สวัสดีผู้เยี่ยมชม [ เข้าระบบ | สมัครสมาชิก ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

ตำนานสัตว์ปีกสะท้านฟ้าข้า...คือเพนกวิน : Animal heart online

ตอนที่ 3 : อาวุธประจำกายที่ไม่เหมือนใคร


     อัพเดท 2 พ.ค. 56
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/แฟนตาซี
Tags: ยังไม่มี
ผู้แต่ง : lilin ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ lilin Email : lilin4646(แอท)gmail.com
My.iD: http://my.dek-d.com/lilin4646
< Review/Vote > Rating : 95% [ 12 mem(s) ]
This month views : 615 Overall : 11,151
134 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 236 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
ตำนานสัตว์ปีกสะท้านฟ้าข้า...คือเพนกวิน : Animal heart online ตอนที่ 3 : อาวุธประจำกายที่ไม่เหมือนใคร , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 844 , โพส : 6 , Rating : 30 / 6 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


ตอนที่ 3

 

“บ้าที่สุด ทั้งๆที่ฆ่ามินิบอสได้แท้ๆ แต่กลับไม่ได้อะไรมาเลยเนี่ยนะ ในช่องเก็บของก็ไม่มี”

เพนกวินตัวหนึ่งเดินเตะฝุ่นอยู่ในเมืองเริ่มต้น ขณะเปิดหน้าต่างขนาดเล็กที่เป็นช่องเก็บของส่วนตัวที่ระบบแถมมาให้ แม้มันจะใส่ของได้น้อยมากและไม่อาจเพิ่มความจุได้ก็ตาม แต่ก็แลกมาด้วยความสะดวกและความปลอดภัยเป็นอย่างมาก โดยผู้เล่นส่วนใหญ่นิยมเอาน้ำยาเพิ่มพลังใส่ในช่องนี้เพื่อให้หยิบใช้ได้อย่างรวดเร็ว

ส่วนของอย่างอื่นจะเอาใส่กระเป๋าสะพายที่สามารถซื้อกับร้านค้าของเมื่อได้ในทีหลัง ซึ่งตอนนี้ช่องเก็บของของเพนกวินนั้นมีแต่ความว่างเปล่า เมื่อกี้นี้เขาได้ลองลงไปงมหาของที่น่าจะลอยมากับเขาแล้วแต่ก็ไม่พบเลยสักชิ้นเดียว แม้เขาจะว่ายน้ำไม่เป็นก็ตาม แต่ร่างเพนกวินที่สามารถกลั้นหายใจได้หายก็ทำให้เขาลงไปเดินเล่นใต้บ่อน้ำได้แบบสบายๆ

และนั่นนับว่าเป็นข้อดีที่สองของร่างนี้ ส่วนข้อแรกคือเขาสามารถกระโดดได้สูง แต่ข้อเสียหลักๆหรือความเร็วในการวิ่งที่ต่ำมากรวมถึงน้ำหนักตัวที่น้อยทำให้ไม่สามารถโจมตีได้อย่างรุนแรง เป็นเหตุให้เขาเพิ่มสถานะความว่องไวเข้าไปเป็นพิเศษ เพื่อเพิ่มความเร็วในการวิ่ง ส่วนเรื่องการโจมตีนั้นเขาตั้งใจจะชดเชยด้วยเครื่องทุ่นแรงอย่างอาวุธ และนั่นเป็นสาเหตุที่ทำให้เขามาอยู่หน้าร้านขายอาวุธประจำเมืองเริ่มต้น

 

กริ้ง !!!

เมื่อประตูถูกเปิดออกไปชนกระพรวนที่แขวนอยู่หน้าประตูมันก็ปล่อยใสออกมาเตือนเจ้าของร้านว่ามีลูกค้ากำลังมา แต่ทว่าเมื่อมองไปกลับไม่พบใครเลยจนคิดว่าอาจจะเป็นลมพัดประตูจนเปิด เกมที่เปิดให้บริการบางครั้งก็จะมีอะไรแปลกๆเกิดขึ้นได้เหมือนกัน เขาจึงปิดประตูบานนั้นตามปกติ แต่ทว่ามันกลับปิดไม่ลงราวกับว่ามีอะไรบางอย่างขวางประตูอยู่ และบังเอิญว่าสิ่งนั้นสามารถพูดได้ได้เสียด้วย

“อั้ก !!...มาซื้อ...อั้ก !!...ของ...อั้ก !!... หยุด...อั้ก !! อั้ก !! อั้ก !!....หยุดสิโว้ย !!! คนมาซื้อของจะปิดประตูหนีบทำไม”

หลังจากการโดนประตูหนีบเจ้าไป 7-8 รอบ เพนกวินตัวจิ๋วก็แผดเสียงเสียงดังจนเจ้าของร้านก้มหน้าลงมามองเขาในที่สุด สิ่งที่เจ้าของร้านเห็น คือนกเพนกวินหน้าตาหาเรื่องยืนจ้องหน้าของเขาอยู่

“เอ่อ...ร้านนี้ไม่ใช่ร้านขายปลานะครับ ร้านขายปลาอยู่ตรงสุดถนนทางโน้น”

“...” เพนกวินน้อยย่างสามขุมเข้ามาในร้านด้วยความไม่พอใจ ก่อนจะเสริมความสูงให้ตัวเองด้วยการกระโดดขึ้นไปบนชั้นวางของ หันหลังให้อีกฝ่ายขณะทำสมาธิ จากนั้นก็หันหน้ามาชักสีหน้าใส่เจ้าของร้าน พร้อมกับทำตาขวางจนคิ้วสีเหลืองยาวกระดิกไปมา

“เดินเข้าร้านขายอาวุธก็ต้องมาซื้ออาวุธ จะมาซื้อปลามาทำไม !!!

“เข้าใจแล้วครับ อย่ากินผมเลยนะครับ อยากได้อาวุธแบบไหนสั่งมาได้เลย”

เจ้าของร้านตอบด้วยความขบขัน แม้อีกฝ่ายจะพยายามทำหน้าตาให้น่ากลัวก็ตาม แต่ด้วยรูปร่างหน้าตาแสนน่ารักไม่ว่าดูยังไงก็ไม่น่ากลัวแม้แต่น้อย ก่อนจะหยิบอาวุธพื้นฐานหลายแบบมาวางเอาไว้บนเค้าเตอร์ของร้าน ทั้งดาบยาว มีดสั้น ธนู คทา หอก แม้จะไม่พอใจนักเพนกวินก็กระโดดจากชั้นวางของตีลังกามายืนบนเค้าเตอร์เดียวกันอย่างสวยงาม จนเจ้าของร้านดึงป้ายราคาของลูกธนูที่เขียนว่า 10 มาชูเอาไว้

“อืม...อาวุธเริ่มต้นสินะ ทำออกมาได้ไม่เลวเลย”

เพนกวินเดินมองอาวุธพวกนั้นอย่างเชี่ยวชาญ ถึงมันจะเป็นอาวุธระดับที่กระจอกที่สุดในเกมก็ตามแต่ก็ออกแบบมาได้ดีพอสมควร โดยปกติแล้วเขาไม่เคยใช้อาวุธระดับนี้เลยเนื่องจากพอเริ่มเกมมา เขาจะใช้มือเปล่าไปจนได้อาวุธที่คิดว่าคู่ควรกับเขาแล้วค่อยใช้อาวุธ

“น้ำหนักตัวที่เบา แรงที่มาก ต้องชดเชยด้วยอาวุธหนักๆสินะ”

เขาพึมพันกับตัวเองต่อไป ขณะมองไปที่ดาบยาวที่มีน้ำหนักมากที่สุด ถ้าอาศัยเรี่ยวแรงของเขาที่มีเท่าเดิมแล้ว น่าจะสังหารมอนสเตอร์ได้อย่างง่ายดาย ก่อนจะใช้ปีกที่ไม่มีนิ้วทั้งสองข้างประคองมันเอาไว้ในมือ(?) โดยให้คมดาบชี้ขึ้นด้านบน ก่อนจะลองเหวี่ยงมันดูจากนั้นเขาก็พบข้อเสียใหม่ของร่างนี้

พรืด !!!

ดาบยาวหลุดออกจากมือทันทีที่เขาเหวี่ยงมันไปข้างหน้า พุ่งไปปักอยู่บนกำแพงไม้เฉียดแก้มของเจ้าของร้านไปเพียงนิดเดียว ซึ่งเกิดจากการที่ขนของเขานั้นนุ่มลื่นและเป็นมันเงา ทำให้ไม่สามารถยึดจับอาวุธเอาไว้ได้นั่นเอง

ด้านเจ้าของร้านที่หดคออยู่ด้วยความตกใจ ก็ได้แต่กระพริบตาปริบๆมองดาบยาวที่ปักบนกำแพง ก่อนจะหาที่หลบทันทีที่เห็นลูกค้าของเขาลงอาวุธชิ้นต่อไป และได้แต่ภาวนาไม่ให้ร้านของเขาเสียหายไปมากกว่านี้

“เอ่อ...ช่วยลองเบาๆหน่อยนะครับ”

อาวุธชิ้นต่อมาที่เพนกวินลองคือคทาที่ตรงปลายของมันมีลักษณะเหมือนตุ้มกลมๆ ที่แสดงว่ามันเป็นอาวุธที่ใช้ฟาดใส่ศัตรู น่าเศร้าทันทีที่เขาถือมันให้ส่วนของตุ้มอยู่ด้านบน ผลจากที่ด้ามจับมีลักษณะเรียบทำให้น้ำหนักจากตุ้มข้างบนก็กดลงมา จนด้ามของคทาลื่นจากมือ(?)ปักลงไปในเค้าเตอร์

อาวุธธนูยิ่งดูสิ้นหวังเข้าไปอีก เพราะแขน(ปีก)สั้นๆของเพนกวินนั้นไม่สามารถรั้งสายธนูได้เลย และที่สำคัญกว่านั้นเขาไม่มีนิ้วที่จะใช้จับลูกธนูด้วยซ้ำไป ชะตากรรมของมีดสั้นก็เป็นเหมือนกับพี่ของมันที่ปักอยู่บนกำแพง ไม่ต้องพูดถึงอาวุธยาวๆอย่างหอก หรืออาวุธที่ใกล้เคียงคทาอย่างขวาน

“แฮ่ก...แฮ่ก...มีอาวุธอย่างอื่นอีกไหม เอาออกมาให้หมดเลยนะ ไม่งั้นข้าจะลองอาวุธทุกอย่างอีกอย่างละรอบ”

เพนกวินที่นั่งหอบอยู่บนเค้าเตอร์ข่มขู่เจ้าของร้านด้วยท่าทางที่ดูยังไงก็น่ารัก แต่จากร่องรอยความเสียหายของร้านแล้วมันกลับน่ากลัวเป็นอย่างมาก ซึ่งระบบไม่คิดค่าเสียหายจากกรณีนี้ด้วยเนื่องจากเป็นเหตุสุดวิสัยแน่นอนว่าเจ้าของร้านรู้ดีว่าเขาเรียกร้องค่าเสียหายไม่ได้

“เอ่อ...คุณลูกค้าที่เคารพรักได้ลองอาวุธทุกชนิดเท่าที่มีแล้วครับ ขอร้องล่ะ ได้โปรดอย่าลองอีกเลย”

เจ้าของร้านขอร้องเพนกวินตัวน้อยอย่างน่าสงสาร นอกจากที่นกน้อยตัวนี้จะทำลายร้านของเขาแล้ว ยังไล่ลูกค้าทุกเข้าไปออกไปจนหมดจากการลองอาวุธอีกด้วย ตอนนั่นเองเพนกวินก็เหลือบไปเห็นกล่องสี่เหลี่ยมขนาดเล็กที่หลังร้าน ที่มีสีและลวดลายดูธรรมดาต่างจากกล่องใบอื่นที่มีรูปอาวุธติดอยู่ ปีกสั้นๆจึงชี้ไปทางกล่องใบนั้นในทันที

“แล้วนั่นล่ะ นั้นต้องเป็นอาวุธแน่ๆเลยใช่ไหม”

“มะ...ไม่ใช่ครับ ไม่ใช่อะไรที่น่าสงสัยหรอกครับ”

อีกฝ่ายสะดุ้งโหยง ก่อนจะโบกมือไปมาอย่างผิดปกติ ซึ่งไม่ว่าใครก็ดูออกทั้งนั้นว่าของในกล่องนั่นต้องไม่ธรรมดาแน่นอน เป็นเหตุให้เพนกวินกระโดดลงไปเปิดกล่องไปนั้นเองในทันที ก่อนจะพบว่าของในนั้นเป็นของธรรมดาจริงๆ

“นี่มัน...กระเป๋านักเรียน...แต่เดี๋ยวก่อนนะ กระเป๋านักเรียนงั้นเหรอ”

นกน้อยมองกระเป๋านักเรียนในกล่องด้วยความแปลกใจ ไม่ว่าดูมุมไหนมันก็เหมือนกระเป๋าเด็กอนุบาลของต่างประเทศที่เขาเห็นบ่อยๆ มันเป็นกระเป๋าทรงสี่เหลี่ยมที่เปิดจากด้านบน โดยมีตัวล็อคแบบมาตรฐานปิดเอาไว้อยู่ สายสองเส้นที่อยู่ขนานกันในแนวตั้งแสดงว่ามันต้องใช้สะพายหลัง

“อ่า...ผมบอกแล้วยังไงล่ะครับว่าไม่มีอะไรพิเศษหรอก”

เจ้าของร้านถูมือไปมาเพื่อนแก้เขิน พร้อมกับรอยยิ้มที่เห็นได้ชัดว่าเสแสร้งเป็นอย่างมาก ซึ่งจากประสบการณ์การเล่นเกมของเพนกวินแล้ว เมื่อเห็นของที่อยู่ผิดที่ผิดทาง พร้อมๆกับการแสดงอาการของพนักงานบริษัทที่มาแสดงเป็นคนขายของแล้ว ทำให้เขาคิดว่าไอ้กระเป๋านักเรียนใบนี้มันต้องมีอะไรเด็ดๆอย่างแน่นอน

“ไม่มีอะไรพิเศษก็คงขายสินะ แล้วถ้าไม่มีอะไรพิเศษก็คงไม่แพงเหมือนกันใช่ไหม”

เพนกวินที่กลับไปยืนเท้าเอวอยู่บนเค้าเตอร์ตรงหน้าเจ้าของร้าน ย่างสามขุมเข้าไปใกล้พร้อมกับเบิกตากว้างเพื่อให้ดูน่ากลัว พร้อมกับเบ้ปากสีเหลืองไปด้านข้างอย่างยียวน แม้สำหรับเจ้าของร้านแล้วมันจะดูไม่น่ากลัวก็ตาม แต่ถ้ามองร่องรอยความเสียหายที่นกตัวนี้ทำเอาไว้แล้ว มันก็กลับเป็นน่ากลัวอย่างแปลกประหลาด

“อ่าครับ...ใช่ครับ เอาเป็นว่าผมให้ไปฟรีเลยแล้วครับ แต่มีเงื่อนไขว่าห้ามลองมันก่อนเอาไหมครับ”

เจ้าของร้านที่ทำหน้าเสียอยู่พูดขึ้นอย่างตะกุกตะกัก เนื่องจากถูกอีกฝ่ายดักคอเอาไว้แล้ว ทำให้ยากที่จะปฏิเสธด้วยเหตุผลที่เตรียมเอาไว้ได้ เขาจึงเปลี่ยนวิธีเป็นให้อีกฝ่ายไม่เอาเอง เพราะดูจากที่เขามักลองอาวุธก่อนซื้อแล้ว ไม่แน่ว่าถ้าไม่ให้ลองอาจจะไม่เอาก็ได้ แต่กลับผิดคาด

“หึหึหึ ตกลง เอากระเป๋าใบนี้แหละ”

นกเพนกวินหัวเราะอย่างย่ามใจ เขาอ่านออกว่าอีกฝ่ายไม่อยากให้กระเป๋าใบนี้กับเขามา ที่แสดงว่าต้องมีบางอย่างผิดปกติมากกว่าเดิม เป็นผลให้เขาตกลงเอาทันทีก่อนจะเข้าไปหยิบกระเป๋าขึ้นมาเพื่อนำออกไปโดนเร็ว แต่ทว่า...

แปะ...

กระเป๋าใบนั้นลื่นหลุดออกจากมือของเขาไปเหมือนกับอาวุธอื่นๆ จนทำให้เจ้าตัวรู้สึกอนาถตัวเองไม่ได้ เขามองไปทางเจ้าของร้านที่ทำหน้ากระอักกระอวนใจที่ต้องขายกระเป๋าใบนี้ ไปพร้อมๆกับกลั้นหัวเราะที่แม้แต่กระเป๋ายังถือไม่ได้

“นี่ ช่วยใส่หน่อย ถ้าใส่แล้วมันคงไม่หลุดใช่ไหม”

“อะ....ครับได้ครับ...”

จากการข่มขู่ด้วยท่าทางอันแสนน่ากลัว(?)ของนกที่สูงไม่ถึงเมตร เจ้าของร้านก็รีบเข้ามาใส่กระเป๋านักเรียนให้อีกฝ่ายด้วยความรวดเร็ว แม้จะทุลักทุเลไปบ้างจากความอ้วนกลมของเพนกวิน แต่ในที่สุดกระเป๋านักเรียนสีแดงก็ถูกใส่อย่างเรียบร้อย

เมื่อใส่เสร็จแล้วลูกค้าเจ้าปัญหาก็หมุนตัวไปมาเพื่อดูความคล่องตัว ไม่ว่าจะหันซ้ายหันขวาหรือตีลังกาท่าไหน กระเป๋าใบนี้ก็ไม่เลื่อนไปจากหลังของเขาแม้แต่น้อย ซึ่งคงเกิดจากการที่สายค่อนข้างสั้นไปหน่อย ทำให้กระเป๋าติดอยู่กับหลังของเขาไม่ไปไหน เพนกวินจึงค่อนข้างพอใจเป็นอย่างมาก ก่อนจะรู้สึกว่าเจ้าของร้านมองเขาด้วยสายตาแปลกๆ ซึ่งอาจจะเป็นต้องการกระเป๋าใบนี้คืนก็ได้ทำให้เขารีบบอกลาทันที

“อืม ตกลงเอากระเป๋าใบนี้แหละ ฟรีใช่ไหม ถ้างั้นหมดธุระแล้วก็ขอลาเลยแล้วกัน”

กริ้ง !!!

เสียงของกระดิ่งเหนือประตูดังขึ้นหลังจากเพนกวินที่สะพายกระเป๋าสีแดงวิ่งออกจากร้านไป ทำให้เจ้าของร้านถอนหายใจยาวด้วยความโล่งอกเพราะร้านของเขาจะได้ไม่พังไปมากกว่านี้แล้ว ใบหน้าของเขาเปลี่ยนเป็นยิ้มกว้างด้วยความรวดเร็ว

จริงๆแล้วกระเป๋าที่เพนกวินเอาไปนั้น ไม่ได้มีความพิเศษเลยแม้แต่น้อย ถึงมันจะมีความสามารถในการโจมตีติดตัวมาก็ตาม แต่ก็ไม่ต่างอะไรกับของเด็กเล่น เพราะมันถูกออกแบบเอาไว้แจกให้เด็กเล็กๆที่มาเล่นเกมนี้พร้อมกับผู้ปกครอง ทำให้ไม่สามารถใช้การโจมตีอะไรที่รุนแรงมากได้

แต่เมื่อนึกถึงภาพของเพนกวินสีน้ำเงินเข้มขนาดน่ารัก หิ้วกระเป๋าสีแดงที่เล็กกว่าตัวอ้วนๆของมันเล็กน้อยแล้วก็อดหน้าแดงเพราะความน่ารักของอีกฝ่ายไม่ได้

“เพราะเป็นเพนกวินสินะ ถึงได้น่ารักขนาดนี้”



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
ตำนานสัตว์ปีกสะท้านฟ้าข้า...คือเพนกวิน : Animal heart online ตอนที่ 3 : อาวุธประจำกายที่ไม่เหมือนใคร , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 844 , โพส : 6 , Rating : 30 / 6 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1

#6 : ความคิดเห็นที่ 117
ถ้าไม่มีอะไรแล้วทำไมไม่ให้ลองหล่ะเนี้ย
Name : ttdddt< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ttdddt [ IP : 223.206.251.228 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 5 พฤศจิกายน 2556 / 21:42

#5 : ความคิดเห็นที่ 108
น่ารักอ่าาา >.<
PS.  รักทุกวง ♥♥♥
Name : TenaToon< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ TenaToon [ IP : 110.168.147.39 ]
Email / Msn: i_love_kuanmom(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 8 สิงหาคม 2556 / 17:52


#4 : ความคิดเห็นที่ 100
น่าร็อกอ่าาาาาาาาาา
Name : Shira [ IP : 27.55.138.169 ]
Email / Msn: -
วันที่: 14 มิถุนายน 2556 / 15:17

#3 : ความคิดเห็นที่ 89
เพนกวินตาขวางสะพายกระเป๋านักเรียนสีแดง จะแบ๋วไปไหนค่ะ อิอิ
PS.  เค้าว่า ... เจ็บแล้วจำคือคน เจ็บแล้วทนคือควาย ถ้าเจ็บแล้วไม่จำ หนำซ้ำยังยอมทน ... เค้าเรียกว่า "ควายอดทน" ใช่มั๊ย??
Name : miki777< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ miki777 [ IP : 27.55.7.190 ]
Email / Msn: blackheart_may(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 19 พฤษภาคม 2556 / 22:10

#2 : ความคิดเห็นที่ 60
ไรเตอร์ บรรยาย ซะเห็นภาพ เลย   5555+
PS.  ทุกอย่างต้องมีทั้งข้อดีและข้อเสีย ได้อย่าง ต้อง เสียอีกอย่าง
Name : คุณมึนจัง< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ คุณมึนจัง [ IP : 115.87.98.165 ]
Email / Msn: king500-1(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 พฤษภาคม 2556 / 19:32

#1 : ความคิดเห็นที่ 23
อั๊ก! น่ารัก น่ารักเกินไปแล้ว อยากเลี้ยงกวิน
PS.  Promise me [yaoi]<3 => http://writer.dek-d.com/Writer/story/view.php?id=927379
Name : ผู้ซึ่งหลงรักหญิงสาวในภาพวาด< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ผู้ซึ่งหลงรักหญิงสาวในภาพวาด [ IP : 115.87.95.100 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 พฤษภาคม 2556 / 21:34

หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

SOSO Simulation of Soul Online

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android