนไกล เซฮุนมองตามแผ่นหลังที่มีกระเป๋าเป้สะพายอยู่อย่างแปลกใจก่อนจะโค้งลาให้คริสและเดินตามลู่หานเข้าไปข้างในซึ่งชายหนุ่มในชุดสูทเอี้ยวใบหน้ามองตามคนที่เดินเข้าไปข้างในนั้นตามจนกระทั่งแผ่นหลังเล็กนั่นหายไปเพราะนั่งที่เบาะเรียบร้อยแล้วจึงหันกลับไปอ่านหนังสือพิมพ์ที่วางบนตักอีกครั้ง

 

 

 

เอาเหอะ... ก็คงต้องใช้เวลากันหน่อยล่ะมั้ง

 

 

 

 

รสชาติความหวานที่ยังติดค้างตรงริมฝีปากยังคงให้ความรู้สึกผ่าวทุกครั้งที่นึกถึงเหตุการณ์ที่ผ่านมาไม่นาน

 

 

 

 

ทั้งในความรู้สึกของคริสที่นั่งอยู่แถวหน้า....

 

....และลู่หานที่นั่งอยู่แถวหลัง

 

 

 

 

ภายในเครื่องบินที่ทะยานบนสู่ท้องฟ้าเพื่อมุ่งหน้าสู่ประเทศความเป็นใหญ่อย่างประเทศจีน



 

 

❤ ❤ ❤ || Play || ❤ ❤ ❤


 

 

 

ชานยอลวางกล้องสีดำลูกรักลงบนโต๊ะเลคเชอร์หลังจากที่เขาเปิดเล่นเพื่อดูรูปที่ถ่ายไป กิจวัตรเดิมๆที่ทำจนเป็นนิสัย แต่มันก็ไม่น่าเบื่อนะ มันเหมือนกล่องเก็บความทรงจำที่บันทึกด้วยภาพสี่เหลี่ยมผืนผ้า... ตามความรู้สึกที่มองผ่านเลนส์ เขาหันไปมองเพื่อนตัวหนาอย่างคิมจงอินที่เอาแต่นอน นอน นอน และนอนอย่างที่ทำเป็นนิสัย

 

 

 

คือบางครั้งก็แอบสงสัยว่าทำไมเพื่อนคนนี้ถึงได้ง่วงตลอดเวลาขนาดนั้น แต่ก็ได้แต่ปล่อยไปเพราะมันเป็นแบบนี้มานาน เลิกสนใจแล้ว

หลังจากที่สองสามวันที่ผ่านมาเขานั่งดูรูปนายแบบในนิตยสารที่เป็นฝีมือของตัวเอง กอปรกับภาพถ่ายในกล้องที่เขาทรานเฟอร์ลงในคอมพิวเตอร์เพื่อจัดแยกเป็นโฟลเดอร์ให้สะดวกต่อการจัดเก็บและค้นหา

 

 

 

ด้วยความสงสัย.. จึงนำรูปทั้งหมดในโฟสเดอร์ที่แยกไว้ว่า ‘Oh Sehun’ ที่ถ่ายในมหาลัยมาเปิดดู

 

 

 

จริงๆชานยอลจะแยกตามวันที่ถ่ายภาพเป็นสัดส่วน แต่มีแค่รูปของเด็กแว่นคนนั้นที่เขากลับรวมมันไว้ในแฟ้มเดียวกัน นิ้วชี้คลิกไล่ดูแต่ละรูปที่เขาถ่ายมา

 

ทั้งตอนทีเผลอที่นั่งกินข้าว

 

 

ตอนนั่งเหม่อมองท้องฟ้า

 

 

ตอนนั่งอ่านหนังสือในห้องเพื่อรอเวลาเรียน

 

 

 

รวมไปถึง... ในห้องสมุดที่กำลังโดนจงอินแกล้ง

 

 

 

 

 

ตอนนี้เขารอเวลา...

 

 

 

 

ดวงตาคู่โตมองลงไปยังแถวหน้าสุดซึ่งอยู่ด้านล่างของห้องเลคเชอร์ ที่นั่งประจำของใครคนหนึ่งที่ยังคงว่างเปล่ายังไม่มีคนเข้ามาจับจองพื้นที่...

 

 

 

ชานยอลกำลังรอ...ให้เวลามาถึง

 

 

 

เพื่อจะถามอะไรบางอย่าง

 

 

 

อะไรบางอย่างที่เขาสงสัยและต้องการคำตอบ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

แต่เดี๋ยวนะ...

 

 

ทำไมชานยอลกลับมองเห็นร่างของพยอนแบคฮยอนเข้าไปนั่งจับจองที่ของโอเซฮุนได้ล่ะ?

 

 

 
 

 

❤ ❤ ❤ || Tbc || ❤ ❤ ❤



 

 

talk

 

มาต่อ 8.2 แล้วค่า~

แล้วเจอกันกับ 8.3 ตอนสุดท้ายของตอน 8 นะคะ หรือไม่ก็ตอน 9 เลย รอดูไปก่อนนะ ตัดสินใจไม่ได้ ฮาา

ขอบคุณที่ติดตามมากๆค่า .///////.


 

Ha ha


Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
▶ Play || { Kai & Sehun } ตอนที่ 9 : Ch.8.2 || Boy in your HEART || , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 1519 , โพส : 26 , Rating : 25 / 5 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1 | 2

#26 : ความคิดเห็นที่ 862
เซฮุนไปจีนนนน ดังใหญ่แล้วนะ
คริส อี้ชิง ลู่หาน สามเศร้าใช่ม้ัย ฮือออออ
ชานยอลรู้แล้วแน่เลยอ่ะ 
Name : Bblues0611< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Bblues0611 [ IP : 180.180.68.227 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 16 มกราคม 2557 / 15:58

#25 : ความคิดเห็นที่ 839
เฮีย อาลู่ อาอี้ !!! 
น้องก็โดนอาลู่แกล้งอยู่นั่น คึคึ
ชยอลสงสัยน้องฮุนแล้วสินะ
PS.  HUNHAN คู่รักชามนม :)) SEHUN x ALL #INDYSEHUN
Name : HUNHAN 'iissue :))< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ HUNHAN 'iissue :)) [ IP : 171.5.250.179 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 15 มกราคม 2557 / 16:51


#24 : ความคิดเห็นที่ 631
อ๊ากกกกก เสี่ยวลู่รุกเฮียซะด้วย! แต่ทำไมต้องแอบมีดราม่า งือออออ โอ๊ะ! ต่อไปเป็นชานแบคแล้วใช่มั๊ย! เย้เย้
Name : Zecrashx< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Zecrashx [ IP : 182.53.121.55 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 29 กรกฎาคม 2556 / 12:51

#23 : ความคิดเห็นที่ 615
ลู่เกือบแล้วมั๊ยยย คริสจะทำไรลู่ 555

ชานยอลนี่เริ่มสงสัยเซฮุนกะฮุนใช่เปล่าา
PS.  talk with me @e_nongnid
Name : e_nongnid< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ e_nongnid [ IP : 158.108.169.210 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 27 กรกฎาคม 2556 / 23:06

#22 : ความคิดเห็นที่ 459
เดี๋ยวมาอ่าน แปะไว้ก่อน คือเราอ่านเวอร์ชั่นก่อนปรับปรุงเราก็ชอบนะ ซึ้งเลยอะ น้ำตาไหลพรากๆ เดี๋ยวจะลองอ่านเวอร์รีไรท์ แล้วจะมาเม้นอีกรอบนะคะ ดีใจที่ไรท์มาอัพฟิควันเกิดเราเลย ขอบคุณค่า
Name : gummy3113< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ gummy3113 [ IP : 125.25.118.79 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 1 เมษายน 2556 / 00:58

#21 : ความคิดเห็นที่ 403
เสี่ยรู้ตัวเองแล้วว่าชอบฮุนนน ^^
PS.  Roll Like a Buffalo!
Name : CHANNii< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ CHANNii [ IP : 110.169.199.144 ]
Email / Msn: aumauing(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 26 กุมภาพันธ์ 2556 / 22:45

#20 : ความคิดเห็นที่ 278
คริสลู่มีซัมติงงงงง
-.,-
Name : ` สตั๊น.< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ` สตั๊น. [ IP : 125.25.251.223 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 27 ธันวาคม 2555 / 20:16

#19 : ความคิดเห็นที่ 247
ชานยอล....ฉันรอแกอยู่น่ะ
หวังว่าแกจะไม่ทำให้ฉันผิดหวังน่ะ #เอาใจช่วยชานยอล
Name : Minano [ IP : 125.24.139.219 ]
Email / Msn: Minano_tabo98(แอท)hotmail.com
วันที่: 17 ธันวาคม 2555 / 14:17

#18 : ความคิดเห็นที่ 234
เตงพูดแบบนี้หมายฟามว่าไง? เค้าคิดถึงน้องเซฮุนนะ เอาน้องเซฮุนกลับมาเกาหลีได้แล้วนะ.... . นี่ชานลอคโฮมลส์ษ์ศ์ญ์ฐ์ฬ์ นายคิดว่านายเป็นใครกัน ?! กว้ากกกกกกกกกกกกกก~
Name : puddingboy< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ puddingboy [ IP : 158.108.132.137 ]
Email / Msn: monkeyfatty(แอท)gmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 13 ธันวาคม 2555 / 18:46

#17 : ความคิดเห็นที่ 226
ชานมันสงสัยเน่เหรอ หรืออะไร อยากรู้ ฮืออออ จงอิน เอาใจแกไม่ถูกว่ะ เพ้อคนโน้นหลงคนนี้ เยอะอะ
PS.  ยูฮา* ฮุนฮัน เสี่ยวลู่มายแองเจิ้ล♥ พี่จางคนงาม♥ เม้นสั้นหรือพิมพ์ผิด เราออนอ่านในโฟนครับ มันได้อารมณ์ดี ?
Name : Yuha*_guzz,< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Yuha*_guzz, [ IP : 1.0.249.102 ]
Email / Msn: monster_guzzya(แอท)windowslive.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 ธันวาคม 2555 / 22:17

#16 : ความคิดเห็นที่ 218
ตอนนี้ไม่มีอิไก่เลย =.=" คริสลู่เปันอะไรกันอ่ะเมื่อไหร่จะคืนดีกันสักทีแล้วอี้ชิงเปันอะไรยังไงกับสองคนนี้?? อิแบคน่าร๊ากกกกกเอะอะอะไรของฝากตลอด
ปล.เปันกำลังใจให้ไรเตอร์นะค่ะ ^^
PS.  love 2PM EXO
Name : 2PM EXO ^v^< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ 2PM EXO ^v^ [ IP : 141.0.8.103 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 8 ธันวาคม 2555 / 18:13

#15 : ความคิดเห็นที่ 216
ตอนนี้กัมจงไม่มีบทเลย คุคุ
ฮุนนี่โกอินเตอร์แล้ววุ้ย จุดพลุ! ฉลอง~
มันมีเบื้องลึกเบื้องหลังอะไรกันระหว่างเฮียลู่แล้วก็ม๊านะ
PS.  ♥♥♥♥Still in love KyuRyeo HaeRyeo MinRyeo ChulRyeo Forever . Always Love Kim Ryeowook♥♥♥♥♥
Name : PR: Love U< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ PR: Love U [ IP : 113.53.252.21 ]
Email / Msn: pure---09(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 6 ธันวาคม 2555 / 07:42

#14 : ความคิดเห็นที่ 215
คริสแกทำไมถึงทำอย่างนี้ห๊ะ!!!!!!!!!!!
ลู่อย่าร้องนะมานี่มา มากับเราจะพาไปทำประกันภัย 55(เกี่ยวไรว๊ะเนี่ย)
Name : winter-j< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ winter-j [ IP : 14.207.218.83 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 5 ธันวาคม 2555 / 16:58

#13 : ความคิดเห็นที่ 214
โอ้ยยยย. เขินจุง
เฮียนี้รักสามเส้าป่าวเนี้ย
ยอลแกรุอะไรอิก
Name : Iด็ก_Inw< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Iด็ก_Inw [ IP : 124.121.247.74 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 5 ธันวาคม 2555 / 11:58

#12 : ความคิดเห็นที่ 213
เสี่ยวลู่น่ารัก 55555555
เซฮุนนี่นิทำตามเสี่ยวสู่ตลอดเลยซินะ

ยอลจะเจอเซฮุนทำไม 
รู้แล้วใช่ป่ะว่าเซฮุนคือฮุน อัยยยยยยย
แต่ดันเจอแบคแทน อะอ่าา จะยังไงต่อละทีนี้ 
PS.  [exo] kaihun number one !!
Name : ailynnname< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ailynnname [ IP : 223.204.145.15 ]
Email / Msn: name.new(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 5 ธันวาคม 2555 / 11:57

#11 : ความคิดเห็นที่ 212
หยอยรู้แล้วใช่มั้ย ? เก่งมากลูก 5555555

เฮียคริสนี่ยังไง ? ไปทำไรเสี่ยวลู่ไว้ ?? ค้างงงง = =
Name : vivace-ko< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ vivace-ko [ IP : 171.6.209.134 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 5 ธันวาคม 2555 / 11:10

#10 : ความคิดเห็นที่ 210
เซฮุนนาจะไปโกอินเตอร์จีนแล้ว
ชานยอลเริ่มรู้และมั่นใจแล้วสินะ
เฮียกับอี้ชิงเป็นอะไรกันมาก่อนหรอ
เสี่ยวลู่อย่าร้องไห้นะ ><
เสี่ยอย่าเอาแต่นอนสิ โผล่มานิดเดียวเอง 555
PS.  Oneself :) 영원히 사랑할께요 <3
Name : หมวย'เหม่ง :)< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ หมวย'เหม่ง :) [ IP : 125.27.175.231 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 ธันวาคม 2555 / 22:31

#9 : ความคิดเห็นที่ 209
เอาเลยยอลจีบแบคเลย
PS.  ชอบ Y EXO Y EXO คือจิตใจ >O< แต่รัก SJ&SNSD NO.1
Name : Gunner< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Gunner [ IP : 1.2.169.85 ]
Email / Msn: wiangfah__1138(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 ธันวาคม 2555 / 17:48

#8 : ความคิดเห็นที่ 208
อ่านแล้วเขินจิเป็นลม ฉากที่น้องฮุนมองพี่ฮานเดินเต๊าะแต๊ะมาแล้วล้มก้นจ้ำพื้นนั้นมันอัลไลลลลลลลลลลลลลลลล
กรี๊ดดดดดดดด ไม่ไหวนะคะ เขินนนนนน แล้วชอบที่บรรยายพี่ลู่แบบว่าเหมือนเทวดาตัวน้อยๆแต่ข้างในเป็นซาตาน
น้องฮุนรู้จริงเกี่ยวกะพี่ฮานเป็นอย่างมาก อย่างว่าโดนพี่ฮานจู่โจมบ่อยๆ เสียจูบ?ไปแล้วด้วย แอร๊ยยยเขิน
(ผิดคู่อย่างมากได้ข่าวว่าเป็นคริสลู่) ไม่พอนะยังมีการเอารูปมาให้น้องมันดูอีกตอนที่เห็นแล้วนั่งเอ๋อไปน่ารักอ่ะ ฟินนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน อร๊ายยยย อยากแกล้งน้องเซขึ้นมาเลย (เกี่ยว?)
ชอบตอนที่น้องไปคอนโดแล้วเห็นของขวัญที่แฟนๆส่งมาให้อ่ะ น่าดีใจแทน
อ่านฟิคของคุณเทลแล้วเค้ายิ้มไม่หุบเลยอ่ะ มันละมุนมากค่ะชอบๆๆๆๆๆๆ
แต่ฉากพี่คริสขืนจูบ?เสี่ยวลู่นี่แอยสงสารว่าแล้วว่าทำไมเสี่ยวลู่หนีมา มีประวัตฺกะเพื่อนสนิทแบบชิงๆนี่เอง เหอๆ
ได้กลิ่นมาม่ามาเบาๆ และได้ข่าวว่าอิพี่คริสยังไม่เฉลียวใจนะ แต่ตอนนี้พี่เสี่ยออกมาตอนจบและไม่มีบทน่าสงสารเล็กน้อย แต่พี่ชาลเห็นบ้าๆซึนๆแบบนี้ฉลาดเชียวไม่น่าเป็นเพื่อนพี่เสี่ยเลยอ่ะ คึคึ รอตอนต่อไปอย่างจจดใจจ่อเลยค่าาาา
ปล.อยากอ่านปริ้นเซสด้วยยยยยยยย คิคิ
Name : mochan [ IP : 202.28.248.45 ]
Email / Msn: -
วันที่: 3 ธันวาคม 2555 / 15:03

#7 : ความคิดเห็นที่ 207
ฮุนดังใหญ่แล้ว  จะไปจีนด้วย  จะเกิดอะไรขึ้นที่จีนบ้างหรือเปล่า  ยอลคงจะสงสัยเซฮุนกับฮุนแล้ว  ลุ้นค่ะ

คริสนี่ตั้งหน้าตั้งตาง้อลู่จริงๆนะคะ  ถ้ารักมากขนาดนี้ แล้วไปทำอะไรให้ลู่โกรธหล่ะเนี้ย  อี้ชิงเกี่ยวอะไรด้วย  หรือคริสกับอี้ชิง....

ตามต่อค่ะ
Name : BBSH< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ BBSH [ IP : 58.9.117.67 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 ธันวาคม 2555 / 14:47

#6 : ความคิดเห็นที่ 206
มาต่อแล้ววววววววววววววววววว เย้เย้เย้ !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
โอยตอนดราม่า สงสารพี่ลู่มาก T_______________________T
โอ้ยพี่คริสง่ะ ถ้าจะง้อกันก็อย่าพูดอะไรให้เจ็บช้ำกันได้ไหมมมมมมมมมมมมมม
อี้ชิ่ง? เกิดอะไรขึ้นนนนนนน ฮือออออออออ
สงสารพี่ลู่ง่าาาาาาา พี่ลู่รู้สึกเศร้าเมื่อไหร่ต้องมาหาเซฮุนนะ อย่าไปร้องไห้คนเดียว
ต้องมาแกล้งน้องงงงงงงให้หายเศร้านะ(?) อารมณ์จะดีขึ้นแน่นอนเน้อะะะ555555555555

แล้วคือพยอนแพคน่ารักมากกกกกกกกก อั้ยยะ
ชานยอลพลาดโอกาสถามแล้ว ไปถามแบคแทนดิ555555555
Name : nogian [ IP : 125.24.106.202 ]
Email / Msn: -
วันที่: 3 ธันวาคม 2555 / 11:48

#5 : ความคิดเห็นที่ 205
โอ้ว.... จางอี้ชิง.... ?????
โถ... เสี่ยวลู่
อิเพ่เครสสสส...
เราสองสามคนนี้มีความหลังฝังใจอะไรกันจ๊ะ?

คิมจงอิน ตื่่นตื่น....
ไรท์เตอร์ขา ต่อต่อ......

Name : pinkMacaron< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ pinkMacaron [ IP : 58.8.102.45 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 ธันวาคม 2555 / 11:25

#4 : ความคิดเห็นที่ 204
ชานยอลเริ่มจะรู้แล้วสินะ

คริสง้อลู่ฮานให้ได้นะ สู้ๆ
Name : กล้วยหอม11< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ กล้วยหอม11 [ IP : 27.55.9.28 ]
Email / Msn: banana11_banana(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 ธันวาคม 2555 / 09:35

#3 : ความคิดเห็นที่ 203
อี้ชิงโผล่มาแล้วววววว สามคนนี้เขามีอะไรกันนนน

แล้วเฮียไปทำอะไรอาลู่ อาลู่ถึงได้ร้องไห้ ~~~

ชานยอลสงสัยฮุนกับเซฮุนแล้วสิท่า 555
Name : skppoly< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ skppoly [ IP : 1.1.195.238 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 ธันวาคม 2555 / 00:52

#2 : ความคิดเห็นที่ 202
โหยยยยยย น้องฮุนนี่ดังไกลถึงจีนเบย
พี่คริสอ่ะ ทำไมทำลู่ร้องไห้งื้ออออใจร้าย
เออะ ฮุนไม่อยู่แล้วยอลจะถ่ายแพคหรอค้าาา -/-
PS.  `.★ 영원히엘프 :=  
Name : _URRU2802< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ _URRU2802 [ IP : 27.55.1.212 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 ธันวาคม 2555 / 00:30

หน้าที่ 1 | 2
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

"หนังสือสดใหม่ ประจำเดือน ตุลาคม 2557"

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android