[TWICE] [ONE-SHOT] [MICHAENG] เสือนิ่ม

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 413 Views

  • 3 Comments

  • 12 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    413

    Overall
    413

แนะนำเรื่องแบบย่อๆ
น้องแชงอย่าดื้อสิคะ


ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
สวัสดีค่าา 
ไม่ได้เจอกันนานเลย(หรอออ) ห่างหายจากการอัพไปนาน(หรออ)
เรื่องเก่ายังไม่ทันจบ แต่มีความอยากแต่งเรื่องสั้นน 



ฟิคนี้แต่งขึ้นเพื่อความชิปเกินไปของตัวเอง 
ติดตามอ่านกันด้วยน้าาา 


ปย๊งงง 

เรื่องในตอนนี้ อัพเดท 16 ก.ย. 59 / 19:58

บันทึกเป็น Favorite


ณ โรงเรียนมัธยมใจกลางกรุงโซลแห่งหนึ่ง
หญิงสาวคนนึงกำลังนั่งเรียนวิชาอังกฤษ ซึ่งมีครูฝรั่งมาสอน และเป็นวิชาที่เธอเกลียดที่สุดตั้งแต่เรียนมาเพราะเธอสอบไม่เคยผ่านเลย เธอหันออกไปมองนอกหน้าต่าง พร้อมถอนใจ "เห้ออ เมื่อไหร่จะหมดคาบนะ" เธอจึงยกข้อมือขึ้นมาดูนาฬิการก็พบว่าอีก30นาทีจะหมดคาบ เธอจึงหันมาสนใจภายในห้องเรียนอีกครั้ง ละก็พบว่าเพื่อนฝรั่งที่นั่งข้างเธอได้ฟุบหลับไปกับโต๊ะเป็นที่เรียบร้อยแล้ว  เธอจึงนำมือถือของเธอขึ้นมาแอบถ่ายรูปเพื่อนเพื่อจะนำเอาไปแบล็คเมล์





ผ่านไป30นาที 
"ถ้างั้นวันนี้พอแค่นี้กันก่อนละกัน คาบหน้าเตรียมสอบเก็บคะแนนนะจ้ะ เด็กๆทุกคน" ครูฝรั่งพูดจบไม่รอให้เด็กในห้องบ่นก็รีบเดินออกไป
แชยองจึงหันไปปลุกเพื่อนฝรั่งของเธอ "โซมีอาา ตื่นนได้แล้ววเลิกเรียนแล้ว"
ในขณะที่โซมีกำลังงัวเงียย แชยองก็บ่นขึ้น "แกนี่ดีจังเนาะ หลับทุกคาบ แต่ก็สอบได้ท็อปของห้องตลอด" 
"ก็แหงละ ฉันเป็นฝรั่งนะ อย่าลืมสิ"
"นั้นสิฉันลืมไปเลยย แหะๆ เลิกเรียนแล้วไปกินบิงซูกันเถอะ" พูดจบแชยองก็ลากเพื่อนฝรั่งออกจากห้องไป




ทั้งสองเดินมาถึงร้านบิงซู 
"แกนั่งรอนี่ล่ะ ฉันไปสั่งให้เอง" โซมีบอกเพื่อนที่พึ่งเดินสะดุดขาตัวเองจึงเกิดรอยช้ำที่ขา
แชยองจึงหันไปหาเก้าอี้ ก่อนจะลงไปนั่งรู้สึกว่ามีคนมอง จึงมองไปที่โต๊ะข้างหน้า ก็พบกับหญิงสาวผมประมาณบ่า มองเธอละยิ้มให้เธออยู่ แชยองไม่คิดอะไรจึงยิ้มตอบ แล้วหันไปสนใจมือถือที่อยู่ในมือระหว่างรอโซมี 
"มาแล้วๆๆ มากินกัน มาๆเดียวฉันป้อน อาอาอ้ามม" ทั้้งสองเวลามากินอะไรด้วยกันก็ป้อนกันเป็นเรื่องปกติอยู่แล้วว 
"ฉันป้อนแกบ้าง อ้ามๆๆ" แชยองก็ไม่น้อยหน้าเพื่อน จึงป้อนเพื่อนบ้าง
ทั้งสองก็กินไปเม้ากันไปจนหมดด 
.
.
.
.

"ว่าแต่วันนี้มีการบ้านไรบ้างปะ" แชยองถามเพื่อน
"ก็มีนะ ฟิสิกกับเคมี"
"เหมือนเดิมนะ" แชยองกล่าวพร้อมมองหน้าเพื่อน
"รู้หน่าา" มองตาก็รู้ใจ
"กลับกันเถอะ" แชยองพูดจบก็เดินออกไปนอกร้าน 
"แล้วแกจะกลับยังไง เดินไหวรึป่าว ให้ฉันไปส่งมั้ย" โซมีถามเพราะเป็นห่วงเพื่อน 
"ไม่เป็นไรหรอกโซมี ฉันเดินไหว แล้วอีกอย่างคอนโดแกกับคอนโดฉันก็คนละทางเลย แกกลับไปเถอะ "
"จริงๆนะ ถ้างั้น ถ้าถึงบ้านแล้วก็ไลน์มาบอกฉันด้วยนะ"
"รับทราบค่ะ" แชยองพูดจบก็เดินหันหลังให้อีกคนละเดินตามทางไป
โซมีซึ่งยังซึ่งยืนอยู่หน้าร้านก็มองดูอีกคนว่าเดินไหวจึงหันหลังละเดินไป




มินะซึ่งออกจากร้านพอดีก็เห็นคนตัวเล็กเดินคนเดียวจึงวิ่งตาม 
"ทำไมเดินคนเดียวละ แฟนไปไหนละหละ" 
แชยองหยุดเดินละหันไปตามเสียง พร้อมทำหน้างงใส่
"แฟนน??"
"ก็เมื่อกี้ที่อยู่ในร้านไม่ใช่แฟนเธอหรอ" 
"นั้นเพื่อนฉัน ละนี่เดินตามมาทำไม" 
"อ่ออเพื่อนนี่เอง " มินะไม่ตอบคำถามที่แชยองถามว่าเดินตามมาทำไม
"นี่ฉันถามว่าเดินตามมาทำไม"
"ก็ฉันเห็นเธอเดินกะเพกอะ แล้วขาก็ช้ำอีก ก็กลัวว่าจะเป็นไรเลยเดินมาเป็นเพื่อน "
"ฉันไม่ได้เป็นไรมากหรอก ไม่ต้องเดินตามมาอีก" แชยองเดินหนี
มินะซึ่งเดินตามทางปกติ
"ก็บอกแล้วไงว่าไม่ต้องตามมา" แชยองหันไปพูดกับคนที่เดินมาอยู่ข้างหลัง
"ก็ทางกลับคอนโดฉันมันอยู่ทางนี้อะ" 
แชยองไม่พูดไรกลับ พร้อมเดินหนีอย่างเร็ว จนตัวเองหกล้มไปอีกรอบ มินะซึ่งเดินตามหลังเห็นคนตรงหน้าล้มเลยรีบวิ่งเข้าไปช่วย 
"เป็นไรมากป่าว จะรีบเดินทำไมกัน ฉันไม่ใช่โรคจิตหรอกนะ ไม่ต้องรีบเดินหนีก็ได้" มินะช่วยพยุงแชยองขึ้นมา พอแชยองลุกขึ้นทรงตัวได้แล้วก็รีบเดินไป เพราะตอนนี้เธอเขิลคนที่ช่วยเธอเมื่อกี้มาก




แชยองเดินจนถึงคอนโดกำลังจะเดินเข้าไปก็รู้สึกว่ามีคนเดินตามหลังเธอเข้ามาภายในคอนโดจึงหันไปก็พบกับมินะคนที่ช่วยเะอเมื่อกี้ละเป็นที่ทำให้หัวใจเธอสั่น 
"อ้าวว อยู่ที่นี้หรอ" มินะถามคนที่อยู่ตรงหน้า
"อะอะอืมม อยู่ที่นี้" 
"ชันอะไรอะ" มินะถาม
"ชั้น9" 
มินะไม่อยากถามไรมากเพราะกลัวคนที่อยู่ตรงหน้ารำคาญ เลยหากุญแจห้องในกระเป๋าของเธออ 
"นี่ๆ ยืมโทรศัพท์หน่อยสิ "
"จะเอาไปทำไร"
"จะโทรหารูมเมทอะ ว่าอยู่ห้องรึป่าวเพราะฉันลืมกุญแจไว้ในห้อง"
"ไม่มีโทรศัพท์รึไง ถุงได้ยืมคนอื่นอะ"
"ก็มี แต่ไม่มีตังค์" 
แชยองยื่นมือ เอาโทรศัพท์ไปให้ 
มินะก็กำลงักดตัวเลข10ตัว ยกโทรศัพท์มาใกล้หู "อะ รูมเมทไม่รับอะ " มินะยื่นโทรศัพท์พร้อมถุงบางอย่าง
"ถุงอะไร" แชยองถามพร้อมทำหน้างงๆ 
"ถุงยา เอาไว้ทานะ แก้อาการฟกช้ำ" 
"ขอบคุณนะ" แชยองกล่าวพร้อมเดินเข้าคอนโดไป กดไปที่ลิฟท์ พอเข้าลิฟท์ก็พูดพึมพำกับตัวเอง "คนอะไรกัน เท่แถมยังนิสัยดีอีก " แชยองพูดขึ้นพร้อมบิดไปบิดมา 

ลิฟท์จอดที่ชั้น9แชยองก็ออกมาจากลิฟท์ พร้อมไขกุญแจเข้าห้องไป ก็ไม่ลืมที่จะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาไลน์หาเพือ่นฝรั่งของเธออ 




SOMI



                        แชงแชง : โซมี ฉันถึงห้องโดยปลอดภัยแล้วนะ 


SOMI : ดีแล้วละ ถึงห้องก็ไปอาบน้ำได้แล้ว ฉันทำการบ้านอยู่นะ


แชงแชง : งั้นฉันไปอาบน้ำก่อนนะ 


.
.
.
.
.
.

แชยองชำระร่างกายตัวเองเสร็จ ก็ออกมาจากห้องน้ำ ก็ได้ยินเสียงไลน์เข้ามารัวๆ

SOMI : (ส่งรูปภาพถึงคุณ)

SOMI : (ส่งรูปภาพถึงคุณ)

SOMI : (ส่งรูปภาพถึงคุณ)

SOMI : (ส่งรูปภาพถึงคุณ)

SOMI : (ส่งรูปภาพถึงคุณ)

SOMI : (ส่งรูปภาพถึงคุณ)

SOMI : (ส่งรูปภาพถึงคุณ)

SOMI : (ส่งรูปภาพถึงคุณ)

SOMI : (ส่งรูปภาพถึงคุณ)

SOMI : ฉันทำเสร็จแล้ว ขอไปอาบน้ำนอนก่อนละกัน ฝันดีล่วงหน้านะ แชงแชงง
 
SOMI : (ส่งสติ๊กเกอร์ถึงคุณ)
 
แชงแชง : แต๊งกิ้วเว้ยแกก ฝันดีนะจ้ะเพื่อนรักกก



แชยองซึ่งทำการบ้านเสร็จ ก็กำลังจะไปนอนบ้าง ก็เช็คโทรศัพท์ตามปกติทุกคืน จู่ๆไลน์ก็เข้า 
"โซมียังไม่นอนอีกเหรอเนี่ย" จึงเปิดเข้าไปในไลน์ก็พบกับเป็นไลน์ของ คนที่ช่วยเธอเมื่อเย็น 

MINA : เธอๆ 

MINA : (ส่งสติ๊กเกอร์ถึงคุณ) 

แชยองเริ่มหน้าแดงอีกครั้งเมื่อพบว่าคนที่ส่งมาเป็นใคร 

แชงแชง : มีอะไร? แล้วไปเอาไลน์ฉันมาจากไหน ?

MINA : ไม่ได้มีอะไรร   ไม่บอกหรอก 
 
MINA : (ส่งสติ๊กเกอร์แลบลิ้นไป)

แชงแชง : ถ้าไม่มีอะไรงั้นฉันไปละนะ 

MINA : เดียวก่อนสิ อย่าพึ่งไป ฉันยังไม่ได้รู้จักชื่อเธอเลยนะ เธอชื่อไรหรออ?

แชงแชง : ฉันชื่อ แชยอง 

MINA : ไม่คิดจะถามหน่อยหรอ ว่าฉันชื่อไร 

แชงแชง : แล้วเธอชื่ออะไร 

MINA : ดีใจจัง อยากรู้ด้วย 55555

MINA : ฉันชื่อมินะ 
 
แชงแชง : โอเค มินะ 

MINA : ฉันน่าจะเป็นพี่ของเธอนะ เะอเรียกฉันดีๆหน่อยสิ 

แชงแชง : โอเค พี่มินะ 

แชยองพิมพ์ไปก็เขิลไป แต่ต้องคีฟลุกของตัวเองเอาไว้ 


แชงแชง : งั้นฉันไปก่อนนะ พี่มินะ 

MINA : ฝันดีจ๊ะ

MINA : (ส่งสติ๊กเกอร์รูปหัวใจ) 

แชงแชง : Read

แชยองตื่นขึ้นมาก็ดูนาฬิกาบนหัวก็พบว่าเป็นเวลา6โมง ไม่ว่าแชยองจะนอนตอนไหนก็จะตื่นมา6โมงเช้าตลอด จนติดเป็นนิสัย แชยองหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเช็คปกติก็พบว่ามินะได้ส่งไลน์หาเธออีกครั้ง

MINA : มอนิ่งนะจ๊ะ 

MINA : ตื่นแล้วก็รีบอาบน้ำไปโรงเรียนได้แล้วนะ 

MINA : พี่หลับต่อแล้วนะ บายย 

แชงแชง : ตื่นแล้ว อาบน้ำก่อน 

ผ่านไป20นาที

แชงแชง : อาบน้ำเสร็จแล้ว กำลังจะออกจากห้อง 

แชยองเดินไปโรงเรียนเองเพราะโรงเรียนของเธออยู่ไม่ไกลจากคอนโดเธอเท่าไหร่ เแชยองดินผ่านร้านสะดวกซื้อจึงเดินเข้าไปเพื่อหาอะไรกินรองท้อง

แชงแชง: กินข้าวละนะ 

แชงแชง : ถึงโรงเรียนแล้วนะ 

แชงแชง : เข้าแถวอยู่นะ

แชงแชง : กำลังขึ้นห้องเรียน

แชงแชง : คาบแรกเรียนฟิสิกอีกละ เบื่อจัง


มินะซึ่งตื่นขึ้นมาก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู ก็พบกับข้อความไลน์ 12 ข้อความ ก็เปิดเข้าไปในไลน์ พร้อมเห้นว่าใครเป็นคนส่งมาจึงรีบตอบไป

MINA : ชอบจัง 

แชงแชง : ชอบอะไร 

MINA : รายงานตลอดเวลาเลยย 

แชยองที่พึ่งสังเกตุตัวเองว่าเวลาจะทำอะไรรายงานมินะตลอดเวลาา จึงคีฟลุกอีกเหมือนเดิม 

แชงแชง : Read 

MINA : อ้าวว ทำไมอ่านไม่ตอบละ เขิลอยู่หรอ หน้าแดงอยู่ใช่มั้ยละ 

 แชงแชง : ป่าวเขิล ใครเขิลไม่มี เรียนอยู่ 

MINA : งั้นไม่กวนละนะ พี่อาบน้ำก่อน 

แชงแชง : Read 

โซมีที่เห็นเพื่อนมัวแต่นั่ก้มหน้าก้มตาพิมพ์ตัวหนังสือไป 
"แหนะ คุยกะใครอะ พิมพ์ใหญ่เลยนะ" 
"ป่าวไม่ได้คุยกะใครซักหน่อย" แชยองพูดเสร็จก็เก็บโทรศัพทืตัวเองลงไป เลิกเรียนแชยองก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูใหม่ ข้อความไลน์เข้า 10กว่าข้อความ 


MINA : อาบน้ำเสร็จแล้วนะ

MINA : กำลังจะออกจากห้อง 

MINA : ออกมาอยู่หน้าคอนโดละ 

MINA : กำลังขับรถนะ 

MINA : แวะกินข้าวก่อน 

MINA : กินข้าวเสร็จละ 

MINA : กำลังไปมหาลัยนะ

MINA : กำลังจะเรียนแล้วนะ

MINA : อาจารย์มาแล้ว 

MINA : อาจารย์ปล่อยแล้วว 

MINA : กำลังจะไปทำงานบ้านเพื่อนนะ 


แชยองก้มหน้าอ่านจนโซมีเห็นว่าเพื่อนหน้าแดงง "ไหนนบอกไม่มีใครคุยไงง ทำไมต้องหน้าแดงเบอร์นั้นน " โซมีแซวเพื่อน 
"บ้าา ไม่มีไรซักหน่อย" 
โซมีหยิบโทรศัพท์ของเพื่อนมาดูและอ่านข้อความที่คุยกัน "แหนะๆ มินะนี้คือใครร"
"พี่ที่รู้จักกันเฉยๆ" 
"อ่ออหรออ ฉันจะทำเป็นเชื่อแล้วกันนะ" 
"ฉันกลับคอนโดก่อนนะ วันนี้เพลียๆ"
"เครๆ กลับดีๆละกันน "

.
.
.
.

.
.
 แชยองกลับถึงคอนโดก็รีบขึ้นไปอาบน้ำพร้อมจะนอนน เพราะวันนี้เหนื่อยมากจริงๆ จู่ก็มีไลน์ขึ้นมา

MINA : กลับถึงห้องยังง 

MINA : ไม่เห็นตอบเลยแงงงง 

MINA : (ส่งสติ๊กเกอร์ร้องไห้ไป) 

แชงแชง : ฉันลืมตอบอะ ขอโทษนะ

แชงแชง : ฉันพึ่งถึงห้องคะ แต่กำลังจะนอนแล้ว 

MINA : รำคาญพี่บอกได้นะ 

แชงแชง : ไม่ได้รำคาญหรอก แค่วันนี้้ฉันเหนื่อยมากๆ 

MINA : งั้นฝันดีนะ 



จนทั้งสองก็คุยกันบอกกันตลอดจะทำอะไรที่ไหนเมื่อไหร่ จนเป็นกิจวัตรประจำวันของทั้งคู่เป็นที่เรียบร้อย 

MINA : ทำไรอยู่หรอ 

แชงแชง : ทำการบ้านอยู่ 

MINA : ว่างคุยรึป่าว มีเรื่องจะคุยด้วย 

แชงแชง : ว่างงคะ 

MINA : ออกมาเปิดประตูให้หน่อยสิ 

แชงแชง : อยู่หน้าประตู?ห้องฉัน?

MINA : เร็วๆสิ 

แชยองเดินไปเปิดประตู ก็พบกับมินะ 
"มีอะไรจะคุยหรอคะ" แชยองถามพร้อมทำหน้างงๆ
"พอดีรูมเมทไม่อยู่อะ กุญแจก็อยู่ในห้อง เลยจะขอเข้าไปในห้องได้มั้ย" 
"ดะะดะ........ได้คะ " แชยองพูดติดๆขัดๆ 
"ทำไมต้องหน้าแดงด้วยยละ เขิลหรออ"
"ป่าวซักหน่อย"


พอมินะเช้าไปในห้องก็เดินสำรวจภายในห้อง จนมานั่งอยู่ที่โซฟา 
"ว่าแต่มีเรื่องจะคุยกับฉันหรอคะ" แชยองทัก
"คือพี่ ว่า...........พี่ชอบเธอนะแชยอง" 
แชยองอึ้งไปซักพัก ก่อนจะหันหน้าหนี 
"พี่รู้แล้วล่ะ ว่าเราคงไม่ได้ชอบพี่ แต่ความรู้สึกที่พี่มีให้เธอใครจะรับผิดชอบละ"
"'ฉันรับผิดชอบเองค่ะ" แชยองหันหลังและก้มหน้าพูด 
แชยองพร้อมหันมาพูด "เข้าไปในห้องนอนก่อนมั้ยคะ" 
"นี่เธออ่อยพี่หรออ" 
"ไม่ได้อ่อยนะคะ" แชยองพูดเสร็จก็ขำ และเดินเข้าไปในห้อง 



พอมินะเข้าไปในห้อง แชยองจึงยื่นผ้าขนหนูให้ "ไปอาบน้ำก่อนสิคะ" 
มินะยื่นมือไปรับผ้าขนหนูพร้อมเดินเข้าห้องน้ำไป "แล้วเสื้อผ้าละ" มินะเดินออกจากห้องน้ำอีกรอบพร้อมนุ่งผ้าขนหนูเดินออกมา
แชยองปิดตา ซึ่งรับรู้ถือสัมผัสว่ามินะเดินเข้ามาใกล้จนลืมตาขึ้นมา ก็พบว่าหน้ามินะใกล้หน้าตัวเองมาก ใบหน้าของมินะค่อยๆขยับเข้าไปใกล้ๆกับใบหน้าของอีกคน จนกระทั่งริมฝีปากของทั้งสองสัมผัสกัน มินะเอียงคอเล็กน้อยเพื่อให้ริมฝีปากสัมผัสกันได้แนบขึ้น มินะยกอีกคนขึ้นมาจากเก้าอี้ก่อนจะวางไปที่บนเตียง ซึ่งมือของแชยองก็อยู่ไม่ค่อยสุขซักเท่าไหร่ มือของแชยองเริ่มไต่ไปที่ต้นขาของมินะเรื่อยๆจนมินะต้องจับข้อมือของคนตัวเล็กก่อนจะส่ายหน้าเบาๆ "อย่าดื้อสิคะน้องแชง" หลังจากนั้นหน้าของมินะก็ขยับเข้าหาคนตัวเล้กอีกครั้ง แต่ครั้งนี้เป้าหมายอยู่ที่ต้นคอ และไล่ตามลงไปเรื่อยๆ จนถึงหน้าท้องมือของมินะก็ดึงเสื้อของอีกคนขึ้นเพื่อปลดสายเสื้อในของอีกคน มือเรียวของมินะค่อยๆมาคลึงกับหน้าอกของแชยอง แชยองจึงร้องครางเบาๆ มือเรียวๆของแชยองจิกลงบนหลังของมินะ มินะสอดนิ้วมือเข้าไปในกางเกงของแชยอง แชยองร้องครางออกมาเบาๆ มินะจึงฉุดมือตัวเองออกมา แล้วจูบลงไปที่หน้าผากแชยองเบาๆก่อนจะขอตัวไปอาบน้ำอีกรอบ มินะออกมาจากห้องน้ำก็พบกับแชยองที่นอนอยู่บนเตียงหันหน้ามาทางนี้ 
"ยังไม่นอนอีกหรออ" มินะทักก 
"รอพี่มินะมานอนพร้อมกันอยู่ดีไง " 
"'งั้นนอนกันเถอะเนอะ ฝันดีนะแชยองของพี่ พี่รักแชงแชงมากนากๆนะคะ " มินะกระซิบที่หูแชยอง ละหันไปจูบปากอีกครั้ง 
"แชงแชงก็รักพี่มินะนะคะ" แชยองดูดคอมินะให้เป็นรอยช้ำ แสดงการเป็นเจ้าของ 
.









THE END
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

จบซักที แต่งมาทั้งวัน ตอนแรกนี้ก็ดีๆอยู่หรอกๆหลังๆนี้ก็นะ #ความหื่นนี้ 
#แพนกวินจะกินเสือซะแล้ว 

ปล.ฟิคพรหมลิขิต อาจจะหายไปซักพักอย่าลืมกันนะ ไรท์ต้องไปอ่านหนังสือสอบจริงๆ 
ปล.2 แต่งวันช็อทครั้งแรกเป็นไงบ้าง? ติกันเข้ามาาได้ 
ปล.3 อยากให้แต่งวันช็อทอีกก็คอมเม้นมานะ 



บายย ปย๊งงงงงงงงงงงงงงง 샤샤샤 

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ paapattt จากทั้งหมด 2 บทความ

บทวิจารณ์

เขียนบทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

เขียนคำนิยม

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

3 ความคิดเห็น

  1. #3 OokingkongoO (@OokingkongoO) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 กันยายน 2559 / 14:14
    -็ยอมให้พี่กิว้นกินง่ายๆแบบนี้ก็ได้หรอออออออ 555555
    #3
    0
  2. วันที่ 16 กันยายน 2559 / 21:25
    อร๊ายยย เขินมิแชง จิกหมอน พี่มินะข่นบ้า555 ชอบค่ะชอบบบ
    #2
    0
  3. #1 vas
    วันที่ 16 กันยายน 2559 / 01:08
    ปักรอเลยย ^^
    #1
    0
พิมพ์เลขที่เห็น