สวัสดีผู้เยี่ยมชม [ เข้าระบบ | สมัครสมาชิก ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

ยังไม่สาย...ถ้าหากเราจะรักกัน

ตอนที่ 4 : ตอนที่ 3 ตาม...


     อัพเดท 13 พ.ค. 56
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/แฟนฟิค
Tags: โป๊ปมิว, PM
ผู้แต่ง : ning_pfmkpm ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ning_pfmkpm Email : ning_mkpm(แอท)hotmail.com
My.iD: http://my.dek-d.com/ning_pfmkpm
< Review/Vote > Rating : 100% [ 1 mem(s) ]
This month views : 1 Overall : 1,947
55 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 13 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
ยังไม่สาย...ถ้าหากเราจะรักกัน ตอนที่ 4 : ตอนที่ 3 ตาม... , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 357 , โพส : 11 , Rating : 34 / 7 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด





3

             
               นิษฐาเดินเปิดประตูเข้ามาในห้องนอนหลังจากที่ราณีมาส่งที่บ้านและกลับไปแล้ว  ใบหน้าดูอ่อนล้าเนื่องจากเหนื่อยกับเหตุการณ์ที่เพิ่งเกิดขึ้น  คิ้วขมวดขึ้นทันทีเมื่อนึกถึงท่าทางกวนประสาทของชายหนุ่มที่เพิ่งได้รู้จักไม่กี่ชั่วโมงก่อนหน้านี้  แต่อยู่ดีๆก็ต้องหายไปเมื่อสายตาหญิงสาวหันไปสะดุดอยู่กับรูปถ่ายใบหนึ่งที่หล่นอยู่ใต้โต๊ะเขียนหนังสือมุมห้อง

                หน้าต่างห้องที่ถูกเปิดกว้างทำให้ให้ลมถ่ายเทเข้ามาเป็นผลทำให้หน้าหนังสือเล่มบางที่วางอยู่บนโต๊ะที่ตั้งอยู่ชิดริมหน้าต่างปลิวเปิดเอง  รูปภาพใบหนึ่งที่ถูกเสียบไว้ในนั้นจึงจึงถูกปลิวตกลงมาใต้โต๊ะเช่นนี้  นิษฐาคิดอย่างนั้น

                หญิงสาวเดินไปหยุดที่หน้าโต๊ะ  ก้มลงเก็บรูปถ่ายมาถือไว้ในมือ  พยายามอย่างยิ่งที่จะบังคับมือที่สั่นให้มั่นคงไม่ทำรูปถ่ายใบนั้นหล่นลงบนพื้นอีกรอบ  ดวงตาภายใต้แพขนตาดกหนามีน้ำใสๆเอ่ออยู่เต็มดวงตา  สายตาจับจ้องอยู่ที่รูปถ่ายใบนั้นราวกับต้องการทบทวนความทรงจำเล็กๆที่ถูกเก็บซ่อนอยู่ในใจ  ...เนิ่นนานที่หญิงสาวยังคงยืนนิ่งมองรูปถ่ายในมือจนความทรงจำบางอย่างที่หญิงสาวไม่อยากจะจำและ เปรียบเสมือนเงามือของเธอ เข้ามาแทนที่  นิษฐาชะงักไปเหมือนนึกขึ้นได้  กระพริบตาถี่ๆเพื่อไล่น้ำตาออกจากดวงตา  มือเคลื่อนไปเลื่อนลิ้นชักด้านซ้ายของโต๊ะ  วางรูปถ่ายลงในลิ้นชักที่ว่างเปล่าและปิดล็อกกุญแจทันทีอย่างรวดเร็ว  รีบสาวเท้าไปข้างเตียงและค่อยๆนอนลงอย่างอ่อนล้าไปเสียทุกอย่าง  ก่อนเปลือกตาจะปิดลงอีกครั้งราวกับไม่อยากเผชิญหน้ากับฝันร้ายที่คอยเฝ้าหลอกหลอนเสมอเมื่อยามที่เผลอนึกถึง  พร้อมกับคำถามที่ตั้งค้างไว้ในใจมานานแสนนาน และไม่มีวันหาคำตอบได้เสียที...

                ...เมื่อไหร่ที่ฉันจะลืมได้เสียที...

 

                ธนวรรธน์เดินเข้ามาในห้องทำงานในเช้าวันต่อมา  มือแกว่งกุญแจรถในมือและผิวปากเข้ามาอย่างอารมณ์ดี  แต่ทันทีที่เห็นร่างของใครสักคนที่นั่งหันหลังให้ชายหนุ่มอยู่  ร่างสูงก็รีบเก็บกุญแจใส่กระเป๋ากางเกงทันที  บนใบหน้าผุดรอยยิ้มเจ้าเล่ห์  เท้าค่อยๆก้าวย่องเข้าไปอย่างเชื่องช้าและพยายามให้เงียบที่สุดหวังจะเซอร์ไพร์หญิงสาว

                ว่าไงครับดาร์ลิ้งของผมมานั่งทำอะไรตรงนี้แต่เช้าเอ่ย

                ประโยคหวานๆหลุดออกจากปากธนวรรธน์ทันทีที่ชายหนุ่มประชิดตัวหญิงสาวจากด้านหลัง  หญิงสาวรีบหันข้างมามองทันทีที่ได้ยิน  แต่ก็เจอกับใบหน้าของชายหนุ่มที่ลอยมาอยู่ข้างๆใบหน้าของเธอรออยู่แล้ว  หญิงสาวตกใจ ยิ้มเขินพลางรีบตอบทันที

                วินนี่ก็มารอที่รักไงคะ

                “ รอผม... ? ”  ชายหนุ่มทวนคำพูดอย่างสงสัย

                ใช่ค่ะ  วันนี้ตอนบ่ายๆคุณว่างรึเปล่า...พอดีวินนี่มีธุระต้องไปทำที่โรงพยาบาลก็เลยอยากจะมาขอที่รักไปเป็นเพื่อนหน่อย

                หญิงสาวอธิบายพลางลุกขึ้นมายืนหันหน้าใส่ชายหนุ่ม  ใช้มือที่ว่างอยู่คล้องคอชายหนุ่มไว้อย่างออดอ้อน

                “  นะคะ...วินนี่ไม่มีเพื่อนไปเลย ” 

                แล้ววินนี่จะไปทำอะไรที่นั่นน่ะครับ  ไม่สบายเหรอ  เป็นอะไรมากรึเปล่า ”  ชายหนุ่มว่าพลางเลื่อนมือขึ้นไปทาบบนหน้าผากของหญิงสาวเหมือนวัดไข้อย่างเอาใจ

                ก็นิดหน่อยน่ะค่ะ  เจ็บคอแล้วก็ไอมาเป็นอาทิตย์แล้ว แต่ไม่มีเวลาได้ไปหาหมอเลย  ลองซื้อยากินก็ไม่ดีขึ้นเลย เลยว่าจะไปหาหมอที่โรงพยาบาล...โป๊ปไปเป็นเพื่อนวินนี่หน่อยนะคะ  วินนี่ให้คุณพ่อโทรไปล็อกคิวกับคุณหมอตั้งแต่เมื่อวานแล้ว  ที่รักรอไม่นานหรอก...นะคะ...ไปเป็นเพื่อนวินนี่หน่อยนะ ”   

                หญิงสาวยังคงใช้คำพูดและสายตาอย่างออดอ้อน  ธนวรรธน์มองท่าทางของหญิงสาวยิ้มๆก่อนตอบ

                ก็ได้ครับ  ไว้เดี๋ยวตอนบ่ายผมพาคุณไปนะ

                “ ขอบคุณค่ะ  คุณน่ารักกับวินนี่เสมอเลย... ”  หญิงสาวพูดขึ้นพร้อมกับเลื่อนหน้าขึ้นไปหอมแก้มชายหนุ่มเบาๆอย่างเอาใจ  รอยยิ้มกว้างผุดขึ้นบนหน้าของธนวรรธน์อีกครั้งโดยไม่ต้องหาข้อสงสัย...

 

                ธนวรรธน์และวินนี่มาถึงโรงพยาบาลในเวลาเกือบบ่ายโมง  วินนี่พาชายหนุ่มเดินเข้าไปในตัวตึก  พยายามมองหาป้ายบอกทางที่จะไปยังห้องนัดตรวจ  หญิงสาวที่ไม่ชอบการรอคอยและเฝ้าเดินหาจึงพยายามสอดส่องหาพยาบาลหรือหมอที่อยู่ใกล้ๆบริเวณนั้นเพื่อสอบถาม  พอดีกับสายตาที่หันไปเจอกับหญิงสาวคนหนึ่งที่คาดว่าน่าจะเป็นหมอของที่นี่เนื่องจากชุดกาวน์ที่ใส่อยู่  กำลังก้มหน้าก้มตาเซ็นเอกสารในมือและยื่นให้นางพยาบาลที่ยืนอยู่ข้างกาย  ขณะที่หญิงสาวกำลังจะเดินจากไปอีกทาง  วินนี่ก็เรียกเธอเอาไว้ก่อน

                เดี๋ยวก่อนค่ะคุณ ! ”

                นิษฐาหันขวับในทันที  คิ้วขมวดขึ้นอย่างงุนงงและสงสัยไม่แพ้กันเมื่อเห็นชายหนุ่มที่ยืนข้างกายหญิงสาวที่ได้เรียกเธอเอาไว้  ธนวรรธน์นิ่งไป  มองใบหน้าหญิงสาวให้ชัดๆอย่างตกใจว่าเขาตาฝาดรึเปล่า 

                คุณเป็นหมอหรือเจ้าหน้าที่หรือเปล่าคะ  พอดีฉันอยากสอบถาม

                วินนี่ถามขึ้นอย่างไม่ทันได้สังเกต  จึงทำให้นิษฐาละสายตาจากชายหนุ่มกลับมามองที่วินนี่ที่รอคำตอบอยู่

                 ค่ะ ฉันเป็นจิตแพทย์อยู่ที่โรงพยาบาลนี้ค่ะ มีเรื่องอะไรอยากจะสอบถามคะ

                หญิงสาวพูดพลางคลี่ยิ้มอย่างเป็นมิตร  ธนวรรธน์ที่ยืนฟังอยู่ทวนคำพูดจิตแพทย์แบบไม่ออกเสียง กับตนเอง  มองไปที่นิษฐาอย่างไม่เชื่อสายตา

                 คือฉันอยากจะถามทางไปห้องตรวจ 1 คุณหมอธนา  ไม่ทราบว่าต้องเดินไปทางไหน นิษฐาฟังแล้วพยักหน้าอย่างเข้าใจก่อนจะรีบตอบ

                มาทางนี้ถูกแล้วค่ะ  แต่เดินตรงไปอีกนิดนะคะจะมีทางแยก  ให้คุณเลี้ยวซ้าย  ห้องอยู่ทางขวามือ ห้องแรกเลยค่ะ

                นิษฐาอธิบาย  วินนี่ที่ฟังอยู่เอ่ยขอบคุณก่อนจะจูงมือพาธนวรรธน์เดินจากไปตามทางที่หญิงสาวแนะนำ  ธนวรรธน์ยอมเดิมไปแต่โดยดี  แต่ก็ยังไม่วายหันหน้ากลับมายิ้มบางให้จิตแพทย์สาวที่ยืนมองอยู่  นิษฐาชะงักไปรีบเบือนหน้าหนีและรีบเดินเลี่ยงไปอีกทาง...

 

                เดี๋ยวโป๊ปรอวินนี่สักพักนะคะ  วินนี่ตรวจเสร็จแล้วจะรีบออกมา

                วินนี่พูดขึ้นทันทีหลังจากที่ทั้งสองเดินมาหยุดที่ห้องตรวจ 1 ธนวรรธน์พยักหน้าอย่างเข้าใจ ยิ้มให้และมองตามร่างของหญิงสาวที่เดินเข้าห้องไป  ธนวรรธน์ถอนหายใจเบาๆอย่างโล่งอกก่อนจะผุดรอยยิ้มเจ้าเล่ห์อีกครั้งบนใบหน้า  หันซ้ายหันขวามองไปตามทางให้แน่ใจก่อนจะเดินจากไปทันที...

 

               
                 “ คุณหมอ...เอ่อ...คุณหมอมิวอยู่ไหมครับ

                  ธนวรรธน์ที่เดินมาจนถึงเคาเตอร์หน้าห้องตรวจของฝ่ายจิตแพทย์ถามพยาบาลที่ยืนประจำอยู่ขึ้น  ประโยคดูติดขัดๆเนื่องจากไม่แน่ใจว่าชื่อหญิงสาวที่เขาจะมาหานั้นถูกรึเปล่า  ชายหนุ่มจำได้ลางๆว่าเห็นเพื่อนของเธอเรียกว่ามิวเลยลองตัดสินใจเสี่ยงดู... พยาบาลยิ้มให้อย่างเป็นมิตรก่อนจะตอบ

                อ๋อ...คุณหมอนิษฐา  อยู่ค่ะ  ไม่ทราบว่าคุณเป็นคนไข้ที่คุณหมอนัดไว้มาดูอาการครั้งที่สองรึเปล่าคะ ?   ”

                “ เปล่าครับๆ  พอดีผมเป็น...เพื่อนคุณหมอน่ะครับ  ผมมีธุระอยากจะคุยกับเขาเสียหน่อย  ” 

                ธนวรรธน์พูดสีหน้ายิ้มแย้ม  แต่ในใจนึกขอโทษคุณพยาบาลที่ต้องโกหก...พยาบาลที่ว่าฟังแล้วยิ้มบางก่อนบอก

                อ๋อ  เพื่อนคุณหมอนี่เอง  เชิญด้านในห้องเลยค่ะ  อีกสิบห้านาทีกว่าคุณหมอจะถึงคิวนัดกับคนไข้รายต่อไป  ตอนนี้คุณหมอว่างอยู่ค่ะ ”  พยาบาลเดินไปเปิดประตูห้องให้กว้างขึ้นเพื่อให้ชายหนุ่มเดินเข้าไป  ธนวรรธน์ยิ้มให้แล้วก้มหัวให้เล็กน้อยเป็นเชิงขอบคุณก่อนจะเดินเข้าในห้องไป

                มาแล้วเหรอคะ  เดี๋ยวขอคนไข้นั่งรอหมอสักครู่  หมอขอหาเอกสารก่อนประกอบอาการที่คุณเป็นให้ก่อนค่ะ

                นิษฐาที่ยืนหันหลังให้ประตูและกำลังค้นหาแฟ้มเอกสารในกล่องบนโต๊ะด้านหลังบอกขึ้นเมื่อได้ยินเสียงเปิดประตูเข้ามา  ธนวรรธน์ที่เดินเข้ามาได้ยินก็ยืนนิ่งไม่ตอบอะไร  ใช้สายตามองไปยังแผ่นหลังของหญิงสาวที่ยังดูวุ่นวายกับกองเอกสารที่วางอยู่

                หมอขอโทษด้วยนะคะที่ทำให้คนไข้ต้องเสียเวลา  พอดีหมอไม่นึกว่าคนไข้จะมาเร็วขนาดนี้

                นิษฐาพูดขึ้นอีกครั้งในขณะที่กำลังไล่อ่านเอกสารในมือเพื่อความแน่ใจ  ธนวรรธน์ยกยิ้มมุมปากก่อนจะตอบขึ้น

                ไม่เป็นไรครับ  คุณหมอสวยขนาดนี้...ผมให้อภัยอยู่แล้ว

                ทันทีที่นิษฐาได้ยินเสียงทุ้มที่ตอบมา  หญิงสาวก็รีบหันหลังกลับไปมองทันที  ดวงตาเบิกกว้างอย่างตกใจและคาดไม่ถึง  รู้สึกหงุดหงิดอย่างบอกไม่ถูกเมื่อเห็นรอยยิ้มที่แสนจะเจ้าเล่ห์บนหน้าของชายหนุ่ม

                คุณ !! ”

                “ สวัสดีครับ...คุณหมอนิษฐา ”  ธนวรรธน์ยิ้มเมื่อเห็นท่าทางของหญิงสาวก่อนจะทักตอบอย่างอารมณ์ดี

                คุณมาได้ยังไง

                “ ผมมาจากห้องตรวจ 1 เดินตรงมาทางซ้ายเดินมาเรื่อยๆแล้วก็เลี้ยวขวา  พอเจอทางแยกก็เลี้ยวขวาอีกที  แล้วก็...

                ชายหนุ่มอธิบายพลางทำมือทำไม้ประกอบ  นิษฐาหัวเสียแต่ก็พยายามข่มอารมณ์ไว้ภายใต้ใบหน้าที่นิ่งเฉย  ธนวรรธน์รับรู้ว่าหญิงสาวกำลังหงุดหงิดอยู่เป็นอย่างมากจึงหยุดพูดไว้เพียงเท่านั้น  รีบเบือนหน้าหนีไปกลั้นยิ้มไว้อย่างสุดความสามารถ

                คุณไม่ใช้คนไข้รายต่อไปที่ฉันนัดไว้   เพราฉะนั้น...เชิญค่ะ  ประตูอยู่ทางด้านหลัง

                นิษฐาบอกพร้อมกับปรายสายตามองข้ามไหล่ไปยังประตูที่อยู่ด้านหลังของชายหนุ่ม  ธนวรรธน์หันข้างกลับไปเหลือบมองที่ประตูที่ปิดอยู่ยิ้มๆ พลางเอ่ยขึ้น

                ผมจะไปได้ยังไง  ผมยังคุยธุระของผมไม่เสร็จเลย

                “ ธุระอะไรของคุณคะ  นี่คุณหรือรึเปล่าว่าคุณกำลังรบกวนการทำงานของเจ้าหน้าที่ ”  นิษฐาถามขึ้นอย่างสงสัย

                เย็นนี้...ผมอยากจะเลี้ยงข้าวคุณสักมื้อ  เป็นการไถ่โทษกับสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อคืน

                “ ขอบคุณค่ะ  แต่ฉันว่ามันไม่จำเป็น  ฉันเคยบอกคุณแล้วว่าฉันไม่ต้องการการเลี้ยงไถ่โทษ ”  หญิงสาวบอกน้ำเสียงนิ่ง  สายตายังคงมองไปที่ชายหนุ่มอย่างไม่เป็นมิตร

                แต่ผมรู้สึกผิด ”  ธนวรรธน์บอกเสียงอ่อนพลางแกล้งทำหน้ารู้สึกผิดจริงๆ  นิษฐารีบเบือนหน้าหนีทันทีเพราะรู้ทันว่าชายหนุ่มแกล้งทำ

                ยังไงฉันก็ยืนยันว่าจะไม่ไปทานข้าวกับคุณ  เชิญคุณกลับไปเถอะค่ะ   ชายหนุ่มแกล้งทำเป็นหูทวนลมและรีบตอบกลับมาทันที

                “ งั้นเย็นนี้เจอกันนะครับ  ผมจะรอคุณอยู่ตรงบันไดทางเข้าโรงพยาบาลนะ ” 

                “ เอ๊ะ ! นี่คุณ

                  บ๊ายบ่ายครับคุณหมอคนสวย ”  ธนวรรธน์พูดพร้อมโบกมือและเปิดประตูออกจากห้องไปอย่างอารมณ์ดี  ปล่อยให้นิษฐาได้แต่มองตามไปอย่างเหนื่อยใจ...

 

                เวลาเกือบห้าโมงครึ่ง  นิษฐาที่เพิ่งออกจากเวรและหมดคิวนัดตรวจวันนี้แล้วเดินออกมาจากห้องและเดินไปตามทางออกของโรงพยาบาล  หญิงสาวลืมเรื่องของชายหนุ่มที่บอกว่าจะเลี้ยงไถ่โทษเธอในตอนเย็นไปหมดสิ้น  เพราะด้วยท่าทางทีเล่นทีจริงของชายหนุ่มทำให้นิษฐาอดคิดไปไม่ได้ว่าเขาคงจะพูดเล่น  แต่อยู่ดีๆเท้าที่อยู่บนรองเท้าส้นสูงสีครีมก็ต้องหยุดลงเอาดื้อๆเมื่อสายตาไปสะดุดกับธนวรรธน์ที่ยืนพิงผนังกำแพงอยู่ที่หน้าทางเข้า  ธนวรรธน์ที่หันมาเจอกับนิษฐาที่ยืนมองอยู่พอดี  คลี่ยิ้มกว้าง  ถอดแว่นกันแดดสีดำที่ใส่อยู่บนใบหน้าออกพลางทักขึ้นน้ำเสียงสดใส  จนนิษฐารู้สึกอดหมั่นไส้ไม่ได้

                อ้าว ! คุณหมอคนสวยของผมมาแล้ว ”  ผู้ป่วย พยาบาล หมอและเจ้าหน้าที่หลายคนที่เดินผ่านบริเวณนั้นโดยรอบได้ยินแล้วหันมามองคุณหมอคนสวยที่เป็นที่รู้จักของหลายๆคนอย่างสนใจ  บ้างก็ส่งยิ้มมาให้นิษฐา   นิษฐาจึงได้แต่ยิ้มเจื่อนๆตอบอย่างทำอะไรไม่ถูก  บ้างก็พากันกระซิบกระซาบอย่างสงสัย  แต่ชายหนุ่มตรงหน้าก็ยังมองตรงมาที่เธอยิ้มหน้าระรื่น  หญิงสาวได้แต่คิดว่า...

...เธออยากจะแทรกแผ่นดินหนีหายไปเสียเดี๋ยวนั้นเลย...

               .............................................................

ทุกคอมเม้นท์คือกำลังใจ
นิยายเรื่องนี้แต่งตามจินตนาการ
ไม่ได้มีเจตนาทำให้ศิลปินหรือนักแสดงเสียหาย
  หากมีตรงไหนผิดพลาด ขออภัยด้วยค่ะ 

 

               

                

 


Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
ยังไม่สาย...ถ้าหากเราจะรักกัน ตอนที่ 4 : ตอนที่ 3 ตาม... , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 357 , โพส : 11 , Rating : 34 / 7 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1

#11 : ความคิดเห็นที่ 55
สนุกมากเลยค่ะ
รอติดตามตอนต่อไปอยู่นะคะ
Name : Milky Moon< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Milky Moon [ IP : 27.130.246.161 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 ตุลาคม 2556 / 20:57

#10 : ความคิดเห็นที่ 53
รอดูตอนต่อไปน่ะค่ะ ชอบมากค่ะ อัพไวไวนะค่ะ
Name : PMFC [ IP : 115.67.35.158 ]
Email / Msn: sosasaki(แอท)hotmail.com
วันที่: 18 กรกฎาคม 2556 / 23:10


#9 : ความคิดเห็นที่ 44
หายไปนาน เงียบผิดปกติ นอจนใจจะขาด ตอนต่อไป ขอบคุณคะ
Name : tulip [ IP : 27.55.142.193 ]
Email / Msn: wiwend(แอท)hotmail.com
วันที่: 21 พฤษภาคม 2556 / 21:50

#8 : ความคิดเห็นที่ 42
มิวมีความหลังอะไรที่ต้องทำเป็นเย็นชาใช่มั้ย
พี่โป๊บนี่ก็เหลืดเกินนนน กวนประสาท5555
PS.  YoonSic and Seotae are the best!
Name : pronaveiy< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ pronaveiy [ IP : 171.4.46.15 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 15 พฤษภาคม 2556 / 19:22

#7 : ความคิดเห็นที่ 41
น่ารักมากเลยยย พี่โป๊ปนี่สุดๆอ่ะ รออ่านตอนต่อไปนะคะ 
PS.  Didn't you know? they're together already
Name : `โซคูล< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ `โซคูล [ IP : 182.53.223.188 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 15 พฤษภาคม 2556 / 01:49

#6 : ความคิดเห็นที่ 40
สนุกมากเลยค่ะ
พี่โป๊ปดูเจ้าชู้ดี
ติดตามตอนต่อไปนะคะ ^^
Name : จิเอะ [ IP : 115.67.227.132 ]
Email / Msn: -
วันที่: 14 พฤษภาคม 2556 / 15:10

#5 : ความคิดเห็นที่ 38
น่ารักมากเลย อิอิ อัพไวๆนะค่ะ :))
Name : ncwkhim< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ncwkhim [ IP : 125.24.240.25 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 พฤษภาคม 2556 / 02:11

#4 : ความคิดเห็นที่ 37
อัพต่ออีกไวๆน้าา รออๆๆ >
Name : อิอิ [ IP : 115.67.133.206 ]
Email / Msn: -
วันที่: 14 พฤษภาคม 2556 / 00:37

#3 : ความคิดเห็นที่ 36
อัพบ่อย ๆ น้าาาาาาาา
Name : ความลับ [ IP : 182.53.154.80 ]
Email / Msn: spcle.plezzx(แอท)hotmail.com
วันที่: 13 พฤษภาคม 2556 / 22:34

#2 : ความคิดเห็นที่ 35
ติดตามอยู่นะคะ ชอบมากเลย นึกภาพออกเลยค่ะ
เป็นกำลังใจให้นะคะไรต์เตอร์
Name : MPunp [ IP : 125.25.79.207 ]
Email / Msn: -
วันที่: 13 พฤษภาคม 2556 / 21:56

#1 : ความคิดเห็นที่ 34
กรี๊ดดดด โป๊ปน่ารักจังเลยค่ะ
รอติดตามตอนต่อไปนะคะ
Name : wi-nara< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ wi-nara [ IP : 125.24.39.124 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 13 พฤษภาคม 2556 / 21:19

หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

"หนังสือสดใหม่ ประจำเดือน ตุลาคม 2557"

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android