สวัสดีผู้เยี่ยมชม [ เข้าระบบ | สมัครสมาชิก ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

เสน่ห์รักรัตนโกสินทร์,เสน่ห์รักข้ามภพ

ตอนที่ 13 : ตอนที่ ๑๓ ผู้ดีมีสกุล อัพ ๑๒ มิถุนายน ๒๕๕๘


     อัพเดท 12 มิ.ย. 58
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/อดีต ปัจจุบัน อนาคต
Tags: โบยบินไปกับอดีตอันงดงามในเสน่ห์รักรัตนโกสินทร์
ผู้แต่ง : พิกุลกรอง,นายหญิง ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ พิกุลกรอง,นายหญิง Email : sut_tee_love(แอท)hotmail.com
My.iD: http://my.dek-d.com/mhommam
< Review/Vote > Rating : 90% [ 18 mem(s) ]
This month views : 406 Overall : 74,240
1,707 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 307 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
เสน่ห์รักรัตนโกสินทร์,เสน่ห์รักข้ามภพ ตอนที่ 13 : ตอนที่ ๑๓ ผู้ดีมีสกุล อัพ ๑๒ มิถุนายน ๒๕๕๘ , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 3695 , โพส : 26 , Rating : 96% / 18 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด



                                  

                                             

       
  

             ตอนผู้ดีมีสกุล

           

                                    

        



           หลังจากอาบน้ำแต่งตัวเสร็จเรียบร้อยแล้ว ทับทิมก็อยู่หน้าคันฉ่องอยู่นานหลายนาที  เพื่อพิจารณาดูตัวเองว่าตาคล้ำไปหรือไม่ ผิวหมองลงบ้างหรือเปล่า เพราะในสมัยนี้ ครีมบำรุงยี่ห้อดังที่เคยใช้ประจำคงไม่มีขายที่ไหน หญิงสาวจึงไม่ได้ปะทินผิวด้วยเครื่องสำอางเหล่านั้น แทบทำให้หมดความมั่นใจไปเลยทีเดียว เมื่อเห็นว่ายังคงดูดีอยู่ หญิงสาวจึงฉีกยิ้มกว้างให้กับตนเองในกระจกอย่างมีความสุข

             “ลงไปเถิดเจ้าค่ะคุณทับทิม ประเดี๋ยวคุณหลวงภาคจะคอยนาน “ทับทิมพยักหน้าเห็นด้วย นับว่าเป็นครั้งแรกที่เธอจะออกไปไหนไกลๆ เรือน อยากเห็นเหลือเกินว่าบ้านเมืองสมัยร้อยปีก่อนจะเป็นอย่างไรบ้าง ยิ่งคิดยิ่งตื่นเต้น

             เมื่อมือน้อยเอื้อมไปเปิดประตู

             ปรากฏร่างสูงปราดเปรียวของชายผิวสีเข้มยืนอยู่ตรงหน้า เขาวางมาดเคร่งขรึม ใช้มือแตะริมฝีปากเรียวเหมือนครุ่นคิดหนัก ท่าทางเหมือนยืนคอยเธออยู่ ชายหนุ่มสะดุ้งเล็กน้อยที่เธอเปิดประตูออกมาพอดี  ดวงตาเรียวคมนั้นฉายแววแห่งความขุ่นข้อง

            “ทำไมวิชิตยังคอยอยู่ที่ศาลาแม้จะเปล่งออกมาน้ำเสียงกระด้างแต่ยังฟังดูหวาน หลวงภพรู้สึกเหมือนหัวใจถูกบ่อนทำลาย เขาอดทนไม่ได้อีกต่อไป หากต้องยอมอยู่ห่างๆ โดยไม่ทำอะไรเลยต้องอกแตกตายแน่

             “มะ...ไม่ทราบเจ้าค่ะทับทิมตอบ ก็เธอไม่รู้จริงๆ

             “...........” คิ้วเข้มขมวดเป็นปมแสดงอาการวิตกกังวล เขาลูบคางที่มีไรหนวดเล็กน้อย สักพักจึงหยุดนิ่งค้อนใส่ทับทิมว่า “กระนั้นฤา” พอพูดเสร็จเขาก็สะบัดตัวออกไปซะเฉยๆ ดูเอาเถอะ ทำตัวยังกะผู้หญิงแสนงอน ทับทิมแปลกใจในอาการนั้นนิดหน่อยแต่ก็ไม่ได้เก็บเอามาใส่ใจแต่อย่างใด

           “เป็นอะไรของเขานะ” พูดยังไม่ทันขาดคำ ชายหนุ่มก็เดินกลับมาอีกครั้งหนึ่ง เขายกยิ้มเล็กน้อยที่มุมปากอย่างมีเลศนัย ทับทิมเพ่งมองใบหน้าคมอย่างประหลาดใจในท่าทีที่เปลี่ยนไปมาเร็วแท้

            “ปะ ลงไปพร้อมกันเถิด วันนี้ฉันจะไปทางเรือพร้อมหล่อนกับพ่อภาคเสียงนุ่มนวลเอ่ย ทับทิมพยักหน้าแบบงุนงง พร้อมกับก้าวข้ามธรณีประตูออกไป เธอหยุดรอชายผู้นั้นให้เดินนำหน้าไปก่อน แล้วจึงเดินตามไปใกล้ๆ ในใจก็มัวแต่เหม่อลอยคิดโน้นคิดนี่ไปตามเรื่อง

             “เมื่อคืนหล่อนหายไป เหตุใดถึงหายวับไปเช่นดั่งเกิดปาฏิหาริย์เขาหยุดรอแล้วจึงกระซิบถามเธอเบาๆ คงกลัวน้อยได้ยิน ทับทิมไม่รู้ว่าจะตอบอย่างไรเช่นกัน เธออ้ำอึ้ง อ้าปากค้างอยู่อย่างนานหลายวินาที

             “ว่าอย่างไรเขาย้ำถามมาอย่างรวดเร็วระหว่างที่ย่างเท้าเดินไปด้วยกัน

            “เรื่องมันยาว แล้วอธิบายยากค่ะ เล่าไปก็มิทราบว่าคุณหลวงจะรับฟังหรือไม่ทับทิมเอียงคอไปพูดใกล้ๆ เธอพยายามพูดให้เบาที่สุด

            “อย่างนั้นค่ำนี้ไปเจอกันที่สวนหลังบ้านได้หรือไม่ ฉันอยากรู้จริงๆเขานัดแนะทิ้งท้ายก่อนที่จะถึงศาลาท่าน้ำ ทับทิมก้มหน้ารับ หลวงภพดีใจมากที่เธอไม่ปฏิเสธ ต้องใช้ความใกล้ชิดให้เป็นประโยชน์ สองหนุ่มสาวเดินมาจนถึงท่าน้ำ หลวงวิชิตกำลังนั่งรออยู่ด้วยรอยยิ้ม ชายผู้นี้ยิ้มเก่งจริงๆ ดูแล้วขัดหูขัดตาหลวงภพเหลือเกิน

             “ยังไม่กลับอีกหรือ พ่อวิชิตน้ำเสียงกระด้างถามไถ่ขึ้น

            “กระผมรอไปส่งน้องทับทิมนะขอรับ ภาคขอให้ไปส่งแทนเขาอ้างอภิสิทธิ์นั้นทันที หลวงภพรู้สึกเสียดเข้ามาถึงหัวใจ น้องชายตัวดีทำอย่างนี้มันไม่ถูก ไม่รู้ซึ้งถึงหัวใจของพี่ชายตัวหรืออย่างไร ช่างน่าโมโหนัก

             “ดี....ฉันขอไปด้วยนะพ่อวิชิตคำพูดนี้ทำเอาคุณหลวงวิชิตทำอะไรไม่ได้ นอกจากจะก้มหน้ายินยอมแต่โดยดี ที่สำคัญ เรือลำใหญ่คุณหญิงและท่านเจ้าคุณนำออกไปใช้แล้ว จึงเหลือเพียงเรือลำเล็ก จะนั่งได้อย่างไรถึงห้าหกคนทั้งคุณภพ คุณวิชิต ทับทิม ขาม น้อย ทุกคนต่างตัดสินใจไม่ถูกว่าให้ใครนั่งตรงไหน และก็ต้องปวดหัวหนักขึ้น เมื่อเห็นมิ่งกำลังวิ่งหน้าตั้งเข้ามาสมทบอีกคน

              “เอาเรือไปสองลำเถิดขอรับ เรือลำหนึ่งนั่งได้เพียงสามสี่คน เรือพี่ภพกับมิ่ง แลเรือกระผมกับขาม คงต้องให้น้องทับทิมเลือกว่าจะลงเรือลำไหน ส่วนเรือที่ว่างอีกลำนั้นก็ให้น้อยไปนั่งแทนหลวงวิชิตแสดงความคิดเห็น เขาไตร่ตรองอย่างดีแล้วถึงพูด หลวงภพหวาดหวั่นอยู่ในใจกับคำถามที่ว่า

              หล่อนจะเลือกลงเรือลำไหนหรือแม่ทับทิม เขากลัวว่าเธอจะลงเรือไปกับคนอื่น     

                “................”ทับทิมแอบเหลือบไปมองหลวงภพและหลวงวิชิตสลับกัน หญิงสาวลังเลใจไม่รู้ว่าจะเลือกลงลำไหน หากลงเรือหลวงวิชิตก็กลัวว่าบ่าวไพร่จะครหา จะนั่งเรือหลวงภพก็กลัวว่าคุณวิชิตจะน้อยใจ

             “ว่าอย่างไรดีหลวงวิชิตถามขึ้นอีกครั้ง

             “เออ คือ น้องขอนั่งไปกับ...

             “ก็นั่งไปเสียทั้งสามคนนั่นละ ฉัน พ่อวิชิต แม่ทับทิม ส่วนบ่าวก็เกาะกลุ่มกันไปอีกลำน้ำเสียงนุ่มหวานชิงพูดตัดหน้ามาก่อน 

             “อย่างนั้นก็ดีนะเจ้าคะทับทิมสนับสนุนเพราะไม่ต้องเลือกให้ลำบากใจ หลวงวิชิตฝืนยิ้มเล็กน้อย ‘พี่น้องคู่นี้ดูแปลกยังไงชอบกล ขอให้รักกันฉันพี่น้องจริงๆ อย่างที่ว่ามาเถิดหลวงวิชิตกริ่งเกรงอยู่ในใจลึกๆ

             “หามิได้หนาขอรับ แล้วใครเล่าจะเป็นคนพายเรือมิ่งค้านขึ้นมาด้วยความเป็นห่วง

             “มิเป็นไร ประเดี๋ยวฉันพายเองหลวงภพออกปากพูดอย่างนี้ ใครหน้าไหนคงมิกล้าขัดอีกแน่ เทพบุตรสุดหล่อถึงสองคน นั่งรอเธออยู่ก่อนแล้ว ทับทิมวุ่นวายใจอีกครั้ง เธอจะหันหน้าไปทางไหน ในเมื่อหากหันหน้าไปหัวเรือ ก็จะไม่เห็นหน้าคนท้ายเรือ หากหันหน้าไปทางท้ายเรือ ก็จะไม่เห็นหน้าคนอยู่หัวเรือ แต่เธอก็เลือกที่จะนั่งหันหน้าไปทางหลวงวิชิตในที่สุด พอก้าวขาลงเรือได้ เธอก็นั่งพับเพียบอย่างเรียบร้อย คนนั่งมองแผนหลังนัยน์ตาเศร้าหมอง ‘ทำไมต้องมานั่งทำอะไรเยี่ยงนี้ นี่เราพายเรือให้เขาจ้องตากันหรือไร โง่เง่าเต่าตุ่นเสียจริง

             ทับทิมไม่สนใจใครทั้งนั้น หล่อนเอามือกวักน้ำเล่นอย่างสุขชื่นกายสบายใจยิ่ง

            “เย็นเจี๊ยบเลยเจ้าค่ะ แล้วน้ำที่นี่ก็ใสสะอาดมาก มองเห็นถึงปลาที่แหวกว่ายอยู่ดวงตาคมโตเฝ้ามองอยู่เป็นนิจ ริมฝีปากแย้มบานเพราะชอบในบรรยากาศนี้นัก

            “น้องพูดเหมือนมิเคยเห็นมาก่อน ที่นี่ หมายความว่าอย่างไรรึคนที่นั่งอยู่หัวเรือถาม

           “เออคือ น้องมักอยู่แต่ในบ้านไม่ค่อยได้ออกไปไหนนะเจ้าค่ะเธอตอบด้วยรอยยิ้มอันน่าหลงใหลชวนเสน่หา เรือโคลงเคลงขึ้นมาในชั่วพริบตา เหตุเพราะบุรุษท้ายเรือยินเสียงน้องพี่แล้ว เกิดอาการสั่นสะท้าน หล่อนไม่เคยแทนตัวว่าน้องกับเขาสักครั้ง คิดแล้วตะขิดตะขวงใจ ทับทิมเอี้ยวตัวกลับไปมองบุรุษท้ายเรือ มือสองข้างจับขอบเรือไว้แน่น เธอไม่อยากตกน้ำตัวเปียกอีกแล้ว

             “ฮะ ฮึม...หลวงภพแสร้งไอออกมาเพื่อกลบเกลื่อน แล้วก็พายเรือต่อไปเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

             “นั่นวัดวัดอรุณ ใช่หรือไม่เจ้าคะ โล่งโปร่งน่าเที่ยวชมทีเดียว ปูชนียสถานที่งดงามวิจิตรล้ำ คราวก่อนที่อิฉันเคยมาเที่ยว พระปรางค์ยังดูเก่ากว่านี้มากเจ้าค่ะ พอได้เห็นตอนที่เพิ่งปฏิสังขรณ์เสร็จมองดูสวยไปอีกแบบหลังจากสาธยายจนลืมตัว ว่าตนอยู่ ปี ๒๔๓๕ หาใช่ปี ๒๕๕๕ ไม่ ถึงกับอยากเฆี่ยนตัวเองสักร้อยครั้ง พูดมากจนเสียหลายตำลึงทองแล้ว ชายหนุ่มทั้งเกิดความสงสัยในคำพูดของหญิงสาวขึ้นมาในบัดดล

             “เมื่อก่อนสมัยอยุธยาเขาเรียกว่าวัด มะกอก แล้วก็เปลี่ยนมาเป็น วัดแจ้ง แปลกหนา ยังมิแก่แต่ชอบเข้าวัด แลน้องพูดจาเหมือนมาจากที่อื่น ไม่ใช่คนที่นี่หลวงวิชิตกล่าวขึ้น ปล่อยให้หลวงภพพายเรือต่อด้วยความขุ่นมัว เขาแอบทำหน้ามุ่ยคิ้วชนกันอยู่เงียบๆ คนเดียว นี่ตนคงเป็นส่วนเกินไปแล้ว

            “เจ้าค่ะเธอหันหน้าหนีไปทางอื่น แล้วยิ้มเล็กน้อยให้กับสายน้ำ

            “ถ้าชอบ....ไว้วันหลังพี่จะพาไปไหว้พระวัดราชบพิตร แถวนั้นเขามีงานจัดแสดงสินค้าให้ชาววังเดินเที่ยวซื้อของ"หลวงวิชิตพูดเอาอกเอาใจ เขาเคยเป็นมหาดเล็กหลวง ย่อมทราบสถานที่ท่องเที่ยวมากมายในบางกอก คนพายเรือฟังแล้วร้อนใจที่สุด

            “มิต้องก็ได้ ฉันว่าง ไว้จะพาหล่อนไปเองหลวงภพแทรกขึ้นมาอย่างอดรนทนไม่ไหว หลวงวิชิตถึงกับยิ้มแห้งๆ แล้วจึงขยับปากโดยไม่ให้ได้ยินเสียงถามทับทิมเป็นเชิงว่า

            “ตกลงหรือไม่เธอเห็นแล้วถึงกับหัวเราะชอบใจ แกมพยักพเยิดหน้า หัวร่อต่อกระซิกกันเพียงสองคน คุณหลวงภพถึงกับเครียดจนจะลมจับอยู่รอมร่อ พลางคิดในใจว่า 'แล้วเราจะดึงดันมาให้เจ็บซ้ำทำไมกัน'

             สักพักพอมาถึงตรงศาลาริมน้ำบ้านทรงไทยหลังหนึ่ง ไม่ได้ใหญ่โตเท่าเรือนนพเก้า แต่ก็ดูเป็นบ้านของคนพอมีฐานะดีทีเดียว  บังเอิญมีเรือของหญิงสาวสองคน  พายเข้ามาเทียบท่าเดียวกันพอดี ทับทิมเห็นหน้าไม่ชัดเท่าไหร่เพราะบ่าวของพวกหล่อนกางร่มบังหน้าบังตาไว้หมด คงเป็นลูกสาวของผู้ดีมีสกุล สังเกตได้จากการแต่งกายที่หรูหราในสมัยนั้น เธอหลวงภพและหลวงวิชิต ขึ้นมาอยู่ตรงศาลาอยู่ก่อนแล้ว สักพักเรือลำนั้นก็เทียบท่าตามมาติด ๆ

               เมื่อร่มสีเขียวยอดตองถูกพับเก็บ ปรากฏร่างของหญิงสาวสองนาง หน้าตาสะสวยผิวผ่องอำพรรณ ก้าวขาขึ้นจากเรือมาด้วยกิริยามารยาทอันแช่มช้อยน่าดูชม

              หนึ่งในนั้น หล่อนคือผู้หญิงในรูปที่หลวงภพพกติดตัวไว้ตลอด

             ทับทิมถึงกับเย็นวูบไปทั้งร่างกาย หล่อนทั้งคู่ดูราวกับรู้จักชายหนุ่มทั้งสองเป็นอย่างดี เห็นพนมมือไหว้กันยกใหญ่ ทับทิมอดเหลือบไปสังเกตอากับกิริยาของหลวงภพมิได้ว่าเขาจะทำหน้าอย่างไร เมื่อเจอกับเจ้าของรูปภาพที่เขาพกติดตัวไว้ตลอดเวลา ทว่าช่างดูเฉยชา เขาเก็บอาการเรียบร้อยดีมากจนผิดสังเกต

             “บังเอิญจริง แม่จวงจันทร์กับแม่วันเพ็ญก็มาเรียนดนตรีไทยเช่นกันหรือหลวงวิชิตเอ่ยปากถาม จวงจันทร์คู่หมายที่ผู้ใหญ่ทาบทามให้คุณหลวงภาค จันเพ็ญที่ผู้ใหญ่ทาบทามให้หลวงภพนะหรือ สองชื่อนี้ทับทิมจำได้ขึ้นใจ หลังจากที่น้อยเคยเล่าให้ฟังวันก่อน ไม่นึกว่าจะได้เห็นตัวจริง งามล้ำในพระนครอย่างที่ลืออ้าง คิดแล้วก็ใจสั่นๆ ทับทิมเกิดอาการตำหนิตนเองที่ไปคิดเล็กคิดน้อยเรื่องของคนอื่นได้

             “เจ้าค่ะ แล้วนี่พาใครมาด้วยหรือเจ้าคะหญิงสาวที่ชื่อจวงจันทร์ถาม เธอดูเป็นคนวางตัวหยิ่งยโส เวลามองก็ใช้หางตาแลมองเธอแปลกๆ ดั่งเคยเป็นคู่อาฆาตกันมาร้อยชาติก็ไม่ปาน

             “หลานท่านเจ้าคุณไกร...น้องทับทิมหลวงวิชิตตอบ ทับทิมยกมือไหว้ไปตามมารยาทเพราะไม่อยากสร้างศัตรู ทั้งสองก็เพียงแต่ยกมือรับส่งๆ คล้ายไม่เต็มใจเท่าไหร่

            “ฉะนั้นก็เป็นเรื่องจริง ที่คุณหลวงมีชื่อทั้งสองคนซ่อนหญิงงามไว้ที่เรือน จนไม่เอื้อมาเจรจาพาทีคู่หมั้นคู่หมายหญิง คนนั้นกระแทกเสียง ใบหน้านิ่งแฝงด้วยเลศนัยมากมาย ทับทิมรับรู้ได้ถึงรังสีอัมหิต หลวงภพแสดงอาการสะดุ้งเฮือก ทับทิมเห็นแล้วพูดไม่ออกบอกไม่ถูก
             คุณหลวงวิชิตชักสีหน้าไม่พอใจในคำพูดนั้น เขากำลังจะอ้าปากติเตียนแต่

             “คุณพี่เจ้าค่ะน้ำ เสียงอ่อนหวานพูดขึ้นเชิงห้ามปรามพี่สาวตนก่อน หล่อนดูแตกต่างจากพี่สาว กิริยามารยาทเรียบร้อย มิน่าละถึงได้กุมหัวใจของหลวงภพไว้ได้ ขนาดที่ว่าต้องพกรูปหล่อนติดตัวเสมอ คิดแล้วมันโหวงๆ เหวงๆ ในใจชอบกล

             “ขออภัยเจ้าค่ะ คุณพี่จวงจันทร์เพียงแต่เป็นคนพูดจาจริงจัง ไม่ให้ดีคิดก่อนพูดเท่านั้นเธอพยายามแก้ตัวแทนพี่สาว แล้วจึงลากแขนพี่สาวออกไปทางเรือนของครูกวีก่อน ปล่อยให้ชายสองหญิงหนึ่งยืนนิ่งเป็นหุ่นเชิดอยู่ที่เดิม

             “ฉันขอตัวก่อนหนาหลวงภพกล่าวลาออกไปซะดื้อๆ มันต้องมีอะไรแน่ๆ ความอยากรู้ของทับทิมเริ่มทวีมากขึ้นเป็นลำดับ
              สักพักหลวงวิชิตจึงพาเธอไปไหว้ครูสอนดนตรี ท่าน มีนามว่ากวี ลักษณะประจำตัวของท่านก็คือหัวเถิก หุ่นอ้วนท้วมและก็พุงโย้ ท่านเหมาะสมกับการเป็นครูสอนดนตรีไทยจริง ๆ เพราะมีอุปนิสัยโอบอ้อมอารี ต้อนรับขับสู้ลูกศิษย์คนใหม่เป็นอย่างดี

              “ไม่พี่ก็ภาคจักมารับตอนบ่ายท่าทางใส่อกใสใจของหนุ่มหน้าตาดี ทำให้ผู้หญิงคนอื่นที่มาเรียนอิจฉาตาร้อนไปตามๆ กันทับทิมเพียงพยักหน้าน้อยๆ เห็นเช่นนั้นหลวงวิชิตจึงเดินห่างออกไป
               ทับทิมวุ่นวายใจนัก หล่อนสำคัญเพียงไหนกัน ถึงได้พกรูปหล่อนไว้ แล้วนี่ยังมีฐานะเป็นคู่หมายอีก โอ๊ยอยากจะกรีดร้องให้สุดเสียง เธอมักจะไปเกาะสะพานลอยกรี๊ดดังๆ เมื่อเครียดจัด แต่ที่นี่ไม่มีสะพานลอย  ความข้องใจนี้พลุ่งพล่านอยู่ในหัวสมองสลัดยังไงก็ไม่ออก พอนึกขึ้นได้ว่าไม่ใช่เรื่องตน เธอเองก็เลยสกัดกั้นความคิดฟุ้งซ่านของตนหยุดลงเพียงแค่นั้น

             การเรียนขิมที่น่าตื่นเต้นกลับดูน่าเบื่อแลเชื่องช้า  กระวนกระวายร้อนรนใจยังไงก็บอกไม่ถูก สายตาที่ไม่เป็นมิตรของแม่จวงจันทร์ที่จ้องมาแทบจะแล่เนื้อเถือหนังเธอนั่น ก็อีกเรื่องหนึ่ง ทับทิมไม่ชอบเลย       
            “วันนี้เป็นวันแรกของการเรียน ธรรมเนียมการเรียนดนตรีไทยนั้น เราเชื่อว่าต้องไหว้ครูบาร์อาจารย์ก่อนเพื่อแสดงความกตัญญูกตเวทิตา  ฉะนั้นกระผมจะให้คุณๆ ร้อยพวงมาลัยเพื่อไหว้ครูบาร์อาจารย์คนละหนึ่งพวง หรือจะร้อยกี่พวงก็แล้วแต่คุณ ๆเสียงสั่นแหบ ๆ ของครูกวีเอ่ยอย่างอารมณ์ดี ทับทิมเกือบจะฟังไม่รู้เรื่องเพราะเผลอเข้าไปติดอยู่ในความคิดเดิมที่คอยวนเวียนหลอกหลอนอีกครั้ง
           “แล้วจะเอาดอกที่ไหนมาร้อยหรือเจ้าคะวันเพ็ญถามน้ำเสียงนุ่ม กิริยามารยาทเรียบร้อย เธอมีนัยน์ตาคม ใบหน้าสวยได้รูป ปากเล็กเรียวเหมาะสมเป็นคู่กับคนหน้าตาคมเข้มอย่างคุณหลวงภพมาก ทับทิมจินตนาการไปไกลโพ้น 
           “เดี๋ยวลูกสาวกระผมจะยกมาให้ อ๊ะ...นั่นไง.....กรองแก้ววางไว้ตรงนี้เลยลูก”หญิงโบราณที่งามไม่แพ้กันยก ถาดดอกมะลิแลกุหลาบเข้ามา เธอคุกเข่าคลานเข้ามาเนิบๆ ใบหน้านวลลออยิ้มแย้มแจ่มใส ยุคนี้คนสวยแทบเดินชนกันตาย พวกเธองามโดยธรรมชาติสร้างสรรค์
          “คุณเจ้าคะน้อยกระซิบ
          ..................”คนถูกเรียกไม่ตอบโต้เพราะเหม่อลอยไปไกลสุดกู่
          “คุณทับทิมเจ้าคะคราวนี้ทับทิมสะดุ้ง เธอละสายตาการพิจารณาหญิงงาม มาสนใจที่บ่าวตนแทน

          “อือ ว่าไงจ๊ะน้อย”         

         “ร้อยเป็นไหมเจ้าคะทับทิมส่ายหน้า เกิดมาเพิ่งเคยเห็นเข็มยาวๆ ที่เขาใช้ร้อยพวงมาลัยก็วันนี้แหละ 

ไม่เคยร้อยมาก่อนเลยน้อย ถ้าเป็นจัดใส่แจกันยังพอไหว อันนี้ฉันจนใจนักคนกำลังเหม่อลอย ไม่มีกะจิตกะใจจะทำอะไรทั้งสิ้น ใบหน้านวลแทบไม่ปรากฏรอยยิ้ม 
         “มิเป็นไรดอกเจ้าค่ะ ประเดี๋ยวบ่าวจะสอนนะเจ้าคะน้อยพูดเสียงแผ่วเบา เธอเกรงว่าคนอื่นจะครหานายตนว่ามิเป็นกุลสตรี ผู้หญิงสมัยนี้หากร้อยพวงมาลัยไม่เป็นถึงกับใช้ไม่ได้เลยทีเดียว น้อยสอนทับทิมขมุบขมิบกันสองคน ใช้เวลานานนับสองชั่วโมง กว่าจะได้พวงมาลัยที่ดูบิดเบี้ยวไม่ได้เฉียดคำว่าสวยงามเลย ทับทิมถอนหายใจยาว เธอแพ้ราบคาบ  พวงมาลัยของวันเพ็ญดูสวยงามกว่าอย่างเอามาเปรียบเทียบไม่ได้เลยทีเดียว
         “เอาละ นี่ก็จวนบ่ายแล้ว เชิญทำพิธีไหว้ครูบาร์อาจารย์กันที่ห้องพระขอรับครูกวีกล่าวอย่างสุภาพเพราะคนที่มาเรียนมีฐานะสูงกว่าตนทั้งนั้น ลูกศิษย์ทยอยเดินไปห้องพระ นับรวมกันแล้วมีสักห้าหกคนได้ ทุกคนสวดคาถาตามที่ครูกวีเป็นคนนำ  นับว่าเป็นขวัญกำลังใจที่ดีสำหรับคนหัดเล่นดนตรีใหม่ พอครูกวีเห็นพวงมาลัยทับทิม ท่านถึงกับหัวเราะชอบใจบ่นว่า ‘ลายมันแปลกพิลึก’ จวงจันทร์ยิ้มเยาะเย้ยหยันแบบสมน้ำหน้า ทับทิมจึงทำได้เพียงยกยิ้มแหยงๆ จวบจนพิธีเสร็จสิ้นลง ทุกคนจึงเริ่มขอตัวกลับบ้าน 
           หลังจากกราบลาครูกวีแล้ว ทับทิมจึงเดินลงกระไดมาด้วยท่าทางสะลึมสะลือ เธอเห็นหลวงวิชิตกำลังนั่งรออยู่ที่ท่าน้ำ ‘เขามาคอยเธอนานไหมหนอ แล้วเหตุใดเธอถึงเป็นเช่นนี้ คิดอะไรเรื่อยเปื่อยหาประโยชน์อื่นใดได้ไม่ ช่างหัวมันประไรเล่า อย่าไปสู่รู้เรื่องของคนอื่นเขาเลย  คนที่เธอควรใส่ใจคือชายที่ยืนอยู่ตรงหน้ามิใช่หรือ’ เธอพยายามเตือนสติตนเอง 

         “คุณพี่เจ้าคะ”น้ำเสียงคุ้นๆ ได้ยินมาจากทางด้านหลัง ทับทิมเหลียวกลับไปมอง แม่วันเพ็ญ หล่อนยืนนิ่ง ส่งยิ้มงามๆ มาให้เธอ ท่าทางดูเป็นคนดีนักหนา โดยมีพี่สาวยืนตะแคงข้าง ไม่สนใจใยดีแม้แต่จะปรายตามอง
         “เจ้าค่ะ”ทับทิมหน้าเหวอทำตัวไม่ถูก
         “น้องรบกวนฝากไปให้คุณหลวงภพด้วยนะเจ้าคะ”ทับทิมรู้สึกหัวใจหล่นวูบอย่าไม่มีสาเหตุ 
         “นี่เจ้าคะ”เธอคนนั้นยื่นพวงมาลัยที่ร้อยด้วยความประณีตงดงามเหลือเกินค้างไว้อยู่นาน กว่าที่ทับทิมจะรับมาอย่างงวยงง ใบหน้าชาจนเกือบไม่รู้สึกอะไรอีก 
          ‘เอามาฝากฉันทำไม ไยหล่อนมิเอาไปให้เองเล่าพูดแล้วก็สะบัดหน้าออกไปอย่างไม่เกรงหน้าอินหน้าพรหม  กระหยิ่มยิ้มเยาะอย่างไม่ยี่หระ.......แต่!!!! มันเป็นเพียงภาพจินตนาการในห้วงแห่งความคิดของเธอเท่านั้น 'โธ่...ใครจะกล้าอาจหาญขนาดนั้นเล่า'
          “ขอบพระคุณมากเจ้าค่ะ”คนฝากของเดินจากไป ทิ้งให้คนรับฝากยืนนิ่งอยู่กับที่ เอ๊ะ เรารู้สึกไม่พอใจอย่างงั้นหรือ? ‘ไม่จริงฉันไม่ได้เป็นอะไรสักหน่อย  ไม่เห็นจะสนใจเลยสักนิด ใครจะฝากพวงมาลัยให้ใครไม่เห็นต้องไยดีเลย’ ทับทิมเถียงกับสมองตัวเอง เธอเดินเลยมาถึงท่าน้ำเมื่อไหร่ยังไม่รู้ตัวด้วยซ้ำ
          อีกก้าวเดียวเท่านั้น คนเหม่อลอยกำลังจะเดินตกลงสู่แม่น้ำ หากไม่มีใครคนหนึ่งฉุดรั้งเธอไว้ก่อน รู้สึกว่าอยู่ในอกกว้างของใครบางคน  คล้ายกับถูกดึงรั้งจากด้านหลัง ทับทิมเบี่ยงหน้าหันหลังกลับ ไม่คาดฝันมาก่อนว่ามันจะไปกระทบจมูกโด่งเป็นสันของเขาเข้า แววตาหวานส่งมาพร้อมรอยยิ้มใส 
         “น้องเหม่ออะไรหรือ ระวังหน่อยเถิด ประเดี๋ยวจะตกน้ำตกท่า”หลวงวิชิตปรามด้วยความเป็นห่วง ทับทิมคิดได้ทันทีว่า อนุชิตคือคนที่เธอควรเฝ้านึกถึง เมื่อสูดหายใจเข้าลึกๆ นึกย้ำคำสัญญาว่า เธอจะไม่ยกมันให้ใครนอกจากเขาเท่านั้น ไม่ว่าชาตินี้หรือชาติไหน คำสาบานที่จะจองจำทั้งสองดวงวิญญาณ เธอจะต้องรักษาไว้ให้ได้เฉกเช่นกัน ทั้งที่ภายในมีแต่คำถามว่าทำไมผุดอยู่ในใจเสมอ
         “ขออภัยเจ้าค่ะทับทิมผละออกมาจากชายหนุ่มอย่างรวดเร็ว หล่อนไม่อยากทำตัวประเจิดประเจ้อต่อหน้าสาธารณชน
        “มิสบายหรือไม่ น้องหน้าเซียวๆทับทิมรีบส่ายหน้า”ไม่เป็นไรเจ้าค่ะทับทิมส่งยิ้มหวานให้ชายหนุ่ม  หลวงวิชิตเบาใจขึ้นที่เห็นเธอกลับมาสดใสดั่งเดิมแล้ว

“เชิญน้องก่อนชายหนุ่มยืนคอย พอทับทิมลงไปนั่งบนเรือเสร็จแล้ว

        “น้อยเอ็งนั่งข้างๆ คุณทับทิมเถิด แดดร้อนจัด กางร่มที่ฉันเตรียมไว้ให้ด้วยน้อยพยักพเยิดทำตามอย่างว่าง่าย ชายหนุ่มขว้าไม้พายทั้งที่ยังจ้องมองบุคคลที่ตนมารับ
        “น่าหมั่นไส้นัก นังทับทิมนั่น ที่จริงน้องไม่เห็นต้องดีเด่อะไรกับมัน...”น้ำเสียงใส่อารมณ์โมโหร้าย จวงจันทร์ถูกเลี้ยงมาแบบตามใจทุกอย่างจนเสียนิสัย  เวลาไม่ได้ดั่งใจเธอมักจะอดทนเก็บไว้ไม่ได้”

         “จะฆ่าปลา ไยต้องทุบหัวให้มันตายสบายเล่าเจ้าคะคุณพี่ หลอกให้มันคิดว่าตนจะถูกรับการไว้ชีวิต แล้วจึงขอดเกล็ด ขูดเนื้อมันเป็นๆ ให้มันดิ้นรนทุรนทุรายตายอย่างแสนสาหัส มิดีกว่าหรอกหรือ.....?

           แทบไม่น่าเชื่อถ้อยคำนี้จะหลุดมาจากคนหน้าตาสะสวย กิริยามารยาทยอดเยี่ยม วาจาไพเราะอ่อนหวาน จิตใจมนุษย์นั้นไซร้ มันแสนสุดลึกล้ำเหลือกำหนด อันเถาวัลย์พันเกี่ยวที่เลี้ยวลด ก็ไม่คดเหมือนหนึ่งในน้ำใจคน ดั่งคำกลอนของสุนทรภู่กล่าวไว้ไม่มีผิด สองพี่น้องมหาภัยหัวเราะร้าย คล้ายชอบใจกับคำพูดนั้นเหลือประมาณ นี่นะหรือคือคนที่หลวงภพหมายปอง

             ‘สายธาราใสสะอาดดูชุ่มเย็น

             ไยดวงใจถึงมิเป็นเช่นนั้นบ้าง

              ดั่งนกน้อยปีกหักบินหลงทาง

              ร่อนเร่อ้างว้างท่ามกลางนภา

              พวงมาลัยแทนใจของใครเขา

              คนรับเอาแสนสุดเศร้าคำนึงหา

              ไฉนเลยถึงต้องร้อนรนอุรา

               ช่างรวดร้าวทรมาด้วยเหตุใด

                        

 

เนื้อเรื่องหลังจากนี้ไรเตอร์อาจจะเปลี่ยนแปลงค่ะ ขอบคุณมากๆ ที่ติดตามหลวงวิชิต ทับทิม และหลวงภพเสมอค่ะ

 

        

        

 

 

 

 


                              

                  
 

                    





 

โพล127603


 

                      

                              



.............................................................................................................................................................

ด้วยความเคารพนะค่ะ เนื่องด้วยนิยาย"เรื่องเสน่ห์รักรัตนโกสินทร์"เป็นนิยายที่มีโครงเรื่องไม่ซ้ำกับเรื่องอื่น
ขอแจ้งให้ทราบว่า นิยายเรื่องนี้ข้าพเจ้าผู้เขียนเป็นผู้มีสิทธิ์ในการสร้างสรรค์ผลงานนี้แต่ เพียงผู้เดียว จึงขอสงวนลิขสิทธิ์ไว้ ห้าม!!!ผู้ใดลอกเลียนแบบ ทำซ้ำ หรือดัดแปลง แม้แต่ส่วนหนึ่งส่วนใด หรือการกระทำใดอันเป็นการละเมิดต่อสิทธิของข้าพเจ้า มิฉะนั้นจะดำเนินการตามกฎหมายจนถึงที่สุดต่อไป
(แฟนคลับคนไหนพบเห็นแจ้งได้นะจ๊ะ ถือว่ารักกันดูแลกันนะเจ้าคะ)

(ไม่ได้ ออกตัวแรงอะไรนะค่ะ คือว่าต้องป้องกันไว้ก่อน เพื่อป้องกันความเสียหายที่จะเกิดได้ในอนาคตค่ะ หวังว่าเพื่อนๆคงเข้าใจน้าา เพราะผลงานแต่ละชิ้นเราสู้อุตส่าห์ ทำด้วยความวิริยะ อุตสาหะนะจ๊ะ)


 


Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
เสน่ห์รักรัตนโกสินทร์,เสน่ห์รักข้ามภพ ตอนที่ 13 : ตอนที่ ๑๓ ผู้ดีมีสกุล อัพ ๑๒ มิถุนายน ๒๕๕๘ , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 3695 , โพส : 26 , Rating : 96% / 18 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1 | 2
# 26 : ความคิดเห็นที่ 1163
 ร้ายทั้งพี่ทั้งน้อง
แต่คนน้องเลือดเย็นกว่ามากๆๆๆๆ
Name : ♥Sangmoei < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ♥Sangmoei [ IP : 49.48.124.7 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 10 พฤษภาคม 2555 / 19:37
# 25 : ความคิดเห็นที่ 1125
 แอบเชียร์หลวงวิชิตอ่ะ ทำไมไม่เด่นเท่าหลวงภพเนี่ย TT!?
PS.  Such a great life with you
Name : boongkee < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ boongkee [ IP : 125.27.91.153 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 พฤษภาคม 2555 / 20:16

# 24 : ความคิดเห็นที่ 592
คนเราเค้าห้ามดูแต่หน้าตาสินะ...
นิสัยแบบนี้มันน่านัก!!
พี่น้องมหาภัย
Name : Wings_of_Nightmare < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Wings_of_Nightmare [ IP : 119.42.103.40 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 29 มกราคม 2555 / 21:31
# 23 : ความคิดเห็นที่ 591
ตอนนี้ลืืมรีไรท์ค่ะ ขอบคุณมากนะค่ะ ไม่อย่างนั้นคงไม่เห็นแน่ ตอนนี้ผิดหลายจุดแล้วก็ขัดหลายที่จริงๆค่ะ เดียวขอเวลาแก้นิดหนึ่งนะจ๊ะ ไรเตอร์กลับมาแล้วจ้า งานศพคุณย่าก็เสร็จเรียบร้อยแล้ว สู้ต่อไป !!!! >..<

PS.  โบยบินไปในอดีตกับเสน่ห์รักรัตนโกสินทร์
Name : เกรย์ย่า บลูเต้ ฟรอนซี < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ เกรย์ย่า บลูเต้ ฟรอนซี [ IP : 118.172.92.74 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 มกราคม 2555 / 17:31
# 22 : ความคิดเห็นที่ 590
อ่านแล้วสนุกดีค่ะ แต่ขอให้ตรวจคำศัพท์ที่ใช้สักนิดนะคะ ผิดความหมายไปหลายแห่ง คนสูงอายุอ่านแล้วแปลความหมายพลาดไปเลย ถึงสำนวนจะสมัยใหม่กว่ายุคนั้นไปหน่อยยังพอรับได้ค่ะ

Name : ปุณณวีร์ [ IP : 180.180.146.153 ]
Email / Msn: omaja(แอท)yahoo.com
วันที่: 23 มกราคม 2555 / 16:11
# 21 : ความคิดเห็นที่ 589
เดี๋ยวแม่ถีบตกน้ำทั้งพี่ทั้งน้อง
เชิญเป็นปลาว่ายน้ำในคลองเลยดีม๊ะ  ห๊ะ!
Name : Spiny < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Spiny [ IP : 49.48.9.61 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 18 มกราคม 2555 / 01:59
# 20 : ความคิดเห็นที่ 588
ว้ายยยบยยยยย น่ากลัวจริงๆเลยแม่พวกนี้ๆๆๆๆๆๆ (พูดแย้วขนลุก นี่มันยิ่งกว่าภาคนางมารร้ายของฉันอีกนะย่ะ)
ว่ากันว่าหญิงงามเต็มไปด้วยพิษร้ายนี่ท่าจะจริงแฮะ........(บังเอิญว่าเราดันไม่งาม กรรม TToTT)

ว้า.......เสียดายแม่ทับทิมร้อยมาลัยไม่เป็นกะเค้าบ้างงงงงง......มามะเดี๋ยวมินร้อยให้แทน แต่ว่าต้องฝากส่งให้หลวงภพ หลวงวิชิต แล้วก็หลวงภาคคนละพวงน้าาาาาาาา  ( -_-;;  โลภมากไปไปแล้วยะยัยมิน)

0_0 จริงจิว่าแต่ว่า หลวงภพแกรีบวิ่งหนีไปไหนเนี่ย หรือว่ารู้อยู่แล้วววววว ว่ายัยพวกนี้นะมาานนนนนน (แม่มด) หาใช่(นางฟ้า)ไม่

ปล. ไรเตอร์ค้าาาาา ตอนนี้ก็เด็ดสาระตี่ เหมือนเดิมค้าบบบบป๋ม
PS.  [-
Name : Mi Ni Min < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Mi Ni Min [ IP : 110.77.193.115 ]
Email / Msn: Janjaoka_moonlight(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 ธันวาคม 2554 / 03:14
# 19 : ความคิดเห็นที่ 587
โอ้!พี่น้องคู่นี้ น่ากลัว!!!
PS.  การที่เราไม่พูด ไม่ใช่ว่าไม่รู้สึก การที่ไม่พูดว่าเจ็บ เพราะเก็บอาการ!!!
Name : best zaa :) < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ best  zaa :) [ IP : 125.27.218.219 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 ธันวาคม 2554 / 19:57
# 18 : ความคิดเห็นที่ 586
อ๊ายยย คนน้องร้ายโรคจิตมาก
Name : สุดปลายฟ้า [ IP : 188.155.246.10 ]
Email / Msn: -
วันที่: 19 ธันวาคม 2554 / 18:34
# 17 : ความคิดเห็นที่ 585
อยากจักไปโกนหนวดให้หลวงภพ
อยากจะซบตักหลวงวิชิต><
PS.  เราเป็นฝาแฝดก้อย รัชวิน ชื่อโป้ง รัชวัน 555 55 5หลอกๆ
Name : พoIพียง < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ พoIพียง [ IP : 110.49.251.82 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 18 ธันวาคม 2554 / 15:13
# 16 : ความคิดเห็นที่ 584
ร้ายจริงๆพี่น้องคู่นี้แม่ทับทิมจะรู้ตัวเมื่อรัยไหร่ล่ะเนี้ยแย่ๆๆๆ
Name : เด็กประมง < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ เด็กประมง [ IP : 110.168.13.66 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 18 ธันวาคม 2554 / 10:28
# 15 : ความคิดเห็นที่ 583
พิมพ์ผิดจริงด้วยคะ ขอบคุณมาก อาจเพราะรีบเกินไป ^...^"

PS.  โบยบินไปในอดีตกับเสน่ห์รักรัตนโกสินทร์
Name : เกรย์ย่า บลูเต้ ฟรอนซี < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ เกรย์ย่า บลูเต้ ฟรอนซี [ IP : 180.183.146.239 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 18 ธันวาคม 2554 / 09:29
# 14 : ความคิดเห็นที่ 582
ร้ายอ่ะสองพี่น้อง

น่าตบมาก!!!!
Name : Andy_tuk < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Andy_tuk [ IP : 101.51.44.102 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 18 ธันวาคม 2554 / 09:29
# 13 : ความคิดเห็นที่ 581
"เครียด" นะคะไม่ใช่ " เคลียด" พิมพ์ผิดรึเปล่าคะ ?
Name : wanilla [ IP : 171.7.196.80 ]
Email / Msn: -
วันที่: 18 ธันวาคม 2554 / 09:07
# 12 : ความคิดเห็นที่ 580
 เราอ่านตอนนี้แล้วน้ำตาซึมอะตัว  ไม่รู้จะสงสารใครดี
ยายสองคนพี่น้องนี่ก็ร้ายจริงๆ  เดี๋ยวเถอะๆ แม่จะย้อนอดีตไปจัดการ 555+ อินจัดไปหน่อย^ ^
PS.  จะไม่รักเธอไปจนนิรันดร์เพราะเธอคงไม่ต้องการ แต่จะรักเธอทุกๆวันที่ฉันยังหายใจ
Name : eiyindies < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ eiyindies [ IP : 171.4.36.50 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 18 ธันวาคม 2554 / 07:17
# 11 : ความคิดเห็นที่ 579
ขอบคุรเจ้าคะ ไปมาแล้วคะ ทำบุญเผื่อด้วยน้า 555555 ขอบคุณที่ชอบและเชียร์กันเสมอมานะจ๊ะ

PS.  โบยบินไปในอดีตกับเสน่ห์รักรัตนโกสินทร์
Name : เกรย์ย่า บลูเต้ ฟรอนซี < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ เกรย์ย่า บลูเต้ ฟรอนซี [ IP : 180.183.146.239 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 18 ธันวาคม 2554 / 02:36
# 10 : ความคิดเห็นที่ 578
แอบดีใจเล็กน้อยถึงปานกลางที่แม่ทับทิมน้อยใจคุณหลวงภพของอิฉัน อิอิ แต่ต้องแอบเผื่อใจด้วย กลัวผิดหวังค่ะ ไรเตอร์คนสวยจะหนีเที่ยวเหรอคะ ยังไงก็รอจะอ่านค่ะ เที่ยวให้สนุกนะคะ
Name : สุดปลายฟ้า [ IP : 188.155.246.10 ]
Email / Msn: -
วันที่: 18 ธันวาคม 2554 / 02:06
# 9 : ความคิดเห็นที่ 577
กรี๊ดมาแล้ว > .. < แหม๊ นึกว่าจะทิ้งคนอ่านไปซะแล้ว แหะๆ
มานั่งเชียร์อย่างออกนอกหน้า เจ้าค่ะ ฮึบๆๆๆ
[เดาไม่ถูกเลยจริงๆว่าต่อไปจะเกิดอะไรขึ้น อร๊ายยยย ช่างเป็นนิยายที่น่าติดตามอะไรเช่นนี้นะ]
แหมคุณหลวงภพนี่ก็นะ ... ตกลงว่ามีคู่หมั้นคู่หมายแล้ว ไฉนเลย จึงมาทำทับทิมของเค้าปั่นป่วนหัวใจเช่นนี้
คนอ่านก็แอบงอนนะเจ้าคะ แถมพกรูปไว้ติดตัวแบบนี้อีกตะหากนะ เชอะๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ !!!!!!!!!!
Name : ,, น้ อ ง " เ ต้ า หู้ " ,, < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ,, น้ อ ง " เ ต้ า หู้ " ,, [ IP : 110.171.54.147 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 18 ธันวาคม 2554 / 02:04
# 8 : ความคิดเห็นที่ 576
แม่จวงจันทร์ นี่ร้ายออกทางหน้าเยอะไปนะยะ ประเดี๋ยวก้อโดนแม่ทับทิม ตบหรอก อิอิอิ
Name : moonoi < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ moonoi [ IP : 61.90.30.189 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 18 ธันวาคม 2554 / 00:25
# 7 : ความคิดเห็นที่ 575
เห็นกำลังใจแล้ว ซึ้ง TT^TT ขอบพระคุณมากเจ้าคะ กำลังจะปั่นต่อสุดแรงเกิด รอกำลังใจจากแฟนๆที่น่ารักเสมอน้าาา (ยิ้มหวาน)

PS.  โบยบินไปในอดีตกับเสน่ห์รักรัตนโกสินทร์
Name : เกรย์ย่า บลูเต้ ฟรอนซี < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ เกรย์ย่า บลูเต้ ฟรอนซี [ IP : 180.183.146.239 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 17 ธันวาคม 2554 / 22:55
# 6 : ความคิดเห็นที่ 574
โหย ไม่ยอมๆ ไรเตอร์จะหนีไปไหน
แค่บอกว่าจะมาช้า หัวใจคนรอก็พาลจะหลุดลอยไปถึงไหนต่อไหนแล้ว

เอร๊ยยยยยยยยยยย ทับทิมนี่ก็นิสัยไม่ดี T^T"
ทำไมเธอต้องเลือกทำอะไรแบบนั้นด้วยอะ

เลือกไม่ได้ก็เป็นกลางไปซะสิเชอะๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
Name : ,, น้ อ ง " เ ต้ า หู้ " ,, < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ,, น้ อ ง " เ ต้ า หู้ " ,, [ IP : 110.171.54.147 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 17 ธันวาคม 2554 / 18:26
# 5 : ความคิดเห็นที่ 573
ทำไมทับทิมไม่เลือกให้รู้แล้วรู้รอดเลยน่ะ
 
Name : น้ำหอม < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ น้ำหอม [ IP : 101.51.172.72 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 17 ธันวาคม 2554 / 12:46
# 4 : ความคิดเห็นที่ 572

แม่ทับทิมตัดสินใจไม่ถูก น้องเองก็ตัดสินใจไม่ถูกเจ้าคะT^T

Name : tsunamoe < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ tsunamoe [ IP : 125.25.124.134 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 17 ธันวาคม 2554 / 11:21
# 3 : ความคิดเห็นที่ 571
555 หลวงภพแปลก ๆ ไปนะ เจอคู่หมั่นแล้ว ชิ่งไปก่อนเลยอุตส่าห์กันท่ามาแต่บ้าน  หลวงวิชิตน่ารักนะ จะมารับอีกน่ะ  แต่แม่ทับทิมแม่จะเอาไว้ทั้ง 2 คนเหรอ  ไปหงุดหงิดอะไรกับคู่หมั่นพี่ชายฮี   ถึงกับเรียนไม่สนุกไปชักยังไง ๆ กับพี่ชายที่แสนดีแล้วเหรอ สงสัย ๆ5555 
Name : น้องพริกหวาน < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ น้องพริกหวาน [ IP : 61.90.124.178 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 17 ธันวาคม 2554 / 10:22
# 2 : ความคิดเห็นที่ 570
จันเพ็ญกับหลวงภพยังงัยกันแน่น่ะ

เจอคู่แข่งแล้วไมล่ะทับทิม
Name : Andy_tuk < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Andy_tuk [ IP : 101.51.43.100 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 17 ธันวาคม 2554 / 09:13
หน้าที่ 1 | 2
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

"หนังสือสดใหม่ ประจำเดือน กรกฏาคม 2558"

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android