สวัสดีผู้เยี่ยมชม [ เข้าระบบ | สมัครสมาชิก ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

อาจารย์ฮะ..ต้องการผมมั้ย??P.1 (HanChul,KH,WY,MK) P.2 YunJae

ตอนที่ 114 : อาจารย์ฮะ...P2. ยุนแจ......32 [END]


     อัพเดท 22 พ.ย. 55
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/แฟนฟิค
Tags: hanchul
ผู้แต่ง : ยอนิม ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ยอนิม
My.iD: http://my.dek-d.com/lovehc
< Review/Vote > Rating : 100% [ 20 mem(s) ]
This month views : 724 Overall : 175,915
9,953 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 638 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
อาจารย์ฮะ..ต้องการผมมั้ย??P.1 (HanChul,KH,WY,MK) P.2 YunJae ตอนที่ 114 : อาจารย์ฮะ...P2. ยุนแจ......32 [END] , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 3674 , โพส : 14 , Rating : 25 / 5 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


  nut zame



อาจารย์ฮะ..ต้องการผมมั้ย?? (YunJae)  ตอนที่ 32

Author :   (ยอนิม)

 

 

 

เมื่อรับรู้ว่ายุนโฮกับแจจุงได้รับการช่วยเหลือมาเรียบร้อยแล้ว ฮีชอลและคนอื่นๆก็พากันมาโรงพยาบาลทันที

 

“แจจุง” ฮีชอลเรียกร่างเล็กที่นั่งอยู่ข้างๆยูชอนและจุนซูตรงด้านหน้าห้องฉุกเฉิน

 

 

“พี่ฮีชอลฮะ...ฮือออ” ร่างเล็กเรียกฮีชอล ทำให้ร่างบางรีบวิ่งเข้าไปหาน้องชายของคนรักซึ่งฮีชอลรักไม่ต่างจากน้องชายแท้ๆของตนเองเลย

 

 

“เป็นยังไงบ้างแจจุง มันทำอะไรแจจุงรึเปล่า” ฮีชอลถามขึ้น

 

 

“แจไม่เป็นอะไรฮะ..ฮึกก..แต่อาจารย์..ฮืออ..อาจารย์ถูกซ้อมเลือดท่วมตัวเลย..พี่ฮีชอล..อาจารย์จะเป็นอะไรรึเปล่าฮะ...ฮืออ” ร่างเล็กสะอื้นถามไม่หยุด

 

 

“พี่จุนซูพี่ยุนโฮเป็นอะไรมากรึเปล่าฮะ” ฮีชอลหันไปถามจุนซู เพราะรู้ว่าตอนนี้แจจุงกำลังขวัญเสีย

 

 

“ไม่รู้เหมือนกัน เพราะว่าถูกซ้อมน่ะ แต่คิดว่าน่าจะไม่เป็นอันตรายมากนัก” จุนซูพูดบอก ก่อนจะขยับให้ฮีชอลนั่งลงข้างๆแจจุง ร่างเล็กโผเข้าอกของฮีชอลทันที

 

 

“แล้วอาจารย์ฮันเกิงล่ะฮะ” ฮีชอลถามหาคนรักของตนเองบ้างเมื่อไม่เห็นอยู่แถวๆนั้น

 

 

“ไปดำเนินเรื่องที่สถานีตำรวจน่ะ เห็นว่าจับยูริได้แล้ว และพวกลูกสมุนให้การซัดทอดน่ะ” จุนซูพูดบอก ฮีชอลจึงคลายความกังวลใจขึ้นมาได้ ตอนนี้แค่รอเวลาให้ยุนโฮออกมาจากห้องฉุกเฉินเท่านั้น นั่งรอสักพัก ประตูห้องฉุกเฉินก็เปิดออกพร้อมกับเตียงคนไข้ที่มียุนโฮนอนหลับอยู่ แจจุงผวาอยากจะเข้าไปหาแต่ติดที่เดินไม่ได้ ลีทึกรีบไปหารถเข็นของทางโรงพยาบาลมาให้เสียก่อน

 

 

“คนเจ็บไม่มีอาการอะไรน่าเป็นห่วงนะครับ อาจจะมีอาการช้ำในบ้าง นอนรักษาตัวไม่นานเดี๋ยวก็หาย อีกอย่างคนเจ็บเป็นคนร่างกายแข็งแรงอยู่แล้วจึงไม่มีปัญหาอะไรในการฟื้นตัว” หมอพูดบอกก่อนที่บุรุษพยาบาลจะนำตัวยุนโฮไปยังห้องพิเศษที่จองเอาไว้ ฮีชอลเข็นรถแจจุงตามไปทันที เมื่อพายุนโฮเข้ามานอนพักฟื้นในห้องพิเศษ แจจุงก็เอาแต่นั่งมองใบหน้าของร่างสูงที่หลับโดยไม่ขยับไปไหนเลย มือเรียวกุมมือยุนโฮเอาไว้ไม่ยอมปล่อย

 

 

“แจจุง พี่ยุนโฮไม่เป็นอะไรมากแล้ว พี่ว่าเรากลับไปนอนพักก่อนดีมั้ย” ฮีชอลถามขึ้น

 

 

“แจอยากอยู่เฝ้าอาจารย์ที่นี่ฮะ” ร่างเล็กบอกเสียงแผ่ว

 

 

“แต่พี่ว่ามันไม่สะดวก พรุ่งนี้ค่อยมาก็ได้” ฮีชอลบอกอีก

 

 

“ไม่เอาฮะ...แจจุงอยากอยู่กับอาจารย์” ร่างเล็กยืนยันคำเดิม

 

 

“ฮีชอล ให้แจจุงอยู่ก็ได้ เดี๋ยวพี่ดูแลเอง พี่กับยูชอนจะอยู่เฝ้ายุนโฮมันอยู่แล้วล่ะ” จุนซูพูดบอก

 

 

“แต่ผมกลัวว่าอาจารย์ฮันเกิงเค้าจะ” ฮีชอลพูดถึงคนรัก แต่ไม่ทันพูดจบประตูก็ถูกเปิดออกพร้อมกับร่างหนาของฮันเกิงที่เดินเข้ามาทันที ฮีชอลเห็นเข้าก็รีบเดินไปกอดคนรักเอาไว้แน่น

“มาช้า” ร่างบางพูดบอก ฮันเกิงกอดฮีชอลเอาไว้หลวมๆ

 

 

“ก็ชั้นต้องไปติดต่อกับตำรวจนี่นา” ฮันเกิงพูดบอกก่อนจะมองยุนโฮ

“ยุนโฮปลอดภัยแล้วใช่มั้ย” ฮันเกิงถามขึ้น

 

 

“ฮะ” ฮีชอลตอบ                                                     

“แล้วเรื่องของนังผู้หญิงคนนั้นเป็นยังไงบ้างฮะ” ฮีชอลถามขึ้นซึ่งทุกคนก็อยากจะรู้ ตอนนี้ทุกคนรวมกันอยู่ในห้องพิเศษแต่ไม่มีใครพูดอะไรออกมา

 

 

“โดนหลายข้อหา คงหนักพอสมควร แต่คิดว่าคงก่อเรื่องอะไรอีกไม่ได้แล้วล่ะ เพราะพอโดนจับ ก็โวยวายเหมือนคนเสียสติไปแล้ว” ฮันเกิงพูดบอก

 

 

“เหมือนกับละครไทยเลยนะ ที่ตอนจบนางร้ายไม่ตายก็บ้าไม่ก็ติดคุก” ดงเฮที่นั่งเงียบมานานพูดขึ้นลอยๆ

 

 

“อาจารย์ฮะ แจจุงเค้าอยากอยู่เฝ้าพี่ยุนโฮที่นี่” ร่างบางพูดบอก ฮันเกิงเดินมาจับไหล่น้องชายตนเองแล้วบีบเบาๆ

 

 

“แจจุง พี่ไม่ว่าหรอกนะถ้าเราจะเฝ้า แต่พี่ว่าแจจุงกลับไปที่รีสอร์ทอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าพักผ่อนให้หน้าตาแจ่มใสกว่านี้ก่อนดีมั้ย ยุนโฮกว่าจะตื่นก็คงพรุ่งนี้เช้า เราอยากให้ยุนโฮเห็นสภาพเราแบบนี้เหรอ” ฮันเกิงพูดบอกกับน้องชายตนเอง

 

 

“ไม่อยากฮะ” ร่างเล็กตอบกลับ

 

 

“งั้นกลับกับพี่ก่อนนะ พรุ่งนี้พี่จะพามาแต่เช้าเลย” ร่างหนาบอกอย่างเอาใจ แจจุงหันมามองด้วยดวงตาที่อิดโรยก่อนจะยอมพยักหน้า

 

 

“งั้นคืนนี้ให้แจจุงไปนอนกับเราที่ห้องก่อนดีมั้ยฮะอาจารย์ เตียงมันกว้างนอนสามคนได้อยู่แล้ว” ฮีชอลพูดบอก

 

 

“อืม ก็ดีนะ เวลาแบบนี้ชั้นก็ไม่อยากให้แจจุงอยู่คนเดียวเหมือนกัน” ฮันเกิงเห็นด้วย ก่อนจะพากันกลับไปยังรีสอร์ทเหลือเพียงแค่จุนซูกับยูชอนที่อยู่เฝ้ายุนโฮเท่านั้น

 

เมื่อกลับมาถึง ฮีชอลพาแจจุงไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าที่ห้องพักของแจจุงเองก่อนจะพามายังห้องพักของตนเองและฮันเกิง ซึ่งฮันเกิงอาบน้ำรอเรียบร้อยแล้ว

“เดี๋ยวคืนนี้นอนกับพี่ก่อนนะ พรุ่งนี้ค่อยไปนอนกับยุนโฮ” ฮันเกิงพูดขึ้นก่อนจะอุ้มน้องชายตนเองขึ้นมานอนบนเตียง ฮีชอลเข้าไปอาบน้ำบ้าง เมื่อออกมายังเห็นแจจุงนอนลืมตาเอามือก่ายหน้าผากอยู่ส่วนฮันเกิงยืนสูบบุหรี่อยู่ที่นอกระเบียง

 

 

“คิดอะไรอยู่เหรอแจจุง” ฮีชอลขยับขึ้นไปนั่งบนเตียงแล้วถามร่างเล็กพอดีกับที่ฮันเกิงเดินกลับเข้ามา

“อาจารย์ไปแปรงฟันเลยนะฮะ สูบบุหรี่อีกแล้ว” ร่างบางบ่นขึ้น ฮันเกิงจึงยอมไปแปรงฟันใหม่อีกครั้ง

 

 

“พี่ฮีชอลฮะ พี่รู้มั้ยว่าอาจารย์ยุนโฮเค้าแบกแจจุงวิ่งอยู่ในป่าไม่ยอมหยุดพักเลย” ร่างเล็กพูดบอกเสียงเลื่อนลอย ฮีชอลพยักหน้าช้าๆ เพราะได้ยินจากจุนซูมาบ้างว่าเหตุการณ์เป็นยังไง

“มันทำให้แจจุงรู้ว่าการที่แจจุงเดินไม่ได้มันเป็นภาระให้กับอาจารย์มากแค่ไหน” เด็กหนุ่มบอกอีก

 

 

“ทำไมพูดแบบนั้นล่ะแจจุง” ฮีชอลพูดขึ้น

 

 

“มันเป็นเรื่องจริงนี่ฮะ ถ้าอาจารย์ยอมทิ้งแจไว้ อาจารย์ก็คงไม่เจ็บแบบนี้” แจจุงบอกออกมาเสียงสั่น

 

 

“แต่นั่นมันก็เป็นข้อพิสูจน์แล้วไม่ใช่เหรอว่ายุนโฮรักแจจุงจริงๆ รักมากแค่ไหน” เสียงของฮันเกิงดังขึ้นทางหน้าห้องน้ำ แจจุงหันไปมองด้วยสายตาสั่นระริก

 

 

“เพราะแจรู้แล้วน่ะสิฮะ แจถึงตัดสินใจได้” ร่างเล็กพูดบอกออกมาอีก ฮีชอลทำหน้างง

 

 

“ตัดสินใจอะไร” ฮีชอลถามกลับ

 

 

“พี่ฮันฮะ” ร่างเล็กเรียกพี่ชาย

 

 

“หืม” ฮันเกิงเดินไปนั่งข้างๆร่างเล็ก

..

..

..

“แจจะไปอเมริกากับพี่ฮันฮะ แจจะไปทำกายภาพที่นั่นจนกว่าจะเดินได้” แจจุงพูดบอกออกมา ฮันเกิงมองหน้าฮีชอลอย่างไม่อยากจะเชื่อ ว่าเด็กหนุ่มที่ยืนกรานว่าไม่ไปท่าเดียวจะเปลี่ยนใจได้

 

 

“พี่ขอเหตุผล” ฮันเกิงพูดขอ

 

 

“จากเหตุการณ์วันนี้ทำให้แจรู้ว่า จริงๆแล้วไม่ใช่แจคนเดียวที่เดือดร้อนเพราะเดินไม่ได้ เวลาเกิดเหตุการณ์อะไรอย่างที่พี่ฮันบอก ถ้าแจเดินได้แจก็จะดูแลตัวเองได้ และแจก็จะสามารถช่วยอาจารย์ยุนโฮได้เหมือนกัน ตอนที่อาจารย์ถูกซ้อม แจอยากจะลุกวิ่งไปขวางเค้าเอาไว้ แต่แจทำไม่ได้ แจอยากจะปกป้องคนที่แจรักเหมือนกัน พี่ฮันเข้าใจที่แจพูดมั้ยฮะ” ร่างเล็กบอกเสียงสั่นเครือ

 

 

“พี่เข้าใจ พี่เข้าใจ” ร่างหนาลูบหัวปลอบน้องชายตนเอง

 

 

“แล้วแจจุงจะทนได้เหรอ ถ้าต้องห่างจากพี่ยุนโฮ” ฮีชอลถามขึ้น

 

 

“แจจะต้องทนได้ฮะ แจจะต้องเดินให้ได้แล้วกลับมาหาอาจารย์อีกครั้ง” ร่างเล็กบอกด้วยน้ำเสียงมั่นใจ

 

 

“แล้วเราพร้อมจะไปเมื่อไร พี่จะได้ติดต่อทางโน้นไว้ด้วย” ฮันเกิงถามขึ้น

 

 

“ทันทีที่อาจารย์หายดีแล้วออกจากโรงพยาบาลฮะ” แจจุงพูดบอก ฮันเกิงถอนหายใจออกมาเบาๆ

 

 

“ถ้านี่คือสิ่งที่เราเลือกแล้ว พี่ก็จะช่วยนะ พี่เองก็ดีใจที่แจจุงตั้งใจจะเดินให้ได้ ยังไงพรุ่งนี้ก็บอกกับยุนโฮเอาไว้ก่อนนะ ว่าเราจะไปหลังจากที่ยุนโฮหายดี” ฮันเกิงพูดแนะนำ

 

 

“ฮะ” ร่างเล็กตอบรับ ก่อนที่ฮันเกิงจะให้ฮีชอลนอนตรงกลางส่วนฮันเกิงนอนขนาบอีกข้าง เพื่อไม่ให้แจจุงอึดอัด

 

 

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

 

เช้า

ฮันเกิงพาแจจุงและฮีชอลมายังโรงพยาบาลแต่เช้า เพื่อมาเยี่ยมยุนโฮ วันนี้เพื่อนๆและน้องๆของฮีชอลขึ้นรถกลับโซลกันไปก่อนแล้วเพราะวันรุ่งขึ้นอีกวันจะเป็นวันทำงานและไปเรียนเหลือเพียงฮันเกิง ฮีชอล แจจุง จุนซู ยูชอน เท่านั้นที่มาอยู่กับยุนโฮที่โรงพยาบาล

“อาจารย์ตื่นรึยังฮะ” แจจุงถามขึ้นทันทีเมื่อเข้ามาในห้องพักผู้ป่วย

 

 

“มีเมื่อคืนเรียกหาน้ำดื่มแล้วก็หลับไปอีก ยังไม่ตื่นเลย” จุนซูตอบ

 

เพียะ

“พี่ยูชอน เค้าให้มาเฝ้าคนเจ็บนะฮะไม่ได้ให้มานอน” ฮีชอลไปตีแขนของยูชอนข้างที่ไม่หักเมื่อเห็นยูชอนยังไม่ตื่น ทำให้คนอื่นๆพลอยยิ้มออกมาได้บ้าง

 

 

“โธ่ ฮีชอลครับ พี่ลุกดูไอ้ยุนมันทั้งคืนเลย มันครางออกมาตลอดสงสัยจะเจ็บแผล” ยูชอนพูดขึ้น แจจุงขยับรถเข็นไปข้างๆเตียงผู้ป่วย

 

 

“อาจารย์เช้าแล้วนะฮะ ตื่นได้แล้ว” แจจุงเรียกร่างสูงที่นอนหลับตาอยู่บนเตียงตามตัวมีรอยฟกช้ำ รอยแผลถลอก และผ้าก็อตปิดอยู่

“ถ้าไม่ตื่นผมไปหาคนอื่นจริงๆด้วย” แจจุงบอกออกมาอีก ก่อนที่ร่างสูงจะขยับตัวน้อยๆ

 

 

“อือออ...” เสียงครางเบาๆดังออกมา พร้อมกับลืมตาขึ้นช้าๆ แจจุงเห็นเข้าก็ยิ้มกว้างทันที

 

 

“โห สงสัยมันจะกลัวโดนแจจุงทิ้งแน่ๆเลย ถึงได้รีบตื่นขึ้นมาเนี่ย” ยูชอนพูดขึ้นขำๆ

 

 

“จะ..แจจุง” พอลืมตาขึ้นยุนโฮก็เรียกหาแจจุงทันที ร่างเล็กรีบคว้ามือของยุนโฮเอาไว้อย่างรวดเร็ว

 

 

“อาจารย์ฮะ ผมอยู่นี่ ผมอยู่ตรงนี้” แจจุงรีบพูดบอกเสียงละล่ำละลัก ยุนโฮมองมาที่แจจุงก่อนจะคลี่ยิ้มน้อยๆ

 

 

“ดีใจจัง..ที่แจจุง..ปลอดภัย” ร่างสูงพูดบอก แจจุงขอบตารื้นขึ้นมาอีก

 

 

“ยังจะมาห่วงผมอยู่นั่นแหละ ตัวเองเจ็บหนักขนาดนี้” ร่างเล็กว่าออกมา

 

 

“ผม..เจ็บ..ไม่เป็นไร...แต่อย่าให้..แจจุงเจ็บ..ก็พอ” ยุนโฮบอกอีก

 

 

“ไอ้ยุน เมื่อกี้พอแจจุงบอกว่าถ้าแกไม่ฟื้น แจจุงจะหนีไปหาคนอื่น พอพูดจบแกก็ตื่นเลยว่ะ ฮ่าๆๆ” ยูชอนพูดแซว ยุนโฮยิ้มออกมานิดๆพร้อมกับบีบมือแจจุงกลับไป

 

 

“จะทิ้งผมจริงๆเหรอครับ” ยุนโฮถามขึ้น แจจุงชะงักนิดๆ ก่อนจะหันมามองหน้าฮันเกิงและฮีชอล ฮันเกิงพยักหน้านิดๆ

 

 

“ถ้าผมบอกว่าใช่ล่ะฮะ” แจจุงตอบกลับ ยุนโฮทำหน้างง

 

 

“หมายความว่ายังไงครับ” ยุนโฮถามขึ้นทันที โดยที่ลืมความเจ็บของตนเองไปเลย

 

 

“อาจารย์ฮะ..ผมตัดสินใจแล้ว...ว่าผมจะไปอเมริกา” แจจุงพูดบอก ยุนโฮนิ่งไปนิด ก่อนจะคลี่ยิ้มออกมาช้าๆ

 

 

“ผมบอกแล้วไงครับ ว่าถ้าแจจุงตัดสินใจยังไง ผมก็ยอมรับได้ทุกอย่าง” ยุนโฮพูดบอก แจจุงยกมือยุนโฮมาแนบแก้มตนเอง

 

 

“อาจารย์ต้องไม่ลืมผมนะฮะ ผมจะรีบกลับมาให้เร็วที่สุด” แจจุงพูดบอก ยุนโฮยิ้มรับ

 

 

“ครับ แล้วจะไปเมื่อไร” ยุนโฮถามอีก

 

 

“ไปหลังจากที่นายหายดี แจจุงอยากอยู่ดูแลนายก่อน” ฮันเกิงพูดบอก

 

 

“เหรอครับ งั้นก็ไม่นานแล้วสิ” ยุนโฮบอกออกมายิ้มๆ ถึงแม้จะใจหายอยู่บ้างแต่ยุนโฮก็ยอมรับและยินดีกับร่างเล็กที่จะไปทำกายภาพบำบัดที่นั่น

 

 

“เฮ้ยๆ แกก็อย่าอ้อนหายช้านะเว้ย เดี๋ยวแจจุงก็ไม่ไปกันพอดี” ยูชอนบอกยิ้มๆ

 

 

“ถ้าผมไม่อยู่ฝากพี่จุนซูดูอาจารย์ด้วยนะฮะ อย่าให้พี่ยูชอนมาพาอาจารย์หนีเที่ยวล่ะ” แจจุงหันไปว่ายิ้มๆ

 

 

“ไม่ต้องห่วงหรอกแจจุง ไม่ทันได้ไปชวนยุนโฮหนีเที่ยวหรอก ตายตั้งแต่ยังไม่ออกหน้าประตูแน่” จุนซูแกล้งพูดขู่

 

 

“โหย ดุจริง ถ้าชั้นหนีเที่ยวได้ล่ะ” ยูชอนแกล้งกลับบ้าง

 

 

“ชั้นก็จะไปอยู่กับชางมินที่อเมริกา” จุนซูพูดไม้ตายออกมาทำให้เอายูชอนเงียบทันที

 

 

“ไอ้ยุน แกอย่ามาชวนชั้นเที่ยวนะเว้ย” ยูชอนหันไปโบ้ยให้ยุนโฮซะงั้น

 

 

“อาจารย์ยุนโฮของผมไม่เหลวไหลเหมือนพี่ยูชอนหรอกฮะ” แจจุงเถียงกลับทันที เรียกเสียงหัวเราะให้กับทุกคนได้เป็นอย่างดี

 

 

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

 

 

 

และวันที่แจจุงจะต้องเดินทางก็มาถึง ทุกคนต่างมาส่งทั้งฮีชอล ฮันเกิง และแจจุงที่สนามบินกันพร้อมหน้าพร้อมตาฮีชอลกับฮันเกิงลาพ่อแม่ของทั้งคู่และเพื่อนๆจนครบทุกคน เหลือเพียงแจจุงที่ยังคงล่ำลากับยุนโฮคนรักไม่เสร็จ

“อาจารย์ต้องโทรหาผมทุกวันนะฮะ ห้ามออกไปเที่ยวที่ไหนโดยที่ไม่ได้บอกผม ห้ามไปยุ่งกับใครด้วย เราต้องเปิดกล้องคุยกันทุกวัน เลิกงานก็ต้องรีบกลับห้อง แต่ถ้ามีวันหยุดยาวก็บินไปหาผมบ้างนะฮะ” แจจุงสั่งออกมาเป็นชุด

 

 

“แจจุงค่าโทรทางไกลมันแพงนะ” ฮันเกิงพูดบอก

 

 

“งั้นพี่ฮันจ่ายให้ผมโทรมาหาอาจารย์ได้รึเปล่าล่ะฮะ” ร่างเล็กหันไปโวย

“ไม่รู้ล่ะ อาจารย์ต้องทำให้ได้อย่างที่ผมบอกด้วย” แจจุงบอกย้ำ ยุนโฮยิ้มรับ

 

 

“ครับผม ผมจะทำตามทุกอย่างที่แจจุงบอก แจจุงเองก็ตั้งใจทำกายภาพบำบัดนะครับ จะได้กลับมาหาผมเร็วๆ อ่อ อย่าไปหลงฝรั่งตาน้ำข้าวนะ ไม่งั้นผมบินตามไปอาละวาดถึงที่แน่ๆ” ยุนโฮบอกยิ้มๆ

 

 

“ไอ้นี่ก็พอกัน” ยูชอนพูดขึ้นขำๆ

 

 

“แจจุงไปเถอะ ได้เวลาแล้ว”ฮันเกิงพูดบอก แจจุงกอดยุนโฮอีกครั้ง

 

 

“ผมรักอาจารย์นะฮะ”

 

 

“ผมก็รักแจจุงครับ อย่าลืมมาทวงคำสัญญาล่ะ” ยุนโฮพูดบอก แจจุงยิ้มกว้างออกมาก่อนที่ฮันเกิงจะเข็นรถพาแจจุงเข้าไปด้านใน ร่างเล็กหันมาโบกมือให้กับคนรักอีกครั้ง

 

 

 

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

 

 

วันเวลาผ่านไปเกือบสองปี

หลังจากที่แจจุงมาอยู่อเมริกาก็จะโทรคุยและเปิดกล้องแชทกับยุนโฮทุกวัน ยุนโฮได้เข้าไปทำงานที่โรงเรียนเดิมที่ฮันเกิงเคยสอนรวมไปถึงยูชอนและจุนซูด้วย ทุกวันยุนโฮไม่เคยผิดเวลาที่จะคุยกับร่างเล็ก แจจุงมีเรื่องมาเล่าให้ยุนโฮฟังมากมาย และอยู่ๆ บางอย่างก็แปลกไป

“เป็นอะไรของแกวะยุนโฮ เห็นอารมณ์ไม่ดีมาตั้งหลายวันแล้ว เด็กนักเรียนมาฟ้องชั้นหลายคนแล้วนะเว้ย” ยูชอนถามขึ้นเมื่อเห็นสีหน้าเพื่อนตนเองในห้องพักอาจารย์

 

 

“ก็แจจุงน่ะสิ” ยุนโฮพูดขึ้น

 

 

“ทำไม” ยูชอนถามกลับ

 

 

“นี่มันก็ครบอาทิตย์แล้วนะที่ชั้นไม่ได้คุยกับแจจุง ไม่ได้เห็นหน้า แกรู้มั้ย ชั้นโทรไป พี่ฮันก็บอกแต่ว่าแจจุงไม่อยู่ พอถึงเวลานัดคุยกันแจจุงก็ไม่เปิดกล้อง ชั้นไม่ได้คุยกับแจจุงมาเป็นอาทิตย์แล้วนะ ชั้นอยากจะบ้าตายจริงๆ” ยุนโฮพูดขึ้น

 

 

“อ่าว ทำไมแกไม่ถามพี่ฮันล่ะ” ยูชอนถามอีก

 

 

“ถามแล้ว แต่พี่ฮันบอกว่าแจจุงไปเรียนภาษาเพิ่ม ชั้นก็เลยไม่กล้าถามต่อ” ยุนโฮพูดบอกเสียงเครียด

 

 

“แล้วแจจุงเดินได้รึยัง” ยูชอนถามอีก

 

 

“เห็นว่าเริ่มใช้ที่ค้ำเดินได้แล้ว” ยุนโฮบอกกลับ

 

 

“งั้นก็แปลว่าใกล้กลับมาแล้วสิ” ยูชอนพูดขึ้นยิ้มๆ

 

 

“เออ แต่ที่ชั้นหงุดหงิดก็เพราะติดต่อไม่ได้เนี่ยแหละ” ร่างสูงยังคงบ่นอยู่

“แล้วยิ่งวันนี้เป็นวันเกิดของแจจุงด้วย” ร่างสูงบอกเสียงแผ่ว

 

 

“สงสัยไปฉลองกับฝรั่งตาน้ำข้าวแล้วมั้ง” ยูชอนแกล้งพูด กลับได้สายตาเขียวๆจากเพื่อนรักกลับมาแทน

“ล้อเล่นน่า แจจุงอาจจะติดเรียนจริงๆก็ได้นี่ ชั้นว่าชั้นไปสอนก่อนดีกว่า แล้วนายล่ะ มีสอนมั้ย” ยูชอนถามอีก

 

 

“มีอีกคาบหนึ่ง กะว่าสอนเสร็จจะกลับห้องเลย” ยุนโฮพูดบอก ยูชอนพยักหน้ารับก่อนจะเดินออกไป ยุนโฮก็เตรียมของไปสอนเหมือนกัน ร่างสูงยังคงทำหน้าที่สอนได้อย่างไม่ขาดตกบกพร่องถึงแม้ว่าจะหงุดหงิดบ้าง มีทั้งนักเรียนชายและหญิงแวะเวียนมาหยอดมาจีบยุนโฮอยู่เสมอๆ แต่ยุนโฮก็ไมได้สนใจใครจนทุกคนต่างอยากรู้ว่าใครคือคนสำคัญของอาจารย์หนุ่มรูปหล่อคนนี้ เพราะเข้ามาสอนปีกว่าไม่เห็นว่าจะควงใครให้นักเรียนเห็นสักเท่าไร

 

ออดดดด...

เมื่อออดหมดคาบเรียนดังขึ้น ยุนโฮก็เก็บสื่อการสอนเตรียมที่จะกลับคอนโด ร่างสูงเดินลงบันไดต่างแปลกใจที่เห็นนักเรียนหลายคนต่างจับกลุ่มออกันอยู่ตรงบันไดแล้วมองไปทางยังด้านนอกอาคารเรียน

“นี่ พวกเธอ ถ้ามีเรียนต่อก็กลับเข้าห้องไปได้แล้ว มายืนอออะไรกันตรงนี้ มันเกะกะทางเดินรู้มั้ย” ยุนโฮพูดว่าออกมาเพราะหงุดหงิดจากการที่ติดต่อแจจุงไม่ได้

 

 

“คือพวกผมมาดูคนผมทองที่มายืนอยู่ตรงใต้ต้นไม้หน้าห้องพักอาจารย์น่ะฮะ น่ารักมาก หล่อมากเลยฮะอาจารย์ยุนโฮ” เสียงพูดบอกของนักเรียนทำให้ยุนโฮขมวดคิ้วน้อยๆอย่างสงสัย

 

 

“ใครเค้ามาติดต่ออะไรรึเปล่า” ยุนโฮพูดบอกก่อนจะเดินแทรกนักเรียนออกมาจนได้ ร่างสูงเงยหน้าขึ้นมองไปทางห้องพักอาจารย์ก็ต้องชะงักนิ่ง เมื่อเห็นเด็กหนุ่มคุ้นหน้ากำลังส่งยิ้มให้กับตนเอง ร่างเล็กที่เคยเห็นสูงขึ้นเล็กน้อย สีผมจากที่เคยเห็นว่าเป็นสีดำกลับถูกย้อมเป็นสีทอง ยิ่งทำให้ผิวขาวๆสว่างมากขึ้น หัวใจของยุนโฮแทบจะหยุดเต้น เมื่อร่างเล็กกำลังก้าวเดินมาหา พร้อมกับเท้าของยุนโฮที่ก้าวไปหาร่างเล็กโดยอัตโนมัติเช่นกัน นักเรียนที่มายืนมุงดูต่างมองคนทั้งคู่อย่างงงๆ  ร่างเล็กเปลี่ยนจากเดินเป็นวิ่งมาหายุนโฮพร้อมกับกระโดดกอดร่างสูงเอาไว้

..

..

..

“ผมกลับมาแล้วฮะ อาจารย์ยุนโฮ” เสียงหวานดังขึ้นพร้อมกับรอยยิ้มที่ยุนโฮโหยหามาทั้งอาทิตย์ เสียงกรี๊ดกร๊าดจากเด็กนักเรียนดังขึ้น

 

 

“จะ..แจจุง” ยุนโฮเรียกเสียงแผ่ว พร้อมกับกอดรัดร่างเล็กเอาไว้

 

 

“คิดถึงผมมั้ยฮะ” แจจุงพูดถาม

 

 

“หายไปไหนมาหะ! รู้มั้ยว่าผมจะคลั่งตายอยู่แล้วนะ จะกลับมาทำไมไม่บอกผมก่อน” ยุนโฮถามขึ้นเสียงดัง แต่ไม่ใช่เพราะโกรธ แต่ดีใจมากที่ได้กอดร่างเล็กคนนี้อีกครั้ง

 

 

“อย่าดุสิฮะ ผมมาแสดงตัวว่าเป็นคนรักของอาจารย์นะฮะ” แจจุงพูดยิ้มๆ

 

 

“แสดงตัว??” ยุนโฮพูดขึ้นอย่างงงๆ

 

 

“ก็พี่ยูชอนบอกว่าที่โรงเรียนมีเด็กนักเรียนมาชอบอาจารย์เยอะแยะเลย ตอนแรกผมกะจะไปรอที่คอนโด แต่พอรู้แบบนี้ผมเลยมารอที่นี่” แจจุงพูดยิ้มๆ ยุนโฮยิ้มกว้างออกมาได้

 

 

“งั้นมาเจอครั้งแรกต้องทำยังไง”ยุนโฮถามขึ้น แจจุงยิ้มก่อนจะประกบริมฝีปากไปที่ริมฝีปากของยุนโฮทันที ร่างสูงก็จูบตอบกลับอย่างโหยหา ท่ามกลางเสียงกรี๊ดของเหล่าเด็กนักเรียน

 

 

“อ่ะแฮ่ม ที่นี่โรงเรียนนะ” เสียงลีทึกพูดขึ้นทำให้ยุนโฮกับแจจุงผละออกจากกัน ร่างเล็กยิ้มกว้างก่อนจะผละจากยุนโฮเดินเข้าไปกอดลีทึก

 

 

“สวัสดีฮะน้าทึกกี้” แจจุงเรียกลีทึกตามที่ฮีชอลเรียก

 

 

“เดินเก่งแล้วนี่นา” ลีทึกบอกยิ้มๆ

 

 

“ไม่ได้เดินเก่งอย่างเดียวนะฮะ วิ่งก็ได้กระโดดก็ได้ด้วย” ร่างเล็กบอกยิ้มๆ ยุนโฮกับลีทึกยิ้มกว้าง

 

 

“ยุนโฮ วันนี้หมดคาบสอนแล้วไม่ใช่เหรอ” ลีทึกแกล้งถาม

 

 

“ครับ งั้นผมขอตัวกลับก่อนนะครับ” ยุนโฮตอบก่อนที่แจจุงจะเข้าไปกอดแขนยุนโฮเอาไว้แสดงความเป็นเจ้าของเต็มที่

 

 

“อาจารย์ฮะ” แจจุงเรียกคนรัก

 

 

“หืม”

 

 

“ผมมาทวงสัญญาฮะ วันนี้ผมอายุครบ 18 แล้ว” แจจุงพูดบอกออกมายิ้มๆ

..

..

..

..

..

..

ลิ้นร้อนกับลิ้นเล็กต่างรัดพันกันไปมาอย่างเร่าร้อน ตั้งแต่หน้าประตูห้องด้านหน้าจนมาถึงห้องนอน มือแกร่งของยุนโฮลูบไล้ไปทั่วเอวคอดของแจจุง

 

"อือออ...อืมมมม" เสียงครางแผ่วของร่างเล็กดังขึ้น ยุนโฮผละออกมาช้าๆ

 

 

"ไปฝึกกับใครมาก่อนผมรึเปล่าหะแจจุง" ร่างสูงถามขึ้น

 

 

"ทำไมอาจารย์ถามแบบนั้นล่ะฮะ ไม่ไว้ใจผมเหรอ" แจจุงถามกลับเสียงเครียด

 

 

"ก็แจจุงเล่นหายไปเป็นอาทิตย์ผมติดต่อไม่ได้เลยรู้มั้ยว่าผมกังวลมากแค่ไหน" ยุนโฮบอกกลับไปเมื่อนึกได้ว่าต้องคาดคั้นเรื่องนี้กับคนรัก แจจุงยิ้มแป้น

 

 

"ผมก็กะจะเซอร์ไพรส์อาจารย์ไงฮะ อะไรกัน แทนที่จะดีใจที่ได้เจอผม กลับดุซะงั้น" แจจุงพูดบอกออกมา

 

 

"ผมไม่ได้ดุผมแค่ห่วง" ยุนโฮลดเสียงลง

"แล้วมาหาผมพี่ฮันกับฮีชอลล่ะ" ยุนโฮถามอีก

 

 

"พี่ฮันอนุญาตให้ผมมานอนกับอาจารย์ได้ฮะ เรื่องฉลองวันเกิดเอาไว้ย้อนหลังได้" แจจุงบอกยิ้มๆ ยุนโฮมองขาของร่างเล็กที่ตอนนี้กำลังนั่งทับตักของเขาอยู่ มือแกร่งลูบไปที่ขาเรียวอย่างแผ่วเบา

 

 

"เดินได้แล้วสินะครับ" ร่างสูงพูดขึ้น แจจุงงยิ้มกว้าง

 

 

"ฮะ พี่หมอบอกว่าผมเดินได้เร็วกว่าที่พี่หมอคาดเอาไว้ ทำไงได้ล่ะฮะ แฟนของผมเหงาอยู่ทางนี้ทั้งคน ผมต้องรีบกลับมาสิ" แจจุงบอกด้วยน้ำเสียงอารมณ์ดี

 

 

"งั้นก็มาทวงสัญญาสินะครับ" ยุนโฮแกล้งถาม

 

 

"ฮะ...สัญญาครั้งนี้ มันเป็นครั้งแรกของผม อาจารย์ช่วยอ่อนโยนกับผมหน่อยนะ" ร่างเล็กบอกเสียงแผ่วเบา ยุนโฮไม่รอช้า จูบร่างเล็กที่นั่งทับตักตนเองอีกครั้งด้วยความนุ่มนวล ลิ้นร้อนสอดเข้าไปชิมความหวานอย่างเชื่องช้า จนแจจุงรู้สึกขนลุกไปทั้งตัว มือแกร่งค่อยๆเลื่อนเข้าไปในเสื้อของร่างเล็ก แล้วลูบไล้ไปทั่วเอวคอดจนแจจุงขนลุกซู่ด้วยความเสียวซ่าน



กดเข้าไปอ่านได้เลยคร่า

 http://hoonhwa.exteen.com/20121122/nc-2

 

"อยู่นิ่งๆนะ เดี๋ยวผมทำความสะอาดก่อน" ยุนโฮรีบบอกก่อนจะรีบหาผ้าชุบน้ำมาทำความสะอาดให้แจจุงอย่างแผ่วเบาแล้วไปทำความสะอาดตนเองบ้าง ก่อนจะขึ้นมานอนกอดแจจุงบนเตียงกว้าง

 

 

"เป็นไงบ้างครับ"ยุนโฮถามขึ้น

 

 

“เจ็บฮะแต่ไม่มาก แต่มีความสุขมากกว่า” เด็กหนุ่มตอบออกมา ยุนโฮกอดรักแจจุงเอาไว้แน่น

 

 

“รู้มั้ยว่าผมรอวันนี้มานานแค่ไหน ผมต้องอดทนมานานแค่ไหน” ยุนโฮถามขึ้นยิ้มๆ

 

 

“รู้สิฮะไม่งั้นผมจะมาหาอาจารย์วันนี้ทำไมล่ะ” แจจุงบอกกลับ

 

 

“ไหนดูแหวนหน่อยสิ ได้ใส่เอาไว้รึเปล่า” ยุนโฮพูดถาม แจจุงยกมือตนเองขึ้นมา ยุนโฮยิ้มกว้างเมื่อยังเห็นแหวนวงเดิมของตนเองยังอยู่บนนิ้วเรียวยาวของร่างเล็กอันเป็นที่รัก

 

 

“สองปีแล้วที่แหวนวงนี้อยู่บนนิ้วของผม และมันก็จะอยู่ตลอดไป” แจจุงบอกออกมาด้วยหัวใจเปี่ยมสุข

 

 

“ผมดีใจนะครับที่เราสองคนมีวันนี้ได้” ยุนโฮพูดบอก

 

 

“ผมก็ดีใจฮะ ที่วันนี้ผมเดินได้ และมีคนรักอย่างอาจารย์อยู่ข้างๆ” แจจุงบอกอีก

 

 

“ต่อไปนี้เราสองคนจะเดินไปพร้อมๆกัน เดินเคียงคู่กันไปด้วยกันนะครับ” ยุนโฮพูดขึ้นพร้อมกับจับมือของแจจุงที่สวมแหวนขึ้นมาจุมพิตเบาๆ แจจุงเงยหน้าขึ้นมองหน้ายุนโฮ

..

..

 

“อาจารย์ฮะ....” ร่างเล็กเรียกเสียงหวาน

 

 

“ครับ” ยุนโฮขานรับ

..

..

..

..

“ต้องการผมอีกสักรอบมั้ยฮะ”

 

 

 

 

 

++++++++++++++++++++ END ++++++++++++++++++

 

 

ในที่สุดก็จบแล้วคร่า

ขอบคุณที่ติดตามอ่านกันนะคะ

ขอโทษด้วยที่หายไปเลย

น้อมรับคำติชมคร่า



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
อาจารย์ฮะ..ต้องการผมมั้ย??P.1 (HanChul,KH,WY,MK) P.2 YunJae ตอนที่ 114 : อาจารย์ฮะ...P2. ยุนแจ......32 [END] , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 3674 , โพส : 14 , Rating : 25 / 5 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1

#14 : ความคิดเห็นที่ 9950
อั๊ยยะ
น้องแจแรงตอนท้าย
มีมาให้เบิ้ลด้วย
แบบนี่พี่ยุนไม่สนองก้บ้าแร้น

Name : MICHIYOZU< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ MICHIYOZU [ IP : 1.10.217.67 ]
Email / Msn: societylove_show(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 มิถุนายน 2557 / 22:48

#13 : ความคิดเห็นที่ 9848
ลิ้งค์ มันerror ง่าาาาาา แต่งเก่งมากเลยยยยย ติดตามหลายเรื่องเลยแหละ
Name : Cookies n' Cream< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Cookies n' Cream [ IP : 49.230.99.233 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 17 พฤษภาคม 2557 / 21:54


#12 : ความคิดเห็นที่ 9841
อ๊าาาาา จะละลายแล้ววว ต้องการผมอีกซักรอบมั๊ยครับ.... กรีดร้องงง
Name : นูนา'< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ นูนา' [ IP : 116.58.227.68 ]
Email / Msn: damnboy.1205(แอท)gmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 12 กุมภาพันธ์ 2557 / 11:53

#11 : ความคิดเห็นที่ 9432
T^T ซึ้ง แต่มาเงิบตรงมี้ถามหมีว่า"ต้องการผมอีกรอบมั้ย"เนี่ยล่ะ ==. 
จบแล้ว อยุ่กันนานมากกๆเรื่องนี้ รอฮันชอล จากไรเตอร์อยู่นะ 
ขอบคุณสำหรับทุกอย่าง อย่าท้อนะ สู้ๆค่ะ
PS.  LovE TVXQ5 & SJ13 VerY LovE & SHINee & BigBang !!!><!!
Name : patta< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ patta [ IP : 125.26.62.26 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 30 พฤศจิกายน 2555 / 19:45

#10 : ความคิดเห็นที่ 9427
จบแล้วน้ำตาแทบไหลหวานมากน่ารักมากจริงๆ
แต่แจนี้ยั่วนะจ้ะเด็กแก่แดดจริงๆ พ่อหมีไหวมั้ยเอาอีกๆ 555555
PS.  ♦ ชูลั๊นล๊า ชูกาก้า บ้าบ้า บอบอ ฮารา ฮาร่า ชากาบาก้า เลิฟเลิฟ ♥
Name : Aniinocent_14< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Aniinocent_14 [ IP : 124.120.125.72 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 25 พฤศจิกายน 2555 / 23:40

#9 : ความคิดเห็นที่ 9420
ว้าวๆ มีความสุขที่สุดอ่า ^^

แจจุงนี่ไม่ค่อยแก่แดดเลยนะ 555+

รีบทำกายภาพแล้วก็รีบมาหายุนโฮแบบเร็วมากๆเลยอ่ะ
PS.  ขอบคุณค่ะที่มีเรื่องดีๆมาให้ดูแล้วก็อ่าน
Name : Praew_Parichat< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Praew_Parichat [ IP : 49.49.91.73 ]
Email / Msn: k.o.r.n_1995(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 พฤศจิกายน 2555 / 21:44

#8 : ความคิดเห็นที่ 9419
ส่งได้่ แบบว่า เลือดกระฉูดตายกันไปข้างนึงเลยทีเดียว
น้องแจเนี๊ยะ ไปถามคำถามอะไรก็ไม่รู้ มีเหรอพี่หมียุนของเราจะไม่ตกลง
>///< แรงได้อีกอ่ะ HAPPY ENDING
PS.  ฮันซอล ฮันซอล ฮันซอล สาวกฮันซอลกรี๊ดดัง ๆ กลับมาแล้ว 32 ของเรา
Name : onlyhanchul< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ onlyhanchul [ IP : 49.49.124.23 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 พฤศจิกายน 2555 / 13:26

#7 : ความคิดเห็นที่ 9418
กรี๊ดดดดดดดดด  ><
แจแกติดเชื้ออิเจ๊มากไปแล้ว
Name : AIMMy< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ AIMMy [ IP : 58.11.89.62 ]
Email / Msn: best00_7(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 22 พฤศจิกายน 2555 / 23:49

#6 : ความคิดเห็นที่ 9417
น่ารักจังคู่นี้
Name : Rainbow_Jang< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Rainbow_Jang [ IP : 49.49.219.148 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 22 พฤศจิกายน 2555 / 21:05

#5 : ความคิดเห็นที่ 9415
แจจ๋าไม่ค่อยจะเลยนะคะ กลับมาที จัดหนักเลยอ่ะ คึคึคึ
PS.  --- รักฉันเท่าที่เธอจะรักได้ --- ... อวยเอสเจ : )
Name : --'หลงเหงือก'--< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ --'หลงเหงือก'-- [ IP : 110.164.62.50 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 22 พฤศจิกายน 2555 / 20:06

#4 : ความคิดเห็นที่ 9413
แจจ๋าแก่แดดจังเลย อย่างนี้ยุนมันจะไปไหนรอด
สมแล้วเป็นน้องรักซิน คงสอนไว้เยอะเชียว
Name : moon [ IP : 118.174.150.170 ]
Email / Msn: -
วันที่: 22 พฤศจิกายน 2555 / 17:46

#3 : ความคิดเห็นที่ 9412
สมหวังเสียทีนะแจจ๋า
Name : aum06< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ aum06 [ IP : 115.87.88.161 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 22 พฤศจิกายน 2555 / 14:47

#2 : ความคิดเห็นที่ 9411
และแล้วพลังแห่งรักก็สามารถทำให้แจเดินได้แล้ว
มาเสริฟพร้อมnc น่ารักมาก จบไปอีกเรื่องแล้วนะคะ เอาโรงเรียนสอนรักมาต่อ อย่าลืม Ture hc. นะคะรออยู่ รักโคตๆก็ใกล้จะจบ
Name : กะแหล่ง [ IP : 141.0.8.94 ]
Email / Msn: -
วันที่: 22 พฤศจิกายน 2555 / 10:49

#1 : ความคิดเห็นที่ 9410
น่ารักมากคะ ไรเตอร์สุดยอดอีกแล้ว
Name : rcyum< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ rcyum [ IP : 58.8.161.198 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 22 พฤศจิกายน 2555 / 10:26

หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

"หนังสือสดใหม่ ประจำเดือน พฤศจิกายน 2557"

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android