สวัสดีผู้เยี่ยมชม [ เข้าระบบ | สมัครสมาชิก ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

ม่านรัก เงามายา (เปิดจองนิยายค่ะ)

ตอนที่ 39 : บทที่ 13 Rewrite 100%


     อัพเดท 7 ก.ย. 57
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/ซึ้งกินใจ
Tags: ยังไม่มี
ผู้แต่ง : นางฟ้าในสายลม / อุษากนิษฐ์ ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ นางฟ้าในสายลม / อุษากนิษฐ์
My.iD: http://my.dek-d.com/mixx21
< Review/Vote > Rating : 92% [ 29 mem(s) ]
This month views : 2,006 Overall : 437,436
5,590 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 519 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
ม่านรัก เงามายา (เปิดจองนิยายค่ะ) ตอนที่ 39 : บทที่ 13 Rewrite 100% , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 7576 , โพส : 31 , Rating : 280 / 56 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


บทที่ 13

 

                 ร่างบางที่นั่งอยู่บนโขดหินทำท่าจะขยับลุกขึ้นแล้วเตรียมไต่ลงไปที่พื้นทรายดังเดิม เมื่อดาราสาวเห็นว่าร่างใหญ่กำลังปีนขึ้นมานั่งใกล้ๆ เธอด้วยอีกคน แต่มือใหญ่ที่เอื้อมมาจับไหล่บางแล้วกดให้เธอนั่งลงที่เดิมนั่นแข็งแรงกว่า พรรณวดีเลยจำใจต้องทรุดตัวนั่งลงที่เก่า

                ปากบางเม้มสนิทไม่มีถ้อยคำใดหลุดออกมา...แต่สายตาที่เธอมองเขาราวกับจะพิฆาตอีกฝ่ายให้จบชีวิตลงตรงนั้นเสียให้ได้

                เมื่อร่างใหญ่นั่งลงใกล้ๆ ร่างบางสมส่วน ใบหน้างดงามของเธอก็สะบัดพรืดไปมองทะเลทันที ต่างกับกิตตินนท์ที่เขากลับหัวเราะอยู่ในลำคอเบาๆ ให้ได้ยินกันแค่สองคน

                “ศุกร์นี้คุณนนท์มาไวนะครับ ลุงคิดว่าจะไม่มาซะอีก” ลุงชื่นเอ่ยขึ้นพลางก็เหลือบมองหญิงสาวที่กำลังนั่งหน้ามุ่ย ทั้งที่ก่อนหน้าไม่กี่วินาที พรรณวดีกำลังหัวเราะอยู่เลย

                “ตอนแรกคิดว่าจะไม่ได้มาครับ แต่ไม่รู้จะไปไหน ก็เลยขับรถเล่นมาเรื่อยๆ ไม่คิดว่าจะมาเจอคนรู้จักแถวนี้ด้วย”

                “แม่หนูเขามาพักใหญ่แล้วล่ะ ว่าแต่คุณนนท์เถอะคืนนี้จะนอนที่นี่มั้ยครับ” ลุงชื่นถามต่อ

                “ผมดูก่อนนะครับ อาจจะนอนและอาจจะไม่นอนครับ” กิตตินนท์แบ่งรับแบ่งสู้

                “แต่ต้องทานข้าวเย็นที่นี่นะครับ ทั้งคู่นั่นแหละ เดี๋ยวลุงเดินกลับไปบอกป้าเขาก่อนนะ นั่งเฝ้าคันเบ็ดกันดีๆ ล่ะอย่าให้ปลาลากลงทะเลไป” ลุงชื่นบอกพลางก็ไต่ลงจากโขดหินแล้วเดินกลับไปยังบ้านของตน

                พรรณวดีทำท่าจะขยับตามอีกคน แต่เธอต้องติดที่ร่างใหญ่นั่งขวางทางไว้ทำให้ไม่สามารถลงจากโขดหินก้อนนั้นได้

                “ถอยไปซิ คนเขาจะลง มานั่งขวางทำไม” ดาราสาวเสียงดุใส่

                “ลุงแกบอกให้นั่งเฝ้าคันเบ็ดไม่ใช่เหรอ แล้วคุณจะไปไหน นั่งลงก่อน” เสียงนั้นเอ่ยอย่างนุ่มนวล แล้วมือใหญ่ก็เอื้อมมาดึงข้อมือดาราสาวเบาๆ

                “อย่ามาโดนตัวฉันนะ!” เสียงแหลมตวาดกลับ แต่เธอก็ยอมนั่งลงอย่างเดิม

                “หวงอีกคนเรา ทีเมื่อก่อนมากกว่านี้ก็เคยทำ หึๆ” กิตตินนท์หันไปหัวเราะกับน้ำทะเลที่กำลังม้วนตัวเป็นเกลียวคลื่นแล้วซัดเข้าหาโขดหินเป็นระลอกๆ

                “คุณ!” พรรณวดีหันมองหน้าคนพูดฉับไว แววตาของเธอส่อประกายแห่งความโกรธ แล้วแก้มนวลก็แดงระเรื่อขึ้นมาเป็นแถบ

                “เรียกทำไมครับ หรือว่าคุณจำมันไม่ได้แล้ว ครั้งแรกของเรา” ชายหนุ่มยังพูดต่อหน้าตาเฉย

                “หยุดพูดเดี๋ยวนี้เลยนะ ไม่มีเรื่องอื่นให้พูดหรือยังไงกัน” นั่นสิอยู่ดีๆ ทำไมกิตตินนท์ถึงได้มารื้อฟื้นความหลังของทั้งคู่ในเวลานี้

                “ทำไมล่ะ ทำไมผมจะพูดไม่ได้ ในเมื่อมันเป็นเรื่องจริง เสียดายจังคืนก่อนผมน่าจะทำให้เสร็จ มันจะได้มีความทรงจำเพิ่มขึ้นมาอีกครั้ง” กิตตินนท์ยังคงไม่หยุด

                “ลามกที่สุด” พรรณวดีด่าเขาเบาๆ แล้วเธอก็หันหน้าไปมองด้านอื่นแทน

                “เห็นแก่ตัวด้วย ผู้ชายอะไร” เสียงนั้นยังดังแว่วตามมาเบาๆ แม้ว่าเธอจะไม่มองหน้าคนข้างๆ แล้วก็ตามที

                “ผู้ชายที่ผู้หญิงครึ่งประเทศอยากได้ไปเป็นสามียังไงล่ะครับ อืม...อาจจะมีคุณรวมอยู่ในนั้นด้วยก็ได้นะ” กิตตินนท์ตอบกลับมา

                “ฝันไปเหอะ คนอย่างฉันมีผู้ชายรุมจีบเยอะอยู่แล้ว ไม่จำเป็นที่จะต้องไล่จับคุณให้เสียเวลาหรอก แล้วนี่ทำไมไม่ไปอยู่กับแฟน แล่นตามฉันมาที่พัทยาทำไม” พรรณวดีตอกกลับ

                “หือ? ใครว่าผมแล่นตามคุณมา ผมมานอนที่นี่เองต่างหาก ปกติก็มาอยู่เกือบทุกอาทิตย์แล้ว สำคัญตัวผิดไปหรือเปล่าครับ อย่าคิดว่าตัวเองสวยแล้วผู้ชายทุกคนจะอยากเหรอไงครับ อย่างน้อยมันก็ต้องมียกเว้นไว้บ้าง” ที่ยกเว้นก็คงจะเป็นคนอื่น เพราะเขาเองก็อยากได้ดาราสาวผู้นี้เหมือนเช่นผู้ชายส่วนใหญ่ของประเทศนี้

                “งั้นก็เชิญนอนให้สบายใจไปแล้วกันนะ ฉันจะกลับโรงแรมแล้ว” จบคำร่างบางก็รีบลุกขึ้นยืน

                แล้วมันก็เป็นจังหวะเดียวกันกับที่กิตตินนท์คว้าแขนบางของเธอให้นั่งกลับลงที่เดิม คนหนึ่งจะลุก คนหนึ่งดึงให้นั่ง ผลเลยทำให้ร่างบางเสียหลักแล้วเซถลา

                ตู้ม!

                “ว้าย! อีตาบ้า ผลักฉันให้ตกน้ำทำไมเนี่ย” พรรณวดีตวาดแหวด มือบางตีน้ำทะเลอย่างโมโห

                “ผมไม่ได้ผลักนะ คุณเสียหลักตกลงไปเองต่างหากล่ะ” กิตตินนท์ตั้งท่าจะส่งมือให้อีกฝ่ายจับเพื่อให้เขาดึงร่างเธอกลับขึ้นมาบนโขดหินตามเดิม

                แต่พรรณวดีกลับยืนนิ่งอยู่ในน้ำที่ระดับความลึกเกือบถึงหน้าอกของเธอ เสื้อเนื้อบางที่หญิงสาวสวมใส่อยู่เมื่อโดนน้ำทะเลทำให้เปียกปอนไปทั่วร่าง ผลที่ได้ก็คือภาพจิตรกรรมอันชวนมอง จนกิตตินนท์ยังต้องจ้องชนิดที่เรียกว่า ตาค้าง

                “จะไม่ขึ้นมาจริงๆ หรือครับ” ชายหนุ่มถามพลางส่งมือไปอีกรอบ

                “ไม่!

                “อย่าฝันว่าคุณจะได้ดึงผมให้ตกลงไปในน้ำอย่างในนิยายน้ำเน่านะวดี มันไม่มีทางเป็นไปได้แน่นอน” กิตตินนท์ดักทางดาราสาว

                มุกนั้นเอาไว้ให้เขาเล่นกันในละครหลังข่าว หรือในนิยายรักหวานแหววน่าจะเหมาะกว่า แต่ชีวิตจริงแบบนี้เขาคงไม่โง่ขนาดปล่อยให้ผู้หญิงตัวเล็กๆ มาดึงให้ตกลงไปในน้ำได้ง่ายๆ

                “ฉันไม่เห็นจะต้องทำแบบนั้นเลย เชิญคุณนั่งอยู่บนนั้นให้สบายใจไปเหอะ ฉันจะเล่นน้ำต่างหาก” ดาราสาวตั้งท่าจะว่ายลงไปในทะเล

                “ไม่ได้นะ คุณจะเล่นน้ำไม่ได้เด็ดขาด”

                “ทำไม” หญิงสาวหันหลังกลับมาถาม

                “เบ็ดมันจะเกี่ยวขาคุณน่ะสิ ถามอะไรโง่ๆ ไปได้ คราวนี้ปลามันจะฉลาดกว่าคุณแล้วนะวดี” กิตตินนท์บอกเหตุผลกลับไป และนั่นก็ทำให้อีกคนชะงัก

                “คุณก็อย่าโง่สิ เอาเบ็ดขึ้นไปเก็บเลย หรือไม่ก็ไปนั่งตกปลาตรงโน้นเลย” พรรณวดีชี้นิ้วไปยังโขดหินอีกก้อนซึ่งห่างออกไปพอสมควร

                “สรุปว่าจะเล่นน้ำจริงๆ ใช่มั้ย” ร่างใหญ่ถามย้ำ

                “ใช่!” ดาราสาวยืนยัน

                กิตตินนท์เลยต้องเก็บคันเบ็ดขึ้นมาจากน้ำให้เรียบร้อย เพื่อไม่ให้ตะขอของเบ็ดไปเกี่ยวเข้ากับผิวหนังของพรรณวดี

                ร่างบางดำผุดดำว่ายอยู่ในทะเลอย่างมีความสุข ในขณะที่ร่างใหญ่ก็นั่งมองเธอจนเพลินเช่นกัน แต่ร่วมครึ่งชั่วโมงดาราสาวก็ไม่ยอมขึ้นจากน้ำมาเสียที จนกิตตินนท์ต้องตัดสินใจทำบางอย่างลงไปด้วย

                ตู้ม!

                คนที่นั่งมองอยู่เป็นนานสองนาน ถอดเสื้อออกวางไว้บนโขดหินก้อนใหญ่ แล้วเขาก็กระโจนลงน้ำตามไปด้วย งานนี้ไม่ต้องรอให้อีกคนมากระชากให้ตกน้ำ เพราะชายหนุ่มเต็มใจจะลงไปในทะเลเอง

                พรรณวดีหันมามองด้านหลังเมื่อเธอได้ยินเสียงเหมือนอะไรสักอย่างตกลงมาในน้ำอย่างแรง แล้วภาพของผู้ชายเปลือยอกก็กำลังว่ายน้ำตรงมาที่เธอ

                “ยังจะตามลงมาอีกนะ เดี๋ยวเหอะนะนนท์ เดี๋ยวจะหาว่าวดีคนนี้ไม่เตือน” ดาราสาวพึมพำเบาๆ เมื่อเห็นร่างใหญ่กำลังว่ายน้ำมุ่งหน้ามาหาเธอ

                “ผีผลักให้ตกน้ำหรือยังไง” พรรณวดีเอ่ยถามเมื่ออีกคนว่ายน้ำใกล้ถึงเธอ

                “ประมาณนั้นมั้ง” กิตตินนท์เออออตามไปด้วย

                “งั้นก็เชิญเล่นน้ำไปคนเดียวเลย ฉันจะขึ้นไปเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้ว” ดาราสาวบอกพลางทำท่าจะว่ายน้ำหนี

                แต่ก็ไม่ไวไปกว่ามือใหญ่อันแข็งแรงของชายหนุ่มที่ยื่นออกมาคว้าแขนเธอเอาไว้เสียก่อน พรรณวดีเลยต้องหยุดแล้วยืนนิ่ง ปล่อยให้อีกคนได้ใช้สายตาสำรวจร่างกายท่อนบนของเธออย่างถ้วนถี่ กว่าจะรู้ว่าเขากำลังมองอะไร ชายหนุ่มก็อมยิ้มออกมาอย่างเจ้าเล่ห์

                “ยิ้มอะไรเนี่ย คนผีทะเล”

                “ผมยังไม่ตาย ยังเป็นผีทะเลไม่ได้ แต่ถ้าหากว่าวันนี้จะต้องตายจริงๆ ผมขอตายคาอกคุณแล้วกันครับ” กิตตินนท์บอกแต่สายตาของเขาก็ยังไม่ละจากบริเวณกลางลำตัวของเธอเลย จนดาราสาวต้องก้มลงมองตัวเองตามไปด้วย

                “ว้าย!” เสียงแหลมร้องกรี๊ดพลางก็ย่อตัวลงให้จมอยู่ใต้น้ำ โผล่หน้าไว้อย่างเดียว เพื่อไม่ให้ชายหนุ่มสามารถลวนลามเธอด้วยสายตาได้อีก

                “หันหน้าไปทางอื่นเลยนะ” พรรณวดีสั่งเสียงเข้ม

                “จะอายทำไม คืนก่อนก็เห็นหมดแล้ว” ชายหนุ่มบอกพลางหัวเราะตามหลังเบาๆ

                “นี่! หยุดลามกเลยนะ ไม่อย่างงั้นฉัน...ฉัน..จะ” ดาราสาวยังคิดไม่ออกมาเธอควรจะทำอย่างไรกับผีทะเลตรงหน้าต่อไปดี

                “จะทำไมผมเหรอครับ หือ? แต่ถ้าคุณยังคิดไม่ออก ตอนนี้ผมขอทำก่อนแล้วกัน” ชายหนุ่มรีบบอกเพราะเขารู้แล้วว่าตอนนี้เขาอยากทำอะไรมากที่สุด

                มือแข็งแรงรีบดึงร่างที่อยู่ใต้น้ำให้เข้าหาเขาอย่างว่องไว พลางใบหน้าหล่อเหลาก็ก้มลงหาใบหน้างดงามที่อยู่ห่างเพียงคืบอย่างฉับพลัน ไม่จำเป็นต้องอธิบายอะไรอีกต่อไป เพราะทั้งคู่ไม่ได้มีปากว่างสำหรับการนั้นอีกแล้ว...

                สองร่างที่แนบชิดกันอยู่ใต้น้ำ แม้ว่าอีกคนจะพยายามขัดขืนแต่ดูเหมือนว่ามันจะไม่เกิดประโยชน์อันใดตามมาเลยแม้แต่น้อย ท้ายที่สุดมือบางที่พยายามจะผลักอกแกร่งก่อนหน้าก็เปลี่ยนแปรเป็นโอบรอบลำคอของชายหนุ่มเอาไว้แทน

                “พ่อแก เห็นอะไรมั้ยน่ะ ฉันตาผาดไปมั้ยเนี่ย” ป้าทองถามลุงชื่น เมื่อนางทอดสายตาลงไปในทะเล

                แต่ภาพที่ปรากฏอยู่ไกลๆ นั่น ทำให้นางไม่แน่ใจกับสิ่งที่ลานสายตารับภาพมาได้ ทำไมเหมือนคุณนนท์และแม่หนูใจดีของนางกำลัง จูบกันกลางทะเลชนิดไม่อายฟ้าดินเลยสักนิด แต่โชคดีเหลือเกินที่บริเวณนี้ไม่ได้มีนักท่องเที่ยว จะมีก็แต่คนแก่สองคนนี้แหละ หรือว่าจริงๆ แล้วนางกำลังตาฝาด!

                “อย่าไปสนใจเรื่องของหนุ่มๆ สาวๆ เลยแม่เอ็ง บางทีผู้ชายที่แม่หนูนั่นเคยหมั้นหมายด้วยอาจจะเป็นคุณนนท์จริงๆ ก็ได้” ลุงชื่นบอกภรรยา

                “เอ้ย! คุณนนท์กำลังจะแต่งงานกับคนอื่นนะ อย่างนี้แม่หนูก็มีแต่จะเสียหายกับเสียหายนะ” ป้าทองแย้ง

                “จะแต่งจริงหรือเปล่าเราก็ยังไม่รู้เลยนะ แล้วคุณนนท์ก็ไม่เคยเห็นพูดเรื่องมีฟงมีแฟนเลยสักครั้ง ถ้ายังไม่เห็นการ์ดแต่งงานก็อย่าไปปักใจเชื่อเลย”

                “เออ นั่นสิเนอะ แล้วนี่จะไม่ไปตกปลาต่อแล้วเหรอ”

                “ไปตกให้คุณนนท์ไล่เตะเอาสิแม่แกก็ หัดดูตาม้าตาเรือบ้างนะ” ลุงชื่นบอกพลางหัวเราะ แล้วแกก็เดินหายไปหลังบ้านเพื่อเก็บผักเก็บหญ้าตามประสาคนแก่

                เมื่อสามีหายไปหลังบ้าน ผู้เป็นภรรยาเลยต้องเข้าครัวไปเตรียมเรื่องกับข้าวกับปลาสำหรับมื้อเย็นต่อไป ปล่อยให้หนุ่มสาวได้อยู่กันตามลำพังในทะเลที่น้ำเค็มกำลังจะเปลี่ยนเป็นน้ำหวานแทน

                ทันทีที่ปากอุ่นของกิตตินนท์ยอมผละออกจากเรียวปากอวบอิ่มสีชมพูระเรื่อ สองมือของพรรณวดีที่โอบกอดรอบคอเขาก็เปลี่ยนมาเป็นผลักอกอีกคนให้ออกห่างเธอแทบจะทันใดเช่นกัน แต่คิดเหรอว่าร่างใหญ่จะยอมปล่อยเธอไปง่ายๆ

                “อย่าทำแบบนี้วดี” ชายหนุ่มเอ่ยร้องขอด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล สายตาของเขาเว้าวอนอย่างน่าสงสาร จนคนที่ช้อนตาขึ้นไปมองยังต้องหยุดชะงักไปชั่วขณะ

                “แต่...” ดาราสาวกำลังจะค้านเขาว่า คุณมีผู้หญิงคนอื่นอยู่แล้ว

                “ขอร้อง อย่าพูดถึงผู้หญิงคนอื่นหรือผู้ชายคนไหนในช่วงเวลาที่เราอยู่ด้วยกัน” เหมือนชายหนุ่มจะรู้ทันว่าพรรณวดีกำลังคิดอะไรอยู่

                “แต่....” ร่างบางในอ้อมกอดเขาขยับปากจะพูดต่อ

                “ไม่มีแต่ครับ ไม่มีใครทั้งนั้น ตอนนี้มีเราแค่สองคน เข้าใจมั้ย” กิตตินนท์ก้มลงมาพูดอยู่ใกล้ๆ เรียวปากของดาราสาว แต่เมื่อเธออ้าปากจะค้านเขาอีก ชายหนุ่มกลับปิดปากนั้นเสียแน่นสนิทอีกคราว

                คนทั้งคู่ยอมกลับเข้าฝั่งมายังบ้านของลุงชื่นและป้าทองอีกครั้งก็ตอนที่ตะวันลาลับขอบฟ้าไปแล้ว พรรณวดีอยากกลับไปเปลี่ยนชุดที่โรงแรม แต่กิตตินนท์กลับขอยืมเสื้อคอกระเช้าและผ้าถุงของป้าทองให้เธอใส่แทน ส่วนตัวเขาเองมีเสื้อผ้าทิ้งเอาไว้ที่นี่อยู่แล้ว

                “ฉันอยากกลับโรงแรม” ดาราสาวพูดเบาๆ เมื่อเธอเปลี่ยนชุดเสร็จ

                “ค่อยกลับพรุ่งนี้ได้มั้ย คืนนี้ใส่ชุดนี้ไปก่อน มันไม่โป๊หรอก เชื่อผมสิ เดี๋ยวเอาผ้าขนหนูคลุมไหล่ไว้อีกทีก็ได้นะครับ” บอกพลางมือใหญ่ก็เอาผ้ามาคลุมให้เธออย่างที่พูด

                “แต่...มันไม่มี” พรรณวดีพูดด้วยความรู้สึกอาย

                “ไม่มีใครรู้หรอกว่าคุณไม่ใส่ชุดชั้นใน นอกจากผม เชื่อสิ”

                ดาราสาวไม่มีสิ่งที่กิตตินนท์พูดถึงจริงๆ เพราะเขาเอามันไปซักแล้วตากไว้ให้เธอได้ใส่กลับไปที่โรงแรมในวันพรุ่งนี้ รวมทั้งชุดที่เธอลงเล่นน้ำด้วย

                หลังจากนั้นทั้งคู่ก็ออกไปรับประทานอาหารร่วมกับเจ้าของบ้าน เมื่อเสร็จสิ้นแล้วกิตตินนท์ก็ออกไปก่อกองไฟพื่อไล่ยุงและสัตว์ร้ายที่ใกล้ๆ กับเต้นท์นอนของเขาเอง

                “แม่หนูจะนอนที่ไหนครับ” ลุงชื่นถาม

                “ผมจะให้เขานอนในเต้นท์น่ะครับลุง” ชายหนุ่มชิงตอบ ทำเอาดาราสาวถึงกับอ้าปากค้างไป

                “อ้าว! แล้วคุณนนท์ล่ะครับ”

                “ผมจะนอนในเปลใต้ต้นไม้นั่นแทนครับ” กิตตินนท์ชี้ไปที่เปลทหารซึ่งผูกอยู่ไม่ไกลจากเต้นท์

                “ไม่กลัวยุงจะหามเอาไปทิ้งในทะเลหรือไงครับ”

                “ลุงก็ พูดซะน่ากลัวเชียว ผมก็จุดยากันยุงซิครับ ไฟก็ก่อไว้แล้ว ยุงที่ไหนจะกล้า” แต่ถ้าเป็นมดก็อาจจะไม่แน่ เพราะตั้งแต่ขึ้นมาจากทะเล คนทั้งคู่ยังไม่ทะเลาะกันเลยซักคำ

                “เอางั้นก็ตามใจครับ แต่ถ้าเปลี่ยนใจจะนอนในบ้านก็ไปเคาะประตูเรียกแล้วกันนะครับ ลุงกับป้าจะเข้านอนแล้วล่ะ” ลุงชื่นบอกแล้วแกก็เดินกลับเข้าไปในบ้านหลังเล็ก ปล่อยให้หนุ่มสาวได้อยู่กันตามลำพัง

                ร่างบางที่นั่งอยู่บนเสื่อข้างๆ กองไฟมองลงไปในทะเลที่เห็นแสงไฟจากเรือหาปลาของชาวประมงอยู่เป็นจุดๆ ในใจของเธอก็อยากจะพูดกับเขาเรื่องของปานหทัยใจจะขาด แต่ทุกครั้งที่เอ่ยปากจะถามเธอก็โดนปิดปากอยู่ร่ำไป จนคนถามชักเริ่มกลัวคนตอบ

                “คิดอะไรอยู่เหรอครับ” กิตตินนท์นั่งลงข้างๆ เธอแล้วเอ่ยถาม

                “เรื่อยเปื่อยค่ะ” ดาราสาวตอบ ลมบกพัดมาถูกต้องผิวกายและทำให้เส้นผมของเธอพลิ้วไหวชวนมอง

                “คุณจะคิดเรื่องอะไรก็ได้ แต่ห้ามคิดถึงผู้ชายคนอื่นเข้าใจมั้ยครับ”  เสียงนั้นคล้ายจะขอร้องอย่างเช่นตอนที่ทั้งคู่อยู่ในทะเลด้วยกัน

                ดาราสาวถอนใจดังๆ พลางก็หันขวับมามองหน้าคนพูด “คุณห้ามฉันคิดถึงคนอื่น แต่คุณล่ะกำลังคิดถึงใครอยู่หรือเปล่าคะ”

                สุดท้ายเธอก็ยังไม่วายเหน็บเขาเบาๆ!

                “ผมไม่ได้คิดถึงใครเลย เพราะคนที่ผมจะคิดถึงเขาอยู่ใกล้ๆ นี่เอง” ชายหนุ่มหยอดคำหวานกลับมา

                แต่จะเขารู้ไหมว่ามันทำให้อีกฝ่ายรู้สึกโกรธมากกว่าจะซึ้ง เพราะภาพของปานหทัยที่แถลงข่าวไปวันก่อน กับภาพในหน้าหนังสือพิมพ์ที่เธออ่านเมื่อช่วงเช้ายังวนเวียนอยู่ในหัวพรรณวดีไม่เลือนหาย

                “นนท! วดีไม่เล่นด้วยแล้วนะ เรามาคุยกันดีๆ เหอะ” ดาราสาวเริ่มกลับมาเรียกชื่อชายหนุ่มอย่างเดิม

                “แล้วตอนนี้ผมคุยกับคุณไม่ดีตรงไหนเหรอครับ”

                “นนท์ อย่ายั่วอารมณ์ได้มั้ย นนท์ก็รู้ว่าวดีไม่ใช่คนที่จะอดทนอะไรได้ดีนักหรอกนะ แล้วนนท์ก็ไม่ต้องมาทำเป็นแกล้งไม่รู้เรื่องด้วย ตอบเรื่องปานหทัยมาเลยนะ วดีอยากรู้”

                “บอกแล้วไงว่าอย่าพูดถึงคนอื่น” ชายหนุ่มเสียงเข้มขึ้น

                “วดีจะพูด วดีจะถามจนกว่านนท์จะตอบ”

                “ถามสิ ผมจะจูบ แต่..ไม่ตอบ” ร่างใหญ่ขยับมาใกล้ร่างบางจนชิด ดวงตาของเขาที่จ้องมองเธอบ่งบอกชัดเจนว่าจะทำอย่างที่พูดจริงๆ หากว่าดาราสาวเอ่ยถามถึงผู้หญิงอีกคน

                “นนท์ วดีไม่เล่นด้วยแล้ว จริงๆนะ” ดาราสาวมองตาชายหนุ่มอย่างจริงจัง

                ในแววตาเธอความดื้อรั้นและถือดีก็หายไปแล้วเช่นกัน แค่กิตตินนท์มองเขาก็รู้ว่าดาราสาวคงอยากคุยเรื่องปานหทัยกับเขาอย่างจริงจัง แต่เขาสิจะตอบเธอไปว่าอย่างไร ในเมื่อเรื่องทั้งหมดตนเองตั้งใจสร้างมันขึ้นมาเพื่อพิสูจน์ใจอีกฝ่าย ทว่าแผนการยังไม่ทันลุล่วงไปถึงไหน คนช่างคิดวางแผนก็เหมือนจะแพ้ใจตัวเองอยู่ร่ำไป

                “ผมก็พูดจริง”

                “เรื่องไหน เรื่องที่จะแต่งงานกับปานหทัยน่ะเหรอ” พรรณวดีถามเสียงรัว ภายในอกของเธอหัวใจดวงน้อยกำลังเต้นไม่เป็นจังหวะ ด้วยมันรู้สึกหวั่นต่อคำตอบ

                “เปล่า เรื่องที่จะจูบคุณ” กิตตินนท์ตอบหน้าตาเฉย

                “นนท์ หยุดเล่นซะทีได้มั้ย วดีซีเรียสนะ”

                ผมก็ซีเรียสนะกิตตินนท์ตอบในใจ แต่เขาซีเรียสเรื่องที่จะต้องรู้ให้ได้ว่าพรรณวดีรักเขาบ้างหรือเปล่า อย่างน้อยมันก็เป็นอีกหนึ่งเหตุผลที่เขาจะใช้ประกอบการตัดสินใจทำบางอย่าง

                “คุณตอบคำถามผมมาคำถามหนึ่งซิ แล้วผมอาจจะบอกเรื่องนั้นกับคุณ”

                “ตอบคำถาม?

                “ใช่” กิตตินนท์ยืนยัน

                “เรื่องไหนคะ” ดาราสาวถามกลับ

                มืออบอุ่นของอีกฝ่ายเอื้อมมาโอบร่างบางให้เอนไปหาเขา ก่อนจะค่อยๆ ดันให้เธอนอนลงบนตักกว้างของตนเองอย่างนุ่มนวล

                “ไม่เอา ไม่นอน” ร่างบางพยายามจะลุกจากตัก

                “นอนเถอะ เมื่อก่อนชอบไม่ใช่เหรอ” เสียงทุ้มเอ่ยค้าน

                “ไหนว่าจะให้ตอบคำถามยังไงล่ะ แล้วเมื่อไหร่จะถามมาซะที” พรรณวดียอมนอนนิ่งอยู่บนตักเขาต่อ แต่สายตาเธอก็มองใบหน้าหล่อเหลาของชายหนุ่มไม่ละไปไหน

                “เป็นคำถามเดิมที่ผมเคยถามไปแล้ว จำได้มั้ย เมื่ออาทิตย์ที่แล้ว” อีกคนถามขึ้น

                “คำถามอะไร? ตั้งอาทิตย์นึงวดีลืมไปแล้วล่ะ” 

                “อาทิตย์เดียวคุณก็ลืมแล้ว เฮ้อ! แต่เอาเถอะ ผมถามใหม่ก็ได้” ร่างใหญ่ถอนใจเบาๆ ผู้หญิงลืมง่ายขนาดนี้เลยเหรอ แต่ทำไมเขากลับไม่เคยลืมเรื่องของพรรณวดีซักอย่าง

                “ถามเลยวดีพร้อมจะตอบแล้วล่ะ” ใบหน้าเปื้อนยิ้มบนตักของเขาบอกให้กิตตินนท์รู้ว่าอีกคนกำลังอารมณ์ดี

                “ผมถามคุณไปว่า ตั้งแต่เรารู้จักกัน เคยคบกัน เคยหมั้นกัน หรือแม้กระทั่งมีอะไรกัน คุณเคยรู้สึกรักผมบ้างมั้ย..สักนิดนึงก็ได้” กิตตินนท์ต่อท้ายประโยคมาด้วยคำว่า สักนิด

                ก็ถ้าสักนิดเดียวเธอยังไม่เคยมีให้ สงสัยว่าเรื่องในวันนี้ก็คงจะจบอย่างทุกครั้งที่ผ่านมา...หากได้ตัวเธอมาแต่ไม่มีหัวใจติดมาด้วย เขาจะต้องการไปอีกทำไม

                “ถ้าวดีตอบ แล้วนนท์จะตอบเหมือนกันใช่มั้ย”

                “อือ” ชายหนุ่มรับคำในลำคอ ทั้งที่ในใจของเขายังไงตอนนี้ก็จะยังไม่ตอบเรื่องนั้นเด็ดขาด

                ร่างบางในตักอบอุ่นนิ่งเงียบไปครู่ใหญ่ ก่อนที่เธอจะเอ่ยขึ้นอีกครั้งเมื่อตัดสินใจได้แล้ว “รักค่ะ”

                “หือ? ว่าไงนะ” ชายหนุ่มถามย้ำด้วยน้ำเสียงตกใจ

                “บอกไปแล้วไง” อีกคนสะบัดเสียงใส่

                “ไม่ได้ยินครับ อีกทีได้มั้ย”

                “บอกว่ารัก ได้ยินหรือยัง” พรรณวดีต้องหลบตาอีกฝ่ายตอนที่เธอตอบ

                “แล้วรักมากมั้ยครับ” ชายหนุ่มถามต่อ

                “นนท์ ไหนนนท์บอกว่าแค่คำเดียวยังไงล่ะ วดีไม่ตอบแล้ว คราวนี้ถึงตานนท์ที่จะต้องตอบคำถามของวดีบ้างแล้วนะ ตอบมาเลยเรื่องผู้หญิงคนนั้น” ดาราสาวคาดคั้น

                “ผมบอกเหรอว่าจะตอบคำถามนั้น ผมจำได้แค่ว่าถ้าคุณถามถึงผู้หญิงคนอื่น ผมจะจูบต่างหากล่ะ” กิตตินนท์บอกพลางก็ก้มหน้าลงมาหาใบหน้างดงามที่อยู่บนตักของตนเอง

                “ไม่นะ อย่าขี้โกง..” พรรณวดียังพูดไม่ทันจบประโยคเสียงของเธอก็เงียบหายไป

                สายลมที่พัดผ่านต้องผิวกายของคนทั้งคู่ ทำให้รู้สึกได้ถึงความหนาวเย็นของค่ำคืน บวกกับเสียงน้ำทะเลที่ยังซัดหาฝั่งอยู่ครืนๆ ก็แว่วมาแต่ไกล ดวงดาวใหญ่น้อยที่ส่องประกายวับวาวอยู่กลางนภาเหมือนจะเป็นตัวช่วยทำให้บรรยากาศของค่ำคืนเต็มไปด้วยความน่าภิรมย์ยิ่งขึ้น

                วงแขนแข็งแรงค่อยๆ ช้อนร่างบางที่นอนหนุนตักเขาขึ้น แล้วพาเธอเดินเข้าไปในเต้นท์นอนที่อยู่ไม่ห่างมากนัก คนที่โดนอุ้มเหมือนจะตกใจแต่แค่เพียงไม่นานความรู้สึกนั้นก็ถูกทำให้เปลี่ยนไป

                ต้นดอกแก้วที่ปลูกเอาไว้ข้างบ้านของลุงกับป้าส่งกลิ่นหอมรัญจวนลอยมาตามสายลม แต่คนที่กิตตินนท์กำลังซบหน้าลงไปคลอเคลียอยู่ขณะนี้ ช่างหอมเย้ายวนใจได้มากกว่าเป็นสิบเป็นร้อยเท่า

                “นนท์...อย่า”

                “อย่าอะไรครับ อย่าหยุดใช่มั้ย?” ชายหนุ่มถามเสียงวาบหวาม

                “อย่า....” ดาราสาวกำลังจะพูดต่อว่า อย่าทำแบบนี้เพราะมันไม่ดี

                แต่ทว่าไม่ทันการเสียแล้ว เพราะอีกคนไม่ต้องการจะได้ยินประโยคดังกล่าว เขาเลยต้องหาวิธีจัดการเพื่อให้พรรณวดีไม่สามารถพูดสิ่งนั้นออกมาได้

                หรีดหริ่ง เรไร จักจั่นตัวน้อยส่งเสียงแข็งกันเซ็งแซ่ แต่ใครบางคนกลับพยายามจะเก็บเสียงแห่งความสุขสมของตนเองเอาไว้ให้เงียบสนิท ทว่ามันก็ยังเล็ดลอดออกมาบ้าง เพราะความสุขที่มีมันมากล้นกว่าความเจ็บปวด...จนใครบางคนที่คิดว่ามันจะเจ็บอย่างครั้งแรกยังต้องเผลอลืมตัว

                “วดี ผมรักคุณ” ชายหนุ่มพึมพำอยู่ข้างหูดาราสาว

                “วดีก็รักนนท์ค่ะ” เรียวปากอวบอิ่มตอบกลับมาเบาๆ

                แล้วทั้งคู่ก็เผลอหลับไปเพราะความอ่อนเพลีย...ที่มันเกิดขึ้นเพราะกิจกรรมอันนำมาซึ่งความสุขให้คนทั้งคู่อย่างเปี่ยมล้นก่อนหน้านี้

                น้ำทะเลยังคงซัดเข้าหาฝั่งอยู่ไม่ขาดสาย แสงดาวก็ยังคงทอประกายอยู่ปลายฟากฟ้าเป็นสีเหลืองนวล กลิ่นดอกแก้วกอเดิมยังหอมหวนมิรู้หาย ไม่ต่างอะไรจากร่างบางที่เขากกกอดมาค่อนคืนก็ยังน่าทะนุถนอมดังเดิม ไม่ว่ากาลเวลาจะผ่านไปนานแค่ไหนแต่กิตตินนท์ก็ไม่เคยหมดรักในตัวพรรณวดีได้ซักที ทั้งที่เขาพยายามจะตัดใจจากเธอนับร้อยครั้ง แต่ยิ่งตัดก็เหมือนยิ่งตอกย้ำให้หัวใจของเขาฝังเธอลงไปให้ลึกยิ่งขึ้น และมันก็ลึกเสียจนไม่อาจจะให้เธอออกไปจากชีวิตเขาได้อีก

                “วดี” เสียงทุ้มเรียกเธอเบาๆ

                “ขา” คนในอ้อมกอดขานรับเสียงอ่อนเสียงหวาน

                “คุณรักผมจริงๆ ใช่มั้ย”

                “นนท์ไม่เชื่อที่วดีบอกไปเหรอ?” ใบหน้างดงามถามพลางแหงนมองเสี้ยวหน้าหล่อเหลาที่อยู่ไม่ห่างจากเธอ

                “ก็...เชื่อครับ” แต่ไม่ใช่ทั้งหมด กิตตินนท์ยังไม่เชื่อเต็มร้อยว่าดาราสาวจะรักเขาอย่างบริสุทธิ์ใจจริงๆ

                ส่วนหนึ่งของความรู้สึก กิตตินนท์ยังรู้สึกว่าพรรณวดีบอกรักเขาเพราะวันนี้เขาไม่ใช่กิตตินนท์คนเดิมแล้วก็ได้ แต่เธออาจจะรักในสิ่งที่เขามีอยู่มากกว่า

                “เชื่อแล้วถามซ้ำอีกทำไมล่ะ” มือบางโอบกอดร่างใหญ่กลับไปแน่นกว่าเก่า

                “ก็...ไม่มีอะไรครับ”

                “ว่าแต่นนท์เถอะยังไม่ตอบคำถามของวดีเลย เรื่อง....” พูดยังไม่ทันจบ มือใหญ่ของเขาก็ปิดปากของเธอเสียก่อน

                “อย่าเพิ่งพูดถึงเรื่องนี้กันได้มั้ยครับ ผมขอร้อง เวลานี้ผมอยากให้มีแค่เราเพียงสองคนเท่านั้น” กิตตินนท์บ่ายเบี่ยง เขาเองก็ยังไม่รู้จะตอบคำถามนั้นอย่างไรเลย เพราะแผนการเดิมที่ตนเองเคยวางไว้ มันพังทลายลงไปแล้วตั้งแต่ตอนที่เขาอุ้มร่างบางของเธอเข้ามาในเต้นท์นอนนั่นแล้ว
 

 

 



                        ท่านใดต้องการจองหนังสือ ยังสามารถสั่งจองได้อยู่นะคะ ขอบคุณค่ะ



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
ม่านรัก เงามายา (เปิดจองนิยายค่ะ) ตอนที่ 39 : บทที่ 13 Rewrite 100% , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 7576 , โพส : 31 , Rating : 280 / 56 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1 | 2

#31 : ความคิดเห็นที่ 3833
ต้องบรรยายว่าผู้ชายเปลือยอกด้วยนะ นั่งจิ้นกันเลยทีเดียว 555
Name : Intelligence-< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Intelligence- [ IP : 182.52.194.82 ]
Email / Msn: capacite_4869(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 พฤษภาคม 2556 / 20:08

#30 : ความคิดเห็นที่ 2178
น่ารักจัง ><
Name : paak_myg< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ paak_myg [ IP : 223.207.165.233 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 เมษายน 2556 / 20:13


#29 : ความคิดเห็นที่ 1687
อุ๊ย คุณนนท์ถอดเสื้อออยากจะเป็นวดีตอนั้นจริงๆ
Name : บุปผาสีม่วง< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ บุปผาสีม่วง [ IP : 125.24.111.132 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 4 เมษายน 2556 / 23:20

#28 : ความคิดเห็นที่ 1451
หุหุ  นนท์ จะทำอะไร อีกละนิ๊ 
PS.   [-ทำทุกวันไห้มีความสุข แล้วเราจะไม่มีความทุกในเเต่ละวัน-](งง ไหมนี้)
Name : สายลมแห่งโชคชะตา< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ สายลมแห่งโชคชะตา [ IP : 58.11.1.167 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 มีนาคม 2556 / 08:25

#27 : ความคิดเห็นที่ 1075
นนท์ถอดเสื้อ!!  นนท์ถอดเสื้อ!!!  กำเดาไหลไว้รอ 55555'
PS.  Taemin SHINee
Name : MayniEz< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ MayniEz [ IP : 1.4.224.127 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 6 มีนาคม 2556 / 20:47

#26 : ความคิดเห็นที่ 1014
รอคืนนี้นะนนท์ 5555
Name : หนอนน้อย [ IP : 180.180.152.61 ]
Email / Msn: -
วันที่: 4 มีนาคม 2556 / 22:34

#25 : ความคิดเห็นที่ 986
มีลุ้นมั๊ยคะ รอต่อคะ
Name : jum [ IP : 210.1.21.33 ]
Email / Msn: -
วันที่: 4 มีนาคม 2556 / 08:15

#24 : ความคิดเห็นที่ 985
อั้ยย่ะ รอลุ้นตอนหน้า คุณนนท์จะทำอาร้ายยยยยย
Name : เนย [ IP : 115.67.164.105 ]
Email / Msn: -
วันที่: 4 มีนาคม 2556 / 08:05

#23 : ความคิดเห็นที่ 984
มีแผนอะไรหรือเปล่า ... คุณนนท์ 55555+
Name : kal1974< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ kal1974 [ IP : 203.172.130.180 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 4 มีนาคม 2556 / 07:50

#22 : ความคิดเห็นที่ 982
ไหนว่าจะไม่ลงไปไง ไอคุณนนท์เอ้ย ว่ายน้ำตามเมีย เอ้ย ตามสาวซะงั้น จะเกิดอะไรขึ้นน้า ตอนต่อไป ขอให้แซ่บเรยนะไรเตอร์



ปล.หวังว่าคงไม่มีรายการค้างอีกน้า :)
Name : เด็กเนิร์ดหัวฟู< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ เด็กเนิร์ดหัวฟู [ IP : 223.207.196.100 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 4 มีนาคม 2556 / 00:27

#21 : ความคิดเห็นที่ 981
กะล่อนขึ้นมากนายนนท์
Name : Eight< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Eight [ IP : 124.122.110.119 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 4 มีนาคม 2556 / 00:04

#20 : ความคิดเห็นที่ 980
วางแผนดีๆ นะนายนนท์
Name : fsn [ IP : 202.28.21.93 ]
Email / Msn: -
วันที่: 3 มีนาคม 2556 / 23:55

#19 : ความคิดเห็นที่ 979
โดดลงไปเอง อีกคนก็คงจะไม่รอดใช่ไม๊คร๊า
Name : Lilly [ IP : 58.8.51.165 ]
Email / Msn: -
วันที่: 3 มีนาคม 2556 / 23:18

#18 : ความคิดเห็นที่ 978
เอาละซินั่งเฉยๆไม่ได้ เลยกระโดดลงไปเล่นน้ำ้ด้วยอีกคนน่ารักจริงๆ555
PS.  ยินดีที่ได้รู้จักเพื่อนร่วมโลกทุกคน
Name : ณ มล< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ณ มล [ IP : 223.207.25.82 ]
Email / Msn: dj10475(แอท)gmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 มีนาคม 2556 / 22:16

#17 : ความคิดเห็นที่ 976
ดูดู๊ดูคุณนนท์ทำ ทำไมถึงทำลงไปด้าย ย~
555++ร้องเปงเพลงเล้ย ย
Name : second [ IP : 101.51.183.3 ]
Email / Msn: -
วันที่: 3 มีนาคม 2556 / 20:34

#16 : ความคิดเห็นที่ 975
ตานนท์ -0- นายเนี่ยนะ ตลอดอิอิ
Name : มังกือเผือก< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ มังกือเผือก [ IP : 118.174.83.92 ]
Email / Msn: carxino(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 มีนาคม 2556 / 20:16

#15 : ความคิดเห็นที่ 974
คุณนนท์ตามวดีแจเลย หวานอ่ะ
Name : minny [ IP : 14.207.124.64 ]
Email / Msn: paty(แอท)hotmail.co.th
วันที่: 3 มีนาคม 2556 / 20:04

#14 : ความคิดเห็นที่ 973
ทำไปได้นะคุณนนท์อย่างนี้ไม่เรียกว่าโดนหลอกลงน้ะ

ตัวเองเต็มใจกระโจนไปหาเค้าซะงั้นทนไม่ไหวละซี

แพ้ความสวยวดีซะงั้น
Name : จินนี่ [ IP : 125.26.12.148 ]
Email / Msn: -
วันที่: 3 มีนาคม 2556 / 20:02

#13 : ความคิดเห็นที่ 972
อ๊ายยย ตานนท์ทำอะไรเนี่ยยยยย  ทนไม่ไหวต้องโดดลงไปหาสินะ  55555555555555555+
PS.  ||KyuSeo HaeSica TeukTae WonYoon Minsun HanRi HyukHyo HeeFany|| "แด่เวลาทั้งหมดที่ผ่านมา...และเวลาทั้งหมดที่เหลืออยู่...แด่เวลาทั้งหมดนั้น...เพื่อเธอคนเดียว" นายแมว&เฟมีล[Sevena]
Name : pinkypinky..ดาวสีชมพู[kyuseo]< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ pinkypinky..ดาวสีชมพู[kyuseo] [ IP : 110.49.250.221 ]
Email / Msn: mamijung_55(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 มีนาคม 2556 / 19:56

#12 : ความคิดเห็นที่ 971
555 ไม่ทันแล้วค่ะ กำลังจะอัพตอนต่อไปแล้ว
Name : นางฟ้าในสายลม< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ นางฟ้าในสายลม [ IP : 124.122.107.200 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 มีนาคม 2556 / 19:37

#11 : ความคิดเห็นที่ 970
นั่งดีๆอย่าทะเลาัะกันเดี๋ยวตกทะเล
Name : โตโต้ [ IP : 119.42.122.220 ]
Email / Msn: -
วันที่: 3 มีนาคม 2556 / 19:24

#10 : ความคิดเห็นที่ 969
>////< เขินอะ แต่อีกใจนึงก็สงสารวดีนะ พระเอกยังแกล้งอยู่ ไม่ยอมเคลียร์ๆซักที
ผู้หญิงที่ข้างนอกดูร้ายๆน่ะ บางทีก็เพื่อปกป้องความอ่อนแอร์ที่อยู่ข้าางในเท่านั้นเอง เราว่าไรเตอร์สร้างวดีออกมาได้น่ารักและเป็นธรรมชาติมากๆเลยนะ ไม่ต้องอดทนเกินไป ดีเกินไป.......เป็นตัวของตัวเองดีนะ
PS.  ||KyuSeo HaeSica TeukTae WonYoon Minsun HanRi HyukHyo HeeFany|| "แด่เวลาทั้งหมดที่ผ่านมา...และเวลาทั้งหมดที่เหลืออยู่...แด่เวลาทั้งหมดนั้น...เพื่อเธอคนเดียว" นายแมว&เฟมีล[Sevena]
Name : pinkypinky..ดาวสีชมพู[kyuseo]< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ pinkypinky..ดาวสีชมพู[kyuseo] [ IP : 110.49.250.221 ]
Email / Msn: mamijung_55(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 มีนาคม 2556 / 18:44

#9 : ความคิดเห็นที่ 968
แอร๊ายยย
PS.   ผู้พเนจรจากฟากฟ้า
Name : Wanderer< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Wanderer [ IP : 110.77.192.218 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 มีนาคม 2556 / 15:08

#8 : ความคิดเห็นที่ 967
คืนนี้นนท์จะสร้างความทรงจำใช่มั้ยยยยยยยยยย แอร๊ยยย
Name : เนย [ IP : 115.67.164.105 ]
Email / Msn: -
วันที่: 3 มีนาคม 2556 / 13:33

#7 : ความคิดเห็นที่ 965
สู้ๆน ะ คุณนนท์ อิิอิ
Name : มังกือเผือก< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ มังกือเผือก [ IP : 118.174.81.23 ]
Email / Msn: carxino(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 มีนาคม 2556 / 12:46

หน้าที่ 1 | 2
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

"ถ้าคุณคิดว่าภารโรงประจำ โรงเรียนเป็นแค่คนทำความสะอาด คุณคิดผิด เพราะภารโรงที่ชื่อแจ็ค สมิธ เป็นมากกว่านั้น"

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android