">
สวัสดีผู้เยี่ยมชม [ เข้าระบบ | สมัครสมาชิก ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

ดอกไม้ของนายหัว "พุดน้ำบุศย์" ลบตอนที่ 5-63ค่ะ

ตอนที่ 4 : ตอนที่ "3" อัพใหม่ค่ะ


     อัพเดท 15 ก.ค. 57
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/ซึ้งกินใจ
Tags: ยังไม่มี
ผู้แต่ง : จงรัก,ทิวลิป ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ จงรัก,ทิวลิป
My.iD: http://my.dek-d.com/meekana1111
< Review/Vote > Rating : 100% [ 1 mem(s) ]
This month views : 355 Overall : 124,241
970 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 483 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
ดอกไม้ของนายหัว "พุดน้ำบุศย์" ลบตอนที่ 5-63ค่ะ ตอนที่ 4 : ตอนที่ "3" อัพใหม่ค่ะ , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 3356 , โพส : 7 , Rating : 107 / 22 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


อัพใหม่ค่ะ.....................
 
 


เช้าวันใหม่

เสียงไก่ขันในยามเช้าเสมือนนาฬิกาปลุกให้คนที่ยังหลับใหลได้ตื่นขึ้น สองผู้เฒ่าเจ้าของห้องนั้น ตื่นตั้งแต่ไก่ยังไม่ทันขันด้วยซ้ำ แต่ยัยหนูที่หนีจากห้องของตัวเอง และมายึดครองพื้นที่บนเตียงของท่านทั้งสองยังคงไม่ยอมลืมตาขึ้น

ย่าแก้วเดินไปเปิดหน้าต่าง เพื่อเปิดรับลมเย็นและแสงสว่างยามเช้า จากนั้นก็เดินมานั่งลงตรงขอบเตียง

“ยัยหนู ตื่นได้แล้วลูก” ย่าแก้วกระซิบเรียกหลานสาวเบาๆ

ยัยหนูของย่าแก้วขยับตัวบิดขี้เกียจไปมา ท่าทางเหมือนจะตื่นตามเสียงปลุกแต่แล้วกลับวาดมือสะเปะสะปะไปตามที่นอน ก่อนคว้าเอาหมอนหนุนของปู่เธียรมากอดไว้แทนและยังไม่ยอมลืมตาขึ้น

ย่าแก้วยิ้มละไมแสนจะเอ็นดูท่าทางขี้เซาของหลานสาว

“ใครกันน้า... ที่บอกว่าวันนี้จะเก็บไข่ไก่ในเล้าเอง” น้ำเสียงอ่อนโยนปลุกให้ยัยหนูตื่นด้วยการเอาเรื่องที่ชอบมาล่อ “เอ... หรือว่าย่าจะลงไปเก็บเองดีน้า”

“หนูพุดเก็บเองจ้ะย่าจ๋า” สาวน้อยขี้เซารีบบอกรัวเร็วร่างบางดีดตัวขึ้นจากที่นอน อาการงัวเงียดูเหมือนจะหายเป็นปลิดทิ้ง เมื่อได้ยินย่าแก้วพูดถึงเรื่องการเก็บไข่ไก่ “เดี๋ยวหนูพุดไปล้างหน้าแปรงฟันก่อนนะจ๊ะ”

ไม่ทันที่ย่าแก้วจะได้ตั้งตัว จมูกโด่งเล็กน่าบีบเล่นของยัยหนูขี้อ้อนก็ประทับลงบนแก้มเหี่ยวย่นของท่านเสียฟอดใหญ่ จากนั้นเจ้าของก็วิ่งจู๊ดกลับไปยังห้องนอนของตัวเองด้วยความรวดเร็ว

ย่าแก้วมองตามแผ่นหลังเล็กของหลานสาวสุดที่รักด้วยรอยยิ้มอิ่มสุข พุดน้ำบุศย์คือแก้วตาดวงใจของครอบครัว เพราะเป็นเด็กผู้หญิงที่ช่างออดอ้อนและเอาใจเก่ง ส่วนหลานชายนั้น ถึงจะรักไม่ได้ยิ่งหย่อนไปกว่าหลานสาว หากแต่พีรสินนายตำรวจหนุ่ม ก็ไม่มีนิสัยช่างอ้อนเหมือนน้องสาว แต่กลับมุทะลุดุดันและโผงผาง เอาใจใครก็ไม่เป็น ยกเว้นพุดน้ำบุศย์ น้องสาวเพียงคนเดียวที่นายตำรวจหนุ่มยอมให้เนื่องจากวัยของสองพี่น้องที่ห่างกันถึงสิบปี ทำให้พีรสินต้องคอยเอาอกเอาใจน้องสาวทุกอย่าง

หญิงชราเดินตามหลังหลานสาวออกมาเพื่อเข้าครัวทำอาหารเช้า

พุดน้ำบุศย์คว้าผ้าเช็ดตัวแล้วเข้าไปในห้องน้ำ จัดการล้างหน้าแปรงฟันด้วยความรวดเร็ว แต่ยังไม่ยอมอาบน้ำ เพราะตั้งใจจะเก็บไข่ไก่ก่อน สาวน้อยหยิบที่คาดผมลายคิตตี้สีหวานแหววขึ้นมาคาดผมสั้นทรงนักเรียนมัธยมเอาไว้เสร็จแล้วก็ออกจากห้องทั้งที่ยังใส่ชุดนอนลายคิตตี้สีชมพูน่ารัก เข้าชุดกันเป๊ะ

ยัยหนูของย่าแก้วโผล่หน้าเข้าไปในครัว “วันนี้ทำไข่พะโล้นะจ๊ะย่าจ๋า” น้ำเสียงอ้อนหวานบอกผู้เป็นย่าที่กำลังง่วนอยู่กับการปรุงอาหารเช้า

ย่าแก้วเงยหน้าขึ้นจากหม้อต้มน้ำซุป ก่อนพยักหน้าให้หลานสาวเบาๆ พลางตอบรับ “จ้ะ”

หลานสาวช่างอ้อนรีบส่งยิ้มหวานประจบให้ทันที จากนั้นก็เดินเร็วๆ ไปหยิบตะกร้าหวายคู่ใจ แล้วลงจากเรือนมุ่งหน้าไปยังเล้าไก่หลังบ้าน

 

พุดน้ำบุศย์เดินฮัมเพลงเบาๆ ไปจนถึงเล้าไก่ ขณะที่กำลังเอื้อมมือไปเปิดประตู เพื่อจะก้าวเข้าไปด้านในสายตาก็สะดุดเข้ากับอะไรบางอย่าง สาวน้อยตกใจ รีบหดมือและขากลับด้วยความรวดเร็ว ตากลมโตเขม้นมองจุดแดงๆ ที่ลากเป็นทางยาวจนหายลับไปหลังเล้าไก่ สาวน้อยหรี่ตาค่อนข้างมั่นใจว่าสิ่งที่มองอยู่นั่นคือ เลือด เธอคิดว่าอาจจะมีสัตว์ร้ายเข้ามาทำร้ายไก่ในเล้าของเธอ และจะเป็นอะไรไปไม่ได้ นอกจากงู

“กุ๊ก กุ๊ก” สาวน้อยส่งเสียงเรียกแม่ไก่ในเล้าเบาๆ   

เหล่าบรรดาแม่ไก่ส่งเสียงร้องกะต๊ากๆ ตีปีกพรึบพรับ เมื่อได้ยินเสียงเรียกจากเจ้าของ

กรอบแกรบ! กรอบแกรบ!

เสียงกรอบแกรบของกองฟางที่อยู่หลังเล้าไก่ดังขึ้นคล้ายกับมีบางสิ่งบางอย่างขยับ พุดน้ำบุศย์เงี่ยหูฟัง พลางเหลียวซ้ายมองขวาเพื่อหาอาวุธป้องกันตัว แล้วก็เจอเข้ากับไม้หน้าสามขนาดพอดีมือ สาวน้อยรีบคว้ามาถือไว้แน่นก่อนจะค่อยๆ เดินตามรอยเลือดไปทางด้านหลังเล้าไก่

ตากลมโตสอดส่ายมองหาซากไก่ที่ถูกงูกัดแต่ก็ไม่พบแม้แต่ตัวเดียว เสียงกรอบแกรบก็ดังอยู่ตลอดเวลา ถึงแม้จะเบาแต่เธอก็ได้ยิน ตอนนี้พุดน้ำบุศย์เริ่มลังเลแล้วว่ามันอาจจะไม่ใช่งูอย่างที่คิดในตอนแรก เมื่อคิดได้ดังนั้นสาวน้อยจึงส่งเสียงออกไปทันที

“ใครอยู่ตรงนั้นน่ะ ออกมานะ ไม่งั้นฉันยิงจริงๆ ด้วย” สาวน้อยแกล้งขู่ออกไป “ฉันจะนับหนึ่งถึงสาม ถ้าไม่ส่งเสียงหรือว่าออกมา ฉันจะยิงให้ตายเลย”

เงียบ... ไม่มีเสียงตอบกลับมา แต่ยังคงมีเสียง กรอบแกรบ! กรอบแกรบ! ของกองฟางดังอยู่ตลอดเวลา

“หนึ่ง” สาวน้อยเริ่มนับ

“สอง”

“อย่า... อย่ายิง” น้ำเสียงแหบแห้งจนแทบจะไม่ได้ยินดังขึ้น

พุดน้ำบุศย์ชะงัก... เสียงคน!

“ช่วยด้วย... ช่วยด้วย” เสียงนั้นร้องขอความช่วยเหลือ “ผมถูกยิง ช่วยผมด้วย”

สาวน้อยค่อยๆ ก้าวเดินอย่างช้าๆ ด้วยความระมัดระวัง จนในที่สุดก็ได้เห็นต้นตอของเลือดและเสียง

ชายฉกรรจ์ร่างใหญ่ผิวเข้มนอนทุรนทุรายอยู่บนกองฝาง เสื้อผ้าเกรอะกรังไปด้วยเลือด ใบหน้าถมึงทึงแบบดุดูซีดเซียวและบิดเบี้ยวบ่งบอกว่าคงเสียเลือดและเจ็บปวดไม่น้อย ลมหายใจก็ดูรวยรินเต็มที

“นายเป็นใคร!” พุดน้ำบุศย์ถามเสียงเข้ม ตากลมโตเขม้นมองคนเจ็บเขม็งอย่างระแวดระวัง ในขณะที่มือยังกำไม้หน้าสามเอาไว้แน่น ถึงจะเป็นคนเจ็บแต่ก็ไว้ใจไม่ได้

ยังไม่ทันที่คนเจ็บจะตอบ ก็มีเสียงกุบกับของเกือกม้าดังแว่วมาจากหน้าบ้าน

พุดน้ำบุศย์จำได้ดีว่าเป็นเสียงม้าของใคร ก็เธอเฝ้าฟังมาหลายอาทิตย์ทำไมจะจำไม่ได้

ตากลมโตเหลือบมองไปทางหน้าบ้านแวบหนึ่ง อันธพาลหวงผักบุ้ง... นายหัวเต่า สาวน้อยคิดในใจ ก่อนเอ่ยชื่อใครคนนั้นออกมาเบาๆ

“นายหัวคีแกน”

และชื่อของใครคนนั้น ก็ทำให้คนที่นอนเจ็บอยู่บนกองฟางออกอาการลนลาน

“คุณหนู อย่าบอกนายหัวคีแกนว่าผมอยู่ที่นี่” คนเจ็บร้อนรนยกมือไหว้ขอร้อง “ผมต้องตายแน่ๆ ถ้าถูกนายหัวคีแกนจับได้”

ด้วยรู้ถึงความร้ายกาจของคีแกนดี ว่ามันไม่ใช่แค่เพียงข่าวลือปากต่อปากเท่านั้น แต่เคยเห็นกับตามาแล้ว เมื่อครั้งที่คีแกนมารับหน้าที่ดูแลไร่แทนนายหัวภากรใหม่ๆ แล้วมีคนอยากลองของ คีแกนจึงจัดให้ซะหยอดน้ำข้ามต้มไปหลายวัน แล้วเหตุการณ์ครั้งนี้ก็ใหญ่หลวงกว่าเมื่อครั้งนั้นหลายเท่านัก งานนี้ ถึงไม่ตายก็คงเลี้ยงไม่โตเป็นแน่

คนอะไรจะโหดปานนั้น สาวน้อยคิดในใจ แต่ก็ไม่แน่ ขนาดผักบุ้งยังหวง เมื่อวานก็ส่งคนมาขู่ปู่ถึงในบ้าน คนแบบนั้นคงทำได้ทุกอย่าง

สาวน้อยใช้ความคิดได้ไม่นาน ก็ต้องเบ้ปากอย่างนึกหมั่นไส้ชายหนุ่ม เมื่อได้ยินน้ำเสียงอันอ่อนน้อมถ่อมตนของเขาที่ใช้ขออนุญาตปู่เธียรเพื่อตรวจตราบริเวณบ้านและไร่ ชายหนุ่มให้เหตุผลว่า มีคนร้ายแอบเข้าไปเผาโกดังเก็บยางแผ่นของเขา และคนร้ายก็อาจจะหนีมาซ่อนตัวอยู่ในไร่ของปู่เธียร

ปากจิ้มลิ้มของคนเจ้าคิดเจ้าแค้น ขมุบขมิบเบาๆ “เชอะ... ทำตัวเป็นคนมีมารยาท ก็แค่อันธพาลหวงผักบุ้ง ชิ!

แล้วคนเจ้าคิดเจ้าแค้นก็ต้องเบิกตาโตอย่างคาดไม่ถึง ก่อนจะค่อยๆ หรี่ลงทีละนิดด้วยความเจ็บใจคนมีมารยาทจัดเมื่อได้ยินปู่เธียรอนุญาตให้ศัตรูหมาดๆ ของเธอ ค้นไร่ได้ตามสบาย

น้ำเสียงของท่านที่ใช้พูดคุยกับชายหนุ่ม ฟังคล้ายจะเอ็นดูเขาอยู่ไม่น้อย ซึ่งมันไม่เหมือนกับที่ปู่ใช้คุยกับกลุ่มคนเมื่อวาน ทั้งที่คนพวกนั้นก็เป็นลูกน้องของเขา

จมูกโด่งเล็กย่นใส่คนมีมารยาทจัดอยู่หลังเล้าไก่

เชอะ! ถึงปู่จะญาติดีด้วยก็เถอะ แต่อย่าได้หวังว่าคนอย่างหนูพุดจะยอมญาติดีด้วยตามปู่ อีตายักษ์หน้าฝรั่ง อันธพาลหวงผักบุ้ง!

สาวน้อยนึกเข่นเขี้ยวอยู่ในใจ สมองเล็กๆ ก็คิดหาทางเอาคืนไปด้วย และเมื่อคิดอะไรขึ้นมาได้ ปากอิ่มจิ้มลิ้มก็กระตุกยิ้มบางๆ ตรงมุมปาก ตากลมโตหรี่มองคนเจ็บด้วยแววเจ้าเล่ห์

คนเจ็บเห็นประกายวิบวับในดวงตากลมๆ ของสาวน้อยก็ให้รู้สึกหวาดหวั่นขึ้นมา กลัวว่าสาวน้อยนัยน์ตาเจ้าเล่ห์จะบอกนายหัวเลือดร้อนว่าตนนอนเจ็บอยู่ตรงนี้ จึงทำท่าจะลุกขึ้น ขาข้างที่ไม่ถูกยิงตะเกียกตะกายอยู่บนกองฟางจนเกิดเสียงดัง

“อยู่เฉยๆ สิ อยากถูกนายหัวคีแกนจับได้หรือไง” พุดน้ำบุศย์ขู่เบาๆ และได้ผล เมื่อสามารถทำให้คนเจ็บหยุดขยับตัวในทันที “อยู่นิ่งๆ เฉยๆ ห้ามส่งเสียงใดๆ ทั้งสิ้น ถ้าไม่อยากพิการหรือว่าตาย เข้าใจไหม” สาวน้อยขู่ซ้ำช้าๆ เน้นๆ ทุกคำ

คนเจ็บทำคอยาวๆ กลืนน้ำลายลงคออย่างฝืดเคือง พร้อมกับพยายามพยักหน้าให้สาวน้อยหน้าหวานจอมขู่

“ยังพอทนไหวใช่ไหม” สาวน้อยถามเสียงเบาเพื่อป้องกันคนข้างนอกได้ยิน และคนเจ็บก็พยักหน้าให้อีกครั้ง “ดีมาก งั้นรออยู่ตรงนี้แหละ ห้ามส่งเสียง ถ้าไม่อยากตาย” ขู่ซ้ำอีกครั้ง ก่อนจะเดินออกมาจากหลังเล้าไก่

คนเจ็บจึงได้แต่พยักหน้าหงิกหงักให้ตามหลัง ซึ่งประจวบเหมาะกับที่คีแกนบังคับม้าเดินเหยาะๆ มายังเล้าไก่พอดี พุดน้ำบุศย์เห็นเข้าถึงกับหน้าถอดสี ไม่คิดว่าเขาจะเข้ามาใกล้ได้เร็วถึงเพียงนี้ สาวน้อยรีบปรับสีหน้าและเดินไปขวางหน้าทั้งคนและม้าเอาไว้

“หยุดอยู่ตรงนั้นเลยนะ!” สาวน้อยชี้นิ้วตรงจุดที่ม้าของคีแกนกำลังเดินอยู่ 







^^ครบร้อยแล้วค่ะ วันนี้ถ้าไม่มีเหตุการณ์ฟ้าร้องฟ้าผ่าขึ้นมาอีก จะพยายามปั่นมาเสิร์ฟให้อีกนะจ๊ะ^^

 ขอบคุณทุกคอมเม้นท์ 

และแฟนที่น่ารักทุกคนนะคะ

เค้ารักตัวเองนะ
 

 


Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
ดอกไม้ของนายหัว "พุดน้ำบุศย์" ลบตอนที่ 5-63ค่ะ ตอนที่ 4 : ตอนที่ "3" อัพใหม่ค่ะ , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 3356 , โพส : 7 , Rating : 107 / 22 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1

#7 : ความคิดเห็นที่ 146
ช่วยคนร้ายแล้วหนูพุด
PS.  ติดใจจีงเข้ามาทักทาย ตินิดเพราะรักเธอ
Name : nunpanu< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ nunpanu [ IP : 171.100.60.57 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 25 มิถุนายน 2556 / 20:05

#6 : ความคิดเห็นที่ 28
ช่วยคนผิดรึป่าวจ๊ะสาวน้อย
Name : เมเปิ้ล [ IP : 58.11.46.113 ]
Email / Msn: -
วันที่: 20 พฤษภาคม 2556 / 14:42


#5 : ความคิดเห็นที่ 27
สนุกมากค่ะ
Name : 2534 [ IP : 101.51.169.132 ]
Email / Msn: gcf_45(แอท)hotmail.com
วันที่: 20 พฤษภาคม 2556 / 13:18

#4 : ความคิดเห็นที่ 22
เด็กจริงๆ พุดเอ้ย หนักใจแทนนายหัวแล้ว
Name : fsn [ IP : 61.19.231.90 ]
Email / Msn: -
วันที่: 19 พฤษภาคม 2556 / 18:21

#3 : ความคิดเห็นที่ 18
หนูพุดเดี๋ยวก็โดนดีหรอก คิดจะเล่นกับอันธพาลหวงผักบุ้งจริงๆเหรอ
PS.  
Name : นินิน< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ นินิน [ IP : 110.169.173.167 ]
Email / Msn: chisayya(แอท)gmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 19 พฤษภาคม 2556 / 00:58

#2 : ความคิดเห็นที่ 14
หนูพุดอย่าไปใจอ่อนช่วยอีตาคนร้ายนะคะ เอาตัวส่งให้นายหัวไปเลย
PS.  
Name : JustSasiwimol< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ JustSasiwimol [ IP : 79.52.51.235 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 18 พฤษภาคม 2556 / 22:59

#1 : ความคิดเห็นที่ 9
ลุ้นๆๆ จะเจออะไร
Name : นุ้ย [ IP : 49.49.97.48 ]
Email / Msn: -
วันที่: 18 พฤษภาคม 2556 / 18:44

หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

"หนังสือสดใหม่ ประจำเดือน พฤศจิกายน 2557"

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android