สวัสดีผู้เยี่ยมชม [ เข้าระบบ | สมัครสมาชิก ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

ยุ่งนักรักคนเสื้อกาวน์

ตอนที่ 12 : บทที่ 6 เฉินฮ่าวหมิงแบล็กเมล์โรงพยาบาล 1/1


     อัพเดท 30 ธ.ค. 55
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/รักหวานแหวว
Tags: เสื้อกาวน์, โรแมนติกวงการแพทย์, หมอ, ฉุกเฉิน
ผู้แต่ง : ตามฝันเมื่อวันวาร ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ตามฝันเมื่อวันวาร
My.iD: http://my.dek-d.com/nongnoi-engja
< Review/Vote > Rating : 98% [ 24 mem(s) ]
This month views : 209 Overall : 43,861
796 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 202 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
ยุ่งนักรักคนเสื้อกาวน์ ตอนที่ 12 : บทที่ 6 เฉินฮ่าวหมิงแบล็กเมล์โรงพยาบาล 1/1 , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 1493 , โพส : 2 , Rating : 255 / 51 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


นิยายรักโรแมนติกในวงการแพทย์

เรื่องราวความรัก ความแค้นระหว่างอดีตนักศึกษาแพทย์เกียรตินิยมอันดับหนึ่ง  ที่มีเหตุจำเป็นถูกใส่ร้ายจนเรียนไม่จบ ต้องจากไปต่างบ้านต่างเมือง จากหญิงคนรักที่ทำให้เขาเจ็บปวดสุดแสนสาหัส สิ้นรัก สิ้นอนาคต ชีวิตจะมีความหมายอะไร

หากหัวใจเต็มไปด้วยบาดแผลเหวอะหวะ

แต่แล้วสวรรค์ก็ลิขิตให้เขากลับมาอีกครั้งหนึ่ง ในนามมหาเศรษฐีชาวจีน เพื่อกลับมาแก้แค้นหญิงคนรัก แต่บัดนี้ เธอกลายเป็นแพทย์อาชีพที่เขาเคยใฝ่ฝัน แต่เรียนไม่จบ

เขาจะทำให้เธอรักเขาอีกครั้งในสถานะใหม่ และทิ้งเธอไปเช่นที่เธอเคยทิ้งเขาไปในอดีต

แต่แล้วกลายเป็นว่า เขานั่นแหละกลับมาหลงรักเธออีกรอบ ไม่ใช่สิ เขาไม่เคยหยุดรักเธอเลยต่างหาก  และปมในอดีตที่ต้องการสะสางกลับค่อยเผยตัวมาทีละนิด

ขณะเดียวกันความเป็นหมอทั้งจิตวิญญาณของเธอกลับก่อความวุ่นวาย ทำให้เขาเดือดร้อน ต้องคอยตามช่วยเธอตลอด

แล้วนี่ เขาจะเอาเวลาที่ไหนมาแก้แค้นเธอกันล่ะ





หลังการประชุมกรณีความผิดพลาดของโรงพยาบาลไม่ถึงยี่สิบสี่ชั่วโมงดี ก็มีข่าวเล็ดรอดออกมาจากสำนักผู้อำนวยการซึ่งขึ้นชื่อว่าเป็นแผนกที่เก็บความลับได้ดีที่สุดว่า ญาติเจ้าหญิงนิทราคู่แม่ลูก ส่งตัวแทนเข้าพบผู้อำนวยการนายแพทย์รักดี นั่งถกกันในห้องสองสามชั่วโมง

                ไม่มีใครรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นข้างใน แต่หลังจากนั้น ผู้อำนวยการก็เดินหน้าซีดขาว ตาเหม่อลอยเหมือนซอมบี้ออกมาจากห้อง ใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว สั่งเลขาหน้าห้องงดนัดหมายทุกอย่าง ซ้ำในเช้าวันจันทร์ที่มีการรายงานปัญหาคนไข้ที่เกิดขึ้นในช่วงเสาร์ อาทิตย์ที่ผ่านมา ท่านก็รับฟังไปอย่างแกนๆ ไม่มีการตำหนิ ดุด่าอย่างเคย

 

                แม้แต่คนไข้หมอโอภาสที่เขียนฟ้องขึ้นมาว่า มาขอนอนโรงพยาบาลเพราะไอมากมาสองสามวัน จนคนที่บ้านรำคาญไล่มานอนโรงพยาบาล แต่หมอไม่ให้นอน ซ้ำพูดจาไม่เข้าหู กลัวว่าเขาจะไม่มีปัญญาจ่ายค่ารักษาพยาบาล ทั้งที่แจ้งไปแล้วว่า เบิกประกันได้ทุกบาททุกสตางค์
 

                เมื่อหมอโอภาสชี้แจงว่า ที่ไม่ให้นอนเพราะไม่รู้ว่าการปล่อยให้ไออยู่ที่บ้านกับย้ายมาไอที่โรงพยาบาล มันจะต่างกันที่ตรงไหน ในเมื่อยากินก็ตัวเดียวกัน โดยเฉพาะเป็นคนไข้ประกัน อาจจะเบิกไม่ได้ ถึงเวลาต้องจ่ายเงินเอง คนเดือดร้อนก็คือหมอ

 

                ถ้าเป็นเมื่อก่อน ผอ. คงหน้าตึง บอกหมอโอภาสเสียงเรียบๆว่า
 

                โอภาส โรงพยาบาลเราเป็นโรงพยาบาลเอกชนนะ คนไข้ผู้มีพระคุณเลือกฝากชีวิตไว้ที่โรงพยาบาลของเราเแสดงว่าเขาไว้ใจให้เกียรติโรงพยาบาลอย่างสูง ไม่ควรไปปฏิเสธเขา
 

                ถ้าหมอโอภาสเถียงว่า

 

                แต่เขาไม่มีข้อบ่งชี้ในการนอนโรงพยาบาล เบิกประกันไม่ได้ จะให้ผมทำอย่างไร
 

                ผอ.ก็จะทุบโต๊ะปัง มองลอดแว่นสายตาออกมา สรุปง่ายๆสำหรับผอ.คนเดียว    
           

      “ก็เขียนอะไรก็ได้ ให้เขาเบิกได้ก็พอ
 

                ขยายความได้ว่า ก็เขียนอะไรก็ได้ให้มันหนักเวอร์เข้าไว้ เดี๋ยวประกันก็จ่ายเองแหละ

 

                แต่วันนี้ท่านรับฟังเงียบๆ ไม่พยักหน้า ไม่พูดไม่จา ไม่หือไม่อือ ถ้าไม่กะพริบตาต้องนึกว่าท่านผอ.เป็นท่านเคาท์แดรกกูล่าแอบปะปนเข้ามาในห้องประชุม
 

                สบายหูจริงๆ วันนี้
 

                ทุกคนคิดตรงกัน
 

                หากเพียงสองวันต่อมา หมอวิจิตร เจ้าของไข้ทอฝัน และพยาบาลดมยา พยาบาลห้องคลอดก็ถูกเชิญเข้ามาพบผอ. ไม่รู้อีกเช่นกันว่า พูดคุยเรื่งออะไร แต่ไม่มีใครเดินหน้ายิ้มแป้นเป็นพระสังขจายออกมาสักคน

 

                แล้วก็ถึงคิวหมอปันนาคนสุดท้าย

 

                โน...โน่...โน...ไม่...ไม่...ไม่...เด็ดขาด ยังไงกล้วยก็ไม่ตกลง


       
ปันนาทั้งโบกไม้โบกมือ ทั้งส่ายหน้าประกอบ จนผมดำขลับเงางาม นุ่มเนียนดุจใยไหมชั้นดี ที่บัดนี้หวีรวบตึงไปด้านหลัง รัดด้วยริบบิ้นสีน้ำเงินเส้นเล็กบางเป็นทรงหางม้าเรียบร้อย สะบัดแกว่งไกวไปซ้ายทีขวาที ดูน่ารักน่าหยิก ราวกับเป็นสาวน้อยวัยใส


ดูอย่างไรก็ไม่ละม้ายผู้ทรงคุณวุฒิ เป็นถึงสูตินรีแพทย์ประจำโรงพยาบาลเอกชนชื่อดังเลยสักนิดเดียว หากไม่มีเสื้อกาวน์สีขาวสะอาดคลุมทับเสื้อเชิ้ตสีฟ้าอ่อนด้านใน คงแทบจะไม่มีใครเชื่อ



                ขอร้องเถอะ หมอกล้วย ช่วยพวกเรา ช่วยโรงพยาบาลของเราสักครั้งหนึ่งเถอะ


                หมอรักดี เป็นชายวัยกลางคน ท่าทาง(เคย)ภูมิฐาน หากบัดนี้ นั่งหลังงองุ้ม คอหด หางตก เอ๊ย...หัวตก อยู่หลังโต๊ะทำงานไม้มะค่าตัวใหญ่ เหนือขอบโต๊ะด้านหน้าวางแผ่นป้ายสามเหลี่ยมยาวทำด้วยหินอ่อนเนื้อละเอียด สลักชื่อและตำแหน่งใหญ่โตว่า



                นายแพทย์รักดี มหาไพศาลอนันต์ ผู้อำนวยการ


                ไม่ค่ะ ไม่ กล้วยอุตส่าห์ทุ่มเทเวลาเกือบครึ่งชีวิต กว่าจะกระเสือกกระสน ตะเกียกตะกายเอาตัวรอดมาเป็นหมอได้"

สีหน้าท่าทางนั้นบอกให้รู้ว่าการเรียนแพทย์ของหล่อนคงจะยากลำบากไม่ใช่น้อย



"แล้วอยู่ๆ มาให้เปลี่ยนอาชีพไปเป็นคนเฝ้าไข้ ไม่ใช่แค่วันสองวัน แต่นี่เล่นเป็นปี กล้วยรับไม่ได้ ไม่ได้จริงๆ หมอกล้วยยังยืนกรานคำเดิม




                ได้โปรดเถอะนะ หมอกล้วย ความอยู่รอดของโรงพยาบาลขึ้นอยู่กับหมอเพียงคนเดียวนะ


                อย่าเลยค่ะหมอกล้วยหรือหมอปันนา ยกมือสองข้างโบกพร้อมกับสั่นหางม้าดุกดิกดุ๊กดิ๊ก



                กล้วยไม่ใช่วีรสตรี แค่จะเอาตัวเองรอดไปวันหนึ่งๆ ก็จะแย่อยู่แล้ว ที่หมอกล้วยพูด ผิดความจริงไปเสียเมื่อไหร่?


                เดี๋ยวนี้สถิติการฟ้องร้องหมอ สูตินรีแพทย์โกยสองเท้า เป็นม้าตีนปลาย วิ่งแรงแซงทางโค้งเบียดขึ้นมาผงาดอยู่ในระดับต้นๆเลยทีเดียว



                ฟังดู โคตะระเท่เลยเนาะ


 

                โห ใจดำจริงๆ ผอ. ตวัดค้อน ถ้ากล้วยไม่ตกลง โรงพยาบาลเราพังแน่

 

อย่าเพิ่งตีตนไปก่อนไข้เลยค่ะ ลูกน้องสอนเจ้านาย เขาจะเรียกร้องเงินมากมายขนาดไหนกันเชียว

 

เงินน่ะ เขาไม่ต้องการหรอก เขามีมากกว่าเราเป็นล้านเท่า ผอ.ยังใจเย็นชี้แจงเพราะรู้ว่าต้องพึ่งพาลูกน้อง ที่เขาต้องการคือปิดโรงพยาบาล

 

อะไรนะ! หมอกล้วยอุทาน มันจะมากไปแล้วนะ ไอ้นักเลงนั่นมันใหญ่มาจากไหน หมอกล้วยเผลอตัวถลกแขนเสื้อขึ้นมาอย่างจะเอาเรื่อง

 

ในโรงพยาบาล มีใครไม่รู้บ้างว่า หมอปันนาหรือหมอกล้วยกวนนั้น


                เห็นหน้าตาจิ้มลิ้ม ปากนิด จมูกหน่อย อย่างนี้เถอะ ยูโดสายดำนะนั่น...



                "พูดซะเสียหายหลายล้านโกฏ"


ผอ. เด้งดึ๋ง ลุกขึ้นมานั่งตัวตรง รีบแก้ความเข้าใจของหมอลูกน้องทันทีว่า


"เขาไม่ใช่นักเลงสักหน่อย" แอบแถมค้อนประหลับประเหลือกให้ลูกน้องไปสองวง


"เขาเป็นถึงอภิมหาเศรษฐี ลูกชายคนเดียวของเฉินกวงหลินมหาเศรษฐีอันดับ
1 ของจีน มีกิจการมากมายมหาศาล ทั้งสายการบิน เรือเดินสมุทร ธนาคาร โรงแรม อสังหาริมทรัพย์ทั่วโลก อุตสาหกรรมผลิตรถยนต์ โรงงานถลุงเหล็ก สถานีโทรทัศน์ บริษัทสร้างหนัง แล้วนี่ได้ข่าวว่ากำลังจะผลิตเครื่องบินสายหลักขนาดใหญ่ ความเร็วสูงแข่งกับโบอิ้ง แอร์บัสอีกนะ จาระไนไม่หมด"



                ขนาดจาระไนยไม่หมดนะเนียะ ยังพูดออกมาได้ยาวเหยียดจนคนฟังยังอดเหนื่อยแทนไม่ได้


                "รวยล้นฟ้าเชียวแหละ" ผอ. ของหมอปันนาสรุปง่ายๆ รวบรัด เพราะตัวเองก็จำได้ไม่หมดเหมือนกัน ก็แหม อายุตั้งเท่าไหร่แล้ว อัลไซย์เมอร์ยังไม่แวะมาเยี่ยมเยียนก็ดีถมไปแล้ว


                "จะรวยยังไง ก็ช่างเขาปะไร" หมอกล้วยยักไหล่ ไม่สนใจ วางมาดนางเอ๊ก นางเอก เวลาจีบปากจีบคอบอกพระเอกว่า เงินซื้อฉันไม่ได้หรอก...ย่ะ แต่ประโยคที่ตามมา "เอามาแบ่งเราใช้เมื่อไหร่ ถึงจะเกี่ยวกับเรา" ทำให้ภาพพจน์นางเอกแตกกระจายมลายหายไปในพริบตา


                "ตอนนี้มันมาเกี่ยวกับเราแล้วนะสิ เขาทำได้ด้วย


 

แล้วผู้อำนวยการก็ตัดสินใจหยิบไพ่ตายใบสุดท้าย ที่ไม่อยากจะเอาออกมาเลย ให้หมอปันนา
หมอปันนาก้มมองสิ่งที่หมอรักดี ยื่นส่งมาให้บนโต๊ะ


                เป็นซองใส่แผ่นดิสก์


                "เอามาทำอะไรคะ หรือว่า..." หมอปันนาทำตาโต นึกอะไรขึ้นมาได้ "ผอ. ไปถ่ายคลิปอย่างว่า แล้วโดนแบล็คเมล์ อ้ายหยา แบบนี้ ใครๆก็ช่วยลำบากนา"


                หมอปันนาส่ายหน้า


                "คลิปอะไร" ผอ. ผู้รักดีสมชื่อ จึงตามลูกน้องไม่ทัน


                "ก็คลิป...เอ่อ อย่างว่า" คราวนี้ กลายเป็นทีหมอปันนาที่เกาหัวแกรกๆ เรียบเรียงคำพูดไม่ถูก แหม ก็หมอปันนายังเป็นสาวเป็นแส้ โสดซิงๆอยู่นี่นา พูดเรื่องพรรค์อย่างว่า มันไม่เหมาะไม่ควรกับกุลสตรีผู้ดีจัดอย่างหล่อนเลยสักนิดเดียว


                แต่ในที่สุด หมอปันนาก็โพล่งขึ้นมาจนได้

 
                "ก็คลิปส่วนตัวที่ดาราเขาถ่ายกัน แต่ชอบหลุดมาให้ชาวบ้านช่วยดูประจำไงคะ" พอเห็นผอ. ยังทำหน้าใสซื่ออยู่ดี หมอปันนาก็นึกได้
 
                เอ หรือจะเป็นหมอวิกรม ศัลยแพทย์ประจำโรงพยาบาล ลูกชายเพียงคนเดียวของผอ. ที่ชอบมากวนตะกอนให้หมอกล้วยอารมณ์ขุ่นบ่อยๆ ก็ขึ้นชื่ออยู่นะว่า ทะลึ่ง ไม่เลือกที่ ไม่เลือกเวลา



                ขนาดออกตรวจคนไข้ ยังชักมือถือมาแอบดูคลิปโป๊บ่อยๆ พยาบาล ผู้ช่วยเห็นกับตา เลยพากันจับกลุ่มดูกันทั้งวอร์ด ทำเอาพยาบาลวัยใสไร้เดียงสาทั้งหลายใจแตกไปตามๆกัน


                "ผมว่าหมอกล้วยไม่ต้องลีลา" ผอ. เดาะภาษาวัยรุ่นที่จำจากลูกชายคนเดียวมาใช้ "เอาไปเปิดดูเลย แล้วจะรู้ว่าเขาทำได้อย่างที่พูดหรือเปล่า"


                ผอ. ผลักแผ่นดิสก์มาให้


                "จะดีหรือคะ กล้วยเป็นผู้หญิงนะ" ออกตัวไปงั้นแหละ แต่พอผอ. ผลักแผ่นดิสก์มาให้ หมอกล้วยก็รีบคว้าหมับทันที
                


               
แต่ยังสงวนท่าที จดๆจ้องๆ แผ่นดีวีดีเหมือนลังเลใจ “จะให้ดูตอนนี้เลยหรือ เดี๋ยวก็ตากุ้งยิงกันพอดี” 

             

 

"งั้นผมเปิดให้ดูเลยนะ"

 

ผอ. จัดการรวบรัดเสร็จสรรพ ชักสงสัยว่าจะพูดกันไปคนละเรื่องเสียแล้ว พลางกดอินเตอร์คอมเรียกเลขาหน้าห้องเข้ามา สั่งว่า


                "แบ่วแบ้ว อย่าให้ใครเข้ามาช่วงนี้นะ บอกว่าผมมีเรื่องสำคัญกับหมอกล้วย"


                เลขาหน้าห้องรับคำก่อนจะพาร่างตุ้ยนุ้ยเดินพุงกระเพื่อมออกไป โดยไม่ลืมล็อคประตูตามด้วย

ปันนารีบชะโงกคอเป็นยีราฟข้ามโต๊ะมาทันทีที่ผอ.กดเปิดไฟล์ที่เพิ่งสอดเข้าไปในโน้ตบุ๊ก


                หากเมื่อหน้าจอปรากฏภาพขึ้นมา หมอกล้วยซึ่งเอามือกางปิดตา แต่แอบดูทางช่องโหว่ระหว่างนิ้ว ก็ตาค้าง อ้าปากกว้าง ตกใจ ทั้งที่เพิ่งเริ่มต้นเปิดฉายเท่านั้น


                และรู้ด้วยอาการตกตะลึงพรึงเพริดว่า หากเรื่องในแผ่นดีวีดีนี้หลุดออกไปให้คนภายนอกเห็น


                จะไม่มีใครเชื่อถือหมอในโรงพยาบาลนี้อีกต่อไป



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
ยุ่งนักรักคนเสื้อกาวน์ ตอนที่ 12 : บทที่ 6 เฉินฮ่าวหมิงแบล็กเมล์โรงพยาบาล 1/1 , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 1493 , โพส : 2 , Rating : 255 / 51 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1

#2 : ความคิดเห็นที่ 457
คลิปอะไรอ่ะ? 0-0
PS.  ความรัก คือ สิ่งที่มนุษย์สร้างขึ้นเพื่อบดบังความอ่อนแอของตนเอง ถ้ามีความรักแล้วต้องเจ็บปวดสู้อย่ามีมันซะดีกว่า
Name : สวยซะเมื่อไหร่< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ สวยซะเมื่อไหร่ [ IP : 125.26.115.77 ]
Email / Msn: reborn_ployza(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 15 กุมภาพันธ์ 2556 / 22:12

#1 : ความคิดเห็นที่ 449
เขียนซะเห็นภาพหมอกล้วยเลย
Name : ooiidd4< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ooiidd4 [ IP : 86.21.47.157 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 2 กุมภาพันธ์ 2556 / 01:42


หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

SOSO Simulation of Soul Online

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android