สวัสดีผู้เยี่ยมชม [ เข้าระบบ | สมัครสมาชิก ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

อุ้งมือซาตาน

ตอนที่ 7 : บทที่ 6 ภูเก็ต...เสร็จเจ้านาย (2)


     อัพเดท 8 ส.ค. 56
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/ซึ้งกินใจ
Tags: ซึ้้งกินใจ, ซาตาน, อุ้งมือ, เรื่องยาว
ผู้แต่ง : อรระสา ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ อรระสา
My.iD: http://my.dek-d.com/mommymu
< Review/Vote > Rating : 100% [ 2 mem(s) ]
This month views : 934 Overall : 49,815
243 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 499 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
อุ้งมือซาตาน ตอนที่ 7 : บทที่ 6 ภูเก็ต...เสร็จเจ้านาย (2) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 6327 , โพส : 3 , Rating : 72 / 16 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


บทที่ 6

ภูเก็ต...เสร็จเจ้านาย (2)

 

          พลอยใสแต่งตัวสวยด้วยชุดเดรสสีม่วง ตัดเย็บด้วยผ้าชีฟอง เข้ารูป กว้านหลังไม่ลึกมากนัก มองดูแล้วทั้งสุภาพ และดูเซ็กซี่ไม่น้อย เมื่อได้เวลานัด พลอยใสก็ไปยังที่นัดหมายซึ่งสถานที่ก็ในโรงแรมนั้นแหละ ทันทีที่พลอยใสก้าวออกจากลิฟต์ก็พบกับนริศซึ่งยืนเตร็ดเตร่คอยเธออยู่ก่อนแล้ว เขามองพลอยใสอย่างตะลึง ด้วยสายตาที่ทำให้เธอรู้สึกร้อนวาบที่ใบหน้า รู้สึกภูมิใจที่ทำให้เขาตกตะลึงได้ แต่เขาเองก็ดูดีไม่แพ้เธอเลย หลายคนที่เดินผ่านไปมาได้แต่มองทั้งคู่ นริศเดินเข้ามาหาพลอยใสพร้อมรอยยิ้ม เธอจึงคล้องมือเข้ากับแขนแข็งแรงของเขาแล้วเดินเข้าไปในห้องอาหารอันหรูหราของโรงแรม พลอยใสคิดว่านริศเสี่ยงไม่น้อยที่นัดเธอทานอาหารที่นี่ เนื่องจากนี่คือโรงแรมของเขาเอง ดังนั้น พนักงาน ลูกน้องของเขาทั้งหลายอาจจับตามอง และมันอาจจะทำให้เขาเสียภาพลักษณ์ได้ แต่เขาตอบกลับบอกกับพลอยใสว่าเขามีเจตนาที่จะคบกับเธอจริงๆ       ไม่ได้ต้องการจะปิดบังใคร และทุกคนจะได้รู้ว่า ทั้งสองกำลังคบหากันอยู่ ซึ่งนั่นเธอคิดว่าเขาให้เกียรติเธอมากไปหรือเปล่า เพราะ..... เธอเองยังไม่คิดถึงขั้นนั้นเลย

          ทั้งสองทานอาหาร คุยกันและเต้นรำ เขาถือโอกาสโอบกอดเธอเข้าไว้ในอ้อมกอดในขณะเต้นรำ ซึ่งพลอยใสเองคิดว่าเป็นเรื่องธรรมดาของการเต้นรำเขาอาจฉวยโอกาสบ้างนิดหน่อย แต่ไม่ได้น่าเกลียดและเขาก็บอกกับเธอไปแล้วถึงเจตนาของเขา เธอจึงไม่ได้ทักท้วงอะไร แต่ในสายตาของคนมองอย่างภาคินทร์.... เธอช่างทำตัวยั่วยวนเสียจริงๆ สงสัยใครอยากจะกอดก็กอดได้ง่ายๆ ละมั้ง ! โดยลืมคิดไปว่าตัวเองเคยทำยิ่งกว่านั้นเสียอีก เขาได้แต่ทนมองทั้งสองเต้นรำด้วยกัน โดยที่ไม่เข้าตัวเองเหมือนกันว่า เขาจะตามจับตาดูพฤติกรรมของผู้หญิงคนนี้ทำไม.......... เพราะไม่ต้องการให้ผู้หญิงคนนี้กลับไปยุ่งกับภูมิภวัตต์ยังไงล่ะ เขาได้แต่หาเหตุผลให้ตัวเอง

          การประชุมเริ่มขึ้นในวันรุ่งขึ้นตั้งแต่เวลา  9 นาฬิกา เป็นการประชุมของผู้บริหารสาขาและบริษัทผลิตวัตถุดิบซึ่งต้องป้อนให้กับโรงงานและบริษัทอีกทีหนึ่ง ภาคินทร์เข้าร่วมประชุมด้วยเพื่อให้สาขาและบริษัทเหล่านี้มีความมั่นใจในการร่วมงานกับเขา เพราะมีการเปลี่ยนผู้บริหารใหม่ อาจทำให้เกิดการสั่นคลอนของสาขาซึ่งที่นี่ ถือว่าเป็นสาขาที่สำคัญสำหรับบริษัทใหญ่ และอาจเป็นโอกาสให้บริษัทคู่แข่งเข้ามาแทรกแซงได้ ภาคินทร์เองแสดงให้ทุกคนเห็นว่าถึงแม้เขาเพิ่งจะเข้ามารับงานแต่ก็ไม่ได้ด้อยประสิทธิภาพ หรือเป็นพวกอ่อนประสบการณ์แต่อย่างใด ทุกคนชื่นชมในความสามารถ ทัศนคติ มุมมองและ แผนการดำเนินงานของเขา ซึ่งเป็นไปในเชิงรุก แม้แต่พลอยใสเองก็อดที่จะชื่นชมเขาไม่ได้เช่นกัน ถึงแม้ว่าเธอจะไม่ชอบเขานักก็ตาม

          เป็นธรรมดาของการประชุม ที่มักจะมีงานเลี้ยงสังสรรค์ในตอนเย็น ซึ่งพลอยใสเองก็ทราบในข้อนี้ดี และได้เตรียมตัวสำหรับงานเลี้ยงนี้ด้วย โชคดีที่เธอหยิบชุดมาเผื่อ สองชุด ซึ่งใช้ไปเมื่อคืนนี้แล้วชุดหนึ่งและยังมีเหลืออีกชุดสำหรับงานคืนนี้

          เมื่องานเลี้ยงเริ่มขึ้น บรรดาผู้เข้าร่วมประชุมได้ทยอยเข้ามาร่วมงาน ทุกคนต่างแต่งตัวกันอย่างเต็มที่ และพาคนรู้ใจมาร่วมได้ บางคนมีภรรยา ก็พาภรรยามา บางคนมีสามีก็พาสามีมาร่วมงานได้  พลอยใสคิดว่าเจ้านายของเธอคงพานางแบบสาวไอวี่มาด้วยแน่นอน แต่.....ผิดคาดแฮะ.....ไม่ยักกะเห็นนางแบบท็อปเท็นคนนั้น ตัวเธอเองไม่อยากจะมางานนี้สักเท่าไรหรอกเพราะมีแต่ระดับบิ๊กๆ ทั้งนั้น  เธอเห็นเจ้านายของเธอกำลังคุยอยู่กับผู้อำนวยการสาขาและภรรยาของเขาอย่างสนิทสนม แต่เมื่อผู้อำนวยการสาขามองเห็นเธอเข้าก็กวักมือเรียกให้เธอเข้าไปร่วมวง

          “สวัสดีอีกครั้ง คุณเลขา” ผู้อำนวยการสาขาทักทายพลอยใสขึ้นก่อนด้วยน้ำเสียงเอ็นดู เธอจึงพนมมือไหว้ทั้งเขาและ ภรรยาของเขา    อีกครั้งพร้อมกับยิ้ม

          “สวัสดีค่ะ ท่าน”

“ท่านอะไรกัน เรียกผมว่าลุง ดีกว่า และนี่....ภรรยาของผม ไหมทอง”

แล้วคุณไหมทองก็เรียกให้พลอยใสไปนั่งข้างๆ พร้อมกับถามไถ่อย่างเอ็นดู และไม่นานทั้งสองก็คุยกันอย่างถูกคอ แม้จะต่างวัย เพราะคุณไหมทองเป็นคนน่ารัก มีใจคอกว้างขวาง โอบอ้อมอารี เธอเป็นที่รักและเคารพของบรรดาลูกน้องของสามี

“แน่ะ  ดูซิครับทั้งสองสาวลืมเราไปเลย” ผู้อำนวยการสาขาพูดติดตลก พร้อมกับหัวเราะอย่างอารมณ์ดี ซึ่งนั่นพลอยทำให้ภาคินทร์ต้องยิ้มไปด้วย

“ได้เวลาเปิดฟลอร์เต้นรำของเราในค่ำคืนที่อบอุ่นนี้แล้ว   ขอเรียนเชิญ....ท่านประธานกรรมการ...ท่านภาคินทร์  วรงค์ไอยเรศ ได้กรุณาให้เกียรติเปิดฟลอร์ด้วยครับ” เสียงพิธีกร ประกาศอยู่บนเวที เขาจึงลุกขึ้นยืน และโค้งคำนับภรรยาของผู้อำนวยการสาขาที่ถือว่าอาวุโสที่สุด เปิดฟลอร์ จากนั้นสักครู่   คู่อื่นๆ ก็ทยอยลุกขึ้นเต้นรำ รวมทั้งผู้อำนวยการและพลอยใสซึ่งเธอก็ต้องลุกขึ้นตามมารยาท เต้นรำได้สักครู่ผู้อำนวยการ    ก็ขอเปลี่ยนไปคู่กับภรรยาของท่าน ดังนั้น เธอจึงจำเป็นต้องเป็นคู่เต้นกับเขา

ร่างสูงที่แนบชิดอยู่ใกล้ๆ พร้อมกลิ่นน้ำหอมเฉพาะตัวของเขาที่เธอยังจำได้ติดจมูกทำให้เธอรู้สึกตะครั่นตะครออย่างไรพิกล ได้แต่มอง ที่ปกเสื้อเพราะไม่กล้าที่จะมองใบหน้าคู่เต้นรำ ทั้งคู่เต้นรำกันเงียบๆ สักครู่เพลงเปลี่ยนจังหวะเป็นแนวช้าซึ่งมันเหมาะกับคู่รักที่จะเต้นรำด้วยกันมากกว่า เธอปล่อยมือจากตัวเขาทันทีเป็นการบอกโดยนัยว่าต้องการเลิกเต้น แต่ เขากลับตวัดรอบเอวของเธอแน่น และดึงเธอเข้ามากอด

“จะไปไหน” เขาถามเสียงกร้าว

“เต้นมานานแล้ว Boss ไม่เมื่อยหรือคะ” เธอถามเขาแทนที่จะตอบคำถาม

“ทำไม ไม่อยากอยู่ใกล้ฉันรึไง” เขาไม่ตอบคำถามเธอเช่นกัน

“หาเรื่อง.....พาล” เธอได้แต่บ่นอุบอิบ แต่ดูเหมือนเขาจะรู้ว่าเธอพูดอะไร

“ใครพาล..... ทีเมื่อคืนเธอเต้นรำนานสองนาน แถมกอดกันกลมดิกกับผู้ชายคนนั้น ไม่เห็นจะบ่น เห็นชอบใจด้วยซ้ำ ทีกับฉัน มันเป็นอะไร หรือกลัวหลงเสน่ห์ฉัน”

“คุณ.....” เธออึ้ง “นี่เขาเห็นเธอเมื่อคืนนี้ด้วยเหรอ”

“ฉันอยากกลับ”

“กลับไปไหนล่ะ ห้องพัก หรือไปพลอดรัก กับเจ้าหนุ่มนั่นกันแน่..... แต่เจ้านั่นคงไม่รู้ใจเธอเท่าฉันหรอกนะ”

“คุณพูดอะไร”

“หรือไม่จริง อย่าบอกนะว่าเธอไม่ได้รู้สึกอะไรที่เราจูบกันแล้วตั้งสองครั้งน่ะ”

เธอยกมือขึ้นจะตบหน้าเขา แต่เขาจับมือเธอไว้ได้

“ถ้าคุณตบผม ผมจะจูบคุณกลางฟลอร์นี่แหละ ลองไหม”

เธอจึงสลัดอย่างแรงและหลุดจากอ้อมกอดของเขาได้ จากนั้นก็เดินลิ่วๆ ออกจากงาน เธอไปนั่งสงบสติอารมณ์ที่ล็อบบี้ซึ่งขณะนี้มีนักร้องบรรเลงเพลงเศร้าๆ ให้บรรดาแขกของโรงแรมที่ต้องการความสงบแต่ไม่เงียบ สักครู่ ก็มีคนยื่นมือมาแตะที่ต้นแขนของเธอทำให้เธอหันขวับนึกว่าเป็นเขา แต่แล้วก็ต้องยิ้มกว้างเมื่อเห็นว่าเป็นใคร

“พี่นริศ”

“ทำไม่มานั่งเงียบๆ งานเลี้ยงไม่สนุกเหรอ”

“ไม่เห็นจะสนุกเลยค่ะ” เธอทำหน้าเซ็งๆ ที่ไม่สนุกก็เพราะเจ้านายของเธอนะแหละ ไม่ใช่ใครที่ไหนหรอก ไม่รู้จะจองล้างจองผลาญเธอไปถึงไหน

“งั้นให้พี่เป็นเพื่อนคุยไหม”

“จะดีเหรอคะ พี่นริศไม่ต้องทำงาน หรือไม่ต้องกลับบ้านหรอกหรือ”

“วันนี้พี่พักที่นี่ครับ กลับบ้านเป็นบางวันเท่านั้น”

ทั้งสองพูดคุยกันอย่างถูกคอ ซึ่งทำให้พลอยใสลืมเรื่องขุ่นเคืองไปได้

“พี่เดินไปส่งที่ห้องนะ” เขาบอกเมื่อได้เวลาที่พลอยใสจะกลับไปพักผ่อน

และเขาก็เดินไปส่งเธอถึงห้องพัก

Good night ค่ะพี่นริศ”

“ฝันดีนะครับ พรุ่งนี้น้องพลอยก็จะกลับแล้ว พี่จะไปส่งที่สนามบินนะครับ”

“ขอบคุณค่ะ แล้วเจอกันค่ะ”

เธอปิดประตูห้องลง หลังจากนริศเดินจากไป สักครู่ขณะที่เธอกำลังถอดเสื้อผ้าจะอาบน้ำ

“ก็อกๆๆ”

“เอ๊ะ! พี่นริศมีอะไรอีก” เธอจึงคว้าเสื้อคลุมมาสวมทับ

เธอพึมพำอย่างสงสัย และคิดว่าคงเป็นนริศมาเคาะประตูเรียก โดยลืมดูที่ช่องตาแมวว่าเป็นใคร และเผลอเปิดประตูออกทันที

“พี่นริศ มี..........” เธอเอ่ยถามโดยที่ยังไม่เห็นหน้า.........แต่

“อุ๊ย.....Boss....มีธุระอะไร ไว้พูดกันพรุ่งนี้ดีกว่านะคะ”

เธอรีบดันประตูปิดเมื่อเห็นว่าเป็นใคร แต่แรงของเธอหรือจะสู้แรงผู้ชายได้ เขาจึงดันเปิดประตูเข้ามาได้

“คิดว่าเป็นเจ้าหนุ่มนั่นนะซี “ พูดพลางมองดูการแต่งกายของเธอ

“นี่นัดกันที่ห้องเลยเหรอ ถึงได้คิดว่าเป็นเจ้านั่น”

เขาเดินตามหลังเธอไปเมื่อเธอผลุนผลันวิ่งออกมาขณะที่เต้นรำกัน จึงเห็นเธอนั่งคุยกับหนุ่มคนนั้น คนเดิมกับที่จับมือเธอเมื่อเย็นวาน เขาจึงกลับเข้าไปในงานและดื่มไปนิดหน่อย

“.Boss……. ดื่มด้วยหรือคะ” เธอได้กลิ่นแอลกอฮอล์

“นิดเดียวเอง”

“ออกไปก่อนได้ไหมคะ มีอะไรค่อยคุยกันพรุ่งนี้ก็ได้” เธอพยายามเอาน้ำเย็นเข้าลูบ เมื่อเห็นว่าเขาดื่มมาด้วย ซึ่งดูแล้วชักจะไม่เข้าที เธอไม่ไว้ใจเขา รู้สึกว่าเขาอารมณ์ไม่ค่อยดีนัก พร้อมกับกระชับสาบเสื้อคลุมอาบน้ำเข้าหากัน แต่นั่น....ยิ่งทำให้เขาเข้าใจผิด นี่เตรียมตัวต้อนรับกันขนาดนี้เลยเหรอ ถ้างั้น.....ถ้าจะเปลี่ยนจากเจ้านั่น มาเป็นเขาก็คงไม่แปลก..... อยากรู้เหมือนกัน เธอมีอะไรดี จึงทำให้ผู้ชายทั้งหลายหลงใหล กันนัก

“นี่เธอเตรียมตัวไว้รอนายนั่นขนาดนี้เลยเหรอ”

เขากดล็อคประตูเรียบร้อย พลางย่างสามขุมเข้ามาหาพลอยใส

“ถ้างั้น.....ก็เปลี่ยนจากเจ้าหมอนั่น มาลองเป็นผมดูดีกว่า แล้วคุณจะลืมหมอนั่นไปเลย ผมรับรอง”

พลอยใสตกใจ หัวใจเต้นรัวเร็วด้วยความกลัว นี่....เขาคิดจะทำอะไร คิดอะไรไปกันใหญ่แล้ว แต่ก็ยังพยายามทำใจดีสู้เสือ พูดกับเขาอย่างใจเย็น

Boss คะ....คือ..เข้าใจผิดไปใหญ่แล้วค่ะ” เธอพยายามอธิบาย แต่ดูเหมือนเขาจะไม่ฟังเสียง

เขาเดินเข้ามาใกล้ พลอยใสได้แต่ถอยหลังกรูด.....หนี......สมองสั่งเตือน......... แต่ไม่รู้จะหนีไปไหน ในห้องน้ำเหรอ ขาเธอไม่ยาวเท่าเขา เธอจะวิ่งหนีทันเหรอ แต่...ยังไงก็ต้องลอง ไม่มีทางเลือก ดังนั้นเธอจึงหันหลังวิ่งไปที่ห้องน้ำ แต่...เพิ่งจะก้าวขาได้เพียงสองก้าว เขาก็ประชิดตัวเธอเสียแล้ว เธอกรีดร้องออกมาด้วยความตกใจ เขาจึงรวบตัวเธอแล้วเหวี่ยงลงที่เตียงนอน เจ็บจนจุกแทบร้องไม่ออก เขาไม่รอช้ารีบคร่อมทับร่างที่กำลังตะเกียกตะกายผละหนี และตรึงร่างเธอไว้โดยคร่อมทับอยู่ด้านบนทำให้เธอขยับตัวหนีไปไหนไม่ได้ ได้แต่ดิ้นไปดิ้นมาอยู่ภายใต้ร่างของเขา

“จะหนีไปไหนได้  หึหึ”

Boss คะ....คุณ...ปล่อยฉันเถอะค่ะ”

“จะ Boss หรือคุณ ก็ไม่ปล่อยทั้งนั้นแหละ”

เขาพูดพร้อมกับก้มหน้าลงประทับจูบริมฝีปากอันเย้ายวนซึ่งเขาจำได้ดี ว่าหวานเพียงใด พลอยใสรู้สึกชาทั้งใบหน้าและร้อนวูบวาบ      ไปทั้งตัว ทั้งสองครั้งที่ผ่านมาที่เขาจูบเธอ เธอเองก็แทบไม่มีแรงต่อต้าน และสถานการณ์ในตอนนั้นก็แค่เวลา และสถานที่ไม่อำนวยเท่านั้นแหละ แล้ว....ตอนนี้หละ ทั้งสถานการณ์ และสถานที่....ขนาดนี้แล้วเธอจะรอดเงื้อมมือเขาไปได้หรือ เธอมัวแต่คิดจึงไม่ทันรู้ตัวว่าเขาสอดลิ้นเข้าไปพัวพันกับลิ้นเธอตั้งแต่เมื่อไร ได้กลิ่นแอลกอฮอล์อบอวลอยู่ในปาก รู้สึกเหมือนเธอได้รับรสจากแอลกอฮอล์ด้วยเพราะเริ่มหูอื้อ ตาลาย คิดอะไรไม่ออก เสื้อคลุมอาบน้ำนั่นก็เหมือนกันหลุดจากร่างไปตอนไหนก็ไม่รู้ ....ติดตามอ่านได้ในเว็ป .......hongsamut.com ......

ภาคินทร์มองผู้หญิงที่นอนหลับอยู่ในอ้อมกอดของเขาอย่างหลงใหล เขาไม่เคยรู้สึกอะไรอย่างนี้มาก่อน เหมือนเธอเข้ามาเติมเต็มส่วนที่ขาดหายไปจากชีวิต เมื่อสมปรารถนาแล้ว เขาก็น่าจะพอใจ และสะใจ แต่.......ไม่รู้ทำไม เขายังรู้สึกต้องการเธอมากขึ้น นี่ถ้าเธอตื่นขึ้นมาก็ไม่รู้จะตีโพยตีพายแค่ไหน หรือจะใช้เป็นสาเหตุจับเขาหรือไม่ก็ไม่รู้ ถ้าเป็นอย่างหลังก็ดีเหมือนกันเพราะเขารู้สึกคลั่งในตัวเธอ แม้ว่าเธอจะไม่ประสากับเรื่องเหล่านี้มาก่อน แต่มันก็ทำให้เขารู้สึกแทบคลั่งไปเหมือนกัน

.......................................................................................................



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
อุ้งมือซาตาน ตอนที่ 7 : บทที่ 6 ภูเก็ต...เสร็จเจ้านาย (2) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 6327 , โพส : 3 , Rating : 72 / 16 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1

#3 : ความคิดเห็นที่ 18
เสร็จจนได้ และพระเอกก็รู้ว่าเข้าใจผิดมาตลอด
PS.  การอ่านนิยายคือความสุขของซี ขอบคุณไรต์เตอร​์ที่น่ารักทุกคน
Name : ICCube< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ICCube [ IP : 107.211.249.59 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 5 สิงหาคม 2556 / 02:46

#2 : ความคิดเห็นที่ 17
อั๊ยยะ เสร็จนายซาตานซะแล้ว รับรองความวุ่นวายตามมาแน่ อิอิอิ
PS.  ปล่อยวาง แล้วคุณจะเปงนางฟ้า นะเค๊อะ อิอิอิ
Name : ugly boongkie< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ugly boongkie [ IP : 183.89.152.246 ]
Email / Msn: nook_nickjung23(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 4 สิงหาคม 2556 / 23:54


#1 : ความคิดเห็นที่ 16
รออ่านค่ะ
Name : Iread [ IP : 58.11.32.8 ]
Email / Msn: -
วันที่: 4 สิงหาคม 2556 / 18:48

หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

"หนังสือสดใหม่ ประจำเดือน ตุลาคม 2557"

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android