สวัสดีผู้เยี่ยมชม [ เข้าระบบ | สมัครสมาชิก ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

[EXO] FIC STICKER - hanhun,chanbaek

ตอนที่ 19 : S T I C K E R 17 [the end]


     อัพเดท 9 ธ.ค. 56
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/สบายๆ คลายเครียด
Tags: hanhun, exo, fic, sticker, yaoi , hunhan
ผู้แต่ง : luyiby ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ luyiby
My.iD: http://my.dek-d.com/luyiboya
< Review/Vote > Rating : 100% [ 4 mem(s) ]
This month views : 302 Overall : 11,725
549 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 478 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
[EXO] FIC STICKER - hanhun,chanbaek ตอนที่ 19 : S T I C K E R 17 [the end] , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 572 , โพส : 19 , Rating : 5 / 1 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


 

**อ่านก่อนน้า ตอนนี้ตอนจบแล้วเราลงรวดเลยเพื่อไม่ให้ค้างเนาะ
สำหรับคนที่อ่านจบแล้ว ช่วยคอมเม้นท์การแต่งฟิคของเราหน่อยนะ ไม่ก็แท็ก #ficsticker
1 ฟิคที่เราเขียนมีจุดบกพร่องอะไรไหม อยากให้แก้ไขอะไรรึเปล่า
2 ชอบตอนไหนฉากไหนของฟิคเรื่องนี้มากที่สุด เพราะอะไร
3 ติดตามเรื่องนี้เพราะอะไร

ไหนๆก็ตอนสุดท้ายแล้ว ช่วยวิจารย์กันด้วยนะค้า
อยากรู้เฉยๆ ไม่มีอะไรตอบแทนนอกจากตอนจบตอนนี้ และเรื่องหน้าในอนาคต ฮ่าๆ

----------------------------------------------------------

 

STICKER 17

เซฮุน : “ เรียกที่รักดีกว่าพี่ลู่ตั้งเยอะ

 

 

 

 

 

            “ สรุปมึงก็คบกับพี่เขาแล้ว?? ” เขาเงยหน้าขึ้นจากกองกระดาษเอกสารกองสูงภายในห้องแอร์เล็กๆ ของประธานนักเรียนเมื่อได้ยินคำถาม เซฮุนอมยิ้มน้อยๆ ก่อนจะส่ายหัวเป็นคำตอบ

 
 

            ยัง ยังไม่คบเซฮุนแลบลิ้นเลียริมฝีปากของตนเองเบาๆ ด้วยความประหม่าเขินอายเมื่อนึกถึงบุคคลที่สามที่โดนกล่าวถึง เขานั่งก้มหน้าหลบสายตาล้อเลียนของจงอินที่มองมา พยายามตั้งใจจดจ่อกับงานตรงหน้ามากกว่า อีกทั้งไหนจะภาพของลู่หานที่วิ่งวนสลับไปมาอยู่ในหัวอย่างไม่รู้จักเหน็ดจักเหนื่อย มันทำให้เขารู้สึกว่าหัวใจมันทำงานหนักมากเกินไป

 
 

            อ่าว แล้วรับๆ ส่งๆ เป็นอาทิตย์มึงยังไม่คบกันอีกเนี่ยนะ!!? ”

 
 

            “ ก็.. ก็กูยังไม่อยากคบนิ

 
 

            “ ไอ้บ้า กูละสงสารพี่ลู่หานจริงๆ

 
 

            สิ้นประโยคของจงอินเขาได้แต่หัวเราะแผ่วเบาๆในลำคอกับสรรพนามที่เปลี่ยนไปของเพื่อนสนิท ตั้งแต่วันนั้นนี่สวนสารธารณะ ทั้งเขาและลู่หานต่างก็ไม่ได้พูดคุยอะไรกันอีก ได้แต่ปล่อยให้ความเงียบพัดผ่านมาหากแต่ทว่ามันไม่สามารถแทรกผ่านระหว่างตัวเขาและลู่หานได้ เมื่อทั้งตัวและหัวใจของเรามันผูกกันราวกับว่าเป็นคนเดียวกัน..

 
 

            เซฮุนยอมรับอย่างหน้าด้านๆ เลยว่า รักลู่หาน รักมากทั้งๆ ที่เวลาที่เขากับลู่หานเจอกันนั้นมันเป็นเพียงเวลาสั้นๆ แต่ทว่าสิ่งที่เกิดขึ้นระหว่างเรามันทำให้ทั้งเขาและลู่หานพบเจอตัวตนที่แท้จริงของกันและกัน  หากแต่ว่าเหตุผลที่ยังไม่ได้คบกันนั้น มันไม่ใช่อย่างที่เขาบอกจงอิน.. จริงๆ แล้วเขาก็อยากจะคบ แต่ว่าไอ้รุ่นพี่คนบ้าแมนยูนั้นยังไม่เอ่ยปากขอคบกับเขาสักที! จนเวลามันล่วงเลยเป็นสัปดาห์แล้ว ทว่าเซฮุนไม่อยากจะเอ่ยปากเร่งรัดอะไรมากนักเพราะการเตรียมงานของคณะสำหรับการรับน้องของอีกคนมันคงหนักหนาไม่น้อย ลู่หานคงจะเหนื่อยและเขาก็ไม่อยากทำให้ลู่หานมีเรื่องต้องคิดมากขึ้นไปอีก

 


 

            เฮ้อ หมั่นไส้จริงจริ๊งง ถ้าคบกันเมื่อไหร่กูจะปั่นให้พี่ลู่หานหัวหมุนเลย! ” จงอินโวยวายเสียงดังเมื่อเห็นว่าเขายังคงไม่สนใจเสียงโวยวายของตน จริงๆ แล้วเซฮุนคิดว่าเพื่อนสนิทของเขาก็พูดไปอย่างนั้นแหละ ในเมื่อคิมจงอินถูกยกระดับเป็นน้องรักไปเรียบร้อย คงเป็นเพราะข้อตกลงระหว่างจงอินกับลู่หานที่ว่าลู่หานจะเป็นติวเตอร์แนะแนวข้อสอบเข้าคณะวิศวกรรมศาสตร์ให้แลกกับ..

 
 

            แลกกับ.. เฝ้าโอเซฮุนไม่ให้ใครมายุ่มย่าม..

 

 

            ตอนที่เขาได้ยินครั้งแรก เขาแทบอยากจะระเบิดตัวเองทิ้ง เหมือนว่าเลือดสูบฉีดอย่างรวดเร็วไปทั่วทั้งหน้า ความเขินอายมันวิ่งพล่านไปทั่วทั้งร่าง โดยเฉพาะสายตาของลู่หานตอนนั้นมันเจ้าเล่ห์ที่สุดหากแต่แฝงไปด้วยความอบอุ่นหัวใจของเซฮุนเต้นแรงจนปวดไปทั้งอก ร่างกายของเขาเหมือนจะล้นทะลักไปด้วยความสุขและความรักที่ลู่หานมอบให้ แต่เจ้ารุ่นพี่คนนั้นคงไม่รู้สินะ ว่าคนที่อันตรายยิ่งกว่าคนที่เข้ามาจีบเซฮุนนั้น มันก็คือน้องรักของลู่หานเองนั่นแหละ!! คิมจงอินชอบมาจับนู่นจับนี่ หยอกล้อเขาเสียยิ่งกว่าคนพวกนั้นหลายเท่า มันแทบจะเข้าข่ายฝากปลาย่างไว้กับแมวเสียด้วยซ้ำ

 
 

            เออ ก็เรื่องของกูอีกแหละหน่า  กูไปละ นัดกินข้าวเที่ยงไว้ เดี๋ยวมาละกันมึงเซฮุนมองนาฬิกาเมื่อเข็มสั้นเข้าสู่เลขสิบสอง วันนี้เขานัดกินข้าวที่หน้ามหาวิทยาลัยของลู่หาน  ถึงเขาจะไปช้า คนนั้นก็ไม่ได้ว่าอะไรหรอก เพียงแต่ว่า.. เขาก็แค่กลัวลู่หานจะรอแล้วเกิดหิวจนปวดท้อง ก็เท่านั้นเอง..

 

 

 

            ไม่ทันที่จะพ้นบริเวณหน้าโรงเรียนเขาก็พบร่างคุ้นเคยที่ยืนพิงกำแพงยิ้มให้น้อยๆ เซฮุนไม่รอช้า เขากึ่งเดินกึ่งวิ่งเข้าไปหาอีกคนที่ใส่เพียงเสื้อกล้ามตัวเดียวโดยไม่สนใจอากาศเย็นๆ ลมหนาวที่พัดผ่านเลยสักนิด

 
 

            ลู่หาน ทำไมไม่รอที่ร้าน?? ” เซฮุนมองอีกคนด้วยความเป็นห่วง ถึงแม้ว่าตอนนี้ไม่ใช่ฤดูหนาวแต่อากาศมันก็เย็นพอที่จะทำให้คนเป็นหวัดได้ อีกอย่างลู่หานเองก็เป็นเพียงแค่คนธรรมดาต่อให้แข็งแรงแค่ไหนก็มีสิทธิป่วยได้เหมือนกัน เขาเปิดกระเป๋าสะพายข้างใบเล็กๆ ก่อนจะดึงเสื้อคาดิแกนสีเทาเข้มยื่นส่งให้อีกคนใส่เพื่อป้องกันลมเย็น

 
 

            คิดถึงนินา อยากรีบเจอรอยยิ้มของคนตรงหน้าทำเอาเขาอยากจะมุดดินหายไปจากตรงนี้ ใบหน้าหวานร้อนผ่าว วูบวาบไปทั้งร่างกาย รู้สึกอายกับคำตอบกึ่งจริงกึ่งเล่นด้วยน้ำเสียงที่มั่นคง

 
 

            มารอผมตลอดเลย ผมก็เกรงใจนะ.. อย่าทำแบบนี้สิ เซฮุนเม้มปากแน่นจ้องมองลู่หานโดยไม่คิดที่จะละหลบสายตา เพราะทั้งสัปดาห์มา ถึงแม้เขากับลู่หานจะนัดเจอกันที่ร้านอาหาร หน้าห้างสรรพสินค้า แต่ทุกครั้งจะกลายเป็นว่าคนตรงหน้าจะมารอเขาก่อนทุกที  ไม่ว่าจะเป็นหน้าที่เรียนพิเศษ บ้าน หรือแม้กระทั่งโรงเรียน จริงอยู่ที่เขาดีใจทุกครั้งที่เป็นแบบนี้ แต่ทางกลับกัน มันก็เหมือนเซฮุนกำลังเอาเปรียบคนตรงหน้า ไหนจะงานที่ลู่หานต้องรับผิดชอบที่มหาวิทยาลัย มันยิ่งทำให้เขารู้สึกเกรงใจมากขึ้นเข้าไปอีก

 
 

            มันไม่ลำบากอะไรนินา.. อีกอย่างพี่ลู่ก็อยากทำให้ด้วยแล้วก็.. อยากทดแทนช่วงที่หายไป.. จะพูดอย่างนั้นก็คงไม่ผิดนักลู่หานยิ้มบางๆส่งกลับมาพร้อมกับคำตอบที่เขาได้ยินแล้วอยากจะทุบตี ชกแรงๆให้คนตรงหน้าหายเพ้อเจ้อ

 
 

            ไหนตอนนั้นลู่หานบอกว่าอย่าไปสนใจอดีตไง แล้วทำไมตัวเองถึงเก็บมาคิดมากเองละ? ” เซฮุนมองคนตรงหน้าพร้อมกับดึงอีกคนมากอดแน่น ไม่ใช่ว่าเขาไม่อายที่เป็นฝ่ายดึงลู่หานเข้ามากอด แต่สายตาของลู่หานมันหม่นหมองจนเขาอยากจะร้องไห้..

 


 

            ในวันนั้นที่เขาเอาแต่ขอโทษลู่หานถึงคำพูดที่บางคำมันร้ายแรงสำหรับจิตใจจนเป็นเหตุที่ทำให้เราสองคนต้องห่างกัน แต่สิ่งที่เซฮุนได้รับแทนที่จะเป็นคำตัดพ้อ กลับกลายเป็นสัมผัสอุ่นๆ ที่คอยลูบศีรษะเขาเบาๆ ราวกับต้องการปลอบโยน น้ำเสียงทุ้มที่กระซิบข้างหูตอนนั้นเขายังจำได้ดี

 
 

            อดีตมันผ่านไปแล้ว เราไม่ต้องเก็บมาจำหรอก เรื่องไม่ดีก็ปล่อยไป แล้วพวกเราก็จำแต่ความทรงจำดีๆ ของกันและกัน แค่นั้นก็โอเคแล้วน้องฮุน

 


 

            ทั้งๆ ที่ตัวเองเป็นคนพูดแบบนั้นแท้ๆ แล้วทำไมถึงต้องมารู้สึกผิดเรื่องที่เขาร้องไห้ ที่เขาต้องทนเสียใจอยู่คนเดียวเป็นอาทิตย์ด้วย ในเมื่อสิ่งที่ทำให้เซฮุนเสียใจมันคือความคิด คือการวิตกไปเองของตนเองทั้งนั้น .. แล้วทำไมลู่หานถึงไม่ห่วงตัวเอง ไม่คิดถึงตอนตัวลู่หานเองเสียใจบ้าง.. ทำไมถึงต้องมารู้สึกผิดกับความเสียใจของเขา ทั้งที่ตัวลู่หานเองก็คงรู้เสียใจไม่แพ้กัน.. ทำไมต้องนึกถึงเซฮุนก่อนตัวเองเสมอ.. มันทำให้เขา.. ทั้งรู้สึกดีและแย่ ไปพร้อมๆ กัน

 


 

            “ โอเค งั้นพี่ลู่ขอโทษนะครับบบ วันนี้กินอะไรดีหื้ม? อาหารไทยไหม? น้องฮุนชอบหนิเขาพยักหน้าเบาๆ แทนคำตอบก่อนจะสอดประสานนิ้วทั้งห้าเกี่ยวกับมือของอีกคนอย่างแนบแน่น มือของลู่หานไม่ได้นิ่มแต่ก็ไม่ได้สากอย่างผู้ชายที่มือผ่านการทำงานมาเยอะ แต่ทว่ากลับอบอุ่นถึงหัวใจ

 
 

            ก็ได้สิ แต่มื้อนี้ผมเลี้ยงนะ สลับกันบ้างเซฮุนยื่นข้อแลกเปลี่ยนพลางบีบกระชับมืออีกคนแรงๆจนลู่หานต้องบีบตอบกลับอย่างไม่ยอมแพ้ ลู่หานหันมายิ้มกว้างก่อนจะที่เอ่ยประโยคที่ทำให้เขาเขินอายจนอยากจะระเบิดตัวเอง ณ เวลานั้น

 

 

            เรื่องเลี้ยงข้าวสลับกันได้ แต่เรื่องตำแหน่งรับ-รุก.. พี่สลับให้ไม่ได้นะครับ

 

 

            โอเซฮุนยังไม่ทันนึกถึงเรื่องนั้นสักหน่อย เจ้าคนหื่น!

 

 

 

 





 

           

            หลังจากทานอาหารเที่ยงเสร็จลู่หานก็ลากเขาไปยังถนนอินดี้ บริเวณแถวนั้นเป็นมหาวิทยาลัยเกี่ยวกับศิลปะ ซึ่งโดยปรกติมักจะมีเด็กนักศึกษาที่นำของฝีมือออกมาขายในราคาที่ไม่สูงนัก ทำให้มีทั้งเด็กวัยรุ่นและบุคคลทำงานที่อยู่ในช่วงพักเที่ยงเดินซื้อของกระจัดกระจายไปทั่ว หากแต่คนก็ไม่ได้มากจนเขารู้สึกอึดอัดหรือหงุดหงิดแต่อย่างใด เพราะตราบที่ยังมีมืออุ่นกุมประสานมือกับเซฮุนอยู่นั้น ไม่ว่าจะที่ไหนเขาก็มีความสุขทั้งนั้น

 
 

            ให้ตายเถอะ มันเลี่ยนจนเขาอยากจะอ้วกให้กับความคิดตัวเองจริงๆ

 

 

 

            น้องฮุนๆๆๆ เห็นกาแฟร้านนู้นไหม อร่อยมากกกก ไปนั่งกันไหม? ” เซฮุนมองตามเรียวนิ้วของลู่หานที่ชี้ไปยังร้านกาแฟเล็กๆ ที่ตกแต่งเป็นโทนสีน้ำตาลไม้ ที่ห่างจากพวกเขาไปไม่กี่ช่วงตึก เขาพยักเบาๆ แทนคำตอบก่อนที่แรงฉุดที่มือจะดึงพาเซฮุนไปยังที่นั่น เขาและลู่หานเลือกนั่งที่นั่งที่ติดกระจกใสมองเห็นผู้คนภายนอกที่เดินสวนกันไปมา เสียงเพลงบัลลาดเปิดคลอยิ่งทำให้บรรยากาศในร้านสดชื่นและสบายมากยิ่งขึ้น เขาหยิบเมนูที่วางอยู่บนโต๊ะก่อนจะค่อยๆไล่สายตาดูรายการทั้งหมด

 
 

            ผมเอ.. ”

 
 

            “ เอสเพรสโซอีกละสิ พอๆๆๆ กินแต่แบบนี้ เปลี่ยนเป็นอย่างอื่นบ้าง เดี๋ยวพี่สั่งให้ไม่ทันที่เขาจะได้พูดจบ ลู่หานก็ชิงพูดแทรกทันที ก็จริงอยู่ที่ว่าตัวโอเซฮุนชอบกาแฟรสขมแบบนั้น แม้รู้ทั้งรู้ว่าดื่มบ่อยๆ มันไม่ได้ดีต่อสุขภาพ หากแต่ว่าเขาก็คุ้นเคยกับรสชาติของมันแล้วนินา สำหรับคนอื่นๆ มันอาจเป็นกาแฟที่ไม่อร่อย แต่สำหรับเขามันอร่อยมากๆๆๆๆ มากกว่าชาเขียวที่ลู่หานกำลังชี้เมนูให้พนักงานจดด้วยซ้ำ!

 
 

            “ เรื่องมาก ก็ผมชอบนิ ทีลู่หานยังกินแต่ชาเขียวเลยเขาเท้าคางกับโต๊ะ บ่นพึมพำกับคนตรงหน้าที่กำลังเก็บเมนูคืนให้พนักงานรับออเดอร์ ดวงตาเล็กของเซฮุนกรอกไปมาเบื่อหน่ายกับความคิดสุดประหลาดว่าอันนี้ดีและอันนี้ไม่ดีของลู่หาน

 
 

            ฮ่ะฮ่ะ ก็พี่ลู่เป็นห่วงสุขภาพน้องฮุนนิครับ

 

 

            อ่าตรงขนาดนี้เซฮุนก็เขินแย่สิ โธ่!!!

 

 

            เซฮุนเม้มริมฝีปากอิ่มแน่น หลุบตาลงพยายามไม่มองใบหน้าของคนตรงข้ามที่ประดับด้วยรอยยิ้มกรุ้มกริ่ม สายตาที่มองเขามันทำให้อบอุ่นแต่ก็รู้สึกเขินจนแทบละลายกองไปกับพื้นโต๊ะ มืออบอุ่นคู่นั้นค่อยๆเลื่อนมาดึงมือเขาไปกุมทั้งสองข้างก่อนที่จะสัมผัสถึงวัตถุเย็นๆในมือที่ลู่หานพยายามใส่เข้ามาในอุ้งมือของเขา

 



 

            ละ.. ลู่หาน… ”

 

 

 

            “ คบกับพี่นะ เซฮุน.. ”

 

 
 

            สิ้นคำขออย่างกะทันหันของลู่หาน เขาค่อยๆคลายฝ่ามือของตัวเองออก ดูสิ่งของที่นอนแน่นิ่งอยู่ในมือของเขา เซฮุนมองจี้ที่คล้องอยู่กับสร้อยข้อมือด้วยความฉงน ลักษณะของมันคุ้นตาเขา เพียงแต่ว่านึกไม่ออกว่าเคยพบเห็นสิ่งนี้ที่ไหนมาก่อน จี้ที่คล้องเป็นทรงคล้ายๆกับแหวน แต่มีความหนาและกว้างมากกว่าด้านนอกของจี้เล็กเป็นหยักไปมา คิ้วได้ของรูปขมวดเป็นปม พยายามเพ่งมองเผื่อว่าจะนึกออกว่ามันคล้ายกับอะไร

 

 

            น้องฮุนนน อย่าเพิ่งสนใจจี้สิ ตอบพี่ลู่ก่อนนเสียงของลู่หานเรียกเขาออกจากภวังค์ความคิดที่ตัวเองสร้างขึ้นก่อนจะส่งยิ้มแหยๆ ให้อีกคนแทนคำขอโทษ

 
 

            ก็โอเซฮุนเป็นพวกเห็นอะไรแล้วสงสัย.. มักชอบลืมสิ่งรอบข้างไปจนหมดทุกที..

 

 

            “ อ่า..  ” เขาครางแผ่วในลำคอพลางลูบสิ่งของในมือไปมา นึกถึงประโยคขอเป็นแฟนของลู่หานแล้วพาลใบหน้าเห่อแดงไปทั่วทั้งหน้าลามมาถึงคอ ทั้งๆ ที่มันเป็นประโยคขอเป็นแฟนชัดๆ แล้วทำไมกันนะ ทำไมใจของเขาตอนนี้ถึงไม่อยากตอบรับง่ายๆ ยิ่งได้รับในสิ่งที่เขาไม่รู้จัก แต่ว่าลู่หานทำกับว่ามันเป็นสิ่งสำคัญอีก มันยิ่งทำให้เซฮุนเกิดความรู้สึกอย่างหนึ่งขึ้น.. เซฮุนอยากลองเล่นตัวบ้าง..

 
 

            ขอ.. ขอคบกันง่ายๆเลยหรอ จะขอคบทั้งทีไม่มีอะไรผมนอกจากไอ้นี่เนี่ยนะ? ” เซฮุนอมยิ้มพยายามกลั้นหัวเราะในลำคอเมื่อลู่หานทำหน้าช็อคอ้าปากค้าง ตาโต เพราะคงไม่ได้คิดที่จะได้รับคำตอบกึ่งคำถาม แทนเป็นการตอบรับการเป็นแฟนกัน.. ถ้าให้เดาคนตรงหน้าคงคาดการมาอย่างดี และมั่นใจว่า อย่างไรก็ตามเขาก็คงไม่ปฏิเสธลู่หานแน่ๆ แต่..

 

 

            ขอแกล้งหน่อยเถอะนะ พยอนลู่หาน หึหึ~

 
 

 

            งั้น.. พี่ลู่ขอเวลาสองวัน.. อีกสองวันเจอกัน! ”

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

            เซฮุนไม่รู้หรอกนะว่าสองวันของลู่หาน เจ้าคนเสี่ยวคนนั้นจะเอาไปทำอะไร เพียงแต่ว่าเมื่อเวลามันล่วงเลยผ่านมาเขากลับไม่ได้รับการติดต่อใดๆ ทั้งสิ้น  ไม่ว่าจะข้อความ โทรศัพท์หรือแอพพลิเคชั่นต่างๆ แต่ถึงอย่างนั้นเซฮุนก็ไม่คิดที่จะถามทั้งเจ้าตัวหรือเพื่อนๆของตัวเองและเพื่อนของลู่หาน เขาให้เวลาสองวันผ่านไปราวกับเป็นชีวิตประจำวันปรกติ ทว่าภายในหัวใจของเขานั้นรู้ดีว่าตนเองรอคอยให้วันนี้มาถึงมากแค่ไหน

 

 

            เซฮุนรอ.. เพื่อที่จะได้รู้ว่าลู่หานจะทำอะไรให้เขา..

 

 
 

            หากแต่เมื่อนึกถึงว่า ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม เซฮุนในวันนี้ก็ต้องเป็นแฟนกับพยอนลู่หาน มันพาลทำเขาเขินอายจนไม่อยากจะพบหน้าว่าที่คนรักในอนาคต กระอักกระอวนทั้งหัวใจเมื่อเพียงได้คิดว่าเราจะได้กุมมือกัน ได้แสดงออกถึงความรักที่มีต่อกัน โดยที่สถานะของเราชัดเจน.. แค่นั้นเซฮุนก็ทั้งเขิน ทั้งอาย ทั้งตื่นเต้น ปริ่มไปด้วยความสุขที่เพิ่มขึ้นจนแทบล้นอกออกมา

 

 
 

            เซฮุนยืนพิงกำแพงตึกที่เรียนพิเศษเมื่อคลาสเรียนในวันนี้จบลงพลางมองนาฬิกาข้อมือที่บ่งบอกเวลาว่า ณ ตอนนี้ล่วงเลยเที่ยงวันมาเกือบหนึ่งชั่วโมงแล้ว มือเรียวทาบอกตัวเองก่อนจะทุบตีลงที่อกซ้ายเบาๆ ให้อวัยวะด้านในมันทำงานเบาลง ไม่ให้เต้นแรงจนเขารู้สึกเหนื่อยเกินไป  ริมฝีปากเล็กเม้มแน่นเป็นเส้นตรงพะวงกับช่วงเวลาที่รอคอยมาตลอดสองวันด้วยความตื่นเต้น ลมเย็นยังคงพัดผ่านอย่างทุกวัน แต่ทว่าในวันนี้เซฮุนกลับรู้สึกว่ามันหนาวเหลือเกิน

 
 

            คงเป็นเพราะความตื่นเต้นที่พาลให้ทั้งร่างกายและจิตใจแปรปรวนจนไม่เป็นตัวของตัวเอง

 

 

            เขาลูบอกตัวเองเบาๆ เพื่อเป็นการบรรเทาจิตใจและหัวใจของตัวเองที่กระโดดดิ้นไปมาพล่านไปทั้งร่างกาย จนมือเรียวไปสัมผัสกับจี้ตรงคอ.. เซฮุนอมยิ้มกับตัวเองเล็กๆ พลางหยิบจี้สร้อยข้อมือที่ลู่หานให้เพียงแต่เขากลับนำมันไปใส่กับสร้อยคอที่หาซื้อมาใหม่เพื่อให้มันมีสีเข้ากับจี้ก่อนจะสวมเอาไว้ที่คอแทนข้อมือ.. ก็คงเพราะคอมันอยู่ใกล้หัวใจมากกว่ามือ.. เขาถึงทำแบบนั้น..  ในเมื่อความหมายของสิ่งของมันสำคัญ เขาก็อยากให้ความสำคัญกับมันมากขึ้นเท่านั้นเอง.. หลังจากที่เซฮุนได้รับมัน เขาก็เอาของขวัญจากลู่หานไปให้จงอินดูก่อนจะได้รับคำตอบที่พาให้เขาอารมณ์ดีตลอดสองวัน

 

 

            มันเป็นจี้คณะวิศวกรรมศาสตร์ที่ถูกทำขึ้นมาเมื่อลู่หานได้รุ่นเรียน..

 


 

            ฟังแล้วมันอาจไม่สำคัญ แต่จงอินบอกว่ากว่าที่เด็กวิศวะจะได้รุ่นนั้นต้องผ่านอะไรมามาก เพราะฉะนั้นการเอาจี้รุ่นมาให้ใครสักคน มันจึงเป็นเรื่องที่สำคัญมากๆเช่นกัน.. และโดยส่วนมาก เขามักเอาไว้ให้แฟนหรือคนที่รักอ่าถ้าอย่างนั้น.. มันก็แปลว่าเซฮุนเป็นคนที่ลู่หานรักใช่ไหม?  ถ้าอย่างนั้นเซฮุนขอเหมารวมเลยละกันว่ามันเหมือนการบอกรักทางอ้อมของลู่หานที่ให้เป็นสิ่งของมาตรงๆ..

 


 

เซฮุนพยายามเพ่งมองรถมอเตอร์ไซค์คันคุ้นเคยที่กำลังขับตรงมายังตำแหน่งที่เขายืนอยู่ ยิ่งรถมอเตอร์ไซค์เข้ามาใกล้ในระยะตัวของเซฮุน หัวใจของเขาก็ยิ่งเต้นแรงขึ้นเรื่อยๆ ใบหน้าของเซฮุนเห่อแดงทั่วทั้งหน้าเมื่อลู่หานใช้เท้ากดที่ตั้งรถลงและลุกออกเดินมาหาเขา ลู่หานไม่ได้พูดกล่าวอะไรเพียงแต่ดึงแขนเขาเบาๆ ก่อนที่ริมฝีปากนิ่มจะโดนบุคคลตรงหน้าฉวยโอกาสประทับมันลงเบาๆ เซฮุนสบสายตาอีกคนที่มองมาอย่างมีความหมายก่อนจะเสหลุบลงหลบสิ่งที่อีกคนจะสื่อผ่านทางดวงตาสวย

 
 

            มันมากเกินไป เพราะแค่นี้ โอเซฮุนก็รู้สึกตัวเบาราวกับว่าสามารถล่องลอยอยู่บนท้องฟ้ากว้างแล้ว ถ้าหาก.. ถ้าหากเผลอมองนานกว่านี้แล้วละก็.. เขาต้องทนไม่ได้แน่ๆ..

 
 

            ทนไม่ได้ที่จะดึงอีกคนมาประกบจูบด้วยความรัก.. รักที่มันล้นจนอยากให้อีกคนรับรู้นอกจากคำพูดของตัวเอง มันอาจจะดูน่าอายที่เขาคิดแบบนี้ รู้สึกแบบนี้ แต่เขาก็ยังเป็นแค่ผู้ชายคนหนึ่งที่อยากแสดงความรักผ่านร่างกายทนคำพูดก็เท่านั้นเอง.. เท่านั้นเองจริงๆนะ อย่ามองว่าเซฮุนหื่นเลย!

 

 

 
 

            วันนี้.. น้องฮุนคบกับพี่ลู่หานได้ไหมครับ? มาเป็นแฟน เป็นคนรักกันได้ไหม? ” ลู่หานกระซิบแผ่วเบาทั้งที่ไม่ผละใบหน้าออกห่าง จมูกโด่งได้รูปจรดลงบนแก้มของเขาเบาๆ ก่อนจะเลื่อนมาจ้องสบสายตาราวกับว่าพยายามมองลึกเข้ามาในจิตใจ..

 
 

            “ ละ.. แล้วไหนละ.. ขอเวลาไปสองวัน.. ไม่เห็นมีอะไรเลย.. ” เซฮุนพยายามดันอกอีกคนเพื่อให้มีระยะห่างเพิ่มขึ้นอีกนิด เพราะตอนนี้เพียงแค่พูดเบาๆ ริมฝีปากของเขากับลู่หานก็แทบจะสัมผัสกันอยู่แล้ว เซฮุนก้มหน้าลงลิ้นเล็กแลบเลียริมฝีปากตัวเองด้วยความประหม่าเขินอาย

 
 

            หืม?.. ยังไม่เห็นหรอ?.. ลองดูดีๆสิ อะไรเปลี่ยนไป.. ” สิ้นเสียงลู่หานเขาก็เงยหน้ามองด้วยความไม่เข้าใจ สายตาของเซฮุนกวาดมองคนตรงหน้าทั่วทั้งตัวหากแต่ก็ไม่พบอะไรเปลี่ยนไป กลีบปากอิ่มเม้มแน่นเมื่อยิ่งมองยิ่งหาสิ่งที่เปลี่ยนไปไม่พบ ในเมื่อนี่มันไม่ใช่เกมส์จับผิด เซฮุนจะไปรู้ได้ยังไงว่าอะไรที่เปลี่ยนไป..

 

 

            ในเมื่อคนตรงหน้าก็เหมือนเดิม.. หล่อเหมือนเดิม.. อบอุ่นเหมือนเดิม

 
 

            เป็นคนที่เขารักเหมือนเดิม..

 
 

            แต่เซฮุนไม่พูดออกไปให้เจ้าคนเสี่ยวได้ใจหรอก.. .

 



 

            “ หาให้เจอสิครับ น้องฮุน~ ” น้ำเสียงล้อเลียนปนขำขันของคนตรงหน้ายิ่งทำให้เซฮุนรู้สึกหงุดหงิดแทนอารมณ์ดีๆ ที่มีมาทั้งวัน ทั้งๆ ที่บอกมาก็จบ ไม่รู้ว่าจะทำให้ลับลมคมในเพื่ออะไร

 

 

            ไม่ทันทีเซฮุนจะอ้าปากบ่นลู่หาน สายตาของเขาดันไปปะทะกับสิ่งๆ หนึ่งที่อยู่ด้านหลังของลู่หาน ก่อนที่รอยยิ้มกว้างจะถูกประดับเต็มใบหน้า  เขาเดินออกจากตัวลู่หานมายังรถมอเตอร์ไซค์ที่จอดอยู่ถัดไป เมื่อยิ่งเดินเข้ามาใกล้ เขายิ่งยิ้มกว้างจนดวงตาหยีลงอย่างมีความสุข  สุขจนล้นหัวใจ พลางหัวเราะเบาๆ กับความช่างคิด ช่างทำ ช่างเอาใจของลู่หาน..

 

 

            มอเตอร์ไซค์คนเก่งของลู่หานมีอะไรนะหรอ?  มันไม่มีอะไรหรอกครับ.. เพียงแค่ลายแมนยูที่อยู่บนตัวรถทั้งหมด..

 

 

 

            มันกลายเป็นลายลิเวอร์พูล ทีมรักของเขาทั้งคันรถยังไงละ..

 

 

 

            ให้ตายเถอะ.. ทำไมอยู่ดีๆ โอเซฮุนก็หุบยิ้มของตัวเองไม่ได้ก็ไม่รู้.. มีความสุขชะมัดเลย

 

 

 

            แค่นี้พอทำให้น้องฮุนยอมเป็นแฟนพี่ไหมครับ? ” เซฮุนไม่ตอบอะไรเพียงแค่หันหลังกลับไปหาอีกคนก่อนจะซบลงบนไหล่ของลู่หาน ปล่อยให้อ้อมแขนอันอบอุ่นโอบกอดตัวเขา เซฮุนเลื่อนมือขึ้นโอบรอบคอคนตรงหน้าก่อนจะกระซิบแผ่วข้างใบหู

 

 

            ใจของผมยอมเป็นแฟนลู่หานตั้งนานแล้ว.. ไม่รู้หรอกหรอ? ” สิ้นเสียงคำตอบของเขา อ้อมกอดก็กระชับตัวเขาแน่นจนต้องหัวเราะออกมาอย่างมีความสุข ลู่หานจับตัวเขาโยกไปมาราวกับเด็กเวลาดีใจยามได้สิ่งของที่ต้องการ

 
 

            พี่ลู่อยากจะร้อง น้องฮุนเป็นแฟนพี่แล้วนะๆๆๆ เพราะงั้น.. เรียกว่าพี่ลู่ให้พี่ชื่นใจหน่อยนะครับ นะน้า~~~  ” ลู่หานขมวดคิ้วเบะปากออดอ้อนจนเขาแทบขำพรืดออกมา บางทีลู่หานคงจะไม่รู้ตัวว่าการที่ตนเองทำหน้าอย่างนี้ไม่ได้ดูน่ารักเลยสักนิด มันน่าหัวเราะดังๆ ซะมากกว่า

 
 

            ไม่เอา.. ”

 
 

            “ … ”

 
 

            “ เรียกที่รัก.. ดีกว่าพี่ลู่ตั้งเยอะนิครับ.. ”

 
 

            “ นะ.. นะ น้องฮะ.. ”

 
 

            “ ที่รัก.. น้องฮุนรักพี่ลู่นะครับ~ ”

 



 

            สุดท้ายแล้ว แทนที่เซฮุนจะได้รับอ้อมกอดหรือจูบหวานๆโรแมนติกแบบในภาพยนตร์เวลาที่พระนางตกลงเป็นแฟนกันนั้น ตัวเขากลับต้องมายืนปลอบลู่หานที่เอาแต่ร้องไห้ฟูมฟายสะอึกสะอื้นเพราะดีใจที่เขายอมตกลงเป็นแฟน อีกทั้งยังเอาแต่ส่งข้อความเสียงผ่านแอพพลิเคชั่นไลน์ไปหาเพื่อนๆ ทั้งๆ ที่ตัวเองยังหยุดสะอึกสะอื้นไม่ได้ มันเป็นภาพที่เขาเห็นแล้วอยากจะหัวเราะออกมาดังๆ กับความติ๊งต๊องชองอีกคน  จนไม่รู้ว่าเขาหรือลู่หานกันแน่ที่อายุน้อยกว่า.. แต่ก็นะ.. ก็เขารักไปแล้ว.. เผลอให้ใจไปแล้ว มันจะทำอะไรได้.. นอกจากรัก และดูแลหัวใจของลู่หาน ที่ตั้งใจมอบให้กันและกัน ให้คนอย่างโอเซฮุน ที่เกิดมาไม่เคยมีความรักแม้แต่ครั้งเดียว..

 

 

 

            เซฮุนคงไม่ขอบคุณฟ้าที่ทำให้เขาและลู่หานมาเจอกัน ถ้าขอบคุณ คงต้องเริ่มขอบคุณพยอนแบคฮยอนที่ต้องไปค่ายและขอให้ลู่หานมาเรียนแทน.. และขอบคุณลู่หานที่เข้ามาทักทายเขา มาทำความรู้จักกับเขา.. และให้เขารักความเอาใจใส่เขา.. มาตกหลุมรักเขา

 
 

            เซฮุนสัญญา.. ว่าจะรักลู่หานเท่าที่ผู้ชายคนหนึ่งจะรักได้..

 


 

            จะพยายาม.. รักให้มากกว่าลิเวอร์พูลนิดนึงละกันเนาะ ตอบแทนมอเตอร์ไซค์คันโปรดที่กลายเป็นสติ๊กเกอร์ลายทีมรักของเซฮุนเรียบร้อยแล้ว~

 



 

 

THE END


จริงๆยาวกว่าปกติมากจนแยกเป็นสองตอนได้เลยนะเนี่ย ฮ่าๆ จบลงแล้วกับฟิคสติ๊กเกอร์ที่เราไม่เคยคิดด้วยซ้ำว่าจะแต่งมันจนจบ จะบอกว่าต้องขอขอบคุณหลายๆคนที่ทำให้มีฟิคเรื่องนี้ แล้วก็ขอขอบคุณทุกคนที่คอยติดตามฟิคเรื่องนี้มาตลอดนะคะ 

ตอนจบของเรื่อง อยากบอกว่าเป็นฉากแรกเลยด้วยซ้ำที่เราคิดพล็อตออกมาตอนเริ่มแต่งฟิค 555ในตอนจบลู่หานอาจดูแบ๊วไปกว่าเซฮุนบ้าง ฮ่าๆๆ แต่เราก็อยากแสดงให้เห็นอีกมุมหนึ่งว่ายังไงก็ตามทั้งสองมีอารมณ์ที่อ่อนไหวและเข้มแข็งเพียงแต่จะแสดงออกมาคนละเวลาคนละความรู้สึกเท่านั้นเอง

หวังว่าจะมีฟิคเรื่องนี้จะสร้างรอยยิ้มให้กับหลายๆคนนะคะ ส่วนใครที่ต้องการเก็บฟิคเรื่องนี้ในรูปเล่มหนังสือ เข้าไปสั่งจองตามรายละเอียดที่ลงไว้นะคะ ระยะเวลาก่อนสิ้นปีเนาะ ^^



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
[EXO] FIC STICKER - hanhun,chanbaek ตอนที่ 19 : S T I C K E R 17 [the end] , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 572 , โพส : 19 , Rating : 5 / 1 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1

#19 : ความคิดเห็นที่ 541
ฝากเกียร์ไว้ที่ใคร ฝากใจไว้ที่คนนั้นนะครัช TvT
น่ารักมากกกกกกกกกกกกก จะตายยยยยยยยยยยยยย ♥
Name : `myleHUNHAN.< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ `myleHUNHAN. [ IP : 58.11.184.243 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 8 กุมภาพันธ์ 2557 / 01:08

#18 : ความคิดเห็นที่ 514
ชบมากกกอะ
จบซะแล้ววว
พี่ลู่ยอมลงทุนเปลี่ยนลายมอไซกันเลยทีเดียว
55555555 ทำได้ทุกอย่างเพื่อโอเซอะ ><
Name : BBelliZ< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ BBelliZ [ IP : 125.27.70.47 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 มกราคม 2557 / 09:58


#17 : ความคิดเห็นที่ 490
โอ้โหหหหหห หนูแบคเล่นรุนใหญ่เลย 55555555 ทุกคนดูทีความสุขที่ได้แกล้งน้องฮุน >_< พี่ลู่ทำเขินอ่ะ ไม่ต้องใชถุงยางหรอ ไอ้บ้าาาาาาาา
PS.  รักมิน หวงมิค กิ๊กเซีย เชียร์แจ แคร์ยุน อิอิ ^^ แต่ตอนนี้ขอเป็น รักโจ๊ก หวงดู๋ กิ๊กซึง เชียร์ซอบ แคร์กวัง จับอุ่นกด ได้เปล่า >_<!!!
Name : I'm SonE ... B2utY ...Cassi!!!< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ I'm SonE ... B2utY ...Cassi!!! [ IP : 115.67.34.112 ]
Email / Msn: s_sirinut(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 26 ธันวาคม 2556 / 06:55

#16 : ความคิดเห็นที่ 469
โหยยยยย ชอบเรื่องนี้มากกกก T____T ไม่อยากให้จบเลยค่ะ แงงงงงง น่ารักมุ้งมิ้งเศร้ามันครบทุกอารมณ์ ชอบเเนวนี้มากเลยย ไรเตอร์ก็เขียนได้ดีมากกก ไม่ได้ใช้ภาษาสวยมากมายแต่มันอ่านเเล้วไม่เคยเบื่อเลยอ่ะค่ะ ยังเข้ามาอ่านได้ทุกๆวัน รอไรเอตร์อัพจบเรื่องนี้เเล้วเเต่ง Hanhun อีกนะคะะะะ รักเลย
Name : Vaxavii [ IP : 114.109.72.170 ]
Email / Msn: -
วันที่: 16 ธันวาคม 2556 / 17:24

#15 : ความคิดเห็นที่ 467
ไม่นะอยากอ่านต่อ -/-
Name : เพ่ลู่น้อยกลอยใจ< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ เพ่ลู่น้อยกลอยใจ [ IP : 124.121.131.101 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 ธันวาคม 2556 / 13:59

#14 : ความคิดเห็นที่ 464
หึ้ยยยยยยย น่าร๊ากกกกอ่าาาา
# ไรต์แต่งดีมากเลยค่ะ ได้อารมณ์แบบเขินแล้วก็อินไปขำไป >< เราชอบๆนะ
PS.  SNSD Yuri & EXO HunHan FOREVER !!
Name : Harm< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Harm [ IP : 27.55.17.121 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 12 ธันวาคม 2556 / 20:19

#13 : ความคิดเห็นที่ 462
ฟิคเรื่องนี้สนุกมากๆเลยค่ะ พี่ลู่กะเซฮุนน่ารักมากๆเลย
เป็นกำลังใจให้ไรต์นะคะ ขอให้แต่งฟิคสนุกๆแบบนี้มาเรื่อยๆนะคะ
จะคอยติดตามและเป็นกำลังใจให้น๊าาา รักไรต์มากๆๆเลย :)
Name : It's_mo< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ It's_mo [ IP : 202.44.34.50 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 10 ธันวาคม 2556 / 18:19

#12 : ความคิดเห็นที่ 461
พอเข้าใจกันแล้วก็น่ารักมากกกกกกกกก
เซฮุนกล้าอ้อน กล้าหยอดพี่ลู่ชัดเจนขึ้น
เห็นพัฒนาการของเซฮุนชัดมากเลยเรื่องนี้ แต่แรกที่รำคาญพี่ลู่ ไม่เอา
ค่อยๆรักมากขึ้นเรื่อยๆ จนคิดมาก ร้องไห้ น่ารัก T //////// T
ส่วนพี่ลู่ก็รักน้องฮุนมากจริงๆ ถึงขนาดยอมเปลี่ยนลายมอไซค์ ชาบูวววว
รอเรื่องต่อไปนะค้า แต่งคู่นี้อีกน้า > _ <
Name : hmibsui.*< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ hmibsui.* [ IP : 183.89.20.56 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 10 ธันวาคม 2556 / 14:14

#11 : ความคิดเห็นที่ 458
คือ นอนกอดตุ๊กตาไปมาค่ะ ฟินมากกกกกกก เสี่ยวลู่ จริงๆ 55555 
แต่งเนื้อหาได้หวานมากจริงๆ ดราม่าน้อยด้วย คือคอมเมนท์ไม่ค่อยเก่งอ่ะคะ แต่ขอชมเลยนะคะแต่งดีมากม๊ากกกก
ประกาศให้โลกรู้ฮานฮุนฟินกว่าที่คุณคิด 55555 แอบไคฮุนค่ะ ไว้แต่งฟิคสนุกๆมาให้อ่านอีกนะคะไรเตอร์
PS.  </3 - Suho baekhyun chanyeol D.O. Kai sehun - Kris xiumin luhan lay chen tao
Name : all.sehun< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ all.sehun [ IP : 171.101.40.79 ]
Email / Msn: fern_b2uty-beast(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 10 ธันวาคม 2556 / 07:16

#10 : ความคิดเห็นที่ 457
เห้ยยยยยยยยยยยยยย มัน น่า รัก มาก !!! *โบ้ม*
ฟิคเรื่องนี้ทำให้กลั้นยิ้มจนแก้มแทบพังทุกตอนเลยจริง ๆ ฮืออ -////-
พี่ลู่น่ารักเท่าโลกเท่าอวกาศเท่าอะไรล้าน ๆ อย่างง
โอยยยยยยยยยยพ่อแม่ให้กินความละมุนแทนข้าวหรอคะตอบบบบบบบบบบบบบบ !
อยากสารภาพว่าอ่านตอนนี้ย้อนสองรอบก่อนค่อยเม้น
อ่านไปก็ตีหมอนฟัดผ้าห่มกัดผ้าปูที่นอนไป T/////////T
ละมุนอ้ะตื้นตันพูดไม่ออกบอกไม่ถูกกกก
คือแอบฮาตอนพี่ลู่ร้องไห้ส่งข้อความเสียงหาเพื่อนเนี่ยละ
ทำเอานึกถึงตอนแชทไลน์กลุ่มกับเพื่อนเลยอ้ะ โคตรบ้า 5555555555555
น้องฮุนนี่ก็น่ารักกก ที่จริงอยากเป็นแฟนกับพี่ลู่ใช่มั้ยละะะแต่ก็แอ๊บบบ
โอยยยยยยยยยยยยยน่ารักทั้งคู่เกินคำบรรยายยยยย
บอกเลยว่าระหว่างรอตอนจบอ่านฟิคเรื่องนี้ทุกตอนไม่ต่ำกว่าสามรอบบ
เสพความละมุนเข้าสู่กระแสเลือด -/////////-
เวลาเครียดเรื่องนั่นนี่มาอ่านเรื่องนี้ทำให้แบบเปลี่ยนฟิลมากนะจริง ๆ
จากหน้านิ่งเครียด ๆ กลายเป็นเขินเท่าทางช้างเผือกก (?)
อยากจะบอกว่าโคตรรรรรรักฟิคเรื่องนี้เลยยย !! <3
ขอบคุณไรท์นะคะที่แต่งฟิคเรื่องนี้มา ทำเราหลงรักเลยจริง ๆ -.,-
อยากระเบิดตัวเองมากจุดนี้ ภาพพี่ลู่น้องฮุนลอยไปมาในหัว นี่อินเหมือนเล่นเอง 555555555555555
สุดท้ายยอยากบอกพี่ลู่ว่าฝากน้องฮุนให้จงอินเฝ้านี่คิดผิดแล้วคะ ไอนี่อ้ะตัวดีเลย !!
แต่ก็ชอบที่ไคฮุนมีซัมโมเมนต์ ฮรือออออออออ T////▽////T #กระอักความฟินตาย
ฟิคเรื่องนี้ฆ่าคนได้เจรงเจรงงงงงงงงงง
Name : iamldhgirl< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ iamldhgirl [ IP : 49.0.113.77 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 10 ธันวาคม 2556 / 02:03

#9 : ความคิดเห็นที่ 455
ฟินจังงค่ะ เด้วหนูไปซื้อมอไซต์มาติดสติกเกอร์แพ๊บ555
Name : ployly [ IP : 180.180.144.86 ]
Email / Msn: ployly_sehunly(แอท)hotmail.com
วันที่: 9 ธันวาคม 2556 / 23:36

#8 : ความคิดเห็นที่ 454
ลู่!!!!! จบแล้วนายทำเซอร์ไพร์ฮุนมากเลย
ฟินมาก ชีวิตจริงมีคนมาทำเเบบฮุนก็ดีดิ
ลู่น่ารักเหลือเกินเนี่ยตอนจบ ทำไมทำมา
ลู่เคะ (ไม่ใช่โว๊ย) อย่างที่ลู่บอกเป็นกับรุก ไม่ได้
จริงๆ 55555 มีความสุขอ่านจบแล้ว สดชื่นมาก
ขอบคุณที่ทำให้อ่านกันนะค่ะ ผลงานดีๆ น่ารักๆ 


PS.  คนขี้แพ้คือคนที่สูงด้วยการกดคนอื่น แต่คนประเสิรฺฐคือคนที่สูงโดยการพัฒนาตัวเอง
Name : Monday is you< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Monday is you [ IP : 49.48.231.225 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 ธันวาคม 2556 / 22:46

#7 : ความคิดเห็นที่ 449
โอ้ยพี่ลู่กับน้องฮุนน่ารักมาก ฟินตัวแตกเลย
Name : someone in your mind< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ someone in your mind [ IP : 58.9.210.39 ]
Email / Msn: chanakan116118(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 ธันวาคม 2556 / 21:33

#6 : ความคิดเห็นที่ 448
พี่ลู่โคตรน่ารักเลย ไปเปลี่ยนสติ๊กเกอร์รถเป็นลายลิเวอร์พูลเพื่อน้องฮุนด้วยนะเว้ย
โอโห !!!! จัดว่าดีงามมากให้ตายเหอะ 55555555555 สำหรับคนรักแมนยูมากกๆๆ 
คือเราไม่ค่อยอ่านคู่อื่นหรอก เราชอบฮุนฮาน นานๆทีจะเจอ ฮานฮุน ฮ่าฮ่า แล้วก็ดีจริงๆ
เราฟังเพลงใจแลกเบอร์โทรทีไร ทำให้นึกถึงเรื่องนี้อะ ฮ่าๆๆๆ ชอบเพลงนี้เพราะฟิคเรื่องนี้เลยอะ
อยากได้ฟิคแล้วอะ งือออออออ!! รักไรท์เตอร์ รักพี่ลู่น้องฮุนนนนน จุ๊บบ ๆ
PS.  ฟินฮุนฮาน♡ที่ใดมี 'ฮุน' ที่นั่นมี 'ฮาน'♡ 뿌잉 뿌잉 ~
Name : ▽ fxck.t< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ▽ fxck.t [ IP : 171.98.218.212 ]
Email / Msn: f_ck.xx(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 ธันวาคม 2556 / 21:29

#5 : ความคิดเห็นที่ 441
ฟิคเรื่องนี้ชอบฆ่าเราด้วยบรรทัดเดียวจริง ๆ -///-
Name : iamldhgirl< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ iamldhgirl [ IP : 27.130.135.63 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 8 ธันวาคม 2556 / 20:32

#4 : ความคิดเห็นที่ 440
มาต่อเร็วๆๆๆๆน้า รอบนี้ไรต์หายไปนานมากเลยง่ะะะะะะะะ
PS.  LIVE FOR 12 WOLFS , PCY
Name : NUNNXX< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ NUNNXX [ IP : 27.55.228.197 ]
Email / Msn: Sugarnunnies(แอท)live.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 8 ธันวาคม 2556 / 19:33

#3 : ความคิดเห็นที่ 438
มาต่อเลยน่ะไรท์ !! ><
PS.  ".. ถ้าเราไม่ลงมือทำ ความฝันไม่มีวันเป็นจริง .."
Name : ITim< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ITim [ IP : 49.48.237.195 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 8 ธันวาคม 2556 / 17:28

#2 : ความคิดเห็นที่ 437
แหมมม มาโปรยซะ เขินตัวบิดเลยอะ


PS.  ฟินฮุนฮาน♡ที่ใดมี 'ฮุน' ที่นั่นมี 'ฮาน'♡ 뿌잉 뿌잉 ~
Name : ▽ fxck.t< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ▽ fxck.t [ IP : 171.98.218.212 ]
Email / Msn: f_ck.xx(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 8 ธันวาคม 2556 / 16:35

#1 : ความคิดเห็นที่ 436
มาต่อเดี๋ยวนี่ !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! ><
Name : sametimes< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ sametimes [ IP : 223.205.248.61 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 8 ธันวาคม 2556 / 14:52

หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

SOSO Simulation of Soul Online

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android