สวัสดีผู้เยี่ยมชม [ เข้าระบบ | สมัครสมาชิก ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

[SJ]The twin's trap..เล่ห์รัก แฝดเจ้ามา(ร)ยา[KiHae, HanHyuk]

ตอนที่ 54 : ตอนที่ 43 ลูกของเรา


     อัพเดท 19 มี.ค. 55
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/แฟนฟิค
Tags: ยังไม่มี
ผู้แต่ง : MAME ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ MAME
My.iD: http://my.dek-d.com/may-kwang
< Review/Vote > Rating : 99% [ 131 mem(s) ]
This month views : 591 Overall : 1,256,454
40,663 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 2800 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
[SJ]The twin's trap..เล่ห์รัก แฝดเจ้ามา(ร)ยา[KiHae, HanHyuk] ตอนที่ 54 : ตอนที่ 43 ลูกของเรา , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 17912 , โพส : 372 , Rating : 355 / 71 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


คำเตือนรอบสอง : เตือนอีกครั้งนะคะ เมย์บอกแล้วว่าคู่แฝดเรื่องนี้ไม่ต่างจากผู้หญิง ใครรับเรื่องท้องไม่ได้ เมย์ต้องขอโทษจริงๆ ค่ะ *โค้ง*

 

+++++++++++++++++++++++++++++

 

ตอนที่ 43 ลูกของเรา

 

 

 

 

            “ท้อง...จริงๆ”

 

            “...”

 

            ภายในห้องพักผู้อำนวยการโรงพยาบาลเต็มไปด้วยความเคร่งเครียด เมื่อเวลานี้ทั้งสองฝาแฝด ยองเจ แล้วยังซึงฮยอนกำลังรอฟังผลการตรวจจากชองยุนโฮ คุณหมอใหญ่ที่แม้แต่ตัวเองยังไม่อยากเชื่อสายตาเอ่ยออกมาเสียงหนัก ขณะที่ถือผลการตรวจเอาไว้ในมือ

 

            “แต่พ่อครับ มันไม่มีทางเป็นไปได้” คยูฮยอนที่ยืนอยู่ข้างๆ บิดาแย้งอย่างไม่เห็นด้วย ในเมื่อความจริงเป็นสิ่งที่คนในห้องนี้รู้ดี

 

            ดงแฮไม่ใช่ผู้หญิง

 

            “คุณลุงคะ มันมีอะไรผิดพลาดหรือเปล่าคะ” ฮยอกแจรีบเอ่ยปากถาม ขณะจับมือพี่สาวที่เย็นเฉียบเอาไว้แน่นอย่างเป็นห่วง นัยน์ตาเรียวรีมองดงแฮที่ก้มหน้าลงต่ำ ร่างเพรียวระหงสั่นระริกจนแฝดน้องทำอะไรไม่ถูก

 

            ยุนโฮถึงกับมีสีหน้าที่เคร่งเครียด ก้มมองผลการตรวจที่ยังไงก็ไม่มีทางผิดพลาด ทั้งผลเลือด ทั้งผลปัสสาวะ บอกว่าดงแฮตั้งครรภ์ได้สองเดือนครึ่งแล้ว คุณหมอใหญ่หันมามองหลานสาวที่นั่งตัวสั่นอย่างสงสาร ตั้งแต่เกิดมา ทั้งสองฝาแฝดก็ต้องใช้ชีวิตอย่างที่ไม่ใช่ตัวตนจริงๆ แล้วยังมามีเรื่องนี้อีก

 

            หรือว่าชะตากำหนดให้สองฝาแฝดเป็นอย่างนี้ตั้งแต่เกิด

 

            ภายในห้องพักแทบไม่มีเสียงใดๆ ในเมื่อเวลานี้ทุกคนได้แต่นิ่งอึ้งกับสิ่งที่ไม่อยากเชื่อ จนยองเจที่แตะไหล่ของลูกสาวคนโตต้องทรุดนั่งข้างกัน แล้วรั้งร่างของดงแฮเข้ามากอดไว้แน่น

 

            “ลูกไม่ดีใจหรือจ๊ะที่กำลังจะมีหลานให้แม่ ว่าไงลูกรัก” ยองเจถามด้วยเสียงที่อ่อนโยน จนคนฟังเงยหน้าขึ้นมามองมารดาช้าๆ นัยน์ตาหวานซึ้งสั่นไหวจนน่าสงสาร ดงแฮมองรอยยิ้มที่แสนอ่อนโยนของมารดานิ่ง จนน้ำตาหยดใสเริ่มเอ่อคลอที่ดวงตา

 

            แหมะ

 

            “ฮึก....แต่ด๊อง...ด๊องไม่ใช่...ฮึกๆ...ด๊องไม่ใช่ผู้หญิง ด๊องจะท้องได้ยังไง...ด๊อง...ด๊อง...” ดงแฮถึงกับพูดไม่ออก ร่างเล็กสะอื้นฮักอย่างรุนแรง ขณะที่กอดมารดาแน่น ปล่อยสายน้ำตาให้ไหลทะลักออกมาอย่างไม่สนใจอะไรแล้ว

 

            ยองเจยิ้มน้อยๆ แล้วยกมือขึ้นลูบที่ศีรษะเล็กของลูกสาวคนโตอย่างเบามือ บอกด้วยน้ำเสียงที่นุ่มละมุน

 

            “ลูกเป็นอะไรไม่สำคัญหรอกจ้ะ แต่ลูกคือลูกสาวแม่นะจ๊ะ ลูกสาวที่กำลังจะเป็นแม่คน กำลังจะมีทายาทตัวน้อยๆ ให้กับคิบอม ลูกจะบอกแม่ว่าลูกไม่ดีใจเลยหรือจ๊ะ” ยองเจโยกตัวลูกสาวเบาๆ จนดงแฮที่ร้องไห้อย่างหนัก เงยหน้าขึ้นสบตามารดาด้วยตาที่แดงก่ำ โดยมีคุณแม่คนสวยเช็ดให้อย่างเบามือ

 

            ดงแฮปล่อยน้ำตาให้ไหลออกมาอย่างนั้นอย่างไม่สนใจ ในเมื่อความรู้สึกมากมายกำลังสาดซัดเข้ามาในใจ

 

            ความกลัวเป็นอย่างแรกที่ปะทะเข้ามา...กลัวที่ตัวเองไม่เหมือนคนปกติทั่วไป

 

            แต่เหนือสิ่งอื่นใด นอกจากความกลัว ดงแฮปฏิเสธไม่ได้ว่าใจทั้งดวงอุ่นวาบ รู้สึกเต็มตื้นอย่างหาที่เปรียบไม่ได้ เมื่อรู้ว่าในท้องของตนมีอีกชีวิตหนึ่ง...หนึ่งชีวิตที่เกิดจากเขาและคนที่รักที่สุด...คิบอม

 

          คิบอมคะ เรากำลังจะมีลูก...ลูกของเรา

 

            ดงแฮก้มมองหน้าท้องที่แบนราบของตน มือเรียวเลื่อนไปแตะช้าๆ อย่างทะนุถนอม น้ำตาหยดใสทำให้ภาพเบื้องหน้าพร่าเลือน แต่ความรู้สึกในใจกลับชัดเจน

 

            ดีใจ ดีใจที่สุดที่ได้รู้ว่าเขากำลังจะมีลูก

 

            “คุณลุงคะ...นะ...แน่ใจใช่มั้ย ไม่ได้หลอกด๊องใช่มั้ย” ดงแฮหันไปถามคนที่เคารพเหมือนญาติผู้ใหญ่ จนยุนโฮต้องยิ้มน้อยๆ มองดวงตาหวานซึ้งที่กำลังสั่นไหวแตกต่างจากเมื่อครู่ลิบลับ เมื่อครู่ดงแฮอาจจะกำลังสับสน และหวาดหวั่น แต่เวลานี้ นัยน์ตาวาวหวานกลับพราวระยับด้วยความหวัง

 

            “แน่ใจสิว่าที่คุณแม่ ยินดีด้วยนะ หลานท้องได้สิบสัปดาห์แล้ว”

 

            รอยยิ้มแสนอบอุ่นของยุนโฮยามแจ้งข่าวดีให้ว่าที่คุณแม่ได้รับรู้ ทำให้ดงแฮกัดริมฝีปากล่างตัวเองเต็มแรง น้ำตาที่หยุดไหลไปเมื่อครู่ร่วงหล่นมาไม่ขาดสาย แล้วคนหน้าหวานก็จับท้องตัวเองแน่น เสียงสะอื้นหลุดรอดออกมาจากริมฝีปาก

 

            “ดีจัง...ดีที่สุดเลย...ฮึกๆ...ลูกแม่...ขอบคุณ...ขอบคุณ”

 

            ดงแฮร้องไห้ด้วยความยินดี ทำให้คนมองเริ่มยิ้มออก ฮยอกแจกอดเอวพี่สาวแน่น น้ำตารื้นไปด้วย ขณะที่ยองเจก็ยิ้มกว้าง รู้ว่าลูกสาวกำลังได้รับรู้ถึงสิ่งที่พิเศษสุด ในขณะที่คยูฮยอนจะยังไม่มั่นใจเท่าไหร่ แต่คุณหมอหนุ่มก็ยิ้มออกที่น้องสาวกำลังยิ้มทั้งน้ำตา

 

            ไม่ต่างจากซึงฮยอน เลขาหนุ่มเริ่มยิ้มออก ทั้งที่ก่อนหน้านี้แทบไม่อยากเชื่อกับสิ่งที่ได้ฟัง เขาเชื่อสิ่งที่เห็น และความเป็นจริง แต่นี่เป็นครั้งแรกที่ทำให้เขารู้สึกเหมือนถูกค้อนทุบกลางหัวจนมึนงงไปหมด แต่คำยืนยันของยุนโฮน่าจะเพียงพอกับสิ่งพิเศษที่เกิดขึ้น

 

            บางครั้งสิ่งมหัศจรรย์ก็เกิดขึ้นไม่ให้เราได้รู้ตัว

 

            แต่ภาพความยินดีที่เกิดขึ้นกับมีอีกบุคคลหนึ่งที่รับรู้ไปด้วย ซองมินที่กำลังเปิดประตูเข้ามาถึงกับชะงักงันกับสิ่งที่หลุดออกจากปากของดงแฮ

 

            “คุณดงแฮไม่ใช่...ผู้หญิง”

 

..........................................................

 

            “อย่าเพิ่งบอกคิบอมเรื่องนี้นะคะ”

 

            ดงแฮขอร้องกับซึงฮยอน นัยน์ตาหวานซึ้งที่แดงก่ำมองตรงมาจนชายหนุ่มเริ่มลำบากใจ กอริล่าหน้านิ่งของจียงได้แต่ขยับตัวอย่างอึดอัด เพราะเรื่องของนายหญิงเป็นเรื่องที่เขาต้องรายงานให้เจ้านายได้รับรู้ไปด้วย แล้วยิ่งเรื่องสำคัญอย่างนี้

 

            “นะคะซึงฮยอน...ฉันขอแน่ใจกว่านี้อีกนิด...” ดงแฮว่าเสียงอ่อน แล้วก้มลงมองหน้าท้องแบนราบของตน รอยยิ้มบางเบาแตะแต้มริมฝีปาก แล้วเอ่ยต่อ

 

            “...ฉันอยากบอกคิบอมด้วยตัวเองค่ะ อยากบอกเมื่อแน่ใจแล้ว” คนหน้าหวานเงยหน้ามามองซึงฮยอนอีกครั้ง จนชายหนุ่มต้องนิ่งไปนิด หากแต่รอยยิ้มที่แสดงออกของนายหญิงว่ากำลังมีความสุข นัยน์ตาหวานซึ้งที่แดงช้ำแต่กลับเป็นประกายระยับ ทำให้ร่างสูงตัดสินใจ

 

            “ครับ ผมจะไม่บอกบอส” ซึงฮยอนบอกด้วยรอยยิ้มน้อยๆ เป็นครั้งแรกที่เขาขัดคำสั่งบอสที่เคารพ แต่กลับรู้สึกยินดีกับสิ่งที่ตัดสินใจ

 

            เรื่องนี้นายหญิงควรบอกบอสด้วยตัวเอง

 

            ดงแฮยิ้มหวานอย่างยินดี มือเรียวที่ยังสั่นไหวแตะที่แผ่นท้องของตัวเอง ใจดวงน้อยเต้นกระหน่ำรุนแรง เพียงแค่คิดว่าเขากำลังจะมีลูกกับคิบอม ใจมันก็เต้นแรงจนน่ากลัว มันเต็มตื้นจนอธิบายออกมาไม่ถูก

 

          เรากำลังจะมีลูกกันค่ะคิบอม ลูกของเรา

 

            “เอาล่ะ คราวนี้คุณแม่ก็ต้องดูแลตัวเองด้วย...” ยุนโฮแทรกขึ้นมาเสียงดุ รู้จักหลานสาวคนโตดีว่าเป็นคนคิดมากขนาดไหน แถมอารมณ์คนเป็นแม่ยิ่งหวั่นไหวง่ายอีกต่างหาก

 

            “...พยายามอย่าคิดมาก เดี๋ยวจะมีผลกับลูกในท้อง เดี๋ยวลุงจะบอกวิธีดูแลตัวเองให้ แล้วยังมียาบำรุงที่ต้องกินต่อเนื่องอีก” ยุนโฮอธิบายด้วยสีหน้าที่เป็นการเป็นงานขึ้น

 

            แต่ในขณะที่ทุกคนกำลังสนใจดงแฮ แฝดคนน้องกลับแยกตัวออกมานั่งห่างออกไปอีกหน่อย ใบหน้าสวยฉายแววครุ่นคิด

 

          ถ้าพี่ด๊องแด๊งท้องได้ แล้วเราล่ะ...

 

            ใบหน้าสวยจัดถึงกับแดงซ่าน เมื่อนึกถึงเรื่องระหว่างเขากับฮันคยอง

 

          ไม่หรอกน่า พี่ด๊องท้องใช่ว่าเราจะท้องได้ด้วยนี่นา

 

            ฮยอกแจคิดพลางหน้าซีดลงไปหน่อย คนตัวเล็กยอมรับกับตัวเองเลยว่า แม้จะไม่เคยคาดหวังครอบครัวที่สมบูรณ์ แต่การได้ยินว่าพี่สาวกำลังมีทายาทตัวน้อยๆ ในครรภ์ อยู่ๆ ความหวังก็ฉายชัดเข้ามาจนอดคิดไม่ได้

 

            “พี่คยู...”

 

            “หืม ว่าไงยัยหนูเล็ก” คยูฮยอนหันมามองน้องสาวคนเล็กอย่างเอ็นดู เมื่อมือเรียวเอื้อมมาจับเสื้อกาวน์เขาแล้วกระตุกเบาๆ ใบหน้าสวยจัดฉายแววสงสัยใคร่รู้เสียจนใครต่อใครก็อดไม่ได้ที่จะเอ็นดู

 

            “เอ่อ ฮยอกจี้อยากรู้ว่า...” ฮยอกแจก้มหน้าลงน้อยๆ แก้มใสยิ่งแดงจัดจ้ากับคำถามที่ติดอยู่ในใจจนเสียงหวานใสแผ่วลงทีละน้อย

 

            “ฮยอกจะ...เหมือนพี่ด๊องหรือเปล่าคะ” แฝดคนน้องพึมพำในลำคอ มือเรียวก็ยกขึ้นเขี่ยกางเกงยีนส์รัดรูปของตนอย่างเขินอาย

 

            คยูฮยอนถึงกับยิ้มกว้าง มือใหญ่วางแปะที่ศีรษะได้รูปของน้องสาวอย่างไม่คิดมากอะไร แต่ทำให้ซึงฮยอนหันมามองแวบหนึ่ง แต่เป็นแวบที่ทำให้คยูฮยอนชะงักไปนิด

 

          อะไรหว่า ทำไมตามันดุทั้งนาย ทั้งลูกน้องเลย

 

            ขณะนั้นซึงฮยอนกำลังเก็บข้อมูลถึงความสัมพันธ์ระหว่างคยูฮยอนกับแฝดคนพี่ สำหรับเลขาหน้านิ่ง เขารู้สึกได้ว่าทั้งสามเป็นเพียงพี่น้องกัน แต่นายของเขากลับระแวงคุณหมอหนุ่มจนเขานึกขำ

 

          บอสหึงนายหญิงเสียจนใครๆ ก็เห็น

 

            “เรื่องท้องน่ะนะ” คยูฮยอนกลับมาสนใจคนเป็นน้องต่อ นัยน์ตาคมมองเสี้ยวหน้าสวยที่ก้มลงต่ำ ผิดกับบุคลิกสาวเปรี้ยวที่อีทึกยัดเยียดให้เสียลิบลับ จนคุณหมอหนุ่มต้องหัวเราะอย่างเอ็นดู

 

            “ก็ไม่แน่นะ ถ้าคุณฮันคยองของเราทำการบ้านบ่อยๆ ก็มีความเป็นไปได้ว่าจะ...”

 

            “พี่หมอคยู!!” ฮยอกแจถึงกับเรียกเสียงหลง แก้มยิ่งแดงจัดจนแทบระเบิดออกมา เมื่อพี่ชายเอ่ยออกมาหน้าตาเฉย แถมทำราวกับรู้เรื่องเสียด้วยว่าเขาและฮันคยองมีอะไรกันแล้ว จนต้องแอบมองมารดาที่กำลังคุยกับยุนโฮอยู่

 

            ก็กลัวคุณแม่โกรธนี่นา

 

            “ฮ่าๆๆ โอเค พี่ไม่แกล้งแล้วก็ได้...” คยูฮยอนบอกด้วยรอยยิ้ม แต่ในจังหวะจะหมุนตัวไปอีกทาง ชายหนุ่มก็ก้มมากระซิบริมหูฮยอกแจเบาๆ

 

            “เล่นเฝ้าไข้กันขนาดนั้น ร่อนการ์ดเมื่อไหร่ ก็อย่าลืมแจ้งพี่นะ”

 

            ว่าจบ คุณหมอหนุ่มก็ก้าวออกไปอีกทางทันที ปล่อยให้แฝดคนน้องได้แต่นั่งหน้าแดง ก้มหน้างุด เม้มริมฝีปากแน่นอยู่คนเดียว ก็ตอนนี้น่ะ ฮยอกแจเขินจนแทบจะระเบิดแล้วด้วยซ้ำ

 

            “พี่คยูอ่า...” เสียงใสพึมพำกับตัวเองเบาๆ อย่างขัดเขิน แต่ก็อดจะอมยิ้มไม่ได้

 

          ฮยอกก็อยากแต่งงานกับคุณฮันคยองนะคะ

 

................................................................

 

           ต่อค่ะ

 

            ในเวลายามเย็นที่ท้องฟ้ากำลังเป็นสีแดงอมส้ม รถคันหรูแล่นมาจอดหน้าคฤหาสน์หลังใหญ่ แล้วเพียงไม่กี่วินาที คิบอมก็ก้าวลงจากรถเร็วปานพายุ ชายหนุ่มก้าวเร็วๆ ขึ้นบันไดหน้าคฤหาสน์ แต่ยังไม่ทันที่จะก้าวเข้าไป ร่างสูงของซึงฮยอนก็ยืนรออยู่ก่อนแล้ว

 

            “บอสครับ...”

 

            “ดงแฮเป็นอะไร ทำไมนายไม่ติดต่อฉันว่าดงแฮไปโรงพยาบาลทำไม” คิบอมแทรกขึ้นมาเสียงดุจัด ชายหนุ่มได้รับรายงานอยู่แล้วว่าดงแฮไปโรงพยาบาลพร้อมยองเจและน้องสาว แต่ซึงฮยอนกลับไม่รายงานเขาเพิ่มเติม จนต้องกระวนกระวายไม่เป็นอันทำงาน

 

            ซึงฮยอนโค้งให้ผู้เป็นนาย เพื่อปิดบังแววตาที่รู้สึกผิดกับการฝ่าฝืนคำสั่งนาย แต่เพราะสัญญากับนายหญิงไว้แล้ว เลขาหนุ่มที่ไม่เคยต้องปดก็แต่งเรื่องขึ้นเสียใหม่

 

            “นายหญิงไปเป็นเพื่อนคุณฮยอกแจตรวจสุขภาพครับ” เมื่อได้รับคำตอบแล้ว คิบอมก็ถอนหายใจหนักๆ

 

            ไม่รู้ทำไม พอได้ยินว่าดงแฮไปโรงพยาบาล ใจเขาก็เป็นห่วงจนทำอะไรแทบไม่ได้

 

            “ตอนนี้ดงแฮอยู่ไหน”

 

            “ห้องนอนครับบอส นายหญิงบอกว่าเพลียๆ อยากพักผ่อน” คนฟังพยักหน้าอย่างเข้าใจ แล้วร่างสูงก็หมุนตัวก้าวขึ้นชั้นบนอย่างรวดเร็วจนคนมองแอบยิ้ม

 

            จียงที่ก้าวตามลงมาจากรถขมวดคิ้วมุ่น รู้สึกหงุดหงิดไม่น้อย เพราะแทนที่วันนี้เขาจะได้ตามไปดูแลนายหญิง บอสกับสั่งให้เขาทำหน้าที่แทนซึงฮยอนเสียอย่างนั้น แถมเจ้าเอกสารบ้าบอพวกนั้น เขาก็ไม่รู้เรื่องเลยสักนิด ให้ไปออกกำลังเชือดคอใครยังง่ายซะกว่า

 

            “นายจะยืนยิ้มอีกนานมั้ยเทมโป เอางานของนายคืนไปเลย” จียงที่ก้าวเข้ามาเร็วๆ พร้อมกับแฟ้มหนาหนัก จัดการยัดทั้งหมดใส่มือของคนรัก แล้วอดไม่ได้จะยู่ปากใส่

 

            ซึงฮยอนหันมามองคนตัวเล็ก ภาพของนายหญิงที่ร้องไห้อย่างยินดีทำให้เขาอดคิดถึงตัวเองและจียงไม่ได้...ไม่ เขาไม่ได้รู้สึกอิจฉาว่าตัวเองมีลูกไม่ได้ เพียงแต่ว่ากำลังคิดว่าอนาคตเขาและจียงคงมีนายน้อยให้ตามดูแลอีกสักคนสองคน

 

            “นายยิ้มบ้าอะไรของนาย ห้ะ” คราวนี้จียงถึงกับเท้าเอวมองอย่างไม่พอใจ จนซึงฮยอนยิ้มขำ ชายหนุ่มโน้มตัวไปกดจูบที่แก้มนวลแรงๆ ไม่ให้คนตัวเล็กตั้งตัวทัน จนคนโดนเบิกตากว้าง ผงะถอยไปอีกหน่อย

 

            ก็หมอนี่นานๆ ทีจะแสดงความรักกลางบ้านขนาดนี้นี่นา

 

            “ฉันกำลังคิดว่า อีกหน่อยเราคงต้องเหนื่อยกว่านี้...ครอบครัวที่สมบูรณ์” ประโยคหลัง ซึงฮยอนบอกตัวเองเบาๆ จนจียงยู่หน้าใส่อย่างไม่เข้าใจ แต่คนพูดรู้ดีว่าเอ่ยอะไรออกมา

 

            สำหรับพวกเขาสองคน ตระกูลคิมคือครอบครัวที่มีอยู่ และครอบครัวนี้กำลังจะมีสมาชิกใหม่เพิ่มเข้ามา สมาชิกที่เขาและจียงก็จะสาบานว่าจะเคารพไม่ต่างจากบอส

 

            “วันนี้นายพูดอะไรแปลกๆ แถมยิ้มยังกับไม่ใช่นาย” จียงบอกอย่างสงสัย แต่ทำให้คนแปลกยกมือขึ้นโอบไหล่เล็ก แล้วก้าวไปอีกทาง

 

            “นายจะไปไหน” จียงหรี่ตาลงอย่างระแวง มั่นใจว่านี่มันทางไปห้องนอนพวกเขานี่หว่า คราวนี้คนฟังก้มลงมามองแล้วเอ่ยหน้าตาย

 

            “ทำโทษที่นายยัดแฟ้มใส่มือฉัน” สิ้นคำเท่านั้นแหละ จียงถึงกับอ้าปากค้าง รั้งตัวเองไว้สุดแรง

 

          อ๊ากกกกกก แค่ยัดแฟ้มใส่มือ มันทำร้ายร่างกายจนต้องโดนลงโทษเลยหรือไงวะ

 

...........................................................

 

            “ดงแฮ”

 

            ทันทีที่คิบอมก้าวเข้ามาในห้องนอนแสนกว้างขวางที่เงียบสนิทเหมือนไม่มีใครอยู่ ชายหนุ่มก็เอ่ยเรียกเสียงเบา แล้วก้าวเข้าไปในห้องนอน หากแต่เตียงที่ว่างเปล่า ทำให้ชายหนุ่มรีบก้าวกลับออกมาแล้วขมวดคิ้วมุ่น

 

            ดงแฮไปไหน หรือลงไปแล้ว

 

            คิบอมก้าวออกจากห้องนอน คราวนี้นัยน์ตาคมกวาดมองไปทางห้องนั่งเล่นที่เชื่อมติดกัน แล้วภาพที่เห็นก็ทำให้รอยยิ้มบนริมฝีปากหยักลึกโค้งขึ้น เวลานี้บนโซฟาหนานุ่มตัวใหญ่มีร่างบอบบางที่แทบจะจมไปกับกองหมอนหลายสี แล้วยังมีผ้าห่มผืนเล็กที่คลี่คลุมตั้งแต่ช่วงอกลงไป จนเหลือเพียงแค่เสี้ยวหน้าสวยหวานที่โผล่พ้นกองหมอน

 

            ชายหนุ่มสาวเท้าเข้าไปใกล้ แล้วก้มมองคนที่หลับไปแล้วอย่างเอ็นดู ใจที่กังวลมาตลอดทั้งบ่าย เมื่อรู้ว่าคนตัวเล็กไปโรงพยาบาลเบาสบายลงไปอีกโข มือใหญ่แตะที่แก้มนุ่มอย่างเบามือ ร่างสูงนั่งคุกเข่าอยู่ข้างโซฟา อดไม่ได้ที่จะก้มลงจุมพิตที่หน้าผากมน

 

            “หลับสนิทเชียวนะคนดี” คิบอมพึมพำเสียงเบา นัยน์ตาคมมองใบหน้าเรียวสวยด้วยรอยยิ้มน้อยๆ รู้สึกว่าคนตัวเล็กของเขางดงามยิ่งกว่าใครคนไหน นัยน์ตาคมกวาดมองตั้งแต่คิ้วโก่งสวย จมูกโด่ง ริมฝีปากสีระเรื่อที่น่าจุมพิต แก้มเนียนที่เขารู้ว่านุ่มเนียนมือแค่ไหน...

 

            กึก

 

            คิบอมชะงักไปนิด เมื่อสังเกตเห็นใต้ตาที่ดูบวมแดงจนต้องเกลี่ยปลายนิ้วที่ใต้เปลือกตาสีอ่อนเบาๆ

 

            “อือ...”

 

            สัมผัสที่แผ่วเบาราวปีกผีเสื้อ หากแต่ทำให้เจ้าหญิงนิทราขยับตัว เปลือกตาขยับยุกยิก ก่อนจะปรือขึ้นช้าๆ

 

            “ร้องไห้มาหรือดงแฮ”

 

            “คิบอม...” คนหน้าหวานปรับสายตารับภาพตรงหน้า จนเห็นใบหน้าคมคายที่ดูจะเคร่งเครียดขณะที่เอ่ยปากถาม จนคนที่ยินดีกับสิ่งที่เกิดขึ้นรีบยิ้มหวาน ใจดวงน้อยอยากจะเอ่ยปากบอกสิ่งพิเศษที่เกิดขึ้นให้อีกฝ่ายได้รับรู้ หากแต่ความไม่แน่ใจ เกรงกลัวว่าจะเป็นเพียงภาพฝัน ทำให้ดงแฮได้แต่เก็บเงียบไว้

 

          รอให้แน่ใจกว่านี้ก่อนนะคะคิบอม รอให้เห็นการเปลี่ยนแปลงก่อน ด๊องจะบอกคุณ

 

            หมับ

 

            “หืม”

 

            คิบอมถึงกับแปลกใจ เมื่อร่างน้อยที่จมอยู่ในกองหมอนยกตัวขึ้นมาเพื่อคล้องลำคอเขาเอาไว้ จนชายหนุ่มต้องย้ายจากคุกเข่าข้างโซฟา มานั่งอยู่บนโซฟาตัวเดียวกัน โดยมีร่างนุ่มนิ่มตามมากอดเอวเอาไว้แน่น แก้มนุ่มเบียดชิดกับแผ่นอกกว้างอย่างเอาใจ

 

            “ด๊องคิดถึงคุณจังเลย” ดงแฮบอกเบาๆ ซึ่งทำให้คนฟังนิ่งไปนิดก่อนจะหัวเราะขำ มือใหญ่เอื้อมไปกอดเอวเล็กหลวมๆ ดึงรั้งร่างเล็กให้แนบชิดมากขึ้น อากาศในห้องที่รู้สึกว่าเย็นกว่าปกติ ทำให้คิบอมดึงผ้าห่มผืนเล็กมาห่มให้ภรรยาตัวน้อยด้วย

 

            “คิดถึงผมแล้วทำไมร้องไห้” คิบอมเอ่ยปากถาม ขณะที่กระชับผ้าห่มให้คนตัวเล็กที่ดูจะออดอ้อนผิดปกติ เมื่อใบหน้าหวานคลอเคลียกับแผ่นอกกว้างของเขา

 

            “เปล่าสักหน่อยค่ะ” ดงแฮบอกเบาๆ แต่มือเรียวก็ยังกอดเอวสอบแน่น ใบหน้าหวานปรากฏรอยยิ้มน้อยๆ รู้สึกสุขเหลือเกินกับสิ่งที่เกิดขึ้น แม้จะหวาดกลัว แม้จะไม่แน่ใจ แต่เมื่ออยู่ในอ้อมกอดที่แสนอบอุ่นของคนๆ นี้ คิมดงแฮก็รู้สึกมั่นคงที่สุด

 

            คิบอมกอดร่างเล็กอย่างถนอม อดรู้สึกไม่ได้ว่าช่วงนี้ดงแฮดูจะอ่อนเพลียง่ายกว่าปกติ

 

            “ไปโรงพยาบาลได้ไปตรวจร่างกายมั้ย ไม่ใช่ว่าคุณจะเป็นหวัดตามฮยอกแจหรอกนะ”

 

            “...”

 

ต่อค่ะ

 

            คิบอมก้มลงถามคนในอ้อมกอดที่นิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนที่ดงแฮจะเงยหน้าขึ้นมายิ้มหวานให้

 

            “ค่ะ ตรวจนิดหน่อย พี่คยูบอกว่าด๊องแค่พักผ่อนไม่พอ ที่เหลือปกติดีทุกอย่างค่ะ” ดงแฮบอกยิ้มๆ เลือกจะโกหกออกมา แล้วใบหน้าสวยหวานก็กลับไปเอนซบกับแผ่นอกกว้างอีกครั้ง

 

            คิบอมไม่รู้คิดไปเองหรือเปล่า แต่เขารู้สึกว่าคนตัวน้อยกำลังแปลงร่างเป็นลูกแมวช่างอ้อนที่ทำให้เจ้าของหลงจนโงหัวไม่ขึ้น นัยน์ตาคมฉายประกายอ่อนโยน เมื่อก้มลงมองร่างที่ถูกเขาห่มด้วยผ้าห่มเสียจนโผล่ขึ้นมาแต่ใบหน้าเรียวสวยด้านหนึ่ง แลดูบอบบางยิ่งขึ้นอีก

 

            สำหรับชายหนุ่ม นับวันความรู้สึกที่มีต่อดงแฮมันก็มากขึ้นเรื่อยๆ แต่เขากลับไม่แปลกใจ ความรู้สึกยามแรกที่แต่งงานกับคนหน้าหวาน เขารู้สึกอยู่แล้วว่า ดงแฮจะเป็นคนที่สามารถทำให้เขารักได้ ซึ่งตอนนี้เขากำลังสัมผัสความรู้สึกแสนพิเศษที่มีร่างบอบบางในอ้อมกอด

 

            จุ๊บ

 

            ริมฝีปากอุ่นร้อนแนบเข้าที่แก้มนวลอย่างแผ่วเบา จนคนหน้าหวานต้องช้อนตาขึ้นมอง นัยน์ตาหวานซึ้งพราวระยับกับกิริยาที่แสนอบอุ่นของสามีหนุ่ม หัวใจเต้นรัวแรง จนมือเรียวอดไม่ได้จะเลื่อนมาแตะที่แผ่นท้องตัวเอง

 

          พ่อของลูกกำลังกอดเราอยู่นะจ๊ะ

 

            ดงแฮบอกกับตัวเอง แล้วคนหน้าหวานก็ทำในสิ่งที่คิบอมอึ้งไปนิด เมื่อร่างบอบบางย้ายตัวเองขึ้นมานั่งบนตักกว้าง แล้วยื่นหน้าไปกดจูบที่แก้มสากเบาๆ

 

            “ทำไมวันนี้น่ารักขนาดนี้ หืม” คิบอมถามอย่างอารมณ์ดี เมื่อคนหน้าหวานเอนหัวมาซบที่ไหล่กว้าง มือใหญ่ยกขึ้นเล่นเส้นไหมนุ่มอย่างเบามือ

 

            “วันอื่นด๊อง...ไม่น่ารักหรือคะ” ดงแฮเงยหน้าขึ้นมาถามเสียงเบา ขบเม้มริมฝีปากน้อยๆ แลเหมือนเด็กหญิงตัวน้อยที่ไม่มั่นใจ จนร่างสูงยิ้มขำ

 

            ฟอด

 

            “น่ารักสิ คุณน่ารักที่สุดในทุกๆ วันนะคนดี” คิบอมบอกด้วยเสียงที่นุ่มทุ้มน่าฟัง มือใหญ่เชยคางเรียวขึ้นให้นัยน์ตาหวานซึ้งเงยขึ้นมาสบกัน แล้วเอนศีรษะแนบกับหน้าผากมนของอีกฝ่าย นัยน์ตาคมที่มักจะแกล้งทำให้เรียบเฉยกับบุคคลภายนอกอ่อนแสงลงจนน่ามอง

 

            “คุณน่า ‘รัก’ ที่สุดสำหรับผมนะดงแฮ”

 

            ชายหนุ่มบอกด้วยรอยยิ้มน้อยๆ ไม่เหมือนพ่อก้อนน้ำแข็งเดินได้ที่เจอกันในวันแรกแม้แต่นิดเดียว จนดงแฮต้องเสตาหลุบต่ำ แก้มใสขึ้นสีระเรื่อน่ามอง แล้วเป็นฝ่ายซุกใบหน้ากับแผ่นอกกว้าง ซ่อนรอยยิ้มที่ปิดไว้ไม่อยู่ แต่ไม่ได้สังเกตเลยว่าคิบอมกำลังสื่อถึงอะไรบางอย่าง

 

            เวลานี้ชายหนุ่มที่แสนอบอุ่นกำลังเอ่ยคำรักกับภรรยาคนสวยอย่างที่ดงแฮไม่รู้ตัว

 

            “คิบอมคะ...” เสียงหวานเอ่ยเรียกแผ่วๆ พร้อมทั้งคนหน้าหวานเงยหน้าขึ้นสบตา มือเรียวเลื่อนไปคล้องลำคอแกร่งเอาไว้ ซึ่งเจ้าของชื่อก็ขานรับในลำคอ พอใจที่มีลูกแมวน้อยช่างอ้อนอยู่ใกล้ไม่ห่างไปไหน

 

            “...ด๊องอยากมีลูก”

 

            “...”

 

            สิ้นคำของดงแฮ ความเงียบก็เข้ามาปกคลุมทั่วทั้งห้องนอนแสนกว้างขวาง รอยยิ้มบนใบหน้าคมคายคายลดน้อยลงจนดงแฮใจเสีย คนสวยหน้าหวานก้มหน้าลงอีกครั้ง ไม่กล้าฟังคำตอบที่หลุดจากปากของอีกฝ่าย

 

            จะบอกยังไงดี ด๊องควรบอกคุณตอนนี้หรือเปล่า

 

            “ช่วงนี้คิดมากเรื่องนี้หรือ” เสียงทุ้มที่เอ่ยออกมา หลังจากนิ่งเงียบไปนาน ทำให้ดงแฮได้แต่กดหน้าอยู่ตรงแผ่นอกกว้าง ไม่กล้าเงยหน้าขึ้นสบตากับอีกฝ่าย มือเรียวแตะท้องตัวเองราวกับกำลังสื่อสารกับอีกชีวิตที่อยู่ในครรภ์

 

            หมับ

 

            คิบอมที่เอนร่างพิงโซฟาอย่างผ่อนคลาย ขยับมานั่งตัวตรง กระชับอ้อมกอดร่างบอบบางเอาไว้แน่นขึ้นอีกนิด ใบหน้าคมคายฉายแววครุ่นคิด เมื่อคิดถึงหลายวันที่ผ่านมา

 

            ไม่ใช่ว่าเขาไม่สังเกตว่าดงแฮดูจะจมกับความคิดของตัวเอง ร่างกายอ่อนเพลียลง เพียงแต่เขาไม่คิดว่าสาเหตุมาจากเรื่องนี้

 

            “งั้นผมควรพยายามมากกว่านี้สิ”

 

            ฟึ่บ

 

            “ว๊าย!!”

 

            ว่าจบ คิบอมก็พลิกร่างเล็กลงนอนราบไปกับโซฟา แล้วคร่อมทับอยู่เหนือร่าง จนดงแฮอุทานออกมาอย่างตกใจ แล้วนัยน์ตากลมโตก็ต้องเบิกกว้างอีกนิด เมื่อริมฝีปากอุ่นร้อนแนบประทับที่กลีบเนื้อนุ่มอย่างรวดเร็ว

 

            หากแต่มันไม่ได้รุนแรง เร่าร้อนเช่นทุกที เพราะสัมผัสครั้งนี้แผ่วเบา อ่อนโยนประดุจเป็นการปลอบประโลมจิตใจ แล้วคิบอมก็ถอนจุมพิตเพื่อสบตากับภรรยาคนสวย ปลายนิ้วไล้แตะที่แก้มนุ่มอย่างเบามือ

 

            “ถ้าอยากมีลูก ผมก็ต้องพยายามมากว่านี้ใช่มั้ย ดงแฮ” คิบอมถามเสียงเรียบ แกล้งเลิกคิ้วขึ้นทำนองว่าเป็นการแก้ปัญหาที่ตรงจุดที่สุดแล้ว แต่ทำให้คนที่ต้องถูกเอาเปรียบค้อนขวับ อุบอิบเสียงเบา

 

            “ด๊องหมายความอย่างนั้นที่ไหนกัน” คนหน้าหวานหันหนีไปทางอื่น จนคิบอมยิ้มน้อยๆ แล้วเอ่ยด้วยเสียงที่จริงจังขึ้น

 

            “อย่าคิดมาก...ถึงเราจะไม่มีลูก ผมก็ไม่เป็นไร”

 

            “คิบอมคะ...” ดงแฮหันกลับมาสบตากับคนตรงหน้าช้าๆ เมื่อสัมผัสถึงความห่วงใยที่แฝงมากับคำพูดไม่กี่คำนั้น แววตาที่มั่นคง แน่วแน่ของคิบอมบ่งบอกว่าชายหนุ่มเอ่ยตามนั้นทุกประการ

 

          ถึงเราจะไม่มีลูก ผมก็ไม่ยอมปล่อยคุณไปไหนแน่

 

            “กังวลใช่มั้ยที่คุณเป็นนายหญิงของตระกูลคิม กลัวใช่มั้ยว่าผมจะไม่มีทายาทสืบสกุล” คำถามที่ราวกับคิบอมนั่งอยู่กลางใจ ทำให้ดงแฮเบิกตากว้างขึ้นอีกนิด ยอมรับแต่โดยดีว่าตั้งแต่ได้ยินฮีชอลถามเรื่องนี้ ใจก็เอาแต่คิดวนเวียนโทษตัวเองว่ามีลูกไม่ได้ แม้จะเก็บเอาไว้ไม่บอกใครก็ตาม

 

            คนหน้าหวานก้มหน้างุดอีกครั้ง จนคิบอมต้องถอนหายใจ

 

            “คุณเป็นภรรยาที่ดีของผมเท่านั้นก็พอแล้วนะดงแฮ” คิบอมเอ่ยออกมาด้วยเสียงที่จริงจัง ดังสะท้อนก้องอยู่ในใจของคนหน้าหวาน จนดงแฮใจสั่น น้ำหยดใสเอ่อคลอรอบดวงตา จนชายหนุ่มต้องโอบประคองร่างเล็กเอาไว้

 

            แม้จะเอ่ยปากปลอบใจภรรยาอย่างนั้น แต่พอคิบอมมีครอบครัว เขาก็อยากเห็นเด็กตัวน้อยๆ ที่เกิดจากเขาและดงแฮ แม้จะรู้ว่าเป็นไปไม่ได้ก็ตาม

 

            เพราะถ้าไม่ใช่ทายาทที่เกิดจากเขาและดงแฮ เขาก็ไม่ต้องการเช่นเดียวกัน

 

            ทั้งสองปล่อยให้ความเงียบปกคลุมทั่วทั้งห้องนอนแสนกว้างขวาง ปล่อยให้ตัวเองจมไปกับความคิดของตัวเอง มีเพียงอ้อมกอดที่ถ่ายทอดความอบอุ่นให้แก่กันและกัน แต่คิบอมคงไม่รู้ว่าตอนนี้ดงแฮยิ่งรู้สึกหนักใจยิ่งกว่าเดิม

 

            มือเรียวยังคงวางแนบกับแผ่นท้องแบนราบของตัวเองเอาไว้ รู้สึกทั้งคาดหวัง ทั้งหวาดกลัว...คาดหวังว่าสิ่งที่ยุนโฮบอกจะเป็นเรื่องจริง และจะได้เห็นลูกน้อยที่เป็นตัวแทนความรักของเขาที่มีต่อผู้เป็นสามี...และหวาดกลัวว่าความฝันที่จะมีลูก เป็นเพียงภาพฝันที่เขาสร้างขึ้นมา

 

          ได้โปรด ขอให้มันเป็นเรื่องจริงที อย่าให้เป็นเพียงความผิดพลาดของผลตรวจ ลูกจ๋า ได้โปรดอยู่กับแม่เถอะนะ...อีกไม่นาน ขอให้แม่แน่ใจอีกนิด แม่จะบอกพ่อเขานะจ๊ะ

 

...............................................

 

            “น่าเบื่อ!! ทำไมเกาหลีมันน่าเบื่ออย่างนี้นะ”

 

            ปาร์คพารึมทิ้งตัวลงบนโซฟานุ่มภายในห้องชุดสุดหรูที่เธอพำนักเวลาที่อยู่ในประเทศบ้านเกิด ใบหน้าสวยฉายชัดถึงความหงุดหงิด ยิ่งนึกว่าเธอกลับมาเกาหลีทำไมยิ่งทำให้หญิงสาวไม่สบอารมณ์

 

            พารึมเบ้หน้านิดๆ เมื่อเหลือบเห็นนิตยสารธุรกิจที่เปิดกางเอาไว้ แล้วบุคคลที่อยู่บนนั้นคือคิมคิบอม คนที่เธอนึกอยากครอบครองเป็นเจ้าของ ซึ่งถ้าถามเหตุผล หญิงสาวคงตอบเสียงดังฟังชัดเลยว่าเพราะ...คิบอมสมบูรณ์แบบ ชาตินี้จะหาผู้ชาย หล่อ รวย ชาติตระกูลดีอย่างนี้ได้จากที่ไหนได้อีก

 

            RRRrrr

 

            หญิงสาวตวัดตามองโทรศัพท์ที่ดังรบกวน แล้วกดรับสายด้วยเสียงกระชาก

 

            “มีธุระอะไรว่ามา ฉันไม่ได้มีเวลาว่างมากนักหรอกนะ”

 

            “โอ๊ะโอ ปาร์คพารึมคนสวยฟิวส์ขาดหรือจ้ะ อ่ะแน่ะ คิมคิบอมเขาไม่สนใจใช่มั้ยถึงอารมณ์เสียขนาดนี้” เสียงของเพื่อนสนิทที่ดังข้ามมาจากอเมริกา ทำให้คนฟังกัดริมฝีปากอย่างขุ่นเคือง

 

            “ใช่ พอใจมั้ย!!” หญิงสาวตอบกลับเสียงห้วน ซึ่งทำให้คนปลายสายหัวเราะอย่างขำๆ

 

            “ไม่เอาน่าพารึม เธอบอกเองว่าการจมปลักกับผู้ชายคนเดียวเป็นเรื่องที่โง่ที่สุด แล้วเธอจะไปตามตอแยคิมคิบอมอะไรมากมาย เธอไม่ใช่ผู้หญิงที่ทำอะไรแบบเสียเปล่านี่นา เขาไม่สนใจเธอ เธอก็กลับมาได้แล้ว เกาหลีน่าเบื่อจะตาย...นี่ฉันเพิ่งรู้จักนายแบบรูปหล่อคนนึงนะ กำลังดังเลยล่ะ ไม่สนใจหรือ” พารึมตาขุ่นขวางในยามแรก แต่พอเพื่อนพูดถึงหนุ่มหล่อที่น่าสนใจ หญิงสาวก็ตาวาววับ แต่ก็ยังบอกอย่างไว้ตัว

 

            “คิมคิบอมน่าสนใจกว่าย่ะ ผู้ชายคนนี้ใครได้เป็นเจ้าของน่ะ สบายไปตลอดชาติ”

 

            “นี่ถามจริงเถอะพารึม เธอไปสนใจอะไรคิมคิบอมมากมาย อย่าบอกนะว่าเธอเสียหน้าที่เขาไม่แม้แต่แจ้วข่าวว่าจะแต่งงาน...ฉันรู้ว่าเธอชอบเอาชนะ แต่อะไรที่มองแล้วไม่น่าชนะ เธอก็ไม่น่าลงศึกนี่นา” เพื่อนสนิทเริ่มถามอย่างแปลกใจ จนคนฟังถอนหายใจยาวเหยียด

 

            พารึมรู้อย่างที่เพื่อนรู้ เธอเป็นคนชอบเอาชนะ แต่ใช่ว่าเธอจะกระโจนลงสนามที่เห็นว่ายังไงก็แพ้หรอกนะ แต่ที่เธอกำลังทำหาทางแย่งคิบอมอยู่น่ะ ใช่...เธอเสียหน้า...ยิ่งเธอได้เจอกับคิมดงแฮคนนั้น ทั้งที่ตั้งใจจะแค่ทำให้คิบอมมีปัญหาครอบครัวนิดหน่อยให้สะใจเล็กๆ ที่บังอาจเมินคนอย่างเธอ แต่ผู้หญิงที่ดูนุ่มนิ่ม อ่อนหวานอย่างดงแฮกลับตอกกลับเสียเธอไปไม่เป็น

 

            นั่นอาจจะเป็นสาเหตุให้เธอทนอยู่เกาหลีต่อ แน่ล่ะ เธอฉลาดพอจะมองว่ายังไงคิบอมก็ไม่มีทางสนใจเธออยู่แล้ว ยิ่งอยู่นานไปก็เสียเวลามากขึ้นเท่านั้น

 

            “ว่าไงยะพารึม”

 

            “เออน่า! ฉันกลับแน่ ไม่อยู่ที่นี่นานนักหรอก แต่เธอก็รู้ ถ้าฉันจะก้าวออกจากสนามรบ ฉันไม่เคยก้าวออกไปอย่างผู้แพ้” พารึมบอกเสียงสะบัดที่เห็นแววแพ้มารำไร

 

            “ใช่สิ ฉันจำได้ดีตอนเธอวางยาปลุกเซ็กส์คิบอม ตอนเห็นว่ายังไงเขาก็ไม่สนใจเธอ” เพื่อนของพารึมว่ามาตามสายด้วยรอยยิ้มขำ จนคนฟังหัวเราะเบาๆ กับวีรกรรมครั้งนั้น ยอมรับว่าติดใจเซ็กส์ของคิบอมมากเลยล่ะ แต่ตอนนี้สิ เธอจะทำยังไงถึงจะเลิกสนใจคิบอมอย่างที่ไม่ต้องเสียหน้าอีกครั้ง

 

            “ไว้ฉันเดินออกมาจากเกมนี้ได้สวยๆ เมื่อไหร่ ฉันจะกลับแล้วกัน เตรียมนายแบบคนนั้นไว้เลย”

 

          คิบอมคะ ฉันขอเล่นอะไรสนุกๆ ก่อนกลับแล้วกัน แต่เล่นอะไรดีนี่สิ

 

................................................................

 

            ครบค่า สุดท้าย หนูด๊องก็ไม่ได้บอกนะคะ เรื่องนี้ยังบอกไม่ได้จ้า อ่ะแน่ะ หลายคนลุ้นให้บอกใช่ม้า อย่าเพิ่งเลย แม้แต่ตัวด๊องเองก็ยังไม่มั่นใจเลยว่าความจริงหรือความฝัน เพราะฉะนั้นเขายังเก็บเป็นความลับอยู่ค่ะจนกว่าจะแน่ใจจริงๆ เห็นการเปลี่ยนแปลงจริงๆ ส่วนคิมคิเขารักแล้วนะคะ รักภรรยาคนนี้สุดหัวใจแล้ว แต่ผู้ชายคนนี้เชื่อว่าความรักคือการแสดงออก เขาแสดงออกว่ารักขนาดนี้ และคิดว่าหนูด๊องก็รักเขาไม่ต่างกันจากการกระทำที่มีให้กัน เขาเลยไม่คิดว่าคำรักเป็นสิ่งที่ต้องพูด และมันจะทำให้....เกิดเรื่อง XD

            อั้ยย่ะ ตอนหน้าตอนอะไรไม่รู้ เพราะเมย์จำไม่ได้ สัญญาไว้ว่าจะแต่งตอนพิเศษแฝดไว้ เดี๋ยวจะได้ฤกษ์แต่แล้วจ้า ยังไงลงเรื่องหลักจบจะมีตอนพิเศษนอกเล่มสเปให้ด้วยนะคะ

            สุดท้าย ขอขอบคุณสำหรับทุกกำลังใจ ทุกเม้น ทุกแรงโหวต รักซูจู รักรีดเดอร์ทุกคนค่า ^^







Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
[SJ]The twin's trap..เล่ห์รัก แฝดเจ้ามา(ร)ยา[KiHae, HanHyuk] ตอนที่ 54 : ตอนที่ 43 ลูกของเรา , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 17912 , โพส : 372 , Rating : 355 / 71 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15

#372 : ความคิดเห็นที่ 36444
>///< พี่กังจาอ่ะ บ้าๆๆๆๆๆๆ คึคึ
Name : Som O Usanee< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Som O Usanee [ IP : 171.4.43.116 ]
Email / Msn: o_crazy_devil(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 กุมภาพันธ์ 2557 / 03:56

#371 : ความคิดเห็นที่ 34520
โอ้ยยยย พารึมกลับไปเมกาเถอะ

อยู่กะหนักเกาหลี  อย่าทำให้ด๊องหวั่นไหวได้ไหม

สงสารคนท้องมั้ง @_______@ ยิ่งอ่อนไหวง่ายๆอยุ่ 
Name : Jai Jaja< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Jai Jaja [ IP : 58.9.229.123 ]
Email / Msn: numjai_jaja(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 27 พฤศจิกายน 2556 / 22:21


#370 : ความคิดเห็นที่ 34362
พารึมกลับไปสักทีเถอะ ครอบครัวเค้ากำลังมีความสุขอย่าเข้าไปยุ่งอีกเลยนะ
Name : aoyaanya< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ aoyaanya [ IP : 223.206.115.110 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 พฤศจิกายน 2556 / 14:42

#369 : ความคิดเห็นที่ 34039
รีบบอกก็ดีนะด๊อ
อีหารึมนี่จะไม่จบสินะ บ้าบอ

PS.  อิอิ
Name : peekpeek24< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ peekpeek24 [ IP : 202.28.118.120 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 10 พฤศจิกายน 2556 / 23:09

#368 : ความคิดเห็นที่ 33807
อีพารึมไม่ออกไปซะที
อีบอมไม่จัดการสักที
แม่จะหงุดหงิดแล้วนะ
ถ้าเมิงทำด๊องเสียใจ
แท้งลูก ช้านจะฆ่าแก
บอกเรยยยย
Name : MICHIYOZU< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ MICHIYOZU [ IP : 125.25.7.173 ]
Email / Msn: societylove_show(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 5 พฤศจิกายน 2556 / 02:08

#367 : ความคิดเห็นที่ 32257
โธ่ งื้อออออ อึนแจจ
PS.  To my beautiful baby girl, Our love will naver die. เซ็กซ์บ่อยแฟนหนี เซ็กซ์ถี่แฟนเหนื่อย เซ็กซ์มากแฟนเมื่อย เซ็กซ์เรื่อยๆ รักให้ตาย.
Name : Devil's ZaZaMo [Rose]< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Devil's ZaZaMo [Rose] [ IP : 171.6.43.125 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 6 กันยายน 2556 / 10:17

#366 : ความคิดเห็นที่ 31501
จียงเก่งเกินไปละะะะะ 555555 แต่เขินหยางเซิงจังพูดตรงไป -///-
Name : suphae< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ suphae [ IP : 27.55.237.80 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 8 สิงหาคม 2556 / 14:42

#365 : ความคิดเห็นที่ 31498
จียง!!!! อัลไลเนี่ยทำเป็นไม่เห็นฟินมั้ยล่ะ
Name : sweety girl< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ sweety girl [ IP : 180.180.134.77 ]
Email / Msn: nooarmkung_34(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 สิงหาคม 2556 / 23:32

#364 : ความคิดเห็นที่ 31476
อั๊ยยะ เขินแทนจื๋อเหม่ยอ่า จีจี้แอบน่ารักนะเนี่ย ไม่เห็นอะไรทั้งนั้น หยางเซิงโครตเท่เลยอ่า
PS.  ไม่ว่ายังไงSuper Junior ก็จะมี 13 คนตลอดไป//THHYKSMHDWWBK
Name : SungEun~< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ SungEun~ [ IP : 202.12.97.118 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 สิงหาคม 2556 / 10:55

#363 : ความคิดเห็นที่ 31474
อ๊ากกกก น่ารักอ่าาาาา โอ๊ยยย เขิน>\\<
PS.  เมื่อเวลาไม่สามารถย้อนกลับไปได้อีก ทำปัจจุบันให้ดีที่สุด เพราะอดีตแก้ไขอะไรไม่ได้อีกแล้ว
Name : love donghae< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ love   donghae [ IP : 125.24.117.10 ]
Email / Msn: pear_kik(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 สิงหาคม 2556 / 09:32

#362 : ความคิดเห็นที่ 31264
แอร๊ยยยยยยยยย คนโตคุยกับแม่ได้น่ารักมากเลย ด๊องก็เป็นคุณแม่ที่แสนดีน่ารักมากเลย ทำหน้าที่แม่ได้สมบูรณ์ หน้าที่เมียก็ไม่เคยขาดตกบกพร่อง สุดยอดผู้หญิงแห่งปี เย้ ส่วนบอมนี่ก็น่าเห็นใจนะ เขารักของเขา เขาก็กอดรัดฟัดของเขาทุกวัน มาถูกลงโทษแบบนี้น่าสงสารเหมือนกันน๊าาาาาาาาาาาา
Name : Som O Usanee< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Som O Usanee [ IP : 171.4.44.16 ]
Email / Msn: o_crazy_devil(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 26 กรกฎาคม 2556 / 21:35

#361 : ความคิดเห็นที่ 31255
เมียและแม่แบบนี้หาไม่ได้แล้วนะแฝด แม่แบบนี้แบบที่เข้าใจทุกอย่างวางตัวตามหลักเหตุผลดูแลทุกคนในบ้านแม่แบบนี้แฝดอย่าหาเรื่องมาให้ปวดหัวนะเดี๋ยวพ่อจะซวยโดนทำโทษ555
Name : sweety girl< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ sweety girl [ IP : 125.25.29.92 ]
Email / Msn: nooarmkung_34(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 26 กรกฎาคม 2556 / 01:09

#360 : ความคิดเห็นที่ 31233
คิบอมหงอยเลย5555
Name : Ryeong9< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Ryeong9 [ IP : 58.8.161.181 ]
Email / Msn: newnylon(แอท)hotmail.co.th ส่งข้อความลับ
วันที่: 25 กรกฎาคม 2556 / 15:52

#359 : ความคิดเห็นที่ 31098
หึหึ งานเข้าแล้วคนรอง ฮายังเค้าไม่มั่นใจอะไรในตัวคนรองเลยนะ แต่ด๊องเด็ดอ่ะ เขี้ยวเล็บของบอมมาอยู่ที่ด๊องหมดจริงๆแหล่ะ ส่วนนางดารานั่นก็น่าเหวี่ยงลงแม่น้ำจริงๆ น่ารำคาญ บุ้ยยยยยยยย มารอดูดีกว่าว่า ว่าที่แม่สามีจะสอนอะไรว่าที่สะใภ้คนรองน๊าาาาาาาาาาาา
Name : Som O Usanee< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Som O Usanee [ IP : 49.48.210.236 ]
Email / Msn: o_crazy_devil(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 กรกฎาคม 2556 / 09:42

#358 : ความคิดเห็นที่ 31092
กังจานายจะเอาแต่เล่นๆไม่ได้แล้วนะ นายต้องแสดงความจริงจังออกมาให้ฮายังเห็นสักที ไม่งั้นอาจโดนคุณนายคิมไล่ออกจากบ้านได้55555
Name : apiinify< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ apiinify [ IP : 115.67.39.77 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 กรกฎาคม 2556 / 09:08

#357 : ความคิดเห็นที่ 31090
คิมทงเฮคือผู้มีอำนาจเด็ดขาด สุดยอดมากแต่ฮายังนี่สิคิดไปไกลแล้วแถมยังแสดงความกังวลชัดเจนว่าไม่มั่นใจในตัวคนรอง คุณแม่ต้องจัดการอย่าให้ลูกสะใภ้คิดมากล่ะ
Name : sweety girl< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ sweety girl [ IP : 101.108.253.10 ]
Email / Msn: nooarmkung_34(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 กรกฎาคม 2556 / 08:37

#356 : ความคิดเห็นที่ 30401
คอบอมไม่ดีใจเหรอเฮท้องน่เฮท้องเหอๆๆๆอ่านไปเขินไปน้องถามพี่เป็นไรบ้าป่าว
Name : Ying Ying22< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Ying Ying22 [ IP : 115.87.169.172 ]
Email / Msn: yingyingft(แอท)yahoo.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 มิถุนายน 2556 / 01:03

#355 : ความคิดเห็นที่ 29433
อ่าาา ทำไมด๊องไม่บอกไปเลยอ่าาา
Name : BabyHyuk< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ BabyHyuk [ IP : 182.52.253.178 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 10 พฤษภาคม 2556 / 09:46

#354 : ความคิดเห็นที่ 27944
ด๊องบอกบอมเร็วๆนะ
ยัยพารึมนี่ก็นะ
Name : KiHaE*129 [ IP : 202.12.97.114 ]
Email / Msn: -
วันที่: 29 มีนาคม 2556 / 03:27

#353 : ความคิดเห็นที่ 27440
แกคิดจะทำอะไรย่ะ กลับไปที่ที่ของแกได้แล้ว อย่ามาทำให้ครอบครัวคิเฮแตกหักนะ 
Name : mary you< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ mary you [ IP : 171.6.198.225 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 15 มีนาคม 2556 / 20:58

#352 : ความคิดเห็นที่ 26851
กลับดอนหอยหลอดของแกไปซะนังพารึม!!!!
Name : หมูมุก< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ หมูมุก [ IP : 101.51.100.193 ]
Email / Msn: Mook_chalepon(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 28 กุมภาพันธ์ 2556 / 14:49

#351 : ความคิดเห็นที่ 26478
แต่งเลยๆๆ
Name : LEE KI WOO< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ LEE KI WOO [ IP : 182.52.38.255 ]
Email / Msn: aor.jai(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 13 กุมภาพันธ์ 2556 / 21:27

#350 : ความคิดเห็นที่ 26369
นางสะหลีมนั้นจะทำอะไรอีก -0-
Name : JibRyder< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ JibRyder [ IP : 115.87.163.67 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 10 กุมภาพันธ์ 2556 / 10:21

#349 : ความคิดเห็นที่ 25277
อ๊ายยยยย ท้องอ่า
Name : มังกรหานกดไก่ลี~< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ มังกรหานกดไก่ลี~ [ IP : 180.180.104.7 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 29 ธันวาคม 2555 / 19:27

#348 : ความคิดเห็นที่ 24977
ท้องจริงๆๆด้วยยย คิคิ บอกเลยๆ
PS.  I AM .... :D
Name : TEM_MIN< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ TEM_MIN [ IP : 125.24.172.235 ]
Email / Msn: TEM_MIN(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 ธันวาคม 2555 / 22:37

หน้าที่ 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

"หนังสือสดใหม่ ประจำเดือน ตุลาคม 2557"

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android