สวัสดีผู้เยี่ยมชม [ เข้าระบบ | สมัครสมาชิก ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

นางบำเรอแสนเสน่หา [สนพ. แสนรัก ตีพิมพ์]

ตอนที่ 28 : บทที่ 10 ราชสีห์หวงกระต่าย (30%)


     อัพเดท 11 เม.ย. 55
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/รักหวานแหวว
Tags: นางบำเรอแสนเสน่หา, เทียนธีรา
ผู้แต่ง : เทียนธีรา ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ เทียนธีรา
My.iD: http://my.dek-d.com/nana0409
< Review/Vote > Rating : 100% [ 7 mem(s) ]
This month views : 199 Overall : 35,282
449 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 85 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
นางบำเรอแสนเสน่หา [สนพ. แสนรัก ตีพิมพ์] ตอนที่ 28 : บทที่ 10 ราชสีห์หวงกระต่าย (30%) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 1228 , โพส : 3 , Rating : 40 / 8 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


 
บทที่ 10 ราชสีห์หวงกระต่าย (30%)
เช้านี้รามิลตื่นมาด้วยอารมณ์ที่สุดชื่นแจ่มใสเป็นพิเศษ ทั้งๆ ที่กว่าจะหลับลงในค่ำคืนที่ผ่านมาก็ทรมานซะแทบแย่ คาสโนวาหนุ่มนักรักเช่นเขาไม่เคยต้องทดทนอดกลั้นกับความรู้สึกแบบนี้มาก่อนไม่ว่ากับผู้หญิงทุกคนไหน แต่กับหล่อนเขารู้สึกอยากทะนุถนอม กลัวดอกไม้ช่อสวยที่กำลังผลิแย้มส่งกลิ่นหอมหวานสะอาดบริสุทธิ์ไม่ให้บอบช้ำเสียก่อน เขาอยากชื่นชมดอกไม้งามช่อนี้ให้นานที่สุดและอย่าหวังว่าแมลงตัวใดจะได้ดมดอมเพราะเขาจะทำหน้าที่เป็นราชสีห์คอยขย้ำพวกมันให้เรียบ! แต่ถึงกระนั้นความเร่าร้อนอย่างเป็นธรรมชาติที่ซ่อนอยู่ภายใต้ท่าทีที่เรียบเฉยก็ทำเอาเขาเกือบตบะแตกอยู่บ่อยครั้ง
ร่างสูงสง่ามายืนรออยู่ที่หน้าประตูห้องเพื่อรอรับหล่อนออกไปกองถ่ายด้วยกัน วันนี้เป็นวันสุดท้ายสำหรับฉากที่ริมทะเลพรุ่งนี้ก็ต้องกลับไปถ่ายที่กรุงเทพกันต่อ ทันทีที่ประตูห้องของหล่อนเปิดออกมาดวงตาสองคู่ก็สบประสานกัน จุดสีแดงแต่งแต้มบนพวงแก้มใสทันเมื่อสายตาแพรวพราวระยิบระยับคู่นั้นส่งประกายสื่อความหมายราวกับกำลังฉายซ้ำภาพเหตุการณ์อันวาบหวามเมื่อคืนนี้อย่างแจ่มชัดจนหญิงสาวต้องหลบเปลือกตาลงอย่างเขินอาย หากแต่รามิลกลับรู้สึกว่ากิริยานั้นช่างน่ารักน่าจูบและเร้าอารมณ์เหลือเกิน
“เมื่อคืนหลับสบายไหม” ใบหน้าคมก้มลงมากระซิบถามใกล้จนริมฝีปากเกือบจะชิดกัน
ใบหน้าสวยหวานเบี่ยงหนีก่อนจะตอบเสียงผาดแผ่ว “ก็ดีค่ะ”
“แต่ผมสินอนไม่หลับเลย”
“ทำไมล่ะคะ” หล่อนช้อนตาขึ้นมองอย่างสงสัย
“...‘มันค้าง’...”
เสียงทุ้มตอบสั้นๆ ได้ใจความแต่ทำเอาคนฟังหน้าม้าน อ้าปากหวอ หน้าแดง ปากแดง
“บ้า” หล่อนพึมพำเบาๆ แล้วเดินนำหน้าไปที่ลิฟต์ก่อน
“หึๆๆ” ชายหนุ่มหัวเราะอย่างถูกใจพลางเร่งฝีเท้าเดินตามไปจนทัน
ทั้งสองไปถึงกองถ่ายในตอนสาย เมื่อไปถึงรามิลก็ถูกเรียกให้ไปแต่งตัวแต่งหน้า
“อยู่คนเดียวไปก่อนนะ” เขาหันมาบอกก่อนจะไป
หญิงสาวพยักหน้า “ค่ะ”
จากนั้นปริญชยาก็นั่งมองรามิลและนักแสดงคนอื่นๆ ถ่ายละครอย่างเพลินๆ แต่ละฉากหล่อนจะรู้ดีว่ารายละเอียดและอารมณ์ตัวละครจะเป็นอย่างไรเพราะเป็นผู้ประพันธ์ปั้นแต่งตัวละครเหล่านั้นด้วยมือของหล่อนเอง ผ่านการตีความจากผู้เขียนบทโทรทัศน์ จากนั้นก็เป็นหน้าที่ของผู้กำกับที่ต้องสื่อสารกับนักแสดงให้เข้าถึงอารมณ์นั้นๆ และสื่อสารไปยังคนดูให้ได้...
“ละครเรื่องนี้ท่าทางเรตติ้งนะสูงนะ”
“ใช่สิ ได้นักแสดงแม่เหล็กอย่างคุณโรมกับคุณฟ้ามาแสดงนำด้วย”
“คนเขียนก็เก่งเนอะ ไม่รู้คิดได้ยังไงแต่ละตอน ขนาดเรายังอยากเห็นเวลาออกฉายเป็นละครเลย”
“ฉันได้ยินคุณศรีประไพคุยกับผู้กำกับว่าเป็นนักเขียนหน้าใหม่นะ”
ปริญชยาได้ยินคนในกองละครสนทนากันเกี่ยวกับละครเรื่องนี้ก็อดยิ้มแก้มปริไม่ได้ มีเพียงสองคนในกองละครนี้ที่ร้าหล่อนเป็นเจ้าของบทประพันธ์ก็คือศรีประไพและรามิลซึ่งหล่อนก็ได้ขอร้องทั้งสองคนไม่ให้เปิดเผยเรื่องนี้ให้ใครรู้
“นั่งยิ้มน้อยยิ้มใหญ่อะไรอยู่คนเดียวครับที่รัก หรือว่ากำลังคิดถึงผม” รามิลเอ่ยถามเมื่อเดินกลับมาจากเข้าฉากในช่วงที่เป็นคิวถ่ายของตัวละครอื่น
“หลงตัวเองซะไม่มี” หญิงสาวบุ้ยปากใส่อย่างหมั่นไส้
“อ้าวแล้วยิ้มอะไร หรือว่ากำลังคิดถึงไอ้หน้าแหลมเมื่อคืนนี้” ใบหน้าหล่อคมเริ่มบึ้งตึง
“พูดบ่อยจังเลยนะคะ เดี๋ยวก็คิดถึงจริงๆ ซะหรอก”
เขายื่นหน้าเข้ามาพูดใกล้ๆ พอได้ยินกันสองคน “ก็ลองสิ... รับรองคราวนี้ผมไม่ปล่อยคุณลอยนวลเหมือนเมื่อคืนแน่”
“อย่าทำอะไรรุ่มร่ามสิคะเดี๋ยวคนอื่นก็เข้าใจผิดกันหมดหรอก” หล่อนท้วงเบาๆ
“เข้าใจผิดว่าอะไร
“ก็...” หล่อนกลับพูดไม่ออก
“ครับ?” เสียงทุ้มถามซ้ำ คิ้วเข้มเลิกขึ้นเป็นเชิงล้อเลียน
“อย่ามาแกล้งตีหน้าไม่รู้ไม่ชี้นะคะ คนเจ้าเล่ห์อย่างคุณมีหรือจะไม่รู้” ปริญชยาค้อนใส่
ชายหนุ่มยิ้มกวนๆ “รู้ก็ได้ แล้วจะอายทำไมล่ะครับ ก็เรารักกัน”
“โมเม”
“หรือคุณจะปฏิเสธว่าไม่ได้รักผม” เสียงทุ้มเอ่ยถาม แววตาแสนเสน่ห์จ้องมองอย่างหวานซึ้ง
ทางด้านการถ่ายทำเป็นฉากที่พิมอัมพรกำลังถูกขอความรักจากพระรองอยู่ เมื่อกล้องพร้อมแสงพร้อมผู้กำกับก็สั่งเทค... ถ่ายไปได้ไม่ถึงห้านาทีผู้กำกับก็สั่งคัท...
“เป็นอะไรไปน่ะฟ้า วันนี้ดูไม่มีสมาธิเลย”
“ขอโทษค่ะพี่”
พิมอัมพรกล่าวขอโทษผู้กำกับ จะให้หล่อนมีสมาธิได้อย่างไรในเมื่อภาพบาดตาบาดใจระหว่างรามิลกับผู้จัดการส่วนตัวมันตามรบกวนหล่อน หล่อนไม่รู้ว่าทั้งสองคนกำลังคุยอะไรกันอยู่แต่สายตาที่ทั้งคู่มองกันทำให้พิมอัมพรแน่ใจว่าผู้หญิงที่รามิลส่งข้อความหาอยู่บ่อยๆ ก็คือปริญชยานี่เอง เมื่อคิดเช่นนั้นหล่อนจึงคิดว่าควรจะต้องลงมือบางอย่างได้แล้วไม่เช่นนั้นรามิลอาจจะเรียบร้อยโรงเรียนจีนไปกับผู้หญิงคนนั้นแน่ๆ
“พี่คะ ถ่ายฉากของพี่โรมไปก่อนได้ไหมคะ ฟ้าขอพักทำสมาธิแป๊บนึง”
“โอเคๆ” ผู้กำกับยินยอมเพราะไม่อยากเสียเวลา
หลังจากนั้นรามิลก็ถูกเรียกให้เข้าฉาก พิมอัมพรแอบลอบยิ้มเล็กน้อยอย่างพออกพอใจก่อนจะเดินตรงมาหาปริญยาทันที หล่อนยกมือขึ้นกอดอกเหยียดปากใส่แล้วพูดขึ้นลอยๆ
“ที่แท้ก็เป็นของเล่นชิ้นใหม่ของพี่โรมนี่เอง”
ปริญชยาเงยหน้าขึ้นมองคนพูดอย่างไม่เข้าใจ “คุณพูดกับฉันเหรอคะ”
“แล้วจะมีใครอีกล่ะ” พิมอัมพรเหยียดปากดูถูก
“ที่คุณเมื่อกี้หมายความว่ายังไงคะ”
“แล้วเธอไม่ใช่ของเล่นชิ้นใหม่ของพี่โรมหรอกเหรอ”
พิมอัมพรสวมบทนางร้ายพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนหวานแต่เชือดเฉือนร้ายลึก จนปริญชยาแทบจะทนไม่ไหว หญิงสาวสูดลมหายใจเข้าลึกๆ อย่างระงับอารมณ์
“ฉันไม่จำเป็นต้องตอบคุณมั้งคะ สถานะระหว่างเขากับดิฉันเป็นเรื่องของเราสองคน ไม่จำเป็นต้องสาธยายให้ใครรู้ ผิดกับคนบางคนที่อยากจะมาเป็นของเล่นหากแต่เขาก็ยังไม่แล”
เสียงหวานตอบเรียบๆ แต่ทำเอานางเอกสาวแทบจะเต้นเร่าๆ ปากสั่นตัวสั่นด้วยความโกรธจัด แววตาที่มองปริญชยานั้นเกรี้ยวกราดราวกับจะลุกเป็นไฟ จนสาวสวยหน้าหวานคล้ายกลายร่างเป็นปีศาจร้าย
“เธออย่านึกนะว่าพี่โรมจะเก็บเธอไว้นาน ฉันจะบอกให้เอาบุญนะ อย่างมากอย่างเธอก็เป็นได้แค่ ‘นางบำเรอ’ ดูสารรูปตัวเองหน่อยสิ ฉันว่าพี่โรมคงไม่โง่ที่จะยกย่องผู้หญิงอย่างเธอออกหน้าออกตาหรอกนะ คิดดูสิเธอมีอะไรเหมาะสมกับพี่โรมบ้าง”
“ขอบคุณนะคะที่บอก เอาเป็นว่าขอให้มันเป็นเรื่องส่วนตัวของดิฉันดีกว่านะคะ” หล่อนตอบโต้
“อีกไม่นานพี่โรมก็คงเขี่ยเธอลงขยะ”
นางเอกสาวพูดสำทับก่อนจะปั้นหน้ายิ้มเมื่อเห็นรามิลเดินมา
“คุยอะไรกับอยู่เหรอครับ” ชายหนุ่มเอ่ยถาม
“อ๋อ... พอดีฟ้าแวะมาทักทายคุณแป้งน่ะค่ะ เห็นนั่งอยู่คนเดียวกลัวจะเหงา” พิมอัมพรตอบพลางยิ้มหวานอย่างโปรยเสน่ห์
“ขอบคุณนะครับ”
“ขอบคุณทำไมคะพี่โรม ผู้จัดการส่วนตัวของพี่โรมคุยสนุกออกค่ะ” หล่อนพูดพลางปรายสายตาจิกมาทางปริญชยาที่นั่งเฉยเมยด้วยความหดหู่อยู่ลึกๆ “งั้นฟ้าไปเตรียมตัวก่อนนะคะ ฉากต่อไปเราต้องเข้าฉากด้วยกันใช่ไหมคะ”
“ครับ”
พูดจบพิมอัมพรก็เดินไปด้วยความพอใจแกมสะใจ เมื่อเห็นปริญชยาทำท่าซึมๆ ถึงอย่างไรหล่อนก็ยังไม่แกร่งพอที่จะต้านทานเปลวเพลิงอันร้อนระอุจากไฟริษยาได้
 
แหมๆ นางร้ายเริ่มแผลงฤทธิ์ ยกนี้ยกให้น้องแป้งชนะเลิศศศศศศ อิอิ
ใครชอบ ใครเชอร์ กด COOL เป็นกำลังใจให้บ้างนะคะ
รักค่ะ
เทียนธีรา/ฟ้าอรุโณทัย


Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
นางบำเรอแสนเสน่หา [สนพ. แสนรัก ตีพิมพ์] ตอนที่ 28 : บทที่ 10 ราชสีห์หวงกระต่าย (30%) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 1228 , โพส : 3 , Rating : 40 / 8 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1

#3 : ความคิดเห็นที่ 100
ที่คุณเมื่อกี้หมายความว่ายังไง = ตกคำว่าพูด ไปรึป่าวค่ะพี่นานา

ป.ล ยัยฟ้านี่ร้ายจริงๆๆเชียว
PS.   เป็นกำลังใจให้นะค่ะ สู้ๆๆๆ
Name : นัควัต< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ นัควัต [ IP : 110.49.240.27 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 เมษายน 2555 / 19:07

#2 : ความคิดเห็นที่ 99
นางมารเล่นซะแป้งของเราซึมเลย

PS.  จงยิ้มเมื่อคนที่เรารักยิ้ม และจงยิ้มเมื่อคนที่เรารักร้องไห้ ไม่ใช่ยิ้มอย่างสะใจ แต่เป็นการยิ้มให้อย่างอ่อนโยน เพราะรอยยิ้มของเราจะเป็นกำลังใจให้คนที่เรารักยืนหยัดต่อไปได้ (อ่ามมาจากนิยายจำไม่ได้เรื่อง
Name : touyung< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ touyung [ IP : 101.108.144.122 ]
Email / Msn: yung_ying_wp(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 เมษายน 2555 / 17:18


#1 : ความคิดเห็นที่ 98
รอต่อค่ะ
Name : (รัต)< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ (รัต) [ IP : 125.25.197.77 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 เมษายน 2555 / 11:15

หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

"ถ้าคุณคิดว่าภารโรงประจำ โรงเรียนเป็นแค่คนทำความสะอาด คุณคิดผิด เพราะภารโรงที่ชื่อแจ็ค สมิธ เป็นมากกว่านั้น"

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android