สวัสดีผู้เยี่ยมชม [ เข้าระบบ | สมัครสมาชิก ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

ผู้หญิงกลางคืน ChanBaek, KrisLay, KaiDo,HunHan

ตอนที่ 5 : มายาราตรี ๔ Chanbaek


     อัพเดท 8 พ.ค. 57
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/แฟนฟิค
Tags: ผู้หญิงกลางคืน chanbaek krislay kaido ชช ชญ exo
ผู้แต่ง : Look'me** ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Look'me**
My.iD: http://my.dek-d.com/lukkaewlk
< Review/Vote > Rating : 98% [ 29 mem(s) ]
This month views : 1,320 Overall : 125,216
8,749 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 4027 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
ผู้หญิงกลางคืน ChanBaek, KrisLay, KaiDo,HunHan ตอนที่ 5 : มายาราตรี ๔ Chanbaek , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 5609 , โพส : 755 , Rating : 65 / 13 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด








 

 

เฉกเช่นความฝันยามค่ำคืน

ที่ครั้นพอตื่น...ทุกอย่างก็หายไป

ความรู้สึกดี ที่ก่อตัวเกิดขึ้นช้าๆอย่างไม่รู้สึกตัว

เกิดขึ้น...เพราะเขาคนนั้น

และกำลังดับมืดลง...เพราะเขาคนนั้น เช่นกัน




 

 

           
 

         

มายาราตรี ๐๔

 

 

กี่วัน กี่เดือนแล้ว? ที่ผมไม่ได้อยู่ตัวคนเดียว

กี่คืน กี่ชั่วโมง ที่มีเขาคอยอยู่เคียงข้างใกล้ๆ...อุ่นใจ

กี่แสงความสว่าง...กี่หนทางที่มืดมิด ผมก็ยังมีเขาคอยร่วมเดินทางอยู่ข้างกาย

ปาร์ค ชานยอล พร่ำบอกกับผมทุกคืนก่อนนอน

ได้ยินชัดลึกซึมสู่โสตประสาท

“เธอคู่ควร เหมาะสมกับฉันคนเดียว”

ไม้กวาดสีเหลืองอ่อนถูกกวาดปัดขยะภายในบ้านให้กองรวมกัน ผ้าเช็ดหน้าผืนใหญ่ถูกพันรอบอยู่บนศีรษะ แสงสว่างในยามเช้าของช่วงปลายฤดูฝนเทสอดแสงเข้ามาผ่านหน้าต่างสีใสที่มีม่านสีหวานปิดบังแสงแดดอยู่เล็กน้อย...ผมตื่นตั้งแต่ก่อนพระอาทิตย์ขึ้น

            ปกติไม่ค่อยตื่นเช้า แต่เพราะในวันพรุ่งนี้...กำลังจะเป็นวันที่สำคัญที่สุดของผม เป็นวันที่ทำให้ผมรู้ว่าตัวของผมนั้นมีความสำคัญอยู่มากไม่น้อย ทุกๆปีของวันนี้ เดือนนี้ คุณแมรี่จะจัดงานฉลองเล็กๆให้เพื่อเป็นของขวัญ

            ของขวัญงานวันเกิด...

            เพราะพรุ่งนี้ คุณแมรี่อาจจะใช้ที่นี่เป็นสถานที่จัดงาน ผมจึงเตรียมเก็บกวาดไว้ก่อนล่วงหน้า หรือถ้าบางทีจะไม่มีใครจัดงานวันเกิดให้...ก็ขอให้ได้อยู่กับเขาก็พอ

            ผมไม่ได้นับวัน...ว่าผมอยู่กับเขามานานเท่าไหร่แล้ว ผมเจอเขาตั้งแต่ต้นฤดูฝน ในวันที่อากาศเย็นสบาย จนถึงตอนนี้เกือบจะเข้าสู่ต้นฤดูหนาวแล้ว เกือบสามเดือนได้...

            สามเดือน...ที่เรารู้จักกัน

            มีบ้างบางครั้งนับตั้งแต่วันที่ผมกับเขาไม่เข้าใจกันครั้งใหญ่...จนถึงตอนนี้เราก็ไม่มีเรื่องหมางใจกันอีก ชานยอลไม่ได้อยู่ในส่วนของเขาเพียงตัวคนเดียว แต่ผมกับเขาอยู่ด้วยกัน กินด้วยกัน นอนด้วยกัน คุยแลกเปลี่ยนความทุกข์ในบางครั้ง...

            แต่ดูเหมือนว่าผมจะระบายความทุกข์ หรือเรื่องราวต่างๆที่เคยประสบพบเจอให้เขาฟังเสียมากกว่า

            แต่ทุกครั้งที่ผมเล่า...เขาจะยิ้ม

            ไม่แน่ใจเสียทีเดียว ว่าผมนั้นกำลังคิดไปเองหรือเปล่า...แต่ทุกครั้ง หรือวันไหนที่เราสองคนเดินจูงมือไปตามเส้นทางท้องถนนในเมืองซานดิเอโกนี้ สายตาของหญิงและชาย...จะจับจ้องมาที่เราสองคนด้วยสายตาที่ส่อแววไปในทางอิจฉา...

            อย่างที่คุณแมรี่เคยพูดเปรยเอาไว้...

            ผมกับร่างสูงนักมายากลคนนี้...เหมือนคนรักกันไม่มีผิด

            หรืออาจจะเป็นอีกอย่าง...

            ความสัมพันธ์ที่ไม่แน่นอน...ผมไม่รู้ว่าควรจะแสดงท่าทางอย่างไรออกไป เมื่อสายตาคมเฉียบ นัยน์ตาสีทองอมส้มประกายวาวจับจ้องลึกเข้ามาในดวงตา ชานยอลชอบทำแบบนั้นเมื่อเราสองคนกำลังตกอยู่ในห้วงของความคิด...

            ความคิดของผม...ที่เขารู้

            เสียเปรียบ...ผมเสียเปรียบเขาเสมอ ทุกเรื่อง ชานยอลสามารถอ่านความคิดของผมได้ จนบางครั้งที่ผมไม่พูด แต่กำลังแอบคิดอะไรเรื่อยเปื่อยเขาก็จะล้อเลียน บางครั้งที่ผมกำลังเผลอ...ร่างสูงจะยื่นริมฝีปากจาบจ้วงประทับเบาบนริมฝีปากผม...บางครั้งที่ผมกำลังเคลิ้ม...มือหนาจะส่งมาหยอกล้อกับเม็ดทับทิมปลายยอดอก...ไม่ว่าผมจะอยู่ในร่างของผู้ชาย หรือผู้หญิง ร่างสูงก็ยังคงหยอกล้อ รังแกด้วยวิธีฉวยโอกาสอยู่ดี

            เมื่อผมนิ่วหน้า...ชานยอลจะยิ้มละไมราวกับชอบใจ

            แรงสวมกอดจากทางด้านหลังรับรู้ได้ถึงไออุ่น ชานยอลรั้งเอวของผมให้ประชิดแผ่นหลังบนอกแกร่งเปลือยเปล่า ใบหน้าคมซุกจูบเม้ม สูดดมแวะเวียนอยู่ที่ลำคอ ผมถดถอยตัวเองเมื่อรู้สึกหวิวไปทั่วเรือนร่างกาย แต่กระนั้นก็ยังไม่พ้นรอบรอยพันธนาการของร่างสูงอยู่ดี

            ไม่เคยหนี...ไม่ปฏิเสธร่างสูงนี้ได้เลย

            ผมหมุนกายหันหน้าเข้าหาเขา รอยยิ้มละไมกว้างต้อนรับผมในยามเช้า ร่างสูงโน้มใบหน้าคมทาบกลีบริมฝีปากหนาร้อนฝากไว้หนักๆ ย้ำซ้ำบนริมฝีปากของผมก่อนจะผละออก ดวงตาสีดำแววประกายภาพของผมอยู่ในนั้น

            เห็นใบหน้าของผม...อยู่ในดวงตาของเขาชัดเจน

            “นึกว่าหายไปไหน” เขาขยับปากเปล่งเสียงแหบครางทุ้มออกมา

            ผมยิ้มตอบรับ ยกมือข้างที่ว่างจากการถือไม้กวาดขึ้นปัดกลุ่มผมยาวปกคลุมใบหน้าหล่อออก รวบให้กลุ่มผมยาวรวมกันอยู่ที่ด้านหลัง

            “คุณยังไม่ได้อาบน้ำนี่”

            “อืม...เพิ่งตื่น”

            ใบหน้าคมก้มลงวางซุกใบหน้าบนไหล่เล็ก มือทั้งข้างของผมแตะลงเบาๆที่เอวสอบหนาเปลือยเปล่า ลมหายใจร้อนที่เข้าออกรินรดใกล้ลำคอ

            “ไปอาบน้ำก่อนเถอะครับ...ผมจะได้ทำความสะอาดบ้าน แล้วทำอาหารให้คุณด้วย”

            มันเป็นหน้าที่ ที่ผมได้รับมอบหมายโดยอัตโนมัติ ผมเปรียบเสมือนแม่บ้าน พ่อบ้านที่คอยดูแลร่างสูงในเรื่องสุขภาพ อาหาร การกิน นอน เรื่องทุกอย่างที่เกี่ยวกับชีวิตประจำวันของผม...มีเขาเป็นอีกหนึ่งส่วนร่วมของการใช้ชีวิต

            ปกติ...ผมจะไปกินข้าว หรือใช้ชีวิตครึ่งวันเช้าอยู่ในบาร์ของคุณแมรี่ ช่วยงานบ้างเป็นบางคราว...ตั้งแต่ที่ชานยอลเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตอย่างเต็มที่ ผมก็แทบจะไม่ได้ไปหาคุณแมรี่ในช่วงเช้าเพื่อทานอาหารแต่จะใช้เวลาเสียส่วนมากอยู่ที่บ้าน...อยู่กับร่างสูงมากกว่า

            “คิดอะไรอีกแล้ว”

            “เปล่านี่ครับ”

            เขารู้ว่าผมกำลังคิดอะไร ชานยอลขยับกายเล็กน้อยแต่ใบหน้าคมของเขายังวางพักอยู่ที่ไหล่ วงแขนหนาโอบกอดไว้ที่เอวของผมไม่เปลี่ยนไปไหน

            เป็นแบบนี้มานานแล้ว...

            ผมยอมให้ร่างสูงแตะเนื้อต้องตัวโดยไม่ปฏิเสธ เพียงแค่เล็กๆน้อยๆเท่านั้น...บางครั้งที่ร่างสูงปลุกเร้าอารมณ์ของตัวเองจนเผลอลืม พยายามจะทำให้ร่างกายของเราสองคนหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียว แต่ผมสามารถเรียกสติของเขาให้กลับคืนมาได้...เขามักจะบอกเสมอทุกครั้งที่สติกลับคืน

            พูดซ้ำ พร่ำย้ำ ซ้ำไปซ้ำมาจนหัวใจดวงน้อยเต้นรัว

            ฉันไม่รีบ...จะรอจนกว่าเธอจะพร้อม

            ใบหน้าร้อนผ่าวอย่างไร้เหตุผล ร่างสูงเงยใบหน้าขึ้นมอง รอยยิ้มละไมถูกส่งให้พร้อมกับแรงกดประทับทาบเบาๆที่แก้มข้างซ้าย มือหนายกขึ้นลูบวนอยู่ที่คางของผม

            “หรือว่าตอนนี้เธอพร้อมแล้ว?” ร่างสูงเอ่ยถามเสียงเจ้าเล่ห์

            “พร้อมอะไรเหรอครับ?”

            “พร้อม...เป็นของฉัน”

            ผมวาดตวัดฝ่ามือลงบนลำแขนแกร่งของอีกฝ่าย เบือนสายตาไปทางอื่นเมื่อรู้ว่าร่างสูงกำลังจับจ้องใบหน้าของผมอย่างต้องการคำตอบ

            “ไปอาบน้ำเถอะครับ”

            “...ยังไม่อยากอาบ”

            “ถ้าไม่อาบ คุณจะได้กินข้าวตอนสายนะครับ”

            “...อาบให้หน่อย”

            “ครับ?”

            “อาบน้ำให้ฉันสิ แบคฮยอน”

            ผมเบิกตาเล็กน้อย มองร่างสูงที่ส่งรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ให้ ผมกลั้นอมยิ้มไว้...ปลายนิ้วเรียวจิ้มเบาๆที่ข้างแก้มหวังจะให้รอยยิ้มของผมที่กำลังอดกลั้นเอาไว้ปลดปล่อยออกมาให้เขาเห็น ผมก้มฟุบใบหน้าลงมองพื้นกลายๆ

            ปกติหรือเปล่าครับชานยอล...จู่ๆก็มาขอให้คนอื่นอาบน้ำให้

            เมื่อผมคิดคนเดียวในใจ ร่างสูงก็ลอบยิ้มกรุ่มกริ่มอย่างคนรู้ทัน

            “อาบเองสิครับ...แขนขาคุณก็มีครบ”

            ร่างสูงหัวเราะร่าในลำคอ

          จงใจแกล้งกันชัดๆ...

            “อยากให้เธออาบให้...ได้มั้ยแบคฮยอน”

            มือหนาเย็นส่งปลายนิ้วเรียวจับเชิดชูคางของผมให้กล้าสบสายตาของเขา แววตาคมสื่อความหมายทีเล่นทีจริงขึ้น...ผมกรอกตาไปมาอย่างเขินอาย สับสน และทำตัวไม่ถูก

            “ได้มั้ย...?”

            ชานยอลตื๊อถาม แวบเดียวที่ผมสังเกตเห็นแววตาเชิงคล้ายขอร้อง ปลายนิ้วเรียวอีกข้างแกะเกี่ยวนิ้วของผมที่กำลังกำด้ามไม้กวาดอยู่แน่นให้คลายออก ใบหน้าหล่อคมก้มมองตามมือของผม ก่อนจะครางฮึ่มในลำคอคล้ายขู่ให้ยอมปล่อยไม้กวาดลง

            ผมต่อสู้ขัดขืนอยู่นาน

...ไม้กวาดจ๋า...อย่าเพิ่งหลุดมือนะ

“ปล่อยสิ...”

“...ผมยังทำงานบ้านไม่เสร็จ...”

“เอาไว้ก่อน ตอนนี้ฉันอยากอาบน้ำ”

“...”

“อยากอาบน้ำกับแบคฮยอนจะแย่อยู่แล้ว” 



{cut}
สัญญานะว่าจะกลับมาเม้น

                       
           



              


            แสงแดดอุ่นๆเริ่มจะคล้อยลง ความหนาวเย็น สายลมแรงพัดผ่านช่วงปลายฤดูฝน ส่งกระแสความหนาวชื้นให้กับร่างกายเปลือยเปล่า มือเรียวบางสีซีดกระชับผ้าห่มผืนหนาคลุมกายไว้แน่น เสียงหวานครางแหบพร่า ใบหน้าหวานที่หลับตาพริ้มคลี่ยิ้มออกมาโดยไม่รู้สึกตัว...

            แบคฮยอนกำลังหลับ...ฝันดี

            คนที่ตกอยู่ในห้วงของจิตใต้สำนึกแสดงภาพความคิดในฝัน ฝันที่มีแต่ร่างบอบบาง ยืนเคียงคู่อยู่กับผู้ชายตัวสูง ที่ความรู้สึกบ่งบอกว่าเขาคือคนรัก ใบหน้าหวานอมยิ้มในฝันเมื่อเขา...ประทับจูบเบาบางลงที่กลีบปากสวย...

            แต่หากในความเป็นจริงนั้น...ร่างสูงข้างกายที่นอนมองอากัปกิริยาของแบคฮยอนในยามหลับคือบุคคลที่ประทับริมฝีปากร้อนให้กับร่างบางที่กำลังหลับใหล...มีความสุขในความฝัน

            ปาร์ค ชานยอล นอนตะแคงหันข้างเข้าหาคนตัวเล็กกว่า ตั้งแต่ที่ร่างสูงขอชื่นใจเล็กๆน้อยๆจนร่างบางเสร็จกิจ ก็เอาแต่ผล็อยหลับด้วยความไม่เคย ไม่คุ้นชินกับเรื่องวาบหวามที่เขามอบให้ ปลายนิ้วเรียวหนาไล้เกลี่ยตามพวงแก้มสีชมพู มุมปากบางกำลังอมยิ้มในความฝัน

            ฝันถึงเนื้อคู่...

            นักมายากลหนุ่มที่มีความสามารถพิเศษ อ่านใจ อ่านความคิดของคนอื่นได้คลี่ยิ้มบาง...เขาเห็นภาพความฝันของแบคฮยอน เพราะร่างเล็กนี้แสดงให้เขาเห็นจนหมด...มีแต่เพียงชายหนุ่มในความฝันที่ถูกตีตราฟ้าลิขิตไว้แล้วว่าคือเนื้อคู่ของร่างเล็กนี้เท่านั้น ที่นักมายากลหนุ่มเลือดร้อนไม่สามารถมองเห็นภาพใบหน้าได้ชัด...

            อยากรู้...ว่าเนื้อคู่ของร่างเล็กนี้คือใคร...

          แต่คงไม่ใช่เขา...

            ใบหน้าหล่อสีหน้าเศร้าหมองลง...อยากจะปิดกั้นไม่ให้ตัวเองรู้เสียดีกว่าว่าร่างเล็กที่กำลังหลับฝันคิดอะไรอยู่ นัยน์ตาสีทองอมส้มประกายวาววับ...ถึงเนื้อคู่ของร่างเล็กน่าทนุถนอมนี้จะไม่ใช่เขา

            ก็ขอให้ได้เชยชิมความหวานจากร่างกายสวยนี้สักครั้ง...

            เสียงข้อความเข้าทางโทรศัพท์เครื่องสีขาวของคนที่นอนอยู่ ชานยอลเอี้ยวกายหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาอ่านอย่างถือวิสาสะ อยู่ด้วยกันมาเป็นเวลาเท่าไหร่แล้ว...ของทุกชิ้นในบ้านหลังนี้ ก็คล้ายเป็นสมบัติของเขา รวมทั้งร่างกายสวยของเจ้าของบ้านด้วยเช่นกัน...คืออาหารหวานอันโอชะเสียทีเดียว

            ปลายนิ้วเรียวกดอ่านข้อความที่ถูกร้อยเรียงด้วยภาษาอังกฤษถูกต้องทุกประโยค สมองชานฉลาดประมวลผลทันทีเมื่ออ่านข้อความนั้นจบ...

            พรุ่งนี้วันเกิดของ บยอนแบคฮยอน

            ชานยอลกดลบข้อความทิ้ง...จริงอยู่ที่มันสำคัญกับคนตัวเล็ก แต่เพราะว่าเขาไม่อยากให้ร่างเล็กนี้ไปดำเนินชีวิตตอนกลางคืนในบาร์ในร่างผู้หญิง อันตราย ล่อหูล่อตางู งานวันเกิดปีนี้ของแบคฮยอน เขาจะเป็นคนอาสาจัดมันขึ้นมาเอง

            คิดอะไรเรื่อยเปื่อย...พลันสายตาเห็นเงาสีดำแอบซ่อนอยู่ตรงหน้าต่าง หลบไม่พ้นเพราะม่านกันกระจกเป็นสีหวานสดใส ร่างสูงรีบลุกลงจากที่นอนเดินตรงไปทางหน้าต่างสีใส มือหนาค่อยๆเปิดเลื่อนม่านสีหวานออก นัยน์ตาสีทองอมส้มเปลี่ยนเป็นสีเข้มขึ้นกว่าเดิมเมื่อเห็นร่างหนาของใครอีกคนที่ยืนอยู่ก่อนแล้ว ชานยอลขยับริมฝีปากเบา

            “คิม จองโม”

            “...”

            คนถูกเรียกชื่อยืนนิ่ง สายตาคมมองลอดผ่านกระจกสีใสเข้ามาภายในห้อง เห็นแผ่นหลังเปลือยเปล่าขาวเนียนของคนตัวเล็ก ทันใดนั้น ร่างสูงไม่รีรอที่จะใช้ร่างกายใหญ่ของเขาปกป้องปิดบังร่างกายสวยสง่านั้นไว้

            เสียงทุ้มดังขึ้นในโสตประสาท...แม้ว่าจะไม่มีใครพูดอะไรออกมาก็ตาม

            “เจอผู้หญิงอันเป็นที่รักคนใหม่แล้ว...ไม่ใช่หรือ?”

            “...”

            “น้องสาวของฉัน...ต้องการชีวิตและอิสรภาพ...ปลดปล่อยซอลลี่โดยเร็วที่สุด”

            “...”

            “ก่อนที่ฉันจะพรากบริสุทธิ์จากผู้หญิงที่แกรัก...ด้วยตัวเอง”

            สิ้นสุดเสียง ร่างหนาจางหายไปราวกับมีเวทมนต์ ปาร์ค ชานยอล ปิดม่านลงเช่นเดิม ถอยห่างจากหน้าต่างกระจกสีใส สองขายาวก้าวเดินมาที่จุดเดิม...

            สายตาคมเฉียบมองร่างบางที่นอนอยู่...นักมายากลหนุ่มไม่แน่ใจ ครั้งแรกที่เขาลังเล ไม่เข้มแข็งเอาเสียเลย...

ใครกันคือผู้หญิงคนใหม่ที่เขารัก

            ผู้หญิงคนนั้นขโมยหัวใจของเขาไปตั้งแต่เมื่อไหร่...

            นักมายากลหนุ่มสลัดความสับสนทิ้งชั่วคราว คว้าผ้าเช็ดตัวผืนสีขาวของแบคฮยอนขึ้นมา ถอดอาภรณ์ชิ้นสุดท้ายที่คลุมส่วนล่างของร่างกายออก ตั้งแต่ชื่นใจแบคฮยอนไปจนเต็มที่...ได้เวลาที่จะอาบน้ำจริงๆแล้ว

           

เสียงสายน้ำกระทบพื้นกระเบื้องดังอีกครั้ง...เปลือกตาทั้งสองข้างของผมขยายเปิดขึ้นรับอากาศหนาวเย็นยามบ่ายแก่ๆ เมื่อยามตื่นกระเพาะในท้องกลับทำงานอย่างดีเยี่ยม...

            ผมลืมไปสนิท...ตั้งแต่เช้ายังไม่มีอะไรตกถึงท้องเลย

            ค่อยๆยันตัวเองขึ้น ใช้ผ้าห่มผืนหนาคลุมกายของตัวเอง พาร่างกายที่งัวเงียใส่เสื้อผ้าให้เรียบร้อย พลันเมื่อนึกถึงเรื่องในห้องน้ำเมื่อเช้า ใบหน้าก็ร้อนผ่าวขึ้นทันที...

            คุณทำให้ผมมองหน้าคุณไม่ติดนะครับ...ชานยอล

            ผมเลือกทำอาหารง่ายๆ ตามของที่มีติดอยู่ในตู้เย็นบ้าง หรือของที่ชานยอลซื้อมาให้บ้างก็ตามแต่ ใช้เวลาไม่นานนักกับการทำอาหาร หลายนาทีต่อมาผมวางอาหารไว้บนโต๊ะกินข้าว จัดแจงให้สวยงามน่ากิน...โดยเฉพาะจานของเขา...ที่ผมตั้งใจทำมากเป็นพิเศษ

            ก่อนที่ชานยอลจะอาบน้ำเสร็จ ผมถือโอกาสนั้นเข้าไปเก็บที่นอน ให้เป็นเป็นระเบียบ หยิบเสื้อผ้าของร่างสูงที่ใส่ แล้วถอดทิ้งไว้รอบเตียง ก้มๆเงยๆอยู่นานกว่าจะทำความสะอาดเสร็จ สายตาเหลือบไปเห็นไม้เท้าอันสั้นคู่ใจของร่างสูงที่กลิ้งตกนอนอยู่ใต้เตียง

            ผมก้มไปหยิบมันขึ้นมา ปัดเช็ดฝุ่นให้สะอาดเอี่ยม มองมันอย่างพิจารณา...คงจะเป็นของเล่นคู่ใจ หรือไม่ก็อาวุธป้องกันตัวของเขา ผมกวาดสายตาหาที่วางเก็บที่เหมาะสมในขณะที่มือยังคงถือไม้เท้าอันสั้นของเขาอยู่ในมือ สายตาไปสะดุดกับพื้นที่ว่างๆบนหัวเตียง

            ถ้าวางไว้บนนั้น ร่างสูงจะได้หยิบใช้งานได้สะดวก เหมาะแก่การมองเห็น...

แต่ก่อนที่ผมจะได้ทำในสิ่งที่ตัวเองคิดไว้ แรงผลักและแรงกระชากจากทางด้านหลังเกิดขึ้น ร่างกายของผมแทบจะปลิวเสียหลักล้มในตอนนั้นเมื่อร่างสูงใช้ความเร็วเข้าประชิดกาย ชานยอลจับแน่นที่ข้อมือของผมทั้งสองข้าง ด้วยความตกใจผมจึงเผลอปล่อยไม้เท้าอันสั้นของเขาอย่างไม่ทันรู้ตัว

เพล้ง!

            เสียงไม้เท้าอันสั้นตกลงสู่พื้นกระเบื้อง ผมเบิกตากว้างอยากจะก้มลงไปเก็บมันขึ้นมา แต่หากร่างสูงนั้นแสดงความโกรธอย่างเต็มที่ มือหนาบีบข้อมือผมแน่น แววตาประกายสีทองอมส้มของเขาประกายวาวความน่ากลัวอย่างสุดฤทธิ์ ผมรีบถอยหลังกรูติดกำแพงในขณะที่ร่างสูงเคลื่อนตัวตามมาติดๆ เสียงข้าวของบนโต๊ะหล่นแตกกระจายเพราะผมใช้มือปัดไป่ควานหาที่ยึดเหนี่ยว

            เป็นอะไรของเขา...?

            “กำลังจะทำอะไร! แบคฮยอน”

            กดเสียงทุ้มต่ำเอ่ยถาม ผมกำลังประมวลสมองหาสาเหตุที่ทำให้ร่างสูงโกรธ แต่เมื่อนึกเท่าไหร่ก็นึกไม่ออก ผมนิ่วหน้าด้วยความเจ็บที่ข้อมือเมื่อร่างสูงออกแรงบีบมันจนแทบจะแหลกสลาย

            “...ผม...ขอโทษที่ทำของๆคุณตก แต่...”

            “ฉันไม่ได้ถามเรื่องนั้น!

            ร่างสูงแผดเสียงตวาดดังลั่นจนผมสะดุ้ง หัวใจบีบรัดเข้าหากันแน่นจนผมหายใจแทบไม่ออก ร่างสูงกระแทกแผ่นหลังของผมให้ติดกับกำแพงจนจุก ความรู้สึกเจ็บเกิดขึ้นไปทั่วร่างกาย...วินาทีนี้แม้จะไม่มีเหตุผล

            แต่ผมกลัว...กลัวสายตาของเขาเหลือเกิน

            ชานยอลไม่เคยเป็นแบบนี้

            คนตรงหน้าผมในตอนนี้...ช่างแตกต่างจากคนเมื่อเช้า...มากเหลือเกิน

            “จำเอาไว้...”

            ผมหลุบสายตาต่ำมองพื้น หัวใจตกวูบลงเมื่อเสียงทุ้มดังขึ้น

            “อย่ามายุ่งกับของๆฉัน!

            “...”

            เสียงทุ้มเอ่ยออกคำสั่ง ผมไม่กล้าแม้จะมองหน้าเขา ร่างสูงสะบัดปล่อยกายของผมออก รู้สึกร้อนผ่าวรอบขอบตาทั้งสองข้าง ผมเม้มริมฝีปากแน่น ทำได้เพียงมองพื้น...มองไม้เท้าของเขา ที่เป็นเสมือนของรักของหวง...ของที่ผมแตะต้องไม่ได้ด้วยสายตาที่ว่างเปล่า

ทุกอย่าง...ชานยอลยกให้เป็นความผิดของผมอย่างนั้นเหรอ?

ห้ามไม่ให้ผมไปยุ่งกับของๆเขา

...แล้วเขา...จะมายุ่งกับของๆผม จะมายุ่งกับตัวผม กับชีวิตของผมทำไม

ความรู้สึกเสียดแน่นที่อกข้างซ้ายประเดประดังขึ้น น้ำตาพาลจะไหลออกมาง่ายๆเพียงเพราะเรื่องหวงของ ของร่างสูง

คุณใจร้ายกับผมเกินไปแล้ว...

“ขอโทษด้วยนะครับ ถ้าผมทำให้คุณไม่พอใจ”

ผมเอ่ยเสียงสั่น...เขากำลังทำให้หัวใจของผมบีบรัดแน่นจนรู้สึกเจ็บไม่แม้แต่จะเงยหน้าขึ้นมองคนตรงหน้าเลยแม้แต่นิดเดียว ผมทรุดตัวลงนั่งเตรียมจะเก็บไม้เท้าที่ตกลงบนพื้นคืนให้ แต่ร่างสูงใช้ปลายเท้าดีดมันขึ้นมาไว้ในมือของเขา

ผมชะงักค้างไว้เพียงแค่นั้น...

ผมว่ามันคงถึงเวลาแล้ว...กับการที่ผมต้องอยู่ตัวคนเดียวอีกครั้ง

“ถ้าคุณไม่ต้องการให้ผมแตะต้องกับของๆคุณ”

“...”

พูดออกไปสิ บยอนแบคฮยอน...

เขาไม่ได้เป็นอะไรกับเรา...แถมยังเป็นคนใจร้าย

“ก็เชิญออกไปจากที่นี่เสียที”

ผมรู้ว่าเสียงของผมที่เอ่ยออกไปไม่เข้มแข็ง ไม่เด็ดเดี่ยวพอที่จะเอ่ยไล่คนใจร้ายแบบเขาได้ น้ำตาสีใสไหลรินออกจากดวงตาตกลงสู่พื้น ผมยังคงนั่งยองอยู่ในท่าเดิม เหลือบมองเห็นปลายเท้าของเขาที่ขยับไปทางอื่น

ร่างสูงหยิบเสื้อผ้าขึ้นมาใส่อย่างลวกๆ เขาทิ้งผ้าเช็ดตัวของผมไว้บนพื้นอย่างไม่ใยดี ผมเงยหน้าขึ้นมองแผ่นหลังของร่างสูง ดวงตาสั่นไหวจนรู้สึกปวด...

ที่ผมร้องไห้อยู่...เขาจะรู้หรือเปล่า

ร่างสูงเหลือบหันกลับมามองเพียงหางตา ผมหลุบสายตาลงต่ำ เพราะอะไรไม่รู้ที่ทำให้ผมไม่กล้ามองหน้าเขา ก่อนจะสะดุ้งสุดตัวเมื่อเสียงปิดประตูดังสนั่น...น้ำตาของผมไหลรินออกมาพร้อมกับความรู้สึกหลายๆอย่าง

เขาไปแล้ว...

คนใจร้ายคนนั้น...ออกไปจากชีวิตของผมแล้ว

ผมควรจะดีใจ...ไม่ใช่หรือไง

แต่ทำไมน้ำตายังไหล...

 

สายลมหนาวพาหัวใจของนักมายากลหนุ่มเลื่อนลอยไปไกล...สองขาเรียวยาวก้าวเดินอยู่บนท้องถนนที่รถวิ่งกวักไกว่ มือหนาข้างซ้ายถือไม้เท้าอันสั้นไว้แน่น...

ไม้เท้าที่ทำให้ร่างของผู้หญิงที่ร่าเริง...โดยฟ้าลงโทษ

ไม้เท้าที่ทำให้ผู้หญิงที่เขารัก...นอนนิ่ง น้ำตาไหลรินเป็นสายเลือด ไม้เท้าที่อันตราย...เขาไม่อยากให้แบคฮยอนแตะต้องมันเลยสักนิด

เขาไม่ได้หวง...แต่กลัว...

ถ้าหากแบคฮยอนเจอเหตุการณ์ร้ายๆแบบซอลลี่อีกคน...มันคงจะเป็นตราบาปติดตัวเขาไปทุกแห่งหน

ดวงใจกระตุกเมื่อเห็นร่างกายบอบบางสั่นเทาด้วยความกลัว เขารู้หมดทุกอย่าง...คนตัวเล็กนั้นเสียใจแค่ไหนที่เขากระทำรุนแรง ฉุนเฉียว โมโหใส่

ยิ่งเมื่อเห็นน้ำตาที่ไหลรินออกจากดวงตาคู่สวย ทำให้เขาอยากเข้าไปรั้งร่างเล็กขึ้นมาโอบกอด พูดคำปลอบประโลม ใช้มือของเขาลูบสัมผัสที่ศีรษะของคนตัวเล็ก

กระซิบคำว่า ขอโทษที่ใบหูขาวสะอาดของคนตัวเล็กแต่ทำได้เพียงขอโทษผ่านสายลมหนาว

“แบคฮยอน...ฉันขอโทษ...”                          

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

#ฟิคผู้หญิงกลางคืน


ไม่แปะเมล 


 


Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
ผู้หญิงกลางคืน ChanBaek, KrisLay, KaiDo,HunHan ตอนที่ 5 : มายาราตรี ๔ Chanbaek , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 5609 , โพส : 755 , Rating : 65 / 13 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 >>

#755 : ความคิดเห็นที่ 8688
ชานยอลใจร้ายยย พูดดีๆไม่ได้อ่อ สงสารแบค T T
Name : CB_lover< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ CB_lover [ IP : 27.55.197.2 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 28 สิงหาคม 2557 / 03:15

#754 : ความคิดเห็นที่ 8651
อารมณ์แกร้ายมากเลยนะชานยอล
ดีนะที่ได้เสียกันตอนแบคยังเป็นผู้ชาย ถ้าได้ตอนแบคเป็นผู้หญิงซอลลี่ก็ฟื้นซิ
Name : ★ Park Sulli.< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ★ Park Sulli. [ IP : 124.122.181.23 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 16 สิงหาคม 2557 / 19:17


#753 : ความคิดเห็นที่ 8594
เจ็บจี๊ด
อย่าใช้แบคเป็นเครื่องมือนะชานยอล
Name : Galaxy [ IP : 110.171.89.192 ]
Email / Msn: Baifern17122518(แอท)gmail.com
วันที่: 4 สิงหาคม 2557 / 10:18

#752 : ความคิดเห็นที่ 8583
ยอลใจร้ายยยยยย ขอ NCหน่อย ค้าาาา เค้าพึ่งอ่านเรื่องนี้อ่า ไม่รู้ว่าจะหาได้จากที่ไหน TT kantimathanaborrihan@gmail.com
Name : oosehunpop [ IP : 49.230.163.103 ]
Email / Msn: kantimathanaorrihan(แอท)gmail.com
วันที่: 25 กรกฎาคม 2557 / 21:55

#751 : ความคิดเห็นที่ 8562
เจ็บหัวใจจจจจจจจจจจจจจจจจจจจจจจจจ!! อินจัด  ชานยอลทำไมนายถึงไม่เข้าใจหัวใจตัวเองสักที
Name : ใบเมเปิลร่วงโรย< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ใบเมเปิลร่วงโรย [ IP : 27.55.221.191 ]
Email / Msn: milan_view(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 กรกฎาคม 2557 / 01:33

#750 : ความคิดเห็นที่ 8523
ยอลไปตะคอกใส่แบคทำไม ก็บอกแบคไปดีๆสิ
Name : Bag'money< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Bag'money [ IP : 101.51.176.174 ]
Email / Msn: too96(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 19 กรกฎาคม 2557 / 22:59

#749 : ความคิดเห็นที่ 8493
ชานยอลอ่ะ! ห่วงก็พูดดีๆสิ จะไปหงุดหงิดใส่แบคทำไมเล่า!
PS.  รักไม่เคยมีคำว่าพอ มีเเต่คำว่าMore และจะมากขึ้นไปเรื่อยๆจนกลายเป็นMost
Name : HaKuRo< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ HaKuRo [ IP : 27.55.230.202 ]
Email / Msn: hakuro_8059(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 27 มิถุนายน 2557 / 11:42

#748 : ความคิดเห็นที่ 8454
มีโรแมนติกตอนท้ายอ่ะ ชอบๆๆๆ
PS.  Love Korea
Name : Kim-kibom< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Kim-kibom [ IP : 1.10.226.41 ]
Email / Msn: chutiwan318(แอท)gmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 22 มิถุนายน 2557 / 14:21

#747 : ความคิดเห็นที่ 8453
ทำร้ายจิตใจไปนะยอล..สงสารแบค ขอ nc ด้วยคนค่ะ. chutiwan318@gmail.com. ค่ะ ขอบคุณค่ะ
PS.  Love Korea
Name : Kim-kibom< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Kim-kibom [ IP : 1.10.226.41 ]
Email / Msn: chutiwan318(แอท)gmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 22 มิถุนายน 2557 / 14:05

#746 : ความคิดเห็นที่ 8428
ยอลแกทำแบคตกใจอ่ะ ตอนแรกก็งงว่าทำไมยอลทำแบบนี้
พออ่านลงมา เข้าใจเลย ที่แท้ก็เป็นห่วง นึกว่าจะเกลียดแบคแล้วซะอีก
Name : i love แทแท< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ i love แทแท [ IP : 1.10.203.91 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 13 มิถุนายน 2557 / 22:40

#745 : ความคิดเห็นที่ 8383
ที่แท้ยอลก้อเป็นห่วงแบคสินะ
อยากอ่าน nc อ่าาาาา
ขอหน่อยน้ะหาไม่เจอจริงๆ
iceze_7@hotmail.com
Name : ice [ IP : 49.230.168.235 ]
Email / Msn: iceze_7(แอท)hotmail.com
วันที่: 31 พฤษภาคม 2557 / 22:42

#744 : ความคิดเห็นที่ 8375
ยอลอย่าดุแบคแบบนั้นสิอย่าทำรุนแรงกับแบคด้วย
ฮืออออสงสารน้องแบคอ่ะทั้งกลัวทั้งเสียใจสินะ
Name : chanbaek [ IP : 27.55.7.46 ]
Email / Msn: bow.nantana99(แอท)gmail.com
วันที่: 31 พฤษภาคม 2557 / 07:17

#743 : ความคิดเห็นที่ 8367
-ขอ nc หน่อยค่าาา 
-เขิน
-ฟินมากกก
(junmo.2pm@gmail.com)

PS.  
Name : โฮโม< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ โฮโม [ IP : 101.51.64.146 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 30 พฤษภาคม 2557 / 22:39

#742 : ความคิดเห็นที่ 8359
เพิ่งเข้ามาอ่านค่ะ คือแบบมุ้งมิ้งมากอ่ะ อ้ายยยยยย ของฉากNC หน่อยน่ะค่ะ ~\(≧▽≦)/~   sweetmind_24365@hotmail.co.th

Name : Mind naza< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Mind naza [ IP : 49.230.146.108 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 28 พฤษภาคม 2557 / 20:33

#741 : ความคิดเห็นที่ 8355
ขอฉาก NC หน่อยสิค่ะ ไรต์ พอดีว่าเค้าพึ่งมาอ่านอ่ะค่ะ
Name : twint [ IP : 49.48.179.183 ]
Email / Msn: Nepjunejune1806(แอท)gmail.com
วันที่: 27 พฤษภาคม 2557 / 20:16

#740 : ความคิดเห็นที่ 8318
น้ำตาจะไหล T^T
Name : dank yuki< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ dank yuki [ IP : 125.26.133.42 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 พฤษภาคม 2557 / 16:02

#739 : ความคิดเห็นที่ 8314
หดหู่ เหมือนยอลใจร้ายแต่ที่ไหนได้ กลัวแบคเป็นอันตรายนี่เอง

รีบปรับความเข้าใจกันนะ
Name : i love แทแท< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ i love แทแท [ IP : 1.10.203.139 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 พฤษภาคม 2557 / 00:32

#738 : ความคิดเห็นที่ 8306
เจ็บแทนแบค :(
PS.  ชานแบคเป็นสามีภรรยากัน
Name : Suchanya< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Suchanya [ IP : 1.10.192.33 ]
Email / Msn: aon.exo0627(แอท)gmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 18 พฤษภาคม 2557 / 14:53

#737 : ความคิดเห็นที่ 8289
อีพรี่ชานคนบ้า แบคนุ้งน้อยใจน้าาาาา ไม่บอกน้องดีดีหละ ฮืออออ
PS.  แม่น้องเลย์ แอบเฝ้าข้างเตียงฝานซิง
Name : AZ_KLrOlling< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ AZ_KLrOlling [ IP : 49.49.53.199 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 13 พฤษภาคม 2557 / 21:48

#736 : ความคิดเห็นที่ 8270
ถ้าซอลลี่ฟื้นชานจะเลือกคัย
Name : littlegift< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ littlegift [ IP : 171.6.248.134 ]
Email / Msn: siriporn6561(แอท)gmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 12 พฤษภาคม 2557 / 16:11

#735 : ความคิดเห็นที่ 8246
ชอบอ่ะ ฟินเลย ^^ ไรท์ค่ะ ขอ NC หน่อยนะค่ะ//bowwy.bye@gmail.com
Name : fowerteem< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ fowerteem [ IP : 223.207.60.49 ]
Email / Msn: bowwy.bye(แอท)gmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 6 พฤษภาคม 2557 / 18:57

#734 : ความคิดเห็นที่ 8245
ไรท์ค่ะ ขอ NC หน่อยนะค่ะ ^^
Bowwy.bye@gmail.com
Name : fowerteem< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ fowerteem [ IP : 1.46.67.46 ]
Email / Msn: bowwy.bye(แอท)gmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 6 พฤษภาคม 2557 / 18:11

#733 : ความคิดเห็นที่ 8217
แง่ว

ทำไมพี่ปาคเราใจร้ายอะ

ไปขอโทดน้องเดี๋ยวนี้เลย

อารมย์ร้ายสุดๆอะ

เค้าอยากได้ncจัง

อยากรู้ว่าตอนที่ncกันอะแบคเป็นผู้หญิงหรือชาย

ถ้าเปนชาย ก็โอ

ขอบคุฯไรท์มากถ้าจะส่งให้ค่ะ


Name : evajelin [ IP : 182.52.34.33 ]
Email / Msn: fahwoonwayandexo(แอท)gmail.com
วันที่: 4 พฤษภาคม 2557 / 19:13

#732 : ความคิดเห็นที่ 8204
โอยยยยยสงสารแบคจนน้ำตาไหล T T ชานนายทำอะไรของนาย หะ!!
Name : bubble [ IP : 115.67.101.165 ]
Email / Msn: -
วันที่: 4 พฤษภาคม 2557 / 01:18

#731 : ความคิดเห็นที่ 8154
อื้อหือ ชานยอล รอให้แบคพร้อมไร เกือบล่ะนะ 555555
ตอนท้ายไหงดราม่างี้ สงสารแบค
PS.  Je suis fan de groupe CNBLUE ><\" รักชินมิน มินฮยอน ยงฮยอน
Name : oummy-boice< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ oummy-boice [ IP : 171.4.250.58 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 1 พฤษภาคม 2557 / 13:03

หน้าที่ 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 >>
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

"ถ้าคุณคิดว่าภารโรงประจำ โรงเรียนเป็นแค่คนทำความสะอาด คุณคิดผิด เพราะภารโรงที่ชื่อแจ็ค สมิธ เป็นมากกว่านั้น"

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android