สวัสดีผู้เยี่ยมชม [ เข้าระบบ | สมัครสมาชิก ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

Perfect Match แฟนฉัน! รับประกันความเพอร์เฟ็กต์

ตอนที่ 7 : หลุยส์


     อัพเดท 15 ธ.ค. 56
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/รักหวานแหวว
Tags: ยังไม่มี
ผู้แต่ง : May112 ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ May112
My.iD: http://my.dek-d.com/may112
< Review/Vote > Rating : 100% [ 152 mem(s) ]
This month views : 680 Overall : 262,369
9,916 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 3418 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
Perfect Match แฟนฉัน! รับประกันความเพอร์เฟ็กต์ ตอนที่ 7 : หลุยส์ , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 12349 , โพส : 238 , Rating : 353 / 71 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


6

หลุยส์


 

#วันต่อมา

เมื่อคืนฉันหลับไปตอนไหนไม่รู้ พอตื่นมาฉันก็เห็นพี่หนุงหนิงกำลังแต่งตัวไปมหาลัยอยู่ ส่วนพี่เสือนอนแผ่อยู่ที่พื้นเหมือนคนโดนยิงตายมาหมาดๆ เอ่อ...นี่หรือสภาพคนหล่อ เดือนมหาลัยปีที่แล้วหรือนี่ แบบนี้เขาเรียกว่าเสือสิ้นลายชัดๆ!! พอเห็นคนตัวโตๆ นอนบนพื้นแล้วก็อดสงสารไม่ได้ นี่เขาไม่ยอมปลุกฉันให้ลงมานอนพื้นนี่นา ไหนบอกตีห้าจะปลุกให้ฉันลงมานอนพื้นสลับกันไง (หรือปลุกแล้วแต่ฉันไม่ตื่นฟะ) เริ่มแอบรู้สึกผิดยังไงไม่รู้วุ้ย พื้นแข็งก็แข็ง ผ้าห่มก็ไม่มี หมอนก็ใบนิดเดียว ทำไมฉันถึงเห็นแก่ตัวมาแย่งที่นอนเขาแบบนี้...

พี่หนุงหนิง ปลุกพี่เสือขึ้นมานอนบนเตียงดีมั้ยคะ"

"ไม่ต้องหรอก ปล่อยไปเหอะ"

โห พี่หนุงหนิงทำไมถึงเย็นชากับผู้ชายหล่อได้ขนาดนี้นะ ไม่เห็นเข้าใจเลย ฉันคลี่ผ้าห่มออกแล้วก็คลุมตัวพี่เสือที่น่าสงสาร แหม...ผ้าห่มสีขาวให้ความรู้สึกเหมือนกำลังคลุมศพเลย =_=; แต่จะว่าไปตอนหลับเขาน่ารักดีแฮะ ดูไม่กวนติงเหมือนตอนตื่นอ่ะ คนอะไรเนี่ยหล่อจริงหล่อจัง ไม่อยากจะเชื่อว่าฉันจะเจอคนหน้าตาแบบนี้ได้ตามพื้นแบบนี้ ฮ่าๆ

จู จะไปเรียนมั้ย ออกไปพร้อมพี่เลยหรือเปล่า"

อ๋อ ค่ะๆ"

พี่หนุ่งหนิงขับมอไซด์มาส่งฉันที่หอใน (ฉันแอบนั่งเกร็งตลอดทาง ทุกครั้งที่หญิงพี่เลี้ยวรถนี่เสียวแทบขาดใจ กลัวล้มแต่ไม่กล้าบ่น เพราะเกรงว่าในที่สุดพี่หนุงหนิงจะหันมาด่า -_-; ) ฉันไหว้ขอบคุณพี่หนุงหนิง ซึ่งคุณพี่ก็บอกว่าถ้าคืนนี้ยังไม่มีที่นอน ก็ให้ไปนอนด้วยกันอีกได้ แต่แหม...ฉันล่ะเกรงใจ๊ เกรงใจ ให้ไปอยู่เป็นเนื้องอกของพวกเขาอีกคืนมันจะดีเหรอ แต่ฉันก็ไม่ได้ปฏิเสธไปนะ (อ้าว =_=) ก็เผื่อไว้ก่อนไง ใครจะไปรู้ล่ะว่ามันจะเกิดบ้าอะไรขึ้นอีก

เมื่อกลับเข้าหอ ฉันต้องไปขออาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าที่ห้องคนอื่นแทน เพราะว่าห้องตัวเอง...สภาพเหมือนกระท่อมโดนระเบิด สายป่านนี่ยังไม่มีช่างมาซ่อม (ฉันควรจะรู้ตั้งแต่ต้นแล้วว่ามันเป็นยังงี้ ขนาดเครื่องน้ำอุ่นยังต้องรอวันมะรืน สงสัยหลังคาคงต้องรอชาติหน้า) แล้วแบบนี้ฉันจะได้กลับเข้ามาอยู่เมื่อไหร่ล่ะเนี่ย เอาเถอะ... ตอนนี้ต้องรีบไปเข้าเรียนให้ทันคาบสิบเอ็ดโมง ไว้ค่อยกลับมาถามพี่ผู้จัดการหออีกทีละกัน

ไงจู ได้ข่าวหลังคาระเบิดเหรอยะ ฮ่าๆๆ"

ฉันเดินไปหาหญิงบี้ที่เอ่ยปากแซวทันทีที่ฉันโผล่หน้าเข้าไปในห้องเรียน นางนั่งอยู่กับติ๊กและลูกปลาเพื่อนร่วมเอกทัวร์ของเรานั่นล่ะ

ก็แย่อ่ะ ห้องเละสุดๆ นอนไม่ได้เลยอ่ะ น้ำฝนลงเปียกหมดเลย"

แล้วไปนอนไหนอ่ะเมื่อคืน"

นอนห้องพี่หนุงหนิงอ่ะ"

เออ ก็ยังดีนะ นึกว่าไปนอนตามวัดซะแล้ว ฮ่าๆ มาๆๆ นั่งนี่มา ยัยชะนีผู้น่าสงสาร หน้าก็แย่ ห้องก็พัง สงสารจับใจเลยจริงๆ"

มีหญิงบี้คนเดียวที่กล้าแซวเรื่องหน้าฉัน ทว่าฉันก็ไม่รู้สึกอายอะไรนะ มันเหมือนโดนแซวแกมหยิกแกมหยอกแค่นั้นล่ะ เพราะบางทีฉันก็แซวมันเหมือนกันว่า 'หญิงบี้! นั่นจมูกหรือประตูบ้าน'

อุ้ย จู! สะพายหลุยส์มาด้วยเหรอ"

ฉันชะงักไปเล็กน้อยเมื่อโดนลูกปลาทัก เยส! ฉันสะพายหลุยส์จริงๆ แต่ไม่ใช่รุ่นแพงอะไรมากอ่ะ เกร่อๆ ธรรมดาอย่างเนเวอร์ฟูลเงี้ย ฉันว่ามันก็ถูกนะใบละสามสี่หมื่นแค่นี้เองงงง ตอนแรกฉันก็ถือติดมาใช้แบบไม่คิดอะไรมาก แต่พอเริ่มเรียนการใช้รู้ชีวิตที่นี่แล้ว เปรียบเทียบกับที่หญิงบี้กินข้าวจานพิเศษสี่สิบบาทแล้วบอกว่าแพง งั้นอีหลุยส์เนเวอร์ฟูลนี่ก็ค่อนข้างจะ...เว่อร์เกินทน!!

กรี๊ดดด ทำไงดีอ่ะ ความแตกเลย TOT ไม่นะ!! ฉันอุตส่าห์ปิดมาตั้งนาน ฉันกำลังมีเพื่อน มีสังคม มีความสงบสุข หน้าก็เริ่มดีขึ้นเพราะไปโรงพยาบาลให้หมอฝึกหัดเจาะหนอง ดูดสิวทุกวัน ฉันยังไม่อยากกลับ ไม่ ม่ายย ม่ายยย

ไปซื้อก๊อปที่ไหนมาอ่ะ งานเกรดดีนะเนี่ย เกรด AAA แน่เลยใช่ปะ"

ชะอุ้ย O_o

หะ... อะไรนะ บอกว่าอีหลุยส์รุ่นถูกๆ นี่.... เป็นของก็อปเหรอ

บ้า!! แก...แกบ้าเหรอ กระเป๋าใบละสามสี่หมื่น ฉันจะซื้อก๊อปทำมายยยยย TOT ของถูกๆ เกร่อๆ แบบนี้เนี่ยยังต้องไปซื้อก้อป จะเป็นลมขอยาดมหน่อยยยย แต่เอ๊ะ...โอ๊ะ เอ่อ... ให้คนอื่นเข้าใจแบบนี้ก็ดีเหมือน ใช่แล้ว! ฉันรอดตายแล้วจ้า ดีค่ะๆ เป็นของเก๊ก็ได้ค่ะ (ในหนึ่งนาทีฉันมีกี่อารมณ์กันเนี่ย)

เออ ใช่ๆ ของก๊อปอ่ะ ซื้อมาจากช้อปที่ปารี...ปารีตูน้ำ เอ่อ! ฉันหมายถึงประตูน้ำที่กรุงเทพ แม่พาไปเที่ยว ไม่เคยไปมาก่อนเลย ฮ่าๆๆ"

ฉันบอกแล้วก็หัวเราะกลบเกลื่อน หญิงบี้มองฉันท่าทางสงสัย... ตายละหว่า! ไม่เนียนอีกแล้วใช่มั้ย T_T เมื่อกี้เกือบจะพูดว่าช้อปที่ปารีสแล้วเชียว แก้เป็นประตูนำเกือบไม่ทันเลยอ่ะ (จริงๆ ก็ไม่ทันนั่นล่ะ)

หล่อนทำท่าร้อนตัว อย่างกับ...ไปขโมยเค้ามางั้นล่ะย่ะ”

ขโมยของ!! ฉันวี๊ดสุดเสียง

ว้ายยยยย!! คนอย่างฉัน...เอ่อ ฉันไม่ได้ขโมย ซื้อมาๆๆ พันสองพันเอง"

...แล้วก็รีบเก็บอาการ โอ๊ย บ้าที่สุด! เกิดมาฉันไม่เคยโดนทักว่าใช่ของปลอม แถมยังถูกสงสัยว่าขโมยของราคาไม่กี่หมื่นด้วยเนี่ยนะ โอ๊ย~ อกอีจูเนียร์จะแตกข่าาา!! เป็นคนรวยแต่ต้องปิดนี่ลำบากจัง

เออ ก็ไม่แพงนะ งานก็อปดีขนาดนี้ เราว่าเหมือนที่ลื้นจี่สะพายเป๊ะเลย"

แล้วพวกเราก็พร้อมใจกันมองไปทางลิ้นจี่ แก๊งชะนีสวยหน้าขาวประจำเอกไม่ได้ ฉันเห็นกระเป๋าหลุยส์รุ่นเดียวกับฉันวางอยู่บนเก้าอี้ข้างเธอ

ของลิ้นจี่เป็นของแท้อ่ะเห็นนางว่างั้น เราไปขอยืมมาเทียบกันดีกว่า จะได้รู้ว่าของจริงกับของเก๊มันต่างกันตรงไหน”

เดี๋ยว....ก่อน... ไม่ทันล่ะ ติ๊กว่าแล้วก็เดินตรงไปหาลิ้นจี่เพื่อจะยืมกระเป๋ามาดูทันที เฮ้ย!! ฉันไม่เข้าใจว่าเรื่องแบบนี้มันน่าสนใจตรงไหน เมื่อก่อนอยู่กับแก๊งชะนีล่าฝันไม่เห็นมีใครทำแบบนี้เลย ส่วนใหญ่พวกเราจะชอบ (อวด) บอกมูลค่าของกระเป๋าว่าของใครแพงกว่าใคร รุ่นไหนหายากกว่ากันเป็นต้น แล้วนี่กระเป๋าของฉันไม่ใช่ของปลอมด้วยดิ จะเป็นอะไรมั้ยเนี่ยถ้าเอามาเทียบกัน

เอามาวางเทียบแล้วก็คล้ายกันเนอะ"

ไม่คล้ายก็แปลก นี่มันของจริงนี่ยะ

จูไปซื้อมาจากไหนนะ"

ฉันเหวอนิดหน่อยเมื่อเห็นว่าคนถามคือลิ้นจี่ โอ้มายก๊อด!! ลิ้นจี่คุยกับฉันอ่ะ แง T^T รู้สึกเป็นเกียรติมากๆ ที่ดาวคณะเดินมาคุยกับฉัน (ไม่ใช่เรื่องเรียนด้วยนะ!) ฉันปลื้มอ่ะ เหมือนได้เลื่อนขั้นจากผีขึ้นมาเป็นคนแล้ว เนี่ยก็เร่ร่อนเป็นสิ่งที่มองไม่เห็นมาอยู่ตั้งพักใหญ่ๆ ขอบใจนะหลุยส์ วิคตอง เดี๋ยวไปเหมารุ่นใหม่สามใบเลย

จูซื้อที่ประตูน้ำอ่ะ เห็นบอกว่าสองพันเอง"

ติ๊กช่วยตอบแต่หล่อนจะช่วยฉันทำไม ให้ฉันได้คุยกับคนสวยเองเถอะ ขอร้อง! รู้มั้ย ฉันไม่ได้เสวนากับคนหน้าตาดีมาเป็นชาติแล้วนะ ไม่แน่ถ้าคุยกับคนสวยๆ ฉันก็จะได้สวยเหมือนเขาด้วย (ไปกันใหญ่แล้วจ้า)

จริงเหรอ...อืม งานดีนะเนี่ยกระเป๋าใบนี้"

ลิ้นจี้เอามือจับๆ ลูบๆ กระเป๋าของฉัน เย่! ลิ้นจี่จับกระเป๋าของฉันด้วย ดีใจจัง ^O^ พวกเพื่อนๆ ก็พากันจับพลิก จับหงายเทียบกันระหว่างกระเป๋าสองใบนี้

คล้ายกันมากๆ เลยอ่ะ เป็นฉันคงดูไม่ออกแน่ๆ"

เย็บดีมาก หนังก็หนุ่ม"

กรี๊ดด ฉันเห็นลิ้นจี่ชมฉันไม่ขาดปาก ฉันก็เลยอยากจะชมกระเป๋าหลุยส์ของเธอบ้าง ทีนี้เราจะได้เป็นเพื่อนกันแล้วเนอะ กรี๊ดๆๆ แต่ทันทีที่ฉันจับ... อืม...เอ่อ...ฮัลโหลล นี่เนอเวอร์ฟูลรุ่นไหนเอ่ย ผลิตที่โรงเกลือหรือเปล่าบอกมาซะดีๆ

ฉันว่าสายหิ้วของจูมันนิ่มกว่าป่ะ เออ แปลกเนอะ ของปลอมทำเลิศกว่าของจริง"

เออ จริง ของจูนิ่มกว่าป่ะ"

เพื่อนๆ ออกความเห็น ส่วนฉันพยายามไม่มองหน้าลิ้นจี่ ฉันกลัวนางจะอ่านสายตาฉันออก แงๆๆ T_T กระเป๋าของลิ้นจี่ต่างจากของฉันอย่างกับคนละแบรนด์ ดูไกลๆ ก็เหมือนกันอยู่หรอก แต่พอมองใกล้ๆ แค่สีก็ไม่เหมือนกันล่ะ ยิ่งพอจับก็รู้สึกได้ว่ามันแตกต่างโดยสิ้นเชิง โดยเฉพาะตรงหูหิ้วที่ของฉันจะนิ่มสบายเพราะเป็นหนังแท้ แต่ของลิ้นจี่...มันเหมือนพลาสติกอ่ะ สะพายแล้วท่าทางจะเจ็บเหมือนโดนแส้ แถมฉันแอบเห็นสีที่เคลือบตรงหูกระเป๋าของลิ้นจี่เริ่มหลุดละด้วย กรี๊ดดด ฉันไม่กล้าพูด... ว่านี่มันคือ...ของ... ปะ..เอ่อ... ช่างเถอะ! ไม่เอาๆ ฉันกลัวคนสวยเกลียดฉัน โฮกกก ToT

ก็งี้ล่ะ กระเป๋าใบนี้ต้องมาจากจีนแน่ๆ เดี๋ยวนี้จีนก๊อปแน่นมาก คุณภาพสุดๆ ปั้มตราอะไรเหมือนของจริงเป๊ะเลย"

มะ..หมายถึง ใบของฉันน่ะนะ มาจากจีน

เราว่ากระเป๋าที่จูซื้อคงงานมิลเลอร์เกรด AAAAA นั่นล่ะ ก็ถือว่าคุ้มนะ สองพันเอง เหมือนของเรามาก"

เหมือนตรงไหน กระเป๋าฉันลายโมโนแกรมต่อกันไม่มีสะดุดนะย้า!! ส่วนของเธอน่ะลายตรงก้นกับตรงกลางนี่ไปกันคนละทิศคนละทางอย่างกับใช้คนตาเหล่มาเย็บกระเป๋างั้นล่ะ ดูยังไงก็ไม่ใช่ของจริงอ่ะ ทำไมเธอกล้าปรักปรำของฉัน ฮือๆๆ

แล้วที่น่าตลกยิ่งกว่าคือ... ฉันพูดอะไรออกไปไม่ได้ ฉันต้องสมยอมว่าตัวเองใช้ของเก๊

มันเจ็บปวดใจจูเนียร์เหลือเกินนนน แต่จูเนียร์ต้องทนค่ะ โฮ~~

ไว้แนะนำร้านให้เราบ้างนะจู ถ้าของก็อปทำได้ดีขนาดนี้เราก็อยากได้บ้างแฮะ"

ลิ้นจี่ท่าทางจะติดใจกระเป๋าหลุยส์ของฉันมาก (ก็ของจริงนี่ยะ) เธอลูบๆๆ คลำๆ มันไม่หยุด ส่วนฉันอึดอัด จุกเสียด แน่นเฟ้อ... พระเจ้า!! การที่เรารู้ความจริงว่าอะไรเป็นอะไร แต่ต้องเก็บเอาไว้ในไส้อย่างนี้ มันทรมาน มันร้อนรนจนอยากจะแหกปากบอกโลกมันเป็นแบบนี้เอง แต่ฉันทำไม่ได้ ฮือๆๆ

"สะพายของจริงไปไหนมาไหนมันอันตราย ใบนี้ซื้อมาจากประตูน้ำที่กรุงเทพใช่มั้ย ขอที่อยู่ร้านหน่อยสิ"

อ้าวเวร... ซวยล่ะไงU_U; มันจะไปมีร้านขายกระเป๋าหลุยส์เกรดห้าร้อยเอแบบนี้ได้ไงเล่า ถ้าของเก๊ทำได้เนียนขนาดนี้ ฉันว่าหลุยส์วิคตองก็เจ๊งแล้วจ้า เอาเงินมาซื้อของปลอมดีกว่ามั้ย

เอ่อ เราจำไม่ได้"

บ้า จำให้ได้สิจู ไปเข้ากูเกิลแล้วลองเสิร์ชหาให้ที รู้จักกูเกิลหรือเปล่า"

เอ่อ...”

จีดับเบิ้ลโอ จีแอลอีดอทคอม เสิร์ชเจอแล้วมาบอกด้วยนะ"

นี่หน้าฉันดูโง่ขนาดไม่รู้จักกูเกิลเลยเหรอ โฮ TOT แต่ท่าทางที่ลิ้นจี่มั่นอกมั่นใจว่ากระเป๋าของตัวเองเป็นของแท้... ทำให้ฉันอดสงสัยไม่ได้ว่าเธอเอาอะไรมาคอนเฟิร์มกัน หรือว่าบางทีเธออาจจะโดนหลอกมา!! เธออาจจะไม่เคยรู้ตัวมาก่อนเลยก็ได้ว่าตัวเองใช้ของเก๊อยู่อ่ะ กรี๊ด จ่ายไปสี่ห้าหมื่นแต่หิ้วใบละสองสามพันอยู่ทุกวัน โฮก~ น่าสงสารเหลือเกินแม่คุณ

เออ ถ้าเจอแล้วฝากบอกเราด้วยนะ"

เราด้วยคน"

อะ...โอเค ไว้เราเสิร์ชเจอแล้วจะมาบอกนะ"

หรือว่าจูจะขายใบนี้ให้เราเลยก็ได้นะ แล้วเธอก็ไปซื้อใหม่ เธอรู้ร้านนี่"

อ้าว เอาแล้วไง ฉันกลืนน้ำลายลงคออึกๆ

จูซื้อมาสองพันใช่มั้ย งั้นเราให้สามพันเลย ไม่คิดค่าเสียหายระหว่างใช้ด้วย"

แว้กกก ช่วยด้วยยยย นี่ฉันต้องขายกระเป๋าหลุยส์แท้ในราคาสามพันเหรอ TOT ทำไงดี หน้าตาลิ้นจี่ดูมุ่งมั่นอยากได้มากๆ ด้วยดิ ฉันรู้สึกเหมือนนางอยากจะทุบหัวฉันแล้วก็ฉกอีหลุยส์นี่หนีไปเลยด้วยซ้ำ

เอ่อ...ไม่ได้ๆ ขายไม่ได้ ใบนี้ยืมน้ามาจ้ะ ไว้เดี๋ยวเราให้ที่อยู่ร้านแล้วลิ้นจี่ไปซื้อเองละกันนะ แฮะๆๆ"

ก็ได้ แต่ต้องหาร้านมาให้จริงๆนะ!!”

อื้อ!!”

คว้างงูไม่พ้นคอมันเป็นแบบนี้นี่เอง แล้วฉันจะไปหาอีร้านกระเป๋าปลอมก๊อปเนียนเหมือนของแท้ ซึ่งที่จริงมันคือของแท้ได้จากที่ไหนละเนี่ย แกล้งลืมดีมั้ย *O* อ๊า... แต่พอเห็นสายตาของลิ้นจี่ที่มีต่อกระเป๋าหลุยส์ ฉันก็เชื่อว่าหล่อนจะถามฉันซ้ำๆซากๆ จนกกว่าจะได้คำตอบแน่ๆ โฮกก

"เอ้า พอๆ เรื่องอีกระเป๋าหลุยส์เหล้ยอะไรนี่ก่อนนะยะ ขอคุยเรื่องการเก็บค่าเสื้อแจ๊คเก็ตประจำเอกก่อน ตกลงใครจะเป็นคนจดไซส์ แล้วก็เก็บเงินเพื่อน"

ต้องขอบใจหญิงบี้ที่แทรกขึ้นมาได้ถูกจังหวะ ลิ้นจี่เลยเดินกลับไปยังบรรลังค์ชะนี ฟู่~ รอดไปหนึ่งวัน U_U เห็นทีฉันจะต้องประยุกต์ของใช้ใหม่ซะแล้ว คงต้องโละแบรนด์เนมออกหมดทั้งตัว ก่อนที่ฉันจะโดนสั่งให้ไปหาร้านก็อปรองเท้า กระเป๋า เสื้อผ้า เครื่องประดับ บลาๆๆ เกรดเอบวกที่ไม่มีอยู่จริงบนโลกนี้ โฮ


 

#ตกเย็น

เป็นหน้าที่ของเด็กปีหนึ่งทุกคนที่จะต้องขึ้นห้องเชียร์ แบบไปนั่งร้องเพลงเชียร์ ตบมือ ขึ้นแสตนด์อะไรเงี้ยอ่ะ ก็อย่างที่รู้กันใช่มั้ยว่า...น่าเบื่อมาก วัยรุ่นที่ไหนจะอยากมาทำอะไรแบบนี้ล่ะ =_= แต่ถ้าไม่ทำก็จะโดนพี่ว๊ากลงโทษ โดนบอยคอตจากรุ่นพี่ทั้งคณะ ไม่ได้รุ่น ไม่ได้ติ้งไปปักเสื้อ ไม่มีอะไรไปโชว์ในวันกิจกรรม จะเสียหน้าคณะตัวเอง จะขายขี้หน้าคนทั้งมหาลัย...บลาๆๆ คือสารพัดเหตุผลเอามาขู่เข็ญและดราม่าเพื่อให้พวกฉันยอมมาขึ้นห้องเชียร์ แปลกนะที่ได้ผลด้วย พอทุกคนทำ..ฉันก็มีความรู้สึกว่าตัวเองก็ต้องทำเหมือนกัน จะไปนอนตบยุงอยู่หอมันก็ยังไงอยู่ ทางเดียวที่จะหลบเลี่ยงการขึ้นห้องเชียร์ได้คือ

1. เป็นนักกีฬา

ฮ่าๆๆ...ขำจัง คนอย่างฉันน่ะเหรอจะเล่นกีฬาอะไรเป็นกับเขา ถ้าไม่มีชั่วโมงพละในโรงเรียน ฉันคงไม่ได้เล่นกีฬาอะไรสักอย่างในชีวิต เอาแค่เดินยังสะดุดเท้าตัวเองเลย นับภาษาอะไรกับเล่นกีฬา ไหนจะเหงื่อออกเครื่องสำอางก็เลอะเทอะอีก บร้ายยยส์

2. เป็นเชียร์หลีดเดอร์

เยส อันนี้ล่ะพอมีโอกาส! อย่างที่เคยบอกว่ากิจกรรมอะไรก็ตามที่คัดจากหน้าตาและรูปร่าง ฉันไม่เคยพลาดค่ะ!! ถูกเลือกเป็นอันดับแรกเสมอ ภาพฉันทำกิจกรรมต่างๆ ติดแน่นอยู่ทั่วฝาบ้านจนแทบจะต้องเอามาแปะหน้าฉันแทนแล้ว แต่... ลืมอะไรไปหรือเปล่าเอ่ย ใช่ค่า!! ตอนนี้หน้าฉันเละอย่างกับผี ทายสิว่ารุ่นพี่ต้องการเชียร์หลีดเดอร์ที่เหมือนศพเต้นได้มั้ย.... คำถามยากเนอะ ก็ไม่ไงล่ะคะ!! ฮือออ TTOTT ฉันเลยต้องมานั่งร้องเพลง ตบมือเปาะๆ แปะๆ แบบนี้ไงเล่า โฮฮฮ ไอ้ความรู้สึกที่โดนมองข้าม ไม่ได้รับเลือกมันเป็นแบบนี้นี่เอง ทั้งๆ ที่พื้นฐานะการเต้นฉันเต้มร้อยนะ ขึ้นการ์ดมือนี่แน่นเชียว อย่าให้ได้เต้นแรด เริด เชิดเชียว พลิ้วมากขอบอก

ครื่ดดด~~

อ่๊ะ มีคนโทรเข้าพอดี อ้าว...พี่เสือซะด้วย เราเคยแลกเบอร์กันที่ค่ายคณะแต่ไม่เคยโทรหากันสักที ส่วนใหญ่ติดต่อกันผ่านพี่หนุงหนิงมาตลอดมากกว่า

[ฮัลโหล จูใช่ปะ]

สวัสดีค่ะพี่เสือ มีอะไรหรือเปล่าคะ"

[หนิงให้โทรมาชวนไปกินข้าวเย็นด้วยกันที่หลังมอครับ บี้อยู่แถวนั้นด้วยเปล่า ฝากชวนให้พี่ด้วย]

อ้อ...ได้ๆๆ ค่ะพี่เสือ พวกหนูเพิ่งเลิกห้องเชียร์พอดี"

[โอเค งั้นเดี๋ยวพี่กับหนิงจะขับรถไปรับ รออยู่ด้านหน้าละกันนะ]

ได้ค่ะพี่เสือ"

เมื่อวางสายฉันก็เดินไปนัดแนะกับหญิงบี้ นี่ไงสาเหตุที่ฉันสนิทกับประธานเอกเพราะว่าพี่รหัสของเราเป็นแฟนกัน เวลานัดไปกินข้าวก็จะไปกับน้องรหัสแบบนี้ตลอด ฉันว่ามันดูน่ารักแล้วก็อบอุ่นดีเนอะที่มีคนมาใส่ใจ พาไปกิข้าว พาไปซื้อของแบบนี้ >_< ฉันกับหญิงบี้มายืนรอกันอยู่ด้านหน้าห้องเชียร์สักพัก พี่เสือกับพี่หนุงหนิงก็ขับมอเตอร์ไซด์กันมาคนละคัน

โอ้...ฉันไม่เคยรู้เลยว่ามอเตอร์ไซด์ที่พี่หนุงหนิงขับอยู่มันใหม่และเท่มากๆ จนกระทั่งได้เห็นมอเตอร์ไซด์ที่พี่เสือขับ... คือแบบว่า...ไอ้เศษเหล็กวิ่งได้ที่คนเขาชอบพูดล้อเลียนรถเก่าๆ เนี่ย ฉันสงสัยมานานแล้วว่าเป็นยังไง จะเก่าได้แค่ไหนหนูอยากจะเห็นเป็นบุญตาเหลือเกิน แล้ววันนี้...นี่เลย มันอยู่ตรงหน้าฉันเลยจ้า! โอ้โห้!! บอกตรงๆ ว่างงมากที่มันยังวิ่งได้อยู่ สนิมกินให้เขรอะ เบาะก็ขาดๆ เกินๆ ไฟหน้าก็หลุดห้อยต่องแต่ง โฮกกกก นี่พี่แกไปขโมยมาจากพิพิธภัณฑ์ของโบราณหรือเปล่าเนี่ย TOT ทำไมมีคนกล้าขับมอเตอร์ไซด์เก่าๆ แก่ๆ แบบนี้ไปไหนมาไหนด้วยเหรอ ขนาดรถไม่ได้ล้าง ฝุ่นเขรอะโดนเขียนที่หน้าต่างว่า 'ล้างรถบ้างนะ' เรายังอายแทบตาย แล้วนี่... เศษขยะวิ่งได้ชัดๆ พี่เสือไม่อายบ้างเลยเหรอเนี่ย หรือว่าคนหล่อมีหนังหน้าที่หนากว่าคนปกติ

ขึ้นมาเลยน้อง ได้ไปกินข้าวกัน"

พี่เสือว่า ฉันที่ไหวตัวก่อนรีบชิงไปซ้อนรถมอเตอร์ไซด์ของพี่หนุงหนิงทันที หญิงบี้เลยต้องไปซ้อนพี่เสืออย่างไม่มีทางเลือก (ฉันนี่น่ารักเนอะ อุตส่าห์ให้เพื่อนได้นั่งซ้อนรุ่นพี่หล่อๆ...คิดเองว่าจริงมั้ย) ตอนนี้ฉันชักจะเริ่มชินกับการนั่งมอเตอร์ไซด์แล้ว เห็นพัฒนาการของฉันมั้ย วะฮ่าๆ คือฉันก็คิดว่านั่งๆ มันไปเหอะ แป๊ปเดี๋ยวก็ถึง จะมามัวดัดจริตทำเป็นกลัวนั่นกลัวนี่ก็แลดูรำคาญลูกตา คือใครๆ เขาก็นั่งมอไซด์กันทั้งนั้น สะดวก เร็ว ประหยัด แต่ไม่ปลอดภัยท่าไหร่ (แต่ฉันก็ยังไม่เห็นใครตายสักคน =_=) แล้วเมื่อเทียบกับต้องเดินในมหาลัยอันกว้างใหญ่ไพรศาล ยังไม่รวมเนื้อที่หน้ามอ หลังมอ ซอยเล็กซอยน้อยทั้งหลายอีก ฉันว่ามอเตอร์ไซด์คือคำตอบสุดท้ายที่ถูกต้อง

บี้กับจูอยากจะกินอะไรดี ซ่าแซ่บมั้ย"

ในที่สุดพวกเราก็มาถึงโซนร้านอาหารที่อยู่หลังมอ ตอนนี้คนเดินหาซื้อกับข้าว ของกินกันขวักไขว่เต็มไปหมด

อะไรก็ได้ค่ะพี่"

เบื่อจริงจริ้งงง ไอ้คำว่ากินอะไรก็ได้เนี่ย งั้นกินหญ้ากันมะ"

อ้าว ทำไมไปกินหญ้าอ่ะคะ กินข้าวกันเหอะ หนูว่าหญ้ามันกินไม่ได้หรือเปล่า"

หลังฉันตอบไปเสร็จ บุคคลทั้งสามก็ทำหน้าแบบนี้...

(-_(-_-)_-)

มันเป็นสายตาที่แบบอึนๆ อย่างบอกไม่ถูก

ทำไมอ่ะ"

ฉันร้องอย่างไม่เข้าใจ หญิงบี้เลยไขปริศนา

มันต้องกินไม่ได้อยู่แล้วอ่ะแก ฮือๆๆๆ แกเป็นคนตลกร้ายหรือซื่อบื้อกันแน่วะ"

-_-;"

สงสัยจะซื่อบื้อวะ ฮืออ ก็ฉันนึกว่ามันจะเป็นอาหารพื้นบ้านอะไรเงี้ย หญ้ามันก็ผักป่ะล่ะ

น้องเป็นคนฮาวะ พี่ชอบ...อ้าว เฮ้ย รองเท้าหลุดอีกล่ะ"

พี่เสือหยุดเท้าแล้วก็ยกอีหนีบช้างดาวที่หูหลุดขึ้นมาดู ฉันรู้สึกเหมือนกำลังดูโฆษนารองเท้าแตะยังไงยั้งงั้น เพราะหน้าพี่เสือนี่วิ้งบรรเจิดมากกกก นี่ถ้าเขาถือของใหม่แล้วพูดว่า 'ใส่แล้วเหมือนผม ช้างดาว!' ฉันว่าใช่เลย

หลุดอีกแล้วเหรอ ซื้อใหม่สิเสือ"

มันซ่อมได้ๆ แป๊ปเดียว"

พี่เสือบอกแล้วก็กระโดดขาเดียวก้มหาอะไรบางอย่าง มันคือไม้แหลมที่ไว้เสียบลูกชิ้นค่ะ O_O ฉันมองวิธีการซ่อมรองเท้าของพี่เสือด้วยความประหลาดใจ แต่พี่หนุงหนิงกลับชักสีหน้าเหมือนไม่พอใจมาก

ไม่ต้องซ่อมแล้วเสือ ซื้อใหม่ก็หมดเรื่อง รองเท้ามันเก่าขนาดนี้แล้ว"

มันยังใส่ได้อยู่น่าหนิง"

พี่เสือพยายามเอาไม้เสียบลูกชิ้นดันหูที่หลุดกลับเข้าไปในรูเหมือนเดิม โอ้โห้! ฉันละอยากจะปรบมือ ไม่รู้เลยว่ารองเท้าแตะมันซ่อมเองก็ได้ง่ายๆ แบบนี้ คนที่เดินผ่านไปมามองพี่เสือราวกับกำลังชื่นชมก็ไม่ปาน

เสือ พอแล้ว! บอกว่าไม่ต้องทำไง ไปซื้อใหม่"

จะได้แล้วเนี่ย"

เลิกทำได้แล้ว คนมองกันเต็มแล้วเสือ!!”

อ้าว คนมองไม่ดีเหรอ พี่หนุงหนิงทำเหมือนกำลังอายมากๆ ดูหงุดหงิดมากกว่าเมื่อกี้สิบเท่า ฉันไม่เห็นเข้าใจเลยอ่ะ ตกลงที่เขามองๆ กันนี่มันไม่ดีเหรอ หรือการซ่อมรองเท้าแตะแบบนี้เป็นเรื่องหน้าอาย? แต่แล้วหญิงบี้ก็ชะโงกเข้ามากระซิบข้างหูฉันว่า

มีมาม่าแน่ๆ วะ ฉันว่าเราถอยก่อนดีมั้ย"

มาม่าคืออะไรวะ แต่ฉันกลัวโดนหาว่าซื้อบื่ออีกก็เลยไม่ได้ถาม =_= หลบฉากออกมาเล็กน้อยตามแรงลากของหญิงบี้ แอบรู้สึกถึงความมาคุๆ เล็กน้อยเมื่อพี่หนุงหนิงตะเบ็งเสียงดังขึ้น

เสืออ!!”

เฮ้ย ใจเย็นหนิง ใกล้จะเข้ารูแล้ว"

ทิ้งไปเสือ เดี๋ยวซื้อให้ใหม่ก็ได้ เลิกทำแบบนี้สักที"

"นี่ไง โธ่! กลับเข้าไปในรูเหมือน...เฮ้ย!!"

ฟิ้วววว

พี่หนุงหนิงกระชากรองเท้าแตะจากมือพี่เสือแล้วก็โยนมันไปข้างทาง พี่เสือชะงักแล้วก็หันไปเผชิญหน้ากับพี่หนุงหนิงที่กำลังโมโหสุดๆ ฉันไม่เคยเห็นเธอทำหน้าแบบนี้มาก่อนเลย

เฮ้ย เป็นอะไรเนี่ยหนิง โยนรองเท้าเราทิ้งทำไม"

พอแล้ว!! เลิกทำแบบนี้สักที ถ้าไม่อยากซื้อ เดี๋ยวหนิงซื้อให้เอง"

มันไม่เกี่ยวกับอยากซื้อหรือไม่อยากซื้อ แต่เราไม่เข้าใจว่าหนิงทำแบบนี้ทำไมวะ รองเท้ามันแค่หูหลุด ยัดเข้าไปในรูก็ใส่ได้แล้ว แล้วจะไปซื้อทำไมให้เปลือง"

มันหลุดมาตั้งสี่ห้าครั้งแล้ว เป็นคนอื่นเขาซื้อใหม่ไปแล้ว ไม่ใช่มาทำบ้าๆ บอๆ อยู่กลางถนนแบบนี้"

ทำบ้าๆบอๆ อะไรตรงไหน ซ่อมรองเท้าเนี่ยนะ! หนิงเป็นบ้าอะไรเนี่ย"

เสือนั่นล่ะเป็นบ้าอะไร กับอีแค่รองเท้าขาดๆ เนี่ยจะเสียดายอะไรนักหนา"

พี่เสือถอนหายใจพรืดใหญ่ ดูก็รู้ว่าเขากำลังพยายามระงับอารมณ์ที่มีต่อแฟนสาวอยู่ เขาไม่ได้พูดอะไรต่อนอกจากเดินไปตรงที่รองเท้าแตะถูกโยนไป แต่พี่หนุงหนิงก็พูดขัดไว้

ไม่ต้องไปหยิบมันนะ บอกว่าเดี๋ยวซื้อให้ไง!”

หนิง... หนิงเป็นอะไรวะ"

ก็มันเก่าแล้ว มันเสียแล้ว พังแล้ว จะประหยัดอะไรนักหนาเสือ!”

เออ ก็ไม่มีจะกินไง เลยต้องประหยัด ก็รู้อยู่แล้วยังจะถามอีกทำไม"

พี่เสือตอกกลับด้วยประโยคที่ฉันไม่คิดว่าเขาจะพูดออกมาอย่างหน้าตาเฉย ถ้าเป็นฉัน...คงไม่กล้าตะโกนบอกโลกหรอกว่าตัวเองจนไม่มีจะกิน

แค่รองเท้าไม่กี่บาท อย่าเว่อร์ได้มั้ย"

เออ เราลืมไปว่าหนิงรวย เลี้ยงผู้ชายได้สบายอยู่แล้ว"

เสือ!”

"งั้นไปซื้อมาดิ เอามาสักร้อยคู่เลยเป็นไง หนิงรู้ไซส์อยู่แล้วใช่มั้ย ไป..ไปซื้อมา"

...”

อ้าว อย่าเงียบดิ ไหนว่าไม่อยากให้เราใช้ของเก่านักใช่มั้ย ทนไม่ได้ อายคนจะตายแล้วไม่ใช่เหรอไง"

โอ้มายก๊อด... =[]= พี่เสือตอกกลับพี่หนุงหนิงด้วยน้ำเสียงกวนประสาทอย่างที่สุด เหมือนที่ผ่านมาเขาจะยอมให้พี่หนุงหนิงตลอดจนมาถึงวินาทีนี้นี่ล่ะที่เขาเถียงกลับบ้าง

ไปซื้อมาดิหนิง เดี๋ยวเรารอตรงนี้ล่ะ หรือจะให้เดินเท้าเปล่าไป โอะ...ไม่ได้ดิ เดี๋ยวคุณหนูหนิงจะอายคนที่มีแฟนเดินติงเปล่า"

ตลกมากป่ะเสือ"

ก็ไม่ได้ตลก มีอะไรตลกเหรอ หนิงทนเห็นเราใช้ของเก่าไม่ได้มันอายชาวบ้าน ก็ไปซื้อมาสิ เกาะผู้หญิงกินสักวันหน่อยเว้ยวันนี้"

พี่หนุงหนิงหน้าแดงด้วยความโกรธจัด หายใจเข้าออกแรงๆ ก่อนจะหมุนตัวกลับไปที่รถมอเตอร์ไซด์ เสียบกุญแจแล้วก็สตาร์ทรถขับออกไป

อ้าว ไปไหนล่ะหนิง กลับมาก่อนดิ ไหนละรองเท้า โธ่!!"

พี่เสือตะโกนไล่หลัง โห...บทจะร้ายก็ไม่ได้ไว้หน้าแฟนเลยท่านพี่ พอพี่หนุงหนิงไปแล้ว ไทยมุงก็ค่อยๆ สลายไป (เมื่อเจอพี่เสือ) ฉันกับหญิงบี้มองหน้ากันแล้วก็คิดว่าน่าจะหายไปมั้งเหมือนกันเนอะ ป่ะ...

ป่ะ ไปกินข้าวกัน สามคนนี้ล่ะ เสร็จแล้วเดี๋ยวพี่ไปส่ง"

ชะอุ้ย... พี่เสือพูดขึ้นมาอย่างไม่มีปลี่มีขลุ่ย เขากระโดดกระต่ายขาเดียวไปหยิบรองเท้าแตะที่พี่หนุงหนิงขว้างทิ้งมาใส่ แล้วก็หันมาเรียกฉันกับหญิงบี้อีกครั้ง

มาดิ หิวจะตายแล้วเนี่ย ยืนทำอะไรกันน้อง"

อ่อ ค่าๆๆๆ ไปเดี๋ยวล่ะพี่เสือ จูหล่อนก็มัวแต่ชักช้าอยู่ได้"

อะไรวะ ยืนอยู่ด้วยกัน ฉันดันเป็นคนที่ช้าได้ไงเนี่ย -_- พวกเรารีบเดินไปสมทบที่เสือ โดยร้านที่เรานั่งกินก็เป็นร้านอาหารตามสั่งธรรมดาๆ ระหว่างนั่งรอข้าวนี่เป็นช่วงเดดแอร์ เพราะฉันไม่รู้จะพูดอะไรดี พี่เสือเองก็นั่งหน้านิ่งจนแยกไม่ออกว่าโกรธ โมโห หรืออะไรกันแน่ พอข้าวมาเสิร์ฟเขาก็ตั้งหน้าตั้งตากิน นี่ถ้าไม่ติดว่าราดหน้ามันร้อนนะ ฉันคงเอากรอกปากตัวเองให้มันหมดๆ ไปล่ะ คนอื่นจะได้ไม่ต้องรอ

จูว่าพี่ผิดป่ะ"

เขาถามในขณะที่ฉันกำลังจะเอาราดหน้าเข้าปากพอดิบพอดี ฉันทำหน้าเจื่อนๆ รู้สึกไม่อยากออกความเห็นอะไรทั้งนั้น เพราะฉันไม่อยากถูกเข้าใจผิดว่าอยู่ข้างคนในคนหนึ่ง เพราะนี่ก็พี่รหัส นั่นก็รุ่นพี่ที่ดีกับฉันมากถึงมากที่สุด

เอ่อ...”

พูดมาเหอะ เราเป็นผู้หญิงเหมือนหนิงนี่"

ตะ...แต่พี่เป็นแฟนพี่หนุงหนิงนะคะ ไม่ใช่หนู แฮ่ะๆ"

เออ พี่รู้ แล้วคิดว่าพี่ควรทำไง พี่กำลังนึกอยู่ว่าพี่ผิดหรือเปล่าที่ซ่อมรองเท้าขาดเนี่ย"

แน่นอนว่าไม่ผิด ฉันก็รู้สึกว่าพี่เสือไม่ได้ผิดในตอนเริ่ม

พี่หนุงหนิงคงไม่อยากให้พี่เสือใส่รองเท้าขาดมั้ง อยากให้ซื้อใหม่อะไรงี้"

หญิงบี้ช่วยแสดงความเห็นขึ้นมา

แต่มันถึงขั้นต้องมาโมโหใส่พี่ ตะคอกแว๊ดๆ แบบนั้นเหรอวะ รองเท้าขาดยัดมันลงรูก็ใส่ได้แล้ว ทำไมต้องเก็บมาเป็นอารมณ์ขนาดนี้"

ฉันก็ไม่รู้จะอธิบายยังไงเหมือนกัน ที่จริงมันก็เรื่องเล็กมากๆ เล็กจนไม่น่าที่จะทะเลาะกันใหญ่โตแบบนี้ได้นั่นล่ะ ฉันนิ่งคิดไปสักพัก พยายามหาเหตุผลที่พี่หนุงหนิงโกรธเอาเป็นเอาตายขนาดนี้

คิดซะว่าพี่หนุงหนิงเป็นห่วงพี่เสือมากๆ สิคะ ไม่อยากให้พี่เสือใส่รองเท้าขาด เดี๋ยวจะเป็นอันตรายเวลาเดินเหินไปไหน"

โห...น้อง ทำไมโลกสวยจัง =_="

อ้าว! จริงๆ นะพี่เสือ พี่หนุงหนิงอาจจะแค่เป็นห่วงมาก แต่พี่เสือก็ดื้อด้วย พูดยาก เขาเลยโมโห เรื่องก็เลยบานปลายแบบนี้ไงล่ะ"

พี่เสือมองฉัน... เขานิ่งคิดไปสักครู่แล้วก็ยักไหล่ไหวๆ เหมือนจะยอมรับกับเหตุผลนี้ จากนั้นก็หยิบโทรศัพท์มือถือออกมาจากกระเป๋ากางเกง มันเป็นรุ่นที่เกิดมาฉันไม่เคยพบเคยเจอมาก่อน นี่หรือเปล่าที่เขาเรียกว่าโทรศัพท์รุ่นปาหัวหมาตาย จอขาวดำ มีปุ่มตัวเลขด้วย O_Oสงสัยจังว่ามันถ่ายรูป ฟังเพลง เช็คเมล์ อะไรได้บ้างมั้ย พี่เสือทนใช้โทรศัพท์แบบนี้ได้ยังไง เขาไม่อึดอัดตายบ้างเหรอ

ฮัลโหล หนิงเหรอ... "

เย้ย เขาโทรไปหาพี่หนุงหนิงเหรอเนี่ย ฉันล่ะแปลกใจมากที่อีกฝ่ายยอมรับสายด้วย ได้ยินน้ำเสียงประชดประชันดังแว่วๆ ว่า 'มีอะไร' จากปลายสายด้วย

"โอเค เมื่อกี้เราขอโทษ... "

เซอร์ไพรส์ติดกันสองต่อ ฉันไม่คิดว่าคนดูอีโก้แรงแบบนี้จะโทรไปขอโทษใครได้เลย แต่พี่เสือกลับทำโดยได้โดยไม่เหมือนคนจะลงแดงตายถ้าต้องคำนี้ นี่ละนะความสัมพันธ์ของคนสองคนสอง ถ้าจะรักษามันไว้ให้ได้ก็คงต้องทำแบบไง ต้องมีคนยอมอ่อนเวลาที่อีกคนแข็ง

"ขอโทษ ขอโทษ ขอโทษ ขอโทษนะหนิง”

โอย น้ำเสียงที่เขาใช้ขอโทษนี่ช่่าง... แม้แต่ฉันเองยังรู้สึกจะอ่อนยวบลงให้ได้ แล้วนับภาษาอะไรกับพี่หนุงหนิงที่เป็นคนที่เขาหมายถึงโดยตรงล่ะ ฉันไม่นึกว่าคนที่ดูเฮ้วๆ ดุดันน่ากลัวในเวลาโกรธ จะอ่อนหวานได้ถึงเพียงนี้เวลาง้อผู้หญิงที่เขารัก พี่เสือนี่ช่างให้ความรู้สึกเหมือนกับพระเอกในนิยายที่ประมาณว่าร้ายได้กับคนได้ทั้งโลก แต่ยอมให้เธอคนนั้นคนเดียวอะไรเทือกนั้นเลย

เดี๋ยวไปให้ตบเลยเนี่ย อยากทุบเท่าไหร่ตามสบายเลย... ครับ...คร้าบ โอเค ให้ซื้ออะไรเข้าไปฝากมั้ย อยากกินอะไรหรือเปล่า...อ่าฮะ โอเค งั้นเดี๋ยวไปส่งจูกับบี้แล้วจะไปหา แค่นี้ครับ"

พี่เสือวางสายแล้วก็หันมายิ้มจนแก้มบุ๋มไปด้วยลักยิ้มทั้งสองข้าง เป็นเชิงบอกว่าคืนดีกับพี่หนุงหนิงได้แล้ว ฉันอดยิ้มตามด้วยไม่ได้ ภาพตรงหน้าฉันช่างน่ารักจริงๆ น่ารักจนฉันอิจฉาที่พี่หนุงหนิงได้เป็นเจ้าของผู้ชายคนนี้...

คนที่ร้ายได้กับคนทั้งโลก ยกเว้นกับเธอคนนั้นเดียว


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 


 

ยังมีคนไม่เชื่อว่าหนุงหนิงกับเสือเป็นแฟนกันอีกเหรออออ 55555 เชื่อยังงงง


 

คุยกันเล่นๆ

ฮัลโหลลกลับมาแล้ววววววว สก๊อตสวยเฟ่อออ >_< มีน้องฝากคำถามว่าทำไมไม่มาอังกฤษด้วย??? เอ่อ....พี่อยู่อังกฤษจ้า 555 อยู่ลอนดอนเบยยย ขอบคุณชวนไปค้างที่บ้านน อยากไปจัง 555555 แต่เกรงใจ แฮ่ๆ

ได้ชื่อเรื่องไทยแล้วค่ะ ขอบคุณทุกคนมากๆๆ ชื่อไทยนี่แก้แล้วแก้อีก จน บ.. แบบว่า.... พอเถอะ 5555 สรุปชื่อไทยนะคะ Perfect Mathc แฟนฉัน! รับประกันความเพอร์เฟค ตามนี้ค่ะ 555555 แก้ไม่ได้แล้ว เพราะแก้มาสิบรอบแล้ว แง T^T

อ่านแล้วอย่าลืมเม้นให้เค้าด้วยนะคะ เดี๋ยวจะลงให้ถี่ขึ้นล่ะ ขอแค่เห็นว่ามีคนอ่านแบบนี้เก๊าก็พอใจแล้ววว >_< คิดว่าลงตอนนี้คงได้ยินเสียงความเห็นโจมตีหนุงหนิงแน่ๆ 5555 แต่ตอนเขียนเรื่องหลุยส์นี่ฮานะ (ฮาเองเนี่ยละ 55)


 

เม112

ปล. ใครอยากส่งแฟนอาร์ทหรือทำโปสเตอร์ ขอรับด้วยความยินดีนะค้าา แต่อย่าลืมลงชื่อแล้วก็ให้เครดิตตัวเองด้วยน้า เมจะคอยทยอยลงที่ด้านหน้าเว็ปนะค้ะ จุ้บ



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
Perfect Match แฟนฉัน! รับประกันความเพอร์เฟ็กต์ ตอนที่ 7 : หลุยส์ , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 12349 , โพส : 238 , Rating : 353 / 71 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10

#238 : ความคิดเห็นที่ 8857
โอ๊ยยยย สนุกมันส์หยดมากค่าคุณเมย์ นี่เราอ่านรวดเดียวจนถึงล่าสุดเลย ฟินมวาาาาาาก
Name : เด็กหญิงฟันเหล็ก< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ เด็กหญิงฟันเหล็ก [ IP : 161.200.174.111 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 29 มกราคม 2557 / 18:05

#237 : ความคิดเห็นที่ 8727
อ๊ากกกกกก อิจฉาพี่หนิงจุงๆพี่เสือของช้านนนน

Name : snowbam< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ snowbam [ IP : 27.145.124.115 ]
Email / Msn: snowbam_indy(แอท)yahoo.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 28 มกราคม 2557 / 22:23


#236 : ความคิดเห็นที่ 8710
สนุกมากค่ะ เเต่พูดจริงนะคะ ถ้าเราเป็นจูเนียร์เรารักพี่เสือไม่ลง คือไม่ใช่ว่าจนอย่างเดียวนะคะ เรารับไม่ได้ที่พี่เสือเช่าหออยู่ร่วมกับหนุงหนิงอ่า เราอยู่เหมือนสมีภรรยากันเลย รับไม่ได้T__T
Name : จูออน [ IP : 182.52.51.231 ]
Email / Msn: deenadoo(แอท)hotmail.com
วันที่: 28 มกราคม 2557 / 21:49

#235 : ความคิดเห็นที่ 8496
ฮึก แง้ TT พอได้แล้วพี่เสือ เลิกหวานกับพี่หนุงหนิงเลยนะ เค้าจะอกแตกตายก่อน
Name : ladymewmew< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ladymewmew [ IP : 124.120.253.139 ]
Email / Msn: miwymiwmiws(แอท)gmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 28 มกราคม 2557 / 10:05

#234 : ความคิดเห็นที่ 8299
พี่เสือจนมากกกก จนจริงๆ จนจนน่าสงสาร

แต่ก็น่ารักมากๆด้วย โอ๊ยยย ชอบผู้ชายคนนี้ค่ะ ชอบอะ ชอบมาก >,<
PS.  อย่าลืมแวะมาเม้นให้เราบ้างน้าจ๊ะ คิกคิก^^
Name : Princess_of_Devil ( NJ )< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Princess_of_Devil ( NJ ) [ IP : 124.122.196.28 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 26 มกราคม 2557 / 01:09

#233 : ความคิดเห็นที่ 8263
นางเองโคตรฮาเบย ซื้อบื้อหรือตลกร้าย 55555555555555
พระเอกก็เรียลได้ใจจริงๆตอนนี้หนูกำลังจะเป็นเฟรชชี่ด้วยโคตรฟินอ่ะ
Name : ไฮดร้า009< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ไฮดร้า009 [ IP : 49.230.130.91 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 25 มกราคม 2557 / 17:41

#232 : ความคิดเห็นที่ 8006
โอ้ยยย อีพี่เสือน่ารักมุ้งมิ้งเฟ่อเลยพี่เม ><
PS.  I believe ... that " I CAN "
Name : Hsinny< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Hsinny [ IP : 31.220.200.14 ]
Email / Msn: onlySepia(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 มกราคม 2557 / 23:17

#231 : ความคิดเห็นที่ 7780
พี่หนุงหนิงรวยหรอเนี่ย ไม่คิดว่าพี่เสือจะจนขนาดนี้ 5555
Name : Sia [ IP : 101.109.14.189 ]
Email / Msn: -
วันที่: 23 มกราคม 2557 / 18:12

#230 : ความคิดเห็นที่ 7663
พี่เสือน่ารักเวอร์
Name : munggg< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ munggg [ IP : 27.55.161.67 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 22 มกราคม 2557 / 13:14

#229 : ความคิดเห็นที่ 7489
เรื่องนี้โครตน่ารัก
PS.  =) ถึงแม้ไม่ได้คบกัน แต่ช่วงเวลาดีๆ ที่เทอมีให้ฉัน มันทำให้รักเทอมากเหลือเกินน รักนักแต่ง
Name : Rosariovampire< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Rosariovampire [ IP : 27.55.33.86 ]
Email / Msn: valentears(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 มกราคม 2557 / 04:04

#228 : ความคิดเห็นที่ 7455
จูเนียร์ไม่ไปรักษาหน้าเหรอ
Name : GooDYeaR =)< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ GooDYeaR =) [ IP : 183.88.146.53 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 มกราคม 2557 / 00:25

#227 : ความคิดเห็นที่ 7424
สนุกมากๆค่ะ เลิกอ่านกุ๊กกิ๊กมานานยังติดหนึบเลยอ่ะ
Name : aquira< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ aquira [ IP : 49.230.75.81 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 19 มกราคม 2557 / 22:32

#226 : ความคิดเห็นที่ 7056
นางเอก แบบบ ดูโลกสวยมากก  (แต่ข้างในนน เอ่ม)
PS.  ทุกอย่างเกิดขึ้นมามันก็มีดับสูญ อย่ายึดติดกับ อดีต ปัจจุบัน และอนาคตให้มากเกินเหตุ ทุกสิ่งทุกอย่างมี2ด้าน(ฝากนิยายให้อ่านได้ ว่างๆ/เบื่อ)
Name : by tam< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ by tam [ IP : 182.53.29.202 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 19 มกราคม 2557 / 14:47

#225 : ความคิดเห็นที่ 7049
โอ้เยสสสส แค่รองเท้าแตะเอ๊งนะ T3T เลิกกันไปเล๊ยยยย!! 55555
จูเนียร์ๆๆๆสู้ๆ // พี่เสือน่ารักมากอ่ะ ละลายๆๆ -.,-'b
PS.  지금 나에게 와 말해 줘 우리에게 내일은 없어 ... 우우우우 Tell me
Name : ღ~Mr.เน่ฮุน~ღ< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ღ~Mr.เน่ฮุน~ღ [ IP : 171.7.167.96 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 19 มกราคม 2557 / 13:58

#224 : ความคิดเห็นที่ 7011
พะ...พี่เสือน่าสงสาร สงครามรองเท้าแตะ

แอบเครียดแทนนางเอก ลิ้นจี่นี่รู้อยู่แล้วหรือไรว่าเป็นของจริง

นางเลยอยากซื้อต่อช้ะ?? ๐[]๐
PS.   Ah! Saranghae Yo
Name : '▽' อ.ซ.ฟ'น้อย '▽< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ '▽' อ.ซ.ฟ'น้อย '▽ [ IP : 171.7.194.147 ]
Email / Msn: ped-4561(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 19 มกราคม 2557 / 02:44

#223 : ความคิดเห็นที่ 6977
หนังอดดู :)
PS.  ผมเป็นแค่...คนธรรมดา?
Name : ไร้ตัวตน< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ไร้ตัวตน [ IP : 124.121.154.156 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 18 มกราคม 2557 / 22:04

#222 : ความคิดเห็นที่ 6957
เขิลโว้ยยยย
Name : JENNYHA< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ JENNYHA [ IP : 61.90.68.65 ]
Email / Msn: jidapa_jenny(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 18 มกราคม 2557 / 20:51

#221 : ความคิดเห็นที่ 6929
ถ้าพี่หนิงอายที่จะคบกับพี่็ปล่อยพี่เขามาให้น้องจูเลยค่ะ ฮิ้ววววววววววววว โอ้ยเครียดแทนจูเลยค่ะตอนให้ไปหาเว็บของก้อป 55555555555555555555555555 กลับกลายเป็นว่าลิ้นจี่ใช้ของก้อปเองซะงั้น =_=;; เมื่อไรจะให้จูหน้าหายละเปิดตัวว่ารวยซักทีง่ะ นี่อยากให้นางแบบเด่นๆเริ่ดๆเชิด ตอกหน้าพวกที่ล้อนางไปเลยอ่ะค่ะ ละต้องให้นางแบบเป็นดาวไปเลยนะคะให้พวกที่เคยว่ามาตามง้อ ให้พวกชะนีล่าฝันมาตามขอโทษด้วยละตอกหน้าไปเลยค่ะ โฮรววววววววววววววววววววววววววว

PS.  "Super Junior ขึ้นต้นที่อีทึก และสิ้นสุดที่ คยูฮยอน"
Name : • เมลโล่ •< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ • เมลโล่ • [ IP : 111.84.23.242 ]
Email / Msn: SuJu-ne(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 18 มกราคม 2557 / 16:15

#220 : ความคิดเห็นที่ 6898
ยิ่งอ่านยิ่งชอบ สงสารพี่เสื แต่พี่หนิงละ?
Name : litterrabbitza< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ litterrabbitza [ IP : 124.122.247.70 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 18 มกราคม 2557 / 09:52

#219 : ความคิดเห็นที่ 6839
นางเอกเรานี่โลกสวยจริงๆ
Name : เเมวดำ< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ เเมวดำ [ IP : 125.24.131.40 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 17 มกราคม 2557 / 20:38

#218 : ความคิดเห็นที่ 6679
หลุยส์ทำเรื่องฮาเวลาที่จูเนียร์เถียงในใจ555
Name : PHANTOM< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ PHANTOM [ IP : 58.9.252.193 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 16 มกราคม 2557 / 22:22

#217 : ความคิดเห็นที่ 6587
ขอบคุนค้าบ
PS.  ถ้าอยากให้คนอื่นให้เกียรติเรา เราก็ควรให้เกียจเขา( ใช่ป่ะว่ะ =A=)
Name : ท่านเฮมได้ตรัส ไว้ว่า< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ท่านเฮมได้ตรัส ไว้ว่า [ IP : 27.55.138.154 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 16 มกราคม 2557 / 20:42

#216 : ความคิดเห็นที่ 6416
กรี๊ดดดดดด บอกเลย จูอย่างบื้อ ซื่อ เอ๋อ น่ารักไปอีกแบบอ่ะ 55555
Name : OnlyFKwandee< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ OnlyFKwandee [ IP : 223.204.148.76 ]
Email / Msn: fon_nuengthida(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 15 มกราคม 2557 / 22:10

#215 : ความคิดเห็นที่ 5982
มันทั้งสุขแล้วก็เศร้าอ่ะ เข้าใจความรู้สึกของแต่ละฝ่ายเลยอ่ะ
Name : ต้นไม้แ่ห่งตะวัน< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ต้นไม้แ่ห่งตะวัน [ IP : 110.168.20.117 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 มกราคม 2557 / 17:36

#214 : ความคิดเห็นที่ 5935
ตลกหลุย กินหญ้า ด้วย 5555 สู้ๆค่ะ
PS.  everything can change
Name : -ธนา-< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ -ธนา- [ IP : 118.173.67.116 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 13 มกราคม 2557 / 21:21

หน้าที่ 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

"หนังสือสดใหม่ ประจำเดือน ตุลาคม 2557"

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android