สวัสดีผู้เยี่ยมชม [ เข้าระบบ | สมัครสมาชิก ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

:: ห้องเก็บของวิชาการ ::

ตอนที่ 11 : ช่วยแปล High Life, Low Life -4


     อัพเดท 12 ส.ค. 52
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: มีสาระ/ความรู้เรื่องเรียน
Tags: เรื่องเรียน, เรียน, การบ้าน
ผู้แต่ง : Helegriel ณ ชะอำ ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Helegriel ณ ชะอำ
My.iD: http://my.dek-d.com/lyradin
< Review/Vote > Rating : 95% [ 2 mem(s) ]
This month views : 0 Overall : 17,804
134 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 99 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
:: ห้องเก็บของวิชาการ :: ตอนที่ 11 : ช่วยแปล High Life, Low Life -4 , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 4169 , โพส : 1 , Rating : 41 / 9 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด



บทที่ 3

พินัยกรรม

"คุณนายวิทเทคเคอร์" ผมพูด "ผมไม่ใช่ทนายครับ"

          "ฉันอาจจะแก่แล้ว แต่ฉันไม่ได้โง่ไปซะทั้งหมดหรอกนะคะ" หญิงชราตอบกลับ "ฉันอยากให้คุณหาทนายให้ฉัน"

          "สมุดโทรศัพท์อยู่ที่ไหนล่ะครับ" ผมถาม "ฉันจะบอกคุณว่าต้องโทรศัพท์ไปหาใคร"

          "คุณยังไม่เข้าใจ ฉันอยากให้คุณหาทนายดีๆและพาเขามาที่นี่ ใครสักคนที่ฉันจะเชื่อใจได้ มันเป็นเรื่องเกี่ยวกับพินัยกรรมของฉันน่ะค่ะ"

          คุณนายวิทเทคเคอร์เปิดกระเป๋าถือของเธอ และหยิบปึกธนบัตรใบละร้อยดอลลาร์ขึ้นมา ผมไม่ได้เห็นเงินมากขนาดนี้ในที่เดียวมานานมากแล้ว

          "คุณคิดค่าจ้างเท่าไรคะ คุณมาร์ลีย์"

          ""หนึ่งพันดอลลาร์ต่อวันรวมกับค่าใช้จ่ายครับ แต่คุณไม่ต้องจ่ายตอนนี้หรอกคุณผู้หญิง ไว้ตอนผมทำงานเสร็จก่อนเถอะครับ ผมไม่ถือเงินทั้งหมดนั่นไปกับตัว มันอาจเป็นอันตรายได้น่ะครับ"

          เราจากความเย็นสบายของห้องโถงที่ห้องชุดเซ็นจูรีและเดินออกมายังถนนเซ็นทรัลปาร์คเวสต์ ถ้าคุณไม่ชอบความร้อน ให้หาบาร์สักแห่งหนึ่ง ซึ่งนั่นเป็นสิ่งที่เราทำ เดินช่วงสั้นๆผ่านสวนสาธารณะไปที่โรงเหล้าออนเดอะกรีน ไม่ใช่สถานที่ซึ่งผมจะเลือกเข้าไปดื่ม เครื่องดื่มราคาแพงและนักท่องเที่ยวแน่นมากเกินไป  แต่มันปิด นั่นเป็นสิ่งสำคัญเมื่ออากาศร้อนพอที่จะทอดไข่บนฟุตบาทได้

          เรานั่งในมุมเงียบๆพร้อมเบียร์เย็นๆสองแก้วและพูดคุยกันเกี่ยวกับผู้หญิงทั้งสองคนที่เราเพิ่งพบมา

          "ช่างใช้ชีวิตกันได้!" สเตลลาพูด

          "ใช่ คุณจินตนาการออกไหม ไม่เคยออกไปนอกบ้านเลย" ผมตอบ "เท่าที่พวกเราเห็น มาร์ธาทำทุกอย่างให้คุณนายวิทเทคเคอร์ เธอดูยังอย่างกับว่าเธอมีพละกำลังอยู่ในตัว เป็นผู้หญิงที่แปลก อย่างไรก็เถอะ ผมไม่อยากเจอมาร์ธาบนถนนเปลี่ยวมืดหรอก"

          สเตลลายังคงเงียบ ผมเห็นว่าเธอกำลังครุ่นคิด

          "มีบางอย่างที่แปลกมากเกี่ยวกับคุณนายวิทเทคเคอร์ด้วย" เธอเอ่ยในที่สุด "เธอมีครอบครัว ถ้างั้นทำไมเธอไม่มีทนายประจำครอบครัวล่ะ และฉันก็ไม่เห็นรูปภาพลูกๆของเธอเลย มีแต่ภาพงานแต่งงานและสามีของเธอ แล้วเธอก็เรียกคุณว่า 'ทอม' เธอคิดว่าคุณเป็นใครน่ะ สามีเธอที่ฟื้นจากความตายหรือ"

          "ใครจะไปรู้ว่าอะไรจะเกิดขึ้นต่อไป" ผมพูด "แต่การกังวลไปก็ไม่ช่วยให้เราได้เงินมากขึ้นนะ ออกจากร้านกันเถอะและไปหาทนายกัน"

          สเตลลากับผมกลับไปที่ออฟฟิศและผมก็โทรหาวิลมา แพทเทอร์สัน ราวสามโมงเราก็นัดกัน เราพบวิลมาและพาเธอไปยังห้องชุดเซ็นจูรี และขึ้นลิฟต์ไปที่ชั้นสิบห้า มาร์ธาพาเราเข้าไปโดยไม่ได้พูดอะไรสักคำ

          "อา คุณมาร์ลีย์และคุณเดลกาโด แต่ไหนล่ะทนายของฉัน" คุณนายวิทเทคเคอร์ถาม

          วิลมาหยุดเธอไว้ "คุณนายวิทเทคเคอร์คะ ฉันคือวิลมา แพทเทอร์สัน หุ้นส่วนอาวุโสของสำนักงานกฎหมายแพทเทอร์สันและโชฟิลด์ค่ะ"

          "ฉันไม่เชื่อคุณ!" คุณนายวิทเทคเคอร์พูดอย่างเผ็ดร้อน

          "คุณนายวิทเทคเคอร์ครับ" ผมพูด "คุณแพทเทอร์สันเป็นทนายที่ดีที่สุดที่ผมรู้จัก เชื่อผมเถอะครับ"

          คุณนายวิทเทคเคอร์มองผมอย่างสงสัยไม่แน่ใจ ผมเพียงแค่พยักหน้าและยิ้ม ในที่สุดเธอก็ผ่อนคลายลง

          "เฮ้อ พวกคนสมัยใหม่นี่นะ ฉันไม่ได้คาดหวังว่าจะเจอทนายหญิง เอาล่ะเชิญนั่งเลยค่ะ ดื่มเหล้าองุ่นกับฉันนะคะ มาร์ธา!"

          มาร์ธาเข้ามาพร้อมกับขวดและแก้วหลายใบ เธอดูโกรธ คุณนายวิทเทคเคอร์โบกมือไล่เธอไปเข้าครัวโดยไม่มีแม้แต่คำว่า "ขอบคุณ"

          "แบบหวานหรือจืดดีคะ คุณมาร์ลีย์" เธอถาม

          ปกติผมไม่ดื่มเหล้าองุ่น แต่ผมไม่อยากทำให้คุณนายวิทเทคเคอร์เสียใจ ผมจึงขอแบบหวาน

          "เลือกได้ดีมาก ทอม" เธอพูดพร้อมกับยิ้ม "โอ้ ตายจริง! ฉันเป็นแบบนี้อีกแล้ว เรียกคุณว่าทอม ทอมชอบเหล้าองุ่นแบบหวานเสมอ และคุณก็เหมือนกัน เอาล่ะค่ะคุณมาร์ลีย์ โปรดรออยู่ที่นี่กับคุณเดลกาโดนะคะ ฉันจะคุยธุระกับคุณแพทเทอร์สันในห้องสมุด"

          ผมรู้ว่านี่จะกินเวลา ผมจึงทำตัวให้สบายและดื่มเหล้าองุ่นเพิ่มอีกสองแก้ว ผ่านไปสักครู่ สเตลลาก็หลับ ผมเริ่มดึงป้ายราคาของเครื่องเรือนในห้องนั่งเล่นมาดูและคิดเป็นมูลค่าได้ที่ 50,000 ดอลลาร์

          หนึ่งชั่วโมงผ่านไป วิลมากลับมาด้วยสีหน้ากังวล "แนท เรามีปัญหาแล้วล่ะ" เธอพูด "คุณนายวิทเทคเคอร์ต้องการจะทำให้คุณรวย"

          "นั่นเรียกว่าเป็นปัญหาเหรอ" ผมถาม

          "มันจะเป็นเมื่อลูกชายและลูกสาวไม่ได้อะไรเลยแม้แต่เซ็นต์เดียวน่ะสิ ฉันพูดกับเธอแล้ว แต่เธอไม่ฟังเลย เธออยากให้คุณได้ทั้งหมด เธออ่านเรื่องเกี่ยวกับในหนังสือพิมพ์ บอกว่าคุณเตือนให้เธอนึกถึงสามีของเธอ ทอม และยังบอกว่าเธอไม่สามารถนึกถึงใครที่ดีกว่านี้สำหรับมอบทุกสิ่งทุกอย่างให้"

          ประตูครัวเปิดอยู่ ทันใดก็เสียงแก้วแตกอีกครั้ง มาร์ธาซุ่มซ่ามบ่อยหรือว่าเธอกำลังฟังทุกคำที่เราพูดและไม่ชอบสิ่งที่เธอได้ยิน

          "แล้วตอนนี้จะทำยังไง" ผมถาม

          "ในที่สุด ฉันก็ไม่มีทางเลือกมากหรอก" วิลมาบอก "ทนายต้องทำตามสิ่งที่ลูกค้าต้องการ"

          "ผมไม่ชอบแบบนี้เลย" ผมพูด "คุณต้องพูดกับครอบครัวและจัดประชุมขึ้น หรือไม่งั้นผมก็ต้องตกไปอยู่กลางวงสงครามของครอบครัว"

          "ตกลง" เธอตอบ "แต่ฉันไม่สัญญาหรอกนะ"

          วิลมากลับไปในห้องสมุด จากนั้นผมก็ได้ยินเสียงใครสักคนกำลังใช้เครื่องพิมพ์ดีดเก่าๆ หลังดื่มเหล้าองุ่นเข้าไปอีกสองแก้ว ผมก็เริ่มปวดหัว ผมลุกขึ้นและมองดูภาพของทอม วิทเทคเคอร์ภาพหนึ่งอย่างใกล้ชิดกว่าเดิม อายุเขาประมาณสี่สิบกว่า อ้วนเล็กน้อย และโชคร้ายที่ผมบางเหมือนกับผม เสียงพิมพ์ดีดยังดังต่อไป พอถึงห้าโมงวิลมาก็ออกมาขอให้สเตลลาไปลงชื่อในพินัยกรรมเป็นพยานและคนเฝ้าประตูก็ถูกเรียกตัวขึ้นมาจากชั้นล่างเพื่อเป็นพยานคนที่สอง สองสามนาทีต่อมา ทุกคนก็กลับมาที่ห้องนั่งเล่น คุณนายวิทเทคเคอร์ดูยินดี

          "ขอบคุณค่ะทุกคน" คุณนายวิทเทคเคอร์บอก "คุณมาร์ลีย์ นี่ค่าจ้างค่ะ"

          เธอส่งซองจดหมายอ้วนๆซองหนึ่งให้ผม

          "คุณแพทเทอร์สันได้ให้ใบเสร็จของเธอแก่ฉันแล้ว" คุณนายวิทเทคเคอร์ส่งซองจดหมายอ้วนๆอีกซองให้วิลมา

          "เอาล่ะค่ะ ก่อนที่พวกคุณจะไป ฉันมีของขวัญจะให้ทุกคน มาร์ธา...มาร์ธา!"

          มาร์ธาเข้ามาพร้อมกับตั้งหนังสือใหญ่ในแขนอันแข็งแรงของเธอ

          "แด่ความทรงจำของสามีที่รักของฉัน" คุณนายวิทเทคเคอร์พูด

          ผมอ่านชื่อเรื่อง: ประวัติศาสตร์แห่งสายการบินวิทเทคเคอร์ โดยทอม วิทเทคเคอร์ ประธานบริษัท ดังนั้นนี่ก็คือสาเหตุที่เงินของครอบครัวไหลมาเทมา

          "ขอบคุณครับคุณผู้หญิง ผมจะเพลิดเพลินไปกับการอ่านมันครับ" ผมโกหก

          คุณนายวิทเทคเคอร์ส่งยิ้มกว้างให้ผม แทบจะเหมือนกับว่าเธอกำลังมีความรัก มันทำให้ผมกลัว เธอจับมือผม มือของเธอมีแต่กระดูกและผิวหนังบางๆเหมือนกระดาษ มาถึงตรงนี้ ผมก็อยากออกไปจากห้องชุดนี่และไม่หวนกลับมาอีกเลย

          "คุณจะมีความสุขกับการใช้ชีวิตอยู่ที่นี่หลังจากฉันจากไป ทอม" เธอบอก

          มาร์ธากำลังยืนอยู่หลังทุกคน เธอมองคุณนายวิทเทคเคอร์ด้วยสีหน้าถมึงทึง

          ในที่สุดเราก็หนีออกมาผจญกับความร้อนช่วงบ่าย ที่ด้านนอก ผมเปิดซองจดหมายออก เงินสองพันดอลลาร์ในรูปธนบัตรหนึ่งร้อยดอลลาร์ล้วน ไม่เลวนักสำหรับการทำงานในหนึ่งวัน

          วิลมา แพทเทอร์สันดูวิตก

          "แนท พอครอบครัวรู้เรื่องพินัยกรรมเมื่อไร ตอนนั้นจะเกิดปัญหาแน่" เธอพูด

          "อย่างกับผมไม่รู้แน่ะ!" ผมตอบ "คุณต้องจัดการประชุมครอบครัวขึ้นมา ให้เธอเปลี่ยนพินัยกรรมเสีย"

          "อย่างที่ฉันบอกนั่นแหละ ฉันจะพยายาม" วิลมาตอบ

          "ขอบคุณนะ" ผมพูด "ผมไม่ต้องการให้ใครก็ตามคิดว่าผมฉกฉวยผลประโยชน์มาจากพวกหญิงชราที่สับสนหรอก"



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
:: ห้องเก็บของวิชาการ :: ตอนที่ 11 : ช่วยแปล High Life, Low Life -4 , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 4169 , โพส : 1 , Rating : 41 / 9 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1

#1 : ความคิดเห็นที่ 104
เก่งมากครับ ผมต้องฝึกอีก ขอบคุนครับ
Name : medicinemvsk< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ medicinemvsk [ IP : 113.53.3.141 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 1 กรกฎาคม 2555 / 00:02


หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

Blood Incident ทีมผมไม่ (วุ่น) วายนะครับ

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android