Rabbit Saga Online

  • 96% Rating

  • 106 Vote(s)

  • 404,203 Views

  • 9,887 Comments

  • 2,358 Fanclub

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    3,898

    Overall
    404,203

  • Comments
    9,887

  • Fanclub
    2,358

ตอนที่ 98 : บทที่ 87 ขนมเปี๊ยะสานสัมพันธ์Rating : 298 / 61 vote(s)

21 ธ.ค. 55

ตอนที่ 98 : บทที่ 87 ขนมเปี๊ยะสานสัมพันธ์Rating : 298 / 61 vote(s)

21 ธ.ค. 55


บทที่ 87 ขนมเปี๊ยะสานสัมพันธ์


ดูเหมือนว่าเรื่องที่เจ้าส้มได้ก่อการร้ายไว้นั้นจะกระเด็นไปจากหัวจับวางเป็นที่เรียบร้อย เนื่องจากว่าตอนนี้เอลฟ์หนุ่มมีปัญหาสงครามภายในที่ดุเดือดยิ่งกว่ากำลังเริ่มขึ้น

“ไอ้เลิฟ แกอธิบายมาเดี๋ยวนี้เลยนะ ราคาเต็นท์นี่จริงๆแล้วมันราคาเท่าไหร่กันแน่”

หลังจากที่เจ้าของเต็นท์จับได้ว่าตัวเองนั้นถูกเพื่อนตุ๋นขายของโก่งราคาให้ จับวางก็จัดการติดต่อคนที่ประจำการอยู่เมืองหลวงทันที

บนโต๊ะทรงเตี้ยตอนนี้มีหน้าต่างสามมิติที่รูปใบหน้าของสาวสวยใบหน้าเฉียบคมกำลังติดต่อพูดคุยกับทางฝั่งนี้

“สิบล้าน” เสียงผู้หญิงบอกราคาดังขึ้นมาอย่างไม่สะทกสะท้านหรือเจือความรู้สึกผิดสักนิด ราวกับราคานี้เป็นราคาที่จักรวาลกำหนดไว้ตั้งแต่แรก

“แต่แกเพิ่งขายเต็นท์แบบเดียวกับฉันให้น้องฟินในราคา 1.9” จับวางเค้นถามต่อเพื่อให้อีกฝ่ายยอมรับให้ได้ว่าโก่งราคาเขา

“เอ่อ ขอโทษนะคะพี่เลิฟ คือฟินไม่อยากโกหกเรื่องราคา” ถ้าเธอว่าเธอซื้อมาสิบล้านก็คงไม่มีใครเชื่อเพราะเธอไม่มีเงินมากขนาดนั้น

“ไม่เป็นไรหรอกจ๊ะ สำหรับน้องฟินที่น่ารักพี่ย่อมลดราคาให้เป็นพิเศษอยู่แล้ว” หญิงสาวที่ชื่อเลิฟยิ้มแล้วพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่อ่อนนุ่มลงไม่แข็งกระด้างเหมือนที่กำลังพูดกับอีกคน

“มาดามเลิฟครับ แล้วทำไมไม่ขายราคานั้นให้กับสหายผู้น่ารักคนนี้บ้าง” จับวางเอ่ยเสียงเย็นพร้อมกับทำหน้าเหยียดหมั่นไส้ในความลำเอียงที่ไม่รู้จักปกปิดนี้

“ต้าย ฉันก็เพิ่งรู้ว่าไส้เดือนมันก็ชมตัวเองว่าน่ารักเป็นเหมือนกัน” เสียงจากอีกฝั่งตอบกลับมาทำให้คนทางฝั่งเธอเริ่มโต้กลับไม่แพ้กัน

รีอามองดูจับวางเถียงกับคนในหน้าจอสามมิติก็ถอนหายใจโล่งอกออกมาเบาๆที่ดูเหมือนเรื่องเจ้าส้มจะกลายเป็นเรื่องเล็กไปเสียแล้ว

“นี่เธอ จะไปนั่งก่อนก็ได้นะ ไอ้จั๊บมันคงเถียงอยู่อีกนานเลย” ไซมอนต์กระซิบบอกเธอให้ไปนั่งข้างๆน้องสาวเขาก่อนก็ได้

ที่เขาพูดแบบนี้เพราะเขารู้จักนิสัยของเพื่อนเขาดี เรื่องมากเป็นที่หนึ่ง แต่ก็ไม่ใช่คนที่คิดร้ายหรือเจ้าคิดเจ้าแค้น เรื่องนี้เดี๋ยวพรุ่งนี้มันก็ลืมและก็มีเรื่องใหม่มาบ่นแทนทันที

“ขอบคุณค่ะ” รีอาเอ่ยขอบคุณพร้อมกับค่อยๆเดินไปนั่งข้างพาราฟินที่ยิ้มกว้างให้เธอเหมือนกับดีใจมากที่เธอมานั่งข้าง

“เอ่อ คือน้องกระต่าย...” พาราฟินยังไม่ทันพูดจบก็ต้องสะดุ้งตกใจเมื่อได้ยินเสียงตบโต๊ะจากคนที่เพิ่งเถียงกับอีกคนจบไปหมาดๆ

“เผา แบบนี้ต้องเผาอย่างเดียว พรุ่งนี้ฉันไปเผาเต็นท์นี่ที่หน้าห้องไอ้เลิฟมัน” จับวางเอ่ยอย่างหัวเสีย

“ฉันว่าเลิฟคงสั่งให้นายกวาดหน้าห้องของมันไปตลอดเดือนนี้แน่ๆ” เซียวฟงทำนายตามที่เขาคาดการณ์หลังจากที่เพื่อนเขาทำแบบนั้นลงไป

อ่า แต่เธอว่าถ้าจะเผาก็ยกให้เธอดีกว่านะ เธอยังไม่มีเต็นท์สักหลังเลย

“ไอ้ฟง แกคิดดู มันกล้าด่าฉันว่าไส้เดือน แต่มันกลับตั้งกฎของกิลด์ห้ามไม่ให้ใครด่ามันได้”

“แต่แกก็ไม่กล้าด่านี่นะ” ไซมอนต์ว่าด้วยน้ำเสียงอ่อนใจที่พูดไปพูดมาเพื่อนเขาก็ไม่กล้าหือกับคนอย่างมาดามเลิฟอยู่ดี

“เออ สิวะ หรือแกกล้า” เขาก็ไม่เข้าใจว่าทำไมลาสไนท์ถึงอนุมัติกฎที่โคตรเอาเปรียบนี้ให้ไอ้เลิฟมัน

ด่าคนอื่นได้แต่ไม่อนุญาตให้ใครด่าตัวเอง

“ไม่กล้าว่ะ แต่แกก็น่าจะยอมๆหน่อย ยังไงไอ้เลิฟมันก็เอาเงินไปลงทุนกับกิลด์อยู่ดี” ยังไงเขาก็คิดว่าเงินที่จับวางเสียไปก็คงถูกเก็บเข้าคลังของกิลด์เรียบร้อยแล้ว

รีอาฟังพวกเขาเถียงไปเถียงมา ดูแล้วในกิลด์สี่จตุรเทพคนที่ชื่อมาดามเลิฟนี่ท่าจะใหญ่กว่าพวกไซมอนต์ซะอีก

“ฉันว่าพวกเราจะพูดอะไรน่าจะเกรงใจคนที่เขาไม่รู้เรื่องหน่อยนะ” คราวนี้เซียวฟงพูดพร้อมกับมองรีอาที่ตอนนี้นั่งร่วมวงฟังพวกเขาเถียงกันอย่างเนียนๆ

“เอ่อ ใช่ ยัยหูตั้ง ฉันยืมแมวคลุกโคลนของเธอไปทำลายห้องของเพื่อนฉันหน่อยได้ไหม ฉันมีค่าจ้างให้เธอกับแมวด้วยนะ” คราวนี้จับวางถึงกับชวนเธอไปร่วมแผนเอาคืนมาดามเลิฟ

“ไอ้จั๊บเลิกบ้าได้แล้ว แล้วก็เลิกเรียกจิกเค้าว่ายัยหูตั้งซะที” ไซมอนต์ปรามเพื่อนไม่ให้คิดหาเรื่องใส่ตัวไปมากกว่านี้

แต่แหม ถึงกับมีค่าจ้างให้ด้วยนี่ก็น่าสนใจ เรื่องทำลายและก่อกวนนี่เจ้าส้มของเธอถนัดเป็นอันดับสองรองจากเรื่องเผ่นหนีเลย แต่ก็นะ คนที่ชื่อมาดามเลิฟท่าทางน่ากลัวใช่ย่อย ขนาดสามคนนี้ยังไม่กล้าหือ เธอก็ควรจะเลี่ยงๆไว้ดีกว่า

พอพูดถึงเรื่องเรียกจิก ไซมอนต์ก็นึกขึ้นมาได้

“จริงสิ นั่งอยู่ตั้งนานยังไม่ได้แนะนำตัวกันเลยนี่นะ ตกลงเธอชื่ออะไรเหรอ ฉันชื่อไซมอนต์ ส่วนนี่น้องสาวฉันชื่อพาราฟิน สองคนนั้นชื่อจับวางกับเซียวฟง” ไซมอนต์แนะนำอย่างรวดเร็ว

ที่จริงชื่อของพวกเขาเธอก็พอจะรู้จากบทสนทนาบ้างแล้ว เหลือแต่ชื่อของเธอถ้าไม่บอกก็ดูจะเป็นการเอาเปรียบและเสียมารยาทไปสินะ

“ฉันชื่อรีอาค่ะ” รีอาตอบยิ้มๆ

“รีอา?” คราวนี้เซียวฟงเริ่มมีปฏิกิริยา เขาเงยหน้ามองเธอพร้อมกับทวนชื่อออกมาเบาๆ

“ทำไมเหรอเซียวฟง” ไซมอนต์ถาม

“เปล่า ไม่มีอะไร” เซียวฟงส่ายหน้าและกลับไปนั่งอ่านข้อมูลอะไรบางอย่างต่อ

“อืม ถ้าไม่มีอะไรงั้นก็ เอ่อ ถ้าไม่เป็นการเสียมารยาท เธอจะบอกอายุเธอได้ไหม พวกเราจะได้เรียกถูก”

เพราะว่ารีอานั้นมีร่างเป็นกระต่ายจึงทำให้พวกเขาเดาอายุอีกฝ่ายไม่ออกสักนิด แต่คิดว่าน่าจะอายุไม่มากไม่น้อยไปกว่าพวกเขาเท่าไหร่นัก

บอกอายุเหรอ บอกไปดีหรือเปล่านะ

รีอาของเอพริลคะ จากฐานข้อมูลพวกเขาไม่เป็นอันตรายต่อฟลาวเวอร์แม้แต่นิดเดียวค่ะ เอพริลรายงานให้เธอฟังเพื่อให้เธอวางใจว่าคนพวกนี้ไม่มีพิษไม่มีภัยต่อตัวเธอ หรือเรียกให้เข้าใจง่ายๆก็คือไม่เกี่ยวข้องกันเลยสักนิด

“อายุ 15 ค่ะ”

คราวนี้ไซมอนต์กับจับวางก็เลิกคิ้วแปลกใจเหมือนกัน

“น้อยกว่าฟินอีกเหรอนี่” ไซมอนต์พึมพำ

เขาเองก็คาดไม่ถึงว่าอีกฝ่ายจะอายุแค่ 15 ตอนแรกนึกว่าน่าจะพอๆกับน้องของเขา ยิ่งการพูดการจาดูมั่นอกมั่นใจเหมือนจะเป็นผู้ใหญ่กว่าน้องของเขาที่พูดไม่เก่งนิดๆด้วย

“เอ่อ คือพี่อายุ 18 คือ จะเรียกพี่ว่า พี่ฟินเฉยๆก็ได้นะ” พาราฟินบอกอายุของตัวเองพร้อมกับแนะนำว่าเธอควรเรียกหล่อนยังไง

“ค่ะพี่ฟิน” รีอาหันไปเรียกอย่างว่าง่าย แค่จะเรียกใครยังไงเธอก็ไม่ได้ใส่ใจมากอยู่แล้ว

แต่พาราฟินกลับรู้สึกเป็นปลื้มมากที่น้องกระต่ายเรียกเธอว่าพี่ฟิน

นี่มันเหมือนฝันไปเลย

“เอ่อ พี่ฟินคะ พี่ฟินเป็นไรคะ” รีอาเรียกพาราฟินเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายทำหน้าเหม่อใจลอยไปเฉยๆ

“เอ่อ น้องพี่เขาเป็นแบบนี้บ่อยน่ะ น้องรีอาก็เรียกพวกพี่ว่า พี่ไซ พี่ฟง และก็พี่จั๊บได้เลยนะ เรียกแบบนี้ดูกันเองดี พวกพี่อายุมากกว่าฟิน 2 ปีน่ะ” ไซมอนต์รู้ดีว่าอาการแบบนี้ของน้องเขาเกิดมาจากที่อีกฝ่ายเป็นผู้เล่นรูปร่างกระต่ายนี่ล่ะ

จับวางที่เห็นอาการแปลกๆของพาราฟินก็รู้สึกแปลกใจจึงเอนตัวไปหาเซียวฟงและกระซิบถามอีกฝ่ายเบาๆ

“เฮ้ย น้องฟินเขาเป็นอะไรไปวะ ทำท่ายังหลงรักแรกพบกับกระต่าย”

“ฟินชอบกระต่ายมาก ที่บ้านก็มีเลี้ยงไว้อยู่สี่ตัว” เซียวฟงตอบให้จับวางกระจ่างปนสงสัยว่าไอ้เพื่อนหน้าตายของเขาไปรู้ได้ไงว่าน้องฟินเลี้ยงกระต่ายไว้สี่ตัวไว้ที่บ้าน อย่าบอกนะว่ามันถึงกับไปมาหาสู่กันแล้ว

คราวนี้จับวางเหล่ตากลับมามองรีอาชัดๆอีกครั้ง

อืม ถ้าไม่มองอย่างอคติว่าเป็นสัตว์หน้าขนก็ต้องยอมรับว่าน่ารักกว่าไอ้แมวอ้วนอืดนั่นเป็นกอง

“นี่ยัย เอ่อ น้องรีอา ช่วยบอกพี่จั๊บทีได้ไหมว่า เผ่ากระต่ายของน้องนี่เป็นเผ่าอะไร และได้มาตอนไหน ทำไมตอนพี่สร้างตัวละครพี่ถึงไม่เห็นเผ่านี้บ้างเลย” จับวางถามพร้อมกับมีแผนสร้างตัวละครใหม่ไว้ในหัวเรียบร้อยแล้ว เพื่อน้องฟิน ต่อให้พี่จั๊บต้องเริ่มนับหนึ่งใหม่พี่ก็ยอม

คำถามของจับวางเรียกให้ทุกสายตากลับมาจับจ้องที่ตัวเธออีกครั้ง

“เอ่อ ถามทำไมเหรอคะ” ทำไมทุกคนมองเธอราวกับเป็นเหยื่อแบบนั้นล่ะ

“ให้พี่ตอบตามตรงก็คือ พี่อยากจะเล่นเผ่าเดียวกับน้องบ้าง” จับวางชายหนุ่มผู้ที่ทำได้ทุกอย่างเพื่อน้องฟิน หรือก็คืออยากให้ฟินสนใจเขาบ้าง

“ไอ้จั๊บ แกไม่ต้องคิดอะไรบ้าๆเลย ลบตัวมาเล่นใหม่เพื่อมาจีบน้องคนอื่นนี่นะ ทุเรศว่ะ” คราวนี้ไซมอนต์ด่าจับวางอย่างไม่ไว้หน้าให้วางไว้บนบ่า

“น้องคนอื่นที่ไหน น้องของเพื่อนรักเลยนะ ไอ้ไซเพื่อนรัก คืนนี้ช่วยพาเพื่อนรักคนนี้พาเวลทีนะ”

“พาแกลงนรกน่ะสิ บอกไว้ก่อนนะว่าฉันฟ้องเลิฟแน่” ไซมอนต์ถึงกับเอามาดามเลิฟมาขู่เลยทีเดียว

ส่วนพาราฟินทำหน้าเสียดาย เพราะเธอเองก็อยากเล่นเผ่านี้แต่ก็ไม่กล้าขอ

รีอามองสองคนที่เถียงกันเรื่องสร้างตัวใหม่ก็รีบยื่นมือไปห้ามทัพไว้ก่อน

“เอ่อ คือฟังรายละเอียดก่อนตัดสินใจจะดีกว่านะคะ” เธอกลัวจับวางคิดสั้นไปลบตัวละครเดี๋ยวนี้เลยจริงๆ ถ้าเกิดทำแบบนั้นเธอคงบาปน่าดูที่ทำให้มีผู้เล่นอีกคนตกมาอยู่ในบ่วงกรรมของรูก้า

“มีเงื่อนไขอะไรเหรอ หรือว่าเป็นเผ่าพิเศษที่ต้องเสียเงิน ถ้างั้นไม่ต้องเสียดาย เพื่อน้องฟินพี่ยอมจ่าย”

เหอๆ ถ้าแค่เสียเงินก็ดี แต่พี่อาจจะเสียใจไปตลอดชีวิตเลยก็ได้นะ ถ้าคิดเล่นไอ้เผ่ารูก้านี่

พอเห็นว่าอีกฝ่ายเอาจริงเอาจังกว่าที่คิดรีอาจึงคิดว่าเธอควรบอกความลับของเผ่าให้คนพวกนี้รู้แต่เนิ่นเสียดีกว่า

“เผ่ารูก้า” เสียงของพาราฟิน

“ค่าสถานะล็อคที่ 1” เสียงของไซมอนต์

“ระดับเพิ่มก็ไม่ขึ้นค่าสถานะให้” เสียงของจับวาง

“นี่มันสร้างเผ่านี้มาทำเบื๊อกไรวะ แล้วใครมันจะไปกล้าเล่น” จับวางพูดต่ออย่างฉุนๆก่อนจะสะดุ้งเมื่อเจอเท้าของไซมอนต์ยันมาสะกิดให้ระวังปาก

จับวางหันไปหาขวัญใจน้องฟินก่อนที่จะรีบแก้คำพูดของตัวเอง

“เอ่อ พี่ไม่ได้ว่าน้องรีอานะ พี่แค่คิดว่าเล่นกันแบบนี้คงลำบากแย่ น้องรีอาก็เก่งมากเลยนะที่เล่นจนมาได้ถึงขนาดนี้ ไม่ทราบว่ามีเทคนิคอะไรที่พอจะบอกได้หรือไม่” จับวางยังไม่ยอมแพ้

“ไม่ต้องเลย ถ้าแกกลายเป็นกระต่ายเมื่อไหร่ ข้าให้เลิฟจัดการเอาแกไปเป็นซุปกระดูกกระต่ายแน่” ไซมอนต์ทำหน้าคาดโทษว่าอย่าริคิดจะมาเป็นตัวถ่วงโลกาเด็ดขาด

“นี่น้องรีอากล้าเล่นเผ่านี่มาได้ไง เล่นมากี่วันแล้ว มีเพื่อนช่วยหรือเปล่า” จับวางยังทำเนียนไม่สนที่เพื่อนขู่ หันมาถามแนวทางการเล่นของรุ่นพี่ เพราะถ้าไม่มีคนช่วยคงยาก แถมดูเครื่องแต่งกายของน้องกระต่ายแล้ว ก็ใช่ย่อย ไม่ใช่ของที่จะหาได้ตอนระดับยี่สิบกว่าๆแน่นอน

“นั่นสินะ ดูตอนเธอสู้กับพวกอีกาแล้วไม่เหมือนกับผู้เล่นที่ค่าสถานะแค่ 1เลย” คราวนี้เซียวฟงก็ยังตั้งข้อสังเกต เพราะตอนสู้กับอีกากระต่ายตัวนี้ดูเก่งกว่าผู้ธรรมดาทั่วไปเสียด้วยซ้ำ

“เอ่อก็ประมาณสิบสี่วันในเกมน่ะค่ะ พอดีโชคดีได้เพื่อนคนหนึ่งช่วยไว้ เขาช่วยเก็บระดับให้ พวกของและอาวุธที่ใส่ก็เหมือนกัน เขาเป็นคนช่วยหาให้ ถ้านับพลังของฉันจริงๆแบบไม่พึ่งของก็คงไม่รอดแน่ๆ” รีอาตอบเสียงอ้อมแอ้ม เธอรอดมาได้จนถึงตอนนี้เพราะสหายแสนดีที่มีบุญคุณอันล้นพ้น

เอสนั่นเอง

เฮ้อ ไม่อยากพูดถึงมากเลย เดี๋ยวของเข้าตัว

“ไซมอนต์แกเพื่อนฉันหรือเปล่าวะ” จับวางหันขวับไปถาม

“เหอะ ถ้าฉันเล่นแทน แกจะช่วยไหมวะ”

“ไม่ช่วย” จับวางพูดห้วนตอบทันทีแบบนี้เป็นอันจบประเด็น แค่นึกว่าไอ้ไซที่ปกติร่างยังกับควายถึกกลายมาเป็นกระต่ายน้อยน่ารักแบบนี้เขาก็สยองแล้ว

“ถ้าพี่จั๊บลบตัวไปเล่นเผ่ารูก้า ฟินจะโกรธพี่จั๊บให้ดู ขนาดฟินเองก็อยากเล่นแทบตาย ฟินยังไม่กล้าขอพี่ไซเลย” คราวนี้พาราฟินถึงกับขอบ่นบ้าง

“น้องฟิน/ฟินอยากเล่นเหรอ” เสียงไซมอนต์กับจับวางถามพร้อมกัน

อืม ถ้าให้น้องฟินเป็นกระต่ายแทนแล้วมีพวกเขาคอยอุ้มชูมันก็ดูไม่เลวกว่าจริงๆ

“อยาก แต่ไม่เล่นหรอกค่ะ พวกพี่อุตส่าห์ช่วยน้องเก็บระดับมาตั้งขนาดนี้ ฟินไม่กล้าลบหรอกค่ะ แถมอาชีพของฟิน พี่เลิฟบอกว่าสำคัญมากถ้าขาดไปพวกพี่ต้องตายแน่” คำสารภาพของพาราฟินทำให้ไซมอนต์กับจับวางหน้าซีดขาดฟินไปไอ้เลิฟเอาพวกเขาถึงตายเลยเหรอ

แผนที่จะเห็นฟินแปลงร่างเป็นกระต่ายน้อยเป็นอันต้องพับเก็บไป

“แล้วฟินทำไมต้องทำเสียใจแบบนั้นล่ะ” คราวนี้เซียวฟงเป็นคนถาม เขายอมพับหน้าต่างข้อมูลเก็บลงไปและหันมาคุยดีๆด้วย

“ฟินแค่เสียดายน่ะค่ะ ถ้าเผ่ารูก้าที่น้องต่ายว่ามันเล่นยากขนาดนี้ ความฝันที่ฟินจะเห็นผู้เล่นกระต่ายเดินไปเดินมาก็คงเป็นไปไม่ได้แน่ๆ” แรบบิทแลนด์ของพาราฟินเป็นอันต้องปิดตัวลงตั้งแต่ยังไม่ทันได้สร้าง

“อืม แล้วตอนนี้เพื่อนคนนั้นไม่อยู่หรือ” เซียวฟงหันมาถามรีอาบ้าง

“ค่ะ เค้าออฟไลน์พักไปแล้ว” รีอาบอกเรียบๆ

“เฮ้อ สำคัญที่ต้องมีคนยอมช่วยสินะ เพื่อนของน้องรีอานี่สุดยอดจริงๆ” จับวางพูดแล้วก็เสียดาย เอาสองมือพาดหัวอย่างเซ็งๆ

เขาเองก็ไม่กล้าเล่นเผ่ากระต่ายนี่ ต่อให้ไอ้ไซหรือไอ้ฟงอาสาว่าจะช่วย แต่ถ้าเกิดไอ้พวกนี้ทิ้งเขาล่มกลางอ่าว มีหวังได้เป็นแค่ซุปกระต่ายจริงๆ

“คือเป็นเพื่อนในเกมเฉยๆนะคะ ไม่เหมือนพวกพี่” รีอาบอกแบบนี้ทุกก็ต่างตกตะลึง และพูดถึงบุคคลที่ไม่อยู่ ณ ที่นี้กันใหญ่

“โห เพื่อนในเกมเฉยๆ และยังช่วยขนาดนี้ พี่ชักอยากเห็นหน้าแล้วว่าใครที่ทำได้ถึงขนาดนี้” จับวางพูดแล้วนึกว่าอีกฝ่ายต้องเป็นคนที่ใจใหญ่มากๆ ที่เลือกช่วยกระต่าย แทนที่จะเลือกช่วยสาวๆ อุดมการณ์ผิดกับเขาลิบลับ

“ถ้ามีคนเล่นฟินก็ยอมช่วยนะคะ แต่ไม่ใช่พี่จั๊บแน่นอน เพราะถ้าพี่จั๊บลบตัวหลายคนจะเดือดร้อนฟินไม่ชอบ” พาราฟินเอ่ยพูดดักคอจับวางไว้ก่อน

“อืม เพื่อนของน้องรีอาใจกว้างจริงๆ” ไซมอนต์พูดแล้วพยักหน้าชื่นชม

“นั่นสิ เป็นฉันก็คงไม่กล้าเล่น แถมจะให้ดูแลด้วยก็คงไม่มีเวลา” เซียวฟงยังพูดเห็นด้วย เรียกว่าจะหามิตรภาพจากคนที่เพิ่งพบในเกมนั้นเป็นเรื่องยากจริงๆ

“น้องรีอาโชคดีจริงๆที่ได้พบกับคนดีๆ” เซียวฟงเอ่ยขึ้นมาแล้วส่งยิ้มบางให้ว่าเป็นวาสนาดีแล้วที่ได้พบกับคนดีๆที่โลกในเกมแห่งนี้

“คนที่ชอบกระต่ายก็เป็นคนจิตใจดีอยู่แล้วล่ะค่ะ” พาราฟินต่อตบท้ายให้

รีอาฟังทุกคนสรรเสริญคนที่ไม่ได้ออนไลน์อยู่ ก็กระพริบตาปริบๆก่อนจะแย้มยิ้มกว้างและเหงื่อตกในใจ

“แหะๆ ก็เป็นคนดี ใจกว้างและก็จิตใจงดงามจริงๆล่ะค่ะ” รีอาโกหกหน้าตาย

ในหัวของเธอโยงเส้นความสัมพันธ์หาความใจกว้างและจิตใจงดงามไปถึงเอสไม่ต่อกันสักเส้น

             คนดีที่โลก(อยากจะ)ลืมจริงๆ หมอนั่นน่ะนะ



หลังจากจบเรื่องรูก้าแล้ว พวกเซียวฟงก็ไม่ได้ซักไซ้ถามรายละเอียดอะไรลึกๆให้รีอารู้สึกยุ่งยากใจมากนัก

เนื่องจากคนพวกนี้เขารู้ดีว่ามารยาทของการเล่นเกมคือถามไถ่แค่พองาม แต่อย่าให้ถึงกับน่ารำคาญจนน่าเกลียด ดังนั้นพวกเขาจึงเปลี่ยนเรื่องอื่นคุยกันต่อเพื่อรอเวลาฝนหยุดตก

“อืม แล้วน้องรีอาบอกได้ไหมว่าเป็นไงมาไงถึงลากอีกามามากขนาดนั้นได้” คำถามนี้ไซมอนต์เป็นคนถามขึ้น

รีอาเห็นว่ามันไม่เป็นความลับอะไรแถมยังน่าตลกอีกจึงเล่าให้พวกเขาฟังด้วยความสนุก

“และสาเหตุที่ต้องลากเยอะขนาดนั้นเป็นเพราะระเบิดชุดที่เพื่อนฉันให้มามันมีแค่ชุดเดียวเท่านั้น ฉันก็เลยคิดว่าต้องลากให้มันเยอะๆจะได้คุ้มกับค่าระเบิด”

พอรีอาเล่าจบจับวางก็ยกนิ้วให้ในความกล้าของอีกฝ่ายและเปลี่ยนไปชี้ที่ไซมอนต์

“น้องรีอานี่สุดยอดมากเลย พี่ยังไม่เคยเห็นไอ้ถึกนี่กล้าลากอีกาพวกนี้ตอนคลั่งเกินกว่าร้อยตัวเลย”

“น้อยๆหน่อยไอ้จั๊บ ไม่ใช่ว่าฉันไม่กล้า แต่ถ้าลากมาแล้วมันหลุดไปใส่ฟิน แกจะยอมเอาหน้ามารับแทนเหรอ” ที่เขาไม่กล้าลากเยอะเพราะทักษะลากมันมีลิมิทอยู่ที่ร้อยตัวเท่านั้น ถ้าเกินกว่านี้มีสิทธิ์หลุดไปใส่คนอื่นได้ ซึ่งไอ้เพื่อนสองตัวของเขา เขาไม่กลัวว่ามันจะเจ็บหรอก แต่เขากลัวคือกลัวน้องสาวของเขาเจ็บเท่านั้น

“ที่จริงที่ฉันกล้าก็เพราะมั่นใจในฝีเท้าของเจ้าส้มด้วยล่ะค่ะ”

“เจ้าส้ม?” หลายคนทวนชื่อที่เรียบง่ายเป็นเอกลักษณ์ที่ทำให้รู้ทันว่าเป็นชื่อของผู้ใด

เมี๊ยว เสียงร้องหวานๆของลูกแมวยักษ์เจ้าเล่ห์ที่ทำให้จับวางคิ้วกระตุกเมื่อเห็นว่ามันค่อยๆเดินเยื้องย่างเข้ามาใกล้ๆเพราะถูกเรียกชื่อจากบทสนทานา

เจ้าส้ม แมวสีส้มตัวยักษ์เดินเข้ามาหาเจ้าของพร้อมกับเอาหัวส้มๆไสไปไสมาด้านหลัง

ทั้งสี่คนเห็นเจ้าของหน้าทิ่มเพราะเจอแรงกระแทกของแมวก็พลางคิดว่าไม่แปลกแล้วที่อีกฝ่ายจะคุมสัตว์เลี้ยงตัวนี้ของตัวเองไม่อยู่

“โอยๆ พอแล้วเจ้าส้มเลิกดันได้แล้ว รู้แล้วเดี๋ยวจะให้กินเดี๋ยวนี้ล่ะ” รีอาร้องพร้อมกับหันไปเอามือผลักหน้าเจ้าส้มที่เริ่มไถแรงขึ้นเรื่อยๆตามความหิวของมัน

“อืม เห็นน้องรีอาบอกว่าสัตว์เลี้ยงหิวนี่” ไซมอนต์เพิ่งนึกออกว่าสาเหตุที่ต้องเอาแมวเข้ามาในเต็นท์ก็เพราะว่ามันหิว

“ค่ะ”

“แล้วนี่จะให้มันกินอาหารในนี้เลยเหรอ” จับวางเอ่ยเสียงแห้ง เริ่มเห็นชะตากรรมของเต็นท์เขาว่านอกจากจะเลอะโคลนไปแล้ว อาจจะต้องเลอะอาหารแมวอีก

“เอ่อ คือไม่ต้องห่วงว่ามันจะทำเลอะเทอะอีกนะคะ เรื่องกินอาหารเจ้าส้มค่อนข้างกินเรียบร้อยน่ะค่ะ” รีอาพูดให้เอลฟ์หนุ่มวางใจ ที่จริงเพราะเธอเห็นแก่หน้าตัวเองเลยไม่ได้พูดไปตามตรงว่า เจ้าส้มของเธอไม่ได้กินเรียบร้อยแต่มันตะกละกินเรียบหมดเลยต่างหาก

เนื่องจากกลัวว่าเจ้าส้มจะทำเศษอาหารหกใส่เต็นท์ของคนอื่น รีอาจึงควักจานกระเบื้องก้นลึกสีขาวมุกบนพื้นจานมีลวดลายของใบไม้สีส้มที่ถูกวาดไว้ราวกับปลิวตกอยู่ในจาน

จับวางและเซียวฟงต่างมองจานใบโตในมือกระต่ายด้วยความสนใจ เนื่องจากพวกเขาพอรู้ว่าของพวกนี้กึ่งๆจะเป็นงานศิลปะตั้งโชว์ที่โลกภายนอกได้เลย

แต่แล้วพวกเขาทั้งสี่ก็ต้องเบิกตากว้างเมื่อเห็นรีอาเอาจานใบนั้นวางไว้ต่อหน้าแมวสีส้มที่นั่งรออาหารอย่างเรียบร้อย จากนั้นกระต่ายสาวก็หยิบกล่องขนมที่ด้านบนมีตราอะไรสักอย่างออกมาสามกล่อง

มือเล็กๆจัดการเปิดกล่องและคว่ำขนมที่อยู่ข้างในไว้ในจานอย่างรวดเร็ว จนหมดสามกล่องพวกเขาจึงเห็นว่าอาหารของแมวสีส้มตัวนั้นเป็นขนมเปี๊ยะที่มีกลิ่นหอมหวานโชยออกมา

แมวกินขนมเปี๊ยะนี่นะ ที่สำคัญยังกินในจานสุดหรูอีก

“อะเจ้าส้ม กินไปสามกล่องก่อน ถ้าไม่พอค่อยเติมใหม่เอานะ” รีอาพูดพร้อมกับผลักจานไปใกล้ๆเจ้าส้มอีกนิด

เจ้าส้มร้องเมี๊ยวเสียงดังหนึ่งครั้งก่อนจะเริ่มก้มกินขนมเปี๊ยะที่อยู่ในจานอย่างเอร็ดอร่อยสุดๆในสายตาจับวาง

“น้องรีอาเอาขนมเปี๊ยะอะไรให้แมวกินเหรอ” จับวางอดถามไม่ได้ เพราะทันทีที่เปิดกล่องออกมากลิ่นหอมหวานก็ลอยตามออกมาด้วย

เขาสงสัยว่าทำไมอาหารแมวมันถึงได้หอมขนาดนี้

“ขนมเปี๊ยะวังสิบสามมังกรค่ะ” รีอาตอบลอยๆ มือก็หยิบกล่องเปล่าที่มีตราวังสิบสามมังกรประทับไว้อยู่ด้านบนให้จับวางดู

“ของวังสิบสามมังกรจริงดิ! ที่นั่นขึ้นชื่อเรื่องอาหารรสเลิศตำรับฮ่องเต้ทั้งนั้นเลยนะ แถมยังไม่ได้หากินง่ายๆด้วย” จับวางพูดอย่างไม่อยากเชื่อ เพราะเขาเองก็ได้ยินคำล่ำลือถึงความพิถีพิถันในรสชาติของอาหารที่มีตราวังสิบสามมังกรประทับไว้ เรียกว่าได้ลองเสิร์ฟให้แขกที่ไหนได้ลองลิ้มชิมรส ต่างก็กลับเอามาเล่าถึงความอร่อยแบบปากต่อปากจนหยุดไม่ได้

ที่จริงเขาก็อยากลองชิมดูเหมือนกัน น่าเสียดายว่าอาหารพวกนี้ไม่ใช่ว่าจะมีเงินก็ซื้อได้ จะให้ไปขอเขากินก็เสียภาพลักษณ์ที่อุตส่าห์สร้างมา ไม่งั้นไอ้เลิฟได้ฆ่าเขาตายแน่

“งั้นเหรอคะ อร่อยขนาดนั้นเลยเหรอ” รีอาเอียงคอนิดๆเมื่อได้ยินน้ำเสียงทึ่งๆของเอลฟ์หนุ่ม

ไอ้เรื่องอร่อยเธอก็ยอมรับนะ แต่ตำรับฮ่องเต้นี่มันเป็นไงเธอก็ไม่รู้เหมือนกัน ที่สำคัญตัวเธอในตอนนี้กลับชอบรสชาติของแครอทมากกว่าเสียด้วยสิ

พอรีอานึกจบก็เหลือบตาเห็นเอลฟ์หนุ่มที่จ้องกล่องเปล่าตาเป็นมัน

“เอ่อ ถ้าไม่รังเกียจว่าเป็นอาหารของเจ้าส้มจะลองชิมดูไหมคะ” รีอาหยิบอีกกล่องเต็มๆออกมาจากกระเป๋า

“ชิม ขอบใจมากนะ” จับวางยื่นมือไปรับ โดยมีไซมอนต์แอบขยับปากด่าว่าตะกละ

แต่ยอดชายนายจั๊บไม่สน ในเมื่อมีโอกาสได้ลิ้มลองของอร่อย เขาก็อยากจะลองดูเพราะอยากรู้ว่าไอ้ที่ล้ำลือเรื่องความอร่อยของอาหารวังสิบสามมังกรมันเป็นความจริงหรือเปล่า

ทุกคนมองจับวางที่เปิดฝากล่องและหยิบเข้าปากอย่างไม่กลัวตัวเองถูกวางยาพิษสักนิด

ทันทีที่เข้าปากคำแรกและเคี้ยวไปสักพักเขาก็เบิกตากว้าง และหยิบลูกที่สองเข้าปากทันทีทั้งที่ยังกลืนลูกแรกไม่หมด

“แม่ง ทำไงให้อร่อยแบบนี้วะ” พอเห็นจับวางหยิบลูกที่สามรอไว้ในมือ ไซมอนต์ที่เริ่มหิวก็อยากกินบ้าง แต่พอมือจะเอื้อมไปมาหยิบ จับวางกลับโยกตัวหนี

“เฮ้ย กินมั่งดิวะ ไอ้งก” ไซมอนต์ออกปากด่าไอ้เพื่อนตะกละของเขา

“ไม่ได้ กล่องนี้น้องกระต่ายเขาให้กระผมครับ” พอของอร่อยเข้าปาก ต่อมปากหวานของจับวางก็ทำงานทันที

ไซมอนต์อยากจะออกปากด่าไอ้คนที่เคยคิดฆ่าแมวกิน แต่รีอาที่ไม่อยากให้เถียงกันก็ยื่นขนมเปี๊ยะอีกกล่องให้ไซมอนต์ทันที

“เอ่อ ไม่ต้องแย่งค่ะ เอาไปทานอีกก็ได้” รีอาแจกเผื่อเซียวฟงกับพาราฟินด้วยเลย

เชิญชิมอาหารแมวกันให้อิ่มเลยนะคะ

ทั้งสามมองหน้ากันก่อนจะแบ่งกันกินได้อย่างลงตัว แม้เซียวฟงกับพาราฟินจะไม่ได้ขอแต่ก็ไม่ได้รังเกียจที่จะได้ชิมของอร่อยซึ่งมีใบหน้าของจับวางที่กำลังเคี้ยวอย่างเคลิ้มๆเป็นการันตี

ไซมอนต์ที่กินคำแรกก็รู้สึกตกตะลึงก่อนจะพูดเหมือนถามลอยๆ

“ไอ้พ่อครัวของกิลด์นั้นมันมีระดับทักษะเท่าไหร่วะ” ถ้าเขารู้ว่าทักษะเท่าไหร่ถึงจะอร่อยได้ขนาดนี้ เขาจะยอมพาไปลากเก็บระดับกับหาวัตถุดิบเลย

“ฉันเคยได้ยินว่าพ่อครัวของกิลด์นั้นพลิกแพลงสูตรเอง ไม่ได้ใช้สูตรของร้านอาหารในเกม” เซียวฟงทานแล้วยังยอมรับว่าขนาดแค่ขนมเปี๊ยะยังอร่อยกว่าขนมที่กิลด์ของเขาหลายขุม

แม้เรื่องด้านขุมกำลังกิลด์สิบสามมังกรจะไม่ได้ดูโดดเด่น แต่เรื่องความหรูหราและเป็นแหล่งรวมของชั้นเลิศนี่ไม่น้อยหน้าใครจริงๆ

“ถ้าฟินไปเที่ยวที่สหภาพไชน่า จะไปหาขนมเปี๊ยะแบบนี้กินได้ไหม” พาราฟินยังแก้มแดงระเรื่อ เมื่อได้กินของหวานอร่อย

“เธอเป็นคนวังสิบสามมังกรเหรอ” จับวางที่ทานไปเกินครึ่งกล่องถามด้วยความอยากรู้

“เปล่าค่ะ คือมีคนของวังสิบสามมังกร เขาชื่นชอบเจ้าส้มมาก และเห็นว่าเจ้าส้มชอบขนมเปี๊ยะชนิดนี้ เขาก็เลยหามาให้เป็นอาหารของเจ้าส้มโดยเฉพาะ”

ต้องขอบคุณฮวงหลงกับพี่เหมยลี่อิงที่หลงเจ้าส้มไม่ลืมหูลืมตา เจ้าส้มเลยมีกินอิ่มหนำสำราญขนาดนี้

ทั้งไซมอนต์และจับวางต่างเลิกคิ้วว่าแมวตัวนี้ช่างเป็นสัตว์เลี้ยงเทวดาซะจริงๆ ได้กินขนมเปี๊ยะแบบนี้ไม่อั้น ในวังสิบสามมังกรก็มีคนแปลกๆที่ชมชอบแมวหมูแบบนี้ด้วยสินะ

“ไอ้จั๊บ เหยี่ยวเผือกของแก แกให้มันกินไรวะ” ไซมอนต์ชะโงกหน้าข้ามโต๊ะมากระซิบถามจับวางเสียงเบาๆ

“หนอนกล่องเองว่ะ” เขาเลี้ยงเหยี่ยวเผือกแบบสไตล์ให้มันสู้ชีวิต ท่าอยากกินเนื้ออะไรดีๆก็ไปล่าหากินเอง แต่ถ้ามาขอเขาเมื่อไหร่ก็เป็นหนอนกล่องเท่านั้น จนหลังเขาเริ่มรู้สึกว่ามันหากินเองตลอดไม่มาขอหนอนกล่องจากเขาแล้ว

“เออ ม้าของฉัน ไอ้ฝันร้าย ก็เล็มแค่หญ้าสดข้างทางเอง” ไซมอนต์ค่อยโล่งใจที่การเลี้ยงสัตว์ของเขาไม่ได้ดูทารุณกรรมไป เพราะยังมีไอ้จั๊บเป็นเพื่อน

“แล้วน้องต่ายจะทานด้วยไหม” พาราฟินถามเมื่อเห็นว่ารีอานั้นเอาแต่แจกของกินให้คนอื่นส่วนตัวเองนั้นนั่งเฉยๆมองดูคนอื่นกิน

“ไม่ล่ะค่ะ คือบอกตามตรงว่าฉันกินจนเริ่มจะเบื่อแล้ว” แค่เธอต้องมาดูเจ้าส้มกินทุกครั้งที่เล่นเกมเธอก็เอียนจะแย่แล้ว ขนมเปี๊ยะนี่ถึงจะอร่อยแต่ถ้ากินทุกวันก็เบื่อได้เหมือนกัน

เธอเห็นเจ้าส้มแล้วยังแปลกใจนิดๆที่ดูมันไม่เคยเบื่อเลย แถมยังกินเก่งขึ้นเรื่อยอีกๆ

             ท่อนท้ายนั้นรีอาบ่นในใจตัวเองเมื่อเจ้าส้มร้องเรียกเธอให้เอาขนมเปี๊ยะอีกกล่องมาเติมโดยด่วน






จบไปอีกตอนจ้า ช่วงนี้อาจจะดูเรียบง่ายไปนิด
แต่เป็นการปูพื้นฐานนิสัยตัวละครก่อนที่จะพากันแห่ไปเจอเรื่องใหญ่จ้า

ขอบคุณsoranokokoro นะคะที่ช่วยตามดูจุดที่ผิดให้ เพราะระดับรีอาไม่ได้เลื่อนมานาน
พอโพโพจะเลื่อนระดับให้ทีก็งง ว่าระดับรีอาระดับเท่าไหร่แล้วหวา
ขนาดเปิดย้อนกลับไปดูยังดูมาแบบผิดๆเลย 55
ที่จริงทางแก้มันก็มีคือถ้าโพโพ ตั้งใจอัพเดตสถานะตัวละครของรีอาเรื่อยๆ
แต่ช่วงเวลาแต่งนิยาย โพโพไม่มีเวลามาคิดตรงจุดนั้นสักที
พอมือถึงคีบอร์ดก็ใส่หูฟังเปิดเพลงรัวนิ้วแต่งทันทีเลย
ผลก็เลยโพโพชอบป้ำๆเป๋อ จะเลื่อนระดับทักษะทีก็ต้องย้อนไปอ่านของตัวเองใหม่
สรุปคือขอบคุณมากค่ะที่ช่วยตามดูให้

ช่วงนี้ไม่ค่อยได้ตอบโพสทุกคนเลย
พอดีไม่ค่อยมีเวลาตอบเท่าไหร่ แต่ก็ยังอ่านอยู่ทุกความเห็นนะคะ
และความเห็นจากทุกคนก็เป็นกำลังใจให้โพโพไม่กล้าอู้มากนัก 555
ใกล้ปีใหม่แล้ว อากาศเปลี่ยนแปลง จะหนาวก็ไม่หนาวซะทีแบบนี้
รักษาสุขภาพกันด้วยนะคะ ส่วนโพโพก็พยายามรักษาตัวเองอยู่ ไม่อยากให้ตัวเองป่วยเหมือนกัน
ป่วยทีไรนิยายรวนทุกทีเลย
ขอบคุณมากค่ะ



Vote
ให้คะแนนตอนนี้

Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.

ส่งคะแนน

ตอนที่ 98 : บทที่ 87 ขนมเปี๊ยะสานสัมพันธ์Rating : 298 / 61 vote(s)

21 ธ.ค. 55

ตอนที่ 98 : บทที่ 87 ขนมเปี๊ยะสานสัมพันธ์Rating : 298 / 61 vote(s)

21 ธ.ค. 55

46 ความคิดเห็น

  1. #9684 ฺBedroom (@154356) (จากตอนที่ 98)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2557 / 15:41
    เฮอะๆ อย่างเอสเนี่ยนะเป็นคนดีเเต่ถ้าวันไหนพวกนี้ได้เจอเอสไม่โดนเอสฆ่าตายก่อนเลยเหรอ
    #9684
  2. #8600 cherryme (@cherryme) (จากตอนที่ 98)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2556 / 22:01
    บอกเรื่องส่วนตัวให้พวกนี้รู้เยอะไปมั้ยอ่าา
    เด่วเอสกลับมาระวังไม่มีเงาหัวว

    (พูดซะน่ากลัววว..)
    #8600

  3. #6204 May be (@May_be) (จากตอนที่ 98)
    วันที่ 14 มีนาคม 2556 / 23:09
    ฟงจะจำรีอาได้ป่าว เพราะตอนไปสู้กับมาน่า มาน่าเรียกชื่อรีอาตอนที่กระจกแตกด้วย
    #6204
  4. #6131 little-red-cap (@little-red-cap) (จากตอนที่ 98)
    วันที่ 11 มีนาคม 2556 / 03:57
    อยากกินบ้าง
    #6131
  5. #5119 e_noo@beamnoi (@enoobeam) (จากตอนที่ 98)
    วันที่ 5 มกราคม 2556 / 13:08
    อ่านแล้วอยากกินบ้าง
    #5119
  6. #4718 RIN' (@logiona) (จากตอนที่ 98)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2555 / 21:32
    หนมเปี๊ยะ 5 55
    #4718
  7. #4686 O[]Ovampire (@lumvampire) (จากตอนที่ 98)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2555 / 22:10
    ชอบค่ะอ่านได้เรื่อยๆ ถึงจะเรียบๆแต่คิดว่ามีเสน่ห์ในตัวเองค่ะ ติดตามอ่านต่อไป โอ้เย้
    #4686
  8. #4684 acteaon (@mooza) (จากตอนที่ 98)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2555 / 21:10
    ' ' [ข้าพเจ้าเป็นนักอ่านเงา ที่นั่งเฝ้าทุกคืนว่าจะอัพตอนไหนหว่า [เมื่อคืนรอยันตี3 555+] บางทีเล่นมือถือ อ่าน มันเม้นไม่ได้ T=T]
    #4684
  9. #4683 pulu (จากตอนที่ 98)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2555 / 18:18
    นึกว่าจะมีผมคนเดียวซะอีกที่เห็นว่าทักษะมันแปลกๆ ก่อนหน้านี้เหมือนเคยจำได้ว่ามันระดับสองอยู่แล้วนะ แต่พอเลื่อนอีกทีไหงยังระดับสองอยู่หว่า?

    ปล.สวัสดีวันสิ้นโลกครับ ไรเตอร์กับชานาโตะก็ผ่านพันวันนี้ไปแล้วขอให้นิยายสนุกๆขึ้นเรื่อยๆนะครับ^^
    #4683
  10. #4682 MooK_KunG_Zaa (@letsdance12) (จากตอนที่ 98)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2555 / 16:57
    ไรท์เตอร์ๆๆๆๆๆ เค้าไปอ่านใหม่มาเจอจุดผิดพลาดค่ะ



    ครั้งแรกที่รีอารู้ทักษะป้องกันโดยสมบูรณ์ (บทที่16)ไรเตอร์บอกว่าระดับหนึ่งสามารถใช้ได้สองครั้งต่อหนึ่งวัน ระดับสองใช้ได้สี่ครั้งต่อหนึ่งวัน แต่ตอนอีกา ไรเตอร์ให้ระดับทักษะเลื่อน แต่ดันใช้ได้แค่สามครั้งต่อวัน


    แก้ด้วยจ้า >[]<


    รอตอนต่อไปปปป
    #4682
  11. #4681 chunye (@chunye) (จากตอนที่ 98)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2555 / 15:03
    ของกินอร่อยๆ ใช้ผูกมิตรได้ดีจริงๆ 555
    #4681
  12. #4680 Luna (จากตอนที่ 98)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2555 / 14:18
    สัตว์เทพตกอับทำไมมันยังกินดีอยู่ดีอีกหว่า น่าอิฉาจริง ๆ ให้ดิ้นตายสิ
    #4680
  13. #4679 fFfFrailty_zZ (@-christin-) (จากตอนที่ 98)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2555 / 12:37
    อยากกินขนมเปี๊ยะบ้าง
    #4679
  14. #4678 หมอกเงา (@lumpang) (จากตอนที่ 98)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2555 / 12:32
    ขอบคุณ
    #4678
  15. #4677 MooK_KunG_Zaa (@letsdance12) (จากตอนที่ 98)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2555 / 11:45
    สานสัมพันธ์จริงๆ......หิวโว้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
    #4677
  16. #4676 Lumii (จากตอนที่ 98)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2555 / 09:12
    แสดงว่าตอนหน้า ดวงกระต่ายมารของรีอา แผลงฤทธิ์สินะ ... จะยกพวกกันไปเจออะไรน้อ
    #4676
  17. #4675 lovely_friend (@lovely_friend) (จากตอนที่ 98)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2555 / 08:19
    ขอยคุณคะน่ารักมากๆ
    #4675
  18. #4674 Soranokokoro (@aosorath) (จากตอนที่ 98)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2555 / 06:15
    สนุกมากค่ะ ขอบคุณมากนะคะที่มาอัพให้ทุกวันเลย
    ขอสารภาพค่ะว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องเดียวที่พอจะจำระดับได้เพราะรีอาของเรา
    ไม่ได้เก่งเทพหรือขยันอัพเวลเหมือนนิยายเรื่องอื่นๆที่เจอในนี้ และ
    ทักษะที่รีอาได้มันเกี่ยวพันกับความอยู่รอดของตัวรีอาเองด้วยแหละค่ะเลย
    จำได้ค่อนข้างแม่น
    คือจริงๆเราเป็นคนที่ไม่แม่นตัวเลขเลย เวลาเจอเลเวลหรือทักษะยาวเป็นพรวน
    ในเรื่องอื่นๆนี่แทบจะไม่อ่านเลย เพราะรู้ว่าอ่านไปตัวเองก็จำไม่ได้ แล้วส่วนใหญ่
    ตัวเอกก็ไม่ได้ใช้ทักษะที่มีทุกอย่างให้ได้ประโยชน์ด้วยเลยไม่ค่อยเห็นความจำเป็น
    ที่จะต้องจำเท่าไหร่ มีแต่น้องกระต่ายของเรานี่แหละค่ะ ที่อ่านแล้วต้องลุ้นไปด้วย
    กันทุกทีว่าคราวนี้จะรอดไหมหนอ เวลาได้ทักษะแต่ละทีก็ดีใจไปด้วยเลยพอจำได้
    พูดแล้วก็ต้องขอบคุณคุณโพโพอีกทีนะคะที่กรุณาเขียนนิยายสนุกๆแบบนี้มาให้อ่านกัน
    #4674
  19. #4673 GooRen (@fafarans) (จากตอนที่ 98)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2555 / 05:54
    susu nakub
    #4673
  20. #4672 ตัวหนอนสายรุ้ง (@4ymmbik) (จากตอนที่ 98)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2555 / 04:08
    เจ้าส้มกินของดีจริงๆนั้นล่ะคนเลี้ยงกินแครอต เหอๆ
    #4672
  21. #4671 Chang_oppa (@changoppa) (จากตอนที่ 98)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2555 / 03:31
    เจ้าส้ม  แมวหมู  หมดกันภาพลักษณ์สัตว์เทพในตำนาน
    #4671
  22. #4669 Riprim (@rip_hihi) (จากตอนที่ 98)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2555 / 02:34
    รู้สึกหมั่นไส้เจ้าส้มขึ้นมาตงิดๆ 
    เป็นแมวที่ได้รับอภิสิทธิ์แถมเจ้าเล่ห์วายร้ายสุดๆ เหมาะแล้วที่จะอยู่กับรีอา 555
    #4669
  23. #4668 sunshadow (@sunshadow) (จากตอนที่ 98)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2555 / 02:29



        สัตว์เลี้ยงเทวดา. .  . ก็จริงอ่านะ




    #4668
  24. #4667 GoGoM17 (@gogom) (จากตอนที่ 98)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2555 / 02:03
    แวะเข้ามาอ่านรวดเดียว (ฮา)

    ขอบคุณไรเตอร์สำหรับตอนใหม่ ^^
    #4667
  25. #4666 * MEEN * (@NAT-MEEN) (จากตอนที่ 98)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2555 / 01:38
    คุๆๆ อ่านบทนี้เพิ่งจะรู้สึก เจ้าส้มนี่กินอย่างหรูจริงๆ
    #4666
พิมพ์เลขที่เห็น

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android