สวัสดีผู้เยี่ยมชม [ เข้าระบบ | สมัครสมาชิก ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

กิจกรรมประกวดนิยาย Lightwriter ครั้งที่ 1

ตอนที่ 13 : เรื่องที่ ๙ X’Mas alone คริสต์มาสที่หายไป (มณีสีบลอนด์)


     อัพเดท 24 ธ.ค. 54
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/อื่น ๆ
Tags: กิจกรรม, ประกวด, นิยาย, คริสต์มาส, ขึ้นปีใหม่
ผู้แต่ง : นัก(อยาก)เขียนมือใหม่ใจเกินร้อย ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ นัก(อยาก)เขียนมือใหม่ใจเกินร้อย
My.iD: http://my.dek-d.com/lightwriter
< Review/Vote > Rating : 0% [ 0 mem(s) ]
This month views : 7 Overall : 1,714
96 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 6 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
กิจกรรมประกวดนิยาย Lightwriter ครั้งที่ 1 ตอนที่ 13 : เรื่องที่ ๙ X’Mas alone คริสต์มาสที่หายไป (มณีสีบลอนด์) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 31 , โพส : 5 , Rating : 0 / 0 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


กิจกรรมประกวดนิยาย Light writer ครั้งที่ ๑

เรื่องที่ ๙       X’Mas alone คริสต์มาสที่หายไป (มณีสีบลอนด์)

 

 

ค่ำคืนที่มีหิมะตกโปรยปรายในใจกลางกรุงนิวยอร์ก เมืองแห่งความศิวิไลซ์ คืนนี้เป็นค่ำคืนที่ดูเงียบสงบเป็นอย่างมากสำหรับเมืองแห่งนี้ เนื่องจากมันเป็นคืนแห่งคริสต์มาสอีฟ ชาวเมืองทุกคนจึงมีการเฉลิมฉลองตามวิธีของตัวเอง บ้างก็อบไก่งวงตัวโตๆ ทานกันที่บ้านกับครอบครัว บ้างก็ไปร่วมงานดนตรีที่โบสถ์ ส่วนเด็กๆ ก็มักจะไปจับกลุ่มร้องเพลงประสานเสียงกันอยู่ตามสถานที่ต่างๆ เพื่อขอขนมจากผู้คนที่ผ่านไปมาในที่นั้นๆ และสำหรับคนที่มีคู่รัก พวกเขาก็มักจะควงแขนกันมาเดินเล่นที่หน้าห้างกู๊ดเกท เพราะที่นี่จะมีการจัดต้นคริสต์มาสต้นยักษ์ที่ประดับประดาไปด้วยหลอดไฟสีสันต่างๆ อย่างสวยงามในทุกๆ ปี สำหรับพวกเขาแล้วมันช่างเป็นบรรยากาศที่สุดแสนจะโรแมนติก แต่นั่นไม่ใช่สำหรับ คริสติน่า หญิงสาวที่กำลังนั่งอยู่บนม้านั่งใต้ต้นคริสต์มาสต้นยักษ์ต้นที่ว่าอย่างโดดเดี่ยว

 

เธอใช้มือกอดอกตัวเองเพื่อลดความหนาวเหน็บในคืนนี้ ใบหน้าของเธอนั้นดูเศร้าหมองอย่างเห็นได้ชัด นัยน์ตาสีฟ้าครามดูเหม่อลอยเหมือนเธอกำลังคิดอะไรอยู่ นั่นเป็นเรื่องปกติของเธอตลอด 6 ปีที่ผ่านมา ผู้คนที่มาที่นี่ในคืนคริสต์มาสอีฟก็จะเห็นเธอมานั่งอยู่ตรงนี้เป็นประจำ เหมือนว่าเธอกำลังมารอใครคนหนึ่ง และถ้ามันเป็นอย่างนั้นจริง คนๆ นั้นต้องเป็นคนที่สำคัญกับเธอเป็นอย่างมาก แต่ทำไมถึงต้องเป็นที่นี่ในคืนคริสต์มาสอีฟเท่านั้น เรื่องนี้ก็ไม่มีใครรู้นอกจากตัวเธอเอง

 

               

ตรู๊ด~ ตรู๊ด~’

เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นมาจากในกระเป๋ากางเกงยีนรัดรูปสีน้ำเงินที่คริสติน่าสวมอยู่ ทำให้เธอต้องสะดุ้งโหยงด้วยความตกใจ หญิงสาวรีบลุกขึ้นกระชับเสื้อโค้ชสีชมพูตัวหนาให้เรียบร้อยก่อนจะใช้มือที่ใส่ถุงมือสีเดียวกับเสื้อของเธอล้วงเข้าไปหยิบเจ้าตัวปัญหาออกมาอย่างยากลำบาก  เธอค่อยๆ เขี่ยผมสีบลอนด์ทองออกจากใบหูก่อนจะแนบโทรศัพท์เข้าไปแทนที่

 

ฮัลโหล?” คริสติน่าขานรับปลายสาย

 

คริสตี้เพื่อนรัก แน่ใจนะว่าคืนนี้จะไม่มากับพวกเราน่ะ?เสียงเจื้อยแจ้วของหญิงสาวที่ปลายสายถามกลับมา

 

อื้อ! ต้องขอโทษเธอด้วยนะไลล่า พอดีคืนนี้ฉันมีธุระนิดหนึ่งน่ะคริสติน่าตอบปฏิเสธหญิงสาวปลายสาย

 

อืมน่าเสียดายจัง ปีหน้าเธอต้องมากับเราให้ได้นะเสียงของไลล่าพูดกลับมาอย่างเสียดาย

 

อะอือ!” คริสติน่ารับปากด้วยน้ำเสียงที่คลุมเครือ ก่อนจะวางหูแล้วเก็บโทรศัพท์เข้าที่เดิมของมัน

 

คริสติน่ามีอายุเพียง 23 ปีเท่านั้น เธอเพิ่งได้งานเป็นพนักงานในบริษัทธุรกิจแห่งหนึ่งเมื่อต้นปีที่ผ่านมา และก็ได้ไลล่าเป็นคนคอยแนะนำการทำงานในหลายๆ เรื่อง พวกเธอจึงกันมากในระดับหนึ่งทีเดียว และในค่ำคืนคริสต์มาสอีฟนี้ ไลล่าก็มีปาร์ตี้กับแก๊งเพื่อนสาวของเธอ หญิงสาวจึงอยากให้คริสติน่าไปด้วย แต่ก็ต้องโดนปฏิเสธไปด้วยเหตุผลบางประการ

 

คริสติน่านั่งลงบนเก้าอี้ตัวเดิม เธอกอดกระชับแขนตัวเองพลางถูขึ้นลงๆ เพื่อให้ความอบอุ่นกับตัวเอง สายตาของเธอมองไปยังคู่รักหลายคู่ที่เดินผ่านไปมา ทำให้ใบหน้าของเธอเริ่มเศร้าหมองลงอีกครั้ง แต่แล้วสายตาของเธอก็ต้องไปสะดุดเข้ากับร่างของชายหนุ่มคนหนึ่ง เขามีผมสีน้ำตาลแดง ชุดเสื้อคลุมตัวหนาที่สวมใส่นั้นเป็นสีน้ำตาลเข้ม ดวงตาสีเขียวอ่อนของเขากำลังจับจ้องมายังหญิงสาว ชายหนุ่มค่อยๆ ก้าวเดินเข้ามาหาคริสติน่า แต่พอชายหนุ่มเข้ามาใกล้ๆ คริสติน่าถึงได้รู้ทันทีว่าเขาก็คือ เจมส์เพื่อนชายที่แอบชอบเธอมาตั้งแต่สมัยอยู่ไฮสคูลนั่นเอง รู้ดังนั้นเธอจึงหลบตาลงอย่างรำคาญทันที

 

เธอมาคนเดียวเหรอ?ชายหนุ่มถามขึ้นทันทีที่เดินมาถึง คริสติน่าได้ยิ้มแห้งๆ แล้วพยักหน้าตอบ

 

ฉันก็มาคนเดียว ขอนั่งด้วยคนได้ไหม?ชายหนุ่มพูดต่อพลางผายมือไปที่ที่ว่างข้างๆ หญิงสาว

 

คือที่ตรงนี้เป็นที่สำหรับคนสำคัญของฉันน่ะหญิงสาวพูดเสียงเรียบ

 

โอ้ งั้นฉันต้องขอโทษด้วยนะ คงเป็นที่ที่เธอเว้นไว้ให้ โรเบิร์ตสินะ

 

แต่ไม่เป็นไรหรอก ยังไงเขาก็ตายไปตั้ง 6 ปีแล้ว และฉันก็คิดว่าปีนี้จะเป็นปีสุดท้ายที่ฉันจะมานั่งตรงนี้แล้ว ถ้านายอยากจะนั่งก็เชิญได้เลยคริสติน่ายิ้มเจื่อนๆ ซึ่งสิ่งที่เธอพูดนี้ทำให้ชายหนุ่มถึงกับขนลุกวาบทันที แต่เขาก็ยังนั่งลงบนที่ว่างข้างๆ หญิงสาวอยู่ดี

 

ฉันเสียใจเรื่องนั้นด้วยนะชายหนุ่มพูดเสียงสลด คริสติน่าก็ได้แต่ยิ้มตอบกลับไป

 

โรเบิร์ต จอห์นชายหนุ่มเอ่ยขึ้น

 

หืม!?” หญิงสาวทำหน้าฉงน

 

เขาเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของฉันเลยชายหนุ่มหันมาพูดกับหญิงสาวข้างๆ

 

อ๋อ เรื่องนั้นฉันรู้อยู่แล้ว ว่าแต่นายจะพูดขึ้นมาทำไม?คริสติน่าพูดด้วยน้ำเสียงไม่ค่อยจะน่าฟังนัก

 

คือฉันแอบเห็นเธอมานั่งอยู่ตรงนี้คนเดียวตลอด 6 ปีที่ผ่านมา ฉันก็เลยคิดว่าเธอควรจะได้รู้ความจริงอะไรบางอย่างเกี่ยวกับเหตุการณ์ในวันนั้นได้แล้วเจมส์หันมาพูดเสียงเรียบ นั่นทำให้คริสติน่าทำหน้าฉงนขึ้นมาอีกครั้ง

 

จริงๆ ต้นเหตุมันเป็นเพราะฉันเองแหละชายหนุ่มกล่าวต่อ

 

นายหมายความว่ายังไง?หญิงสาวถามด้วยความสงสัย

 

คือเรื่องทั้งหมดมันก็มีอยู่ว่า…” ชายหนุ่มเริ่มกล่าวต่ออย่างจริงจัง

 

 

 

 คริสต์มาสอีฟ 6 ปีก่อน

ท้องฟ้าช่วงบ่ายเหนือกรุงนิวยอร์กในวันนี้ มีเมฆปกคลุมไปทั่วบริเวณ คาดว่าในอีกไม่กี่ชั่วโมงน่าจะมีหิมะตกลงมา และเนื่องจากวันนี้เป็นวันคริสต์มาสอีฟ โรงเรียนต่างๆ จึงมีการจัดงานเฉลิมฉลองกัน ไม่เว้นแม้แต่นิวยอร์กไฮสคูล

 

เด็กๆ ในโรงเรียนนั้นต่างพากันสนุกสนานเฮฮา มีทั้งการแสดงดนตรี เล่นละครเวที และรวมไปถึงการจัดงานเลี้ยงในห้อง แล้วแต่ความต้องการของเด็กนักเรียน เรียกได้ว่าเป็นวันที่เด็กๆ ทุกคนรอคอยเลยก็ว่าได้ คริสติน่าเองก็ด้วย

 

ตอนนั้นเธอมีอายุแค่เพียง 17 ปี คริสติน่าเรียนอยู่เกรด 12 ห้อง B และเนื่องจากเธอเป็นคนที่หน้าตาดีอยู่พอสมควรจึงทำให้มีหนุ่มๆ มารุมจีบกันเยอะมาก แต่เธอก็ไม่อาจจะคบกับใครได้ เพราะตอนนั้นเธอมีคนรักอยู่แล้ว

 

โรเบิร์ต จอห์น เด็กหนุ่มผมน้ำตาลทอง เขามีหน้าตาที่หล่อเหลาเอาการ คิ้วสีน้ำตาลคมเข้ม กับนัยน์ตาสีเขียวเป็นจุดเด่นกว่าส่วนอื่นๆ บนใบหน้าของเขา ชายหนุ่มเป็นนักกีฬาฟุตบอลสุดฮ็อตของโรงเรียนแห่งนี้ และที่สำคัญเขาก็คือคนรักของคริสติน่านั่นเอง ด้วยเหตุนี้ทั้งคู่จึงเป็นคู่รักที่เหมาะสมกันที่สุด

 

พวกเขาคบกันมาตั้งแต่เกรด 8 รวมระยะเวลาก็ 4 ปี แต่ถึงอย่างนั้นความรักของพวกเขาก็ยังคงสดใสเหมือนกับว่าเป็นรักแรกเริ่ม เพราะพวกเขาขยันเติมความรักที่อ่อนโยนให้กันอย่างสม่ำเสมอทุกๆ วันด้วยการให้ดอกไม้บ้าง ช็อคโกแล็ตบ้าง แล้วก็ของขวัญในวันพิเศษต่างๆ บ้าง นั่นจึงทำให้เขาเป็นวัยรุ่นที่คบกันนานเป็นพิเศษ จนทำให้เพื่อนๆ หลายๆ คนรู้สึกอิจฉากันไปตามๆ กันเลย แถมวันนี้โรเบิร์ตก็ยังมาชวนคริสติน่าไปเที่ยวที่ห้างกู๊ดเกทในตอนกลางคืนอีกด้วย คริสติน่าก็ได้ตอบตกลงชายหนุ่มไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ช่วงบ่ายของวันนั้นจึงเป็นบ่ายที่สดใสที่สุดสำหรับเธอเลย

 

ในปีนั้นห้างกู๊ดเกทเป็นห้างที่เพิ่งก่อตั้งเสร็จใหม่ๆ จึงเป็นสถานที่ที่ผู้คนหลั่งไหลกันมาเที่ยวเยอะเป็นพิเศษ นายกเทศมนตรีของนิวยอร์กจึงได้เริ่มจัดโครงการให้มีการจัดตั้งต้นคริสต์มาสต้นยักษ์ไว้ที่ห้างแห่งนี้ตั้งแต่ปีนั้นเป็นต้นมา

 

 

 

คืนวันนั้นเป็นคืนที่หิมะตกหนักพอสมควร คริสติน่าเป็นฝ่ายมานั่งรอแฟนหนุ่มที่ใต้นคริสต์มาสยักษ์ตั้งแต่หัวค่ำจนดึก แต่ก็ไม่มีวี่แววว่าโรเบิร์ตจะมาตามนัดเลย หญิงสาวพยายามโทรหา แต่ก็ไม่มีการตอบรับจากปลายสาย เธอจึงเริ่มรู้สึกโกรธและหงุดหงิดเป็นอย่างมาก แต่เธอก็ยังคงนั่งรออยู่ที่เดิมจนเกือบเช้า เธอถึงได้มั่นใจว่าชายหนุ่มคงไม่มาแล้วแน่นอน สุดท้ายเธอก็ตัดใจและกลับบ้านไปอย่างเดียวดาย

 

หลังจากเทศกาลคริสต์มาสผ่านพ้นไปคริสติน่าก็ไปโรงเรียนตามปกติ เธอโกรธโรเบิร์ตเป็นอย่างมาก เธอจึงตั้งใจว่าจะไม่พูดกับเขาอีกเลย แต่เมื่อถึงโรงเรียนเธอก็ต้องพบกับเรื่องที่ทำให้สะเทือนใจจนน้ำตาต้องไหลพรากออกมาทันที

 

หญิงสาวได้ทราบข่าวว่าแฟนหนุ่มของเธอ ได้ขับรถขึ้นไปบนภูเขาแองเกส ซึ่งเป็นเขาลูกหนึ่งที่อยู่แถวๆ ชานเมือง แล้วก็ต้องเกิดเรื่องไม่คาดฝันขึ้น เนื่องจากถนนที่มีน้ำแข็งเกาะเต็มไปหมด ทำให้ล้อของรถไม่สามารถยึดเกาะกับพื้นถนนได้ดี มันจึงลื่นไถลและพารถทั้งคันกับร่างของโรเบิร์ตพุ่งทะลุที่กั้นถนนจนตกลงไปในหน้าผาสูงและระเบิดขึ้นทันที นั่นทำให้ชายหนุ่มเสียชีวิตในที่เกิดเหตุในเวลาเดียวกัน กว่าทุกคนจะรู้เรื่องและไปพบศพก็ช่วงบ่ายของอีกวันหนึ่งแล้ว และเหตุผลที่โรเบิร์ตต้องขึ้นไปบนเขานั่นก็เป็นเพราะว่า เขาได้ฟังเรื่องเล่าบางอย่างเกี่ยวกับตำนานของภูเขาลูกนี้มาจากเพื่อนรักของเขา นั่นก็คือเจมส์นั่นเอง

 

ชายหนุ่มเล่าให้โรเบิร์ตฟังว่าในค่ำคืนคริสต์มาสอีฟของทุกๆ ปี ที่เขาแองเกส จะมีเรื่องมหัศจรรย์บางอย่างเกิดขึ้น นั่นก็คือ จะมีดอกไม้วิเศษที่ชื่อดอกคริสต์มาสสโนว์ปรากฏขึ้นที่บริเวณยอดเขาลูกนี้ และชายใดที่สามารถเก็บดอกไม้นั้นมาให้หญิงที่ตนรักได้ ทั้งคู่จะได้ครองรักกันไปจนกัลปาวสาน แต่มันก็เป็นเพียงแค่ตำนานโบราณคร่ำครึที่เจมส์ได้ฟังมาจากย่าของเขาอีกที และก็เป็นเรื่องที่ไม่เคยมีใครเชื่อถือมาก่อนเลย แต่โรเบิร์ต ชายหนุ่มผู้อ่อนต่อโลกเขากลับเชื่อในเรื่องเล่าปรัมปรานี้ ชายหนุ่มจึงได้ตัดสินใจขึ้นไปบนยอดเขาที่ว่า และก็ต้องจบชีวิตลงด้วยเหตุนี้นี่เอง

 

และหลังจากนั้นเป็นต้นมา คริสติน่าก็จะมานั่งที่ใต้ต้นคริสต์มาสต้นยักษ์หน้าห้างกู๊ดเกทในคืนคริสต์มาสอีฟของทุกๆ ปี ด้วยความหวังที่ว่า แฟนหนุ่มของเธอจะมาตามนัดสักครั้ง แต่ก็เป็นเพียงหวังลมๆ แล้ง เพราะในโลกแห่งความจริงโรเบิร์ตนั้นได้ตายไปจากเธอแล้ว

 

 

 

ปัจจุบัน

นี่แหละ ความจริงทั้งหมดเจมส์หันไปพูดกับคริสติน่าที่กำลังพยายามกลั้นน้ำตาไม่ให้ไหลออกมาอาบใบหน้าของเธอ แต่เธอก็ทำไม่สำเร็จ น้ำใสๆ ค่อยๆ ไหลลงมาจนท่วมแก้มนวลๆ ของเธอ ใบหน้าของหญิงสาวในตอนนี้แสดงออกถึงความเศร้าปนความโกรธที่เจมส์ทำให้คนรักของเธอต้องมาตายไป เธอจึงโวยวายแล้วทุบตีชายหนุ่มอย่างแรงโดยที่ชายหนุ่มก็ยอมแต่โดยดี

 

ฉันขอโทษจริงๆ คริส ฉันขอโทษจริงๆเจมส์ได้แต่พูดด้วยน้ำเสียงเศร้าสลด

 

ทันใดนั้นเองร่างชายหนุ่มก็สั่นกระตุกขึ้นอย่างแรงแล้วล้มลงไปนอนกับพื้น คริสติน่าถึงกับตกใจจนหน้าตาตื่นทันที หญิงสาวมองไปที่ดวงตาที่เหลือกลานของชายหนุ่ม อาการแบบนี้ ทำให้หญิงสาวคิดได้อย่างเดียวก็คือ เจมส์กำลังชักเพราะความเจ็บจากการโดนเธอทุบนั่นเอง

 

โอ้ไมนะ! เจมส์! เจมส์!” คริสติน่าก้มลงไปโอบร่างของชายหนุ่มที่กำลังสั่นกระตุกขึ้นมาไว้ในอ้อมแขน เธอลูบไปที่ใบหน้าของเพื่อนชายอย่างร้อนรน

 

ใครก็ได้ช่วยด้วยค่ะ!” หญิงสาวตะโกนร้องขอความความช่วยเหลือจากคนที่เดินผ่านไปมา ทำให้ชายหญิงวัยกลางคนคู่หนึ่งที่ได้ยินเสียงของคริสติน่า ต้องรีบวิ่งเข้ามาช่วยในทันที

 

เดี๋ยวผมขอดูหน่อยชายวัยกลางคนก้มลงมาจับร่างที่สั่นกระตุกของเจมส์ เขาใช้ฝ่ามือตบไปที่หน้าของชายหนุ่มอย่างแรง ทำให้คริสติน่าต้องโวยวายทันที

 

คุณจะทำอะไรน่ะ!?” หญิงสาวโพล่งขึ้น แต่ชายวัยกลางคนผู้นั้นก็ไม่ได้ตอบอะไร ทำให้คริสติน่าเริ่มทำหน้าไม่พอใจ

 

ไม่ต้องห่วงหรอกค่ะ สามีฉันเขาเป็นหมอน่ะค่ะหญิงวัยกลางคนที่มาด้วยกันพูดขึ้นพลางยิ้มอย่างอบอุ่นให้หญิงสาว ทำให้คริสติน่ารู้สึกใจเย็นลงได้ทันที

 

ไม่นานร่างของชายหนุ่มก็หยุดกระตุก ชายวัยกลางคนหยิบวัตถุรูปทรงกระบอกออกมาจากกระเป๋าเสื้อโค้ชของเขาแล้วกดเปิดสวิตช์ที่ด้านข้างตัวกระบอกทำให้มีแสงไฟปรากฎขึ้นที่ด้านหน้าของมัน มันก็คือไฟฉายนั่นเอง เขาค่อยๆ ใช้นิ้วเปิดเปลือกตาของชายหนุ่มที่นอนแน่นิ่งอยู่ออกจนเห็นดวงตาที่นิ่งสนิทของชายหนุ่ม เขาใช้ไฟฉายในมือส่องส่ายไปมาอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะปิดมันลง

 

เขาแค่เป็นลมไปน่ะครับชายวัยกลางคนหันมาพูดกับคริสติน่า

 

อาจจะเกิดจากการตกใจกะทันหัน หรืออากาศที่หนาวก็เป็นได้ครับ จะให้เรียกรถพยาบาลให้หรือเปล่าครับ?เขาอธิบายต่อก่อนจะถามขึ้น หญิงสาวก็ได้แต่พยักหน้าตอบ

 

ไม่ต้องหรอกครับเสียงหนึ่งพูดขึ้นจนทำให้ทุกคนต้องตกใจทันที เพราะเจ้าของเสียงก็คือเจมส์ที่เพิ่งฟื้นจากการเป็นลมเมื่อครู่เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลย

 

ผมแค่หนาวนิดหน่อยน่ะครับชายหนุ่มเอ่ยต่อ

 

อื้อถ้าไม่เป็นไรแล้วพวกเราขอตัวก่อนนะชายวัยกลางคนพูด ก่อนจะยืนขึ้นแล้วจับมือกับผู้เป็นภรรยาของเขา

 

ครับ ขอบคุณมากๆ ครับชายหนุ่มกล่าวขอบคุณให้แก่ผู้มีพระคุณทั้งสองคน พวกเขายิ้มให้ทั้งคู่ก่อนจะเดินจากไป

 

เธอทำให้ฉันตกใจรู้ไหมเจมส์?คริสติน่าเริ่มหันมาทำหน้าโกรธเคืองใส่ชายหนุ่มอีกครั้ง

 

คริสซี่ที่รักชายหนุ่มพูดอย่างแผ่วเบา เขาหันมาทำตาหวานใส่หญิงสาวจนทำให้เธอถึงกับขนลุกทันที เพราะชื่อนี้เป็นชื่อที่โรเบิร์ตใช้เรียกเธอเป็นประจำ

 

ใครอนุญาตให้เธอเรียกฉันอย่างนั้นฮะ!” หญิงสาวส่งสายตาดุใส่ร่างของเพื่อนชาย

 

นี่ผมเองไงชายหนุ่มพูดพลางใช้มือทัดผมของหญิงสาวที่ตกลงมากลับไปทัดที่หูของเธออย่างแผ่วเบา นั่นทำให้หญิงสาวถึงกับตกใจจนต้องผงะหลังไปเลย เพราะว่าเธอจำความรู้สึกนี้ได้ดี ความอ่อนโยนที่คริสติน่าเคยได้สัมผัสจากชายผู้เป็นที่รัก ชายผู้ที่ชื่อ โรเบิร์ต จอห์น

 

ไม่ๆ เป็นไปไม่ได้หญิงสาวพูดขึ้นอย่างตะกุกตะกัก

 

คริสซี่นี่ผมเองจริงๆ ผมไม่อาจทนมองคุณนั่งเศร้าคนเดียวที่นี่ในทุกๆ ปีได้อีกแล้ว ชายหนุ่มกล่าว น้ำใสๆ เริ่มไหลเอ่อออกมาจากดวงตาทั้งสองข้างของเขา นั่นทำให้คริสติน่ายิ่งใจเต้นแรงขึ้น

 

ผมไม่เคยผิดนัดกับคุณเลย ผมมาที่นี่ทุกๆ ปี ผมมานั่งข้างๆ คุณทุกๆ ปี ตั้งแต่เมื่อ 6 ปีก่อนแล้วชายหนุ่มยังคงกล่าวต่อ แต่หญิงสาวก็ทำได้เพียงแค่ส่ายหน้าอย่างไม่รับรู้ แต่น้ำตาของเธอก็เริ่มไหลเอ่ออกมาด้วยเช่นเดียวกัน

 

ผมพยายามกอดคุณเมื่อเห็นคุณหนาวแต่คุณไม่เคยรู้สึกได้ ผมพยายามพูดคุยกับคุณแต่คุณไม่เคยได้ยิน ผมขอโทษจริงๆ ที่มันต้องเป็นแบบนี้ อย่าได้โกรธผมเลยนะชายหนุ่มขอโทษทั้งน้ำตา

 

ผมรักคุ…”

 

พอ! เงียบ! ฉันไม่อยากฟัง! นายคิดจะเล่นอะไรอีกเจมส์!” คริสติน่าตะคอกเสียงดังขัดสิ่งที่ชายหนุ่มกำลังจะบอก

 

ถ้าขืนนายพูดอะไรอีก นายจะไม่ได้เจอฉันอีกเลย ฉันรู้ว่านายแอบชอบฉันมาตลอดหญิงสาวพูดเสียงดัง ใบหน้าของเธอแสดงอาการไม่พอใจอย่างเห็นได้ชัด ในใจของเธอคิดแค่เพียงว่า นี่มันเกิดอะไรขึ้น? วิญญาณของชายที่เธอรักมาเข้าสิงเพื่อนรักของเขาหรือยังไงกัน?

 

โอ้ ไม่จริงใช่ไหม? ทำไมผมไม่เคยรู้เรื่องเลย เจมส์ไม่ใช่คนอย่างนั้นแน่นอนชายหนุ่มส่ายหน้าไปมา

 

บอกให้หยุดพูดไง! นายไม่ได้สำนึกผิดเลยใช่ไหม ที่ต้องทำให้เพื่อนรักตายน่ะ!” หญิงสาวตะคอกเสียงดังขึ้นอีก จนทำให้คนที่เดินผ่านไปมาต้องหันมามอง พวกเขาคิดเพียงว่าคงจะเป็นคู่รักที่กำลังทะเลาะกันจึงไม่ได้สนใจอะไร

 

พูดยังไงคุณก็คงไม่เชื่อผม แต่ยังไงผมก็ต้องขอโทษจริงๆ ผมบอกคุณได้แค่นี้ ชายหนุ่มพูดเสียงเรียบ

 

ลาก่อนคริสซี่ที่รักเสียงของเจมส์พูดขึ้นต่ออย่างแผ่วเบา

 

ไม่! อย่าเพิ่งไป! ฉันเชื่อคุณแล้ว!” คริสติน่าตะโกนอย่างร้อนรนจนชายหนุ่มต้องยิ้มขึ้นเบาๆ

 

โอ้ สุดท้ายคุณก็เชื่อผม แต่ยังไงผมก็คงต้องไป ผมจะอยู่กับคุณเสมอนะชายหนุ่มพูดอย่างอาลัย

 

แต่ผมขออย่างหนึ่ง คุณจะให้ผมได้ไหม?ชายหนุ่มกล่าวทำหน้าจริงจัง หญิงสาวก็พยักหน้าตอบเบาๆ

 

เจมส์เป็นเพื่อนรักของผม เมื่อกี้คุณบอกว่าเขาแอบรักคุณใช่ไหม และผมก็เห็นเขามาแอบมองคุณที่นี่ทุกๆ ปี ถ้าอย่างนั้นผมจึงอยากให้คุณคบกับเขาจะได้ไหม?” ชายหนุ่มอ้อนวอน คริสติน่าได้ยินก็ทำหน้าตกใจทันที

 

ฉันเริ่มไม่เชื่อแล้วล่ะว่าคุณคือโรเบิร์ตจริงๆ น่ะหญิงสาวเริ่มสองจิตสองใจเพราะเธอเชื่อว่าแฟนหนุ่มตัวจริงของเธอคงไม่มีวันพูดอย่างนี้แน่นอน แต่มันไม่ใช่สำหรับตอนนี้

 

ไม่ใช่ๆ ฟังผมอธิบายก่อนคริสซี่ที่รัก คือผมอยากให้คุณคบกับเจมส์ แล้วคริสต์มาสอีฟของทุกๆ ปี ให้คุณมากับเขาที่นี่ แล้วผมจะสามารถมาหาคุณได้ด้วยร่างของเขา เข้าใจไหม?ชายหนุ่มอธิบาย หญิงสาวถึงกับอึ้งกับสิ่งที่ได้ฟัง เธอรวบรวมสติอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะพยักหน้าตามทั้งที่ยังคงไม่เชื่อเต็มร้อย

 

ถ้าคุณเข้าใจแล้วผมก็คงต้องกล่าวคำว่า ลาก่อนจริงๆ สักทีชายหนุ่มพูดขณะที่ตัวกำลังลอยขึ้นจากพื้น คริสติน่าเห็นดังนั้นเธอจึงสลัดความคิดที่ไม่อยากจะเชื่อชายหนุ่มตรงหน้าออกไปทันที น้ำตาของเธอเริ่มทะลักออกมาอย่างรวดเร็ว เธอรีบลุกขึ้นแล้ววิ่งมาคว้าร่างของชายหนุ่มตรงหน้าให้ลงมายืนบนพื้นแล้วเอ่ยออกมาว่า

 

ฉันรักคุณนะโรเบิร์ต

 

ผมก็รักคุณเช่นกันคริสซี่ที่รัก แล้วพบกันใหม่…”

 

ยังไม่ทันที่ชายหนุ่มจะพูดจบ ปากของเขาก็ถูกหญิงสาวปิดมันลงด้วยปากเรียวงามของหญิงสาว พวกเขาประกบจูบกันอย่างแผ่วเบา คริสติน่าค่อยๆ หลับตาของเธอลงจนปิดสนิท หญิงสาวปล่อยให้อารมณ์พาจิตใจของเธอลอยไป ลอยไป ลอยไปกับความสุขที่เธอไม่ได้มีมานานแสนนาน

 

ทั้งคู่จูบกันอยู่เป็นเวลาหลายนาที แล้วคริสติน่าก็ต้องลืมตาขึ้นเมื่อเธอรูสึกได้ถึงความเปลี่ยนแปลงจากชายหนุ่มตรงหน้า เธอลืมตาขึ้นมาจึงเห็นใบหน้าที่ตื่นตะลึงของเจมส์ เนื่องจากชายหนุ่มนั้น กำลังตกใจว่าตัวเองมาจูบกับหญิงสาวที่ตนแอบชอบมานานได้ยังไง นั่นเป็นเพราะว่า โรเบิร์ตได้ออกจากร่างของเจมส์ไปในช่วงเวลาที่ทั้งคู่ยังคงจูบกันอยู่นั่นเอง

 

เจมส์ เรามาเป็นแฟนกันเถอะหญิงสาวเช็ดน้ำตาที่แก้ม ก่อนจะพูดขึ้นพลางยิ้มให้เพื่อนชายตรงหน้า นั่นทำให้เจมส์ถึงกับตกใจจนขาหมดเรี่ยวแรงที่จะยืน ชายหนุ่มทรุดฮวบลงไปนั่งกับพื้นทันที เขาพยายามสะบัดหน้าเพราะคิดว่านี่คงจะเป็นความฝัน แต่สุดท้ายเขาก็ต้องยอมรับว่ามันเป็นเรื่องจริง หญิงสาวที่เขารักมานาน กำลังขอเขาเป็นแฟนจริงๆ

 

คริสติน่าได้แต่ยิ้มให้กับตัวเอง ก่อนจะหันไปมองที่ใต้ต้นคริสต์มาสต้นยักษ์ เธอจึงเห็นว่าที่ใต้ต้นนั้น กำลังมีดอกไม้สีขาวรูปทรงประหลาดๆ ที่เธอไม่เคยเห็นมาก่อนค่อยๆ งอกขึ้นมาจนผลิบานเต็มตัว เธอจึงเดินเข้าไปแล้วเด็ดมันขึ้นมา หญิงสาวจ้องมองไปดอกไม้ในมือด้วยใจที่เต้นระรัว

 

คุณเอามันมาให้ฉันได้จริงๆ สินะ โรเบิร์ตหญิงสาวยิ้มแล้วพูดขึ้น น้ำตาของเธอค่อยๆ เอ่อออกมาอีกครั้ง เธอจึงเช็ดมันออกก่อนจะหลับตาลงนึกถึงภาพความสุขในค่ำคืนนี้ของเธอ เพราะมันจะตราตรึงในใจของเธอตราบนานเท่านาน

 

หลังจากคืนนั้นคริสติน่าก็ได้คบกับเจมส์อย่างเป็นทางการ ทั้งที่ชายหนุ่มก็ไม่ได้รู้เลยว่าสาเหตุจริงๆ นั้นมาจากอะไร แต่สำหรับคริสติน่า เธอต้องรู้สึกขอบคุณชายหนุ่มที่ทำให้คืนนั้นของเธอเป็นค่ำคืนที่สุดแสนมหัศจรรย์ หญิงสาวมีความสุขขึ้นในทุกๆ วัน พวกเขามอบความรักให้กันเป็นประจำ จนทำให้คริสติน่ารู้สึกรักในตัวเจมส์ขึ้นมาบ้างแล้ว คริสติน่ารู้สึกผิดที่ต้องผิดสัญญากับเพื่อนสาวของเธอเมื่อถึงคริสต์มาสอีฟในปีต่อมา แต่จะให้ทำอย่างไรได้ เพราะสิ่งที่สำคัญกว่าเรื่องนั้นก็คือ เธอจะไม่ต้องโดดเดี่ยวอีกต่อไปแล้วในค่ำคืนอย่างนี้ เพราะเธอจะได้มาพบกับชายผู้เป็นที่รักจริงๆ ของเธอที่ใต้ต้นคริสต์มาสยักษ์ต้นเดิมทุกๆ ปี คริสต์มาสที่หายไปของเธอจึงกลับคืนมาด้วยประการฉะนี้นั่นเอง

 

-----------------------------------------------------------------จบ-----------------------------------------------------------------------------

 

คุยกับรีดเดอร์

ก่อนอื่นต้องขอสวัสดีทุกๆ ท่านที่เข้ามาอ่านเรื่องนี้ก่อนเลยนะครับ

หลายๆ ท่านอาจจะยังไม่รู้จักผม เพราะผมไม่เคยได้ร่วมกิจกรรมของกรุ๊ปเลยสักครั้ง

สัญญาว่าต่อไปจะร่วมตลอด ไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง อิอิ

สำหรับเรื่องนี้ก็เป็นเรื่องแรกที่ของผมที่เกี่ยวกับความรัก

ทีแรกตั้งใจให้เป็นรักระหว่างพ่อกับลูกแต่สุดท้ายก็ลงเอยเป็นรักของหนุ่มสาวตามที่เห็นแหละครับ

สุดท้ายก็ต้องขอบคุณทุกท่านที่เข้ามาอ่านด้วยครับ

ขอบคุณจริงๆ ครับ



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
กิจกรรมประกวดนิยาย Lightwriter ครั้งที่ 1 ตอนที่ 13 : เรื่องที่ ๙ X’Mas alone คริสต์มาสที่หายไป (มณีสีบลอนด์) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 31 , โพส : 5 , Rating : 0 / 0 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1

#5 : ความคิดเห็นที่ 80

# X’ Mas alone คริสมาตร์ที่หายไป

 

ของพี่เอิร์งเหรอคะ หึๆ จะวิจาณ์ให้ถึงเนื้อถึงขนเลย! เอ้า..มาเริ่มด้วยคำชื่นชมกันก่อน ก่อนอื่นอยากบอกว่า....^^+

การใช้คำบรรยายนั้นใช้ได้เห็นภาพดี ลื่นไหล ให้ 5/5 คะแนนค่ะ ชื่อเรื่องนั้น อืม...ให้ 5/5 ค่ะ ดูแล้วมันไม่น่าจะหายไปเท่าไร แต่การตั้งชื่อเรื่องนี้เป็นสิทธิของคนเขียนนี่เนาะ หึๆ

 ตัวละคร ใช้น้อยดี ให้ 5/5 ค่ะ ถ้าไม่บอกว่าพี่เอิร์งแต่งนี่ไม่รู้เลยนะค่ะ นึกว่าผู้หญิงแต่งซะอีก

คำผิด มีน้อยมาก ให้  5/5  คะแนน

ข้อเสียขนมาให้แล้วค่า...

เหตุผลและความสมจริง อารมณ์ ของตัวละคร ให้  4.5/5

เนื้อเรื่องสั้นไปหน่อย ยังไม่ค่อยปูอะไรให้เป็นที่เป็นทาง ถ้ายาวกว่าดีน่าจะดี ให้  4.5/5

ยังไม่อินเท่าไรกับอารมณ์ ให้ 3/5 สำหรับข้อนี้ ในความเห็นเราถือว่าสำคัญมาก เพราะเมื่อเราอ่านอะไรสักอย่าง ถ้าคนเขียนไม่สามารถทำให้เราอิน โน้มน้าว ทำให้เกิดอารมณ์ขึ้นมาได้ ยังถือว่าไม่ค่อยเวิร์ค เหมือนกับนิยายที่อ่านแล้วน่าเบื่อค่ะ สำหรับเรื่องนี้ ฉันอ่านแล้วเฉยๆ อยู่เลย (ความเห็นส่วนตัว)

                ความประทับใจ อืมๆ...นี่ถือว่าเป็นใจความสำคัญของการเขียนการ์ตูนเลยนะค่ะ เหมือนกับการทำให้คนอ่านอินนั่นแหละค่ะ (พี่เขียนนิยาย ไม่ใช่การ์ตูน = =/พี่เอิร์ง) เรื่องนี้ยังไม่ประทับใจเท่าไร นอกจากความเจ้าเล่ห์ของเจมส์ที่หลอกคริสซี่ ให้ 2/5 ละกันค่ะ

 

คะแนนโดยรวม ได้ 4.25/5 ครับผม ^__^

 

P.S.ใช้วิธีหาค่าเฉลี่ยนะพี่เอิร์ง ถ้าเห็นคำวิจารณ์ฉันแล้ว เม้นท์กลับมาที่ไอดีฉันด้วยนะ อย่าเพิ่งงอนนะ T[]T



PS.  มนุษย์เรานั้นอยู่กับความมืดก่อนที่จะได้พบกับแสงสว่าง.....เมื่อได้พบกับแสงสว่างจึงเข้าไปหามัน....เพราะมันสดใสกว่า สบายกว่า โล่งใจกว่า ... แต่อย่างน้อย บางทีความมืดคือเพื่อนที่ดีที่สุดของเรา...
Name : #Mafia Princess#< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ #Mafia Princess# [ IP : 101.109.17.180 ]
Email / Msn: zodiac_sky-symphony(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 มกราคม 2555 / 16:51

#4 : ความคิดเห็นที่ 61
 น่าจะบอกว่า "คริสต์มาส อีฟ ที่หายไป" มากกว่าน้าา 555 
เนื้อเรื่องก็โอเคนะ (ไม่น่าเชื่อว่าผู้ชายแต่ง -.,-) แต่คำแรกที่โผล่มาในหัวหลังจากอ่านจบ

"เห็นแก่ตัว"!! 

จริงๆนะ  ในเมื่อไม่ได้รักแต่กลับใช้เจมส์เป็นตัวแทนโรเบิร์ตนี่มันเห็นแก่ตัวเกินไปแล้วว! ><
บรรยายได้ดี ไหล อิอิ ^^ เชื่อปะเราใช้เวลาแค่ 6 นาทีอ่านจบ โอ้พระเจ้า!! แต่งได้เจ๋งดี ฮ่าๆๆ 
ถ้าจะบอกว่าเข้ากับบรรยากาศมั้ย? เราว่าก็โอเค ชอบดอกไม้นั่นมากก 55 น่ารักเกิ๊นน >.< อยากมีคนไปเก็บมาให้บ้าง (แต่คงต้องรอชาติหน้า TT) 

แต่ว่า...ก็นะ เรายังไม่ค่อย "ลึกซึ้ง" กับมันเท่าไหร่ คือ อารมณ์มันยังไม่ไปอ่ะ มันยังไม่อินมากก ถึงขั้นแบบ 'อร๊ายย! ฉันเกลียดคริสติน่าจัง หล่อนน่ะมันมารยา!" บลาๆๆ ยังไม่ถึงขั้นนั้นน่ะ 

คำผิดไม่ค่อยมีให้เห็นยกเว้นเรื่องวรรณยุกต์ ลืมบ้างอะไรบ้าง ฮ่าๆๆ 

สุดท้าย...ลงคะแนน :)

คิดว่าตัวเองน่าจะได้เท่าไหร่?...

แต่เราให้ 4.3 นะ 

หักเพราะ 1. 0.5 >> ตัวละครเห็นแก่ตัว คิดว่าความรักของตัวเองสำคัญที่สุด แต่กลับไม่มองเห็นความรักของคนอื่นที่มีให้
2. 0.2 >>> ไม่ชอบเสียงโทรศัพท์อ่าา :( "ตรู๊ด ตรู๊ด..."

ยังไงก็สู้ๆนะ จะรออ่านผลงานใหม่ของ "มณีสีบลอนด์" เรื่อยๆจ้าาา :D


PS.  PaNGReD : I'm Fake! But I love you. ;)
Name : รัตติกาลPrincess[แรงบันดาลใจ]< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ รัตติกาลPrincess[แรงบันดาลใจ] [ IP : 125.26.159.91 ]
Email / Msn: babe_lucifer(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 26 ธันวาคม 2554 / 23:34


#3 : ความคิดเห็นที่ 60
เรื่องนี้ของตัวเอง คงวิจารณ์ไม่ถูก อิอิ
ขอบคุณแอดมินทั้งสองท่านสำหรับคอมเมนท์และคะแนนนะครับ ^^

PS.  Subject : watch : นาฬิกาผ่าเวลา Genre : แฟนตาซี ไซไฟ ครอบครัว
Name : Aerng< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Aerng [ IP : 1.47.46.22 ]
Email / Msn: aerngq(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 26 ธันวาคม 2554 / 13:36

#2 : ความคิดเห็นที่ 46
#X’Mas alone คริสต์มาสที่หายไป

อ่า..จะว่ายังไงดีล่ะ
การดำเนินเรื่อง ต้องบอกว่าไม่มีอะไรเลยสินะ.. หัวเราะ
เพราะเป็นแค่การเล่าถึงประวัติคร่าวๆ ของคริส และความจริงย้อนหลังสั้นๆ ที่เธอเพิ่งจะได้รับรู้
แต่เพียงแค่ช่วงเวลาไม่นาน เรื่องสั้นเรื่องนี้ ทำให้สัมผัสได้ถึงวันคริสต์มาสค่ะ ไม่รู้คนอื่นจะคิดเหมือนกันไหม?

ภาษาการบรรยายก็ใช้ได้ อ่านลื่น ไม่สะดุดค่ะ
แต่การใช้คำพูดตอนสนทนา มีความรู้สึกว่า ตัวละครดูรีบร้อน พูดเหมือนพร่ำเพ้อ อะไรสักอย่าง ไม่ค่อยชอบ.
ตัวละคร...เป็นอะไรที่ไม่ชอบใจเอามากๆ โดยเฉพาะสองคนนี้
คริสติน่า เธอต้องการจะพบคนรักที่จากไปแล้ว ยอมคบกับอีกคนที่รักเธออย่างจริงใจเพื่อเป็นเครื่องมือ แม้ว่าในตอนหลังจะบอกเอาไว้ว่าเธอเริ่มรักเจมส์ แต่การเริ่มต้นและจุดประสงค์ของเธอมันก็แย่เกินไป ที่รับไม่ค่อยได้เพราะว่าคนรักของเธอได้ตายไปแล้ว แต่เธอก็ยังดึงดันที่จะเจอเขา
โรเบิร์ต เห็นแก่ตัว ยุยงให้คนรักของตัวเองใช้เพื่อนของตัวเองเป็นเครื่องมือ รอวันที่ตัวเองจะได้สิงร่างเพื่อนเพื่อไปพูดคุยกับเธอ คือเข้าใจว่าเขาคงรักมาก แต่ไม่น่าทำแบบนี้
ยิ่งตอนอ่านตอนที่สองคนนี้คุยกัน มันทำให้เรารู้สึกเกลียดตัวละครแปลกๆ (ความเห็นส่วนตัว)
และที่สำคัญ คืออ่านแล้วไม่เข้าถึงอารมณ์ของตัวละคร เหมือนจะเศร้า หรือ เหงา แต่ก็ไม่รู้สึกอะไรเลยสักอย่าง
มันบางเบา จนจะเป็นเฉย สำหรับความรู้สึก.

แนวคิดของเรื่องนี้ก็ไม่มีอะไรซับซ้อนเลยนะคะ ก็ถือว่าดีเพราะเท่าที่อ่านเรื่องนี้ก็สั้น ถ้าใส่ปมลงไปมากก็คงวุ่นวาย

คะแนนที่เราให้ 4/5
ตั้งใจเขียนต่อไปนะคะ .
Name : momoe'< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ momoe' [ IP : 110.49.251.205 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 25 ธันวาคม 2554 / 18:06

#1 : ความคิดเห็นที่ 24
เฮ้ยยย!! นี่ผู้ชายแต่งเหรอเนี่ย O_o!
แต่งได้ดีจนผู้หญิงอย่างฉันยังอาย โหดร้ายที่สุด~

เอิ่ม...เข้าเรื่องเลยดีกว่านะ
คริสมาสต์ที่หายไปเหรอ...เข้ากับเนื้อเรื่องอยู่นะ
สิ่งที่หายไปก็คือโรเบิร์ตและความรักสินะ [พยายามวิเคราะห์ด้วยสมองอันน้อยนิด]
ส่วนมากแล้ว เท่าที่ได้อ่านมาก็มีแต่ความรักน่ะนะ เลยค่อนข้างจะเบื่อนิดหน่อย

บรรยายได้ดีมาก อ่านแล้วมันไหลลื่น ไม่ติดขัดอย่างที่ควรเป็น
คำผิดก็ไม่มีเลยแม้แต่คำเดียว ดีมากค่ะ! กลิ่นอายความเป็นคริสมาสต์ฟุ้งกระจายเลยทีเดียว
แต่ว่าอารมณ์ยังไม่ค่อยเข้าที่เข้าทาง หมายความว่ายังทำให้ฉันอินตามตัวละครไม่ได้ :(
แต่โดยรวมแล้วก็ถือว่าดีมากๆ เลยค่ะ

คะแนนที่ได้ 4/5
(หัก 1 คะแนน เนื่องจากเรื่องอารมณ์ที่ยังไม่สามารถทำให้อินได้ สู้ๆ นะึคะ)

PS.  Do You Love Me Like I Love You...? If You Don't Love. Please...Don't Give Me Hope...
Name : Shadow Alice< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Shadow Alice [ IP : 101.108.35.124 ]
Email / Msn: Little_Mingsia(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 25 ธันวาคม 2554 / 11:43

หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

"หนังสือสดใหม่ ประจำเดือน พฤศจิกายน 2557"

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android