สวัสดีผู้เยี่ยมชม [ เข้าระบบ | สมัครสมาชิก ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

บ่วงรักพันธนาการใจ

ตอนที่ 37 : ตอนที่ 36 อยากให้เข้าใจในตัวฉัน


     อัพเดท 26 ส.ค. 53
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/ซึ้งกินใจ
Tags: ยังไม่มี
ผู้แต่ง : องค์หญิงซากุระ/อักษรจัญจ์ ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ องค์หญิงซากุระ/อักษรจัญจ์
My.iD: http://my.dek-d.com/nukungjung
< Review/Vote > Rating : 100% [ 2 mem(s) ]
This month views : 97 Overall : 79,677
286 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 79 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
บ่วงรักพันธนาการใจ ตอนที่ 37 : ตอนที่ 36 อยากให้เข้าใจในตัวฉัน , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 4094 , โพส : 3 , Rating : 58 / 12 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


ตอนที่ 36 อยากให้เข้าใจในตัวฉัน



                หน้าผับสำหรับนั่งรับลมที่ทางร้านจัดเอาไว้สำหรับลูกค้าที่ต้องการออกมาสูดอากาศหลังจากที่เข้าไปในร้านแล้ว พรภวิษย์ที่เดินตามหลังคนรักที่เดินออกมาจากร้านแล้ว เขาก็เห็นว่าเธอนั่งอยู่ที่เก้าอี้และหลับตาอยู่ เขาเดินเข้าไปใกล้เขานั่งลงข้างๆ เธอ และหญิงสาวก็ลืมตาขึ้นมามองคนที่นั่งข้างเธอแล้วยังกุมมือเธอเอาไว้อีกด้วย

                “พี่ปู...มาทำอะไรคะ?” เธอหันไปมองหน้าเขาเต็มๆ ตาหลังจากที่ตัวเธอเองเดินออกมาสงบสติตัวเองก่อนที่จะทำร้ายเขาที่เธอรัก และเขาก็รักเธอแต่อาจจะพังเพราะความงี่เง่าของเธอเองก็ได้

                “ถามอะไรอย่างนั้นคะ....หืม...เป็นอะไรคะมานั่งคนเดียวอย่างนี้น่ะ?” เขาเอามือข้างหนึ่งลูบผมเธอเบาๆ อย่างห่วงใย ยิ่งเห็นสีหน้าไม่สบายใจของคนรักเขาก็ยิ่งห่วงเธอมากกว่าเดิมเสียอีก เธอคิดว่าเขาจะไม่เข้าใจเธอเลยเหรอไงกัน เป็นเขาก็คงของขึ้นเหมือนเธอนั่นละถ้ามาเจอใครมานัวเนียแฟนตัวเองอย่างวันนี้น่ะ

                “พี่ปู..ไม่โกรธที่ณาทำเมื่อครู่เหรอคะ?” เธออดจะมองหน้าคนรักอย่างสงสัยไม่ได้ว่าเขาไม่ได้รู้สึกโกรธที่เธอทำอะไรรุนแรงเมื่อครู่หรือยังไงนะ ทั้งที่เธอแสดงความร้ายกาจออกมาอย่างนั้นเขาควรที่จะขยาดแล้วก็ถอยห่างจากเธอมากกว่าที่จะมาแสดงท่าทีเป็นห่วงเป็นใยเธออย่างนี้

                “คิดอะไรอย่างนั้นคะ..ที่ณาทำไปเมื่อครู่ก็เพื่อพี่ทั้งนั้นแล้วพี่จะไปโกรธเราได้ยังไงคะ...ถ้าเกิดพี่คิดอย่างนั้นก็คงเป็นคนรักที่แย่แล้วละ...พราด้าเขาไม่เลิกวุ่นวายเองนี่นา..อย่าคิดมากไปเลยพี่เข้าใจนะว่าที่ณาโกรธมันก็เป็นเรื่องธรรมดานั่นละ ถ้ามีใครมาแสดงท่าทีอย่างนั้นกับณาพี่อาจจะทำอะไรมากกว่าที่ณาทำเมื่อครู่ก็ได้นะ...” เขายิ้มให้เธออ่อนๆ อย่างให้กำลังใจ และบอกให้เธอได้รู้ว่าเขาคิดเกี่ยวกับเรื่องเมื่อครู่ยังไงกันแน่ แม้ว่าเขาจะตกใจกับปฏิกิริยาของเธอที่มีมากกว่าทุกคั้งแต่แอง้เข่าใจว่ามันเกิดจากเพราะว่าเธอรักเขามาก และคงหมดความอดทนจริงๆ แล้วไม่งั้นเธอก็คงไม่สติหลุดได้อย่างนั้นหรอก

                “จริงๆ นะคะพี่ปูไม่ได้โกรธณาจริงๆ นะ...อย่ามาหลอกณานะไม่งั้นณาไม่ยอมจริงๆ ด้วย” เธอหันไปถามเขาพร้อมกับเขย่าแขนเขาไปมาเหมือนเด็กๆ ที่อยากจะได้อะไรซักอย่าง

                “ครับ..พี่ไม่โกรธและก็เข้าใจดีด้วยครับ..เอาละอย่าคิดมากเลยนะ..เราเข้าไปกันเลยมั้ยคะ?” เขาโอบไหล่เธอพร้อมกับให้กำลังใจเธออย่างเต็มที่

                “ไม่เอาละค่ะเรากลับเลยได้มั้ยคะณาไม่อยากเข้าไปในร้านอีกแล้วละ..นะคะ” เธอส่งสายตาออดอ้อนไปให้เขาที่ใจอ่อนกับเธอเสมอ

                “ครับ..ตามใจณาแล้วกันนะ ว่าแต่แน่ใจนะว่าไม่อยากจะเข้าไปอีกแล้วน่ะ...งั้นพี่โทรไปบอกพวกเขาก่อนละกันนะครับว่าเราจะกลับเลย” เขาบอกพร้อมกับยกสายไปหาน้องสาวของเขาเองเพื่อจะบอกว่าเขาและคนรักจะกลับก่อนและคงไม่เข้าไปอีกแล้วละ

                หลังจากที่เขาโทรและคุยสายเรียบร้อยเขาก็พาคนรักเดินออกจากร้านไป เขารู้ดีว่าเธอคงรู้สึกเกี่ยวกับเรื่องเมื่อครู่อยู่ไม่น้อย เพราะสีหน้าเธอยังไม่ดีขึ้นมากนัก แต่เขาจะเป็นกำลังใจให้เธอเสมอและรู้ว่าเธอทำอย่างนั้นก็เพื่อเขาทั้งนั้นไม่ใช่เพื่อคนอื่นถ้าเขายังไม่เป็นคนที่เข้าใจเธอมากที่สุดก็คงเป็นคนรักที่แย่แล้วละ...

                “เอาละครับเรียบร้อยแล้วเราไปกันเถอะจ้ะ..” เขาหันมาบอกคนรักที่นังมองหน้าเขาอยู่ก่อนแล้ว

                “ค่ะ..ว่าแต่พี่ปูไม่อยากจะเที่ยวต่อเหรอคะ?..ณากลับคนเดียวก็ได้นะคะ” เธอบอกเขาเสียงอ่อยเพราะคิดว่าตัวเองทำให้เขาอดสนุกรึเปล่าน่ะซิ...

                “หึๆ เด็กโง่..คิดอย่างนั้นได้ยังไงถ้าณาไม่สนุกพี่ก็ไม่อยากจะอยู่หรอก สู้กลับไปอยู่กับณาสองคนดีกว่านะครับ...เรื่องเที่ยวเราจะเที่ยวเมื่อไหร่ก็ได้นะ..แต่ต้องมีณามาด้วยเท่านั้นละครับ” เขายิ้มให้เธออ่อนๆ นี่เธอคิดว่าเขาจะยังสนุกอยู่งั้นเหรอหากว่าเธอไม่อยู่สนุกกับเขาน่ะ..ถ้าเธออยากกลับเขาก็เต็มใจอย่างมากที่จะพาเธอกลับไปพัก

                “ขอบคุณมากค่ะ..พี่ปูน่ารักจังเลยค่ะ” เอนซบที่ไหล่หนาของเขาขณะที่เดินไปที่รถของเธอที่จอดอยู่ที่หน้าร้าน ชายหนุ่มเดินไปเปิดประตูให้เธอแล้วรอให้คนรักขึ้นไปบนรถและจัดการปิดประตูให้เธอเรียบร้อยแล้วเขาค่อยเดินอ้อมไปฝั่งคนขับแล้วสตาร์ทรถเพื่อไปยงที่โรงแรมเพื่อให้เธอได้พักผ่อนเสียที วันนี้คงเป็นการมาเที่ยวที่แย่ที่สุดสำหรับเธอเป็นแน่ทีเดียว ทั้งที่ควรจะเป็นวันที่ควรจะมีความสุขมากที่สุดแท้ๆ แต่กลับมีเรื่องเสียนี่

                “พี่ปู..แน่ใจนะคะว่ารับเรื่องเมื่อครู่ได้ และไม่โกรธที่ณาทำอย่างนั้นน่ะ?” เธอถามเขาออกไปทั้งที่ยังหลับตาอยู่ เธออยากที่จะแน่ใจว่าเขาไม่ได้โกรธและติดใจเรื่องนี้จริงๆ

                “โธ่..อย่าคิดมากซิคะ พี่ไมได้โกรธจริงๆ ค่ะ..เรื่องที่ณาทำกับพราด้าพี่กลับคิดว่าเขาควรแล้วที่จะโดนทำอย่างนั้น แต่เพราะพี่เป็นผู้ชายจะทำอะไรก็ไม่เหมาะนักเดี๋ยวเขาจะหาว่าพี่เป็นผู้ชายรังแกผู้หญิงอีก ณาจัดการให้พี่อย่างนี้ก็ดีเหมือนกันนะ..ว่าแต่ณาเถอะไม่โกรธนะที่...พราด้าเขาเข้ามานั่งเมื่อครู่น่ะ?” เขาไม่รู้ว่าเธอโกรธเขารึเปล่าที่ปล่อยให้อีกฝ่ายมานั่งตักตัวเองโดยที่ไม่ผลักไสอย่างนั้น ทั้งที่เความเป็นจริงเขาพยายามแล้วแต่ดูเหมือนอีกฝ่ายจะมือเหนียวมากจนเขาทำยังไงเธอก็ไม่หลุดไปได้เลย

                “ณาไม่โกรธพี่หรอกค่ะ..เพราะณารู้ว่าพี่ไม่ได้เต็มใจที่จะให้เขาทำอย่างนั้นแล้วณาก็เชื่อใจพี่ปูมากพอหรอกค่ะ แต่เพียงแค่โกรธเขาเท่านั้นทั้งที่ณาก็เคยขอร้องเขาดีๆ แล้วแท้ๆ ว่าอย่ามายุ่งกับพี่ปูอีกเด็ดขาดแต่เขาก็ไม่ยอมเชื่อหรือทำตามที่ณาขอร้องไปเลย กลับอยากจะที่ยื้อแย่งพี่ปูไปให้ได้และณาไม่ยอมหรอกค่ะ..คนเราเมื่อถึงเวลาก็สามารถทำอะไรที่ร้ายกาจได้เหมือนกัน” เธอส่ายหน้าไปมา และลืมตาขึ้นมามองเขาและส่งผ่านความเข้าใจไปให้เขาอย่างเต็มที่ ขนาดเขายังเข้าใจเธอเลยทำไมเธอจะไม่เข้าใจความรู้สึกของเขากันละ...

                “ขอบใจนะคะ...เพราะพี่เองก็ห่วงความรู้สึกเรามากนะเกิดเข้าใจผิดพี่ว่าพี่ยังมีใจให้เขาละก็...พี่คงแย่เพราะว่าไม่อยากจะให้เราเสียใจและคิดมาก พี่ได้ยินอย่างนี้ค่อยสบายใจขึ้นมาหน่อย....” พรภวิษย์กุมมือคนรักที่นั่งอยู่ข้างๆ เขาเอาไว้และบีบกระชับเอาไว้ให้เธอรับรู้ความรู้สึกของเขาที่มีต่อเธอมันมากมายแค่ไหน

                “ค่ะ...ณาเองก็พยายามเข้าใจพี่ปูอยู่นะคะ...พี่ปูเองก็เข้าใจณาหน่อยนะ...ณาเป็นแบบนี้ละค่ะบางครั้งอาจจะแสดงมุมบางมุมที่พี่ปูอาจจะตกใจให้ได้เห็นก็ได้นะคะเตรียมใจหน่อยละ...อิๆ” เธอยิ้มออกมาน้อยๆ เมื่อคิดว่าตัวเองคงมีมุมที่จะแสดงออกมาให้เขาได้เห็นอีกหลายอย่างก็เป็นได้

                “หึๆ พี่ไม่กลัวหรอกนะ...พี่อาจจะดีใจด้วยซ้ำที่ได้เห็นอีกมุมของณาน่ะ เพราะมันเหมือนว่าเราเข้าใจและรู้จักกันมากกว่าเดิมน่ะ..” เขามามองหน้าคนรักนิดหนึ่ง และบอกตามความคิดของตัวเอง

                “ดีจังเลยค่ะ”

                “งั้นเราก็เลิกคิดเรื่องคนอื่นที่ไม่มีผลต่อชีวิตเราดีกว่านะคะ...ถ้าเรามัวแต่คิดกังวลมากเกินไปเรานั่นละที่จะไม่สบายใจและไม่มีความสุข ส่วนเขาก็คงไม่ได้มารับรู้กับเรา บางครั้งเขาเองอาจจะคิดว่าเขาเก่งที่สามารถทำให้เราเป็นอย่างนี้ได้...อย่างนั้นก็คงเข้าทางเขานั่นละครับ” พรภวิษย์เองก็ไม่อยากให้คนรักไม่สบายใจเกี่ยวกับเรื่องนี้เขาเองก็รู้ว่าเธอเป็นคนใจดี และคงไม่สบายใจที่ต้องทำอะไรอย่างนั้นแต่เพราะเขาเธอถึงได้โกรธมากขนาดนั้น

                “ค่ะ...ไม่คิดแล้วค่ะ” เธอยิ้มให้คนรักที่เข้าใจความคิดและการกระทำของเธอทุกอย่าง ขอแค่นี้เธอก็ดีใจแล้วถ้าเขารับไม่ได้และไม่เข้าใจในการกระทำของเธอเลยเป็นเธอคงแย่แน่ะเลยหากว่าสิ่งที่เธอทำลงไปแล้วเขาไม่เข้าใจเลย

                “ดีมากครับ..ปะ..ถึงแล้วเราไปพักกันดีกว่านะครับ” เขาเดินลงมาเปิดประตูรถให้กับคนรักของเขาเองแล้วก็พาเธอเดินเข้าไปในโรงแรมของเธอและตรงไปยังห้องพักที่พวกเขาพักอยู่ในทันที และไม่แวะที่ไหนก่อนอีกเลย

 

                “ไม่รู้ว่าน้องณากับพี่ปูเป็นไงบ้างนะคะ” มัญชุพรเอ่ยออกมาหลังจากที่วางสายจากพี่ชายไปแล้ว และอีกฝ่ายบอกว่าจะกลับเลยไม่เข้ามาในร้านอีกแล้ว แม้จะพอฟังออกว่าทั้งคู่ไม่ได้มีปัญหาอย่างที่กังวลกันแต่แรก แต่ก็ห่วงว่าปุณณารมย์จะเป็นยังไงบ้างเท่านั้นเอง เพราะอารมณ์ค่อนข้างแรงเมื่อตอนที่เดินจากร้านไปนั้น

                “ไม่ต้องห่วงหรอกค่ะพี่กุ้ง...ตาว่าคงไม่มีอะไรร้ายแรงหรอกค่ะ ณาเขาคงอยากจะออกไปพักมากกว่าค่ะ...” ชาลิตาออกความเห็นเมื่อเห็นท่าทางเป็นกังวลของอีกฝ่ายด้วยแล้ว เธอเชื่อว่าคงไม่เป็นไรมากมายอย่างที่อีกฝ่ายเป็นกังวลหรอก คงอยากจะไปอยู่กับคนรักมากกว่า

                “เหรอ...ขอให้เป็นอย่างที่ตาว่าแล้วกันนะพี่เป็นห่วงจังเลย” เธอพยักหน้ารับ แม้จะยังเป็นห่วงอยู่มากก็ตามที

                “ไม่ต้องห่วงหรอกกุ้งณาเขาเข้มแข็งแล้วดูท่าว่าพี่ชายคุณเขาก็ดูจะใจเย็นกับณาเขาอยู่ และเขาคงเข้าใจคนที่เขารักอยู่แล้วว่าเรื่องที่เกิดขึ้นมันเพราะเรื่องอะไร ถ้าเขาไม่เข้าใจเลยก็กับว่าเขาไม่เหมาะที่จะเป็นคนรักของน้องผมหรอก ไม่สมควรได้รับความรักอย่างมากมายจากยัยณาเขาเลย”

                “ว่าแต่เรากลับกันเลยมั้ยละ...” เธอหันไปถามเพื่อนรักที่นั่งอยู่ไม่ห่างจากเธอนัก และก็ได้รับคำตอบรับเป็นการพยักหน้าอย่างเห็นด้วย

                “เอาซิ...กลับเลยก็ได้ อยู่ไปก็คงไม่สนุกหรอก ฉันว่ากลับก็ดีไม่อยากจะเป็นเป้าสายตาใครหรอก” ณัฐธ์ยาน์เองก็เห็นด้วยเพระตั้งแต่เกิดเรื่องจนถึงตอนนี้สายตาหลายคู่ต่างมองมาที่กลุ่มของเธอย่งสนใจใคร่รู้เกี่ยวกับเรื่องที่เกิดเหลือเกิน และคู่กรณีทั้งคู่ก็เป็นคนมีชื่อเสียงกันทั้งนั้น

                “ตาละ...อยากจะอยู่เที่ยวต่อรึเปล่าละ?” ณัฐธ์ยาน์หันไปถามอีกคนที่รีบส่ายหน้าไปมาทันที ใครจะอยากอยู่ตรงนี้ต่อละ...กลับไปนอนเอาแรงดีกว่าเยอะเลย

                “ถ้างั้นเรากลับกันเลยนะคะพี่พัฒน์” เธอบอกกับคนรักที่เรียกให้พนักงายมาเคลียร์บิลทันที เหมือนกับรออยู่ก่อนแล้ว

                “ไม่น่ามาเที่ยวเลยวะ..ฉันไม่ชวนทุกคนออกมาน้องณาก็ไม่เจอเรื่องอย่างนี้หรอกแกว่ามั้ย?” สาวสวยเอ่ยออกมาอย่างเซ็งๆ เธอเพียงแค่อยากจะชวนให้ทุกคนมาสนุกด้วยกันเท่านั้น แต่เพราะยัยปลาร้าคนเดียวทำเสียเรื่องซะได้กำลังสนุกกันเลยแท้ๆ

                “น่า...เราไม่รู้เสียหน่อยว่ามันจะเป็นอย่างนี้ ไม่งั้นเรื่องมันก็ไม่เกิดหรอกจริงมั้ย...แล้วอีกอย่างเกิดเรื่องก็ดีเหมือกนันมันก็เป็นการพิสูจน์เหมือนกันว่าพี่ปูกับณาขาเข้าใจกันจริงๆ ไม่ใช่เพียงแค่รักฉาบฉวยเท่านั้น” มัญชุพรเอ่ยออกมาอย่างปลอบใจเพื่อนรักซ้ำยังตบที่ไหล่บางเบาๆ อย่างให้กำลังใจ เรื่องที่เกิดก็ไม่มีใครอยากจะให้เกิดเสียหน่อย แต่เพราะว่าอีกฝ่ายไม่ยอมที่จะรามือเองแท้ๆ อย่างนี้เขาเรียกทำตัวเองทั้งนั้น

“นั่นซิคะพี่แซน...มันเพราะยัยพราด้านั่นละ...อย่าคิดมากซิคะ..พี่คิดมากอย่างนี้ณาเขาเองก็จะยิ่งไม่สบายใจนะคะที่เป็นต้นเหตุอย่างนี้น่ะค่ะ” ชาลิตาเองก็ช่วยให้กำลังใจ ใครจะรู้ว่ารายนั้นจะมาเที่ยวเหมือนกันเพราะที่นี่ที่เที่ยวก็มีหลายที่ ใครจะคิดว่าใจจะตรงกันขนาดนั้นเล่า

“เฮ้อ..เอางั้นเหรอ...” ณัฐธ์ยาน์มองหน้าทุกคนที่ต่างมองมาที่เธออย่างเป็นห่วงเธอจึงคิดได้ว่าเรื่องมันจะเกิดใครมันจะไปห้ามได้ละ...

“อย่างนั้นละที่รัก...พี่ว่าแซนอย่าเอาเรื่องไม่เป็นเรื่องมาเป็นอารมณ์ดีกว่านะคะ..เรามาเที่ยวไม่ได้ตั้งใจมาหาเรื่องใครเขานี่คะ?” เขาโอบไหล่บางของเธอเอาไว้อย่างปกป้อง และให้กำลังใจคนรักสาวที่กังวลใจอย่างมากเพราะคิดว่เพราะตัเองที่เป็นคนชวนทุกคนออกมาครั้งนี้

“ขอบคุณค่ะพี่พัฒน์” เธอซบที่ไหล่หนาของเขาอย่างขอกำลังใจของตัวเอง แม้ว่าจะรู้ว่าเธอไม่ใช่ต้นเหตุทั้งหมดก็ตามทีเถอะ

“อย่างนั้นละ...เรากลับกันเถอะเรียบร้อยแล้ว” เขาชวนให้ทุกคนกลับไปพักผ่อนกันเพราะว่าวันนี้เจออะไรหนักๆ มาพอแล้ว ตอนนี้คงต้องกลับไปพักเอาแรงกันแล้ว

ทั้งห้าคนเดินออกมจากร้านด้วยกัน และมัญชุพรบอกว่าจะเป็นคนขับรถเองและจะเป็นคนไปส่งชาลิตากลับบ้านเอง ให้เพื่อนเธอไปกับคนรักของเธอได้เลย จะได้ไม่เสียเวลา วันนี้เธอรู้ว่ายัยแซนต้องการกำลังใจจากคนรักอย่างปุญญพัฒน์เท่านั้นที่จะสามารถปลอบใจอีกฝ่ายได้ ถึงพวกเธอจะเป็นเพื่อนรักที่เข้าใจและรู้ใจกันดี แต่ตอนนี้คงเป็นปุญญพัฒน์เท่านั้นที่ช่วยปลอบใจให้อีกฝ่ายหายเครียดได้

“เดี่ยวพี่ไปส่งตาเองนะ...แซนแกไปพี่พัฒน์เลยนะ...ว่าแต่จะกลับบ้านมั้ย?” เธอหันไปบอกเพื่อนรักที่ยืนอยู่ด้านหลังเธอแล้วมองมาอย่างขอบใจที่เข้าใจเธอตอนนี้มากแค่ไหน

“คงไม่หรอก...แกล็อคบ้านเลยนะ เดี๋ยวพรุ่งนี้จะกลับละกัน...ขอบใจแกมากนะกุ้ง...ว่าแต่จะขับรถเองเหรอ?” เธอยิ้มให้เพื่อนรักอย่างขอบคุณและอดจะเป็นห่วงเพื่อนรักไม่ได้ว่าจะขับรถไหวรึเปล่า

“โหย...แกอย่ามาดูถูกกันดิ..แล้วฉันก็ไมได้ดื่มเลยนะ...แกก็รู้นี่นา” เธอไม่ได้ส่งเครื่องดื่มมึนเมามาให้ตัวเองเลย แล้วจะไปเมาได้อย่างไรกันละ...เพราะรู้ตัวเองดีว่าตัวเองดื่มได้หรือเปล่า

“อ้อ...ลืมไปเลย...แกก็ขับรถดีๆ นะเดี๋ยวฉันไปก่อน..พี่ปรัชญ์ ตาพี่กลับก่อนนะ” เธอหันไปลาทุกคนก่อนจะเดินควงแขนคนรักให้ไปที่รถของเขาที่จอดอยู่ข้างๆ กัน

เมื่อเห็นเพื่อนเดินจากไปแล้ว เธอก็ชวนอีกสองคนให้เดินขึ้นรถ และขับรถออกไปเพื่อที่จะไปส่งชาลิตาที่บ้านของเธอก่อน แล้วเธอค่อยกลับบ้านของเธอพร้อมอีกคนที่นั่งมาด้วยกันกับเธอ

 



 


มาอัพให้ตามเสียงเรียกร้องจ้า...แบบว่าคิดไม่ออกจริงๆ ช่วงนี้ไม่รู้เป็นอะไรเหมือนกันจ้า..ยังไงจะพายามนะคะเหลืออีกตั้งหลายตอนอะ...อย่าเพิงน้อยใจแล้วหนีหน้าไปนะคะ



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
บ่วงรักพันธนาการใจ ตอนที่ 37 : ตอนที่ 36 อยากให้เข้าใจในตัวฉัน , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 4094 , โพส : 3 , Rating : 58 / 12 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1

#3 : ความคิดเห็นที่ 184
มารออ่านนะคะ เรื่องราวน่ารักดี


สู้ๆนะคะ
Name : ส้มตำปูรสจัด [ IP : 202.183.249.116 ]
Email / Msn: kiatanee(แอท)hotmail.com
วันที่: 6 กันยายน 2553 / 10:52

#2 : ความคิดเห็นที่ 182
thx for yr upd naka p'kung
PS.  ~~[ผู้ชายดี ๆ คงมีแต่ในนิยาย]~~
Name : PamPam< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ PamPam [ IP : 202.1.181.140 ]
Email / Msn: pamela14(แอท)live.com.au ส่งข้อความลับ
วันที่: 5 กันยายน 2553 / 18:48


#1 : ความคิดเห็นที่ 165
สนุกอ่ะ อัพวัยๆ นะค่ะ สู็้ๆ
Name : DADA [ IP : 58.9.139.203 ]
Email / Msn: -
วันที่: 26 สิงหาคม 2553 / 21:38

หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

"หนังสือสดใหม่ ประจำเดือน ตุลาคม 2557"

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android