สวัสดีผู้เยี่ยมชม [ เข้าระบบ | สมัครสมาชิก ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

ยั่วรักบัลลังก์ทราย

ตอนที่ 1 : บทที่ 1 ฝันรักอสูรทะเลทราย (30%)


     อัพเดท 25 มิ.ย. 55
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/รักหวานแหวว
Tags: ยั่วรักบัลลังก์ทราย, เทียนธีรา, ฟ้าอรุโณทัย, จอมใจบัลลังก์ทราย
ผู้แต่ง : เทียนธีรา ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ เทียนธีรา
My.iD: http://my.dek-d.com/nana0409
< Review/Vote > Rating : 80% [ 2 mem(s) ]
This month views : 135 Overall : 16,687
158 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 42 คน ]

[ กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
ยั่วรักบัลลังก์ทราย ตอนที่ 1 : บทที่ 1 ฝันรักอสูรทะเลทราย (30%) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 1185 , โพส : 7 , Rating : 18 / 4 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


 
บทที่ 1 ฝันรักอสูรทะเลทราย
ลำแสงมะลังมะเลืองสีขาวส่องสว่างระยิบระยับดั่งเกล็ดเพชรนับล้านดวงคล้ายมีใครสักคนโปรยปรายลงมาจากเบื้องบน ลำแสงบางเบานั้นคลี่กระจายโอบล้อมร่างอรชรทรวดทรงองเอวอันอ้อนแอ้นสมกับเป็นนักกีฬาลีลาศของหม่อมราชวงศ์ องค์อร พสุธาดล ดั่งกำลังทักทายหยอกเย้าคลอเคลียด้วยความเปรมปรีดาก่อนที่จะถูกสายลมพัดหายไปกับอากาศ หญิงสาวพบว่าตัวเองกำลังยืนอยู่ ณ สถานที่แห่งใดแห่งหนึ่งซึ่งเจ้าตัวเองก็ไม่รู้ว่าสถานที่แห่งนี้ถูกเรียกขานว่าอะไร ภาพเบื้องหน้าที่มองเห็นแค่เพียงลางๆ ในตอนแรกค่อยๆ เด่นขึ้นทีละนิดๆ จนในที่สุดก็ฉายชัดต่อดวงตากลมโตสุกใสสีน้ำตาลคู่งาม องค์อรแทบไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเอง หากแต่เม็ดทรายละเอียดยิบๆ ซึ่งอยู่ใต้ฝ่าเท้าเป็นสิ่งยืนยันได้เป็นอย่างดีว่าดินแดนอันเวิ้งว้างแห่งนี้คือ ‘ทะเลทราย’ ที่กว้างใหญ่ไพศาลสุดลูกหูลูกตา แต่หล่อนก็แปลกใจไม่น้อยว่าเหตุไฉนทะเลทรายถึงไม่ร้อนระอุอย่างที่ควรจะเป็นเล่า...
หม่อมราชวงศ์สาวหมุนตัวซ้ายทีขวาทีด้วยความฉงนฉงายด้วยไม่รู้ว่าควรจะทำอย่างไรต่อไปดี แต่แล้วสายคู่สวยก็เหมือนถูกตอกตรึงด้วยอะไรบางอย่างที่อยู่เบื้องหน้าซึ่งเป็นสิ่งปลูกสร้างขนาดใหญ่รูปทรงคล้ายโดมตั้งตระหง่านวิจิตรงดงามด้วยสถาปัตยกรรมอันน่ามหัศจรรย์ยิ่ง สิ่งนั้นหล่อนไม่รู้ว่ามันคืออะไร หากแต่เมื่อมองเผินๆ คล้ายกับทัชมาฮาล[1]ไม่มีผิด แต่จะเป็นไปได้อย่างไรที่จะมีสิ่งปลูกสร้างอื่นงดงามทัดเทียมกับทัชมาฮาลในเมื่อสถาปนิกผู้ออกแบบนั้นได้ถูกประหารชีวิตไปแล้ว
‘ที่นี่คือที่ไหนกันแน่?’
องค์อรถามตัวเองพลางสาวเท้าเล็กๆ เข้าไปใกล้กับสิ่งปลูกสร้างอันอลังการนั้นเมื่อรู้สึกราวกับว่ามีเสียงของใครคนหนึ่งกำลังเพรียกหาหล่อน
หญิงสาวหยุดชะงักเท้าแล้วหันขวับไปเบื้องหลังเมื่อได้ยินเสียงม้าย่ำเท้าดังกุบกับๆ! ถี่ๆ ใกล้เข้ามาเรื่อยๆ จนเกือบจนถึงตัวหล่อน มันวิ่งตรงเข้ามาจนหัวใจแทบวาย ดวงตาคู่สวยเบิกโพลงอย่างตกใจเพราะอีกเพียงเสี้ยววินาทีมันก็จะย่ำหล่อน! แต่แล้วร่างแน่งน้อยก็ปลิวหวือขึ้นไปบนหลังม้าจากฝีมือของใครคนหนึ่งอย่างรวดเร็ว
เสมือนม้าตัวนั้นรู้จุดมุ่งหมายของหล่อนหรือไม่อีกทีมันก็ได้รับคำสั่งให้มาพาหล่อนไป เพียงไม่กี่อึดใจร่างของหล่อนก็ถูกวางลงยังหน้าประตูโดม และโดยที่ไม่มีใครสั่งประตูบานนั้นก็ถูกเปิดออกราวกับรออาคันตุกะผู้มาเยือนอยู่แล้ว
ทันทีที่ก้าวย่างเข้าไป... องค์อรก็ประจักษ์ชัดยิ่งขึ้นว่าภายในนั้นงดงามยิ่งกว่าข้างนอกเสียอีก ทุกตารางนิ้วถูกสร้างขึ้นจากหินอ่อนสีขาว ประดับด้วยเพชรพลอยและจินดามณีหลากสีสันจนแวววาววูบวาบตระการตา บ่งบอกถึงความมั่งคั่งและอลังการของผู้ที่เป็นเจ้าของได้เป็นอย่างดี
บรรยากาศในนั้นเต็มไปด้วยเสียงเพลงจังหวะสนุกสนานในทำนองแบบอาหรับ สาวสวยหุ่นสะโอดสะองหลายนางแต่งกายด้วยชุดอาหรับราตรีสีแดงสดเปิดเปลือยหน้าท้องกำลังเต้นร่ายรำในท่วงท่าอันยั่วยวน นางรำแต่ละนางต่างสะบัดสะโพกอย่างพลิ้วไหวพลางทิ้งสายตาเชิญชวนไปยังบุรุษผู้หนึ่งซึ่งนั่งตัวตรงอย่างสง่างามบนบัลลังก์สูงเหนือกว่าทุกคน
พลันสายตาก็ปะทะเข้ากับร่างกำยำของบบุรุษผู้นั้น เขามีรูปร่างสูงทึบเหมือนเทพเจ้ากรีกชวนดูน่าเกรงขาม เปี่ยมล้นด้วยพลังอำนาจบางอย่างที่แผ่ซ่านออกมาจนน่าขนลุก แค่สบประสานสายตาก็ทำให้ประสาทสัมผัสทุกส่วนตื่นตัว
เครื่องหน้าของเขาประกอบด้วยดวงตายาวรีสีมรกตคมกริบดุดัน คิ้วเรียวเข้มรับด้วยจมูกโด่งเป็นสันตรง แนวปากโค้งคม ริมฝีปากหยักลึกแสนหยิ่งผยอง ผิวกายเป็นสีแทนไปตลอดร่างให้ความรู้สึกหล่อเหลาสง่างามสมบูรณ์แบบที่สุดเท่าที่องค์อรเคยจินตนาการไว้ราวกับฟาโรห์เมมฟิส[2]แห่งอิยิปต์ซึ่งหล่อนเคยเห็นในหนังสือการ์ตูนยอดฮิตเรื่องหนึ่ง
องค์อรถึงกับตะลึงพรึงเพริดไปชั่วขณะกับความงามและพลังอำนาจที่แผ่ซ่านออกมาจากตัวของผู้ชายตรงหน้า ‘หรือหล่อนกำลังหลงเข้ามาในอาณาจักรโบราณกันแน่นะ’
ดวงตาสีมรกตคู่นั้นกำลังกวาดมองเรือนกายหล่อนตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า ชวนให้สะท้านคล้ายกำลังถูกมืออันร้อนผ่าวลูบไล้แผ่วๆ บนผิวกาย หญิงสาวตวัดมองไปยังคนเบื้องหน้าอย่างหวาดหวั่นและสะพรึงกลัว หากแต่ความกลัวนั้นคือความกลัวอันเกิดจากแรงดึงดูดบางอย่างที่แผ่รัศมีมากระทบผิวกายหล่อนจนวูบวาบไปทั้งร่าง
“มาแล้วเหรอเมียข้า...” เสียงทุ้มลึกเอ่ยเรียกหล่อนอย่างสนิทสนม
“คุณพูดกับฉันเหรอ?”
องค์อรเอ่ยถามอย่างงๆ พลางมองไปรอบๆ เมื่อตระหนักว่าบัดนี้ตัวเองกำลังตกเป็นเป้าสายตาของคนอื่นๆ ที่อยู่ในห้องโถงแห่งนี้เสียแล้วราวกับเป็นสิ่งแปลกประหลาด
ร่างงามสง่ายกมือขึ้นเป็นสัญญาณ เพียงแค่อึดใจห้องซึ่งอึกทึกด้วยเสียงดนตรีบรรเลงและสาวงามก็เงียบลง ทุกอย่างหายไปอย่างรวดเร็วจนองค์อรคิดว่าเขาผู้นั้นสามารถเนรมิตทุกอย่างได้ รู้สึกตัวอีกทีห้องทั้งห้องก็มีเพียงหล่อนและบุรุษรูปงามผู้นั้นอยู่กันเพียงลำพัง
“ใช่... เจ้านั่นแหละ” นัยน์ตาสีมรกตนั้นยังคงจับจ้องอย่างวิบไหวทำให้อีกฝ่ายปากสั่น
“มะ...มะ...ไม่ใช่แน่ๆ” องค์อรส่ายหัวระริก “คุณจำคนผิดแล้วมั้ง ฉันยังไม่แต่งงาน”
“ไม่ผิดหรอก ข้ารอเจ้านานแล้ว”
“รอฉันเหรอ? รอทำไม? แล้วที่นี่ที่ไหน?” เสียงหวานถามระรัวอย่างตื่นตระหนก
หากแต่บุรุษผู้นั้นกลับยิ้มเพียงนิดที่มุมปากเท่านั้น
“...ที่ๆ เจ้าจะต้องอยู่ไปตลอดชีวิตยังไงล่ะ...”
องค์อรเบิกตาโพลง “คุณต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ เลย ฉันจะอยู่ที่นี่ได้อย่างไร บ้านฉันอยู่ที่ประเทศไทย”
“เจ้าต้องอยู่ที่นี่ในฐานะเมียของข้า”
ร่างสูงสง่าผึ่งผายประดุจดั่งรูปปั้นของเหล่าทวยเทพในยอดเขาโอลิมปัสก้าวเท้าลงมาตามพรมสีแดงสดที่ปูลาดยาวจากบัลลังก์ไปจนถึงประตู ดวงตาสีมรกตอันทรงพลังอำนาจยังจับจ้องอยู่ที่ร่างแน่งน้อยของหล่อนทุกขณะจิต สมองสั่งให้หญิงสาวถอยร่นหนีแต่ร่างกายกลับไม่ยอมขยับตามคำสั่งตรงกันข้ามกลับยืนแน่นิ่งราวกับเป็นนักโทษที่ถูกตอกตรึงจองจำเอาไว้ด้วยโซ่ตรวน
เมื่อเผชิญหน้ากับร่างทะมึนสูงใหญ่ในระยะกระชั้นชิด องค์อรรู้สึกทันทีเลยว่าตัวเองดูเล็กกระจ้อยร่อยลงไปถนัดตา หล่อนสูงไม่ถึงหัวไหล่เขาด้วยซ้ำ ก่อนที่บุรุษผู้นั้นจะค่อยๆ โน้มตัวลงมาใกล้จนลมหายใจรินระรวยรดใบหน้าสวยหวาน มือที่แข็งราวกับเหล็กกล้าสอดเข้ามาที่เอวบางแล้วดึงเข้าไปประทะอกแกร่งปานหินศิลาของเขา
“ปล่อยฉันนะ!” หญิงสาวดิ้นพยศ “คุณเป็นใคร?”
“ข้าคือเจ้าผู้ครอบครองอาณาจักรแห่งนี้” เสียงนั้นดังก้องกังวานทำเอาหัวใจดวงน้อยๆ ขององค์อรแทบจะหยุดเต้น
“แล้วที่นี่ ที่ไหน? ปล่อยฉันเถอะนะคะ ฉันแค่หลงทางมา” หญิงสาวอ้อนวอนเสมือนกวางน้อยระแวงไพร
“เจ้าไม่ได้หลงทางหรอกเมียข้า... แต่เจ้ามาที่นี่เพื่อเป็นของข้า”
“ไม่นะ!! คุณจะต้องไม่ทำอะไรฉันนะ” องค์อรร้องระงมขึ้นอย่างตื่นกลัว
“ชูวว์ เงียบนะ... ข้าไม่ทำอันตรายเจ้าหรอก”
เสียงทุ้มนุ่มลึกราวกับมีพลังอำนาจสะกดให้หม่อมราชวงศ์สาวซึ่งไม่เคยยอมสิโรราบให้ใครมาออกคำสั่งตนได้ง่ายๆ ต้องตกอยู่ในอาการเงียบงันไปชั่วขณะ ฝ่ามือใหญ่หนาใช้โอกาสนั้นลูบไล้ไปตามแผ่นหลังนวลเนียนแล้วตวัดแขนกำยำแข็งแรงช้อนเอาร่างอรชรขึ้นไว้ในอ้อมกอดเพียงง่ายดาย ก่อนจะอุ้มหวือพาเดินไปนั่งบนแท่นนอนตัวยาวและรั้งให้หล่อนนั่งเอียงข้างซ้อนอยู่บันตักแกร่ง
เขาถือโอกาสสูดเอาความหอมจากเรือนผมสลวยดุจเส้นไหมดำขลับนิลกาล ในขณะที่กลิ่นอายของบุรุษเพศซึ่งโชยฟุ้งอวลสวาทมาปะทะจมูกทำให้กายสาวเตลิดเพริด ความแข็งแกร่งบางอย่างกำลังดุนดันเนื้อนุ่มของหล่อนทำราวกับอยากจะลากเลื้อยทะลุทะลวงผ่านเนื้อผ้าเข้ามาใกล้ยิ่งขึ้น
นิ้วยาวไล้ไปตามพวงแก้มใส จมูกโด่งรั้น ก่อนจะมาหยุดอยู่ริมฝีปากรูปกระจับสีชมพูระเรื่อ ในวินาทีนั้นองค์อรจึงได้สติ... แล้วม่านตาก็เบิกโพลงขึ้นหันขวับไปมองคนที่อุ้มหล่อนมา บัดนี้เขากำลังโน้มใบหน้าลงมาแทบจะแนบชิดกับใบหน้าของหล่อน ลมหายใจรินรดลมหายใจ ‘เขากำลังจะจูบ!”
“อย่านะ!”
หญิงสาวร้องเสียงหลงเบี่ยงหน้าหนีพร้อมทั้งยกมือขึ้นยันอกแกร่งราวกับกำแพงหินนั้นให้ออกห่าง แล้วดิ้นขลุกขลักอย่างทุลักทุเลเพราะร่างแน่งน้อยถูกเขาเลื้อยรัดพันธนาการหนาแน่นจนแทบจะขยับตัวไม่ได้
“หยุดดิ้นเดี่ยวนี้!”
“ไม่หยุด!”
ดวงตาสีมรกตคมปลาบวาวโรจน์ขึ้นราวกับกำลังเกิดโทสะ “ทำไมเจ้าช่างพยศนัก”
“คุณมีสิทธิ์อะไรมาทำบ้าๆ กับฉันแบบนี้” เสียงหวานโวยวายอย่างพรั่นพรึง
มือหนาจับปลายคางมนให้หันมาสบตา “หากข้าไม่มี แล้วใครหน้าไหนมันจะมี”
“ไม่มีใครมีทั้งนั้น ปล่อยฉันนะฉันจะกลับบ้าน”
“นั่นเป็นสิ่งสุดท้ายที่ข้าจะทำ...” รอยยิ้มเฮี้ยมเกรียมสว่างวาบตรงมุมปาก “...เพราะเจ้าเป็นของข้า”
 “ไม่!... นี่มันบ้าชัดๆ” หญิงสาวประท้วง เกร็งร่างขัดขืน “ฉันแค่หลงทางมาเท่านั้น”
 เขาหาสนใจฟังไม่ “เจ้าไม่ได้หลงทางมาหรอก แต่เจ้ามาที่นี่เพื่อเป็นของข้า ข้าโหยหาเจ้าเหลือเกินเมียข้า...”
ฝ่ามือหนาค่อยๆ ประคองมือเรียวบางขึ้นและจูบดังจ๊วบเข้าที่ปลายนิ้วอย่างแผ่วเบาทีละนิ้วๆ ริมฝีปากของเขาเสมือนแหล่งกำเนิดไฟฟ้าแรงสูง เพียงแค่สัมผัสก็เล่นเอาองค์อรชาหนึบไปทั้งร่าง กายสาวร้อนรุ่มราวกับจะโดนหลอมละลายไปเสียบัดนั้น
“ข้าต้องการเจ้า…”
‘มะ...ไม่นะ...’
เสียงร้องนั้นดังอยู่แค่ในใจเมื่อริมฝีปากหยักสวยฉกวูบลงมาปิดสนิทแนบแน่น
ทันทีที่กลีบปากนุ่มโดนครอบครอง องค์อรก็ชาวาบไปทั้งร่าง ปลายลิ้นร้อนๆ คลอเคลียไล้ไปมาบนเรียวปากแผ่วเบาราวกับผีเสื้อโบยบินแต่ให้ความรู้สึกที่ร้อนรุ่มประดุจโดนเปลวไฟลามเลีย ทุกสัมผัสช่างเต็มไปด้วยความหอมหวาน ทะนุถนอมไม่ดิบเถื่อนเหมือนอย่างที่หล่อนคาดไว้ หากแต่เขาก็ร้ายกาจนักขบเม้มริมฝีปากหล่อนทั้งบนทั้งล่างจนมันบวมซ้ำและสุดท้ายก็เชิญชวนจนหล่อนต้องเผยอริมฝีปากให้เขาสอดปลายลิ้นเข้าไปกระหวัดว่ายในโพรงปากแสนหวาน เขาบรรจงจุมพิตด้วยลีลาชิวหาพาฝันตวัดลิ้นนุ่มลุ่นอย่างหยอกเอิน ทำให้ร่างอ้อนแอ้นคล้ายจะล่องลอยขึ้นไปบนห้วงของสรวงสวรรค์...
________________
1 ทัชมาฮาล เป็นสุสานหินอ่อนที่ผู้คนเชื่อว่าเป็นสถาปัตยกรรมแห่งความรักที่สวยที่สุดในโลก สร้างขึ้นโดยสมเด็จพระจักรพรรดิโมกุลผู้มีรักมั่นคงต่อพระมเหสีของพระองค์  ซึ่งต่อมาได้ถูกพิจารณาให้เป็นหนึ่งในเจ็ดสิ่งมหัศจรรย์ของโลกในยุคใหม่ ตั้งอยู่ในสวนริมฝั่งแม่น้ำยมุนา ในเมืองอาครา ประเทศอินเดีย ส่วนที่มีชื่อเสียงที่สุด คือ หลุมศพของพระนางมุมตัซ มาฮาล ซึ่งถูกสร้างด้วยหินอ่อนสีขาว ศิลาแลง ประดับลวดลายเครื่องเพชร พลอย หิน โมราและเครื่องประดับจากมิตรประเทศ ได้รับคำรับรองว่าสร้างขึ้นด้วยสัดส่วนที่วิจิตรและงดงามที่สุด กว้างยาวด้านละ 100 เมตร สูง 60 เมตร มีผู้สร้างและออกแบบร่วม 20,000 คน การก่อสร้างกินเวลานานถึง 22 ปี ทัชมาฮาลมีเนื้อที่ประมาณ 42 เอเคอร์ เป็นที่ตั้งของมัสยิด มีหออาซาน (หอสูงสำหรับร้องแจ้งเวลาทำนมาซ) และมีสิ่งก่อสร้างอื่น ๆ นายช่างที่ออกแบบ ชื่อ อุสตาด ไอซา ถูกประหารชีวิตเพื่อมิให้ไปออกแบบสถาปัตยกรรมใดๆ ที่สวยกว่าได้ ส่วนหัวของทัชมาฮาลมีลักษณะโดมที่เรียกว่าโอเนียนโดม
2 เมมฟิส เป็นตัวละครเอกในการ์ตูนอิงประวัติศาสตร์ของอียิปต์โบราณเรื่องคำสาปฟาโรห์ วาดโดย จิเอโกะ โฮโซคาวะ เมมฟิสเป็นฟาโรห์หนุ่มรูปงามแห่งอาณาจักรอียิปต์โบราณเมื่อ 3 พันปีก่อน มีผมยาวตรง สีดำ นิสัยใจร้อน ขี้โมโห เหี้ยมโหด กล้าหาญ น่าเกรงขาม
 
 
 
 
 


Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
ยั่วรักบัลลังก์ทราย ตอนที่ 1 : บทที่ 1 ฝันรักอสูรทะเลทราย (30%) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 1185 , โพส : 7 , Rating : 18 / 4 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1

#7 : ความคิดเห็นที่ 144
พึ่งเข้ามาค่ะ ติดลตามๆ
Name : Dididao [ IP : 27.55.13.163 ]
Email / Msn: -
วันที่: 15 ตุลาคม 2555 / 13:07

#6 : ความคิดเห็นที่ 23
น่าสนุกค่ะ

PS.  I just hope that you´ll stay in my heart continuously for a longer time.  ฝากนิยายเรื่องแรกหน่อยนะคะ Love and Hate จะยังไงก็รักเธอ เป็นกำลังใจให้นะค่ะ
Name : °My_Dear°< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ °My_Dear° [ IP : 217.94.119.32 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 สิงหาคม 2555 / 00:48


#5 : ความคิดเห็นที่ 17
น่าสนุกแฮะ
PS.  เมื่อคุณทำดีกับใคร คุณก็เกลียดเขาไม่ลง
Name : มอร์กาน่า< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ มอร์กาน่า [ IP : 223.205.33.98 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 4 สิงหาคม 2555 / 20:51

#4 : ความคิดเห็นที่ 4
น่าติดตามจัง
Name : กอบ [ IP : 61.90.10.190 ]
Email / Msn: -
วันที่: 27 มิถุนายน 2555 / 15:40

#3 : ความคิดเห็นที่ 3
มารออ่านค่าาาพี่นานา
PS.   เป็นกำลังใจให้นะค่ะ สู้ๆๆๆ
Name : นัควัต< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ นัควัต [ IP : 110.49.250.211 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 27 มิถุนายน 2555 / 06:58

#2 : ความคิดเห็นที่ 2
ติดตาม
Name : k.li< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ k.li [ IP : 183.89.66.127 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 26 มิถุนายน 2555 / 19:35

#1 : ความคิดเห็นที่ 1
มาเป็นคนแรกเลยค่ะ น่าสนุกจังเลย ติดตามอยู่นะค่ะ
Name : น้ำฝน [ IP : 111.84.0.248 ]
Email / Msn: giant_daizuki(แอท)hotmail.com
วันที่: 26 มิถุนายน 2555 / 12:58

หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

"หนังสือสดใหม่ ประจำเดือน พฤศจิกายน 2557"

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android