สวัสดีผู้เยี่ยมชม [ เข้าระบบ | สมัครสมาชิก ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

รักร้าย ของผู้ชายสุดเถื่อน

ตอนที่ 23 : ตอนที่ 21 ฉัน รัก เธอ 100%


     อัพเดท 16 มี.ค. 54
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/รักหวานแหวว
Tags: ความรัก, วัยรุ่น
ผู้แต่ง : แก้วริดา ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ แก้วริดา
My.iD: http://my.dek-d.com/ninezan
< Review/Vote > Rating : 98% [ 5 mem(s) ]
This month views : 4 Overall : 46,641
325 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 352 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
รักร้าย ของผู้ชายสุดเถื่อน ตอนที่ 23 : ตอนที่ 21 ฉัน รัก เธอ 100% , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 4277 , โพส : 8 , Rating : 40 / 8 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


 

หลังจากวางหูจากแม่ ฉันโดนบาร์บี้ที่ผันตัวเองมาเป็นช่างแต่งหน้าจับฉันทำนู้นทำนี้ เอาเป็นว่าแต่งตามใจช่างก็ว่าได้ ดูซิ...อารมณ์เพื่อนฉันดีมากถึงมากที่สุดมันแปลกเหลือเกิน แต่ฉันชอบตาที่เป็นประกายของบาร์บี้ที่มันเต็มไปด้วยความสุขแบบนี้มันน่ามองมากกว่า

“เสร็จแล้ว...โอ้โห!!สวยมากไวท์ เหมือนเจ้าหญิงในนิยายเลย”

“ฉันว่ามันแปลกๆ เหมือนไม่ใช่ตัวเองเลย”

        ภาพในกระจกทำให้ฉันไม่เชื่อว่าจะเปลี่ยนไปได้มากขนาดนี้ ฉันหมุนตัวเองหน้ากระจกเพื่อสำรวจความเรียบร้อยอีกครั้งแล้วเดินออกมาแต่ก็ไม่ลืมที่จะหยิบผ้าคลุมไหล่ติดมือมา

“ไปๆ....จะสองทุ่มแล้วเดี๋ยวไม่ทัน” 

      คืนนี้บาร์บี้สวยมาก ผมยาวถูกดัดเป็นลอนเหมือนตุ๊กตา สวมชุดแซกสีส้มที่ขับให้ผิวดูสว่างขึ้นมากเลย เย้ย...ข้างหลังทำไมมันคว้านลึกจังไม่กลัวพี่คีย์บีบคอหรือไง ฉันกำลังจะอ้าปากถามแต่ยังช้ากว่าบาร์บี้ที่มองตาขวางประมาณว่า อย่าพูดอะไรทั้งนั้น เอาเถอะๆไม่ยุ่งก็ได้ย๊ะ


“เธอว่างานนี้ยัยลิซซี่นั้นจะมาไหม”

       เสียงเพื่อนรักถามขึ้นขณะที่เรามาถึงหน้าโรงแรม นี่ฉันบอกหรือยังว่าพี่แบล็คได้ใช้โรงแรมในเครือของบาร์บี้จัดงานนี้ เห็นว่ายัยบาร์บี้นั้นเหละที่ไปยื่นข้อเสนอ ลด แลก แจก แถม ให้สุดๆ งานนี้โรงแรมขาดทุนแน่นอน


“ไม่รู้สิ แต่ถ้ามาก็ไม่เห็นจะแปลก” นั้นซินะจะมาหรือไม่มาก็ไม่เกี่ยวอะไรกับฉัน

“ถ้ามาคงได้กระอักเลือดตายแน่!!”

       ฉันไม่เข้าใจในคำพูดของบาร์บี้ว่ามันหมายความว่ายังไง เพราะตอนนี้ฉันตื่นเต้นมากกว่าก็งานมันใหญ่เกินกว่าที่ฉันคิดไว้ งานเปิดตัวผู้บริหารอลังการยิ่งกว่างานมอเตอร์โชว์เสียอีก

“เชิญเพค่ะ เจ้าหญิง” บาร์บี้ย่อตัวลงเล็กน้อยแล้วผายมือให้ฉันขึ้นบันได แต่ละก้าวที่ฉันย่ำไปมันทำให้หลายๆคนที่อยู่บริเวณโถงทางเดิน ต่างพากันมองมาที่ฉันหมด..เขินนะค่ะรู้บ้างไหม!!

“เจ้าหญิงคนสวย...สวยจังเลยครับ”

“ขอบคุณค่ะพี่คีย์”

“แล้วบาร์บี้สวยป่ะ”คนถามหันไปทำตาปริบๆ ฉันว่าแบบนี้ทำให้พี่คีย์สยองมากว่าชื่นชมนะ

“สวยทุกวันเหละ แต่งานนี้ต้องให้น้องไวท์สวยกว่านะ”

“อือ..ยกให้วันหนึ่งนะยัยไวท์”


     เพื่อนรักส่งค้อนมาให้ทีหนึ่งแล้วหันไปกระหนุงกระหนิงกับพี่คีย์ต่อปล่อยให้ฉันเป็นส่วนเกินไปทันที ฉันเลยหยิบมือถือออกมาแช็ทกับเทดดี้แก้เซ็ง คิดถึงเพื่อนฉันจังเลย

ไม่นานแสงไฟในห้องค่อยๆดับลงเหลือเพียงความสว่างบนเวที เสียงพิธีกรดังขึ้นเพื่อกล่าวเปิดงานแต่สิ่งที่ดึงดูความสนใจฉันก็คือยัยลิซซี่ที่มาในชุดสีแดงเพลิง มันทำให้ผู้ชายหลายๆคนในงานต่างพากันมองเป็นแถว ยกเว้นพี่คีย์ไว้คนหนึ่ง..ลองหันไปมองซิ ยัยบาร์บี้ได้เอานิ้วจิ้มตาบอดชัวร์

“สวัสดีครับนางฟ้าทั้งสอง”
“พี่ปริ้น พี่แดน” โอ้โห..พี่ๆทั้งสามหล่อมากเลย เอาไปขายแข่งกับนายแบบต่างประเทศได้ไหมเนี้ย
“พี่ปริ้นมาได้ยังไงยัยเทดดี้ปล่อยตัวให้มาแล้วเหรอ พี่แดนอีกบาร์บี้คิดว่าจะไปเฝ้าผับเสียอีก”
“น้องบาร์บี้ทำไม่พูดแบบนี้ละ ไอ้ปริ้นมันโดนเทดดี้ส่งตัวกลับมาต่างหาก ไม่เชื่อถามไอ้คีย์ดูซิ”
“จิงเหรอค่ะพี่คีย์”
“ไอ้แดน ไอ้คีย์ หุปปากไปซะ”
“คืออย่างนี้น้องไวท์ พี่ต้องรีบกลับมาเคลียงานต่างหาก ไม่ใช่เป็นอย่างที่ไอ้สองตัวนี่พูด”
“ค่ะๆๆพี่ปริ้น ไม่ใช่ก็ไม่ใช่” ท่าอายๆแบบนี้ยิ่งทำให้พี่ๆทั้งสองล้อไม่หยุด อย่างนี้ต้องไปถามเทดดี้สักหน่อยแล้วว่ามันตริงหรือเปล่า
“แล้วไอ้แบล็คอยู่ไหนเนี่ย”
นั้นซินะ พี่แบล็คอยู่ไหนถึงปล่อยให้คุณพ่อคุณแม่ยืนอยู่บนเวทีกับพิธีกร ไหนว่าเปิดตัวเจ้าของบริษัท ไปๆมาๆกลายเป็นงานรำลึกความหลังของท่านไปซะงั้น
“นั้นไงๆ” 

         บาร์บี้ชี้ไปบนเวทีอีกครั้ง ตอนนี้พี่แบล็คได้ขึ้นไปยืนแทรกกลางท่านทั้งสอง แสงไฟที่ส่องกระทบผู้ชายที่ใส่สูททำให้ผู้หญิงในงานต่างร้องฮือฮา บ้างก็ชมในความหล่อ บ้างก็ชมในความเก่ง แต่สุดท้ายก็หนีไม่พ้นเรื่องการจับคู่ให้กับลูกหลานตัวเอง ฉันแอบได้ยินคุณหญิงกลุ่มข้างๆคุยกันสนุกปากเชียว
ตลอดการกล่าวทักทายผู้ร่วมงาน สายตาของเค้าจ้องมาทางที่ฉันบ่อยมาก บางครั้งต้องแอบมองนู้น มองนั้นรอบๆงานเพื่อกลบเกลือนความอาย ก็พ่อคุณเล่นส่งตาหวานมาให้ซะขนาดนี้จะไม่ให้ฉันเขินได้ยังไง
“เดี๋ยวมานะค่ะ”  ฉันเห็นแม่กวักมือเรียกให้เข้าไปหาท่านที่กลางห้อง สงสัยจะให้ฉันทำความรู้จักกับเพื่อนๆท่านอีกละซิ
“มีอะไรค่ะแม่”
“พ่อกับแม่เชื่อในการตัดสินใจของหนูนะ และคิดว่ามองคนไม่ผิดที่จะให้เค้ามาดูแลหนูแทนพ่อกับแม่นะ” ท่านทั้งสองพูดในสิ่งที่ทำให้ฉันงงมาก แล้วก็โอบฉันไว้อยู่อย่างนั้น สักพักไฟก็สว่างขึ้นตรงที่ฉันยืนอยู่ได้พอดี
“ฉันดีใจกับเธอด้วยนะไวท์” บาร์บี้เข้ามาแตะที่ไหล่ฉันเบาๆ แล้วพวกพี่ๆทั้งสามต่างยิ้มให้ฉันอย่างยินดี นี่มันอะไรกันฉันสับสนแล้วนะ
“สุดท้ายนี้ ผมมีบางอย่างอยากจะบอกกับคนๆหนึ่ง เธอเป็นคนที่ผมรักมากที่สุด คนที่ผมอยากเห็นหน้าทุกเช้า แล้วเข้านอนพร้อมกันทุกค่ำคืน คนที่เป็นกำลังใจให้ผม คนที่พร้อมที่ก้าวไปด้วยกัน หลายๆท่านอาจสงสัยว่านี่เป็นงานเปิดตัวของผม แต่ทำไมผมถึงทำแบบนี้
        ผมอยากจะบอกว่าต่อให้ผมมีทรัพย์สมบัติ มีบริษัทใหญ่โตเป็นที่รู้จักของคนทั่วประเทศ แต่ถ้าขาดดวงใจของผม ผมก็ไม่สามารถก้าวไปข้างหน้าได้ เงินอาจเป็นสิ่งสำคัญในชีวิตของบางคน แต่สำหรับผม เธอคนเดียวที่เป็นทุกอย่าง ต่อให้ลำบากขนาดไหน ขอแค่มีเธอเคียงข้าง ผมก็ไม่มีวันยอมแพ้แน่นอน”

        พี่แบล็คกระโดดลงจากเวทีแล้วเดินเข้ามาหาฉันด้วยใบหน้าที่มีรอยยิ้ม เสียงรอบตัวเงียบไปหมดไม่มีเพลง ไม่มีคนพูดคุย ได้ยินแต่เสียงหัวใจของฉันที่มันเต้นตึกตักๆอยู่ข้างในเท่านั้น มิน่าหล่ะทุกคนถึงพูดอะไรแปลกๆ ยิ่งตอนนี้สายตาคนทั้งงานต่างจ้องมาที่เราเป็นจุดเดียว
“พี่แบล็คค่ะ นี่มันอะไรค่ะ??”
“แต่งงานกับพี่ได้ไหม”

“คือ...คือว่า”
      นี่ฉันจะเป็นเจ้าสาวตอนอายุแค่ยี่สิบต้นๆจริงๆนะเหรอ แล้วจะตอบให้อะไรออกไปดีหล่ะ มันสับสนไปหมดไหนจะเรื่องเรียน เรื่องรับปริญญา เรื่องอื่นๆอีกมันพันกันวุ่นวาย พอได้สบสายตาที่เต็มไปด้วยความจริงใจของเค้า มันทำให้ฉันมีคำตอบโดยไม่ลังเลในเรื่องอะไรอีกแล้ว
 “คงปฎิเสธ..........ไม่ได้ค่ะ”

         ช่วงที่ฉันเว้นคำพูดทำเอาพี่แบล็คหน้าเสียไปทีเดียว แต่พอฟังครบประโยคเค้าแทบจะโผเข้ามาหอมแก้มฉันแต่เสียงกระแอมของพ่อดังขัดขึ้นมาเสียก่อน เค้าเลยได้แค่จูบที่หลังมือฉันเบาๆ ก่อนที่จะสวมแหวนให้ฉันท่ามกลางแสงแฟสต์จากกล้องถ่ายรูปนับสิบตัว พรุ่งนี้ต้องเป็นข่าวใหญ่แน่นอน


****
“เมื่อยๆที่สุดเล๊ยยย”

          "อะไรแค่นี้ทำบ่นเป็นยัยแก่ไปได้เพื่อนฉัน" 

         "อย่าให้ถึงเวลาของเธอนะ ฉันจะไม่ช่วยอะไรเลย" ยัยเพื่อนรักแทนที่จะเป็นห่วงกลับมาประชดซะงั้น

         "ล้อเล่นจ้า"

         "หยุดพูดไปเลยนะ"

          “ก็เธอต้องซ้อมไว้ไง เผื่องานแต่งรับศึกนักข่าวยิ่งกว่านี้อีกนะ ไหนจะญาตพี่น้องอีกอ่ะ”

           "เชอะ!! ฉันงอน"

           "ห้าๆๆๆ อ้าว..มีคนจะคุยกับเธอนะ”


       
“ใครเหรอ”  บาร์บี้ไม่ตอบได้เพียงแต่ส่งยิ้มจนตาหยี มีความสุขเสียจริงนะแม่นักวางแผน
“ไงจ๊ะว่าที่เจ้าสาวคนต่อไป”
“เทดดี้ คิดถึงเธอจังเลย เป็นยังไง?สบายดีไหม?เรื่องเรียนไปถึงไหนแล้ว?”
ฉันดีใจมากที่เทดดี้โทรมาและรู้ข่าวทั้งหมดที่เกิดขึ้นในค่ำนี้ราวกับได้มาเห็นด้วยตาตัวเองและได้เห็นไฟล์วีดีโอช่วงที่ขอแต่งงานอีกด้วยคงไม่ต้องบอกว่าใครเป็นผู้สื่อข่าว
ในตอนเช้าที่ฉันเข้ามาบริษัทของพี่แบล็คก็จะมีพนักงานบางส่วนต่างซุบซิบกัน แต่มีบางคนที่รู้จักฉันแล้วก็เข้ามาทักทายและพูดคุยตามปกติ ยิ่งลุงยามที่ฉันเคยซื้อเค้กไปให้จำได้ไหม...ลุงเขาบ้าเห่อมากๆ เปิดประตูแล้วยังจะตามมากดลิฟท์ให้อีก 

         ส่วนเจ้าแสบก็เจ้าหมาน้อยที่พี่แบล็คเก็บได้ไง ตอนนี้มันเป็นเจ้าของตึกไปแล้วนะ ไม่ว่าไปทางไหนก็มีแต่คนทักทายลูบหัวเล่น ช่างมีความสุขจริงๆ
“น้องไวท์ค่ะ ประธานเรียกเข้าพบค่ะเห็นพี่เลขาบอกว่าท่านโมโหมากเลย”
ฉันวางมือจากแปลนบนโต๊ะที่ทำค้างไว้ตั้งแต่อาทิตย์ที่แล้ว ท่านประธานเอาแต่ใจเดี๋ยวเรียกให้ไปแก้งาน เพิ่มนู้น นี่ นั้น สารพัดจะนึกได้ พี่ๆในแผนกต่างคิดว่าฉันทำงานทำผิด แต่ไม่มีใครรู้เลยว่าความจริงเลยมันเป็นยังไงกันแน่
“ขออนุญาตค่ะ”
“เชิญนั่ง” เค้าตอบรับแบบไม่เงยหน้าจากคอมพิวเตอร์บนโต๊ะนี่งอนอะไรฉันอีกละเนี้ย ผ่านมาห้าเกือบนาทีแล้วยังไม่มีอะไรนอกจากฉันมานั่งมองเค้าทำงานนี่นะ ไม่ไหวแล้ว.....
“ท่านประธานค่ะ ดิฉันไปนะค่ะ มีงานต้องทำอีกเยอะเลย”

“เดี๋ยวซิ” เสียงท้วงที่ดังมาจากข้างหลัง ทำให้ฉันต้องปล่อยมือจากลูกบิดประตู แล้วหันมาทางเค้าอีกครั้ง

           
        
“พี่หิวข้าวจัง” เค้าเดินมาโอบฉันให้ไปนั่งที่โซฟา แล้วก็ล้มตัวลงมาหนุนตักฉันทันที นี่ท่านประธานกลายร่างเป็นเด็กอนุบาลขี้อ้อนอีกแล้ว รู้สึกว่าหลังๆนี้เค้าอ้อนเก่งขึ้นเยอะเลย มันดูน่ารักกว่าตอนทำหน้าโหดอีกนะเนี้ย
“ก็ลุกซิค่ะ ไปกินข้าวกัน” 
“เหนื่อยจังเลย ปวดหัว ตัวร้อน” เค้าจับมือฉันไปวางหน้าบนผาก แก้มนุ่มๆทั้งซ้ายขวาแล้วลงไปวางที่ซอกคอ ทำวนไปเรื่อยราวกับเด็กน้อยกำลังอ้อนแม่ไม่ไปโรงเรียนตอนเช้าเลย ถ้าลูกน้องมาเห็นภาพนี้จะเป็นยังไงนะ...
“เรียกไวท์มาทำไมค่ะ”
“พี่คิดถึง” คำนี้ฉันได้ยินวันละสิบครั้งเลยก็ว่าได้ ไม่ว่าได้ยินบ่อยแค่ไหนแต่ฉันก็อายอยู่ดีเหล่ะ
“เดี๋ยวตอนเย็นก็เจอกันแล้ว”
“ไม่เอา อยากเห็นหน้าตอนบ่ายๆด้วย ไม่มีแรงทำงานยังไงไม่รู้” เค้าจับมือฉันไปจูบทั้งซ้ายและขวา แล้วจับมันไว้อยู่อย่างนั้น เราต่างไม่ได้พูดอะไรออกมาอีกนอกจากมองหน้ากัน ฉันเขินกับการเปลี่ยนไปของเค้า ความอ่อนโยน รอยยิ้ม สิ่งเหล่านี้มีให้เห็นบ่อยกว่าตอนคบกันเสียอีก
“อะแฮ้ม!!...ไอ้ประธานกรรมการ งานไม่ทำมัวแต่อ้อนเมียนะเว้ย”
“พี่คีย์/ไอ้คีย์” ฉันตกใจที่เห็นพี่คีย์ยืนยิ้มเฉ่งอยู่หน้าประตู น่าอายจัง!!



**********************************


ต้องขอโทษแรงๆสัก สิบ ครั้งเลยนะค่ะรีดเดอร์...ตอนนี้ไรท์เตอร์กำลังย้ายหอใหม่อะ
ทำให้มันวุ่นวาย และที่สำคัญที่หอไม่มีเน็ตให้เค้าใช้เลย...
อยากจะบ้าตาย...พอไปซื้อซิมเน็ตมาก็เล่นไม่ได้อีก...ชีวิตอาภัพ

วันนี้เค้าเลยแอบอัพที่ทำงาน...555+
แต่เย็นนี้จะพยายามเอาลงเพิ่มให้อีกนะค่ะ เน็ตที่ทำงานมันสุขุมมากๆๆๆอ่ะ(ช้า)
 TOT 
 
จัดไปเลยก่อนที่ไรท์เตอร์จะเลิกงาน....มาชดใช้ให้อ่ะ
หวังว่าคงจะหายงอนกันนะค่ะ....
พรุ่งนี้จะมาลงให้ครบ 100 เลย

ดีกันนะ กิ้วๆๆ

เอาไปอีกหน่อยนะ เดี๋ยวจะมาลงให้เหมือนเดิม ก่อนสี่โมงเย็นจ้า
แอบเลทนะ เมื่อวานฝนตกหนักมากๆๆๆๆ
เน็ตเจ๊งอ่ะ..ซอรี่นะค่ะรีดเดอร์

ขอบคุณที่ติดตาม และ ขอบคุณที่คอมเม้นท์

รักรีดเดอร์ทุกคนเลยค่ะ

เย้ๆๆ



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
รักร้าย ของผู้ชายสุดเถื่อน ตอนที่ 23 : ตอนที่ 21 ฉัน รัก เธอ 100% , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 4277 , โพส : 8 , Rating : 40 / 8 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1

#8 : ความคิดเห็นที่ 307
นี้ไวท์เลีมทำงานฅอนไหน แล้วเรียนจบแล้วเหลอ
Name : koung [ IP : 103.1.30.101 ]
Email / Msn: vanpasongsnowback(แอท)gmail.com
วันที่: 31 พฤษภาคม 2557 / 18:38

#7 : ความคิดเห็นที่ 291
นี่แต่งกันละช้ะ?? >_< หรือแค่ขอไว้เฉยๆ
Name : EvaaRatta< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ EvaaRatta [ IP : 101.108.77.66 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 พฤษภาคม 2557 / 20:28


#6 : ความคิดเห็นที่ 150
กรี๊ดดดดดดดดด

อิจฉาอ่ะ

PS.  
Name : salapao*_*< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ salapao*_* [ IP : 88.113.125.254 ]
Email / Msn: salapao_pumpui(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 17 มีนาคม 2554 / 22:57

#5 : ความคิดเห็นที่ 142
อัพคะ
ด่วน
Name : อ่ะสุดจ๊าก< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ อ่ะสุดจ๊าก [ IP : 182.53.184.118 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 15 มีนาคม 2554 / 20:05

#4 : ความคิดเห็นที่ 141
เขิลแทนอ่า
PS.  ดีจายจาง
Name : i_ce//< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ i_ce// [ IP : 180.183.117.146 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 15 มีนาคม 2554 / 13:02

#3 : ความคิดเห็นที่ 140
 กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
ตกลงค่ะ พี่แบล็ค
อิอิอิ ตัวเองเล่นไรเนี่ย เค้าเขิลน้าา
(ท่าจะบ้า) 5555+
Name : wayray< My.iD > [ IP : 115.67.210.5 ]
Email / Msn: nuda_tuaray(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 15 มีนาคม 2554 / 00:21

#2 : ความคิดเห็นที่ 138
เขิลจัง
อยากเป็นไวท์จัง
"ตกลงคะ"พี่แบล็คถามไง
Name : อ่ะสุดจ๊าก< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ อ่ะสุดจ๊าก [ IP : 182.53.190.129 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 มีนาคม 2554 / 20:12

#1 : ความคิดเห็นที่ 137
อ้ายยยยย ...เขินแทน 55+
รอได้ค่ะไรท์เตอร์ที่น่ารัก
อยากได้อย่างงี้มั้ง หาที่ไหนได้อ่ะจะได้เอาแหไปหว่าน
Name : only202< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ only202 [ IP : 202.29.43.126 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 มีนาคม 2554 / 16:45

หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

"หนังสือสดใหม่ ประจำเดือน ตุลาคม 2557"

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android