สวัสดีผู้เยี่ยมชม [ เข้าระบบ | สมัครสมาชิก ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

What can i do? ทำยังไงให้เธอรัก

ตอนที่ 3 : Chapter : 2


     อัพเดท 26 เม.ย. 56
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/รักเศร้าๆ
Tags: ยังไม่มี
ผู้แต่ง : ไอด้า ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ไอด้า
My.iD: http://my.dek-d.com/nootnee
< Review/Vote > Rating : 0% [ 0 mem(s) ]
This month views : 10 Overall : 284
7 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 3 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
What can i do? ทำยังไงให้เธอรัก ตอนที่ 3 : Chapter : 2 , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 2 , โพส : 1 , Rating : 0 / 0 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


โอ๊ย!!!! ซวย ซวย ซวย ซวย ซวย ซวย ซวย ซวย ซ๊วยยยยยย!!!!>O<

มันจะมีบทไหนไหมนะที่ฉันจะไม่พูดคำว่าซวย แล้วก็ซวย

ฉันจะกำจัดตานั้นยังไงดีล่ะเนี่ย!!!

          ฟึ่บ = =++

ฉันหันไปส่งกระแสอัมหิตใส่เพื่อนร่วมห้องที่กำลังมองจ้องฉันพร้อมกับซุบซิบนินทาอย่างมันส์ปาก ซึ่งพอฉันส่งสายตาไปปุ๊บ ทั้งหมดก็นิ่งเงียบแล้วกลับมาทำงานของตัวเองหรือพูดเรื่องอื่นทันที

ต่อไปนี้ชีวิตของฉันจะมีอะไรดีบ้างไหมเนี่ย!!

        “เป็นไรอ่ะมู่ลี่ ทำหน้าเซ็งๆ”ผิง เพื่อนอีกคนหนึ่งในห้องของฉัน เดินมาถามฉันด้วยความสงสัย

ก็ไม่แปลกนี่นาที่จะไม่รู้ ก็ผิง และเพื่อนในกลุ่มอีก 3 คนเป็นเด็กเรียนด้วยกันทั้งนั้น ถ้าจะรับรู้เรื่องภายนอกได้ก็คงยาก แต่ทางที่ดีฉันไม่บอกเรื่องนี้กับกลุ่มนั้นดีจะดีที่สุด- -*

          “ไม่ได้เป็นไรหรอก พอดีไปดูดวงมา หมอดูดวงบอกว่าฉันจะซวยทั้งปีน่ะ”ฉันพูดโกหกไป แต่สิ่งที่ไม่ได้โกหกคือ ฉันจะซวยทั้งปีนี่แหละ

          “ซวยเหรอ ฉันว่าโชคดีออก มีหนุ่มหล่อๆมาจีบด้วย ฉันยังอิจฉาเธออยู่เลย^^

อ่ะจะอ่ะ =0=!! ยัยนี่ได้ข่าวหรือนี่

ฉันมองผิงอย่างอึ้งๆโดยที่ผิงก็ทำหน้าใสซื่อไม่รู้ร้อนไม่รู้หนาว ท่าทางข่าวจะดังจริงๆแฮะ

ฉันต้องโดนเหล่า fc ตาไลท์นั้นรุมทัณฑ์เป็นแน่

          “เฮ้ออออ...”ฉันไม่ได้พูดอะไรกับผิงต่อแล้วก็ฟุบลงไป จนทำเอาผิงตกใจ

          “อ้าว มู่ลี่ เป็นอะไร”

          “ฉันอยากอยู่คนเดียว...”ฉันเอ่ยไปเบาๆ ผิงดูเหมือนจะไม่เข้าใจ แต่พอคงรู้ว่าฉันตอนโกรธหรือขัดใจในเวลาที่ไม่สมควรมันเป็นยังไง จึงถอนตัวไปนั่งอ่านหนังสือตามเดิมกับกลุ่มเพื่อนในกลุ่ม

          “ทำหน้าเป็นอาลัยตายอยากอย่างนั้นเลย มีเรื่องไร”แอลหันมาถามฉันหลังจากเม้าท์อย่างเมามันส์กับแตงโมและหนิง

          “เฮ้อ ก็เรื่องเมื่อเช้านั้นแหละ”ฉันตอบ

          “ทำไมอ่ะ”หนิง

          “มันอยู่ในหัวฉันตลอดเลยใช่มะ”แตงโม

          “มันก็ใช่...”

          “นั่นแน่ เริ่มชอบหมอนั่นแล้วล่ะซี่”แอล

          “ไม่ใช่เว้ยเฮ้ย= =!!! อย่ามากล่าวหาฉันแบบนั้นนะ”ฉันพูดด้วยน้ำเสียงเคืองๆ

          “อย่าโกหกตัวเองเลยน้า ^0^

แหม สามเสียงผสานกันซะไพเราะยิ่งกว่าโอเปร่าเลยนะเนี่ย= =*

          “ฉันไม่ได้โกหกเฟ้ย!!

          “มู่ลี่”

          “หืม?”

ฉันหันไปทางต้นเสียง นั้นก็คือเพื่อนฉันอีกคนหนึ่งในห้องนั้นเอง ซึ่งในมือนั้นก็ถือดอกไม้ช่อหนึ่งไว้ด้วย

          “อะไรอ่ะ”แอลลุกขึ้นไปถามพร้อมกับหยิบช่อดอกไม้มา

          “มีคนเค้าบอกว่ามีคนฝากมาให้เธอ จากใครฉันก็ไม่รู้หรอก”เพื่อนฉันพูดเสร็จ ก็เดินออกไป

ช่อดอกไม้เหรอ??

          “โอ้โห ใครส่งให้เนี่ย”หนิง

          “นั้นสิ จะสาปแช่งกันหรือไง ดำทั้งช่อเลย”แตงโมถือช่อขึ้นมาแล้วก็ดู

          “จะบ้าเหรอ ไม่ใช่ดอกไม้จันซะหน่อย นี่มันดอกกุหลาบ แต่แค่เป็นดอกกุหลาบสีดำเท่านั้นแหละ”แอล

          “แต่ยังไงมันก็ดูน่ากลัวอยู่ดีนั้นแหละ”หนิงพูดพร้อมกับทำหน้าหวาดกลัว

ฉันหยิบช่อมันมาดู

ดอกกุหลาบสีดำ....

ดอกไม้โปรดของฉัน....

          “เอ๋???? เธอชอบเหรอ”แอลถาม

          “อืม ดอกกุหลาบสีดำ ดอกไม้โปรดฉันเลยล่ะ”ฉันพูดพร้อมกับดมดอกกุหลาบ

          “จริงเหรอ หวา ใครกันนะที่รู้ว่าเธอชอบดอกกุหลาบสีดำล่ะ”

          “นั้นสิ หรือว่าจะเป็นไลท์!”แอล

          “ตลกย่ะ นี่มันเวลาเรียนนะ ที่โรงเรียนนั้นเขาก็เริ่มเรียนแล้ว ยังไงเขาก็คงไม่ฝ่าล้อมจากโรงเรียนเรามาได้หรอก เธอก็รู้นี่โรงเรียนเราเคร่งแค่ไหน”ฉันพูดด้วยสายตาที่ระอาเล็กน้อย

          “แต่ก็มันแอบคิดนี่นาว่าใคร แถมเป็นดอกไม้ที่เธอชอบด้วยขนาดนี้ ต้องรู้ใจเธอมากแน่ๆ”หนิงพูดคิดไอเดีย

          “ว่าแต่ทำไมต้องดอกกุหลาบสีดำ”แตงโมถามขึ้นบ้าง

          “เพราะดอกกุหลาบสีดำมันแปลว่า.....”

ฉันเว้นช่องไว้ แล้วมองที่กำแพงอีกฝั่ง

          “มันแปลว่า รักนิรันดร์ยังไงล่ะ”

........

          ทางด้านของคนอีกคนนึง

          “แฮ่กๆๆๆๆๆๆ”เสียงหอบของบุคคลหนึ่งที่วิ่งลงบันไดอย่างรีบร้อน

เธอวิ่งไปตามบันไดแล้วก็รีบวิ่งตรงไปยังรั้วหลังโรงเรียน ซึ่งโรงเรียนนี้มีการป้องกันจากคนนอกแน่นหนา(ตั้งแต่เวลาเคารพธงชาติถึงเวลาเลิกเรียน) จึงมีกล้องวงจรปิดติดเต็มไปหมด เพื่อความกว้างขวางในการดูแล แต่รั้วหลังโรงเรียนนั้น ก็ติดด้วย แต่ว่าในวันนี้ มันเสีย อยู่ระหว่างการซ่อม ซึ่งบุคคลที่ทำให้เสียนั้น ก็คือเธอนั้นเอง

          “ลอล่า”

เธอมองไปยังต้นเสียงก็เห็นว่าบุคคลที่นัดเธอมานั้นคอยอยู่แล้ว เธอรีบวิ่งตรงไปอย่างทันควัน อย่างกลัวว่าถ้าไปช้าสักเสี้ยววินาทีคนตรงหน้าก็จะหายไป

          “แฮ่กๆ”

          “เอ้าๆๆ ไม่ต้องรีบขนาดนั้นก็ได้ พี่ไม่ได้หนีไปไหนหรอก”คนตรงหน้ากล่าว

          “ก็ต้องรีบสิ เพราะถึงพี่ไม่ได้รีบ แต่ฉันรีบ คนบ้าที่ไหนหนีเรียนมาจีบสาว บ้าหรือเปล่าพี่ไลท์!”ลอล่ากล่าวพร้อมกับตีไปที่ไลท์อย่างแรง

          “โอ๊ยย หนีเรียนที่ไหน นี่มันคาบว่าง แถมพี่ก็ขอพ่อแล้วด้วย พ่อก็อนุญาตแล้วด้วย =3=”ไลท์เบ้ปาก

          “แต่ฉันเนี่ยแหละจะโดน พี่มาโดนแทนฉันไหมล่ะ”ลอล่าพูด

ใช่แล้ว 2 คนนี้คือพี่น้อง ลอล่า และ ไลท์

          “แล้วที่พี่ฝากเธอให้เอาดอกกุหลาบไปให้มู่ลี่อ่ะ เป็นไง”ไลท์ถามด้วยสีหน้าที่ตื่นเต้น

          “เรียบร้อยแล้ว ระดับลอล่า แถมไม่มีใครรู้ด้วยว่าเป็นลอล่า เก่งปะล่ะๆๆๆ”ลอล่าตบอกตัวเองด้วยความภูมิใจ

          “จ้าๆ แล้วเป็นไงบ้างอ่ะ”ไลท์ถาม

          “โหยๆๆ นี่กะจะไม่ให้น้องแท้ๆของตัวเองพักหายใจสักวินาทีนึงเลยหรือไง ตกลงนี่เห็นสาวสำคัญกว่าฉันแล้วเหรอ น่าเศร้าใจจริงๆเลย”ลอล่าเบ้ปากด้วยความงอนพี่ชาย

          “โอ๋เอ๋ๆ พี่ขอโทษๆ ก็พี่ตื่นเต้นนี่หว่า”

          “ชิ ก็คนที่เป็นฝ่ายตื่นเต้นน่าจะเป็นเพื่อนของเจ้าตัวมากกว่านะ แล้วเจ้าตัวก็น่าจะรู้ด้วยว่าคนที่ส่งเนี่ยเป็นใคร และดูท่าทางจะชอบมากซะด้วย ดอกกุหลาบสีดำน่ะ”ลอล่าพูด

          “จริงอ่ะ *0*”ไลท์ถามตาเป็นประกาย

          “แน่นอน แปลกจังเลยนะ ไม่ยักรู้ว่าจะมีคนชอบดอกกุหลาบสีดำเหมือนพี่มีอยู่ในโลกนี้อีกคนนึง”ลอล่าส่ายหน้า

          “ดอกกุหลาบก็ใช่ว่าจะไม่สวย แถมความหมายก็ดีนี่นา”ไลท์ยิ้ม

          “แต่ยัยมู่ลี่นั้นน่ะ ฉันนึกว่าจะหน้าตาดี หุ่นดีเป็นดาวโรงเรียนเหมือนกับคนที่คบก่อนๆมาเสียอีก พี่ชอบหล่อนที่ตรงไหนน่ะ หรือมันทำยาเสน่ห์ใส่พี่น่ะ ฉันจะไปจัดการเอง!

          “ไม่มีใครทำไรพี่ทั้งนั้นล่ะ”ไลท์ยิ้มจนตาหยี

          “อีกอย่างลี่เขาจะทำยาเสน่ห์ใส่พี่ทำไม ในเมื่อเขาเกลียดพี่จะตาย”

          “ก็รู้ว่าเขาเกลียดก็ยังจะหน้าด้านไปตามตื้อเขาน่ะนะ ที่จริงยอมเสียฟอร์มแล้วไปหาคนอื่นจะดีกว่าไหมน่ะ มีคนดีๆกว่านี้ต่อคิวรอพี่อยู่นะ -3-“ลอล่าพูดกอดอก

          ^^”ไลท์ไม่ตอบได้แต่ยิ้มจนลอล่าสงสัย

          “โอเคๆ จะบอกว่ายังไงฉันก็ไม่เข้าใจหรอกใช่มะ”ลอล่าพูดด้วยน้ำเสียงเซ็งๆ

          “สมกับเป็นน้องพี่จริงๆ =w=

          “อีกอย่างนะ...ลูกผู้ชายพูดยังไงก็ไม่คืนคำหรอก ที่พี่พูดไปพี่ก็คิดแล้ว ว่าพี่จะจีบมู่ลี่ให้ติดให้ได้ เออพี่ไปละ เพื่อนพี่โทรตามละ จะหมดคาบว่างละ เจอกันตอนเย็นนะลอล่า”ไลท์พูดพร้อมกับหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาคุยแล้วก็ออกไป

          “อ่าๆบายๆ”

ลอล่ามองตามหลังพี่ชายของตัวเองไป

รอยยิ้มอันนั้น

เธอไม่เคยเห็นพี่ชายของตัวเองยิ้มแบบนั้นมานานแล้ว หลังจากที่เลิกกับ ชะเอม ดาวโรงเรียนนั้นที่คบครั้งล่าสุด หลังจากนั้น เธอก็เห็นพี่ชายของตัวเองยิ้มเศร้าๆตลอดมา มีสาวมาจีบ หรืออย่างไรก็ไม่เคยยุ่ง แต่นี่...อีกฝ่ายก็เกลียดจนเข้ากระดูกดำ แต่ตัวเองกลับยังตื๊อ

          “มู่ลี่...เธอเป็นใครกันแน่ ฉันอยากรู้จักเธอ..ให้มาก...กว่านี้..”ลอล่าพูดกับตัวเองพร้อมหันหลังกลับแล้วก็เดินขึ้นห้องของตัวเองไป

......

          ตัดมาทางด้านของมู่ลี่กันบ้าง

          “เฮ้อ ลี่นะลี่ ทำไมเธอถึงซุ่มซ่ามอย่างนี้นะ”แอลบ่นใส่ฉัน

จ้า..จะบ่นไรก็เชิญ

ก็หนูไม่รู้นี่ T^T/

          “จะบ่นไรก็บ่นเถอะ”ฉันพูดด้วยน้ำเสียงไม่มีแรง

แหม มันก็ไม่มีไรมากหรอก ก็แค่ฉันดันไปแกะช่อดอกกุหลาบจนมันหล่นกระจัดกระจายจนเหลือดอกๆดีๆอยู่ไม่กี่ดอก แถมกระดาษที่ห่อก็หายไปไหนไม่รู้ ฉันจึงต้องลงมาข้างล่างเพื่อลงมาซื้อน้ำให้กับดอกกุหลาบ

ถึงจะรู้ว่าใครส่งมาให้ แต่มันเป็นดอกกุหลาบสุดโปรดของฉันนี่นา ก็ถือว่าใจดีไว้ในกรณีนึงก็แล้วกัน -3-* (ยัยปากแข็ง!!)

        “รีบๆซื้อแล้วรีบๆขึ้นดีกว่า จะหมดคาบว่างแล้วนะ”แอลพูดกับฉัน

          “ค่าๆคุณแม่”ฉันพูดแล้วก็เข้าไปในร้านท่ามกลางสายตาอันเคียดแค้นของแอล

นั้นแหละ ฉันถึงต้องรีบเข้าไปซื้อน้ำไงล่ะ =w=;;

          “ป้าคะ น้ำเปล่าขวดนึงค่ะ ขอแก้วด้วยนะคะ”ฉันสั่ง ป้าร้านขายน้ำพยักหน้าหงึกหงักแล้วก็ส่งขวดน้ำให้ฉัน ฉันจ่ายเงินตามปกติ แต่เอ๊ะ รู้สึกแปลกๆ

ฉันหันไปหันไปทางต้นที่ฉันรู้สึก ก็ไม่เห็นมีใคร

สงสัยฉันจะหลอนมากเกินไปแล้วล่ะมั้งเนี่ย= =*

          “ช้าจังเลยเธอเนี่ย”แอลแอบบ่น

          “แฮ่ๆ sorry-w-“ฉันขอโทษแอลแล้วเราก็เดินขึ้นห้องกัน

และระหว่างที่ฉันกับแอลกำลังเทน้ำใส่แก้วอยู่นั้น

          “นี่ ยัยอ้วน!

นั้นมาถึงก็ฉึกเลยนะหล่อน - -

ฉันหันหลังไปตามคำเรียกร้อง ก็เผยให้พบกับเด็กม.ต้น กระโปรงสั้น คอซองยาวตามสเต็ป อ้อ แถมยังหน้าขาวปากแดงตัวดำด้วยนะ ตามสเต็ปครบจริงๆ-w-

          “มีอะไรเหรอ”ฉันถาม

          “เธอใช่ไหมเป็นคนที่พี่ไลท์เขาเป็นคนบอกชอบเธอน่ะ”เด็กคนนึงในกลุ่มที่เรียกฉันอ้วนแต่ไม่ดูตัวเองพูดขึ้น

ขอโทษนะ ฉันยังอ้วนแล้วสูง แต่ยัยนี่ทั้งอ้วนทั้งเตี้ย กลมได้อีก อยากจะใช้แทนลูกบอลจริงจริ๊งๆ =w=

          “ถ้าเป็นเพื่อนฉันแล้วจะทำไมเหรอ”แอลพูดแทนฉัน

          “อย่ายุ่งน่ายัยขี้เหร่!”อีกคนตะโกนใส่

ต๊าย ถ้าเพื่อนฉันขี้เหร่ แกก็ยิ่งกว่าพญาปลวกแล้วย่ะ ยัยเด็กนี่เนี่ยมันวอนจริง!!

        “ฉันแค่จะบอกว่าพี่ไลท์เป็นของพวกเรา เธอไม่มีสิทธิ์ได้ไปหรอกนะ เพราะฉะนั้นเลิกยุ่งกับพี่ไลท์ซะ!”ยัยเตี้ยคนเดิมพูด

          “ฉันไม่ได้อยากได้เขาซะหน่อยนี่ เขามายุ่งกับฉันเองนี่ ถ้าตานั้นเป็นของพวกเธอจริงๆ ก็ช่วยไปบอกตานั้นด้วยนะว่าให้เลิกยุ่งกับฉันซะที”ฉันเอ่ยด้วยความรำคาญแล้วก็หันหลังจะเดินกลับ

          “หน่อยแน่ คิดว่าตัวเองสวยมาจากไหนเหรอ ถึงมาคิดว่าพี่ไลท์เขาจะสนใจเธอ!!

        กึก...

ฉันหยุดชะงักไป แอลก็ด้วย

ฉันหันไปแสยะยิ้มเบาๆให้กับเด็กพวกนั้น แอลก็หันกลับมาบ้างพร้อมกับแสยะยิ้มเหมือนฉันพร้อมกับมองด้วยความสมเพศ ฉันปกติไม่ได้อยากจะมีเรื่องอะไรนักหรอกนะ แต่กลุ่มนี้มันมาหาเรื่องก่อนเอง แถมน่าหมั่นไส้จริงๆ ครั้งนี้จะไม่อยู่เล่นด้วยก็กระไรอยู่จริงมะ หึหึ

          “เมื่อเช้าเธอก็อยู่ไม่ใช่เหรอ เธอก็น่าจะรู้คำตอบอยู่แก่ใจดีแล้วนี่ เพื่อนของฉันน่ะ มันไม่ได้สวยมาจากไหนหรอก ก็ปกติเป็นคนปกติธรรมดาทั่วไปนี่แหละ แต่อย่างน้อยเพื่อนฉันก็สูงกว่าเธอ เป็นเหมือนเพชรเม็ดงาม ดีกว่าพวกเธออยู่แล้ว ยัยเด็กปีนเกลียว ยัยเตี้ย!!”แอลพูดแทนฉันอย่างแสยะยิ้ม ซึ่งฉันก็ยิ้มด้วยความขำกับคำพูดของแอลเหมือนกัน เพราะปฏิกิริยาของยัยเด็กไม่สิ้นกลิ่นน้ำนมนั้นอ้าปากค้างด้วยความอึ้งทึ้งเลยทีเดียว คิดไม่ถึงล่ะสิว่าฉันจะสู้น่ะ แต่พอเถอะ ไม่อยากรังแกเด็กไปกว่านี้ละ

          “ไปเถอะแอล อย่าสนยัยเด็กไม่สิ้นกลิ่นน้ำนมนี้เลย เล่นไปก็สงสารเด็กเปล่าๆ”ฉันพูดพร้อมกับจับมือแอลแล้วก็เดินออกไปจากบริเวณนั้น แต่ปรากฎว่าฉันถูกดึงผมจากด้านหลังอย่างแรง

ซึ่งก็เผยให้เห็นกับยัยเตี้ยคนเดิม

          “โอ๊ย!”ฉันร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด

          “แกไม่มีสิทธิ์มาเรียกฉันแบบนั้น!!!!!”ยัยเตี้ยคนเดิมคร่อมฉัน

          “มู่ลี่!!!!”แอลวิ่งเข้ามาจะช่วยฉัน แต่ถูกโดนพวกยัยเตี้ยนี่อีก 3 คนล็อคตัวไว้

          “แก ยัยอ้วนไม่มีสิทธิ์มาตีเทียบกับพวกฉัน!!!!

เพลี๊ยะ!!

        “แกไม่มีสิทธิ์ได้พี่ไลท์!!!!

เพลี๊ยะ!!!

          “พี่ไลท์เป็นของฉัน!!!

เพลี๊ยะ!!!

ยัยเตี้ยตบไม่ยั้งอย่างบ้าคลั่ง จนฉันรู้สึกชาไปที่หน้าไปหมด จะขัดขืนก็ไม่ได้เพราะโดนล็อคไว้ ยัยพวกนี้เนี่ย มันกินอะไรผิดสำแดงมาเนี่ยถึงได้แรงเยอะขนาดนี้!!!

นี่ถ้าไม่หมาหมู่มาตัวตัวฉันชนะไปตั้งนานละ

แล้วอยู่ดีๆยัยเตี้ยก็หยุดตบ ฉันค่อยๆลืมตามาด้วยความลำบากก็เห็นยัยเตี้ยนั้น โดนผลักออกอย่างแรงท่ามกลางความตื่นตะลึง รวมถึงพวกที่มาล็อคฉันกับแอลด้วย เมื่อแอลโดนปล่อย ก็เข้ามาประคองฉันทันที

          “มู่ลี่!!”แอลเข้ามาประคองฉัน

          “หึหึ คิดจะทำอะไรว่าที่พี่สะใภ้ฉันมิทราบยะ= =

ใครพี่สะใภ้หล่อนย๊า T^T

เดี๋ยวนะ...ถ้าพี่สะใภ้ อย่าบอกนะ ว่าคนที่มาช่วยเนี่ยคือ...

น้องสาวเหรอ น้องสาวของไลท์

          “พะ...พี่ลอล่า”กลุ่มนั้นพูดเสียงสั่น ดูก็รู้ว่าตกใจยกใหญ่

          “จ้ะ กลัวลืมชื่อฉันเหรอ= =”ลอล่าพูดด้วยน้ำเสียงรำคาญ

          “ปละ...เปล่าๆค่ะ”

          “เอ้อว่าแต่ว่า พี่ฉันเป็นสิ่งของตั้งแต่เมื่อไหร่เหรอ ถึงต้องมาแย่งกันตบแบบนี้อ่ะ”ลอล่ากอดอก

          “ยะ..ยัยนั้นเริ่มก่อนนะคะ พวกพอลล่าไม่รู้เรื่องนะคะ”

          “ถุย!! ยัยโกหก ใครกันแน่ที่เริ่มก่อน”แอลเถียงกลับไปบ้าง

          “ถ้าฉันเห็นว่าพวกเธอน่ะ มายุ่งกับมู่ลี่ พี่สะใภ้ฉันอีกล่ะก็”ลอล่าเดินเข้าไปใกล้ๆยัยพอลล่า(เห็นมันบอก)แล้วก็..

          พลั่ก!!!

O O ต่อยเหรอ!!!

ลอล่าต่อยซะจนยัยเตี้ยนั้นล้มไปจนคนในกลุ่มแทบรับกันไม่ทัน

          “หวังว่าฉันคงไม่ต้องพูดอะไรอีกใช่มะ”ลอล่าพูดด้วยน้ำเสียงเย็นๆ

          “ค่ะพี่ลอล่า พวกเราจะไม่ยุ่งกับพี่มู่ลี่อีกเลยค่ะ ปะ...ไปกันเถอะพวกเรา”ยัยพอลล่าพูดเสียงสั่น แล้วก็โดนคนในกลุ่มลากออกไปจากบริเวณนั้นทันที

          “ชิ! กระจอกชะมัด”ลอล่าสบถเบาๆก่อนจะเดินมาหาฉันที่กำลังรู้สึกตั้งสติกับเรื่องนี้ไม่ค่อยได้อยู่

          “เป็นอะไรหรือเปล่า”ลอล่าพูดพร้อมกับส่งมือมาดึงฉัน

ฉันจับมือแล้วก็ค่อยๆลุกขึ้นโดยมีแอลประคองไว้

          “หวา ยับเยินเลยนี่นาO^O พี่ไลท์ต้องเล่นงานฉันแน่เลย”ลอล่าพูดพร้อมกับจับหน้าฉันเบาๆ

“ขอบคุณนะคะที่มาช่วย อูย..”ฉันพูดทั้งๆที่ปากก็เจ็บ เลือดเกือบกบปากแล้วนะที่รู้ๆเนี่ยTT

“ไม่เป็นไรหรอก^^”ลอล่ายิ้ม

“ฉันว่า เธอควรพาเพื่อนเธอไปห้องพยายามบาลกินยาแก้ปวดก่อนนะ”ลอล่าหันไปพูดกับแอล

“ก็ว่างั้นแหละ”แอลมองฉันด้วยความเป็นห่วง

“เดี๋ยวเรื่องยัยเด็กกลุ่มนั้นฉันเป็นคนจัดการเอง”ลอล่าเอ่ย

ฉันค่อยๆเดินพยุงตัวเองไป โดยไม่ลืมแวะยิ้มน้ำกับแก้วที่ซื้อมาด้วย จนแอลเอ็ด

“เอ๊ะยัยนี่ ยังจะห่วงของอีกเหรอ”

“ของใส่ดอกกุหลาบนี่นา”ฉันเอ่ยเบาๆเพื่อไม่ให้ลอล่าได้ยิน แต่ก็ไม่วาย ฉันได้ยินเสียงคิกคักดังมาจากด้านหลังด้วย

และดูท่าทางแอลก็จะเป็นไปด้วย

“อิอิ จ้า งั้นไปห้องพยาบาลกันก่อนเถอะ ดอกกุหลาบ หนิงกับแตงโมคงจะจัดการให้แล้วล่ะ”แอลพูดแล้วก็ค่อยๆประคองฉันไปที่ห้องพยาบาล

ซวยจริงๆเลยมู่ลี่ T^T


Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
What can i do? ทำยังไงให้เธอรัก ตอนที่ 3 : Chapter : 2 , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 2 , โพส : 1 , Rating : 0 / 0 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1

#1 : ความคิดเห็นที่ 3
ขอผู้ชายแบบนี้สักคน*0*
ถ้าได้นี้ไม่ขอใครอีกเลย ช่างเป็นผู้ชายที่โดนอะไรอย่างงี้นะ> <
Name : "•Fran The Varia•"< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ "•Fran The Varia•" [ IP : 223.205.12.131 ]
Email / Msn: ice_gift(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 26 เมษายน 2556 / 02:18


หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

"หนังสือสดใหม่ ประจำเดือน ตุลาคม 2557"

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android