สวัสดีผู้เยี่ยมชม [ เข้าระบบ | สมัครสมาชิก ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

All I need is You...คือกูต้องการมึง [Yaoi][Boy's love]

ตอนที่ 7 : 06. วุ่นวายไม่รู้จบ (นาย & ไปป์)


     อัพเดท 3 ต.ค. 56
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/สบายๆ คลายเครียด
Tags: Yaoi Boy's love นิยายวาย นาย ไปป์ ซิการ์ เพื่อนนอน
ผู้แต่ง : love...one ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ love...one Email : lufy_coco(แอท)hotmail.com
My.iD: http://my.dek-d.com/mylovemysuju
< Review/Vote > Rating : 100% [ 12 mem(s) ]
This month views : 2,263 Overall : 65,442
2,497 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 1875 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
All I need is You...คือกูต้องการมึง [Yaoi][Boy's love] ตอนที่ 7 : 06. วุ่นวายไม่รู้จบ (นาย & ไปป์) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 3620 , โพส : 114 , Rating : 114 / 23 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด




 06. วุ่นวายไม่รู้จบ (นาย & ไปป์)

 

ผมนอนพักรักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาลเพียงแค่สองวันเท่านั้น ทั้งๆ ที่ตอนแรกตั้งใจว่าจะนอนแค่คืนเดียวแล้วกลับมาพักที่ห้องเพราะว่าไม่เป็นอะไร แต่ทว่าแม่กับไอ้เนมรู้เรื่องเข้าผมเลยถูกบังคับให้นอนรักษาตัวต่ออีกหน่อย

 

ตอนแรกแม่บอกว่าจะบินกลับมาดูอาการของผม ผมก็บอกท่านไปว่าไม่ต้องกลับมาหรอกเพราะว่าผมไม่เป็นอะไรมาก ท่านก็เป็นห่วงแหล่ะอันนี้ผมเข้าใจ แต่ผมขี้เกียจให้ท่านบินกลับมาเพราะไม่อย่างนั้นผมจะต้องถูกบังคับให้นอนที่โรงพยาบาลนานมากกว่านั้น หรือไม่ก็ถูกบังคับให้กลับไปรักษาตัวที่บ้านแหงๆ

 

ผมไม่ชอบอยู่บ้านเพราะมันไม่อิสระ ที่สำคัญมันไม่มีไอ้ห่าไปป์ไง จะลากมันไปอยู่ที่บ้านด้วยก็ใช่ที่ ก็ไม่ได้ถึงขนาดว่าขาดมันไม่ได้แค่รู้สึกว่าไม่อยากขาดก็แค่นั้น หึๆ

 

รถของผมถูกลากเข้าอู่เรียบร้อยแล้ว และตอนนี้คนที่บ้านก็เอาอีกคันมาให้ผมเรียบร้อยแล้วเช่นกัน ผมกลับมารักษาตัวที่ห้องของตัวเอง เพราะไม่อยากจะนอนโรงพยาบาลมากไปกว่านี้ มันระทึกเกินไปเพราะไอ้ห่าไปป์แม่งจัดหนักกับร่างกายผมจนผมกลัวว่าถ้าใครเกิดเข้ามาแล้วเห็นเข้าเดี๋ยวจะเข้าใจถูกกันไปหมด

 

“นาย...คิดอะไรอยู่คะ ทานโจ๊กหน่อยนะ...” เสียงของมีนาเรียกให้ผมกลับมามองสิ่งที่อยู่ตรงหน้า มีนามาค้างด้วยตั้งแต่เมื่อคืนเพื่อมาดูแลอาการของผม ทั้งๆ ที่ผมก็บอกไปแล้วว่าไม่ได้เป็นอะไรมาก ไม่ต้องมาก็ได้ แต่มีนายืนยันว่าจะมา ผมก็เลยไม่ได้ว่าอะไร

 

ไอ้ไปป์มันรู้ว่ามีนามานอนค้างกับผม มันก็เลยไม่ได้เข้ามา มันไลน์มาบอกแค่ว่ามันไปหาที่ระบายอารมณ์เดี๋ยวค่อยกลับมาจัดการผม คือส้นตีนห่าอะไรของมัน แต่ก็ปล่อยมันไปเหอะเดี๋ยวมันไม่ได้ปลดปล่อยแล้วมันจะคลั่งตายห่าซะก่อน

 

“อิ่มแล้ว” ผมส่ายหน้าไม่กินโจ๊กที่มีนาตั้งท่าจะป้อน อยากกินยาแล้วนอนพักมากกว่าจริงๆ ตอนนี้ วันแรกๆ ก็ไม่เท่าไหร่ ทำไมวันนี้มันปวดไปทั้งตัวแบบนี้ก็ไม่รู้ อาจจะเพราะว่าไม่เจียมร่างกายอย่างที่ไอ้ไปป์มันบอกก็ได้

 

“นาย...ทำไมพักนี้เย็นชาใส่มีนาจังเลย หรือว่านายจะมีคนอื่นจริงๆ” มีนามองหน้าผมด้วยสายตาน้อยใจ ทำท่าเหมือนคนอยากจะร้องไห้ ผมมองแล้วรู้สึกเหนื่อยใจ บางทีก็อยากจะบอกกับมีนาเหมือนกันว่าเออไง ก็มีคนใหม่แล้วจริงๆ แต่ก็ยังพูดแบบนั้นไม่ได้ ระหว่างผมกับมีนามันยังมีสายใยบางๆเชื่อมความรู้สึกกันเอาไว้ รอวันที่สายใยเส้นนี้มันขาดลงไปก่อนแล้วถึงจะสามารถบอกกับมีนาอย่างเต็มปากว่าเลิกกันเถอะ

 

“นายไม่ใช่คนที่ชอบโกหก นายนอนกับคนอื่นอย่างที่มีนาเข้าใจ ถ้ามีนารับไม่ได้ก็เลิกกับนายไป ยังไงนายก็ผู้ชาย มันก็ต้องมีกันบ้างกับเรื่องแบบนี้...” มีนาเม้มปากแน่นแล้วส่ายหน้าไปมา พร้อมกับโผเข้ามากอดผมแนบแน่น ร้องห่มร้องไห้อยู่ที่อกของผม

 

“ไม่เอา มีนาไม่เลิกกับนาย มีนารักนายนะ รักมากๆ เลยด้วย ต่อให้นายไปนอนกับใครก็แล้วแต่ ขอแค่นายยังรักมีนา ยังยกให้มีนาสำคัญกว่าคนอื่นๆ ของนาย ก็ได้...มีนาจะพยายามเข้าใจ” เออ! ทำไมช่วงนี้แม่งมีแต่คนแปลกๆ วะ คนที่เข้าใจอะไรยากทั้งสองคนแม่งกลับเข้าใจอะไรง่ายๆ ขึ้นมาซะงั้น ทั้งมีนาทั้งไอ้ไปป์เนี่ย

 

ปกติแล้วมีนาจะต้องโวยวายและงี่เง่า เข้ามาทุบผมแล้วพูดแต่ว่าไม่ยอม ไม่ยอมให้ผมมีใคร ไม่ยอมให้ผมนอนกับใคร ไม่ยอมเลิกกับผม ผมก็เลยเหนื่อยหน่ายใจเพราะผมทำตามที่มีนาพูดมาไม่ได้

 

ไอ้ที่ว่าไม่ยอมเลิกก็พอจะทำได้หรอก แต่ที่บอกว่าอย่าไปนอนกับใครเนี่ยมันห้ามไม่ได้จริงๆ ผมไม่เคยบอกว่าตัวเองเป็นคนรักที่ดี เป็นคนที่ซื่อสัตย์กับคนรัก เพราะฉะนั้นอย่าคาดหวังอะไรกับผู้ชายแบบผม

 

“ถ้ามีนาเข้าใจก็อย่าทำตัวงี่เง่า นายไม่ชอบคนงี่เง่าใส่ นายอยากนอนพัก...นี่ของเดือนนี้” ผมยื่นเช็คให้กับมีนา เงินที่ผมให้กับเธอในทุกๆ เดือน มันก็ไม่ใช่น้อยๆ แต่ทว่าผมก็ให้กับมีนามาตลอด มันดูเป็นความสัมพันธ์ที่แปลกๆ เหมือนกันนะ

 

“มีนารักนายนะ...” เธอยื่นหน้ามาจูบผมพร้อมกับรับเช็คของผมไปเก็บไว้ ก็ไม่เห็นว่ามีนาจะเคยปฏิเสธที่จะรับเลยนี่นา ก็แน่นอนอยู่แล้วว่าคนที่ใช้เงินมือเติบแบบมีนาจะขาดเงินได้ยังไงกัน

 

ผมก็รู้นะว่าที่มีนายังยอมทนคบกับผมเนี่ยเพราะอะไร อาจจะเพราะรักแต่ทว่ามันไม่มากไปกว่าเพราะเงินของผมหรอกมั้ง ผมไม่ใช่คนโง่ที่จะมองไม่ออกหรือว่าไม่รู้เรื่องห่าอะไรเลย แต่เพื่อแลกกับความสบายใจผมก็ยอมให้ เพราะผมยังพูดยังห้ามมีนาได้เรื่องที่จะมาหาผมบ่อยๆ อะไรแบบนั้น

 

“นายคะ...ให้มีนาทำให้นายมั้ย...เราไม่ได้นอนด้วยกันมานานแล้วนะ” เธอเอานิ้วกรีดที่อกของผม ผมมองหน้ามีนาที่ยิ้มอย่างยั่วเย้า ก็ดูเซ็กซี่ดีหนอกนะ แต่ทว่าผมไม่มีอารมณ์ร่วมนี่ดิ

 

“ไม่...นายจะนอน” ผมปัดมือของมีนาออกแล้วหลับตาลงไปทันที มีนามีแววไม่พอใจอย่างเด่นชัด ก่อนที่เธอจะลุกขึ้นจากเตียงนอนไป ผมก็ไม่ได้คิดจะใส่ใจหรือว่าจะง้องอน ตอนนี้ผมอยากนอนมากกว่าที่จะมาทำอะไรกับมีนา ถ้ามันไม่มีอารมณ์มันก็คือไม่

 

ว่าแต่ว่าไอ้ไปป์มันไปนอนกับใครวะ แต่คนแบบมันตัวเลือกเยอะจะตายไป แต่ถึงมันจะดูเป็นคนเจ้าชู้แต่ตอนที่มันคบกับวอวามันแทบไม่ได้นอนกับใครเลยนอกจากกับวอวาแล้วก็กับผม มันก็บอกว่ามันคบด้วยมันก็พยายามให้เกียรติ แต่ทว่าคนของมันกลับเล่นไม่ซื่อกับมันเอง มันเลยให้เกลียดไปเลยทีนี้

 

“นายคะ...ถ้าอย่างนั้นมีนากลับก่อนนะคะ” เสียงของมีนาดูไม่ค่อยจะพอใจเท่าไหร่นัก คงอยากจะให้ผมง้องอนและขอให้อยู่ต่อ แต่ผมอยากอยู่คนเดียวแบบเงียบๆ มากกว่า

 

“ไม่ไปส่งนะ...” ผมได้ยินเสียงเดินปึงปังออกไปพร้อมกับเสียงปิดประตูที่ฟังดูก็รู้ว่าคนปิดใส่อารมณ์ไปกับมันมากแค่ไหน

 

“เฮ้อ...ได้อยู่คนเดียวซะที” ผมลืมตาตื่นขึ้นมาอีกครั้งพร้อมกับคว้ามือถือขึ้นมาดู มันมีไลน์จากไอ้ไปป์เข้ามา ผมเปิดอ่านแล้วยิ้มน้อยๆ

 

กับใครก็ไม่เร้าใจเท่ากับมึงเลยว่ะ...เสียเวลา

 

ผมว่าจะพิมพ์กลับไปว่ามีนากลับไปแล้ว แต่ก็อย่าเลยเดี๋ยวไอ้ไปป์มันจะมาหาผมแล้วผมจะไม่ได้พักผ่อนซะเปล่าๆ ตอนนี้รู้สึกล้ามากๆ อยากนอนพักให้หายๆ จะได้กลับไปเรียนซะที

 

ไว้กูหายก่อนแล้วกัน จะทำให้มึงไปไหนไม่เป็นเลยสัด

 

ไอ้ไปป์มันส่งกลับมาทันทีว่า ขอให้หายเร็วๆ แล้วมันก็เงียบไปเลย ชัดเจนดี กูก็อยากรีบหายเหมือนกัน ไม่ใช่เพราะว่าอยากจะนอนกับมึงหรอกนะ แต่กูอยากจะทำอะไรได้สะดวกเหมือนเก่ามากกว่า

..........

 

ออด

 

ออดดด

 

ออดดดดดด

 

เสียงออดที่ดังยาวติดต่อกันทำให้ผมลืมตาตื่นขึ้นมาหลังจากที่กินยานอนพักมาพักใหญ่ๆ มันไม่น่าจะใช่ไอ้ไปป์เพราะว่าผมกับมันแลกคีย์การ์ดกันแล้ว สามารถเข้าออกห้องของอีกฝ่ายได้แบบตลอดเวลา

 

“ใครมาวะ...” ผมค่อยๆ ยันตัวลุกขึ้นจากเตียงนอนแล้วเดินไปที่ประตู มองผ่านตาแมวก็พบว่าเป็นเด็กคนที่ไอ้ไปป์มันบอกว่าเป็นน้องชายของมัน แล้วมากดออดที่ห้องกูทำไมวะ หรือว่าจำห้องผิดอีกแล้ว

 

ผมเปิดประตูออกแล้วยืนพิงขอบประตูมองคนตรงหน้าด้วยความแปลกใจ ไม่ให้แปลกใจได้ไงก็เด็กคนนี้นั่งอยู่บนกระเป๋าเดินทางใบใหญ่แล้วส่งยิ้มมาให้กับผม เหมือนไม่ได้จะกดผิดห้องแล้วนะแบบนี้ เหมือนจงใจจะกดออดที่ห้องของผมเลยด้วยซ้ำ

 

“น้องไอ้ไปป์...” มันพยักหน้ารับแล้วลุกขึ้นยืน พร้อมกับยกมือขึ้นเกาท้ายทอยเหมือนจะเก้อๆ แบบแปลกๆ

 

“พี่เป็นเพื่อนกับเฮียไปป์ใช่ป่ะ...” ผมพยักหน้ารับกลับไปแบบมึนๆ มองเด็กตรงหน้าอย่างพินิจพิจารณามันมีส่วนที่คล้ายไอ้ไปป์อยู่เหมือนกัน ดวงตานี่มองแล้วรู้สึกว่ามันเหมือนกับไอ้ไปป์มากๆ เพียงแต่ไอ้ไปป์มันหล่อแบบแมนๆ แต่เด็กคนนี้ออกแนวน่ารักมากกว่า

 

“อืม...ก็ใช่ มาหามันรึไง มันไม่อยู่หรอก...”

 

“ก็เพราะว่าเฮียไปป์ไม่อยู่ไง ซิกเลยเสี่ยงมากดออดห้องพี่ดู ขอเข้าไปอยู่รอเฮียในห้องพี่ก่อนได้ป่ะ เฮียมันไปไหนก็ไม่รู้แถมยังไม่ยอมรับสายอีกต่างหาก” น้องไอ้ไปป์มันยิ้มให้กับผม ผมก็ไม่ได้อะไรมากมายเพราะรู้อยู่แล้วว่าเด็กนี่เป็นน้องไอ้ไปป์ เลยเบี่ยงตัวเป็นเชิงบอกให้รู้ว่าจะเข้าก็เข้ามา

 

“ขอบคุณคร้าบ...” มันเดินลากกระเป๋าใบโตเข้ามาในห้องของผม ผมแอบสงสัยว่ามันสองคนพี่น้องตกลงกันได้แล้วหรอวะว่าจะมาอยู่ด้วยกัน ก็เห็นไอ้ไปป์มันนั่งยันนอนยันกับน้องมันว่าให้ตายยังไงก็ไม่ยอมให้มาอยู่ด้วย

 

“ชื่อซิการ์ใช่ป่ะ...เห็นไอ้ไปป์พูดถึงอยู่” ผมนั่งลงบนโซฟา ตอนนี้สภาพผมนี่บ็อกเซอร์กับเสื้อกล้ามเผยให้เห็นรอยฟกช้ำที่เกิดจากการกระแทกตอนที่ประสบอุบัติเหตุเมื่อวันก่อน

 

“ครับผม พี่เรียกซิกว่าซิกก็ได้นะ ว่าแต่พี่ชื่ออะไร” น้องไอ้ไปป์ลากกระเป๋ามาวางที่ข้างๆ โซฟาแล้วทิ้งตัวลงนั่งเด้งตัวไปมาทำท่าเหมือนเด็กน้อย พี่น้องแม่งโคตรต่างกัน ไอ้ไปป์มันไม่ทำตัวน่ารักแบบนี้หรอก มันจะชอบทำตัวกวนส้นตีนมากกว่า

 

“นาย...” ผมตอบสั้นๆ มันก็พยักหน้ารับพร้อมกับยิ้มจนตาแทบปิดให้กับผม ท่าทางจะเข้ากับคนง่าย แต่มันไม่ไว้ใจคนง่ายไปหรอวะ ไม่ได้รู้จัก ไม่ได้สนิทแต่ขอเข้ามาอยู่ในห้องกูแบบนี้ แต่ก็อย่างว่าผู้ชายเหมือนกันมันคงไม่กลัวอะไร

 

“พี่นายนี่เป็นเพื่อนกับเฮียมานานแล้วป่ะ ทนคบกับไอ้เฮียมันได้ยังไงแม่งโคตรใจร้ายอ่ะ” มันทำหน้าตางอนๆ แล้วกอดหมอนอิงมองหน้าผม ผมยิ้มน้อยๆ เพราะว่าไอ้ไปป์แม่งเป็นแบบนั้นจริงๆ มันจะไม่เอาใครเลย มันไม่สนใจความรู้สึกใครเท่าไหร่ แถมยังเอาแต่ใจตัวเองสุดๆ

 

“ก็สี่ปี มันก็นิสัยแบบนั้นแหล่ะ ทำใจให้ชินไป ไม่เห็นต้องไปใส่ใจอะไรกับคนแบบมัน” มันมองดูรอยยิ้มของน้องไอ้ไปป์แล้วก็ได้แต่คิดว่าทำไมไอ้ไปป์มันไม่ยิ้มแบบนี้บ้างวะ รอยยิ้มมันโคตรจะเจ้าเล่ห์และดูชั่วร้ายตลอดเวลา

 

“เฮียใจร้ายกับซิกมากอ่ะ ขอมาอยู่ด้วยก็เอาแต่บ่นไม่ยอมให้มาอยู่ด้วย ต้องให้แม่จัดการกับเฮีย เฮียมันถึงจะยอม” อ้อ! ก็ว่าแล้วว่าไอ้ไปป์แม่งไม่น่าจะยอมง่ายๆ คนแบบมันไม่น่าจะให้น้องมาอยู่ด้วยหรอก เพราะมันคงไม่อยากให้น้องมันรู้ว่ามันกับผมมีความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งแบบประหลาดๆ ต่อกัน

 

“แต่ว่าพี่นายอย่าเพิ่งบอกเฮียมันนะว่าซิกอยู่ที่ห้องพี่อ่ะ ให้แม่จัดการเฮียมันก่อน ไม่อย่างนั้นเฮียแม่งไม่ยอมให้ซิกมาอยู่ด้วยแน่ๆ...”

 

“จะอยู่ที่นี่ก่อนก็ได้ ไว้มันมาแล้วค่อยว่ากัน ตามสบายนะ” ผมค่อยๆ ลุกขึ้นแต่ทว่ามันปวดไปทั้งตัวจริงๆ วันนี้ เลยเซหงายลงมานั่งที่เดิม น้องไอ้ไปป์รีบลุกขึ้นมาหาผมพร้อมกับประคองผมเอาไว้ ตัวโตกว่ามีนาแค่นิดเดียวเองเด็กนี่

 

“ตัวแค่นี้จะมีแรงอะไรวะ...”

 

“โหพี่นายอย่าดูถูกซิกดิ ตัวแค่นี้แต่แรงดีไม่มีตกนะครับ ว่าแต่พี่ไปทำอะไรมาทำไมช้ำไปทั้งตัวแบบนี้ ถูกกระทืบมาหรอพี่...” จริงๆ พี่น้องก็กวนส้นตีนไม่ได้ต่างกันเท่าไหร่ว่ะรู้สึก

 

“เอารถไปเสยต้นไม้เล่นมาน่ะ พาเข้าไปนอนในห้องหน่อยดิ” ไหนๆ มันก็อวดอ้างสรรพคุณตัวมันแล้วก็ใช้มันหน่อยแล้วกัน ผมเสือกปวดตัวซะงั้น เลยเซน้ำหนักไปหามันซะเต็มแรง ว่าแต่เด็กมันไว้ใจคนง่าย ผมก็เสือกไว้ใจมันง่ายๆ อาจจะเพราะว่ารู้ว่าเด็กนี่เป็นน้องชายแท้ๆ ของไอ้ไปป์มันด้วยมั้ง

 

“แล้วนี่แฟนพี่ไม่มาดูแลหรอเจ็บแบบนี้...ก็เห็นเฮียบอกว่าพี่มีแฟนแล้ว...” มันก็เดินประคองผมเข้ามาในห้องแบบลำบากนิดๆ เพราะผมเซไปหามันแบบเต็มๆ รู้แล้วว่าทำไมแม่ถึงอยากให้นอนรักษาตัวที่โรงพยาบาลอีกสักพัก

 

“เพิ่งกลับไปเมื่อเช้า...เค้ามีเรียน” แล้วมันเรื่องอะไรที่ผมจะมาคุยเรื่องส่วนตัวกับเด็กที่เพิ่งเจอกันวะเนี่ย แต่ก็ช่างเหอะมันก็ไม่ใช่ความลับอะไร

 

“ซิกไม่มีเรียนนะพี่นาย ว่างทั้งปีเลย มาดูแลแทนแฟนพี่ให้เอาเปล่า” มันหยุดเดินแล้วเงยหน้ามองหน้าผมด้วยรอยยิ้มแบบซุกซน อย่านะมึง...อย่าบอกนะว่ามึงคิดอะไรกับกูเนี่ย

 

“กูชอบอยู่คนเดียวมากกว่า...” ผมก็ไม่ได้อะไรหรอกนะ แค่นึกถึงคำพูดของไอ้ไปป์มันขึ้นมาเรื่องที่ว่าห้ามยุ่งกับน้องมัน ผมก็ไม่คิดหรอกว่าน้องมันจะอยากมายุ่งกับผมเอง ดูสายตาก็รู้แล้วว่าคิดยังไง

 

กูหนีไม่พ้นเรื่องแบบนี้เลยรึไงวะ หน้าตากูดูเป็นพวกชอบเล่นชู้มากเลยใช่มั้ย

 

“ก็แค่ขำๆ น่าพี่นาย ไม่เห็นต้องคิดอะไรมากเลย...” มันยังคงยิ้มแบบซุกซนใส่ผม ผมระบายลมหายใจน้อยๆ แล้วปล่อยมือออกจากไหล่ของมัน เดินโซเซเข้ามาในห้อง พร้อมกับทิ้งตัวลงนอนบนเตียงนอนแบบหมดสภาพ

 

“มึงเป็นน้องเพื่อนกู ต่อให้มึงไม่ใช่น้องเพื่อนกู กูก็ไม่คิดจะเล่นกับมึงหรอกซิก..กูไม่ได้ชอบผู้ชาย” ผมมองดูน้องไอ้ไปป์ที่มันเดินเข้ามานั่งลงบนเตียงนอนข้างๆ ที่ผมนอนอยู่ นี่กูไม่ได้นอนอ่อยมันเลยนะ แค่หมดแรงจนแทบไม่อยากจะยืน แต่ดูมันมองผมด้วยสายตาที่โคตรจะชัดเจนเลยว่ารู้สึกยังไง

 

ตกลงแล้วสองคนพี่น้องนี่ใครมันแรงมันร้ายกว่ากันวะ

 

“ซิกเห็นพวกที่บอกว่าไม่ชอบผู้ชาย พอได้ลองทีไรติดใจจนแทบไม่กลับไปกินผู้หญิงทุกที...อันนี้ไม่รู้ว่าจริงมั้ย พี่นายต้องลองเอง” มันยักคิ้วให้กับผม ผมเลยย้อนกลับเอาคำพูดของมันมาคิด หรือว่าผมจะเป็นแบบที่มันพูดวะ ก่อนหน้าที่จะนอนกับไอ้ไปป์ก็รู้สึกแปลกๆ เพียงแค่คิดว่ามีเด็กผู้ชายมาชอบ จะทำกันยังไง ตรง...เนี่ยนะ

 

แต่พอได้ไอ้ไปป์แล้วเสือกติด แล้วไอ้ที่เบื่อๆ มีนาเนี่ยเพราะแบบนี้รึเปล่าวะ

 

“เคยรึไง...”

 

“ก็เคยทั้งได้ เคยทั้งโดน ของแบบนี้มันเรื่องธรรมดาเหอะพี่นาย ไม่เห็นจะแปลกอะไรเลย ชีวิตมันของเรา ต้องใช้ให้คุ้ม” เด็กนี่แม่งแรงกว่าพี่มันอีกมั้งเนี่ย กล้าที่จะพูดเรื่องแบบนี้กับคนแปลกหน้าแบบเต็มปากเต็มคำ กูรู้สึกได้ถึงชะตาชีวิตที่ต้องมาผูกติดกับตัวอันตรายสองตัวแล้วเริ่มจะปวดหัวแล้วว่ะ

 

“เคยมีคนบอกพวกมึงมั้ยวะว่าพวกมึงมันตัวอันตราย...ชอบกูรึไง” ผมก็ถามมันแบบตรงๆ ถึงไม่ถามก็พอจะเดาสีหน้าและสายตาของมันออกว่ามันคิดห่าอะไร ทั้งพี่ ทั้งน้องมึงจะมาอะไรกับกูกันนักครับ

 

“ก็ชอบตั้งแต่ครั้งแรกที่เจออ่ะ...”

 

“แต่กูมีเมียแล้ว...” ผมก็บอกกับมันไปตรงๆ อีกอย่างกูก็มีพี่มึงอยู่อีกคนให้มาพัวพันกับมึงอีกคนกูไม่ต้องทำห่าอะไรแล้ว วันๆ คงไม่ต้องลุกขึ้นจากเตียง นอนกับพี่เสร็จเวียนมานอนกับน้อง แค่คิดก็ก็จะบ้าตายแล้ว และกูก็ไม่อยากจะมีปัญหากับไอ้ไปป์ให้เสียสุขภาพจิตด้วย

 

“ก็ไม่เห็นเป็นไรนี่พี่นาย ซิกไม่ได้ชอบเมียพี่นี่หว่า พี่ก็มีเมียไปดิ ว่างๆ ก็ค่อยมาหาซิก...ซิกอยากได้พี่ว่ะ” มันไม่พูดเปล่า มันขยับเข้ามาใกล้ๆ ผม เอนตัวลงมาหาพร้อมกับจ้องหน้าผมด้วยสายตาซุกซนของมัน ถ้ากูเป็นพวกเจ้าชู้ มักมากสักหน่อยกูจะจับมึงพลิกแล้วลองสอนให้มึงรู้ดิว่าอย่าเล่นกับไฟ

 

เพราะไฟมันร้อน ไฟมันอันตราย ถูกไฟเผาไหม้ขึ้นมาเมื่อไหร่มันจะไม่มีอะไรเหลือ

 

แต่นี่กูไม่ได้นอนกับคนทุกคนหรือนอนกับคนที่กูไม่ได้รู้สึกอะไรด้วยได้ว่ะ อีกอย่างกูสัญญากับไอ้ไปป์แล้วว่าจะไม่ยุ่งกับผู้ชายที่ไหนนอกจากมัน กูแคร์มันมากกว่าที่กูคิดด้วยซ้ำ

 

“มาเป็นชู้กันเถอะพี่นาย...”

 

……….

 

 

 

ผมยืนมองเงาสะท้อนของตัวเองจากกระจกเงา เนื้อตัวของผมมันเต็มไปด้วยรอยเล็บที่เกิดขึ้นเมื่อราวๆ ครึ่งชั่วโมงที่ผ่านมา ผมไม่ชอบให้มีรอยเล็บบนตัวผมเท่าไหร่ ไม่รู้ดิผมไม่นิยมให้ใครมาทำรอยบนตัวผม นอกจากไอ้นายที่ผมไม่ว่าอะไร เพราะผมทำรอยบนตัวมันเยอะมากกว่าที่มันทำกับผมหลายเท่านัก

 

“รุนแรงจริงๆ สาวน้อย แต่ก็ไม่เร้าใจเท่ากับได้นอนกับไอ้นาย...ทำไมวะ” ผมเอียงคอมองดูรอยบนคอของผมแม่งอย่างชัด ผู้หญิงคนนี้เป็นเพื่อนกับวอวา ผมเห็นเธอเล่นหูเล่นตาให้ผมมาตั้งนานแล้ว นี่วอวาจะรู้มั้ยวะว่าเพื่อนตัวเองอยากได้ผมจนตัวสั่น

 

พอรู้ว่าผมเลิกกับวอวาแล้วก็โทรมาหาผมตั้งแต่หลายวันแล้ว พยายามชวนไปเที่ยว ชวนให้ไปหาที่ห้อง แต่ผมก็ไม่อยากจะใส่ใจเพราะตอนนี้อยากจะก่อกวนความรู้สึกไอ้นายมันมากกกว่า

 

แต่เพราะว่าเมื่อคืนมีนามาค้างที่ห้องกับไอ้นาย ให้ผัวเมียเค้าได้อยู่ด้วยกันบ้าง ผมก็ไม่ได้ใจร้ายจะเอาไอ้นายมาเป็นของผมคนเดียวหรอก มันยังไม่ถึงเวลา แอบลักกินขโมยกินแบบนี้มันสะใจมันลุ้นมากกว่า

 

วันนี้ผมเลยมาหาอะไรทำเพื่อเป็นการฆ่าเวลาสักหน่อย เลยมาขลุกอยู่ที่ห้องของสาวเจ้าตั้งแต่กลางวันแล้ว ก็คงไม่ต้องบอกหรอกมั้งว่าผมมาทำอะไรกับเธอ ก็นิสัยผมมันเป็นแบบนี้นี่หว่า ถึงผมจะตกลงเป็นชู้กับไอ้นายมันแล้ว แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าผมจะต้องเลิกนิสัยของผมนี่นะ

 

ตอนนี้ก็เย็นมากแล้ว ไม่รู้ว่ามีนากลับไปหรือยัง หรือว่าจะค้างต่ออีกคืน สภาพร่างกายไอ้นายมันไม่น่าจะขยับเขยื้อนหรือว่าใช้ร่างกายมาก แต่ก็นะ ผมว่ามีนาคงมีวิธีแก้ไขสถานการณ์ได้ หึๆ

 

ผมเดินออกมาจากห้องน้ำหลังจากที่สำรวจร่องรอยบนร่างกายของตัวเองเรียบร้อยแล้ว เดินมาคว้าเสื้อกับกางเกงที่พาดอยู่ที่โซฟาขึ้นมาสวมใส่ พร้อมกับมองหามือถือกับกระเป๋าเงินที่วางเอาไว้

 

ผมหยิบเงินออกมาจำนวนหนึ่งแล้ววางเอาไว้ที่โต๊ะ พร้อมกับเขียนโน้ตเอาไว้สั้นๆ แค่ว่า ค่าตัว พร้อมกับเดินออกมาจากห้องของเธอทันที ผมไม่คิดจะสานสัมพันธ์แล้วเลื่อนชั้นเธอให้ขึ้นมาเป็นแฟนของผม ถ้าผมจะมีแฟนใหม่คนคนนั้นต้องไม่รู้จักหรือว่าสนิทกับแฟนเก่า

 

ใช่ว่าผมแคร์แฟนเก่าแต่ทว่าผมรำคาญเวลาที่พวกผู้หญิงชอบมาเย้ยหยันกันว่าใครถูกทิ้ง ใครถูกเลือก ผมก็เคยคิดในใจนะตอนที่พวกเธอๆ มาเถียงกันต่อหน้าผม ว่ามันก็ไม่ใช่คนที่ถูกเลือกทั้งคู่นั่นแหล่ะ ชีวิตกูมันยังอีกไกลรึเปล่าวะ จะให้เอามาผูกกับคนคนเดียวตั้งแต่ตอนนี้มันไม่ใช่เว้ย

 

จริงๆ ผมกับไอ้คินก็เคยคุยกันด้วยความสงสัยเรื่องที่ว่าคนที่เจ้าชู้มากๆ มันสามารถหยุดที่คนคนเดียวได้หรอวะ แต่ผมกับไอ้คินก็ได้คำตอบจากคนที่ค่อนข้างใกล้ตัวและแม่งโคตรจะชัดเจน

 

ผมว่าพวกคุณน่าจะรู้จักกับไอ้พายไอ้โก้กันแล้วใช่มั้ย เมื่อก่อนมันสองคนก็ไม่ได้ต่างอะไรจากผมเลย เปลี่ยนคู่ควงเป็นว่าเล่น ยิ่งไอ้พายนี่ยิ่งหนักเลย มันฟันทั้งผู้หญิงทั้งผู้ชายมานับไม่ถ้วน มันไม่เคยคบใครเป็นตัวเป็นตน มันก็แค่ควงพอเบื่อมันก็ทิ้ง มันได้ชื่อว่าเป็นเจ้าชายแบดบอย แต่ก็เห็นคนมากมายอยากจะวิ่งร่าเข้าไปหามันให้มันฟันกันอยู่ดี

 

แต่ทุกอย่างก็ดูเปลี่ยนไปตั้งแต่ที่มันมีแฟนเป็นตัวเป็นตน มันเปลี่ยนไปมากจนแทบไม่มีใครเชื่อว่ามันจะเปลี่ยนไปได้มากถึงขนาดนี้เพราะแค่คนคนเดียว แต่ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อเพราะว่ามันโคตรรักของมันเลยจริงๆ

 

ซึ่งผมเองก็ไม่เข้าใจอยู่ดีว่าทำไมมันถึงสามารถเปลี่ยนไปได้เพราะคนๆ เดียววะ ทั้งๆ ที่ผมก็รู้สึกดีๆ กับไอ้นายแต่ทำไมผมยังสามารถนอนกับผู้หญิงได้วะ ผมก็ไม่ได้รู้สึกชอบอะไรในตัวพวกเธอมากไปกว่าหวังผลจากความชอบที่พวกเธอมีต่อผม

 

หรือเพราะว่าเราเป็นแบบนี้มาสองปีแล้ว สามารถไปไหนมาไหนหรือว่าทำอะไรกับใครก็ได้ แล้วเมื่อไหร่ที่เราต้องการกันและกันเราค่อยมาเจอกัน มันดูเป็นอะไรที่น่างุนงงเหมือนกันว่ะ

 

“มึงอย่าเรื่องมากได้มั้ยวะพี่พาย มันจะตายมั้ยวะกูถามจริงๆ...”

 

“งี่เง่าว่ะต่อ มึงนั่นแหล่ะอย่าเรื่องมากได้มั้ยวะ...”

 

“ใครกันแน่วะที่เรื่องมาก มึงนั่นแหล่ะที่เรื่องมากไอ้พี่พาย ถ้ามึงพูดไม่รู้ฟังกูจะไม่สนใจมึงแล้วนะ อยากทำอะไรทำไปเลยแล้วไม่ต้องมาคุยกัน...”

 

“ขอโทษครับ กูผิดไปแล้วครับต่อ กูขอโทษครับ อย่าโกรธกูดิ มึงกล้าโกรธกูหรอวะ...”

 

ผมได้ยินเสียงของคนสองคนคุยกัน ไม่ต้องสืบก็รู้เลยครับว่าเสียงใคร ก็ไอ้คนที่ผมกำลังนึกถึงอยู่นี่แหล่ะ ผมก็ลืมสังเกตไปว่าที่นี่มันคอนโดของไอ้พายมันนี่หว่า แล้วผมก็เดินมาตรงมุมเพื่อจะเลี้ยวไปลิฟท์ก็เจอกับไอ้พายมันเข้าพอดี มันกำลังยิ้มๆ อ้อนๆ เด็กมันอยู่ เป็นภาพที่โคตรหาดูได้ยากจากคนแบบมัน ส่วนมากมันจะทำหน้านิ่งๆ ตาดุๆ ใส่คนทั่วไปเสียมากกว่า

 

“ว่าไงมึง...มาทำอะไรวะ” มันเอ่ยทักผมพร้อมกับตีหน้าขรึมทันที กูล่ะฮาสีหน้ามันเมื่อกี้มากตอนที่มันง้อเมียมันเนี่ย

 

“ก็เหมือนเดิม...ของเคยๆ วันนี้พวกมึงไม่ได้ไปเตะบอลกับไอ้พวกไอ้คินกันหรอวะ” จริงๆ พวกเรานัดดวลบอลกันบ่อย เหมือนจะสนิทกันนะแต่ก็แอบทำสงครามใส่กันตอนเตะบอลบ่อยๆ เนียนๆ กันไป

 

“กูขี้เกียจว่ะ อีกอย่างกูมีธุระต้องจัดการด้วย...” มันล็อคคอเด็กมันที่กำลังจะเดินหนีเอาไว้ เด็กไอ้พายยิ้มให้ผมนิดนึงก่อนจะหันไปถลึงตาใส่ไอ้ห่าพาย

 

“เออ!! ว่าแต่ไอ้นายเป็นไงบ้างวะ ไม่ได้ไปเยี่ยมมันเลย” ผมมองดูหน้าเด็กไอ้พายแล้วนึกถึงเพื่อนตัวเอง ความจริงไอ้แต๊กมันควรจะตัดใจแล้วไปชอบคนอื่นได้แล้ว มันก็เห็นอยู่ว่าเค้ารักกันมากแค่ไหน มันแทรกกลางเข้าไปไม่ได้หรอก

 

“ก็ไม่ได้เป็นอะไรมาก มันนอนพักรักษาตัวที่ห้องมันแล้วตอนนี้ เห็นเมียมันมาเฝ้าอยู่” ไอ้พายมันพยักหน้ารับ ผมมองดูเวลาที่ค่อนข้างจะเย็นมากแล้ว น่าจะได้เวลาที่จะหาซื้ออะไรไปให้ไอ้นายมันกินมันจะได้กินยา เดี๋ยวมันจะหาว่าชู้อย่างผมใจดำกับมันเกินไป

 

“แฟนมึงนี่หล่อกว่ามึงอีกว่ะพาย หึๆ กูไปแล้วเดี๋ยวไปหาอะไรให้ไอ้นายมันแดกก่อน แล้วเจอกัน...” ผมอดที่จะแกล้งไอ้พายมันไม่ได้ มันตีหน้ายุ่งใส่ผมเหมือนจะไม่สบอารมณ์เท่าไหร่ แต่ที่ฮากว่าคือเด็กมันที่แม่งยืดด้วยความภูมิใจ มีการหันไปยักคิ้วใส่ไอ้พายซะด้วย

 

“กูสงสัยจริงๆ นะว่าคนคนเดียวสามารถทำให้เราเปลี่ยนไปได้มากมายขนาดนี้เลยหรอวะ...สงสัยกูต้องลองหาคำตอบดูบ้างแล้วหล่ะ” อยู่ที่ว่าคนที่ผมจะลองหาคำตอบด้วยนั้นคือใคร แต่ผมว่าผมเล็งคนบางคนเอาไว้ในใจเรียบร้อยแล้ว เพียงแค่รอเวลาที่มันเหมาะสมก็เท่านั้น

 

..........

 

 

 

ผมแวะมาร้านอาหารของบ้านไอ้เจมส์เพื่อที่จะซื้ออาหารอร่อยๆ กลับไปกินกับไอ้นาย เดินเข้ามาก็เจอมันนั่งคุยกับมีนาอยู่ น่าแปลกที่มีนาไม่ได้อยู่กับไอ้นายที่ห้องแต่ดันมาอยู่กับไอ้เจมส์ที่นี่แทน

 

ทันทีที่ผมเดินเข้ามาไอ้เจมส์มันก็ยกมือทักทายผมแล้วเรียกผมเข้าไปหา ผมก็เดินเข้าไปแบบชิวๆ ไม่ได้อะไรอยู่แล้ว คนแบบไอ้ไปป์มันไม่มีความละอายกับความผิดที่มันทำหรอกครับ เพราะฉะนั้นผมเลยไม่มีทีท่าหวาดระแวงหรือกลัวว่ามีนาจะรู้เรื่องของผมกับไอ้นายที่แอบทำกันลับหลังเธอ

 

“เอ้า! นี่มีนาไม่ได้อยู่กับไอ้นายมันหรอครับ ไหนมันว่ามีนามาค้างด้วยเมื่อคืน” ไอ้เรื่องค้างนี่ผมรู้อยู่แล้วเพราะว่าไอ้นายมันบอกกับผมแล้ว แต่ว่าเรื่องที่มีนากลับออกมาแล้วนี่ไม่เห็นมันบอก

 

“มีนาทะเลาะกับไอ้นายมาว่ะ ไอ้นายมันยอมรับว่ามันแอบมีคนอื่นจริง...มึงพอจะรู้มั้ยวะว่ามันแอบคบกับใคร” ผมเลิกคิ้วแบบแปลกใจแต่ไม่ได้ตกใจอะไร แต่ก็แอบคิดนะว่าถ้าผมบอกออกไปว่าเป็นผม ผมจะโดนไอ้เจมส์มันต่อยเอามั้ยวะ มันดูเป็นห่วงเป็นใยมีนาเหลือเกิน

 

เผลอๆ ห่วงมากกว่าที่ไอ้นายมันห่วงอีก...

 

“ไม่รู้ดิวะ กูก็ไม่ได้อยู่ด้วยกันกับมันตลอดเวลา แค่อยู่ห้องติดกัน แต่เท่าที่รู้นี่ไม่เคยเห็นนะ ว่าแต่มันบอกกับมีนาว่ายังไง” ผมก็เนียนๆ ถามไปอย่างนั้นแหล่ะ อยากจะรู้ว่าไอ้นายมันพูดกับมีนาว่ายังไง

 

“นายบอกว่านายยอมรับว่านอนกับคนอื่น ถ้ามีนารับไม่ได้ก็ให้เลิกกันไป...นายเย็นชาใส่มีนามากเลยนะช่วงนี้ เหมือนไม่ใช่นายคนเดิม” ผมพยักหน้ารับ ไอ้นายมันคิดอะไรอยู่วะ เห็นมันบ่นๆ ว่าอยากเลิกกับมีนาแต่ไม่คิดว่ามันจะเอาจริงๆ ก็เห็นมันบอกว่ามันรักของมันอยู่

 

“แล้วมีนาว่ายังไง จะทนคบกับมันต่อหรือว่าจะเลิกกับมัน...”

 

“มีนาไม่เลิกหรอก ต่อให้นายนอนกับคนอื่นก็ช่าง ขอแค่นายยังยกให้มีนาเป็นแฟนและสำคัญมากกว่าคนอื่นก็พอแล้ว...”

 

“มีนา...ทำไมต้องทนคบกับคนที่เค้าไม่รักมีนาแล้ว เจมส์ไม่เข้าใจ” ไอ้เจมส์มันสวนขึ้นมาพร้อมกับกำมือแน่น ผมมองดูท่าทางของมันแล้วสะกิดใจเบาๆ คงไม่ได้เป็นแบบที่ผมคิดหรอกนะ

 

“นายรักมีนา...”

 

“มีนาหลอกตัวเองแล้วมีความสุขก็ตามใจ เจมส์จะไม่สนใจแล้วจริงๆ ถ้าถูกมันทิ้งก็ไม่ต้องมาร้องห่มร้องไห้กับเจมส์หรอกนะ” ไอ้เจมส์มันหันหน้าหนีไปอีกทาง ผมก็ได้แต่นั่งฟังด้วยความรู้สึกที่โคตรเฉยๆ ต่อมความละอายกูตายด้านไปนานแล้ว กูกับไอ้นายแอบกินกันมาตั้งสองปีแล้ว มันเกินกว่าจะรู้สึกละอายแล้วจริงๆ

 

“จริงๆ ก็ไม่ได้เข้าข้างผู้ชายด้วยกันหรอกนะมีนา แต่ส่วนตัวแล้วไปป์ก็เป็นแบบนั้น  อาจจะฟังดูเหี้ยๆ แต่ก็นี่แหล่ะผู้ชาย ก็อยู่ที่มีนาแล้วว่าจะเอายังไง จะทนหรือว่าจะเลิกกับมัน...” ผมก็ไม่ได้แนะนำหรือว่ายุให้มีนาเลิกกับไอ้นายมันหลอก เพราะผมชอบที่จะเป็นแบบนี้ไปเรื่อยๆ มากกว่า

 

“มีนาไม่เลิกกับนาย ไม่มีทางเด็ดขาด อย่าให้มีนาจับได้แล้วกันว่าผู้หญิงคนนั้นของนายเป็นใคร มีนาไม่เอาไว้แน่ๆ” ว่าแล้วมีนาก็เดินออกไป ไอ้เจมส์มันเดินตามมีนาออกไป และแน่นอนว่าผมก็เดินตามออกไปดูเพื่อความแน่ใจในบางสิ่งบางอย่างที่ผมคิดในใจ

 

แล้วมันก็เป็นแบบที่ผมคิดจริงๆ สินะ ไอ้เจมส์มันเดินไปดึงมีนาที่ร้องห่มร้องไห้เข้ามากอดแน่นๆ สายตาท่าทีของมันที่มองมีนาดูเต็มไปด้วยความห่วงใยแบบโคตรๆ ผมว่าไอ้เจมส์มันคงไม่ได้รู้สึกกับมีนาแค่เพื่อนแล้วหล่ะ

 

“หึ! มีเรื่องสนุกๆ ให้กูได้ทำอีกแล้วสินะ” ผมเริ่มวางแผนบางอย่างในใจ มีหมากให้ผมได้ใช้เดินบนเกมของผมกับไอ้นายเพิ่มอีกแล้ว ผมก็ไม่ได้คิดร้ายอะไรกับเพื่อนผมหรอกนะ ผมก็แค่อยากให้ทุกคนได้สมหวังกับความรักก็เท่านั้น

 

“จริงๆ แล้วมึงน่าจะเป็นคนทำหน้าที่ดูแลมีนามากกว่าไอ้นายนะ...เดี๋ยวกูจะช่วยมึงเอง” ผมรักเพื่อนผมนะ ผมก็แค่อยากให้มันสมหวังกับคนที่มันรัก เพราะฉะนั้นต่อจากนี้ไปอาจจะมีการเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้น แต่คงไม่ใช่ใกล้ๆ นี่หรอก เอาไว้ค่อยว่ากันอีกทีก็แล้วกัน

 

 

ผมหิ้วอาหารมากมายที่ซื้อมาเพื่อกินกับไอ้นาย คืนนี้มีนาไม่อยู่ผมก็เลยกะว่าจะอยู่ดูแลมันเอง ปล่อยให้ไอ้เจมส์มันปลอบมีนาไปเหอะ มีนาน่าจะต้องทำใจกับเรื่องนี้ไปอีกนาน ว่าแต่ว่าผมกลายเป็น ผู้หญิงคนนั้น ของไอ้นายไปแล้วหรอวะ ก็คนที่ไอ้นายมันหมายถึงคือผมนี่หว่า คิดแล้วก็ฮาดีเหมือนกัน

 

ผมเดินมาหยุดที่หน้าห้องของไอ้นายแล้วจัดการรูดคีย์การ์ดที่ผมแลกกับมันเอาไว้เรียบร้อยแล้ว ได้ข่าวว่ามันไม่ให้มีนานะ แต่ให้ชู้แบบผม เออ...ก็ดี เวลาจะเข้าออกห้องมันจะได้ไม่ต้องมากดออดให้มันเสียเวลา

 

ผมเดินเข้ามาทางด้านในก็สะดุดตากับกระเป๋าเดินทางใบใหญ่ที่วางอยู่ข้างๆ โซฟา ของมีนาหรอวะ นี่กะจะย้ายมาอยู่กับไอ้นายที่นี่รึไงวะ หรือที่ทะเลาะกันร้องห่มร้องไห้ออกไปเพราะไอ้นายไม่ยอมให้อยู่ด้วย

 

“ผู้หญิงนี่น่ารำคาญว่ะ...” ผมวางอาหารทั้งหมดที่ซื้อมาลงบนโต๊ะแล้วเดินเข้าไปที่หน้าห้องนอนของไอ้นาย ผมก็เปิดประตูเข้าไปเพราะคิดว่ามันน่าจะอยู่ในห้อง แต่พอเปิดประตูเข้ามาสิ่งที่ผมไม่คาดคิดมาก่อนมันทำให้ผมต้องกำมือแน่นแล้วมองภาพตรงหน้าด้วยความโกรธ

 

“สัดนาย...ไอ้ซิก”

 

..........100%.........

 

รบกวนติดแท็ก #คือกูต้องการมึง เวลาที่ทวิตถึงนิยายเรื่องนี้ ขอบคุณค่ะ ^^

แวะมาต่อแล้วค่ะ มันป่วงมากชีวิตของนายกับไปป์เนี่ย ป่วงเพราะพวกมันทำตัวเองนี่แหล่ะ

เอาเป็นว่าเจอกันเมื่อเกรทแต่งตอนต่อไปจบเนอะ T^T

 

 

 

 



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
All I need is You...คือกูต้องการมึง [Yaoi][Boy's love] ตอนที่ 7 : 06. วุ่นวายไม่รู้จบ (นาย & ไปป์) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 3620 , โพส : 114 , Rating : 114 / 23 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1 | 2 | 3 | 4 | 5

#114 : ความคิดเห็นที่ 2351
ซิกป่วนส่ะ
Name : วีว่า [ IP : 27.55.193.120 ]
Email / Msn: -
วันที่: 2 กรกฎาคม 2557 / 12:38

#113 : ความคิดเห็นที่ 2205
ซิกทำเรื่องให้คู่ชู้รักรักชู้ซะแล้วค่ะ 55555555
Name : nchler< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ nchler [ IP : 118.172.108.176 ]
Email / Msn: mynameis_stupid(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 พฤษภาคม 2557 / 00:30


#112 : ความคิดเห็นที่ 2154
ไปร์ได้ใจเราไปเลย แซบอะ
Name : SodaN+N< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ SodaN+N [ IP : 49.230.81.192 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 เมษายน 2557 / 04:45

#111 : ความคิดเห็นที่ 2062
เอาแล้วววววว ทำไรกันอยู่รึจ๊ะะะะะะ
PS.  เป็นคนดีจนพ่อแม่ปวดหัว# เจริญพร
Name : Hiro Hiro Shi< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Hiro Hiro Shi [ IP : 101.51.205.222 ]
Email / Msn: fargod888(แอท)gmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 31 มีนาคม 2557 / 12:44

#110 : ความคิดเห็นที่ 2002
รู้สึกปลอดภัยในอ้อมกอดของไอ้ผู้ชายร้ายๆคนนี้ อร้ายยยยย ชักจะยังไงๆ555555555
Name : Taeisme< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Taeisme [ IP : 27.55.160.175 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 มีนาคม 2557 / 00:31

#109 : ความคิดเห็นที่ 1860
เกิดอะไรขึ้น
Name : didi [ IP : 171.6.249.88 ]
Email / Msn: pttrks(แอท)gmail.com
วันที่: 4 มีนาคม 2557 / 21:28

#108 : ความคิดเห็นที่ 1845
โอเคมาก ซิกมาป่วนแบบนี้แหละ สนุก เค้าชอบ รู้สึกว่านายไม่ใช่คนเจ้าชู้นะ แต่มาที3คนนี่ไหวป่ะเนี้ย
Name : moopakiki< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ moopakiki [ IP : 49.0.113.152 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 2 มีนาคม 2557 / 10:58

#107 : ความคิดเห็นที่ 1329
ซิการ์ร้ายจริงๆ
PS.  '슈퍼주니어<3 เมนเย่ จิ้นฮันฮยอก รักเต๋าคชา!!
Name : ingyeye< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ingyeye [ IP : 101.108.69.36 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 พฤศจิกายน 2556 / 16:27

#106 : ความคิดเห็นที่ 1323
ไปป์ชายผู้มีแผนชั่วในหัวตลอดเวลา มีนา เธอเตรียมเจอคนแอบรักแบบเงียบๆอย่างเจมส์ได้เลย ไปป์มันวางแผนไว้แล้วชัว หึ!!   ว่าแต่เอ๊ะ...ภาพที่ไปป์เปิดประตูห้องนอนนายไปเจอคืออะไร ซิกกับนายทำอะไรกันน่ะ!?
Name : Mysterious< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Mysterious [ IP : 49.230.135.4 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 พฤศจิกายน 2556 / 06:42

#105 : ความคิดเห็นที่ 1299
เขินจริง เวลานายพูดว่าคุณชู้รัก -//-
Name : CuteBear:D< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ CuteBear:D [ IP : 101.109.20.68 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 17 พฤศจิกายน 2556 / 11:30

#104 : ความคิดเห็นที่ 1153
พี่เกรทเค้าอยากบอกมากว่าเค้าวอนท์หึงโหด
PS.  Aono After Story
Name : MiNo_Sister< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ MiNo_Sister [ IP : 49.230.147.79 ]
Email / Msn: tcm_naruto(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 4 พฤศจิกายน 2556 / 09:14

#103 : ความคิดเห็นที่ 1152
เห็นแล้วหึงนานๆนะไปป์ อยาก้เห็นายง้อน
PS.  Aono After Story
Name : MiNo_Sister< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ MiNo_Sister [ IP : 49.230.147.79 ]
Email / Msn: tcm_naruto(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 4 พฤศจิกายน 2556 / 08:47

#102 : ความคิดเห็นที่ 1113
กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด น่ารักอ่ะ>///
Name : คนชอบอ่าน [ IP : 1.1.203.231 ]
Email / Msn: -
วันที่: 1 พฤศจิกายน 2556 / 11:59

#101 : ความคิดเห็นที่ 1056
ไปป์เห็นตอนจบอะไรก็ช่างเหอะ ตอนนี้เราฟินเป็นต่อมากโคดดดดน่ารักเลย >< 
PS.  กางเกงน้ำเงินจงเจริญ
Name : sawhaชาลิตี้*< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ sawhaชาลิตี้* [ IP : 125.25.135.242 ]
Email / Msn: eing_ht(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 28 ตุลาคม 2556 / 14:52

#100 : ความคิดเห็นที่ 924
อ๊ากกก ว่าแล้วววว ว่าซิการ์ต้องจ้องงาบนาย
PS.  #รักเธอมากเกิน รักเธอมากไป รักเหลือเกิน รักจนไม่มีให้ใคร หวังจนมากเกิน หวังจนมากไป สูญเสียเธอ เหมือนจะขาดใจ.
Name : the`prizoner.04< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ the`prizoner.04 [ IP : 124.121.162.132 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 ตุลาคม 2556 / 22:41

#99 : ความคิดเห็นที่ 909
.ไปป์!!!!!!!!!!!!! มัวแต่ชื่นชมธรรมชาติ เคล้าชะนีอยู่นั่นแหละ 
รู้ไหมน้องมันดอดจะแดกผัวอะ
55555  ไม่ไหวเล๊ย - -* 
ตายๆๆๆๆๆ ไม่ต้องไปสงสัยเรื่องชาวบ้านเขา  ไม่ต้องไปทัก กลับห้องด่วน!!!!!!!!! 
ผัวตกอยู่ในอันตราย  จณะนี้ไม่รู้ชะตากรรม
5555 เห้อ...

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
พี่เกรท 
!!!!!!!!!!!!!  ฮืออออ  อะร๊ายยยยย?  เจมส์แอบมีซัมติงกับยัยมีนาคันหรอ??
? ไม่ๆๆๆๆ ปรัเด็นนั้นยังไม่น่าสนใจเท่า  อะไรคือ  นาย ซิก คะ  กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด 
แอบตื่นเตนเบาๆ  ฮือออ ไม่กล้าเลื่อนลงไปอ่านข้างล่างเลย
55555
กลัวเจ้าแม่ไปป์อาละวาด  อ๊ากกกกกก


PS.  >>>>>>SUPER JUNIOR THE LAST MAN STANDING<<<<<<
Name : MIZZ-MAY< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ MIZZ-MAY [ IP : 49.48.248.97 ]
Email / Msn: mawiga_hormchan(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 ตุลาคม 2556 / 20:59

#98 : ความคิดเห็นที่ 893
นายเลิกกับมีนาแล้วให้เจ้แกไปคบกับเจมส์เหอะ
ไปป์นี่ก็คนดีเกิ๊นนน ดี๊ดีเกินไปละ คำว่าละอายพี่แกไม่มีจริงๆ 5555555555
Name : Fai_YeSung< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Fai_YeSung [ IP : 118.173.160.69 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 19 ตุลาคม 2556 / 17:21

#97 : ความคิดเห็นที่ 871
เอิ่ม ซิกแรงไปนะคะ นายยิ่งน่วมๆอยู่ ไปป์จะทำไง ความแตกแน่ๆ
PS.   การพยายามมองโลกในแง่ดี คิดในแง่บวก พลังที่เกิดขึ้นนี้จะช่วยดึงดูดคนดีดี เรื่องดีดี ให้เข้ามาหาคุณคะ ท้อ+เหนื่อยแค่ไหน ยิ้มสู้ไว้นะคะ
Name : cherryKiss< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ cherryKiss [ IP : 171.7.75.250 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 18 ตุลาคม 2556 / 21:30

#96 : ความคิดเห็นที่ 815
งานเข้าแล้วล่ะ ปวดหัวแทนเลย
ร้ายทั้งพี่ทั้งน้อง ดูสิใครจะร้ายกว่ากัน อิอิ นายห้ามนอกใจไปป์นะ
Name : shshshx< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ shshshx [ IP : 27.130.238.216 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 17 ตุลาคม 2556 / 14:47

#95 : ความคิดเห็นที่ 787
ซิกก้านายแร๊งงงงงงงมากกกกกกกกกกกกกก ไปป์คงแบบ ของๆข้าใครอย่าแตะ แต่มีไรมากระตุ้นก็ดีเหมือนกัน แต่หวังว่านายคงไม่เผลอไปกับการกระตุ้นของซิกก้าน่ะ
Name : dsjwks [ IP : 171.98.182.23 ]
Email / Msn: supawadee2530(แอท)gmail.com
วันที่: 14 ตุลาคม 2556 / 21:39

#94 : ความคิดเห็นที่ 742
มีนาเลือกทางเดินใหม่เหอะอยู่ที่เดิมเป็นได้แค่ตัวประกอบนะเออ แสบพี่ไปป์ซ่าน้องซิก..สรุปนายซวยแบบรับไปเต็มๆ
Name : PuiPui [ IP : 115.67.39.165 ]
Email / Msn: Ps_1591(แอท)hotmail.co.th
วันที่: 13 ตุลาคม 2556 / 22:50

#93 : ความคิดเห็นที่ 729
นายย อย่าทำไรซิกนะไม่อยากเห็นเป๊ปเจ็บอ่ะ ไรท์มาต่อเร็วๆน้า
Name : tinypenguinx< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ tinypenguinx [ IP : 101.51.111.253 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 ตุลาคม 2556 / 19:39

#92 : ความคิดเห็นที่ 725
ซวยแล้วสิ
งานเข้า
Name : ~~... แมวน้อย...~~< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ~~... แมวน้อย...~~ [ IP : 223.204.4.248 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 10 ตุลาคม 2556 / 22:14

#91 : ความคิดเห็นที่ 715
เวรกรรม เหอๆๆ ซวยแล้วไง

ซิกคะทำอะไรอ่ะ
PS.  ขอบคุณค่ะที่มีเรื่องดีๆมาให้ดูแล้วก็อ่าน
Name : Praew_Parichat< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Praew_Parichat [ IP : 171.4.82.65 ]
Email / Msn: k.o.r.n_1995(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 ตุลาคม 2556 / 20:16

#90 : ความคิดเห็นที่ 673
ซิกมาทำให้เรื่องวุ้นเพิ่มขึ้นอ่ะดิหุหุ
PS.  ^_^ รักตัวเองให้เป็นก่อนที่คิดจะรักใคร
Name : Rainbow_Jang< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Rainbow_Jang [ IP : 223.207.145.247 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 8 ตุลาคม 2556 / 20:28

หน้าที่ 1 | 2 | 3 | 4 | 5
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

"หนังสือสดใหม่ ประจำเดือน ตุลาคม 2557"

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android