สวัสดีผู้เยี่ยมชม [ เข้าระบบ | สมัครสมาชิก ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

Sorry Kiddy ขอโทษที พอดีพี่ไม่กินเด็ก [Yaoi]

ตอนที่ 18 : Sorry Kiddy : [18]


     อัพเดท 22 มี.ค. 55
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/สบายๆ คลายเครียด
Tags: ยังไม่มี
ผู้แต่ง : Kin_L ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Kin_L
My.iD: http://my.dek-d.com/marlborocross
< Review/Vote > Rating : 99% [ 30 mem(s) ]
This month views : 529 Overall : 208,113
7,001 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 1570 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
Sorry Kiddy ขอโทษที พอดีพี่ไม่กินเด็ก [Yaoi] ตอนที่ 18 : Sorry Kiddy : [18] , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 8340 , โพส : 188 , Rating : 139 / 28 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


     ShiraTHEME :) Shirakuma kuma Theme
    

        

        

Highlight : เป็นเด็กเป็นเล็ก..รึหนีเที่ยวน่ะอุ่น!

     [PED]

     'โทรหาไอ้อิมดิ บอกมันมาว่าเราน้องมันแล้ว'
     ผมหันไปบอกเด็กในทีมบาส ที่เราขนกันออกมาช่วยกันออกตามหาน้องไอ้อิมที่หายไปตั้งแต่หกโมงเย็น ซึ่งตอนนี้จะตีหนึ่งแล้วยังไม่กลับบ้าน แต่ตอนนี้พวกเราเจอมันแล้วครับ หลังจากช่วยกันออกตามหากันเกือบชั่วโมง!
     'อุ่น!!!!'
     ผมตะโกนเรียกเด็กผู้ชาย ในชุดนักเรียน ที่กำลังชนแก้วกับเพื่อนอย่างเมามันส์อยู่ในร้านหมูกระทะครับ
     แผนกมัธยมต้นปิดกันวันนี้ พวกมึงเลยมาฉลอง หยุดยาวกันสิน่ะ 
     '...พี่เพรช!'
     ผมไม่ได้ยินหรอกว่า ไอ้เด็กนั้นมันพูดว่าอะไร เพราะเราอยู่กันคนละฝากถนน แต่เดาๆเอา มันก็คงอุทานชื่อผมขึ้นมานี้แหละครับ คืองี้ไอ้อิมมันโทรไปตามผมกับคนในทีมออกมา ให้ช่วยกันตามหาน้องชายมันที่หายตัวไป ซึ่งแน่นอนว่าพวกผมไม่ได้ไปตามกันไหนไกลเลย ก็พวกตามร้านที่อัดแน่นไปด้วยนักเรียนทั้งนั้นแหละ ที่ตามหากันน่ะ
     'พวกพี่มาได้ยังไง?'
     ตอนนี้อุ่นออกมาจากร้านฝั่งนู้น แล้วข้ามถนนมาหาพวกผมที่ยืนกันอยู่อีกฝังถนนแล้วครับ
     'เรานั้นแหละทำไมไม่กลับบ้าน มันดึกมากแล้วน่ะ เป็นเด็กเป็นเล็ก..รึหนีเที่ยวน่ะอุ่น!'
     ผมจงใจใช้น้ำเสียงเอ็ดมันครับ เห็นไอ้อิมบอกว่า วันนี้ไอ้อุ่นไม่ได้โทรไปบอกอะไรมันเลย ทำให้มันเป็นห่วงอย่างมาก ห้าทุ่มก็แล้วเที่ยงคืน ไอ้อุ่นก็ยังไม่กลับบ้าน ไอ้อิมมันเลยเดือดน่ะครับ นั้นไงมันมานู้นแล้วไง
     'อุ่นบอกพี่อิมแล้วตั้งหาก ไม่ได้หนีเที่ยวซะหน่อย'
     อุ่นตอบผมกลับครับ แต่ผมว่ามันน่าจะเก็บเสียงอันบางเบาของมัน ไว้ต่อสู้กับพี่ชาย ที่เดินหน้าดาร์กลงจากมินิไบค์นู้นดีกว่า
     'ทำไมทำอะไรไม่บอกพี่!!!'
     'อุ่นบอกพี่แล้ว แต่พี่กำลังทำอะไรไม่รู้อยู่ตั้งหาก!!!'
     ผมรีบหันหน้าหนีทันที่เลยครับ เมื่อพี่น้องกับเปิดฉากทะเละกัน ดีน่ะผมห้ามพ่อกับแม่ไว้ไม่ให้ท่านทั้งคู่มีน้องให้ผม ไม่กูตายแน่ 
     'พวกเราก็กลับกันเถอะ'
     ผมหันไปบอกพวกที่มาตามหาน้องไอ้อิมด้วยกันครับ ก็เพื่อนในทีมบาสด้วยกันนี้แหละ เราอยู่กันแบบพี่ๆน้องๆครับ ใครมีเรื่องอะไรก็บอกให้ช่วยกัน ถือว่าเป็นการฝึกความสามัคคีไปด้วยเลยไง
     'ไอ้เพรช ขอบใจน่ะ' 
     'เออๆ'  
     ผมรับไอ้อิมแบบส่งๆครับ ก่อนที่พวกเราจะแยกย้ายกันกลับบ้าน ผมติดรถรุ่นพี่มอ.6 คนหนึ่งมาลงที่บ้านป้ามิลาน ก่อนจะรีบขึ้นห้องครับ กูง่วงมากอะตอนนี้ เมื่อกี้ไอ้อิมเมสเซสมา บอกจัดการไอ้อุ่นไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ส่วนผมก็คงต้องเข้านอนแล้วแหละ เรียนพรุ่งนี้กับมะรื้อก็จะได้หยุดยาวสักที!!

     'นึกว่าจะกลับสักพรุ่งนี้'
     แต่แทนที่ผมจะเปิดมาเจอกับความเงียบสงัดของห้องที่เจ้าของห้องนั้นหลับไปแล้ว กลายเป็นว่าพอเปิดประตู ก็มีเสียงหนึ่งแทรกขึ้นมาทันที
     'ก็บอกว่าไม่ต้องรอ' ผมรีบเดินไปหยอนตัวนั่งลงที่โซฟาที่ป้ามิลานนั่งอยู่ครับ หน้านิ..ง้อเชี่ยว
     'ก็ไม่ได้รอ เห็นไหมดูหนังอยู่'
     ร่างเล็กว่าแล้วชี้มือไปที่จอโทรศัพท์ที่กำลังรีรันการ์ตูนปัญญาอ่อนเรื่องหนึ่งอยู่
     'เหรอ'
     ผมเสียงสูงแล้วโอบร่างเล็กเข้ามากอด ไว้หลวมๆ ความจริงเมื่อกี้ก่อนเข้าห้องมา รุ่นพี่ที่ขับรถมาสั่งผม แอบแวะเข้าซุ้มยาดองไปด้วย ผมเลยกระดกไปแก้วสองแก้ว .. 
     'ไปกินเหล้ามา?!'
     แทนที่ร่างเล็กจะดิ้นตามเนื้อผ้า กับช้อนตาขึ้นมามองผม อย่างจับผิดครับ
     'อื้อ..'
     ผมรับเบาๆ แล้วรีบขยับตัวออกครับ เดี๋ยวยาว ป้ามิลานเป็นคนขี้หึงน่ะ ดูจากรูปการแล้ว แล้วผมก็ไม่อยากตกเป็นเหยี่อลมเพชรหึงป้าแกซะด้วย
     'แก้วสองแก้วเอง'
     ผมว่าแล้วเอานิ้วจิ้มแก้มป้าแกครับ หน้าป้าแกโคตรเด้งอะ ถามว่าใช้อะไรถึงได้ถนอมหนังหน้าแบบนี้ ป้าแกก็ไม่บอกครับ สงสัยจะเป็นยาอายุวัฒนะประจำบ้านป้าแก
     'ไปอาบน้ำก่อนน่ะ'
     ผมว่าแล้วลุกขึ้นยืนครับ ก่อนถอดเสื้ออก เพื่อเตรียมไปอาบน้ำ
     'ถ้านอนในห้องน้ำด้วยก็ยิ่งดี'
     ป้าแกพูดครับ ผมเลยโยนเสื้ออาบเหงื่อใส่หยิกหยอกหยอยของป้าก่อนซะเลย ก่อนจะรีบวิ่งเข้าไปอาบน้ำครับ เดี๋ยวจะโดนด่าเอา ..
     
     เช้ารุ่งขึ้นผมก็ต้องรีบโกยไปโรงเรียนครับ เพราะถึงบ้านป้ามิลานจะใกล้โรงเรียนผม แต่เส้นทางการไปโรงเรียนผมจากบ้านป้ามิลาน รถแม้งโคตรติด กูออกจากบ้านตั้งแต่เจ็ดโมง นี้นะเจ็ดครึ่งแล้วกูยังอยู่ที่เดิมเลยแม้งเอ่ย!
     'โคตรเหี้ย!! ดีน่ะมึงมันไม่เช็คกูสายอ่ะ ไม่งันกูไม่ยอมแน่!'
     แล้วผมก็มารู้เอาตอนเข้าห้องเรียนครับ ว่าเหตุที่ผมเกือบสายโคตรๆ เมื่อเช้า เกิดจากการทำทางของทางหลวง แม้งเล่นกูซะเครียด!
     'ก็มึงไม่สายแล้ว อย่าบ่นได้ป่ะ!'
     ไอ้แอลว่า ก่อนจะก้มลงไปเล่นรูบิดที่มันติดมือมาเล่นด้วยครับ มันบอกฝึกสมอง ถุ้ย !
     'ก็กูมันไปกลับเอง ไม่ได้มีคนมารับมาส่งแบบมึงนี้ว่า'
     ผมพูดอย่างนึกสนุก ก่อนจะยกขาขึ้นมา ถีบเอวมันเล่นเบาๆ (ตอนนี้นั่งอยู่ในห้องเรียน รอเรียนคาบต่อไป)
     'เชี่ย!'
     มันหันมาด่าผมครับ ก่อนจะหันไปหมุนลูบิคต่อ
     'เออ..เย็นนี้กูว่าจะไปบ้านไอ้แฮมมันหน่อยว่ะ มึงจะไปกับกูไหม?'
     ผมถามไอ้แอลมันครับ เมื่อเช้าไอ้แฮมมันโทรเข้าเครื่องผม มันบอกผมด้วยน้ำเสียงแห้บแห้งว่า มันไม่สบายมาก ขอหยุดอีกวัน แล้วขอให้ผมช่วยบอกครูให้มันด้วย ว่ามันจะหยุดยาว เพราะแม้งไม่ไหวจริงๆ แต่ผมคงไม่ต้องบอกหรอกครับ เพราะสองสามวันนี้ครูโรงเรียนผมแทบหาตัวกันไม่เจอ ที่มากันนี้มาเล่นน่ะครับ รอวันหยุดเท่านั้นแหละ กลับเข้าเรื่องไอ้แฮมต่อ ผมเลยบอกว่างันเย็นนี้เลิกเรียนแล้ว ผมจะแวะเข้าไปหามันน่ะครับ สงสารเห็นบอกว่าพ่อแม่ก็กลับดึก กว่าจะกลับก็เกือบเที่ยงคืน เหี้ยนั้นท้องกิ่วแน่ 
     'ไป..ก็ได้'
     'เออๆ โทรบอกสามีมึงด้วยแหละ เดี๋ยวเค้าจะกระวนกระวายใจอีก ว่ามึงหายไป'
     ผมล้อมันครับ โอ้ยแกล้งไอ้แอลนี้โคตรจะมันส์อะ หลังจากนั้นผมก็หยิบโทรศัพท์ไอ้แอลออกมาจากกระเป๋ามันโดยที่มันไม่รู้ตัว ก่อนจะกดข้อความส่งไปให้ไอ้แฮมมันครับ
     เดี๋ยวเย็นนี้ไปหา  : แอลตัน
     ฮิ !! สร้างความร้าวฉาน คืองานของกูครับ ... 


     พักกลางวันผมก็ต้องมีเรื่องไปคุยกับเด็กประชาสัมพันธ์ อีกรอบครับ เพราะในขนาดที่ผมกำลังกินข้าวอยู่ ไอ้ใบที่ผมให้ประกาศ ผมเขียนระบุไปอย่างชัดเจนว่า ให้มาสมัครวันที่นี้ๆๆ แต่ทำไมต้อนมึงประกาศ มันขึ้นมาอีกถึงสองวันว่ะ!! เดี๋ยวมีเคลียร์!! ความจริงไอ้แอลบอกว่าให้ผมกินข้าวให้เสร็จก่อนครับ แต่ผมกลัวว่าแม้งจะประกาศผิดอีกอะดิ เลยต้องรีบมาแก้ ไม่งันซวยพวกกูแน่ครับ ถ้าผมเดาเสียงไม่ผิด หน้าจะเป็นไอ้เหี้ยแว่นนั้นแหละ!
     'มึงจะเอากับกู ให้ได้เลยใช่ไหมไอ้แว่น!!! ประกาศผิดประกาศถูกแบบนี้ ให้กูประกาศให้เองไหมครับ !!!!  ไอ้สะ...'
     ผมทยานเข้าไปในห้องประชาสัมพันธ์ด้วยความรวมเร็วครับ พร้อมกับด่ามากมายที่พ่นออกจากปากผมไป ที่ไหนในห้องประชาสัมพันธ์กับมีแค่อุ่นคนเดียวอ้า
     '..ว่าแล้วพี่เพรชต้องมา ไอ้แว่นมันหนีไปแล้วนู้น แล้วอุ่นประกาศแก้วันให้แล้วด้วยน่ะครับ พี่เพรชไม่ต้องโกรธ'
     ความโกรธผมค่อยๆหายไปครับ เมื่อร่างเล็กที่ประจำการอยู่หน้า ไมค์แบบตั้งโต๊ะ เมื่อไว้สำหรับเล่นแคมฟอก หันหน้ามาบอกผม ก่อนจะหันไปประกาศอีกรอบ เพื่อแก้วันเวลาให้ผมครับ
     'มอ.ต้นหยุดกันไปแล้วนิ แล้วทำไมยังมาเรียนอีก'
     ผมว่า ไหนๆก็มาแล้ว คุยหน่อยก็ได้ว่ะ ไหนๆหน้ากูก็แตกไปแล้วด้วย!
     'ถึงมอ.ต้นจะหยุด แต่ถ้ายังมีคนมาเรียนอยู่ เราก็ต้องมาจัดรายการครับ'
     อุ่นว่า กางเกงขาสั้นนักเรียนสีดำที่ ค่อนข้างสั้นมากเมื่อเจ้ายามเจ้าของกางเกงนั่ง ทำให้ผมเผลอมองเรียวขาขาวที่โผล่พ้นออกมาของเด็กนั้นแบบไม่รู้ตัว
     ชิบหายแหละ .. 
     'อะ..อื้ม ฝากด้วยแล้วกัน เดี๋ยวพี่ตามไปหักคอไอ้แว่นนั้นก่อน'
     ผมว่าแล้วละสายตาจาเรียวขาสวยนั้นครับ ผู้ชายเหี้ยอะไรว่ะ ขาอย่างสวยอะ .. 
     'ครับผม'
     ผมรีบเดินออกมาจากห้องประชาสัมพันธ์ ทันที่ครับ ก่อนที่สติผมมันจะตะเลิดเถิดเทิงไปมากกว่านี้ 
     แต่ขาเด็กนั้นมัน ... ขาวมากจริงๆน่ะครับ

     [END PED]


     [ALTON]

     ไป .. ไม่ไป ... ไป .. ไม่ไป ... อ้ายยย!!!
     'ไม่อยากไปเลยอ้าา'
     ผมบ่นกับตัวเองครับ เย็นนี้ไอ้เพรชมันช่วน ผมไปเยี่ยมไอ้แฮมใช่ม้า .. ผมไม่อยากไปเลยอ้า ยังไม่อยากเจอหน้ามัน แต่ก็อยากเจอหน้ามัน (?) ก็มันป่วย ก็อยากไปดูมันบ้างอะไรบ้าง ว่ามันเป็นยังไง แต่ก็กลัว .. ว่ามันจะทำอะไรผมอีก แต่!! ไอ้เพรชไปด้วย มันคงไม่กล้าทำอะไรผมหรอก!! น้า
     'เอ้า..แดกเสร็จแล้วเหรอครับมึง'
     ผมหันหน้าไปตามเสียง แล้วพยักหน้า ให้ไอ้เพรชที่เดินกลับมาจากห้องประชาสัมพันธ์ หลังจากองค์ลงไปเมื่อครู่ สงสัยแดดมันจะแรงจัด แม้งเล่นหน้าเพื่อนกูซะแดงเลยครับ
     'อื้อ'
     'พวกแม้งหายไปไหนหมดอ่ะ ไอ้ภูมินี้ข้าวจะไม่แดกเลยเหรอไง'
     'มันไปนู้นแล้ว มันบอกว่ามึงช้า พวกมันเลยไปจองสนามบอลกันก่อน'
     ผมว่า อย่างงี้แหละครับพวกผม ต้องมีศึกสู้รบตบตีกันทุกวัน เพื่อให้ได้สนามบอลใต้หลังคามา เห็นพี่มอ.ห้าเดินเหวี่ยงกลับมาที่โต๊ะสองสามกลุ่มแล้ว สงสัยว่ากลุ่มไอ้ภูมิน่าจะได้ครองสนามอีกเช่นเคยน่ะครับเนี่ย
     'เด็กประชาสัมพันธ์แม้งกวนตีน!!'
     ไอ้เพรชว่าแล้วตักเต้าหู้ทรงเครื่องเข้าปากครับ เหี้ยนี้ชอบกินเต้าหู้ทรงเครื่องมากครับ มีร้านไหนแม้งต้องกิน ถ้าเห็นแล้วไม่ได้กินนี้เป็นเรื่อง ผมนั่งดูไอ้เพรชกินข้าวครับอยู่นานครับ เพราะแม้งแดกไปด่าไป กว่าจะหมดจานนี้ พี่เนี๊ยสโทรมารอบที่สามอะ มันถึงจะกินเสร็จ เฮ้อ...ไม่อยากให้ถึงเวลาเลิกเรียนเลยยย!

     ในที่สุดก็เย็นจนได้ครับ ฮือ ... กูเครียด ผมโทรบอกพี่เนี๊ยสแล้วครับ ว่าจะไปหาเพื่อนหน่อย ดีน่ะพี่เค้าไม่ได้สักอะไรผมมาก ไม่งันได้เรื่องแน่พี่น้องเอ่ย
     'ซื้อไรไปฝากมันดีว่ะ'
     ผมกับไอ้เพรชแวะตลาดสดแถวบ้านไอ้แฮมมันครับ นับจากตลาดนี้ ไอ้เพรชบอกว่าไปบ้านไอ้แฮมไม่นานหรอกครับ นิดเดียว แต่เดินนานหน่อยน่ะ แม้งร้อนชิบหาย ขนาดจะสี่โมงเย็นแล้วน่ะเอ่อ!
     'ข้าวต้มไมมึง..กินง่ายดี คนป่วยน่าจะกินอะไรร้อนๆด้วย'
     'เออ..ดีเหมือนกัน ฉลาดมากแอลตัน'
     ไอ้เพรชว่าแล้วเอามือลูบหัวผมครับ 
     'กูไม่ใช่หมา!!!'
     ผมตะโกนตามหลังร่างสูง ที่เดินไปยังร้านข้าวต้มไปติดๆครับ ก่อนรีบเดินตามมันไป เพรชแม้งขายาวแขนขาว ส่วนผมนี้ขาก็สั้นแขนก็สั้น เจริญ!

     จากนั้นเราก็เดินตามหาบ้านไอ้แฮมต่อครับ บ้านมันตามหาไม่อยากอย่างที่คิด เนื่องจากคนป่วยอย่างไอ้แฮม ดันมานั่งตากลมอยู่หน้าบ้าน ไอ้บ้าเอ่ย ไม่บายมึงก็ควรนอน ไม่ใช่มานั่งตากลมอยู่แบบนี้ แน่นอนว่ามันโดนด่าไอ้เพรชด่ายันพ่อไปเรียบร้อยแล้วครับ
     'กินข้าวเลยไหม เราจะได้เอาไปเทให้'
     ผมว่า ผมไม่เคยทำอะไรเองเลยน่ะ จนกระทะย้ายไปอยู่บ้านพี่เนี๊ยสนั้นแหละ ได้ทำหมดทุกอย่าง ยันสักผ้า ล้างจาน เลยด้วย อยู่บ้านผมผมไม่เคยได้ทำเหรอก
     '..ยัง'
     มันตอบด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาครับ แต่กูอยากจะบอกว่าแมสปิดปากมึงลายน่ารักมาก ชมพูซะ
     'แล้วไปหาหมอมาแล้วหรือยัง? ไม่ต้องออกเสียงน่ะ พยักหน้าเอา'
     ผมว่า มันพยักหน้าเบาๆครับ ตอนนี้ผมกับไอ้แฮมอยู่ในห้องครับ ส่วนไอ้เพรชรับโทรศัพท์อยู่ข้างนอก!! เดี๋ยวนี้มันมีลับลมคมในกับผมอ้า ถามอะไรก็ไม่ตอบ รหัสไอโฟนมันก็เปลี่ยน กูเล่นเกมส์ไม่ได้เลยแม้งเอ่ย !
     'ง่วงนอนไหม?'
     ร่างสูงส่ายหน้าครับ ก่อนเดินเข้ามาดึงแขนผม ไปยังห้องนั่งเล่น บ้านหลังนี้น่ารักมากเลยครับ เป็นบ้านเล็กๆ สองชั้นครึ่ง มีระเบียงข้างยืนออกมาด้านบน มีสวนด้านล่างของบ้าน สวนก็พื้นที่ไม่กว้างมากน่ะครับ แต่มีต้นไม้เยอะแยะไปหมดเลย แถมเลี้ยงดูดีซะด้วย ผมว่าถ้าพี่เนียร์มาเห็นต้องชอบมากแน่เลยครับ เพราะหลังบ้านเราก็มีแปลงกุหลาบอยู่เหมือนกัน แต่ไม่รู้ว่ามันจะได้โตเป็นกุหลาบหรือเปล่าน่ะ ถ้าพี่เนี๊ยสยังจะปล่อยให้เจ้าอุลตร้าไปฉิ่งฉ่องตรงนั้นทุกวันอ้า
     'ดูทีวีไหม'
     ผมหันหน้าไปตามครับ ร่างสูงดูเหนื่อยมาก เมื่อทิ้งตัวเองนั่งลงบนเก้าอี้ เม็ดเหงื่อมากมายเลยครับ ปรากฏเต็มบนใบหน้าขาวนั้น จนผมต้องรีบเดินไปหากระดาษเท็ชชูมา ซับหน้าให้มันครับ เพราะเหงื่อมันออกเยอะจนผมกลัวเลยแหละ
     'ไหวไหมเนี่ย ?'
     ผมถามมันอีกรอบ ใบหน้าร่างสูงซีดเหมือนกระดาษครับ ผมเลยเอื้อมมือไปทางด้านหลังมัน ก่อนจะปลดแมสมันออก จึงทำให้ผมเห็นว่านอกจากหน้าจะซีดแล้ว เรียวปากก็ซีดไม่แพ้กันเลย
     '..ไหว'
     มันพูดออกมาเบาๆครับ ไอ้เพรชเดินเข้ามาพอดี เหี้ยนั้นเลยสวดไอ้แฮมชุดใหญ่ ผมกับไอ้เพรชช่วยพาไอ้แฮมขึ้นไปส่งที่ห้องนอนครับ แล้วจัดพวกข้าวพวกยาอะไรให้มันพร้อม ก่อนจะนั่งเล่นอยู่บนห้องมัน จนมันหลับ ผมกับไอ้เพรชถึงกลับบ้านกันครับ

     'เพื่อนเป็นไงบ้างแอล?'
     ตอนนี้ผมมาอยู่ห้างแล้วครับ อยู่กับพี่เนี๊ยส ไอ้เพรชกลับไปแล้ว ดูมันรีบๆ ผมเลยไม่ได้ถามว่ามันจะไปไหนน่ะครับ ไว้พรุ่งนี้ค่อยถามมันเอาแล้วกัน พอดีกับพี่เนี๊ยสมาสอนไอ้เด็กต่างดาวนั้นพอดี เราเลยนัดเจอกันที่นี้ซะเลย
     'ก็ยังไม่ค่อยดีหน่ะ..ดูยังไม่ค่อยมีแรงเท่าไร'
     ผมว่าแล้วตักซอฟครีมเข้าปากตัวเอง ก่อนจะตักส่งเข้าปากคนตัวสูงที่เดินข้างกันด้วย
     'เพื่อนคนไหนละ..'
     'อื้ม..ไม่รู้พี่เนี๊ยสเคยเห็นหรือเปล่า สูงๆขาวๆหน้าตาไม่ค่อยแสดงอะไรอ่ะ'
     'ใช่คนที่ชอบลงตึกมากับแอลบ่อยๆป่ะ'
     'อื้ม..ก็น่าจะใช่น่ะ...พี่เนี๊ยสไปซื้อแผ่นซีดีกัน วงที่แอลชอบเค้าออกแผ่นใหม่อีกแล้ว แอลต้องเก็บให้ครบทุกแผ่นน้า ไปกันเถอะ' 
     ผมรีบเปลี่ยนเรื่องทันที่เลยครับ เมื่อพี่เนี๊ยสจะโยงเข้าอีกเรื่องหนึ่ง ผมโดนแขวะมาหลายรอบแล้ว เรื่องลงตึกมากับไอ้แฮมอ้า แต่ก็ไม่รู้ว่าพี่เนี๊ยสเค้าแซวจริงแซวเล่น แต่กันไว้ก่อน ก็ดีที่สุดไม่ใช่เหรอครับ

     ตกเย็นไอ้แฮมทำให้ผมสบายใจมากขึ้นโดย การวอทส์แอพมาหาผมครับเราเลยคุยกันยาวเลย มันบอกว่า มันไปเดินป่ามันครับ แล้วไข้ก็เล่นงานมัน ตอนอยู่ในป่าก็ไม่เท่าไรหรอกครับ ยังมันส์อยู่กับการส่องสัตว์ที่มันชอบ แต่พอขึ้นรถกลับถึงบ้านเท่านั้นแหละไข้กิน มันบอกว่าหมอเจาะเลือดมันไปตรวจแล้วครับ ไม่เจออะไรที่บอกว่าเป็นพวกไข้ป่า ไข้เลือดออก หรือพวกไข้ที่ชอบมากับการเดินป่าน่ะครับ เค้าเลยให้มันกลับมานอนบ้าน ไม่ต้องนอนโรงพยาบาล
     'เฮ้อ..'
     ตอนนี้มันไปนอนแล้วครับ ส่วนผมก็มือหงิกเลย พี่เนี๊ยสกำลังวุ่นวายกับชีทอยู่ข้างล่างครับ ส่วนผมขึ้นมานอนตากแอร์ข้างบน พี่เนี๊ยสบอกว่าเดือนหน้า ถ้าผมอยากจะกลับไปนอนบ้าน ก็ได้เพราะรู้สึกว่าพวกป้าแม่บงแม่บ้านจะกลับกันมาหมดแล้ว แล้วพี่เนี๊ยสจะไปนอนเป็นเพื่อนผมครับ แต่ผมว่านอนบ้านหลังนี้แหละดีแล้ว เพราะอย่างน้อยผมก็ไม่..เหงา เหมือนแต่ก่อน ผมไม่ต้องไปฮองก่องแล้วน่ะครับ เพราะทันทีที่ผมหยุดนั้นคือมะรื้น เครื่องของแม่ผมก็จะแลนดิ้งถึงพอดี ผมว่าคงไม่ใช่เดือนหน้าแล้วแหละ ที่จะกลับไปนอนบ้าน ผมว่าอีกสองสามวันนี้แหละครับ ผมคงจะต้องกลับไปนอนบ้านแล้ว รู้สึกอย่างไรบอกไม่ถูก ผมนอนบ้านนี้มาสองสามเดือน ซึ่งตรงกันข้ามกับบ้านที่ผมอยู่ ซึ่งผมอยู่มาตั้งแต่เกิด บ้านของผมใหญ่แต่ไม่มีความอบอุ่น แต่บ้านหลังนี้ถึงจะเล็ก พื้นที่ใช้ส่อยอาจะไม่ค่อยกว้างมากน่ะ แต่กลับอบอุ่นอย่างบอกไม่ถูก
     ไม่มีวันไหนเลย ที่ผมไม่มีความสุข เมื่อได้อยู่บ้านหลังนี้
     แต่ก็อย่างว่าแหละครับ ในเมื่อมันใช่บ้านเรา จะทำอย่างไรได้
     'กุ๊กกุ๊กกู๋...ว่าแล้วยังไม่นอนจริงด้วย เล่นกับกับพี่ป่ะ พึงซื้อมาใหม่'
     พี่เนียร์แง้มประตูเข้ามา พร้อมกับชูแผ่นเกมส์สองสามแผ่นในมือครับ เรามักจะเล่นด้วยกัน ทุกวันหยุด ก็เริ่มเล่นตั้งแต่สองทุ่ม หยุดเล่นก็ตีสองน่ะครับ นอนเล่นกันสองคนข้างล่าง บ้างครั้งก็มีไอ้อุลตร้ามานอนเล่นด้วย ฮ่าๆ
     'พรุ่งนี้แอลต้องไปเรียน..คงเล่นได้ไม่ดึกอ้าพี่เนียร์'
     ผมว่าแล้วเดินลงจากเตียง ไปหาพี่เนียร์ที่ยืนอยู่ระหว่างประตูครับ
     'เอ้าเหรอ..งันไม่เป็นไร วันหยุดนี้ค่อยเล่นก็ได้ ดีเลยพี่จะได้ไปนั่งทำโปรเจคต่อ'
     พี่เนียร์ว่าแล้วเอาแผ่นเกมส์ตีหัวผมเบาๆครับ ผมรักพี่เนียร์มากน่ะ เหมือนกับพี่ชายตัวเองเลย พี่เนียร์ พี่กัส ดีกับผมมากน่ะครับ ถึงพี่กัสเค้าจะดีกับผมแบบฮาร์ดคอร์ก็เถอะ แต่ผมรักพี่สองคนนี้มากนาน เหมือนกับไม่มีตอนไหนเลย ที่พวกพี่เค้าลืมผมน่ะ
     'กู๊ดไนท์น่ะพี่เนียร์'
     ผมบอกกู๊ดไนท์พี่เนียร์ ก่อนจะเขย่งตัวขึ้นไปคิสที่ข้างแก้ม พี่เค้าเบาๆครับ เราเรียกว่า กู๊ดไนท์คิส ผู้ชายบ้านนี้กล่าวราตรีสวัสดิ์กันแบบนี้จริงๆ อย่างได้ตกใจเลยครับ
     'กู๊ดไนท์แอลตัน'
     พี่เนียร์ก็มาคิสผมเหมือนกันครับ ก่อนจะเดินกลับห้องตัวเองไป ผมได้ยินเสียงพี่เนียร์โว้ยวาย สงสัยพี่กัสจะทำห้องรกอีกแล้ว ผมน่ะเคยเปิดไปเจอฉากเด็ดของพี่สองคนนั้นด้วยน่ะ .. ช็อคไปสามวันอ่ะ แบบเอิ่ม..พูดไม่ถูกและไม่อยากพูด ผมไปนอนดีกว่าครับ!


     เช้ารุ่งขึ้นผมได้รับโทรศัพท์จากแม่แต่เช้าว่า ท่านคอนเฟิร์มแน่นอนแล้วว่าเครื่องจะลงวันไหน และลงกี่โมง เพื่อให้ผมไปรับครับ เครื่องจะลงมะรื้น ตอนหกโมงเย็นครับ แม่จะมาพร้อมพ่อผม และ .. พี่สีน้ำ ซึ่งไอ้เพรชเตรียมการมานอนค้างบ้านผมยาว! เป็นที่เรียบร้อยแล้ว ทุกคนไม่ต้องห่วงครับ
     'จะให้กูไปทดลองนอนบ้านมึงวันนี้เลยไหม?'
     ตอนนี้ผมกำลังเรียนคาบศิลปะอยู่ครับ อยากเรียกว่าเรียนเลย เรียกว่าปั่นงานค้างดีกว่า เพราะไม่มีครูสอน พรุ่งนี้โรงเรียนผมก็สั่งหยุดยาวแล้ว ดีใจโคตรเลยครับ
     'เห้ย..รีบไปป่ะพรุ่งนี้เย็นก็ยังทัน'
     ผมว่าแล้วขย้ำกระดาษ โยนใส่ใต้ลิ้นชักโต๊ะครับ โห้ยกูอยากวาดรูปสวยบ้างอะไรบ้างน่ะ
     'ดีกูจะได้ไปสั่งลาป้ากูก่อน'
     ผมหันหน้าไปตามที่ไอ้เพรชมันพูดทันที่เลยครับ
     'ป้า?'
     'เอ่อ..ป้าทำขนมบ้านกูน่ะ ไม่มีอะไรหรอก'
     'ป้าทำขนม??'
     'โทรไปหาไอ้แฮมมันหรือยัง นี่มันก็หยุดอีกแล้วน่ะ'
     ไอ้เพรชพูดแบบนั้น ผมเลยรีบควักโทรศัพท์ขึ้นมากดโทรหาไอ้แฮมมันเลยครับ
     'เห้ย..มันไม่รับสายว่ะเพรช'
     ผมลองกดโทรไปอีกรอบครับ เพราะมันไม่รับสาย ปกติมันก็ไม่ใช่คนรับโทรศัพท์ยากหรือช้าอะไรน่ะ ออกจะติดเร็วด้วยซ้ำ
     'มันจะน็อคไปหรือเปล่าว่ะ'
     เพราะอาการอย่างไอ้แฮมนี้มันง่ายต่อการช็อต หมดสติมากเลยน่ะครับ อีกอย่างมันอยู่คนเดียวด้วยไง
     'โทรเข้าบ้านแม้งก็ไม่รับ ไปทำห่.าอะไรอยู่ว่ะ'
     ผมหันมองไปทางไอ้เพรช ที่กดโทรศัพท์เช่นเดียวกันครับ
     'มันเข้าห้องน้ำอยู่หรือเปล่ามึง?'
     ผมหันไปคุยกับไอ้เพรชอีกรอบครับ แล้วเราก็เห็นพร้องตรงกัน จึงวางโทรศัพท์ที่กำลังกดอยู่ทั้งคู่ลง และคิดว่าอีกสิบนาทีเราจะกดโทรไปใหม่กันครับ
     'เออ..แอลวันนี้กูอาจไม่ได้ไปหาไอ้แฮมน่ะ พ่อกูนัดเย็นนี้ว่ะ'   
     'เออไม่เป็นไร เดี๋ยวกูไปดูมันเอง'
     'แน่ใจ?'
     'เออ..นี้ไงโทรกลับมาแหละ...ตกใจหมด'
     ว่าแล้วผมก็กดหลับสายมันครับ สรุปว่ามันไม่ได้ไปเข้าห้องน้ำ แต่มันกำลังหลับอยู่ตั้งหาก ผมเลยรีบพูดแล้วรีบกดว่างสาย เพราะปลายสายแม้งอย่างงั่วเงียอ่ะ แน่นอนว่าผมบอกไอ้แฮมไปด้วยว่าเย็นนี้ผมจะไปหามันครับ ผมบอกว่าถ้ามันตื่นหรือหายเบลอแล้ว ให้โทรกลับมาบอกด้วยว่าอยากกินอะไร จะได้ซื้อเข้าไปให้ ตอนนี้มันต้องกินเยอะๆ ถึงจะดีที่สุดครับ

     ตกเย็นผมก็รีบไปบ้านไอ้แฮมครับ จะได้ไม่กลับบ้านผมมืด วันนี้ผมต้องกลับไปเก็บของที่บ้านพี่เนี๊ยส เพื่อจะกลับบ้านพรุ่งนี้เช้าโดยพี่เนี๊ยสจะขอตามไปส่งผมยันห้องนอน 
     'อร่อยไหม?'
     'อื้อ'
     มันว่า ตอนนี้ผมกำลังนั่งเฝ้ามันกินข้าวอยู่ครับ ผมไปเปิดตู้เย็นบ้านมันดูแล้ว พ่อแม่มันคงอัดกับข้าวไว้ให้มันกินเต็มตู้เลยแหละครับ ถึงได้มีของมากมายขนาดนั้น แต่ถ้าไอ้แฮมมันไม่แรง แค่เดินมันยังไม่ไหวเลย ภาษาอะไรกับมาหาอะไรกินเอง
     'ไม่ทำเองหรอก..ซื้อมาน่ะ แฮ่'
     ผมว่าแล้วยิ้มครับ วันนี้ผมซื้อข้าวต้มปลามาฝากมันครับ แล้วมันก็กินเข้าไปเยอะด้วย ใบหน้ามันเลยดูสดใส่มากขึ้น และดูมีเรียวแรงมากขึ้นครับ อ้ออีกอย่างมันไม่มีไข้แล้วน่ะครับ แต่ยังไงก็ต้องดูเย็นนี้ก่อนอยู่ดี เพราะไข้มันชอบขึ้นตอนเย็นๆน่ะครับ
     '..ก็ว่าอยู่'
     ร่างสูงว่าก่อนจะยกแก้วน้ำดื่ม แล้วหยุดพักเหมือนทำใจ ก่อนจะกรอกยาเข้าปากตัวเองไปพร้อมๆกันเลยครับ
     'กลับบ้านไปได้แล้วไป..เย็นแล้ว'  
     พอมันกรอกยาเข้าปากเสร็จ มันก็พูดขึ้นต่อครับ ตอนนี้ผมกำลังยืนล้างจานชามคืนบ้านมันอยู่ 
     'ไล่เลยน่ะ'
     ผมว่า แล้วเปิดน้ำเพื่อล้างน้ำยาล้างจานออกให้หมดครับ ตอนที่ผมหัดล้างจานใหม่ๆ ผมทำจานบ้านพี่เนี๊ยสแตกเป็นโหล พี่เนี๊ยสถึงกับกลุ่มใจ และถึงกับจะไปบอกพี่กัสว่า ให้เลิกใช้จานชามที่เป็นแก้ว แล้วให้เปลี่ยนไปใช้จานชามที่ทำจากพลาสติกหรือเมลามีน กันเลยทีเดียว แต่บ้านพี่เนี๊ยสก็รอดวิกฤตนั้นมาได้ และใช้จานชามแก้วต่อมาจนถึงวันนี้ครับ
     'ไม่อยากให้กลับบ้านเย็น...'
     'เราโตแล้วน่า..'
     '...เป็นห่วง'
     !เพล้ง!
     ไอ้ชิบหาย !!
     'โอ้วไม่น่ะแอลตัน..ฮือ ทำไมกูถึงซุ่มซ่ามแบบนี้น้า'
     คล้ายผมพูดกับตัวเองครับ แต่เปล่า กูตั้งใจพูดออกมาดังๆ ฮือจานหลุดออกจากมือเลย ไอ้บ้าใครเค้าสั่งสอนให้มาทำซึ้งกันตอนนี้ว่ะครับ!
     'แอลตัน!!'
     ผมกำลังจะย่อตัวลงไปเก็บ เศษสากจามที่ผมทำแตกไปเลยครับ แต่เสียงแห้บก็แทรกขึ้นมาเสียก่อน พร้อมกับร่างสูงที่พุ่งเข้ามาหาผมอย่างไว
     'ชั่งมันเหอะ..เดี๋ยวบาดมือ'
     ร่างสูงพูดน้ำเสียงบางเบา พร้อมกับกุมมือทั้งสองข้างของผมไว้แน่น ตัวเราอยู่ใกล้กันมาก ใกล้จนผมได้ยินเสียงลมหายใจ ที่กำลังรดหัวผมอยู่กันเลยที่เดียว (หรือกูเตี้ย..น่าคิด)
     'ปะ..ปล่อยได้แล้ว'
     ผมพูดพร้อมกับรีบดึงมืออกจาก มือหนาร้อนที่กุมมือผมอยู่ครับ
     'ไม่ปล่อยได้ไหม...?'
     ร่างสูงพูดพร้อมกับโน้มใบหน้าลงใกล้เข้ามาหาผม ก่อนจะเป่าลมร้อนใส่หน้าผมเบาๆ ปลายจมูกโด่งของร่างสูง เฉี่ยดไปเฉี่ยดมาอยู่ที่ปลายจมูกผมเช่นกัน เล่นเอาผมทำตัวไม่ถูก
     '...ขอจูบหน่อยได้ไหม'
     หลังจากเฉี่ยดไปเฉี่ยดมาอยู่นาน ใบหน้าตรงหน้าผมก็นิ่งลง พร้อมกับดวงตาที่ตวัดลงมองริมฝีปากผมอย่าง .. หื่นกระหาย
     'ไอ้บ้า!!!'
     แต่ผมที่เงียบเหมือนกับโดนสตาฟไว้ ก็รวบรวมพลังเท่าที่มี พลักร่างสูงตรงหน้าออกไปสุดแรงเลยครับ
     'ไข้แดกจนบ้าไปแล้วเหรอไง!?'
     ผมโว้ยวายครับ อยากจะบอกว่า วันที่ผมมาหามันกับไอ้เพรช ตอนที่ไปนั่งรอบนห้องมันเพื่อให้มันหลับ ผมได้ยินมันละเมอเพ้อชื่อผมด้วย ดีน่ะไอ้เพรชไม่อยู่ ไม่งันงามหน้ากูแน่ครับ ไอ้ตอนแรกก็นึกว่าแบบ จะเรียกเอาเรา ผมก็เลยรีบเข้าไปหา แต่พอเงียบหูฟังเท่านั้นแหละ ได้เรื่องเลย ชื่อกูมาคนเดียวเพลียวๆ
     'แอลตันระวัง!!!'
     ผมกำลังจะถอยเท้าเดินเพื่อหนีมันครับ แต่เมื่อว่าผมจะลืมไปน่ะ ว่ามีกองเศษซากแก้วอยู่
     'เห้ยยยยย!!'
     ช้าไปเสียแล้ว ผมเสียจังหวะการทรงตัว ไม่น่ะ ถ้าก้นผมกระแทกกับเศษซากแก้วนั้น ผมคงต้องไปเปิดตูดให้หมอดูแน่เลยอ้า !!!
     !หมับ!
     'ก็บอกให้ระวัง!! ทำไมยังจะไม่ระวังอีก!!! อยากจะได้เรื่องกับเลือดเหรอไง?!!'
     ร่างสูงตะคอกผมสุดเสียงครับ มันกระชากแขนผมไว้ได้ทัน แล้วมันก็ดึงตัวผมเข้าไปหาตัวมันครับ ตอนนี้กูไม่ถือ !! ถ้าต้องเทียบกับการไปเปิดตูดให้หมอดู เพื่อทำแผล
     'ก็คนมันกะ..กลัวจะให้ทำไงได้'
     ผมว่าแล้วรีบเอาตัวเองออกจากไอ้บ้านั้นครับ เดี๋ยวแม้งเพ้ออีก กูกลัวน่ะ
     'เดี๋ยวจะโทรไปเรียกวินหน้าหมู่บ้านให้...จะได้ไม่ต้องเดินออกไปแล้วกัน'
     ร่างสูงว่าก่อนจะเดินออกจากห้องครัวไปครับ ทิ้งให้กูงงอีกแล้วไงมึงอ่ะ ไอ้บ้า ... 
     'แฮม..เราเป็นเพื่อนกันน่ะ'
     ผมพูดตามหลังร่างสูงไปครับ ไม่รู้ทำไมน่ะ แต่อะไรหลายๆอย่าง สอนผมให้อย่าให้ความหวังคนอื่น ... 
     'ครับ..เราเป็นเพื่อนกัน'
     '..ตลอดไปด้วย'
     '...ครับ'

     [END ALTON]


     [PED]

     ตอนนี้ผมกำลังจะกลับห้องป้านมิลานครับ คืนนี้ผมจะต้องกลับไปบ้านตัวเอง เพราะป๋ามา แล้วพรุ่งนี้เย็นผมก็ต้องไปบ้านไอ้แอล แลดูก็คิวเยอะเนอะ เหอะกูหาเรื่องเองทั้งนั้น

     'วันนี้ทางร้านเรามีโปรโมชั่นพิเศษซื้อสองฟรีหนึ่งชิ้น ซื้อสี่ฟรีอีกสองชิ้นน่ะค่า ลองแวะเข้ามาดูก่อนน้า ร้านเราเค้กเยอะแยะเลยค่า ไม่ซื้อไม่เป็นไร แวะเข้ามาดูก่อนได้น่ะค่ะ'

     ผมหันหน้าไปตามเสียง พร้อมกับก้าวเดินเข้าไปด้วยเลยครับ ซื้ออะไรติดไม้ติดมือไปฝากป้าแกซะหน่อย เดี๋ยวป้าแกจะด่าเอา ว่ามาอยู่บ้านเค้าเฉย ๆ ไม่ทำอะไร แต่ผมว่าไม่จริงน่ะ ผมทำทุกคืนอะ ป้าไม่รู้เอง มั่วแต่หลับ หึๆ
     'ซื้อสองฟรีหนึ่ง ซื้อสี่ฟรีสองน่ะค่ะน้อง'
     พนักงานสาวว่า พร้อมกับยืดถาดกลมให้ผมครับ ผมพยักหน้าพร้อมกับเดินเข้าไปในร้าน เดินวนดูหน้าเค้กรอบหนึ่งก่อน เพราะเค้กร้านนี้เค้าเยอะจริงๆ ก่อนจะเดินอีกรอบเพื่อหยิบลงถาด 
     'เค้กส้มอยู่ไหนว่ะ ?'
     ผมเป็นคนไม่ชอบกินเค้กพวกครีมเท่าไรน่ะครับ เพราะมันค่อนข้างเลียน และทำให้อ้วนง่าย มันคงไม่เหมาะกับนักกีฬาอย่างผมเท่าไร อีกอย่างผมเป็นคนชอบกินเค้กพวกหน้าผลไม้ หรือ หน้าชาเขียว กาแฟ อะไรพวกนี้มากกว่าน่ะครับ ผมเดินหาเค้กผลไม้อยู่นานครับกว่าจะเจอ เห็นคนในร้านเค้าบอกว่า เค้กผลไม้เป็นไฮไลท์ของที่นี้ปล่อยออกมากี่ถาดก็หมด ก็หมด ต้องรีบหยิบถึงจะทันน่ะครับ ผมตรงเข้าไปที่จุดที่พนักงานวางเค้กส้มลงทันที่ พร้อมที่คีบในมือครับ มันหายไปแล้วสามชิ้น เหลืออีกประมาณสี่ชิ้นเห็นจะได้น่ะ
     ถ้ากูไม่ได้กูจะโยนถาดแม้งลงพื้นเลย!!
     'อู้ย!!/เห้ย!!!'
     ผมเลยเห้ยเลยครับ เมื่อมีที่คีบอีกอัน ตรงมาที่เค้กชิ้นที่ผมจะคีบ ก่อนที่คีบนั้นจะถอยออกไปครับ ให้มันรู้ซะมั่ง กูมาก่อนโว้ย!
     'ขอโทษครับ'
     '...ไม่เป็นไร'
     ผมตอบโดยไม่ได้มองหน้าผู้พูดครับ ผมคีบเค้กมาวางในถาดตัวเอง ก่อนจะจำนวนทั้งหมด ตอนนี้มีห้าชิ้นแล้ว เหลืออีกชิ้นหนึ่งครับ ผมว่าจะเดินไปคีบเค้กวิปปิ้งครีมน่ะครับ ไอ้เค้กที่มันอัดวิปปิ้งครีมเยอะๆอะ น่ะแหละโอ้ยป้ามิลานอย่างชอบอะ
     'อุ่นพึงรู้น่ะครับ ว่าพี่เพรชชอบกินเค้กขนาดนี้'
     ผมหันหลังกลับมาอีกที่ เมื่อมีคนเรียกผมครับ ผมมองหน้าอุ่น ก่อนจะก้มลงมองที่ถาดอุ่นที่มีเค้กส้มอยู่หนึ่งอัน
     'อ้าวอุ่น'
     'พี่อิมไม่สบาย พี่เพรชรู้แล้วใช่ไหม'
     ผมพยักหน้า วันนี้ไอ้อิมโทรมาบอกผมว่า มันไม่สบายครับ อีกทั้งพวกเด็กในทีมมันก็หยุดกันไปกว่าครึ่ง เพราะว่าพรุ่งนี้หยุดยาว พวกแม้งเลยนัดกันโดดยกห้อง วันนี้ผมเลยไม่ซ้อมกันครับ
     'อื้อ..กินเยอะเหมือนกันน่ะเราอะ'
     'ซื้อไปให้พี่อิมน่ะ เห็นบอกว่าอยากกิน'
     'เหรอพี่ก็ซื้อไปฝากเค้าเหมือนกันนั้นแหละ พี่กินไม่เยอะหรอก'
     ผมพูดพร้อมกับคีบเค้กวิปปิ้งครีมใส่ถาดครับ 
     'พี่ไปก่อนน่ะ'
     'ครับผม' 
     ผมเดินไปที่แคชเชียร์เพื่อคิดเงินครับ ไม่รู้ทางร้านจะลดแลกแจกแถมไปไหน ผมซื้อสี่ชิ้นแถมสองไม่พอ ยังแถมน้ำส้มขวดยักมาให้ผมอีกตั้งสองขวด แต่พอไปยืนอ่านโปสเตอร์หน้าร้าน ถึงรู้ว่าอ้อ .. เค้าครบรอบปีร้านนี้กัน

     ผมเดินถือกล่องเค้กวิ่งขึ้นไปห้องป้านมิลานทางบันไดหนีไฟครับ ผมแทบไม่เคยใช้ลิฟท์สักครั้ง เพราะถือว่าการเดินบันได ก็คือการออกกำลังกาย คือกูจะได้ไม่ต้องไปวิ่งรอบสนามไง ไม่นานผมก็ถึงหน้าห้องป้าแกครับ
     'อ้าวไหนบอกกลับบ้าน?'
     ป้ามิลานกำลังนั่งโขกสับเครื่องคิดเลข อยู่ที่โต๊ะกระจก ในห้องนั่งเล่นครับ ผมเดินเอากล่องเค้กไปวางไว้ตรงหน้าป้าแก ก่อนจะทิ้งตัวนอนลงบนโซฟา
     'โคตรร้อนเลยว่ะ'
     ก่อนจะหยิบรีโมท์มาปรับอุณหภูมิแอร์ในห้อง ให้เย็นลงครับ เมื่อวันก่อนผมโดนป้ามิลานด่ายับ เรื่องที่ผมทำให้บิลค่าไฟห้องป้าแกสูงขึ้นเป็นประวัติการ ป้าแกเลยกวดขันเรื่องการใช้น้ำใช้ไฟของผมมากครับ แต่ยังไงผมก็แอบไปจ่ายให้ป้าแกก่อนทุกที่อ่ะ นี้ป้าแกก็ยังไม่รู้เลยน่ะเนี่ยว่าผมไปจ่ายค่าเน็ตให้ป้าแกแล้ว (คือถ้าไม่จ่ายผมก็จะไม่ได้เล่นไง เลยต้องไปจ่ายก่อน)

     [END PED]

   
     [MILAN]

     'ซื้ออะไรมาเยอะแยะว่ะ..'
     ผมว่าแล้วมองๆ เข้าไปในถุงสีขาวแบรนด์เนมคุ้นตา
     'ตามีก็ดูสิป้า'
     มันว่าแล้วเอื้อมมือมาผลักหัวผมครับ
     'ไอ้เพรช!!กลับบ้านไปเลยไป'
     'ผมไม่อยู่แล้วป้าจะรู้สึก'
     ไอ้เด็กอวดดีว่า แต่ผมนี้สิครับ รู้สึก .. เพราะคืนนั้นมันไม่ใช่คืนแรกและคือเดี๋ยวระหว่างเรา ไอ้เด็กแรงเยอะนี้ มันหาเรื่องเอาเปลียบผมได้ทุกวัน แล้วแรงหมาแมวอย่างผม จะไปสู่แรงควายเผือกสามตัวอย่างมันได้ยังไงละครับ!
     'เออ..เห็นบิลค่าอินเตอร์เน็ตกูป่ะ หาไม่เจอว่ะ'
     ผมหันไปตามไอ้เด็กตัวดีครับ มันส่ายหน้า ก่อนจะหยิบไอโฟนสุดหรูมันขึ้นมากด
     'หมาตัวไหนเอาบิลกูไปแดกว่ะ'
     ผมบ่นก่อนจะกดเครื่องคิดเลขเพื่อทำการบ้านต่อครับ 
     'เดี๋ยวกลับบ้านตอนทุ่มหนึ่งน่ะ ป๋ามา..'
     ไอ้เพรชว่า ก่อนจะลุกขึ้นจากโซฟา เดินถอดเสื้อเข้าห้องนอนผมไปครับ เดาไม่อยากอาบน้ำชั่ว มันวางโทรศัพท์ไว้ตรงหน้าผมเลยครับ ผมมีสิทธิ์มากพอที่จับมันดูไหม ?
     !คลืนน!
     'เห้ยเพรช!! โทรศัพท์มึงมาา!!'
     ผมตะโกนลั่นเลยครับ เมื่อไอโฟนที่ผมกำลังจ้องอยู่ มันสั่นคลืนขึ้นมา
     'รับเด้รับ!! ไม่กล้ารับก็ปล่อยมันไป!!!'
     มันตะโกนออกมาจากห้องน้ำครับ
     'เออๆๆ'
     ผมตอบรับมันครับ ก่อนจะชะโงกหน้าดู ว่าใครกันน่ะที่โทรมาหามัน
     
     087  XXX  XXXX

     'ใครหว้า..'
     ผมพูดกับตัวเองครับ ก่อนที่สายนั้นจะตัดไป
     'ใครโทรมา..'
     สักพักไอ้เพรชก็เดินถอดเสื้อออกมาจากห้องน้ำครับ แรกๆผมเห็นแล้วก็ตกใจน่ะ แต่หลังๆ .. ก็ชินกับหกแพคสีขาวน้ำนมของมันซะแล้วละครับ
     'ไม่รู้..มันไม่ได้ขึ้นชื่อบอก'
     ไอ้เพรชพยักหน้าก่อนจะเดินเข้าไปในห้องนอนอีกรอบครับ มันเอาเสื้อผ้ามันมาไว้กับผมด้วยอะ คิดดูดิแม้งร้ายกาจขนาดไหน ย้ายสํามะโนครัวมาอยู่กับกูเลยไหมไอ้ตัวดี!! สักพักมันก็ออกมาอีกรอบพร้อมกับเสื้อผ้าชุดใหม่ครับ ชอบใส่จริงน่ะมึง ไอ้เสื้อลายลูกบาสฯ เนี่ย!
     'หึ่ย..อย่ากวนได้ไหม'
     ผมย้ายตูดขึ้นมาบนโซฟาแล้วครับ ไอ้เพรชก็เดินมานั่งข้างผมเช่นกัน แต่มันไม่ได้ตั้งเปล่า มันจะดึงผมเข้าไปกอดด้วยอะดิ
     'อย่าขัดใจได้ไหม?'
     มันพูดพร้อมกับรั้งเอวผม ก่อนจะออกแรงดึงผมเข้าไปหาตัวมันครับ ไอ้แรงเยอะเอ่ย !
     'เก็บเสื้อผ้าหรือยัง?'
     ผมหันมาถามผมครับ ตอนนี้ผมกับมันกำลังก่อสงคราบมือไม้กันอยู่ ผมกำลังหลบ มันก็กำลังลูบ
     'เก็บทำไมว่ะ อีกตั้งสองวัน กว่าป้าเค้าจะมาเอาไปซัก' 
     ผมว่าแล้วแกะมือหนาที่กุมมือผมไว้ได้ข้างหนึ่งออกครับ
     'ไม่ใช่..เสื้อผ้าที่จะเอาไปกับผมอ่ะ?'
     'เอาไปไหน?'
     ผมเงยหน้าถามมันครับ อะไรของมันว่ะกูงง แต่แทนที่ผมจะได้คำตอบ เหี้ยนั้นกับโน้มหน้าลงมาทาบฝีปากทับปากผมซะก่อน ก่อนจะดึงริมฝีปากออกไปอย่างรวดเร็วในนาทีต่อมา
     'ลืมเหรอไง ป้าต้องนอนบ้านผมสองวันน่ะเอ่อ..ไปเปิดตัวเป็นสะใภ้ป๋าผมไง'
     ผมพูดเสร็จแล้วก็ยิ้มครับ อ้อนึกว่าอะไร ไปนอนบ้านมันนี้เอง!! แต่เดี๋ยวน่ะ อะไรน่ะ ไปนอนบ้านมันเหอร!!
     'อะไรน่ะ!!!'
     'ได้ยินไม่ผิดหรอก เดี๋ยวคนที่บ้าผมก็จะมารับ ไปอาบน้ำ แล้วแต่งตัวตามสบายไป'
     มึงถามกูสักคำไหมครับ ????!!!!!
  

     จนแล้วจนรอดไอ้เพรชมันก็ลากผมมาบ้านจนได้ครับ ให้ตายเหอะ ผมชักเครียดขึ้นมากับความคิดบ้าบอของมันแล้วสิ !
     'สวัสดีครับ..คุณหนู'
     ทันทีที่เราสองคนก้าวเข้าบ้าน ก็มีลุกท่าทางใจดีเดินออกมาตอนรับเราทันที่เลยครับ
     'ฝากกระเป๋าสองใบนี้ไปไว้ที่ห้องผมด้วยน่ะครับ คุณพ่อบ้าน'
     ไอ้เพรชว่า ลุงคนนั้นพยักหน้า ก่อนจะมีผู้หญิงอีกสองคนมารับกระเป๋าจากไอ้เพรชไปครับ เห้ย ... อลังไปป่ะ บ้านผมก็เคยมีน่ะครับคนงานอะไรงี้ แต่แบบไม่ถึงขนาดเป็นพ่อบ้าอ่ะ!
     'ป๋าอยู่ไหนครับ?'
     ไอ้เพรชถามต่อครับ ส่วนผมก็ได้แต่ซ้อนตัวอยู่หลังมันเงียบๆ เราสองคนมาถึงบ้านหลังนี้ด้วย รถบีเอ็มคนใหญ่ครับ ถ้ามีพรมแดงก็งานออสการ์เลยแหละครับ
     'คุณท่านนั่งอยู่ในห้องนั่งเล่นกับคุณผู้หญิงอยู่ครับ เดี๋ยวผมจะไปแจ้งท่านให้น่ะครับ ว่าคุณหนูกลับมาแล้ว'
     'ไม่ต้องครับลุง..เดี๋ยวผมเดินไปหาป๋าเอง'
     ไอ้เพรชว่าแล้วก้มหัวให้คุณลุงนั้นพอควร ก่อนจะเอื้อมมือมาข้างหลังเพื่อจับแขนผมลากให้เดินตามมันไปครับ
     'เห้ย..ไอ้เพรช!'
     'เงียบแล้วเดินตามา!'
     ผมจำต้องเงียบครับ เพราะไม่รู้ว่า ข้างหน้ามีอะไรรอผมอยู่ก็ไม่รู้ แล้วอีกอย่างไอ้ที่ไอ้เพรชมันคิดๆไว้น่ะ พอเอาเข้าจริง มันจะออกมาตามแผนที่มันคิดหรือเปล่าก็ไม่รู้

     ในที่สุดผมกับไอ้เพรชก็เดินมาถึงห้องนั่งเล่นขนาดใหญ่ครับ ผมพอจะรู้แปลนบ้านน่ะ เพราะผมก็อยู่หมู่บ้านนี้เหมือนกัน แต่น่าแปลกที่ผมรู้สึกว่าบ้านหลังนี้มันไม่ค่อยจะเหมือนบ้านผมสักเท่าไร .. ทั้งๆที่อยู่ติดกันแท้ๆ
     'ไอ้ลูกชาย!! กลับมาจนได้น่ะ!!!'
     ทันทีที่เราก้าวเข้าไปในห้องนั้น น้ำเสียงทรงพลังก็ดังขึ้นทันทีครับ
     'อื้อ..รอบแล้วที่แล้วผู้หญิง รอบนี้มึงเล่นเอาทอมเข้าบ้านเลยเหรอ ไอ้ลูกชาย!!'
     'เฮือก!!'
     ผมถึงกับร้องเลยครับ คุณลุงท่านมองยังไงว่าผมเป็นทอม .. ผมเป็นผู้ชายน่ะ ผมว่าผมพอจะรู้แล้วว่าทำไม ไอ้เพรชมันถึงจะเอาผมเข้าบ้านให้ได้ ก็เพราะผมคล้ายทอมใช่ไหม ?!
     'ก็ช่วยไม่ได้ป๋าบอกว่า ห้ามผมเอาผู้หญิงเข้าบ้าน ก็นี้ไงผมก็ไม่เอาผู้หญิงเข้าบ้านแล้ว!!'
     ไอ้เพรชว่าพร้อมกับหันมากระชากแขนผม ให้ก้าวไปตรงหน้าครับ
     'สวัสดีพ่อตาซะสิ..มิลาน'
     ความกดดันมาตกอยู่ที่ผมแทนครับ เพียงแค่ผมสบตาพ่อไอ้เพรชแบบไม่ได้ตั้งใจ ผมก็รู้แล้วว่าดวงตาหน้ากลัวนั้นไอ้เพรชได้แต่ใดมา ให้ตายเหอะ 
     ผมจะมีชีวิตรอดออกไปจากที่นี้ไม่ครับ ?!
     'พอกันได้แล้วทั้งคู่เลย..ทั้งพ่อทั้งลูก จะมีสักครั้งไหมค่ะที่จะไม่มีปากเสียงกัน นี้เป็นพ่อลูกกันน่ะ'
     ผมกำลังจะเอ่ยทักทายท่านทั้งสองไปครับ แต่เสียงสวรรค์ก็ช่วยผมไว้เปราะถึง ผมเงยหน้ามองตามเสียง .. เธอสวยมากครับ สวยจนผมอึ้งเลยแหละ
     'หม้าก็ดูป๋าสิครับ ป๋าหาเรื่องเพรชก่อน!'
     ผมหันกลับมามองร่างสูงอีกรอบครับ .. น่ารักจัง เวลามันแทนตัวเอง เพรช น่ะ
     'หม้าว่าลูกเพรชมานั่งก่อนดีกว่าก่อนไหมค่ะ..เรื่องอื่นเราค่อยว่ากัน ส่วนคุณ..ฉันว่าถ้าคุณยังจะหาเรื่องลูกอีกละก็...ไปหาอะไรทำอย่างอื่นก็ดีไหมค่ะ'
     แม่ไอ้เพรชว่าด้วยน้ำเสียงใจเย็นมากครับ จนพ่อไอ้เพรชเงียบกริบไปเลย อย่างนี้สิน่ะที่เค้าเรียกว่านางพญาน่ะ สวยและเยือกเย็นได้ในเวลาเดียวกัน สุดยอดเลยครับ .. 
     'ให้ท้ายกันเข้าไป!! สักวันมันจะเสียคน!!!'
     พ่อไอ้เพรชว่า แล้วหยิบหนังสือพิมพ์บนโต๊ะกลมกระจก ขึ้นมากางเปิดอ่าน เล่นเอาผมตกใจ
     'งันหม้าว่าเราออกไปหาที่คุยข้างนอกดีกว่า..ส่วนคุณไว้ถึงเวลาอาหารฉันจะให้คนมากเรียกน่ะค่ะ'
     ว่าแล้วแม่ไอ้เพรชก็ลุกขึ้นยืนด้วยท่ายืนที่สง่างาม ก่อนจะเดินมาคล้องแขนกับลูกชายตัวเองที่ยืนค่ำหัวพ่อแม่แบบไม่เกรงใจใคร
     'เราก็ด้วยน่ะ..ไปคุยกันน่ะลูก'
     '..คะ..ครับ'
     ผมตอบเสียงสั่นเมื่อแม่ไอ้เพรชเดินมาโอบผมให้เดินไปหาที่คุยพร้อมกันครับ ผมหันไปมองพ่อไอ้เพรชอีกรอบ ก่อนจะหันไปมองหน้าไอ้เพรช แล้วก็หันไปมองแม่ไอ้เพรช
     โอ้ยบ้านนี้ กูปวดหัวครับ !!!

     ผ่านไปสักครึ่งชั่วโมง ความตรึงเครียดของผมก็เหมือนจะหายไปหมดครับ หม้าม่าไอ้เพรชท่านดี แล้วก็น่ารักกับผมมาก ท่านบอกว่าความจริงป๋าของไอ้เพรชไม่ใช่คนน่ากลัวอะไร แต่เป็นเพราะไอ้เพรชดื้อกับท่านในช่วงหลังมากกว่า สองพ่อลูกคู่นี้เลยไม่ค่อยจะลงลอยกันเท่าไร แต่ถ้าเป็นเหตุการณ์ปัจจุบันน่ะ หม้าไอ้เพรชบอกว่า พ่อลูกคู่นี้เค้ารักกันจะตายครับ
     'มิลานมีพี่น้องไหมลูก..หรือว่าเป็นลูกคนเดียวจ้ะ'
     แม่ไอ้เพรชถามผมครับ ด้วยถอยคำสุภาพที่สืออกมาเล่นเอาผมเขินเลยอ่ะครับ
     'ผมมีพี่ชายคนหนึ่งครับ..ความจริงผมก็เคยอยู่บ้านหลังนั้นครับ..แต่ว่าตอนนี้ไม่ได้อยู่แล้ว' ผมว่าพร้อมกับชี้ไปยังบ้านที่เคยเป็นของผมครับ ตอนนี้ถ้าไม่ถูกขายเข้าตลาดไปแล้ว ก็คงจะตกเป็นของคนอื่นแล้วละครับ
     'อ้าวเหรอ..ตายจริงคนบ้านใกล้เรือนเคียงกันแท้เลย'
     'ก็คนนี้ไงครับหม้า ที่ชอบมาปีนต้นมะม่วงบ้านเราบ่อยๆน่ะ'
     ไอ้เพรชพูดต่อครับ ผมเลยเอามือตีหน้าขามันดังป้าบ แล้วหันไปฝืนยิ้มให้กับคุณแม่มันครับ
     'อ้อ..ที่ลูกเพรชบอกหม้าบ่อยๆใช่ไหมครับ'
     'ครับผม'
     อ้า .. เวลาดูแม่ลูกคู่นี้คุยกัน ผมมีความสุขจังครับ มีความสุขจนบ้างครั้ง ผมก็อิจฉา .. แม่ครับตอนนี้แม่อยู่ที่ไหน พ่อครับตอนนี้พ่ออยู่ที่ไหน พี่ดีฟพี่อยู่ที่ไหน ปีโป้หมาสุดที่รักของผมที่เคยเลี้ยงไว้ ขนาดมันก็ยังหายไปเลยครับ บ้านเราไม่ได้โดนอุทกภัยอะไรน่ะครับ แต่ทำไมบ้านเราถึงได้บ้านแตกสาแหรกขาดแบบนี้ .. จะมีอีกไหมครับที่วันดีๆแบบนั้นจะกลับมาหาผมอีก
     วันที่ครอบครัวอยู่ด้วยกันแบบนี้น่ะ
     'มิลาน..มิลาน...'
     'หือส์!'
     'เหม่ออะไร หม้าถามว่า เรียนอยู่คณะอะไรน่ะ'
     'อะ..อ้อ..ผมเรียนบริหารครับ'
     'ว้าวเก่งจังเลย..จบมาต้องช่วยงานคุณพ่อคุณแม่ได้แน่เลย'
     'คะครับ..'
     'มิลาน..' อยู่ดีๆหม้าม้าเพรชก็มากุมมือผมไว้ครับ 'หม้าฝากดูแลลูกเพรชของหม้าด้วยน่ะ..น้องยังเด็ก ยังไม่โตสักที ทีมาไม่ว่าก็ไม่ได้ว่าหม้าไม่ได้เป็นห่วง แต่หม้ารู้แล้วว่าเพรชของหม้าโตแล้ว ยังไงอะไรที่มิลานเห็นว่าไม่ดีหรือเห็นว่าดี..บอกน้องด้วยน่ะจ้ะ'
     ผมถึงกับพูดไม่ออกเลยครับ .. หมายความว่ายังไงเนี่ย ?
     'โธ่หม้าครับ..เพรชโตแล้วน้า'
     'โตอะไร วันนั้นยังง้อแง่ใส่หม้าอยู่เลย..ไม่รู้ละถ้าลูกเพรชดื้อมิลานตีได้เลยน่ะ หม้าอนุญาติ ไหนๆเราสองคนก็คบกันแล้วนิ เอาลูกเพรชให้อยู่ให้ได้เลยน่ะจ้ะมิลาน!'
     คราวนี้แม่ไอ้เพรชเล่นเอาผมอ้าปากค้างเลยครับ หล่อนว่าอะไรน่ะ ไหนๆก็คบกันแล้วงันหรือ .. เธอ..ยอมรับเราทั้งคู่เหรอ
     'อะ..เอ่อคือว่า..ผะ..ผม'
     'หม้ารู้แล้วก็ยอมรับเรื่องของเราแล้ว..หม้าบอกว่าหม้าไม่ห้าม...ขอแค่เราทำอะไรอยู่ในกรอบที่พอดีก็พอใช่ไหมครับหม้า'
     'จ้ะ'
     'เอ่อ..คือ'
     'ตกลงกับหม้าน่ะมิลาน..เอาเพรชให้อยู่หมัดให้ได้น่ะ หม้าเอาใจช่วย ลูกเพรชเอาให้ตายคามือไม่ยากเหรอ ขนาดพ่อเสือหม้ายังปราบมาแล้วเลย นี้ลูกเสือตัวเล็กๆหม้าเชื่อว่ามิลานทำได้อยู่แล้ว'
     หม้าไอ้เพรชว่าแล้วเอามือมาหยิกแก้มผมครับ
     'แล้วหม้าจะรู้ว่าลูกเสือ ก็มี..ฤทธิ์เหมือนกัน..หึๆ'
     ผมหันไปทางไอ้เพรชที่พูดด้วยน้ำเสียงโทนเดิน ใบหน้าสีเดิม แตกต่างจากผม ที่มันไปไกลหมดแล้ว !!!
     'เอ้าเด็กๆได้เวลาแล้ว เดี๋ยวหม้าขอเข้าไปในห้องครัวก่อนน่ะ ไม่รู้ว่าเสร็จกันหรือยัง จะไปง้อป๋าด้วยป่านี้งอนไปถึงไหนแล้ว ยังไงคุยเล่นกันไปก่อนนะจ้ะ เดี๋ยวจะมาเรียกไปทานข้าวอีกที วันนี้มีของโปรดลูกเพรชเต็มเลยน่ะครับ..ต้องทานให้หมดน้าครับ'
     'ครับผม'
     แม่ไอ้เพรชเดินไปแล้วครับ ส่วนผมยังช็อคไม่หาย
     'นี้มันเรื่องอะไรกัน!!?'
     'เอ้า..ผมยังไม่ได้บอกป้าอีกเหรอ?'
     'อะไรอีก!! ยังไม่ได้บอกอะไรกูอีก!!'
     'ที่พามาเนี่ย พามารับตำแหน่งน่ะ'
     'ตำแหน่ง ตำแหน่งอะไรของมึง!!'
     'ลูกสะใภ้บ้านนี้ไง..หึ เอาเพรชให้อยู่น่ะ ป้าไม่ได้ยินเหรอคร้าบ'
     โอ้ว !!! พระเจ้า !!!!!!!
    
     100 %
     tbc. 
     



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
Sorry Kiddy ขอโทษที พอดีพี่ไม่กินเด็ก [Yaoi] ตอนที่ 18 : Sorry Kiddy : [18] , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 8340 , โพส : 188 , Rating : 139 / 28 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8

#188 : ความคิดเห็นที่ 6645
เอาเพชรให้อยุ่นะป้ามิลาน ><
Name : aieun< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ aieun [ IP : 115.87.20.240 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 13 มิถุนายน 2556 / 00:22

#187 : ความคิดเห็นที่ 6593
อุ่นใดๆโลกนี้ไม่มีเทียบเทียม #ผิด = =
เพรชชช แกคงไม่ใช่กัสสองนะ 
Name : khao-chae< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ khao-chae [ IP : 125.27.200.35 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 12 พฤษภาคม 2556 / 23:24


#186 : ความคิดเห็นที่ 6548
นี่เพชร = = แกคงไม่หวั่นไหวไปกับขาขาวๆของน้อวอุ่นหรอกนะ

อย่ามาทำพี่มิลานช้ำนะเว้ย แค่นี้ก็เจ็บเยอะแล้ว
Name : red shoes< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ red shoes [ IP : 171.5.117.74 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 6 พฤษภาคม 2556 / 22:34

#185 : ความคิดเห็นที่ 6511
คู่เพชรน่ารักกก
Name : may [ IP : 58.11.170.15 ]
Email / Msn: sweet_rock-roll(แอท)hotmail.com
วันที่: 20 เมษายน 2556 / 19:57

#184 : ความคิดเห็นที่ 6450
ลูกสะใภ้ แต่งวันไหนโปรดบอกที 555555555555555555555
Name : greentea.hh< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ greentea.hh [ IP : 115.67.162.251 ]
Email / Msn: greentea.hh(แอท)msn.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 16 มีนาคม 2556 / 23:44

#183 : ความคิดเห็นที่ 6403
สงสารมิลานเรื่องครอบครัวเหมือนกันนะ

หม้าเพชรน่ารักกกก 
Name : Princecloudye< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Princecloudye [ IP : 203.144.144.165 ]
Email / Msn: may_56789(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 6 มีนาคม 2556 / 17:27

#182 : ความคิดเห็นที่ 6171
ยิ่งอ่ายิ่งชอบคู่เพชรมิลาน น่าร้ากก
หม้าก็น่ารัก ><
Name : l88O ~ bansai !!!!< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ l88O ~ bansai !!!! [ IP : 118.172.226.228 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 1 กุมภาพันธ์ 2556 / 20:59

#181 : ความคิดเห็นที่ 6132
เพชรนี่ได้ใจโครตๆอ่ะ
Name : sa_i^^< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ sa_i^^ [ IP : 180.183.134.203 ]
Email / Msn: kake_kura(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 18 มกราคม 2556 / 11:52

#180 : ความคิดเห็นที่ 5638
ว้าววว เปิดตัวแล้ว  แต่งเลยจ้าา
PS.  ฉันอยากให้เธอมีความสุข มีคนที่เข้าใจ คอยดูแล ..แต่หากวันนั้นเธอไม่มีใคร"ฉัน"จะดูแลเธอเอง
Name : Rindazz< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Rindazz [ IP : 223.204.26.163 ]
Email / Msn: palmm-ee(แอท)hotmail.co.th ส่งข้อความลับ
วันที่: 4 พฤศจิกายน 2555 / 20:54

#179 : ความคิดเห็นที่ 5562
แต่งเลย มีลูกหัวปีท้ายปีนะหนู - .-
PS.  love me or not ? ,, ahh i'm exotics
Name : Venu$ Ver$us Viru$...< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Venu$ Ver$us Viru$... [ IP : 101.109.7.25 ]
Email / Msn: name_Star-n(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 1 พฤศจิกายน 2555 / 20:24

#178 : ความคิดเห็นที่ 5462
เอาเพชรให้อยู่นะป้ามิลาน
สงสารป้าอ่ะครอบครัวแยกย้ายกันไปหมด
Name : Top Secret< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Top Secret [ IP : 118.172.52.188 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 28 ตุลาคม 2555 / 01:23

#177 : ความคิดเห็นที่ 5366
กรี๊ดดดด >///< เอาให้อยู่นะครับ!!
Name : loocbomb< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ loocbomb [ IP : 125.26.77.248 ]
Email / Msn: mindloocus(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 ตุลาคม 2555 / 12:35

#176 : ความคิดเห็นที่ 5024
แม่ยายผ่านฉลุยเลย

เหลือแต่พ่อตา

ยังไงก็สู้ๆ นะ มิลาน
PS.  ความรัก มีแต่การหรอกลวง
Name : เซจู< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ เซจู [ IP : 125.27.82.230 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 26 กันยายน 2555 / 12:10

#175 : ความคิดเห็นที่ 4989
มีเเม่ยายน่ารักอย่างงี้ก็ดีเหมือนกานน้่า


ปราบเสือตัวนี้ให้อยู่น้าป้ามิลาน
Name : สาวYไม่มีใครเกิน< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ สาวYไม่มีใครเกิน [ IP : 58.11.63.11 ]
Email / Msn: fang271037(แอท)gmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 19 กันยายน 2555 / 13:57

#174 : ความคิดเห็นที่ 4988
มารับตำแหน่ง ลูกสะใภ้บ้านมาเฟีย กรี๊ดดดดด น่ารักอ่ะ
PS.  Super Junior Only 13 รักและรอตลอดไปนะ SUPER JUNIOR AND EVERLASTHING FRIENDS FOREVER...
Name : Porsche ELF&SJ 4rever< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Porsche ELF&SJ 4rever [ IP : 115.67.64.177 ]
Email / Msn: knokwan_oppo(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 19 กันยายน 2555 / 13:15

#173 : ความคิดเห็นที่ 4919
แม่ยายยยยอมรับแล้วว ฮิ้วววว ~ 
PS.  I am Blood Y c:
Name : Ornnine< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Ornnine [ IP : 171.7.4.146 ]
Email / Msn: ornpapa.k(แอท)gmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 13 กันยายน 2555 / 22:14

#172 : ความคิดเห็นที่ 4911
อร้ายยย คุณแม่ยอมรับแล้วค่า 555555555
Name : InInElF< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ InInElF [ IP : 101.108.82.198 ]
Email / Msn: indy_korea(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 12 กันยายน 2555 / 22:26

#171 : ความคิดเห็นที่ 4768
แอบสงสารแฮมเบาๆ ... แอลก็ทำถูกแล้วหล่ะ
เพชรพามิลานไปรับตำแหน่งสะใภ้ 5555 คู่นี้นี่มัน เกรียนจริงๆ
PS.   สตอเบอรี่ช่างจิ้นนนนน (สตอเบอรี่วีไอพี)
Name : strawberri_mania< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ strawberri_mania [ IP : 61.91.205.162 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 5 กันยายน 2555 / 20:50

#170 : ความคิดเห็นที่ 4683
พระเจ้า มิลาน.0..แม่ยายแกโคตรน่ารักเลยว่ะ
PS.  Belive in me เชื่อในตัวฉันสิ แล้วคุณจะล่มจม =w=
Name : I am pancil nationality and my cout< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ I am pancil nationality and my cout [ IP : 118.173.62.168 ]
Email / Msn: momaymylovelilala(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 2 กันยายน 2555 / 14:38

#169 : ความคิดเห็นที่ 4682
พระเจ้า มิลาน.0..แม่ยายแกโคตรน่ารักเลยว่ะ
PS.  Belive in me เชื่อในตัวฉันสิ แล้วคุณจะล่มจม =w=
Name : I am pancil nationality and my cout< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ I am pancil nationality and my cout [ IP : 118.173.62.168 ]
Email / Msn: momaymylovelilala(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 2 กันยายน 2555 / 14:38

#168 : ความคิดเห็นที่ 4523
ชอบคู่นี้สุดแล้วน่ารักมากกกก อิจฉาาาาา
PS.  รักคือสิ่งที่สวยงาม แต่มันก็มักจะมาพร้อมกับความเจ็บปวดทุกครั้งไป
Name : Akiyomi hiyome< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Akiyomi hiyome [ IP : 27.55.3.71 ]
Email / Msn: Jaae_thitima(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 15 สิงหาคม 2555 / 22:35

#167 : ความคิดเห็นที่ 4476
แม่ตี๋เพชรน่ารักมากกก
สบายใจได้เลยน้องมิลาน ^ ^
PS.  Smile for yourself : )
Name : NBonyE.L.F.< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ NBonyE.L.F. [ IP : 182.52.177.111 ]
Email / Msn: Nilubon_marryu(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 สิงหาคม 2555 / 16:37

#166 : ความคิดเห็นที่ 4336
อั๊ยย๊ะ รักหม้าที่สุด เอาให้อยุ่นะ 55555555+
PS.  สาววายขั้น 4 >_______<~
Name : `Millefiore< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ `Millefiore [ IP : 202.28.78.180 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 31 กรกฎาคม 2555 / 00:36

#165 : ความคิดเห็นที่ 4335
โอ๊ยยยยยยยยยยย  น่ารักกกกกก 

รักม๊าที่สุดอ่ะ 5555555555

เป็นครอบครัวมาเฟียที่น่ารักมากจ้าา า > < 



แกอย่าหวั่นไหวกะอุ่นนะเพชร 



เพื่อนตลอดไปนะแฮมนะ เพื่อนนะจ๊ะ :))
Name : MarshMaL~< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ MarshMaL~ [ IP : 101.108.197.77 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 30 กรกฎาคม 2555 / 23:45

#164 : ความคิดเห็นที่ 4246
เพชร. น่ารักอ่ะ>/////<
PS.  almighty.Key
Name : PP7RI4M< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ PP7RI4M [ IP : 110.169.136.179 ]
Email / Msn: Almighty.kp(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 กรกฎาคม 2555 / 21:35

หน้าที่ 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

Dek-D ชวนน้องๆ ส่งเรื่องสั้นวันแม่หัวข้อ "เรื่องสั้นเรื่องนี้...ไม่มีแม่"

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android