ปาฏิหารย์ด้ายแดงสื่อรัก 2

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 11 Views

  • 0 Comments

  • 1 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    11

    Overall
    11

แนะนำเรื่องแบบย่อๆ
คนสองคนที่กำหนดให้เป็นคู่กัน ด้ายแดงที่มองไม่เห็นของทั้งคู่จะเชื่อมโยงกัน ผมไม่สนหรอกของแบบนั้นน่ะ มองก็ไม่เห็น อยากมีแฟนต้องจีบ! มันก็แค่นั้น


ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
Hello สวัสดีค่ะกลับมาต่อใน "ปาฏิหารย์ด้ายแดงสื่อรัก 2" กันอีกแล้ว

เราจะไม่พูดพร่ำทำเพลงมาต่อกันเลยค่าาาาา เหมือนเดิมค่ะ

ขอบคุณ ผู้หลงเข้ามาอ่านทุกๆท่านจริงๆค่ะ

ความเดิมตอนที่แล้ว
http://writer.dek-d.com/dek-d/writer/view.php?id=1390827
อิอิ ไปอ่านเอาเองนะจุ้บๆ
cinnamon

เรื่องในตอนนี้ อัพเดท 20 ก.ย. 59 / 18:41

บันทึกเป็น Favorite


....ด้ายแดงแห่งโชคชะตา....

เส้นด้ายสีแดงที่มองไม่เห็นผูกที่นิ้วก้อยของทุกๆคนตั้งแต่เกิด เส้นดายแต่ละเส้นของแต่ละคนจะเชื่อมโยงกับคนที่โชคชะตากำหนดให้มาคู่กันหรือก็คือคู่แท้ของเรา..... มันจะมีจริงๆเหรอครับ ด้ายแดงแห่งความงมงายนี่น่ะ มีใครเคยเห็นบ้าง ถามจริงเถอะ

สวัสดีครับผมเมธ ปีหนึ่ง คณะสัตวแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยลูเซียโน่ วันนี้เป็นวันปฐมนิเทศ ผมเจอรุ่นพี่คนหนึ่งชื่อพี่ขวัญพี่เค้าเป็นคนที่สวยและก็น่ารักมากกกแต่ดันโสดสนิท ไม่น่าเชื่อใช่มั้ยล่ะ พอผมเข้าไปทักทายพี่เค้า พอเห็นหน้าใกล้ๆก็ประหลาดใจ เพราะว่าผมคุ้นหน้าพี่ขวัญมาก และนิสัยซื่อๆของเธอทำให้ผมอยากแกล้งเธอขึ้นมาทันที

"ขออนุญาตค่ะ"

ทุกสายตาต่างมองมาที่ผมและพี่ขวัญ ก่อนที่อาจารย์จะบอกให้พวกผมรีบไปนั่งที่ให้เรียบร้อย ในห้องเหลือเก้าอี้ที่ว่างอยู่สองตัวพอดีอยู่แถวเดียวกันก็จริง แต่พี่ขวัญนั่งฝั่งซ้ายสุดและที่นั่งข้างๆคือพี่ลูกพีช อีกที่หนึ่งคือฝั่งขวาสุดที่นั่งข้างๆกันก็คือเพื่อนผมชื่อว่ากันต์

"เฮ้ย ใครอ่ะน่ารักมาก"

"รุ่นพี่ฉันว่ะ เสียใจด้วย"

"รุ่นพี่นายแล้วไงวะ ขอจีบได้ป่ะ"

"ไม่ได้ ฉันจีบอยู่"

"จีบตั้งแต่ตอนไหน"

"ตอนเช้า ก่อนนายมา1นาที"

"ก็ไม่ต่างกัน ฉันสามารถจีบได้"

นายภานุพงศ์ทำหน้าเบะปากคล้ายจะบ่นเพื่อนรักสุดหล่อที่นั่งอยู่ข้างๆว่า1นาทีก็ยังจะเอา หวงอะไรนักหนา รึเปล่า ปากก็มีทำไมไม่พูดดด มองภาษาหน้าไม่รู้เรื่องครับผม ไม่ได้มีกระแสจิตรู้ความคิดคนอื่นสักหน่อยไอ้บ้าาาา 

"ก็ได้!"

"รุ่นพี่นายชื่ออะไร"

"พี่ขวัญ ส่วนคนที่นั่งข้างๆกันชื่อพี่ลูกพีช"

"คนนั้นก็สวยไม่ใช่เล่น"

"ใช่ไหมล่ะ นายก็จีบพี่ลูกพีชไปก็ได้นี่"

"ไม่เอา นายก็จีบเองสิ"

"ไม่อ่ะ"

"นักศึกษา! เงียบๆหน่อย อาจารย์จะให้น้องปีหนึ่งจับพี่รหัสเมื่อได้พี่รหัสแล้วให้มารายงานตัวที่นักศึกษาปีสอง นางสาวครองขวัญ"อาจารย์ชี้ไปที่พี่ปีสองที่นั่งแถวหน้าฝั่งซ้ายสุดนั่งอย่างสง่าผ่าเผยหน้าตาดีมาก นางฟ้าชัดๆ

"นาย มานพ ชัยชนะ"

พูดจบก็มีนักศึกษาคนหนึ่งเดินมาหากล่องใบหนึ่งที่ตั้งอยู่หน้าอาจารย์ จากนั้นเขาก็เดินไปหาพี่ปี
สองที่ชื่อว่าครองขวัญ
.
.
.
.
.
.
.
.
.

"นาย เมธารัตน์ สันติภาพ"

ผมเดินตรงไปยังกล่องใบใหญ่ที่อยู่ตรงหน้าอาจารย์พร้อมกับชำเลืองมองกระดาษที่เหลืออยู่ในกล่องไม่มากนัก มี(เศษ)กระดาษใบหนึ่งที่สะดุดตาเป็นพิเศษ มีกลางกระดาษพิมพ์ว่า


นางสาว ละอองดาว โชติพิจารณ์(ขวัญ)


"หึ"

ผมกระตุกยิ้มที่มุมปากจากนั้นก็เดินไปหาพี่ครองขวัญแล้วยกมือไหว้ด้วยความอ่อนน้อม มารยาทงามไว้ก่อนแม่สอนไว้ครับผมมม

"สวัสดีครับ พี่ครองขวัญ"

"สวัสดีจ๊ะ ชื่ออะไรหรอจ๊ะ"

"ชื่อเมธ นายเมธารัตน์ ครับ"

"ชื่อจริงกับชื่อเล่นคล้ายๆกันเลยนะเนี่ย"

ขอโทษทีนะครับ พอดีว่าพี่ไม่ใช่สเป็คอ่ะ อย่ามาส่งสายตาสวาทอ่อยผมซะให้ยาก รักเดียวใจเดียวรักใครรักจริงครับโผมมมมมม ฮิ้วววววววว

"ครับ มีคนทักแบบนี้บ่อยแล้วครับ"

"ถ้าน้องเมธมีพี่เป็นพี่รหัสก็คงได้ล่ะนะ"

เธอยื่นมือมาขอกระดาษในมือผม

"เสียใจด้วยนะครับ ผมได้พี่ขวัญ นางสาวละอองดาวเป็นพี่รหัส"

"นั่นสิน้าาาาา น่าเสียดายจัง"

"ครับ ผมขอตัวก่อนนะครับ"

ผมเดินตรงไปหาพี่ขวัญที่นั่งข้างๆพี่พีชอย่างร่าเริง จนคนรอบข้างเริ่มมองรวมถึงคนตรงหน้าผมด้วยน่าหมั่นเขี้ยวซะจริงเลยพี่รหัสคนนี้

"นางสาวละอองดาว น้องรหัสสุดหล่อของท่านคือน้องเมธคนนี้ รู้สึกยังไงบ้างครับ"

"จริงป่ะเนี่ย ทำไมมันถึงบังเอิญขนาดนี้"

"มันไม่ใช่ความบังเอิญนะแต่มันคือพรหมลิขิตต่างหากฮะ"

"ไปนั่งที่เดิมได้แล้ว ชิ่วๆ"

"คร้าบๆ"

ผมรีบเดินกลับไปยังที่ของตัวเองอย่างอารมณ์ดี หางตาผมไปเห็นพี่ครองขวัญที่ทำสายตาเคืองๆผมเล็กน้อยด้วย ก็บอกแล้วว่าพี่ไม่ใช่สเป็ค ต้องทำใจอย่างเดียวแล้วครับผมมมม

"นายได้พี่รหัสเป็นใครเหรอ"

"ไม่บอกกก ฮ่าๆ"

"เฮ้ยบอกหน่อยสิน้าาาา"

"เลี้ยงขนมหน่อยสิ"

"... ไม่อยากรู้แล้วก็ได้"

กันต์กอดอกเบะปากแบบเด็กๆ เอาจูปาจุ้บสักอันไหม ถ้ามีนี่ใช่เลย เด็กออทิสติกครับ เชิญรับยาที่ช่องสองโดยด่วนนนนน แต่สงสัยจะต้องรับยาเลทหน่อยเพราะตอนนี้ถึงตาเจ้าตัวต้องไปสุ่มพี่รหัสบ้างแล้วครับ

"นาย ภานุพงศ์ อัศวเหม"

"ตานายแล้วหนิ ขอให้ได้คนดีๆละกัน"

"ขอให้ผมได้พี่ที่สวยๆจีบง่ายเรียนเก่งด้วยเถอะ สาธุ"

ดูเพื่อนผมสิ มันยกมือขอพรอีกทั้งยังหลับตาแถมยังร่ายมนต์บ้าๆบอๆของมันอีก นี่ผมเป็นเพื่อนกับมันได้ไงเนี่ยเรื่องเพื่อนผมน่ะช่างมันเถอะมาพูดเรื่องพี่รหัสสุดสวยของผมดีกว่า ดูจากท่าทางแล้วก็คงจะยังไม่มีแฟน ผมส่งสายตายั่วยวนชวนหลงใหลให้เธอ ถึงเธอจะสะดุ้งแล้วหันไปคุยกับพี่ลูกพีชแต่ผมก็รู้นะว่าเธอหน้าแดงก่ำ เป็นลูกแตงโมเลยล่ะ น่ารักจัง

"ส่งสาย....ตา!!!"

"ไอ้กันต์ ทำไรเนี่ย ผมอุตส่าห์เซ็ตมานะเฟ้ยยยย"

มันขยี้หัวผมด้วยความหมั่นไส้ คงจะหมั่นไส้ที่ผมได้พี่รหัสเป็นพี่ขวัญล่ะมั้ง ไม่ต้องมองแรงขนาดนั้นก็ได้ก็คนมันหล่ออ่ะเทวดาเลยเป็นใจให้พวกเราได้รักกันเร็วๆ

"สรุปได้ใครเป็นพี่รหัสอ่ะ"

"ใครก็ไม่รู้ เห็นชื่อลูกพีชอ่ะ พี่ครองขวัญบอกว่าสวย เรียนเก่ง แต่ไม่ค่อยมีเพื่อนเท่าไหร่"

"คนนั้นป่ะ"

ผมชี้ไปหาพี่ลูกพีชที่นั่งข้างๆพี่ขวัญ

"โอ้โห สวยว่ะ นางฟ้าของผมมมม"

"เปลี่ยนใจซะเร็วเชียว แล้วพี่ขวัญล่ะ"

"ถ้านายไม่อยากได้แล้วพี่กันต์ควบ2ได้นะ"

"แค่ลองใจเฉยๆเองงง อย่าแย่งกันสิ"

เวลาผ่านไปไวกว่ากลิ่นตด พี่ลูกพีชนัดไปดูหนังผ่อนคลายวันเสาร์นี้ก่อนที่จะมาเครียดเรื่องเรียนในอาทิตย์หน้า ผมเลยขอพากันต์เพื่อนเลิฟไปด้วยคนและพี่ขวัญก็อนุญาต สวยไม่พอยังใจดีอีก เรียนเก่งด้วยเลยมั้ย เอาให้เพอร์เฟคเลย

"พี่ขวัญจะไปไหนต่อหรือเปล่าครับ"

"วันนี้เหนื่อยมากแล้ว จะไปงีบที่หอสักหน่อย"

ตอนนี้ผมสลัดไอ้กันต์กับพี่ลูกพีชหลุดแล้วครับ เท่านี้ก็เหลือแค่2คนขอเนียนทำตัวเป็นแฟนหน่อยแล้วกัน

"เดี๋ยวผมไปส่ง ผู้หญิงไปคนเดียวมันอันตรายนะครับ"

"ทางนี้พี่ผ่านประจำ ไม่ต้องห่วงๆ"

"แต่นี่มันดึกแล้วนะครับ"

"เอาน่าๆ พี่โตกว่านะจะให้น้องมาดูแลพี่ได้ยังไงเล่า"

"แต่ผมเป็นผู้ชายนะพี่ ผู้ชายต้องดูแลผู้หญิงสิ"

"เฮ้อ แล้วแต่เลย"

"เย้"

ผมชวนคุยเรื่องมหาลัย การรับน้อง และเรื่องส่วนตัวอีกนิดหน่อย

"พี่ พี่ขวัญเค้าเป็นคนยังไงหรอครับ"

"ก็สวย เรียนเก่ง เฟรนลี่ ขาว นิสัยก็ใช้ได้นะ"
"พี่ขวัญเค้ามีคนมาจีบบ้างมั้ยอ่ะ"


"เยอะมาก!!"

ดูท่าทางปลากรอบของพี่แกด้วยท่าจะเยอะจริงๆนะเนี่ย ฮ่าๆๆ

"จริงดิ! ไม่อยากจะเชื่อเลยนะครับเนี่ย"

"สเป็คนางแค่มาดแมนแฮนซั่มก็โอเคแล้ว"

"แล้วพี่ล่ะครับ มีใครมาจีบบ้างรึเปล่า"

"พี่เรอะ ไม่มีเลยสักคน มีแต่แมลงที่ชอบมาบินใกล้หูเกือบทุกอาทิตย์น่ารำคาญมากๆเลยล่ะ"

แสดงว่ายังไม่มีแฟนสินะ เสร็จโจรสิครับคราวนี้ไม่มีแมงหวี่แมงเม่ามาก่อกวน

"อันนั้นพี่ไม่ได้สระผมหรือเปล่าครับ ฮ่าๆๆๆ"

"จะบ้าเหรอ ฉันสระผมทุกวันน อย่ามาาา"

"จะยอมเชื่อสักครั้งก็ได้"


"ถึงแล้ว ส่งแค่นี้ก็ได้นะ"

"ที่เดียวกันเลยนี่ครับ"

ผมโกหกครับพี่ มันเป็นหนึ่งในมุกจีบสาววววว อิอิ  

"?"

"พี่อยู่ชั้นไหนอ่ะ"

"ชั้น5"

"ห้องที่เท่าไหร่"

"ห้องที่15"

"515โอเคจะจำไว้ครับผมม"

"แล้วน้องเมธล่ะ อยู่ห้องอะไร"

"เอ...ดูเหมือนว่าผมจะดูผิดนะ ผมไม่ได้อยู่หอนี้"

ผมขอโทษครับพี่ แถสีข้างถลอกสุดๆ ใครเชื่อก็บ้าแล้ว ผมไม่รู้จะแถว่าอะไรดี ข้าน้อยผิดไปแล้ววววว อย่าทำอะไรข้าน้อยเลยน้าาาาาา

"อ้าวหรอแย่จัง"

ห้ะ? เชื่อผมจริงดิ อย่างนี้ก็ได้หรอออออออ คนแบบนี้ก็มีบนโลก

"งั้นผมกลับหอตัวเองก่อนนะครับใกล้ปิดตึกแล้ว ฝันดีราตรีสวัสดิ์ครับ"

"ฝันดีจ้าาาา"

เธอส่งยิ้มหวานมาให้ทำผมใจเต้นผิดจังหวะ อย่ายิ้มแบบนี้สิครับ ผมเขินนะรู้มั้ย โอ้ยยยยยย จะบ้าตายยยยยย อยากเอาหัวมุดดินปกปิดหน้าที่แดงก่ำเลยผลมะเขือของผม รอยยิ้มนั่น....ผมรู้แล้วว่าเคยเจอที่ไหน เธอคือเด็กสาวคนนั้น

"พี่ขวัญครับ"

"หืม?"

"พี่เชื่อใน 'ด้ายแดง' ไหมครับ"

.....................................................................................................


จบตอนที่2 : ...I'm falling in love with U...

ในที่สุดคีย์เวิร์ดของเรื่องนี้ก็มีบทสักทีก่อนที่เรื่องนี้มันจะลอยทะเลไปมากกว่านี้
ถูกใจกันบ้างรึเปล่า ติชมข้างล่างได้นะไม่กัด รักรีดเดอร์<3

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ Kinoko_Lovers จากทั้งหมด 3 บทความ

บทวิจารณ์

เขียนบทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

เขียนคำนิยม

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

0 ความคิดเห็น

พิมพ์เลขที่เห็น