สวัสดีผู้เยี่ยมชม [ เข้าระบบ | สมัครสมาชิก ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

Calendar Castle (คาเลนดาร์ คาสเทิ่ล)

ตอนที่ 5 : Calendar Castle - ตอนที่ 3 พินัยกรรม


     อัพเดท 14 ต.ค. 54
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/แฟนตาซี
Tags: คฤหาสน์, ฤดู, วินเทอร์, สปริง, ซัมเมอร์.ออทัมน์, วัน, เดือน, ปี, สโนว์
ผู้แต่ง : Zepp, Kalthida, Matsuo Masahiro ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Zepp, Kalthida, Matsuo Masahiro
My.iD: http://my.dek-d.com/matsuo_masahiro
< Review/Vote > Rating : 96% [ 161 mem(s) ]
This month views : 2,136 Overall : 796,720
11,262 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 2578 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
Calendar Castle (คาเลนดาร์ คาสเทิ่ล) ตอนที่ 5 : Calendar Castle - ตอนที่ 3 พินัยกรรม , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 10750 , โพส : 132 , Rating : 406 / 82 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


Calendar Castle
Author กัลฐิดา

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

สวัสดีค่ะ

ทุกคนคิดว่า คนเราสามารถอยู่คนเดียวได้ไหมคะ
วินเทอร์ดูเป็นคนเย็นชาไหมคะ สำหรับกัล วินเทอร์เป็นคนอบอุ่นนะ
เพียงแต่เขามีวิธีการแสดงออกแบบของเขา
อาจดูกวนไปบ้าง น่าหมันไส้ แต่กัลก็ชอบพระเอกคนนี้มากทีเดียว


ฝนตกอีกแล้ว เขาว่าน้ำจะท้วม กัลฝ่าน้ำท่วมเข้ามาเจอกับน้ำท่วมยิ่งกว่า
จะเสี่ยงไปหรือเปล่า คงไม่หรอกใช่ไหม
เจอกันวันอาทิตย์ที่งานนะคะ ^______^


เจอกันวันศุกร์หน้าดึกๆ ค่ะ
กัลฐิดา


ปล. มีน้องคนไหนทำนาฬิกาตกหายไหมคะ ถ้ามีแจ้งรายละเอียดของนาฬิกานั้นมา
ที่อีเมล kalthida@hotmail.comบอกยี่ห้อ ลักษณะสาย
หน้าปัด (จะเป็นรูปร่าง สี หรืออะไรก็ได้) ถ้าใช้พี่จะส่งนาฬิกาที่คุณแม่พี่เก็บได้
ข้างโต๊ะแจกลายเซ็นต์เมื่อวันอาทิตย์ให้นะคะ

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------


ตอนที่ 3 พินัยกรรม


---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------


ทางเดินหินที่ทอดยาวไม่ได้ดังก้องไปด้วยเสียงรองเท้าของกลุ่มคนที่เดินผ่านอย่างที่ซัมเมอร์คิด

ตอนเด็กๆ ซัมเมอร์เคยเข้ามาวิ่งเล่นในคฤหาสน์นี้สองสามครั้ง และเธอก็ต้องแปลกใจทุกครั้ง เพราะไม่ว่าเธอจะวิ่งลงเท้าหนักเท่าไร ก็ไม่เคยมีเสียงฝีเท้าดังก้องให้ได้ยินสักนิด เธอเคยพยายามเคาะไปตามกำแพงหินของทางเดินด้านซ้ายซึ่งตกแต่งไว้ด้วยแท่งหินลวดลายประหลาดที่ด้านบนตั้งแจกันทรงกลมซึ่งมีดอกไม้บานสะพรั่งอยู่ทุกเมื่อเชื่อวันนั้นด้วย...ก็ไม่มีเสียงสะท้อนออกจากกำแพงเช่นกัน ไม่มีเสียงใดๆ ตอบสนองต่อการทดลองของเธอกลับมาเลย ที่นี่จึงเงียบสงัดมากๆ ราวกับไม่มีสิ่งมีชีวิตใดอยู่ในคฤหาสน์หลังนี้

กำแพงทางเดินด้านขวา เจาะเป็นช่องหน้าต่างกระจกใสอย่างหนาบานใหญ่ตั้งแต่พื้นจดเพดานซึ่งถูกเจาะไว้เป็นช่วงๆ แผ่นกระจกนั้นใสและมีความหนามากพอที่จะกันความร้อน แรงลม และความเย็นได้ดี ทั้งยังมีแสงสว่างส่องเข้ามาได้เพียงพอ ทางเดินนี้จึงไม่มืดครึ้มจนเกินไป และยังมองออกไปเห็นอาณาเขตบ้านและสวนที่อยู่ข้างนอกได้อีกด้วย ทุกครั้งที่เดินผ่านก็จะให้ความรู้สึกราวกับกำลังเดินเล่นในสวนอย่างไรอย่างนั้น ทั้งที่เราเดินอยู่ภายในตัวอาคารแท้ๆ

แม้จะชอบที่นี่ แต่ถ้าให้มาอยู่ก็คงไม่เอาหรอก น่ากลัวพิลึก ซัมเมอร์คิดในใจ

ขณะที่ออทัมน์ซึ่งเดินนำอยู่ข้างหน้าเธอหยุด เพื่อเปิดทางให้สุภาพสตรีเดินเข้าประตูที่แมสเซสเปิดอ้าไว้ให้ก่อน

“ขอบคุณ” ซัมเมอร์เอ่ยตามมารยาท แล้วเดินผ่านชายหนุ่มเข้าห้องไป

ในขณะที่สปริงเอ่ยขอบคุณพร้อมกับค้อมศีรษะให้ออทัมน์หลายครั้ง ตั้งแต่ก่อนเดินผ่าน ขณะผ่าน หรือแม้แต่ได้ผ่านไปแล้ว ท่าทางใสซื่อของเด็กสาว ทำให้ออทัมน์ยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย

เด็กคนนี้เป็นเด็กดี นั่นคือสิ่งที่ออทัมน์คิด

แต่วินเทอร์กลับคิดต่างออกไปราวฟ้ากับดินเมื่อเห็นการแสดงออกของสปริง

ซื่อจนเซ่อหรือไง ก็แค่มารยาทธรรมดาๆ

“เอาละครับ จะรับชาอะไรดี ต้องขอโทษที่วันนี้มีผมมาคนเดียว” แมสเซสเอ่ย ขณะเริ่มรินน้ำชาถ้วยแรก

“ก็มีอยู่อย่างเดียวไม่ใช่เหรอคะ” ซัมเมอร์ขัดคอขึ้น

แมสเซสได้แต่หัวเราะในลำคอ ขณะรินน้ำชาต่อจนครบห้าถ้วย แล้วยกถาดน้ำชาขึ้นเสิร์ฟให้แก่แขกทั้งสี่

“คงไม่ถึงกับต้องทำอาหารกลางวันกินเองหรอกนะ” ซัมเมอร์เปรยขึ้นลอยๆ หลังจากยกน้ำชาขึ้นจิบ เพราะเธอไม่ได้กินอาหารเช้า ดังนั้นพอสายเข้าหน่อย ท้องก็เริ่มส่งเสียงเรียกร้องความสนใจแล้ว

“ไม่หรอกครับ วันนี้เราคุยกันแป๊บเดียวเท่านั้น”

แมสเซสเอ่ยพร้อมกับทรุดตัวลงนั่งที่เก้าอี้เดี่ยวตรงข้ามสปริง วินเทอร์กับซัมเมอร์นั่งที่โซฟายาวด้านขวาของเขา ส่วนออทัมน์นั่งอยู่ที่โซฟายาวด้านซ้ายเพียงลำพัง

“ที่ว่าพินัยกรรม...หมายถึงพินัยกรรมจริงๆ งั้นเหรอครับ คุณแมสเซส” ออทัมน์เริ่มถามสิ่งที่ติดใจเขามาตั้งแต่เมื่อวาน

“จริง” แมสเซสตอบด้วยใบหน้าอมยิ้ม ราวกับกำลังจะเล่านิทานสนุกๆ ให้หลานๆ ฟัง แต่สิ่งที่แตกต่างกันก็คือ ผู้ฟังทั้งสี่คนของเขา ดูเหมือนจะไม่มีอารมณ์ร่วมสนุกไปกับเขาด้วยเลย

“พินัยกรรมของใครครับ ต้องขอโทษด้วย พวกเราไม่ได้อยากได้ทรัพย์สินเพิ่มมากกว่านี้แล้วจริงๆ”

วินเทอร์ถามต่อ เขาไม่รู้หรอกว่าพินัยกรรมนั่นจะเป็นอะไร แต่สัญชาตญาณบอกเขาว่า ของสิ่งนี้ต้องไม่ได้เปล่า ผู้ที่จะเป็นเจ้าของมัน คงต้องแลกกับอะไรสักอย่างแน่นอน

“เอ่อ...แล้ว ดิฉันเกี่ยวอะไรกับพินัยกรรมนั่นเหรอคะ” สปริงถามเสียงเบาๆ

ตลอดเวลาที่ถูกซักถาม แมสเซสเฝ้ามองดูคนทั้งสี่ด้วยแววตาเป็นประกาย และเมื่อไม่มีใครถามอีกแล้ว เขาจึงพูดขึ้นว่า

“ผมรู้ว่าทุกคน...เอ่อ อาจยกเว้นคุณสปริงไว้คนหนึ่ง ต้องรู้ดีว่าคฤหาสน์คาเลนดาร์หลังนี้ ไม่อยู่ในทะเบียนทรัพย์สินของทั้งคาลันและคาเลนดาร์...เอ่อ...คุณสปริงเข้าใจคำพูดนี้ไหมครับ” แมสเซสหันไปถามเด็กสาวที่ตอนนี้ใกล้สติแตกเข้าไปทุกทีแล้ว

สปริงส่ายหน้าเป็นคำตอบ แมสเซสจึงขยายความว่า

“ตระกูลคาเลนดาร์ของพวกเรา เป็นตระกูลเก่าแก่ของเมืองคาเลนเดีย ภายหลังได้มีการแยกออกเป็นสองสาย นั่นก็คือ สายคาลัน ซึ่งคุณออทัมน์ก็อยู่ในสายตระกูลนี้ ส่วนอีกสายก็คือ คาเลนดาร์ ถือเป็นสายหลักของตระกูล ในที่นี้คนที่มาจากสายนี้ก็คือ คุณซัมเมอร์กับคุณวินเทอร์ ที่เป็นผู้สืบสายเลือดคาเลนดาร์ที่เข้มข้นที่สุดในปัจจุบัน”

“แล้วดิฉัน...” สปริงถามยังไม่ทันจบ แมสเซสก็อธิบายต่อว่า

“คุณสปริง ถือว่ามีเชื้อสายของคาเลนดาร์ครับ เพราะคุณแม่ของคุณใช้นามสกุล คาเลนดาร์ มาก่อน”

“ทำไมถึงเรียกแต่พวกเรามาล่ะ หากนั่นเป็นพินัยกรรมของคาเลนดาร์จริงๆ” วินเทอร์ตั้งข้อสังเกต

แมสเซสแย้มยิ้มเล็กน้อย ก่อนจะลุกขึ้นยื่นมือออกมาพร้อมกับพูดขึ้นว่า “ขอจดหมายของพวกคุณหน่อยครับ”

สปริงเป็นคนแรกที่ส่งจดหมายของเธอให้ ราวกับมันเป็นเผือกร้อนที่เธอไม่ควรถือเอาไว้อีก คนต่อมาคือออทัมน์ และวินเทอร์ที่หนีบจดหมายสีแดงของพี่สาวกับของเขาไว้ด้วยกัน แล้วส่งให้เป็นคนสุดท้าย 

แมสเซสดึงบัตรเชิญแต่ละใบนั้นออกมาวางเรียงบนโต๊ะ ในลักษณะด้านบนซ้ายเป็นสีขาว บนขวาเป็นสีเขียว ล่างขวาเป็นสีแดง และล่างซ้ายเป็นสีส้มอ่อน

ตอนที่ทุกคนถือจดหมายของตัวเองไว้ ก็ไม่มีใครสังเกต แต่เมื่อเอาจดหมายทั้งสี่ฉบับมาวางเรียงกันในตำแหน่งที่ถูกต้อง จุดกึ่งกลางที่มุมขอบบัตรเชิญทั้งสี่สีมาชนกัน กลับปรากฏรูปสัญลักษณ์ขึ้น ซึ่งเหมือนกับตราสัญลักษณ์เหล็กดัดที่หน้าประตูรั้วคฤหาสน์นั้นแบบไม่ผิดเพี้ยนกันเลยสักนิด

“เซเอโซเนล...” วินเทอร์พึมพำเรียกชื่อตราสัญลักษณ์นั้นอย่างคาดไม่ถึง

“ครับ นี่คือตราเซเอโซเนล ตราประจำตระกูลของคาเลนดาร์ ก่อนที่จะแยกออกเป็นสองสายอย่างปัจจุบัน และเป็นตราประทับเพียงหนึ่งเดียวที่จะยืนยันว่า ใครคือเจ้าของคฤหาสน์หลังนี้”

“ว่าอะไรนะ!” ซัมเมอร์อุทานเสียงแหลมขึ้นอย่างตกใจ

“จริงๆ เหรอครับ” ออทัมน์ย้ำเสียงเครียด

ในขณะที่วินเทอร์ยกมือลูบคางอย่างครุ่นคิด

“เจ้า...เจ้าของเหรอคะ” สปริงย้อนถามอย่างตะลึงลานพลางคิดต่อในใจ เจ้าของ...บ้านหลังใหญ่ขนาดนี้เนี่ยนะ

“ครับ ผมหมายถึงเจ้าของหรือผู้มีสิทธิเด็ดขาดในตัวบ้าน อาณาเขต รวมไปถึงทรัพย์สมบัติทั้งหมดในคฤหาสน์คาเลนดาร์แห่งนี้ ผู้ที่ครอบครองตราสัญลักษณ์เซเอโซเนล คือผู้ที่ถือสิทธิ์นั้น”

ซัมเมอร์หันไปสบตาน้องชาย ก่อนจะหันกลับไปสบดวงตาเปล่งประกายของแมสเซส  แล้วพูดเสียงเครียดขึ้นว่า

“คุณต้องล้อเราเล่นแน่ ไม่มีคาเลนดาร์คนไหนที่ไม่รู้มูลค่าของที่นี่ แล้วก็ไม่มีคาเลนดาร์คนไหนยอมที่จะยกของแบบนี้ให้ใครคนใดคนหนึ่งไป ไม่อย่างนั้น มันคงไม่อยู่มาจนถึงตอนนี้”

“เป็นเรื่องจริงที่ทายาทของคาลันกับคาเลนดาร์ ต่อสู้กันเพื่อแย่งชิงสิทธิ์ถือครองในบ้านนี้มานาน แต่เชื่อเถอะว่า สิ่งที่ผมพูดต่อจากนี้ จะไม่มีคำพูดใดล้อเล่นแม้แต่คำเดียว”

น้ำเสียงที่ยืนยันหนักแน่นของแมสเซส ทำให้แขกทั้งสี่นิ่งงันไปหลายวินาที จนกระทั่งสปริงเอ่ยทำลายความเงียบขึ้นว่า

“มูลค่าของที่นี่คือเท่าไรเหรอคะ”

แมสเซสเงยหน้าขึ้นสบดวงตาสีเขียวสดใส ดวงตาที่มองตรงมายังเขาโดยปราศจากความละโมบ แถมติดจะหวาดกลัวกับอะไรบางอย่างที่เขากำลังจะบอกเธอด้วยซ้ำ แต่ก่อนที่แมสเซสจะตอบ ออทัมน์ก็ชิงตอบแทนว่า

“เฉพาะตัวคฤหาสน์ก็หลายร้อยล้านเดย์ นี่ยังไม่นับรวมภาพศิลป์ เครื่องเรือนโบราณ สมบัติมีค่าทั้งที่เห็นอยู่ทั่วไปเฉพาะแค่ที่อยู่ภายในคฤหาสน์ และที่อยู่ในตู้เซฟ ก็น่าจะมีมูลค่าเป็นพันๆ ล้านแล้ว บวกกับที่ดินและสถาปัตยกรรมที่อยู่รอบนอกคฤหาสน์อีกต่างหาก ซึ่งครั้งล่าสุดมีคนประเมินไว้อีกพันกว่าล้าน นอกจากนั้นที่ดินในครอบครองของคาเลนดาร์ยังทำสวนดอกไม้และเกษตรกรรมที่สร้างรายได้อย่างงามไว้อีกด้วย ตกประมาณเดือนละสิบถึงยี่สิบล้าน...”

สมองของสปริงเริ่มมึนไปกับจำนวนเลขศูนย์ที่เพิ่มขึ้นแบบทวีคูณไปเรื่อยจนหัวแทบระเบิด สุดท้ายเธอก็ตั้งสติได้และตัดใจว่า อย่าคิดตามอีกเลย รู้แค่ว่ามันมีจำนวนมหาศาลก็พอ

“ อ้อ แล้วก็อย่าลืมรวมผลประโยชน์ที่ผมดูแลอยู่ด้วยนะครับ” แมสเซสเอ่ยตบท้าย ขณะที่สปริงยกมือขึ้นกุมขมับเพราะความมึน

“โดยคร่าวๆ ก็คือ หลายพันล้านนั่นแหละ เพราะอย่างนี้คนถึงจ้องกันตาเป็นมัน” วินเทอร์สรุป

“แล้วคุณจะให้พวกเราหารกันงั้นเหรอคะ” สปริงถามเมื่อพยายามควบคุมสติได้มากที่สุดแล้ว แต่คำตอบที่ได้รับกลับทำให้เธอสติแตกยิ่งกว่า

“ครับ”

“พูดเป็นเล่น” ซัมเมอร์อุทานอย่างไม่อยากเชื่อ

“ใครเป็นคนกำหนด แล้วทำไมเพิ่งมามอบให้พวกเราเอาตอนนี้” วินเทอร์ยิงคำถามถี่ยิบ

“พินัยกรรมเป็นของใครครับ” ออทัมน์ถามด้วยท่าทางสงบนิ่ง

แมสเซสแย้มยิ้มขณะชี้นิ้วไปที่ตราสัญลักษณ์บนรอยต่อของขอบกระดาษ แล้วตอบว่า “ตราสัญลักษณ์นี้ไงที่เป็นผู้กำหนด พวกคุณคิดว่าพินัยกรรมจำเป็นต้องเป็นกระดาษแผ่นหนึ่งงั้นเหรอ เปล่าเลย สิ่งที่อยู่ตรงหน้าพวกคุณคือพินัยกรรมที่ท่านเจ้าของคฤหาสน์ส่งต่อมาให้สำนักงานดูแลผลประโยชน์ของเรา เพื่อให้เฟ้นหาคนที่มีคุณสมบัติตรงกับสิ่งที่ถูกกำหนดไว้ก็เท่านั้น”

“ตราสัญลักษณ์นี้น่ะเหรอ มันเขียนชื่อเราไว้เหรอคะ” สปริงถามเสียงซื่อ

“เปล่าครับ” แมสเซสตอบพลางส่ายหน้า

ในขณะที่วินเทอร์พูดแทรกขึ้นว่า “สัญลักษณ์นี้คือกลุ่มตัวเลขที่พันกันไปมาใช่ไหม แล้วหนึ่งในตัวเลขกลุ่มนี้ก็มีวันเดือนปีเกิดของพวกเรา...อย่างน้อยผมก็เห็นวันเกิดของผมกับพี่สาวผม ซึ่งก็น่าจะมีของคุณออทัมน์ แล้วก็เธอด้วย”

“สมแล้วที่เป็นคุณวินเทอร์ คุณมองออกตั้งแต่เมื่อไร”

วินเทอร์พ่นลมหายใจอย่างไม่สบอารมณ์ที่ได้รับคำชมเหมือนตัวเองเป็นเด็กๆ แต่ก็ยังตอบกลับว่า

“นานแล้ว ตั้งแต่ผมมาวิ่งเล่นที่นี่ครั้งแรก เพียงแต่ตอนนั้นยังไม่รู้เท่านั้นแหละว่า กลุ่มตัวเลขอีกสองกลุ่มมันเป็นของใคร ที่แท้ก็ของพวกคุณนี่เอง”

แมสเซสพยักหน้าพลางอมยิ้มอย่างชื่นชม แล้วอธิบายต่อว่า “ครับ คุณสมบัติของผู้ที่จะครอบครองคฤหาสน์หลังนี้ก็คือ สายเลือดคาลันหรือคาเลนดาร์ ที่เกิดในวันที่ปรากฏอยู่ในตราสัญลักษณ์เซเอโซเนล...”

“แต่มันจะง่ายไปมั้ง เพราะเท่าที่รู้มีคาเลนดาร์อีกหลายคนที่เกิดในวันเดียวกับพวกเรา ทำไมพวกเขาไม่ได้รับเลือกด้วยล่ะ” ซัมเมอร์ตั้งข้อสังเกต

แมสเซสแย้มยิ้มอย่างมีปริศนาโดยไม่ตอบคำถามนั้น

“ว่ายังไงล่ะ” ซัมเมอร์ถามย้ำ

แมสเซสขยับนั่งตัวตรง แล้วถามว่า “พวกคุณจะยอมรับพินัยกรรมนี้หรือไม่ล่ะครับ”

“ก็ต้องขึ้นอยู่กับว่า คุณกำหนดให้เราแลกเปลี่ยนกับอะไร” วินเทอร์สวนขึ้นทันที แล้วออทัมน์ก็เสริมต่อว่า

“และข้อแลกเปลี่ยนนั้น ผิดกฎหมายหรือเปล่า”

สปริงมองสองหนุ่มที่เริ่มต่อรองในสิ่งที่เธอคิดไม่ถึงอย่างทึ่งๆ เด็กสาวรู้สึกว่าตัวเองตัวเล็กนิดเดียว เมื่อเทียบกับคนที่มีมันสมองเป็นเลิศอย่างสามคนนี้ สิ่งเดียวที่เธอคิดได้ตอนนี้ก็คือ...ท่าทางเธอจะเจอปัญหาใหญ่เข้าแล้ว จะทำอย่างไรดีล่ะทีนี้

“ถ้าผมบอกว่า ไม่มีเงื่อนไข...”

“ไม่มีทางหรอก” ซัมเมอร์แย้งกลับทันที ก่อนจะขยายความอีกนิดว่า “ผู้รักษาผลประโยชน์ที่เก่งกาจที่สุดเท่าที่วงการนี้มีมา คงไม่ทำอะไรง่ายๆ อย่างนั้นหรอกมั้งคะ”

แมสเซสค้อมศีรษะให้กับคำชมแกมประชดของซัมเมอร์เล็กน้อยก่อนจะตอบกลับว่า

“อาจจริงของคุณ ใช่ครับ พินัยกรรมนี้ไม่ได้มอบให้พวกคุณเปล่าๆ แต่มีข้อกำหนดสองสามข้อที่เจ้าของคฤหาสน์คนเดิมต้องการให้ทำ พวกคุณทั้งสี่จำเป็นต้องทำมันให้ลุล่วงไปภายในเวลาที่กำหนด เพื่อจะได้สิทธิ์ถือครองคฤหาสน์แห่งนี้อย่างสมบูรณ์แบบ”

นั่นไง ว่าแล้วเชียว ซัมเมอร์นึกเข่นเขี้ยวในใจ

“ข้อกำหนดที่ว่าคืออะไร” วินเทอร์ถามขึ้น

“ผมบอกได้แค่ข้อเดียว เพราะข้อที่เหลือจะบอกได้ก็ต่อเมื่อพวกคุณตกลงแล้วเท่านั้น”

“แล้วมันคือเงื่อนไขอะไรครับ” ออทัมน์ถามซ้ำ

“เข้ามาอยู่ที่นี่เป็นเวลา 1 ปี...ด้วยกัน”

“บ้ากันใหญ่แล้ว” ซัมเมอร์ร้องเสียงดังอย่างหัวเสีย การเข้ามาอยู่ที่นี่เป็นเรื่องสุดท้ายที่เธอคิดจะทำ แม้มันจะเป็นบ้านที่ทุกคนใฝ่ฝันก็เถอะ

“ด้วยกัน?” ออทัมน์ทวนเงื่อนไขสุดท้ายอย่างข้องใจ

“ครับ...ด้วยกัน” แมสเซสยังเน้นคำพูดเดิม

“หมายความว่าพวกเราต้องเข้ามาอยู่ที่นี่ด้วยกันให้ครบหนึ่งปีใช่ไหมคะ”

สปริงขยายความตามที่เธอเข้าใจ พร้อมกับกวาดสายตามองไปรอบๆ ห้องอย่างหวาดๆ เธอเคยอยู่แต่บ้านหลังเล็กๆ แค่มานั่งในห้องรับแขกซึ่งใหญ่กว่าบ้านเธอตั้งหลายเท่า ก็น่าขนลุกพอแล้ว ไม่ต้องพูดถึงถ้าต้องมาใช้ชีวิตอยู่ในบ้านที่มีอาณาเขตกว้างยังกับเมืองอย่างนี้เลย

“ฉันขอปฏิเสธ ขอสละสิทธิ์จากมรดกชิ้นนี้ค่ะ” ซัมเมอร์พูดพร้อมกับผุดลุกขึ้น แต่แล้วก็ต้องนั่งลง เมื่อวินเทอร์รั้งมือเธอเอาไว้โดยไม่ละสายตาจากใบหน้าแมสเซส ก่อนจะพูดขึ้นว่า

“จะเกิดอะไรขึ้น ถ้าพวกเราปฏิเสธ”

แมสเซสเอนหลังพิงพนักเก้าอี้พร้อมกับยกขาขึ้นไขว่ห้างอย่างสบายใจ แล้วตอบว่า “ไม่มี เราไม่มีบทลงโทษหรือค่าปรับอะไรมากไปกว่านี้ แค่เข้ามาอยู่...เท่านั้น”

วินเทอร์หรี่ตามองแมสเซสอย่างไม่ไว้ใจ อะไรทำให้เจ้าของพินัยกรรมตั้งเงื่อนไขแบบนี้นะ เข้ามาอยู่ในคฤหาสน์ที่เต็มไปด้วยทรัพย์สินมีค่าเป็นเวลาหนึ่งปี เพื่อแลกกับการมีสิทธิเหนือทรัพย์สินทั้งหมด ฟังดูเหมือนเป็นเงื่อนไขที่ให้ประโยชน์ผู้รับอย่างพวกเขามากไปหรือเปล่า ในวงการธุรกิจนี่คือเงื่อนไขที่น่ากลัวที่สุด เพราะมันดูดีมากเกินไป

ความเงียบเข้าครอบคลุมห้องรับแขกไปชั่วขณะ ทุกคนต่างนิ่งคิดอย่างเงียบงันไปกับเงื่อนไขที่ดูดีเลิศและเหมือนไม่ซับซ้อน แต่อาจแฝงไว้ด้วยหลุมพรางบางอย่างที่มองไม่เห็นด้วยก็ได้

“คุณรู้ใช่ไหมว่า สำหรับพวกเราเงินไม่ใช่สิ่งที่น่าเย้ายวนใจอีกแล้ว” ออทัมน์เอ่ยขึ้นในที่สุด

“ผมรู้ดีว่า ผมกำลังพูดกับบุคคลที่เป็นผู้ทรงอิทธิพลและมีชื่อเสียงติดอันดับมหาเศรษฐีของประเทศนี้ถึงสามคน” แมสเซสตอบยิ้มๆ

สปริงหันไปมองเพื่อนร่วมชะตากรรมจำเป็นของเธออีกครั้ง

แค่สามคนเท่านั้น แต่ถึงเราไม่รวย เราก็ไม่อยากมาอยู่ที่นี่คนเดียวหรอก สปริงคิด

“แล้วคุณคิดว่า จะมีเหตุผลอื่นอีกไหม ที่จะทำให้พวกเรายอมรับข้อเสนอของพินัยกรรมประหลาดนี้” วินเทอร์ถามต่อ

แมสเซสส่ายหน้า “ไม่...ผมคิดว่าไม่มี นอกเสียจากว่า คฤหาสน์หลังนี้จะมีอะไรที่ดึงดูดใจมากกว่ามูลค่าของมัน”

“แล้วมันอะไรล่ะ” ซัมเมอร์ถามเสียงเยาะๆ สองมือยกขึ้นกอดอกแน่นอย่างไม่สบอารมณ์น้องชายที่ดูเหมือนจะสนใจข้อเสนอนี้มากกว่าจะเห็นด้วยกับเธอ

วินเทอร์ต้องคิดวางแผนอะไรบางอย่างอยู่แน่ๆ ไม่อย่างนั้นน้องชายของเธอจะไม่มีวันเล่นเกมยี่สิบคำถามโดยไม่จำเป็น แล้วก็นั่นแหละ ถ้าเมื่อไรที่วินเทอร์วางแผนอะไรอยู่ ดังนั้น น้องชายของเธอก็จะตามจิกกัดไม่ปล่อยจนกว่าเขาจะได้ในสิ่งที่ต้องการ

“ผมไม่รู้ มันเป็นสิ่งที่พวกคุณต้องหาคำตอบเอง เอาละ ผมมีนัดอีกที่ ขอตัวก่อนครับ พวกคุณสามารถเดินดูรอบๆ เพื่อหาข้อมูลประกอบการตัดสินใจได้ ส่วนผมต้องขอตัวก่อน” แมสเซสพูดขณะลุกขึ้นยืนแล้วขยับเสื้อสูทให้เข้าที่

“เรามีเวลาเท่าไรครับ” วินเทอร์ถาม ก่อนที่แมสเซสจะขยับเดินออกจากที่ที่เขายืนอยู่

“คุณให้เวลาเราคิดเท่าไร” วินเทอร์ถามซ้ำ

แมสเซสกวาดสายตาไปสบตาคนทั้งสี่ ก่อนจะตอบว่า “นำจดหมายของคุณมาที่นี่ก่อนวันที่ 22 ธันวาคม นั่นคือเวลาทั้งหมดที่พินัยกรรมกำหนดให้คุณมีเวลาพิจาณาข้อเสนอนี้ ผมจะรอพวกคุณจนถึงเที่ยงคืนของวันที่ 21 ธันวาคม หวังว่าจะได้พบพวกคุณครบทุกคน”

ปึง!

แมสเซสออกไปแล้ว แต่คนทั้งสี่ยังคงนั่งนิ่งกับที่ แล้วคนที่ทำลายความเงียบขึ้น ก็คือ เด็กสาวที่ไม่ค่อยรู้เรื่องรู้ราวที่สุดนั่นเอง

“เอ่อ...ฉันชื่อสปริงค่ะ สปริง แกรนด์ฟิลด์”

“พวกเรารู้แล้ว” ซัมเมอร์ตอบกลับเสียงนิ่ง

คนที่พยายามพูดเพื่อคลายบรรยากาศที่ตึงเครียดให้ลดลงถึงกับหน้าซีด เป็นเหตุให้คนปากร้ายจนเป็นนิสัยต้องพูดต่อด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลง ด้วยเกรงคนจะหาว่าเธอรังแกเด็ก

“ฉันชื่อ ชัมเมอร์ ยินดีที่ได้รู้จัก”

“เช่นกันค่ะ ฉันว่าฉันเคยเห็นคุณที่ไหนสักแห่ง เราเคยเจอกันไหมคะ” สปริงถามพร้อมแย้มยิ้มอย่างดีใจที่อีกฝ่ายยอมคุยกับเธอ

“ไม่ แต่เธออาจเคยเห็นฉันตามสื่อละมั้ง ฉันเป็นนางแบบ”

สปริงเลิกคิ้วขึ้นอย่างแปลกใจ ก่อนจะพยักหน้าหงึกๆ เพราะอีกฝ่ายเป็นคนสวยจริงๆ ก็น่าจะเป็นนางแบบหรือดาราอยู่หรอก มิน่าถึงได้คุ้นหน้านัก

“ทำไมคุณซัมเมอร์ถึงไม่อยากอยู่ที่นี่ล่ะคะ”

“เธออยากอยู่หรือไงล่ะ บ้านผีสิงอย่างนี้” ซัมเมอร์พูดพร้อมกับกวาดตามองไปรอบๆ อย่างสยอง

“พี่ไม่ใช่คนกลัวผีสักหน่อย”

คนที่ตกอยู่ในภวังค์ความคิดตัวเองเอ่ยขึ้น หลังจากพบว่าเขาคงต้องใช้เวลามากกว่านี้ในการหาคำตอบจากข้อสงสัยที่เกิดขึ้นในวันนี้

ซัมเมอร์ตวัดสายตาค้อนน้องชายนิดหน่อย ก่อนจะตอบว่า “ก็แค่ไม่อยากเดินทางไกล ที่นี่ห่างจากตัวเมืองคาเลนเดียตั้งไกล เดินทางก็ลำบาก”

วินเทอร์ยักไหล่กับเหตุผลของพี่สาว ความจริงก็ไม่ได้ไกลสักเท่าไร แล้วปกติพี่สาวเขาก็มีคนขับรถประจำตัวอยู่แล้ว จะกลัวลำบากเรื่องการเดินทางทำไม เหตุผลง่ายๆ ที่เธอไม่อยากมาอยู่ที่นี่ อาจเป็นเพราะเธอมีความประทับใจที่ไม่ค่อยดีนักกับที่นี่ต่างหาก

“แล้วเธอล่ะ” ซัมเมอร์รีบเปลี่ยนเรื่อง ก่อนจะโดนน้องชายตัวดีพูดวกมาเข้าเรื่องที่เธอไม่อยากนึกถึงที่สุด

“ฉันทำไมเหรอคะ” สปริงถามงงๆ

“อ้าว ก็เธอถามฉันว่า อยากอยู่ที่นี่ไหม ฉันก็ถามกลับบ้างไง ว่าเธอล่ะ เธออยากอยู่ที่นี่หรือเปล่า”

“อ่อ...อ้อ ไม่รู้สิคะ ขึ้นชื่อว่าบ้าน ถ้าเป็นบ้านของฉัน ฉันก็อยากอยู่ แต่ที่นี่...ไม่ใช่บ้านของฉันนี่คะ” สปริงตอบด้วยน้ำเสียงปกติ แต่ดวงตากลับเศร้าลงอย่างเห็นได้ชัด

ซัมเมอร์เห็นแล้วเลยไม่อยากซักต่อ แต่จากคำถามนี้ ก็ทำให้หญิงสาวรู้สึกกับเด็กสาวตรงหน้าดีขึ้นมานิดหน่อย อย่างน้อยเด็กคนนี้ก็ดูจะเป็นคนไม่ค่อยเห็นแก่เงินเท่าไร ถ้าเป็นคนอื่น คงกระโจนรับข้อเสนอนี้ไปแล้วละมั้ง

เพราะไม่ใช่บ้านของเธออย่างนั้นเหรอ...เป็นเด็กที่น่าสนใจกว่าที่คิดนี่นา ซัมเมอร์คิด

“คุณคิดยังไงครับ คุณออทัมน์ คุณจะรับข้อเสนอไหม” วินเทอร์เอ่ยเมื่อเห็นคนที่อายุมากที่สุดในห้องนั่งเงียบมาตลอด

ออทัมน์ไม่ตอบในทันที เขาเอื้อมไปหยิบจดหมายของเขาขึ้นมาสอดใส่กระเป๋า แล้วลุกขึ้นยืนพลางหันไปหาสปริง ก่อนจะถามว่า

“คุณสปริงจะติดรถผมเข้าเมืองหรือเปล่า กว่ารถเมล์เที่ยวต่อไปจะมาคงอีกเป็นชั่วโมง”

“คะ?...ค่ะ ได้เหรอคะ แล้วรู้ได้ยังไงคะว่าฉันมารถเมล์” สปริงถามกลับแบบเอ๋อๆ

ออทัมน์ยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย ราวกับขำท่าทางเหรอหรานั้น แล้วย้ำว่า “ก็คุณเดินเข้ามานี่นา”

“อ้อ แหะ แหะ ค่ะ ถ้าไม่รบกวนคุณเกินไป ขอติดรถไปลงตรงป้ายรถเมล์ต้นสายได้ไหมคะ” สปริงแย้มยิ้มอย่างอายๆ ที่เธอปล่อยไก่ตัวเบ้อเร่อออกมาอีกตัว

“ยินดีครับ” ออทัมน์รับคำ ก่อนจะหันมาสบตาวินเทอร์แล้วพูดขึ้นว่า

“แล้วคุณล่ะครับคิดยังไง”

วินเทอร์แย้มยิ้มเล็กน้อยเหมือนทุกครั้งที่เขาชอบทำจนติดเป็นนิสัย ก่อนจะตอบกว่า “กำลังอยู่ระหว่างการพิจารณาครับ”

ออทัมน์พยักหน้ารับทราบคำตอบนั้น แล้วตอบกลับว่า “ผมก็เช่นกัน ลาล่ะครับ”

พูดจบออทัมน์ก็ออกเดิน เป็นเหตุให้สปริงลุกขึ้นโค้งตัวให้สองพี่น้องแบบเร็วๆ แล้วเร่งฝีเท้าตามออกไป

“นายคิดจะทำอะไร” ซัมเมอร์เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงจริงจัง หลังจากทั้งห้องเหลือแค่เธอสองคน

“พี่คิดว่าผมจะทำอะไรล่ะ” วินเทอร์เอ่ยขณะเอนหลังแล้วพาดศีรษะไปกับพนักโซฟาพร้อมกับหลับตาลง

เขาสูดลมหายใจเข้าลึกๆ เพื่อรับรู้ถึงกลิ่นอายบางอย่างที่ทำให้หัวใจของเขาเต้นในจังหวะที่แปลกไป...ช่างเหมือนกับตอนที่เขากระโจนลงไปเล่นเกมธุรกิจใหม่ๆ ความเร้าใจมันอยู่ที่ว่า สมองของเขากำลังหมุนอย่างเร็วจี้เพื่อค้นหาหนทางที่จะเอาชนะ ใช่ เขากำลังรู้สึกตื่นเต้นกับเกมใหม่ที่วิ่งเข้ามาชนอย่างไม่ทันตั้งตัว

“นายกำลังจะตกลง” ซัมเมอร์ตอบอย่างรู้ทัน

พวกเธอสองพี่น้องเสียพ่อกับแม่ไปตั้งแต่เมื่อหกปีก่อน จึงเหลือกันอยู่แค่สองคน ดังนั้นหากวินเทอร์รู้จักซัมเมอร์มากกว่าใคร ซัมเมอร์ก็คือคนที่รู้ใจวินเทอร์มากที่สุดในโลกนี้

“แล้วพี่ล่ะ”

“ไม่ ฉันไม่ชอบเล่นเกม” หญิงสาวตอบเสียงดังฟังชัด ราวกับต้องการประกาศก้องให้คนทั้งโลกรู้ว่า คำตอบของเธอคืออะไร

วินเทอร์ลืมตาขึ้น แล้วหันไปมองเสี้ยวหน้าของพี่สาว ก่อนจะถามขึ้นว่า “แล้วถ้าผมลงเล่นล่ะ”

ซัมเมอร์หันมาสบดวงตาอันเปล่งประกายของน้องชายสุดที่รักของเธอ ก่อนจะจ้องนิ่งอยู่อย่างนั้นหลายนาที ราวกับกำลังวัดค่าความตั้งใจของอีกฝ่าย แล้วถอนหายใจออกมาเบาๆ ขณะเอนตัวเอาหัวพาดขอบพนักโซฟามาชนกับหัวน้องชายคนเดียวของเธอ และตอบอย่างหมดทางโต้แย้งว่า

“งั้นพี่ก็จะเล่นกับนาย”



--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

เอาแล้วค่ะ สองพี่น้องตัดสินใจแล้ว
อีกสองคนจะตัดสินใจยังไงน้า


กัลฐิดา

สปอยค่ะ


“อายุของฉัน มันสำคัญงั้นเหรอคะ” สปริงถามกลับซื่อ

วินเทอร์ตวัดสายตาขึ้นมองใบหน้าจืดชืดของสปริงก่อนจะตอบขึ้นว่า “ไม่สำคัญหรอก ก็แค่อยากลำดับญาติให้ถูกเท่านั้น เรามาเข้าเรื่องกันเลยแล้วกัน เธอเตรียมเก็บของหรือยัง”

“เก็บของ?”

“เก็บของเพื่อไปอยู่ที่คฤหาสน์คาเลนดาร์ไง” วินเทอร์เฉลย

 “ไม่ค่ะ ฉันจะไม่รับข้อเสนอนั้น”

รอลุ้นคำตอบของสปริงแล้วกันนะคะ






Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
Calendar Castle (คาเลนดาร์ คาสเทิ่ล) ตอนที่ 5 : Calendar Castle - ตอนที่ 3 พินัยกรรม , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 10750 , โพส : 132 , Rating : 406 / 82 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6

#132 : ความคิดเห็นที่ 9459
สุดยอด !

แนวนี้ฉีกสะใจกว่าทุกทีสุดๆ
Name : ... [ IP : 223.206.219.203 ]
Email / Msn: pirrahya(แอท)yahoo.com
วันที่: 28 เมษายน 2556 / 21:45

#131 : ความคิดเห็นที่ 7076
><
Name : Ns'Blackstone< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Ns'Blackstone [ IP : 110.168.41.59 ]
Email / Msn: nurse_barbie_marie(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 สิงหาคม 2555 / 22:04


#130 : ความคิดเห็นที่ 7001
ตัวละครแต่ละตัวนี่ คาแรกเตอร์น่าสนใจทั้งนั้นเลยค่ะ อยากจะติดตามต่อไปเรื่อยๆนะค่ะ
Name : รักนิยายรุกรุย [ IP : 27.55.15.162 ]
Email / Msn: -
วันที่: 16 สิงหาคม 2555 / 22:44

#129 : ความคิดเห็นที่ 4935
เป็นพี่น้องที่น่ารักจัง

PS.  ความเลวความดีอยู่ห่างเพียงสายตา.ฟางเส้นสุดท้ายในมือจะแยกสิ่งนั้นได้หรือไม่:รรรเร นักสืบบอดี้การ์ด >รักหรือเกลียด?สิ่งใดล่ะที่ใช่หาคำตอบได้ใน ภูจงกล:ภูเขาแสนวุ่น>แฟนตาซีสุดเพี้ยน:wildrose
Name : gentleroze< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ gentleroze [ IP : 125.27.48.218 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 18 เมษายน 2555 / 17:38

#128 : ความคิดเห็นที่ 4204
รู้ใจกันดีจริงๆพี่น้องคู่นี้

Name : sin firma< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ sin firma [ IP : 110.169.132.37 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 มีนาคม 2555 / 16:21

#127 : ความคิดเห็นที่ 4127
พี่น้องคู่นี้ ! ><
PS.  I love BigBang and Infinite very much <3
Name : sunprai ✿< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ sunprai ✿ [ IP : 223.206.55.202 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 4 มีนาคม 2555 / 12:35

#126 : ความคิดเห็นที่ 3743
มีความรู้สึกว่ามันส์มากค่ะกับเรื่องที่2พี่น้องพูดกัน
Name : แม่มดน้อยเมอร์ลิน< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ แม่มดน้อยเมอร์ลิน [ IP : 118.172.122.117 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 29 มกราคม 2555 / 22:51

#125 : ความคิดเห็นที่ 3142
 สองศรีพี่น้องที่น่ารักที่สุดโลก! ^^
PS.  สิ่งที่ดีที่สุดในตอนนี้คือ นอนหลับ...
Name : LIRIT-History< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ LIRIT-History [ IP : 180.180.112.239 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 มกราคม 2555 / 23:57

#124 : ความคิดเห็นที่ 3106
วินเทอร์กับสปริง คิดไปไกลแล้วนะเนี่ย

PS.  จำหน่ายเสื้อผ้าแฟชั่นพร้อมส่ง ราคาไม่แพงคะ http://saszygalz.lnwshop.com
Name : แม่ม๑น้oe< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ แม่ม๑น้oe [ IP : 182.53.6.146 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 1 มกราคม 2555 / 23:00

#123 : ความคิดเห็นที่ 2682
 ชักสนุกแล้วสิ ><'' ตัวหลักน่ารักทุกตัวเลย >0<
PS.  ♥ ซุชิ x หนูเฮี้ยบ ♥ เผือก x สับปะรด ♥ เจ้าชาย x แอปเปิ้ลเคะ ♥ ป๋า x สวย
Name : ('X ICing< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ('X ICing [ IP : 110.171.56.208 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 18 ธันวาคม 2554 / 13:27

#122 : ความคิดเห็นที่ 2644
แหมม รู้ใจกันดีมากเลยค่ะ พี่น้องคู่นี้ >w
PS.  ไม่ว่าเธอจะเป็นใคร มาจากไหน ฉันไม่สน ขอเพียงแต่ให้ฉันได้อยู่เคียงข้างเธอทุกวินาที ทุกเวลา ทุกโอกาส แค่นี้ก็พอแล้ว และยังไงเธอก็ยังเป็น 'นาเดียร์ที่น่ารัก' สำหรับฉันอีกด้วย
Name : Plattolia's Fairy< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Plattolia's Fairy [ IP : 115.87.90.74 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 17 ธันวาคม 2554 / 14:23

#121 : ความคิดเห็นที่ 2425
 หลงรักคู่พี่น้องวินเทอ&ซัมเมอร์ > <

ชอบที่ถ้าน้องลงเล่น พี่ก็จะลงด้วย ดูรักกันดีสุดๆ

PS.  ~*~*หัวใจคนเราไม่ได้ใหญ่ และสมองคนเราไม่ได้กว้างพอ ดังนั้น...เรื่องที่จะ"จด"และ"จำ"...จึงต้องเป็นเรื่องสำคัญจริงๆ*~*~
Name : น้องหมีฟ้า< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ น้องหมีฟ้า [ IP : 58.11.20.21 ]
Email / Msn: bas_bluebear(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 5 ธันวาคม 2554 / 23:09

#120 : ความคิดเห็นที่ 2396
อ่านตอนนี้แล้วดันชอบคู่พี่น้องเฉยเลย
อ่านแล้วน่ารักดี
Name : Alize< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Alize [ IP : 125.24.114.207 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 5 ธันวาคม 2554 / 11:41

#119 : ความคิดเห็นที่ 2335
สปริงน่ารักจังเลยอ่าาา
Name : Shadow in dark< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Shadow in dark [ IP : 115.87.152.235 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 2 ธันวาคม 2554 / 19:40

#118 : ความคิดเห็นที่ 2329
 หลังจากฟาดฟันกับเดรกเกอร์เล่มห้าจบ ก็เพิ่งมีเวลามานั่งอ่าน Calendar castle

แค่อ่านถึงตอนที่ 3 ก็รู้สึกหลงรักคู่พี่น้อง วินเทอร์ กะ ซัมเมอร์ ซะงั้นอ๊ะ (หลงรักในความแรงและเหวี่ยง 55+)

จะติดตามต่อไปนะค๊าาา ^^

PS.  ~เจ้าหญิงนิทรา~
Name : Song Hyohwa< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Song Hyohwa [ IP : 202.28.45.10 ]
Email / Msn: solica_b(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 2 ธันวาคม 2554 / 13:36

#117 : ความคิดเห็นที่ 1965
ชอบสปริงมากมายอะ
เป็นผู้หญิงที่ใสซื่อและน่ารักเลยทีเดียว
แต่วินเทอรืก็น่ารักนะคะ
PS.  Can you hear me? But I can't listen you if you promise new love story.I can smile forever
Name : Dark_JOKER< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Dark_JOKER [ IP : 110.168.115.169 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 พฤศจิกายน 2554 / 17:25

#116 : ความคิดเห็นที่ 1905
อ่ะฮ้าาา

ติดใจสปริง กับ วินเทอร์ 

สู้ๆๆๆๆ   กรี๊ดๆๆ FC วิมเทอร์ (โบกแท่งไฟ) ฮ่าๆ

PS.  Primadonna&SNW ว่าที่วิศวะที่ติดนิยายแฟนตาซีงอมแงม ย้ำ แฟนตาซีเข้ากระแสเลือด แฟนตาซีที่หล่อเลี้ยงหัวใจมา แฟนตาซีจงเจริญ ชาบู ชาบู
Name : Lookpla_Primadonna< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Lookpla_Primadonna [ IP : 223.204.102.179 ]
Email / Msn: L_4860120(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 22 พฤศจิกายน 2554 / 22:09

#115 : ความคิดเห็นที่ 1712
ยังไงก็ต้องรับชัวร์ ...ไม่งั้นเรื่องจะดำเนินต่อได้ไง^^
PS.  ผิดไหม ที่ 'รัก' ผิดมากไหม ที่ 'คิดถึง' ผิดมากใช่ไหม.. ที่เห็น 'เธอ' เป็นมากกว่าคำว่า 'เพื่อน'
Name : ~ChoCo_[Puddiing]~< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ~ChoCo_[Puddiing]~ [ IP : 125.24.128.120 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 18 พฤศจิกายน 2554 / 17:01

#114 : ความคิดเห็นที่ 1699
ต้องมีบ้างอย่างที่มาเปลี่ยนความคิดของสปิงแน่เลย

แต่ว่าจะเป็นอ่ะไรกันน้า

PS.  เกลียดเศร้า ชอบตลก แต่เค้าก็อ่านหมด เพียงแค่คนเขียนแต่งมา
Name : มากิริจัง< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ มากิริจัง [ IP : 110.77.184.26 ]
Email / Msn: makirijung(แอท)hotmail.co.th ส่งข้อความลับ
วันที่: 16 พฤศจิกายน 2554 / 21:25

#113 : ความคิดเห็นที่ 1510
ความอยากรู้อยากเห็นมันห้ามกันไม่ได้หรอกนะ
Name : KurouNeko< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ KurouNeko [ IP : 180.183.136.30 ]
Email / Msn: darkhold36(แอท)yahoo.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 8 พฤศจิกายน 2554 / 10:29

#112 : ความคิดเห็นที่ 1476
พี่กัลคิดเรื่องเก่งมากเลยอ่ะค่ะ นึกไม่ถึงเลย

จะติดตามผลงานพี่ตลอดไปนะค่ะ

ปล.รักวินเทอร์
Name : _MiNTo_RB< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ _MiNTo_RB [ IP : 125.26.32.170 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 พฤศจิกายน 2554 / 11:04

#111 : ความคิดเห็นที่ 1351

โซเนลนี่จะเกี่ยวกับผู้ใช้มนตราหรือป่าวค่ะ(เหนจากเดรกเกอร์)

Name : crossyuki< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ crossyuki [ IP : 58.11.4.180 ]
Email / Msn: negima169(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 5 พฤศจิกายน 2554 / 00:14

#110 : ความคิดเห็นที่ 1232

นิสัยดูขัดๆกันเเฮะ=[]=;;


PS.  ...การเรียนที่ก้าวหน้า ถือเป็นการปูทางให้ไปได้ไกลเเละสดใสยิ่งกว่าที่เป็นอยู่ก็จริง เเต่ว่า...ทำไมมันทำยากจังฟระเนี่ย!!?-*-
Name : •Zol2iäc•< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ •Zol2iäc• [ IP : 223.206.133.250 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 พฤศจิกายน 2554 / 09:48

#109 : ความคิดเห็นที่ 1141
 สปริงน่ารักดีจัง แต่ชอบซัมเมอร์มากกว่า  ><

Name : เชือกเส้นน้อย< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ เชือกเส้นน้อย [ IP : 115.87.82.114 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 1 พฤศจิกายน 2554 / 13:04

#108 : ความคิดเห็นที่ 1129
 สปริงน่ารักนะ :) ซื่อเกิ๊น 
PS.  "He who loses money, loses much; He who loses a friend, loses more; He who loses faith, loses all." - - Anonymous - -
Name : Cinderella★ChwLy< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Cinderella★ChwLy [ IP : 125.25.21.78 ]
Email / Msn: shiraz_(แอท)hotmail.co.th ส่งข้อความลับ
วันที่: 1 พฤศจิกายน 2554 / 11:33

หน้าที่ 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

"ถ้าคุณคิดว่าภารโรงประจำ โรงเรียนเป็นแค่คนทำความสะอาด คุณคิดผิด เพราะภารโรงที่ชื่อแจ็ค สมิธ เป็นมากกว่านั้น"

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android