สวัสดีผู้เยี่ยมชม [ เข้าระบบ | สมัครสมาชิก ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

JEWEL WARS ตำนานอัญมณีผู้สร้างที่สาบสูญ

ตอนที่ 3 : บทที่ 2 ร้านศาสตร์อาวุธแห่งทาธิส [RW] [100/100]


     อัพเดท 1 พ.ค. 56
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/แฟนตาซี
Tags: แฟนตาซี, โรงเรียน, ความลับ, อัญมณี, สมบัติ, นิสัยต่างขั้ว , สนุก , ผจญภัย , 4ทวีป , ปีศาจ , เอลฟ์ , มนุษย์ , นิยาย , เวทมนตร์
ผู้แต่ง : เจ้าหญิงเกล็ดน้ำแข็ง ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ เจ้าหญิงเกล็ดน้ำแข็ง
My.iD: http://my.dek-d.com/n-fly
< Review/Vote > Rating : 92% [ 42 mem(s) ]
This month views : 790 Overall : 146,742
3,809 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 1664 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
JEWEL WARS ตำนานอัญมณีผู้สร้างที่สาบสูญ ตอนที่ 3 : บทที่ 2 ร้านศาสตร์อาวุธแห่งทาธิส [RW] [100/100] , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 7177 , โพส : 50 , Rating : 101 / 22 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด



เจ้าหญิงเกล็ดน้ำแข็งรายงานตัวจ้า
เน็ตที่บ้านซ่อมเสร็จแล้ว นั้นคือข่าวดี
แต่ข่าวร้ายคือไรเตอร์ชักเห็นแววแต่งนิยายไม่ทันTT
แต่ก็ต้องพยายามให้ทันละนะ



บทที่ 2

ร้านศาสตร์อาวุธแห่งทาธิส

 

 

 

หลังจากที่พวกเธอออกเดินทางจากบ้าน สู่ประเทศ ฟาไรส ดินแดนแห่งศูนย์กลางอันยิ่งใหญ่ ก็ใช้เวลาไปเกือบ 5 วัน นี่ดีนะที่พวกเธอใช้ม้า ไม่ได้เดินเท้า มิฉะนั้นอีก 10 วัน ยังไม่รู้จะถึงรึเปล่าเลย และเบื้องหน้าของพวกเธอบัดนี้ ก็คือถนนสายใหญ่ที่ทอดตัวสู่เมืองหลวงอันเป็นจุดหมายของการเดินทางในครั้งนี้

 “ โห! อะไรมันจะแยะขนาดนี้ ” น้ำเสียงใสอุทานอย่างตื่นเต้นปนอารมณ์แบบไม่อยากจะเชื่อ เมื่อภาพตรงหน้าปรากฏแก่สายตา

สิ่งที่ทำให้ แอริณ ร้องอย่างตื่นเต้นไม่ใช่อะไรเลย มันเพียงแค่ผู้คนจำนวนมากมายชนิดที่เธอไม่คิดไม่ฝันว่าจะได้เห็นก็เท่านั้น

“ พึ่งเคยเห็นคนเยอะขนาดนี้ครั้งแรกนะเนี้ย ” แต่กระนั้นแม้แต่ โซเฟีย ก็ยังอดตื่นเต้นไม่ได้กับจำนวนผู้คน และความคึกคักแบบที่เธอไม่เคยพบ

ก็จะไม่ให้หญิงสาวทั้งสองตื่นเต้นได้อย่างไร เพราะทั้งผู้คนมากหน้าหลายตา ความคึกคัก ความวุ่นวายและสีสันต่างๆเหล่านี้ เป็นสิ่งที่พวกเธอไม่สามารถพบเห็นได้ในหมู่บ้านแถวชานแดนอย่างแน่นอน นอกจากนั้นตามสองข้างถนนยังเต็มไปด้วยพ่อค้าแม่ค้าจำนวนมาก ที่ตั้งแผงของแปลกๆจากดินแดนทิศต่างๆที่พวกเธอไม่เคยเห็นอีกจำนวนมาก แถมยังแข่งกันตะโกนโปรโมทเรียกความสนใจจากลูกค้าอย่างเอาเป็นเอาตาย

“ โซเฟีย ดูประตูเมืองสิ! ” แอริณ ร้องขึ้นอย่างตื่นเต้นอีกครั้ง ยามควบม้าเข้าใกล้ประตูเมือง

“ สวยจังเลย ” โซเฟีย พึมพำออกมาอย่างอดไม่ได้

ประตูหินบานใหญ่เปิดอ้ารับผู้คนจากทุกทิศทุกดินแดน ลวดลายวิจิตรงดงามอ่อนช้อย ลงทับด้วยสีสันที่แตกต่างแต่ลงตัว ประดับแซมด้วยแร่และอัญมณีต่างๆมากราคา

“ เธอจะว่าไหม ถ้าฉันอยากจะขอจิ๊กพลอยซักเมล็ด ” แอริณ แอบยื่นหน้าเข้ามากระซิบข้างหูเพื่อนสาวเบาๆ ขณะควบม้าเข้าใกล้ประตูเมือง

“ จิ๊กนะได้ แต่ก็เตรียมใจไปนอนในคุกด้วยแล้วกัน ” โซเฟีย ตอบแบบดักคอ พลางถอดหายใจอย่างปลงๆกับความคิดอันสุดจะทนของเพื่อนสาว...เดี๋ยวก็โดนเด้งออกจากเมืองตั้งแต่ยังไม่ทันได้เข้าเมืองหรอ

“ เชอะ ” ฝ่าย แอริณ เห็นเพื่อนสาวไม่รับมุข ใบหน้างามก็บูดลงทันตา

“ อืม แต่ก็ดีนะ ถ้าเธอคิดจะขโมยอย่าลืมบอกฉันด้วยละ ” อาจารย์ที่ควบม้าตามมา เปล่งเบาๆ

“ อาจารย์จะเอาด้วยหรือ ” แอริณ หันไปหาผู้ร่วมขบวนการด้วยดวงตาเปล่งประกายในทันที

“ เปล่า ถ้าเธอขโมยจริงๆ ฉันจะได้จับเธอทัน จะได้เอาเธอไปขึ้นรางวัลนำจับ ถึงจะได้เงินไม่มากแต่ก็คุ้ม ” เธเรียส พูดอย่างมาดมั่น ซึ่งยิ่งทำให้ แอริณ ดูหน้าบูดบึ้งขึ้นไปอีก

ไม่นานทั้งสามก็ควบม้าผ่านประตูเมืองมาได้สำเร็จ โดยไม่มีปฏิบัติการชั่วร้ายใดๆเกิดขึ้น เพราะเจ้าคนคิดจะก่อนเรื่องอยู่ในสภาพหน้าบูดบึ้งอย่างหมดอารมณ์ ภายในเมืองถนนเส้นใหญ่ทอดยาว และมีซอกซอยย่อยๆแตกออกไปอีกมากมาย บ้านเรือนหลังเล็กหลังใหญ่สำหรับอาศัยถูกจัดไว้อย่างเป็นระเบียบบริเวณซีกขวาของเมือง ในขณะที่ซีกซ้ายของเมืองนั้นเปิดมีไว้ให้เหล่าโรงแรง โรงเตี๊ยม และที่พักต่างๆที่เปิดให้สำหรับนักเดินทางเช่าพัก ส่วนในจัตุรัสกลางเมืองนั้นก็เปิดเป็นตลาดขนาดใหญ่ แต่ ณ เวลานี้พ่อค้าแม่ค้าจากทุกสารทิศตั้งแผงขายของอยู่ทั่วเมืองชนิดไม่สนอาณาเขต จนแถบจะเรียกได้ว่าทั้งเมืองกลายเป็นตลาดที่ใหญ่ที่สุดในทวีปไปแล้ว

และสิ่งสำคัญอันเป็นจุดเด่นของเมืองที่ขาดไปไม่ได้ ก็คือปราสาทขนาดใหญ่ที่ตั้งตระหง่านอยู่ตอนบนสุดของเมือง มันเหมือนกับปราสาทที่พวกเธอเคยเห็นในหนังสือพิมพ์ แต่นั้นไม่ใช่ที่อยู่ของราชา ราชินี หรือผู้ยิ่งใหญ่องค์ใดทั้งนั้น แต่ที่นั้นคือ โรงเรียน คิงโซร่า โรงเรียนในฝันของเด็กๆทั่วทั้งมหาทวีป เดโพราส!

“ ว้าว! โซเฟีย ดูพวกนั้นสิสวยจังเลย ” แอริณ เปลี่ยนอารมณ์อย่างรวดเร็วทันทีที่เข้าเมือง สายตาของเธอกวาดมองไปตามแผงขายของต่างๆอย่างสนอกสนใจ พลางชี้นู้นชี้นี่ให้ โซเฟีย ดูราวกับเด็กๆ ส่วนโซเฟีย ก็ทำอะไรไม่ได้นอกจากมองลูกสาว(จำเป็น)ด้วยความอ่อนใจ

 “ ทำเป็นบ้านนอกเข้ากรุง ” เธเรียส พูดลอยๆ ทำให้ แอริณ หันขวับกลับมามองหน้าอาจารย์หนุ่มทันที เธเรียส เมื่อเห็นว่าลูกศิษย์ตัวดีหันมาสนใจแล้ว ก็รีบพูดต่อทันที เพราะกลัวจะหันกลับไปสนใจสิ่งแปลกใหม่รอบๆตัวจนไม่ฟังเขาอีก “ ตอนนี้ไม่ใช่เวลามาตื่นตาตื่นใจ ถ้าเธอไม่รีบหาที่พักรับรองคืนนี้ได้นอนข้างถนนแน่ ”

คำพูดของ เธเรียส ทำให้ แอริณ คิดได้ พลางกวาดมองผู้คนจำนวนมาที่ยั้วเยี้ยเต็มไปหมด ก่อนจะกลืนน้ำลายแบบฝืดๆ เมื่อนึกสภาพตนต้องไปแย่งชิงห้องพักกับคนจำนวนมากมายเหล่านี้ ซึ่งแน่นอนว่ายังไม่รวมเหล่าพาหนะอย่างม้าที่พวกเธอต้องไปหาที่ฝากอีกต่างหาก

 

 











 

“ โชคดีชะมัดเลย ” ร่างบางปาดเหงื่อ พลางโยนกระเป๋าสัมภาระต่างๆลงบนพื้นไม้เก่าๆ

ที่พักต่างๆเต็มดังคาด แถมพวกเธอยังได้รู้มาอีกว่าบางที่ถูกจองล่วงหน้าจนเต็มมาตั้งแต่เดือนที่แล้วเสียด้วยซ้ำ นั้นทำให้กว่าพวกเธอจะหาที่พักได้ก็แทบแย่ แถมที่หาได้ก็ชนิดแบบสุดๆ ที่ๆพวกเธอพักนั้นเป็นโรงแรมเก่าๆที่มีเพียงไม่กี่ห้อง แถมยังอยู่ในซอกเล็กๆที่แถบจะไม่มีคนเดินผ่านด้วยซ้ำ นี่ถ้าอาจารย์ของเธอไม่พาหลงเข้ามามากซอกนี้ พวกเธอก็คงไม่มีวันหามันเจอแน่ๆ 

แต่ก็ถือว่าโชคดีแล้ว แล้วที่โชคดีอีกอย่างคือโรงแรมแห่งนี้เหลือเพียง 2 ห้องสุดท้ายพอดี แม้จะโชคร้ายที่ห้องทั้งสองห้องเป็นแบบเตียงเดียวก็เถอะ ทำให้พวกเธอสองที่ต้องอยู่ห้องเดียวกัน เพราะต้องยกอีกห้องให้อาจารย์ เลยค่อนข้างเสียเปรียบ แต่มันก็ดีกว่าไม่มีที่พักละนะ แถมยังโชคดีที่โรมแรมนี้มีคอกม้าเล็กๆโทรมๆพอให้ม้าพวกเธออยู่ได้ด้วย ปัญหาเรื่องที่พักทั้งของคนและสัตว์จึงจบไป แม้ว่าพวกเธอจะต้องจ่ายเงินในส่วนนี้เพิ่มด้วยก็ตามที

“ คืนนี้คงต้องนอนเบียดกันหน่อยแล้วมั้ง ” โซเฟีย ที่เดินตามเข้ามาให้ห้อง มองสภาพห้องเล็กน้อย แต่ก็ไม่ได้คิดอะไรมาก แม้จะโทรมไป(ไม่)น้อย แต่ก็ไม่ได้คับแคบอะไรมากมายนัก เมื่อเห็นว่าไม่มีปัญหาอะไร หญิงสาวก็ลงมือจัดกระเป๋า

“ สบายจัง ” ส่วน แอริณ หลังจากโยนกระเป๋าเสร็จ เจ้าตัวก็ไม่สนอะไรอีกแล้ว ร่างบางทิ้งตัวลงนอนกลิ้งบนเตียงไม่เล็กไม่ใหญ่อย่างสบายใจ เมื่อพ้นช่วงที่ต้องเดิน(ควบม้า)หาที่พักอันยากลำบาก “ นี้ๆ โซเฟีย แล้วคืนนี้เราจะนอนกันยังไงละ เธอจะให้นอนเบียดกันบนเตียงจริงๆหรือ ” แอริณ ถาม

“ นั้นสิ เตียงแค่นี้นอนสองคนคงเบียดกันแย่เลย ” โซเฟีย มองขนาดเตียง แม้ไม่เล็กมาก แต่ก็ไม่ใหญ่พอจะนอนสองคนได้ “ งั้นอีกคนปูนอนบนพื้นก็แล้วกัน เดี๋ยวฉันลองไปขอผ้าปูจากโรงแรมมาปูเพิ่มก็แล้วกัน ”

“ ฉันขอนอนบนเตียง! ” แอริณ ร้องขอแบบไม่มีความเกรงใจเพื่อนสาวเลยซักนิด

“ แล้วแต่ก็แล้วกัน ” โซเฟีย ตอบอย่างไม่ได้ใส่ใจ เธอก็พอจะเดาได้อยู่แล้วแหละว่าผลมันจะออกมาแนวไหน

“ เย้! คุณแม่ใจดีที่สุดเลย ” แอริณ ร้องไชโย แถมยังเปลี่ยนสรรพนามเรียกเพื่อนสาวให้สมกับบทบาทอีกด้วย แต่ดูเหมือน โซเฟีย จะไม่ต้องการเลยซักนิด

“ ฉันไปเป็นแม่เธอตั้งแต่ตอนไหนฮะ!

 

 











 

เช้าวันต่อมา โซเฟียตื่นขึ้นมาพร้อมกับความวุ่นวายในห้องเล็กน้อย เมื่อหญิงสาวจอมขี้เซาคนเดิมไม่ยอมตื่น จนเจ้าของเรือนผมสีเขียวอมฟ้า ต้องสวมบทเป็นคุณแม่ปลูกลูกขี้เซาอีกครั้ง แต่มันก็อาจจะไม่ค่อยเหมือนกับแม่ลูกนัก เพราะพนันได้ว่าไม่มีคุณแม่คนไหนปลูกลูกสาวโดยการถีบตกเตียงแน่ๆ!

หลังจากที่ทั้งคู่อาบน้ำแต่งตัวเสร็จเพื่อเตรียมลงไปกินข้าวเช้า พวกเธอก็เห็นโน้ตแผ่นเล็กๆจากอาจารย์ที่สอดไว้ใต้ประตู เพื่อให้พวกเธอไปหาซื้อของบางอย่างที่จำเป็นต่อการเข้ารับการทดสอบ ในขณะที่ แอริณ กับ โซเฟีย รู้ทันทีว่าป่านนี้อาจารย์ของพวกเธอก็คงหายตัวไปอีกแล้วแหงมๆ แต่ทั้งคู่ก็มิได้สนใจเลยซักนิด ว่าอาจารย์ของตนจะเป็นตายร้ายดีที่ไหน

หญิงสาวทั้งสองต้องออกมาหาอาหารเช้าด้านนอก เพราะโรงแรมโทรมๆแบบนี้ไม่มีอาหารเช้าให้กินแน่นอน ทำให้หญิงสาวทั้งสองได้ออกมาเตร็ดเตร่ในเมืองตั้งแต่เช้า แถมยังต้องเจอกับพวกขี้หลีเข้ามาทักหลายต่อหลายครั้งอีก โดยไม่ต้องสงสัยเลยว่าเหตุมาจากใบหน้าที่สวยเกินมนุษย์ ชนิดที่ว่าแค่พวกเธอเดินผ่านก็แทบจะต้องเหลียวหลังหันมามองตามกันเป็นแถบ พวกเธอทั้งสองเลือกที่จะกินร้านอาหารเล็กๆถูกๆไม่ใกล้ไม่ไกลจากที่พักนัก ผ่านไปพักหนึ่งทั้งคู่ก็ทำภารกิจยามเช้าเสร็จสิ้น และได้เวลาทำภารกิจที่มอบหมายต่อ

“ อาจารย์ให้พวกเราหาซื้อ อาวุธ งั้นหรือ ” แอริณ ชะโงกดูโน้ตแผ่นเล็กๆในมือ โซเฟีย

“ ใช่จ๊ะ ” โซเฟีย ตอบ

“ แล้วเราจะเอามันไปทำอะไรละ? ” แอริณ แสดงสีหน้าสงสัยเล็กน้อย ขณะเดินไปตามถนนหาร้านอาวุธดีๆซักร้าน

“ ก็อีกไม่กี่วันพวกเราก็ต้องเข้ารับการทดสอบใช่ไหมละ เห็นว่าการเข้าโรงเรียนคิงโซร่านั้นมีข้อสอบที่ไม่ตายตัวและไม่แน่นอน เปลี่ยนไปทุกๆปี ถ้าเกิดปีนี้เขาให้ลองต่อสู้ขึ้นมา ถ้าเธอไม่มีอาวุธ เธอจะเอาอะไรไปสู้กับเขาละ ” โซเฟีย พูด

“ อืม ก็จริง ” แอริณ พยักหน้า พลางสรุป “ เพราะฉะนั้นวันนี้พวกเราก็มีเป้าหมายในการเดินหาซื้ออาวุธสินะ ”

“ ใช่ แล้ววันนี้พวกเราก็จะเดินสำรวจเมืองไปด้วยเลย เพราะถ้าเราสอบผ่าน พวกเราคงจะต้องอยู่ที่นี้ไปอีกนาน ” โซเฟีย พูด และนั้นก็ทำให้ แอริณ เริ่มนึกสนุก

“ งั้นไปสำรวจเมืองกันเลย! ” แอริณ ตะโกน

“ อย่าลืมซื้ออาวุธด้วยละ ” โซเฟีย พูดเสริม เพื่อกันไม่ให้เพื่อนลืมจุดประสงค์หลัก

 











 

 

กริ๊งๆ เสียงกระดิ่งที่ติดอยู่ที่ประตูร้านดังขึ้น เมื่อประตูถูกผลักออก

“ ไม่ไหว ราคาขูดเลือดขูดเนื้อชัดๆ ” แอริณ บ่นพึมพำอย่างเซ็งๆ เมื่อเดินพ้นออกมาจากร้านขายอาวุธร้านใหญ่ที่มุมถนน

“ อืม ลองไปร้านอื่นกันเถอะ ” โซเฟีย ตอบอย่างเห็นด้วย พลางพูดเสนอให้ไปร้านอื่นต่อ

นี้พวกเธอเดินออกจากร้านขายอาวุธโดยไม่มีอะไรติดมือมาเป็นร้านที่ 5 แล้ว เพราะอะไรนะหรือ ไม่ใช่อาวุธของร้านนั้นไม่ดีหรืออะไรหรอกนะ แค่ไอ้อาวุธแต่ละอย่างแต่ละอันเนี้ยมันราคาเข้าขั้นชนิดได้ยินแล้วอยากจะเป็นลมให้รู้แล้วรู้รอดไปเลย! พวกเธอแค่คนขายดอกไม้ธรรมดาๆนะ ใครจะยอมเอาเงินที่เก็บแทบตายไปซื้อไอ้ของราคาชวนเป็นลมแบบนี้!

“ ให้ตายสิ ของพวกนี้มันตีจากทองคำหรือไง ถึงได้แพงไม่ลืมหูลืมตาซะขนาดนี้ ” แอริณ บ่นอุบอิบ

“ ... ” โซเฟีย ก็ได้แต่เงียบๆ เพราะเธอไม่อยากเถียงว่าถ้าตีจากทองคำจริงๆราคามันคงสูงกว่านี้เป็น 10 เท่าทีเดียว

“ สงสัยพวกเราคงต้องซื้อแบบถูกๆหน่อย ถึงคุณภาพไม่ดีก็ต้องทำใจอะนะ ” แอริณ พูด

“ ไม่ก็อาจจะต้องซื้อแบบมือสอง ”โซเฟีย เสนอทางเลือกให้อีกทาง แต่ไม่ทันที่พวกเธอจะตกลงเลือกทางไหน ทั้งสองสาวก็หูผึ่งทันทีที่ได้ยินเสียงประกาศบางอย่างดังมาแต่ไกล

“ เร่เข้ามาๆ! โอกาสดีๆมีครั้งเดียว ถ้าคุณต้องการได้อาวุธชั้นดีโดยไม่ต้องเสียเงินซักเหรียญ การประลองของทางร้านศาสตร์อาวุธแห่งทาธิส คืออีกหนึ่งทางเลือกของคุณ!

แอริณ และ โซเฟีย มองหน้ากันอย่างมิได้นัดหมาย ที่จริงพวกเธอจะไม่สนใจคำโฆษณาเรียกลูกค้านี้เลย ถ้ามันไม่มีคำว่า ...ได้อาวุธชั้นดีโดยไม่ต้องเสียเงินซักเหรียญ...หญิงสาวทั้งสองไม่รอช้า รีบพุ่งตัวฝ่าผู้คนจำนวนมากมายที่เดินขวักไขว่อยู่หน้าร้านขนาดใหญ่แห่งหนึ่ง ที่ติดตัวอักษรบอกชื่อร้านอย่างเด่นชัดว่า ร้านศาสตร์อาวุธแห่งทาธิส

ถ้าพูดถึงประเทศ ทาธิส ละก็ ทุกๆคนยอมรู้ดีว่ามันตั้งอยู่บนดินแดนทิศทักษิณ(ใต้) ซึ่งทุกๆคนก็ต้องรู้ดีอีกว่าดินแดนทักษิณนั้นขึ้นชื่อเรื่องนักรบ จนได้ขนานนามอีกชื่อว่า ดินแดนแห่งนักรบ แต่ประเทศทาธิส นั้นแตกทางจากประเทศอื่นบนดินแดนนี้เล็กน้อย คือมันไม่ใช่ประเทศที่ผลิตนักรบ แต่เป็นเป็นเทศที่ผลิตอาวุธให้นักรบ เพราะ ทาธิส นั้นมีแห่งแร่โลหะมากมาย แถมยังขึ้นชื่อในเรื่องช่างตีเหล็กอีกด้วย ทำให้ได้ชื่อว่าเป็นแห่งผลิตอาวุธที่ดีที่สุดในมหาทวีปแห่งก็ว่าได้

“ ขอโทษนะค่ะ ที่ว่าได้อาวุธโดยไม่ต้องเสียเงินซักเหรียญเนี้ย หมายความว่ายังไงหรือค่ะ ” โซเฟีย รีบตรงเข้าไปสอบถามรายละเอียดทันที

“ คะ...ครับ มันเป็นเงื่อนไขสำหรับผู้เข้าร่วมการประลองที่ทางร้านเราจัดขึ้นนะครับ ” พนักงานชายหน้าร้านตะลึงไปเล็กน้อยเมื่อเห็น โซเฟีย ก่อนจะรีบตอบอย่างฉะฉาน

“ การประลองอะไรหรือค่ะ ” คราวนี้ แอริณ แทรกขึ้นมาบ้าง จนพนักงานหนุ่มต้องตะลึงกับความงามผิดมนุษย์มะนาอีกครั้ง ก่อนจะรีบอธิบาย

“ คะ...คืออย่างงี้นะครับ ตอนนี้ทางร้านเรามีการจัดกิจกรรมพิเศษภายในร้าน เพื่อสร้างสีสันให้กับลูกค้า ซึ่งก็คือการประลองหรือการต่อสู้ด้วยอาวุธต่างๆ ภายใต้กฎ 5 ข้อ ซึ่งได้แก่

1.อาวุธที่นำเข้าการประลองครั้งนี้ต้องเป็นอาวุธจากร้านของเราเท่านั้น และต้องเป็นอาวุธที่คุณมั่นใจว่าจะซื้อ เพราะหลังจากจบการประลอง ทางร้านจะไม่รับอาวุธใดๆคืนโดยเด็ดขาด

2.การประลองในครั้งนี้ไม่อนุญาตให้ใช้เวทมนตร์ใดๆทั้งสิ้น

3.ทันทีที่อาวุธหลุดออกจากมือ ถือเป็นการสิ้นสุดการประลอง และฝ่ายที่อาวุธหลุดจะเป็นผู้แพ้ทันที

4.หากแพ้แล้ว ทางร้านไม่อนุญาตให้กลับขึ้นประลองอีกครั้ง

5.หากประลองชนะต่อเนื่องกัน 3 ครั้งจะได้รางวัลธรรมดา แต่ถ้าติดต่อกัน 6 ครั้งจะได้รางวัลใหญ่ ” พนักงานหนุ่มอธิบาย

“ แล้วรางวัลนี่คือ... ” แอริณ ลากเสียงนิดๆ เพื่อดูว่าสิ่งที่เธอคิดจะเป็นจริงหรือเปล่า

“ ครับ รางวัลธรรมดาสำหรับการชนะ 3 ครั้ง คือการลดราคาอาวุธที่ท่านใช้ในการต่อสู้ 50 เปอร์เซ็น และรางวัลใหญ่หากชนะครบ 6 ครั้ง ก็คือการที่ท่านจะได้รับอาวุธชิ้นนั้นฟรีไปเลย โดยไม่ต้องเสียเงินซักเหรียญครับ ” พนักงานชาย ร่ายรายการรางวัลให้ แอริณ กับ โซเฟีย ฟัง ซึ่งมันเป็นรางวัลที่ตรงใจพวกเธอมากเสียด้วย!

“ อย่าหาว่าอย่างงู้อย่างงี้เลยนะครับ ผมว่าพวกคุณ... ” ไม่ควรจะเข้าร่วมการประลอง นั้นคืนสิ่งที่พนักงานหนุ่มจะเตือนหญิงสาวทั้งสอง หากพวกเธอไม่วิ่งหายเข้าไปในร้านอาวุธที่เขาทำงานอยู่เสียก่อน โดยปล่อยให้ชายหนุ่มยืนเก้อ เพราะเขานึกภาพหญิงสาวร่างบางสองคนต่อสู้กับพวกถึกๆไม่ออกเลยจริงๆ!!!





มาต่อแล้วค่ะ










 

เมื่อเข้าไปในร้านแล้ว หญิงสาวทั้งสองก็เริ่มสำรวจอย่างตื่นเต้น สมเป็นร้านค้าอาวุธขนาดใหญ่จากประเทศ ทาธิส แห่งดินแดนทิศทักษิณ(ใต้)อันมีชื่อเสียงเรื่องอาวุธจริงๆ ภายในร้านนั้นมีอาวุธมากมายหลายชนิด เรียกได้ว่าทุกชนิดเท่าที่พวกเธอจะนึกออกเลยทีเดียว แถมแต่ละชนิดยังมีให้เลือกมากหน้าหลายตาอีกด้วย เรียกได้ว่าครบครันจริงๆ

ดูเหมือน แอริณ กับ โซเฟีย เหมือนจะใจตรงกัน พวกเธอเลือกที่จะใช้ดาบเป็นอาวุธ ซึ่งดาบนั้นนอกจากใช้ง่ายที่สุดแล้ว ยังเป็นที่นิยมของผู้ใช้อาวุธอีกด้วย และเมื่อรู้กันแล้วทั้งคู่จึงไม่รอช้าที่จะแยกย้ายกันไปหาดาบที่ตนถูกใจ

“ อืม อันนี้หนักไปหน่อยแฮะ ” แอริณ วางดาบเล่มใหญ่กลับที่

ดวงตาสีโกเมนกวาดดูไปตามชั้นต่างๆ มือเรียวลองจับอันนู้นบ้างหยิบอันนี้บ้างอย่างคนอยู่ไม่สุข แต่คนอยู่ไม่สุขก็เรื่องมากอย่างเหลือเชื่อ เพราะดูเหมือนจะไม่ถูกใจตินู้นตินี้ไปเสียทุกอย่าง แถมเธอยังรู้สึกว่าไม่มีดาบเล่มให้เข้าตากรรมการอย่างเธอเลย

“ โห่ ดาบเล็กขนาดนั้น ฟันทีเดียวก็หักแล้วมั้งเนี้ย ” แอริณ มองดาบเรียวเล็กและบางเฉียบในมืออย่างกลัวๆ กลัวว่าเพราะความเรียวดูเปราะบางของมันจะทำให้เธอทำมันหักคามือ ทั้งที่ความจริงมันคงเป็นไปไม่ได้สักนิด!

แต่หญิงสาวก็ต้องเลิกบ่นทันทีที่สายตาของเธอสะดุดเข้ากับดาบคู่หนึ่งที่ถูกจัดวางไว้ส่วนล่างและลึกสุดของตู้ จนไม่มีผู้ใดคิดจะสนใจมันเลย แต่รูปทรงที่แปลกตาของดาบคู่นี้ ทำให้ แอริณ อดไม่ได้ที่จะหยิบมันขึ้นมาพิจารณา ดาบเซตนี้หากมองเผินๆก็เหมือนแท่งกระบองแบนๆสีดำขัดจนมันวาว แต่ที่จริงมันคือตัวดาบที่ถูกคุมด้วยปลอกดาบต่างหาก แต่เพราะดาบเซตนี้ไม่มีกระบังดาบ*เหมือนดาบทั่วๆไป จึงไม่แปลกที่จะดูเหมือนกระบองเรียวๆ



(กระบังดาบ*ส่วนที่ยืนออกมาอยู่ตรงกลางระหว่างตัวดาบและด้ามจับ อาจเป็นวงกลมๆหรือแขนสองอันที่ยืนออกไปในทิศตรงกันข้าม)

แต่มันก็ไม่ถึงกับเรียบไปเลยเสียทีเดียว เพราะบนปลอกดาบสีดำเงานั้นถูกสลักด้วยลวดลายเสี้ยวพระจันทร์สีทองดูเรียบหรู และประดับด้วยคริสตัลเม็ดเล็กๆดูเปล่งประกายเหมือนดวงดาว ส่วนด้ามจับนั้นถูกห้อยด้วยสายโซ่เล็กๆ ที่ปรับความยาวสั้นได้ ซึ่งคาดว่าน่าจะมีไว้สำหรับช่วยในการเคลื่อนไหว และเมื่อถอดปลอกดาบออกมาแล้ว ตัวดาบสีเงินเงางามที่ทำจากโลหะชั้นดีก็เผยแก่สายตา เพียงแค่มองผ่านๆก็รู้ได้ทันทีว่าดาบเล่มนี้มีความคมมากน้อยเพียงใด

แต่ที่ทำให้ แอริณ สนใจที่สุดไม่ใช่สิ่งทั้งหมดที่กล่าวมาทั้งหมด แต่คือความยาวของดาบทั้งสองเล่มที่ต่างกันถึง 1 ฟุต! ทำให้เล่มหนึ่งเป็นดาบยาว แต่อีกเล่มกับเป็นดาบสั้น ทั้งๆที่เป็นเซตเดียวกันแท้ๆ ซึ่ง แอริณ คาดว่าอาจจะเพราะเหตุนี้ด้วยมั้ง ที่ทำให้ไม่มีใครสนใจมัน เพราะความยาวที่แตกต่างทำให้ควบคุมยาก จนเจ้าดาบนี้ต้องโดนยัดไปอยู่ในสุดของตู้

“ เฟเฟียส ” แอริณ พลิกสันดาบขึ้นมาอ่านชื่อของดาบที่ถูกสลักไว้อย่างบรรจง และโดยไม่ต้องคิดอะไรอีก แอริณ ตัดสินใจเลือกดาบคู่นี้ทันที

 

 








 

“ ไง รอนานไหม ” แอริณ รีบเดินเข้าไปทักทาย โซเฟีย ที่ยืนรอเธออยู่หน้าเคาเตอร์ในทันที

“ ถ้าบอกว่านานละ เธอจะทำยังไงละ ” โซเฟีย ยิ้มน้อยๆ พลางพูดอย่างลองเชิง

“ ก็ไม่ทำยังไงหรอก ” แต่ แอริณ กับยิ้มร่าตอบกลับอย่างไม่รู้สึกรู้สา จนเพื่อนสาวได้แต่ส่ายหน้าไปมาอย่างระอา

“ ไหนๆขอดูดาบเธอหน่อยสิ ” แอริณ พูดต่ออย่างร่าเริง ขณะหันไปจ้องมองดาบในมือเรียวของ โซเฟีย ตาเป็นประกาย

“ ยื่นหมูยื่นแมว ” โซเฟีย พูดพลางแบบมือไปข้างหน้า เชิงเอาดาบของเธอมาแลกสิ

“ ก็ได้ๆ ” แอริณ ยื่น เฟเฟียส ให้อย่างไม่มีทางเลือก ขณะที่ โซเฟีย ก็ส่งดาบเล่มงามในมือเธอให้เช่นกัน

แอริณ ไม่รอช้ารีบหยิบดาบจากมือเพื่อนสาวมาพิจารณา นับว่าเพื่อนเธอเป็นพวกตาแหลมที่เดียว ดาบเรเปียร์*เล่มนี้เรียกได้ว่างดงามอย่างเต็มปาก ลักษณะทรงเรียวยาวสำหรับใช้แทง เหมาะสมกับพวกหญิงสาว ที่ไม่มีแรงเยอะแยะให้ใช้ฟาดฟันเหมือนพวกชายหนุ่ม ปลอกดาบสีน้ำตามเข้มทำจากหนังสัตว์และถูกสลักไว้ด้วยคำว่า พรีเวล ซึ่งไม่ต้องสงสัยเลยว่ามันคือชื่อดาบแน่ๆ ด้ามจับดาบทำจากวัสดุชั้นดีสีทองเหลือง เมื่อสะท้อนกับแสงทำให้ดูสบายตาไม่แสบตา ตัวดาบมีเกราะมือสำหรับป้องกันที่ถูกสลักไว้ด้วยลวดลายของพันธุ์พฤกษาต่างๆและประดับด้วยพลอยสีสันหลายเม็ด ทำให้ดูราวกับดอกไม้สีต่างๆ ส่วนตัวดาบด้านในนั้นก็เงางามเพราะได้รับการตีและดูแลอย่างดี

“ รสนิยมเธอใช้ได้แล้ว ” แอริณ หันไปพูดกับ โซเฟีย อย่างชื่นชม แต่เพื่อสาวกับขมวดคิ้วเล็กน้อย เพราะสำหรับเธอ แอริณ นั้นคือคนที่ไร้รสนิยมในเรื่องการเลือกของมากที่สุดเท่าที่เธอเคยเจอ(แม้การเลือกดาบครั้งนี้เพื่อนเธอจะเลือกได้ดีผิดกลับทุกครั้งก็เถอะ) ดังนั้นเธอเลยไม่รู้ว่าควรจะดีใจหรือไหม ที่ถูกคนแบบนี้ชม

“ อะนี่ ” แอริณ ยื่น พรีเวล คืนให้ โซเฟีย ขณะที่ตัวเธอเองก็รับ เฟเฟียส คืนเช่นกัน ก่อนเธอจะพูดต่ออย่างตื่นเต้นว่า “ ไปประลองกันเถอะ!

โซเฟีย มองท่าทีคึกคักของเพื่อนสาวอย่างเอ็นดู ราวกับแม่ที่มองลูกน้อยจอมซน ก่อนจะพูดออกมาว่า “ ได้ งั้นไปกันเลย ”

 

 









 

หลังจากนั้นพวกเธอก็เดินไปติดต่อเรื่องขอเข้าร่วมการประลองที่เคาเตอร์ชำระเงิน ตอนแรกพนักงานสาวที่พวกเธอเข้าไปคุยด้วย มองหน้าพวกเธออย่างอึ้งๆ เมื่อได้ยินพวกเธอกล่าวว่าจะเข้าร่วมประลอง พนักงานสาวทำราวกับไม่เชื่อสิ่งที่ตนได้ยิ่งเท่าไหร่นั้น แต่หลังจากนั้นเมื่อ แอริณ บอกว่าจะเข้าร่วมจริงๆ พนักงานสาวก็เล่นงัดเอาสารพัดวิธีมากล่อมพวกเธอให้เลิกล้มความตั้งใจเสีย โซเฟีย ก็ได้แต่ดูความพยายามของพนักงานสาวพลางนึกขำในใจ ส่วน แอริณ นั้นจะดูงงๆกับท่าทีของพนักงานสาว เพราะเธอไม่เข้าใจถึงความหวังดีของพนักงานสาวเลยว่า เธอทนเห็นหญิงสาวที่งดงามราวกับเทพธิดาอย่างพวกเธอจับอาวุธขึ้นรบราฆ่าฟันกับพวกป่าเถื่อนไม่ได้! ซึ่ง แอริณ ไม่มีทางเข้าใจเหตุผลแน่ ส่วน โซเฟีย แม้จะเข้าใจแต่เธอก็ไม่เห็นว่ามันจะเป็นเรื่องใหญ่อะไรอย่างที่พนักงานสาวกังวลเลย! ทั้งสองคิดเพียงว่า ถ้าชนะ ของฟรีก็อยู่แค่เอื้อม!’

แต่หลังจากทั้ง แอริณ และ โซเฟีย ยืนยันความตั้งใจของตน พนักงานสาวก็หมดหนทาง และต้องยอมให้พวกเธอลงชื่อเข้าร่วมในที่สุด เมื่อลงชื่อเสร็จพนักงานสาวก็ใช้ความพยายามฝืนใจตัวเองอย่างมากในการเดินนำพาทั้งสองสองไปหลังร้าน อันเป็นที่จัดงานประลอง

“ โชคดีค่ะ ขอให้สนุกกับการประลองนะค่ะ ” พนักงานสาวอยากจะร้องไห้ทั้งๆที่ยิ้มให้หญิงสาวทั้งสอง พลางเอื้อมไปเปิดประตูบานใหญ่ที่อยู่สุดทางเดิน

ประตูบานใหญ่ที่เปิดออกเผยให้เห็นสิ่งที่อยู่เบื้องหลัง ห้องสี่เหลี่ยมขนาดกว้างขวาง เวทีหินขนาดใหญ่ตั้งตระหง่านอยู่กลางห้อง โดยลงทับด้วยเวทย์เพื่อความปลอดภัยระหว่างการต่อสู้ บนเวทีแข่งขันกำลังมีการปะทะกันระหว่างนักดาบกับผู้ใช้กระบอง รอบห้องล้อมรอบด้วยอัฒจรรย์ที่เรียงติดกับผนังห้องที่เต็มไปด้วยผู้เข้าประลองที่นั่งรอคิวของตน และผู้ที่ซื้อตั๋วขออนุญาตเข้าชม ซึ่งทั้งสองถูกจับแยกไว้คนละฝั่งของห้อง แต่ทั้งสองฝ่ายก็ต่างเชียร์การประลองบนสนามอย่างเมามันไม่ต่างกัน

ทันทีที่หญิงสาวทั้งสองก้าวเข้ามาในห้อง ทั้งคู่ก็กลายเป็นที่สนใจทันที เพราะอะไรนั้นคงไม่ต้องถามก็น่าจะรู้อยู่แก่ใจ ก็เพราะภายในห้องประลองแห่งนี้มันแทบจะไม่มีผู้หญิงเดินเฉียดเข้ามาเลยนะสิ! และถึงจะมีก็น้อยนิด แถมแต่ละคนก็ร่างทึกๆพอๆกับพวกผู้ชายทั้งนั้น ไม่มีหญิงสาวรูปร่างหน้าตาดูบอบบางน่าทะนุถนอมอย่างพวกเธอเดินเข้ามาหรอก!

“ โอ๊ะโอ! สาวงามที่ไหนหลงทางมาเอ่ย ” น้ำเสียงทุ้มๆเอ่ยอย่างราวกับไถ่ถามอย่างสนิทสนม พร้อมกับร่างใหญ่ของชายคนหนึ่งที่ลุกจากอัฒจรรย์เดินเข้ามาหาพวกเธอ

“ ให้พี่ไปส่งที่บ้านไหมจ๊ะ ” เขาพูดอย่างเชิญชวน ซึ่งแฝงไปด้วยความรู้สึกบางอย่างที่ชวนให้ แอริณ รู้สึกรังเกียจชอบกล

“ ไม่ต้องหรอกค่ะ พวกเราไม่ได้หลงทาง ” โซเฟีย ตอบกลับอย่างใจเย็น และรักษาท่าทีให้สงบ เพราะเธอนั้นก็ไม่อยากจะมีเรื่องหากไม่จำเป็น แม้ในใจเธออยากจะต่อยหมอนี่ซักหมัด แล้วกระทืบซ้ำอีกซักทีกับท่าทีเสแสร้งที่แฝงไปด้วยความไม่บริสุทธิ์ใจของหมอนี่ก็เถอะ

“ งั้นหรือ งั้นไปนั่งชมการต่อสู้สนุกๆกับพี่ไหม ” ชายร่างใหญ่ยิ้มอย่างเล้าโลม

“ ไม่เป็นไรค่ะ ” โซเฟีย ยังยิ้มสู้ พลางตอบอย่างประณีตประนอมตามประสาคนสุขุม

“ อย่าปฏิเสธกันอย่างงี้สิพี่เสียใจนะ ” แต่ชายหนุ่มคนนี้ก็ดูเหมือนจะไม่ยอมเลิกราง่ายๆแน่ๆ จนกระทั้งในที่สุด หญิงสาวอีกคนก็หมดความอดทนจนได้

“ คุณเนี้ยฟังภาษาคนไม่รู้เรื่องหรือไง ” หญิงสาวกล่าวลอยๆ จนชายคนนั้นต้องหันขวับกลับมามอง แอริณ

“ สาวน้อยพูดอะไรหรือจ๊ะ ” แต่ชายคนนั้นก็ยังอุตส่าห์จะยิ้มสู้ ยังไงเขาก็ยังไม่อยากหน้าแตกเพราะโดนหญิงปฏิเสธท่ามกลางสายตาประชาชี!

“ ก็บอกว่าไม่ต้องไง คุณเข้าใจความหมายของคำว่าไม่ต้องการไหม! ” แอริณ แสยะยิ้มแบบเหยียดๆ และเริ่มขึ้นเสียงอย่างไม่ชอบใจชายคนนี้ เธอไม่ค่อยเข้าใจความคิดของหมอนี่เท่าไหร่ ว่าทำไมมันถึงเซ้าซี้พวกเธอนัก แต่ท่าทีของหมอนี่ทำให้เธอรู้สึกรังเกียจมันอย่างบอกไม่ถูกจริงๆ!

!!! ” ชายร่างใหญ่อึ้งเล็กน้อยกับท่าทีโต้กลับแบบไม่ไว้หน้าของหญิงสาวคนนี้ ซึ่งทำให้อารมณ์ของเขาพุ่งปี๊ดในทันที! “ แกว่าอะไรนะ! ” ร่างสูงตะคอกเสียงดัง

ดังจนแทบจะเรียกคนทั้งห้องให้หันมามอง ภาพของหญิงสาวร่างบางเจ้าของเรือนผมสีทองเงางามกำลังยืนประจันหน้ากับชายหนุ่มหน้าเถื่อนร่างใหญ่! โดยมีหญิงสาวเจ้าของเรือนผมสีเขียวอมฟ้าอีกคนยืนถอดหายใจอย่างเหนื่อยหน่ายอยู่ด้านหนัง ราวก็ไม่รู้ถึงสถานการณ์ตึงเครียดนี้

โซเฟีย เดาได้ไม่ยากว่าจะเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น แอริณ ไม่ใช่พวกใจร้อนความอดทนต่ำชอบหาเรื่องใคร แต่ก็ไม่ใช่พวกใจเย็นความอดทนสูงเหมือนเธอ เพราะฉะนั้นการที่ชายหนุ่มแปลกหน้ามาทำเล้าโลมใส่พวกเธอแบบนี้ มันไม่ยากเลยที่จะไปกระตุ้นต่อมความรู้สึกเกลียดขี้หน้าของ แอริณ ให้ทำงาน แม้ตัวของ แอริณ จะไม่ค่อยเข้าใจอารมณ์พวกนี้ก็ตาม!

“ พูดไม่ได้ยินหรือไง ว่า-ไม่-ต้อง-การ! ” แอริณ ย้ำเสียงแข็ง พลางมองชายตรงหน้าด้วยสายตาไม่ชอบใจ

“ หน่อย! ” ชายร่างใหญ่กัดฟันกอด ในสายตาของเขา ราวกับหญิงสาวร่างบางคนนี้กำลังมองเขาด้วยความดูถูก  “ แกกล้าทำแบบนี้ใส่ฉันหรือ!!! ” ความอดทนอันมีอยู่น้อยนิดของเขาขาดสะบั้นอย่างรวดเร็ว ทำให้อารมณ์อยู่เหนือเหตุผลในทันที! และไม่รอช้ากระบอกเหล็กภายในมือของเขาตวัดหมายฟาดใส่ร่างบางตรงหน้าเต็มแรง!!!

ผู้คนทั่วทั้งห้องพร้อมใจกันเงียบกริบ ดวงตาแต่ละคนเบิกกว้างอย่างตกใจกับเหตุการณ์ บ้างก็ถึงกับร้องเสียงหลงเพื่อเตือนให้หญิงสาวรู้ตัวว่าจะถูกทำร้าย แม้แต่การต่อสู้บนเวทียังต้องหยุดชะงัก

แต่...ขณะที่ทุกคนตกใจแทบเป็นแทบตาย ร่างบางผู้เฝ้าดูเหตุการณ์อย่าง โซเฟีย กับไม่แม้แต่คิดจะช่วยเพื่อนสาว หรือตกใจด้วยซ้ำ! เรียกได้ว่าแทบจะยืนนิ่งๆดูเหตุการณ์อย่างสบายอารมณ์ เพราะเธอรู้ดีว่าเรื่องแค่นี้ยังทำให้เพื่อนเธอได้แผลถลอกไม่ได้เลยด้วยซ้ำ! ส่วนเจ้าคนถูกปองร้ายอย่าง แอริณ นั้น แค่มองปราดเดียวเธอก็รู้วิถีของกระบอกเหล็กอย่างทะลุปรุโปร่ง ร่างบางรู้ว่าเพียงถอยหลังก้าวเดียว เธอก็สามารถหลบกระบอกเหล็กนี้ได้สบายๆ

แต่ก่อนที่กระบองเหล็กจะฟาดถึงตัวหญิงสาว เพื่อให้เธอได้หลบตามที่คิดไว้...

หมับ! กระบองนั้นก็ต้องหยุดชะงักกะทันหันด้วยแรงของใครบางคน ที่เพียงแค่ใช้มือจับก็สามารถหยุดวิถีของกระบอกเหล็กที่เตรียมฟาดลงมาเต็มแรงได้อย่างสบายๆ! พร้อมกับคำพูดที่พูดด้วยน้ำเสียงสบายๆเหมือนท่าทางของตน แต่เล่นเอาคนฟังบางคนแทบควันออกหู ในขณะที่บางคนแถบจะขำค้าง!

“ คนเราเนอะ โดนหญิงปฏิเสธแล้วยังไม่รู้ตัวอีก ”

 

แต่งโดย

เจ้าหญิงเกล็ดน้ำแข็ง

05/04/55

 

 

 

มันมาแล้ว!!! >w< แต่ใครกันนะที่มา
คาดว่านักอ่านเก่าคงรู้ดี
แต่พี่แกเล่นเปิดตัวซะ
" คนเราเนอะ โดนหญิงรปฏิเสธแล้วยังไม่รู้ตัว "
ชอบคำนี้ชะมัด!!!
ดิฉันยกนิ้วให้เลย กับ......





---------------------------------------------------------------
*ดาบเรเปียร์*


เรเปียร์ (rapier) เป็นดาบปลายแหลมที่มีใบผอมบาง ใช้ในการโจมตีในลักษณะแทงและฟัน ประวัติศาสตร์ของเรเปียร์พบในทวีปยุโรปในช่วงระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 16 และ คริสต์ศตวรรษที่ 17





Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
JEWEL WARS ตำนานอัญมณีผู้สร้างที่สาบสูญ ตอนที่ 3 : บทที่ 2 ร้านศาสตร์อาวุธแห่งทาธิส [RW] [100/100] , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 7177 , โพส : 50 , Rating : 101 / 22 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1 | 2

#50 : ความคิดเห็นที่ 3794
กรี๊ดดดดด!!!! เบาๆ
Name : byungan< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ byungan [ IP : 49.230.189.165 ]
Email / Msn: noy_gan_nune(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 15 ตุลาคม 2557 / 22:13

#49 : ความคิดเห็นที่ 3790
แอริณแสบไม่เบา 55555555555
Name : สุดย0ด [ IP : 113.53.141.96 ]
Email / Msn: -
วันที่: 15 ตุลาคม 2557 / 16:51


#48 : ความคิดเห็นที่ 3631
ใครหนอที่มาช่วยน่ะ แอบกรี๊ดเบาๆๆ 555
PS.  ใครบางคนเคยกล่าวไว้ว่า...เพราะโลกมันกว้าง คนข้างๆจึงสำคัญ
Name : Giftfiiz Oh Ho< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Giftfiiz Oh Ho [ IP : 14.207.205.47 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 15 พฤษภาคม 2557 / 20:51

#47 : ความคิดเห็นที่ 3398
สนุกมากค่ะไรเตอร์>.< แถมยังเยอะโดนใจฟุดๆ >o
PS.  นิยายทุกเรื่องมีความสนุกในแบบของมัน แล้วแต่คนอ่านที่จะมองเห็น
Name : nanami mew< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ nanami mew [ IP : 49.230.185.236 ]
Email / Msn: mew.kanoknaphat(แอท)gmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 มีนาคม 2557 / 20:10

#46 : ความคิดเห็นที่ 3082
อ๊ายย    เยอะถูกใจค่าา  ><
PS.  ที่นี่!! ไม่มีอะไรมาก เป็นเพียงสถานที่ๆเก็บคลังนิยาย ที่ชอบ=,.=;; หลงเข้ามาแล้ว!! ไงๆก็ช่วยดูๆหน่อยนะ รัก Writer ทุกๆคนเลยจ้าา า^___^
Name : Pearendless< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Pearendless [ IP : 125.26.93.121 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 ตุลาคม 2556 / 23:29

#45 : ความคิดเห็นที่ 3034
อ่านต่อด่วนน!!
Name : kornfern [ IP : 125.24.129.159 ]
Email / Msn: -
วันที่: 16 กันยายน 2556 / 20:51

#44 : ความคิดเห็นที่ 2848
ชอบประโยคสุดท้ายจังเลยย 5555
Name : pingman:)< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ pingman:) [ IP : 60.25.179.85 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 มิถุนายน 2556 / 20:23

#43 : ความคิดเห็นที่ 2712
น่าติดตาม
Name : number 9< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ number  9 [ IP : 49.0.108.206 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 26 เมษายน 2556 / 13:42

#42 : ความคิดเห็นที่ 2659
5555
แต่ละคน
Name : thenumberten< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ thenumberten [ IP : 101.109.41.177 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 17 เมษายน 2556 / 18:41

#41 : ความคิดเห็นที่ 2444
สนุกดีค่ะ  เอาให้เละ เลย
PS.   [-ทำทุกวันไห้มีความสุข แล้วเราจะไม่มีความทุกในเเต่ละวัน-](งง ไหมนี้)
Name : สายลมแห่งโชคชะตา< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ สายลมแห่งโชคชะตา [ IP : 58.11.24.132 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 4 ธันวาคม 2555 / 14:22

#40 : ความคิดเห็นที่ 2300
ท่านอาจารย์ประดุจทิชชูที่ใช้แล้วทิิ้ง

โผล่มาแป๊บเดียว ไปแบบไม่กลับเสียแล้วU_U

PS.  คนทำดีไม่ได้ดีมีที่ไหน คนทำชั่วไม่ตายดีมีถมไป (จะทำอะไรให้คิด เเต่อย่าคิดมากจนโรคจิตเป็นพอ)
Name : แม่มดหน้าหล่อ< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ แม่มดหน้าหล่อ [ IP : 27.55.0.38 ]
Email / Msn: nattika_nc(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 26 สิงหาคม 2555 / 22:03

#39 : ความคิดเห็นที่ 2183
เป็นประโยคที่โดนมากๆเลยครับ
Name : Sear< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Sear [ IP : 58.9.76.42 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 มิถุนายน 2555 / 21:19

#38 : ความคิดเห็นที่ 2120
หนุกมากๆๆค่ะ แอรืณเจ๋งมากกกก 555
PS.  ล้านถ้อยคำรักที่ฉันพร่ำบอก ก็อาจเป็นเพียงแค่ลมเท่านั้น
Name : Zixga< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Zixga [ IP : 125.27.18.164 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 18 พฤษภาคม 2555 / 22:02

#37 : ความคิดเห็นที่ 2092
 คำผิด
- แบบไม่ที่เธอ -- แบบใหม่
- มายหน้าหลายตา -- มากหน้า
- โปรโหมด -- โปรโมท
- ลวดลายวิจิต -- วิจิตร
- ถอดหายใจอย่างปลดๆ - ถอนหายใจอย่างปลงๆ
- โรมแรง -- โรงแรม
- ส่วนใจจัตุรัส -- ส่วนใน
- พ่อค้าแม้ค้า -- พ่อค้าแม่ค้า
- เคยให้ในหนังสือพิมพ์ -- เคยเห็น
- ล้วงหน้า -- ล่วงหน้า
- แถบแย่ -- แทบแย่
- ของผ้าปู -- ขอผ้าปู
- ป่านี้ -- ป่านนี้
- แถบจะต้อง -- แทบจะต้อง
- เรารับการทดสอบ -- เข้ารับ
- ใครจะยอด -- ใครจะยอม
- คืนอีกหนึ่งทางเลือก -- คืออีก
- แต่เป็นเป็นเทศ -- ประเทศ
- แห่งแร่โลหะ -- แหล่งแร่
- แห่งผลิตอาวุธ -- แหล่งผลิต
- ขอโทษนะค่ะ -- นะคะ 
- ยังไงหรือค่ะ -- หรือคะ  (หลังประโยคคำถาม ใช้ คะ , หลังประโยคบอกเล่า ใช้ ค่ะ)
- นั้นคืนสิ่งที่ -- นั่นคือ
- เพื่อสาว -- เพื่อนสาว
- ขมวนคิ้ว -- ขมวด
- เพทธิดา -- เทพธิดา
- คนลงฝั่ง -- คนละฝั่ง
- ทะนุทะหนอม -- ทะนุถนอม
- อุส่า -- อุตสาห์ อุตส่าห์
- ท้ามกลาง -- ท่ามกลาง
- ดังจนแถบ -- ดังจนแทบ
- เจ้าของเรืองผม -- เรือนผม
- เกียจขี้หน้า -- เกลียดขี้หน้า        รังเกียจ กับ เกลียด  ลองหาความแตกต่างดูนะคะ
- ตระหวัด -- ตวัด
- ถูกทำลาย -- ทำร้าย
- แผลทะลอก -- แผลถลอก
- แถบควัน -- แทบควัน  ลองดูความแตกต่างของการใช้คำว่า แทบ กับ แถบ นะคะ ^^

บุคลิกตัวละครและนิสัยทั้งแอริณ และ โซเฟีย แตกต่างกันอย่างชัดเจน น่าสนุกดีค่ะ
ส่วนตัวชอบโซเฟีย ตัวละครที่มีเหตุผลมากกว่าแอริณ แต่เดาว่า แอริณคงเป็นนางเอก 


Name : ชลธิตา< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ชลธิตา [ IP : 58.9.136.82 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 พฤษภาคม 2555 / 03:27

#36 : ความคิดเห็นที่ 2077
ใจร้อนจังน้าแอริณ

ใครมาห้ามไว้อ่ะ

น่าลุ้นๆๆ
PS.  ยู้ฮูหมู่เฮา นี่นิยายเรา " Strikers องกรณ์ผู้พิทักษ์ " http://writer.dek-d.com/hell--angel/writer/view.php?id=675978 ถ้าเข้าไปอ่านจะเป็นพระคุณอย่างสูง ( กราบงาม ๆ ) 555
Name : NinJA< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ NinJA [ IP : 125.27.119.117 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 พฤษภาคม 2555 / 12:59

#35 : ความคิดเห็นที่ 2005
ไม่ใช่แค่ไม่รู้ตัว
แต่ไม่สำนึกด้วย
และก็ไม่มีมารยาทเอาซะเลย
PS.  รัก...แต่เขาไม่รู้ มอง...แต่เขาไม่เคยเห็น คิดถึง...แต่เขาไม่เคยเป็น หึง...แต่ไม่เคยบอก ห่วง...แต่ไม่แสดงออกว่ารู้สึกยังไง แค่อยากให้รู้ไว้ ว่ามีแค่เธอคนเดียวจากนี้ตลอดไปจนนิรันดร์
Name : pon< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ pon [ IP : 110.49.243.159 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 16 เมษายน 2555 / 15:17

#34 : ความคิดเห็นที่ 1989
แอริณมาในคอนเสร็ปไม่แคร์ใครเลยนะ
PS.  'Ice skateดินแดนแห่งรักที่หนาวเย็น' การจากลาเมื่อ 10ปีก่อนทำให้เธอพยายามทำทุกอย่างที่เกี่ยวกับ skate เพื่อที่จะให้เขากลับมาหาเธออีกครั้ง ตามคำเรียกร้องของหัวใจ
Name : s.tiger< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ s.tiger [ IP : 125.24.29.246 ]
Email / Msn: Arpinn(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 12 เมษายน 2555 / 21:51

#33 : ความคิดเห็นที่ 1972
 - - รีแล้วรีอีก รีกัน ไม่มีซ้ำ ทำได้ไงว้า
Name : PrcblemChllcl(有希)< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ PrcblemChllcl(有希) [ IP : 180.183.99.232 ]
Email / Msn: pc.lila(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 เมษายน 2555 / 21:25

#32 : ความคิดเห็นที่ 1967
ใครอ่ะ
PS.  แม้เทอจะไม่รักฉัน แต่ฉันจะคอยเป็นกำลังใจให้เทอ......ตลอดไป รักด้วยหัวใจที่มี
Name : bLueNiGhT< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ bLueNiGhT [ IP : 182.52.219.173 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 8 เมษายน 2555 / 23:45

#31 : ความคิดเห็นที่ 1958
ใครอ่ะๆๆๆ >.,<~ ใครเปิดตัวก่อน  
PS.  Super Junior You're Number One!
Name : MineStary< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ MineStary [ IP : 223.206.95.174 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 6 เมษายน 2555 / 23:18

#30 : ความคิดเห็นที่ 1956
สนุกมากค่ะ อัพไวๆนะคะ
Name : Freesia< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Freesia [ IP : 171.7.105.143 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 6 เมษายน 2555 / 21:09

#29 : ความคิดเห็นที่ 1955
ใครมากันน้า เฮเทนหรือว่าไอเซน กัน
Name : ningnong321< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ningnong321 [ IP : 14.207.230.27 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 6 เมษายน 2555 / 16:25

#28 : ความคิดเห็นที่ 1953
รีบมาอัพน้าา
Name : Dee [ IP : 49.237.165.30 ]
Email / Msn: -
วันที่: 6 เมษายน 2555 / 09:25

#27 : ความคิดเห็นที่ 1952
โอ้ว พูดงี้แสดงว่าไอเซนแหงเลย แต่อยากเจอเทรนมากกว่าอะ ตอนหน้าขอบทให้เทรนด้วยนะไรท์เตอร์ :))
PS.  คือทะเลแด่ท้องฟ้าที่ก้มหน้า คือจันทราคู่อาทิตย์ไม่หวั่นไหว คือสายลมโอบภูผาคอยห่วงใย คือดวงไฟในคืนมืดให้กับดาว ...ลาเซนตรา
Name : DoggyThreeTwoOne< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ DoggyThreeTwoOne [ IP : 58.11.188.227 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 6 เมษายน 2555 / 00:14

#26 : ความคิดเห็นที่ 1951
ไอเซนสินะ ><
Name : sunnomiya< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ sunnomiya [ IP : 101.51.226.40 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 5 เมษายน 2555 / 23:35

หน้าที่ 1 | 2
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

"หนังสือสดใหม่ ประจำเดือน ตุลาคม 2557"

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android