สวัสดีผู้เยี่ยมชม [ เข้าระบบ | สมัครสมาชิก ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

Short fic KrisYeol :: Love Story :: END.

ตอนที่ 29 : You’re my melody 9


     อัพเดท 29 เม.ย. 56
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/แฟนฟิค
Tags: Fic , Short fic , Kris , Chanyeol , Krisyeol , คริสยอล
ผู้แต่ง : Me_MyLak ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Me_MyLak
My.iD: http://my.dek-d.com/lakkna
< Review/Vote > Rating : 98% [ 8 mem(s) ]
This month views : 791 Overall : 31,442
1,462 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 523 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
Short fic KrisYeol :: Love Story :: END. ตอนที่ 29 : You’re my melody 9 , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 1144 , โพส : 30 , Rating : 5 / 1 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด





You’re my melody

 

 

 

 

 

 

 

You’re my melody   9

 

 

หลังจากวันนั้นมา ความสงบสุขก็เหมือนจะกลับมาในชีวิตผม  ผมไม่ได้เจอคริสมาเป็นอาทิตย์......แต่ไม่เลยความหลอนยังคงอยู่..โทรหาผมทุกวันเลยให้ตายเถอะ!!!

 

เซฮุนกลับบ้านไปหาแม่  ตอนนี้ผมอยู่ห้องคนเดียวรู้สึกเหงาเหมือนกันอยู่กับน้องมาหลายอาทิตย์  พอเค้าไม่อยู่มันวังเวงยังไงก็ไม่รู้

 

Rrrr   Rrr

มาอีกละ...หน้าด้านไม่มีใครเกินจริงๆ..

 

            “มีไร....”

 

            “เหมือนเดิม....คิดถึง...”

 

อยากขว้างโทรศัพท์ทิ้งจริงๆ 

 

 

เขิน....ไอ้บ้า!!!!  พูดมาได้....

 

            “ยิ้มใหญ่เลย..”

 

            “ไอ้บ้า  ใครยิ้ม  มั่ว!!...

 

            “เขินละซิ..”

 

            “ไม่เอาแล้ว  วางแล้วนะ..  ไร้สาระทุกวันเลยนาย  เปลืองค่าโทรรู้มั้ย...”

 

            “ไร้สาระที่ไหน  นี่สาระมากเลยนะเนี่ย..ถ้าไม่โทรหาทุกวันชั้นก็จีบไม่ติดซิ...”

 

            “นายมันหน้าด้าน!!...

 

            “ไม่ด้าน..ก็ไม่ได้นายเป็นแฟน..”

 

            “ย๊า!!  วางแล้ว..”

 

            “เขินใหญ่เลย..”

 

            “ใครเขิน....”

 

            “ชั้นมั้ง...  อ้อ  แล้วเซฮุนล่ะ...”

 

            “อยู่บ้านมีอะไร  โทรหาไม่ติดล่ะซิ  ฮุฮุ..”

 

            “อะไรของนาย..”

 

            “อย่าคิดเอาเบอร์น้องชั้นไปแจกใคร..  ยังไงก็โทรไม่ติด..”

 

            “นายนี่น่า....จะหวงน้องไปถึงไหน  ปล่อยให้น้องนายไปเจอผู้เจอคนเค้าบ้าง..”

 

            “ชั้นให้เจอทุกคนแหละ ไม่ได้จับมัดแขนมัดขาซะหน่อย..”

 

            “..........”

 

            “ครับ..”

 

            “นายประชดชั้นเหรอ!!!!..

 

            “อะไรเล่า  หูจะแตก..ชานยอล..”

 

            “..........”

 

            “งอนเหรอ..”

 

            “งอนอะไร!.. ไม่ได้งอน.. นายมั่วตลอด..วางเลยไม่คุยแล้ว..”

 

            “ยังไงนายก็คุยกับชั้นทุกวันแหละ.. ”

 

            “ชั้นมีมารยาท นายโทรมาชั้นก็รับซิ  ปล่อยให้ดังมันรำคาญ..”

 

            “จริงอ่ะ..”

 

            “จริงก็จริงดิ  อย่าเถียงได้มั้ย...”

 

            “โอเค  ไม่เถียง จริงที่สุดอ่ะ  ชั้นต้องไปแล้วนะ..นายก็รีบนอนล่ะ  ตื่นมาก่อนออกจากห้องหวีผมด้วยนะ  แล้วก็ฝันดีนะ..ชานยอล..”

 

            “อืม...”

 

            “นายนี่...บอกฝันดีชั้นซักวันไม่ได้รึไง..”

 

            “ทำไมต้องบอก..”

 

            “อยากได้ยิน...”

 

            “ไปบอกเพื่อนนายบอกซิ  เกี่ยวไรกับชั้นเล่า..”

 

            “ชั้นอยากได้ยินนายบอก...”

 

            “ไม่...”

 

            “จะบอกไม่บอก..”

 

            “ไม่!..

 

            “งั้นชั้นจะไปฟังที่ห้องนาย!!..

 

            “ย๊า!!  อย่านะ  อย่ามานะ  ไอ้บ้า!...

 

ทำไมชอบขู่นักนะ..นี่นายจีบชั้นจริงๆ ป่ะเนี่ย....

 

            “บอกดิ...”

 

            “โหยไอ้บ้าโรคจิต...”

 

            “เร็วๆ...”

 

            “ฝัน..ดี..”

 

            “อะไรนะ..ห้วนจัง  หวานๆ หน่อย..”

 

            “ทำไมชั้นต้องทำอะไรแบบนี้เนี่ย..”

 

            “งั้นชั้นไปหา...”

 

            “เออๆ  ครั้งเดียวนะ....”

 

            “...ครับ”   ทำให้แล้วทำเป็นพูดดี..อย่างงี้ตลอดเลยนาย..

 

 

 

 

 

” ฝันดีนะคริส...”

 

ตู๊ด  ตู๊ด  ตู๊ด......

 

 

รวดเร็วยิ่งกว่าฟ้าแล่บ  ไม่รู้ล่ะ  พูดแล้ว...

 

โอ๊ย  ผมยิ้มทำไมเนี่ย!!!   ไอ้บ้า  ไอ้บ้า  ไอ้บ้า!!!!  คริสสส....

 

 

.................................

 

KRIS  PART

 

            “เตรียมตัวกันให้พร้อมนะ  อีกหนึ่งสัปดาห์  พวกนายจะต้องเริ่มโปรโมทอัลบั้มใหม่”

 

            “อาทิตย์หน้าเหรอฮะ..”

 

            “นายมีปัญหาอะไรรึเปล่าไค..”

 

            “เปล่าฮะ...”

 

ช่วงเวลาที่ผมไม่ชอบเลยก็คือต้องโปรโมทอัลบั้มอะไรนี่ แล้วก็เจอแต่นักข่าว ต้องไปออกรายการนั่นนี่เยอะแยะไปหมด มีแต่แฟนคลับล้อมหน้าล้อมหลัง ต้องทำตัวดูดีต่อหน้าทุกคน ผมไม่ชอบเลยจริงๆ.. อีกอย่างต่อไปนี้ผมก็จะเจอชานยอลได้ยากขึ้น..

กับชื่อเสียงพวกนี้ถ้าแลกได้ผมอยากเป็นคนธรรมดาที่มีชานยอลยืนอยู่ข้างๆ มากกว่า..

 

            “คริส  ท่านประธานฝากมาบอกว่าให้ตั้งใจทำงานด้วย..”

 

ตั้งใจทำงานเหรอ...สำหรับผมมันไม่ได้ดูเป็นกำลังใจซักนิด มันเหมือนการข่มขู่ซะมากกว่า..

 

            “เอาล่ะ  งั้นก็ไปพักกันได้ละ..”

 

..................................

 

            “คริส  น้องฮุนอยู่ไหนอ่ะ..อยู่กับชานยอลมั้ย  เมื่อไหร่กูจะได้เจออีกอ่ะ  กูคิดถึงแล้วนะ..”

 

            “อะไรของมึงเนี่ย..”

 

            “มึงเข้าใจกูหน่อยซิ  ทีมึงยังชอบชานยอลเลย..”

 

            “มึงจะให้กูทำไงเล่า...”

 

            “มึงมีเบอร์  เอามา!..

 

            “ไค...คือ  กูว่าเอาไปก็...”

 

            “เอามา  มึงจะหวงทำไมทั้งพี่ทั้งน้อง..อย่าบอกว่ามึงชอบน้องฮุนกูอ่ะ...”

 

            “น้องฮุนมึง เกินไปละไอ้ไค...”

 

            “มึงไปติดชานยอลมารึไง  หวงน้องอะไรกันนักหนาวะ....”

 

            “มันโทรไม่ติดหรอกไค..ชานยอลให้เซฮุนเปลี่ยนเบอร์แล้ว....”

 

            “โห  นี่มันพี่หรืออะไรวะเนี่ย...”

 

            “คริส  งั้นมึงต้องช่วยกู  ก็กูออกไปเจอเหมือนมึงไม่ได้นี่หว่า  ขืนกูทำแบบมึงกูได้กลับไปนอนเล่นอยู่บ้านแน่ กูไม่ใช่ลูกเจ้าของบริษัทเหมือนมึงนะ..”

 

            “มึงเอาจริงเหรอเนี่ย..”

 

            “เออ..ช่วยเค้าหน่อยนะนะ  แฟนพี่แฟน..” 

 

            “ห๊ะ...”

 

            “ก็แฟนชานยอลพี่แฟนกูไง...”

 

            “มึงนี่.....”    เกาะแข้งเกาะขา  ไอ้ไคเอ้ย กูอยู่กับมึงมาตั้งนานมึงปัญญาอ่อนเหรอเนี่ย

 

            “.......มึงจะช่วยกูมั้ยเนี่ย..กูจะเอาอ่ะ  กูจะเอ๊า!!!!!....กูจะเอาน้องฮุนอ่ะ..”

 

            “เอาอะไร ระวังมึงจะตายก่อน  พูดให้มันดีๆ ชานยอลได้ยิน..มึงหูแตกแน่..

 

            “มึงก็ดูชานยอลไว้ดีๆ ดิ..น๊า!!!..........

 

มึงอายุเท่าไหร่เนี่ย....”

 

            “เท่ามึงเลย..คุณแฟนพี่แฟน...”

 

            “.....................”

 

            ไอ้เวร..มึงหาเรื่องให้กูโดนชานยอลทึ้งหัวซะล่ะ..

 

..............................

           


CHANYEOL  PART

 

 

ช่วงนี้ผมไม่ทำอะไรซักอย่าง อยู่ห้องไปวันๆ  โทรไปเช็คน้องบ้างว่ามีใครมาเจ๊าะแจ๊ะรึป่าว....  ปรากฏว่าปลอดภัยดี  โล่งใจดีเหมือนกัน...  อย่างน้อยก็ไม่มีใครรู้จักบ้านผม  แต่เอ๊ะ!...  แล้วคนอื่นละ..เพื่อนเซฮุนละ..ทำไงดีละเนี่ย..  ผมกลับบ้านดีมั้ย..  แต่ก่อนผมก็ไม่คิดมากนะ  แต่พอเจออิคุณนักร้องนั่นผมก็คิดมากทุกวัน..โอ๊ย  หื่นอ่ะ!!...น้องผมแบ๊วๆ จะมาเจอคนแบบนี้ได้ไง..

 

ทำไมวันนี้ผมรู้สึกมึนๆ หัวยังไงไม่รู้ซิ  ผมจะไม่สบายรึเปล่านะ..หรือผมคิดมาก  แต่ปกติผมไม่ได้ป่วยอะไรง่ายๆ นะ  ไม่เป็นไรหรอกมั้ง  กินยาแล้วก็นอนเดี๋ยวก็หายแล้วผมว่า..

 

Rrr…  Rrr

 

เสียงโทรศัพท์ที่ดังขึ้นทำให้ผมต้องหยุดความคิดตัวเองไว้แค่นั้น

เซฮุนเหรอ..

 

 

            “ฮัลโหล....”

 

            “พี่ฮะ...”

 

            “มีอะไรรึเปล่าเซฮุน..”  ผมคุยกับน้องพลางกลิ้งไปกลิ้งมาบนเตียง  รู้สึกกระสับกระส่ายยังไงไม่รู้แฮะ

 

”พี่อยู่กับพี่เขยมั้ย..”

 

            “เปล่า...”

 

            “พี่เขยงานยุ่งเหรอ  แล้วพี่อยู่กับใครล่ะ..  แล้วอยู่คนเดียวไม่กลัวผีรึไง  ผมไปหามั้ย..”

 

            “ไม่เป็นไร  พี่ก็อยู่คนเดียวมาตั้งนาน  เป็นอะไรเนี่ยเรา  ถามหาคริสทำไม..”

 

            “ผมคิดถึงพี่เขยอ่ะ  ทำไมพี่ให้ผมเปลี่ยนเบอร์อ่ะ ผมจำเบอร์พี่เขยไม่ได้..”

 

            “พี่กลัวโรคจิตโทรหาเราไง  เดี๋ยวนี้โรคจิตมันเยอะ...”  แอ๊บเนียนสุดๆ ก็ผมห่วงน้องอ่ะ..

 

            “เหรอฮะ..น่ากลัวจัง..พี่รู้ได้ไงว่าโรคจิตจะโทรหาผมอ่ะ  หรือพี่หึงผม!....

 

            “ปะ..เปล่า...ไม่ได้หึง..”

 

            “จริงนะ..  เดี๋ยววันหลังผมจะไปหา  ผมจะพาไปเลี้ยงติม  ผมมีตังเลี้ยงพี่แล้วนะ พี่ไม่ต้องกลัวหมดตัว เดี๋ยวผมพาไปเลี้ยงที่วันนั้นพี่เหนื่อยแทนผมทั้งวันเลย  แล้วพอผมตังหมดพี่ค่อยกลับมาเลี้ยงผมเหมือนเดิมนะ...”

 

มันก็รู้สึกดีนะ..รู้สึกดีแปลกๆ ยังไงก็ไม่รู้..แต่มันก็ทำให้ผมรู้ว่าเซฮุนเค้าก็รักผม  น้องชายสุดรักสุดหวงของผม ปริ่มอ่ะ  น้ำตาจะไหล....

 

            “ผมวางแล้วนะ.. ฝากบอกพี่เขยด้วยว่าผมคิดถึง..”

 

            “อ้อ  แม่ซื้อหนมมาฝากเต็มเลย  เดี๋ยวผมไปหาจะเอาไปให้นะ..”

 

            “อื้อ..ฟืดดดดด...”

 

            “พี่เป็นไรอ่ะ  ร้องไห้ทำไม..”

 

            “พี่ไม่ได้ร้องไห้  น้ำมูกไหล..”  ผมพูดพลางคว้าทิชชูมาเช็ดน้ำมูกไปด้วย  นี่ผมเป็นหวัดจริงๆ เหรอเนี่ย..

 

            “เหรอ ปวดหัวมั้ย กินยาด้วยนะ...”

 

            “อื้ม....”

           

            “ผมไปดูพี่คริสออกทีวีก่อนนะ  เปิดทีวีรึยัง  ”

 

            “เปิดทำไม..”

 

            “ดูแฟนตัวเองไง  รีบเปิดนะ..ไปล่ะ”

 

..............

 

ผมวางสายจากเซฮุนไป  เอ....ผมว่าผมตัวร้อนแล้วนะ  ผมเป็นไข้จริงๆ เหรอเนี่ย....รีบกินยารีบนอนดีกว่า....

 

ผมกินยาแล้วก็เตรียมตัวนอน หัวจะถึงหมอนอยู่ละ แต่..เปิดทีวีหน่อยดีมั้ย..

ช่องไหนละ....เดี๋ยวนะ !!..ผมคิดอะไร...ผมจะดูอะไร  เปล่าซะหน่อย..

ผมเถียงกับความคิดตัวเองทำไม..... ผมไข้ขึ้นแล้วเหรอ..

 

 

เจอแล้ว!!!!!

 

 

 

บ้าแล้วผมอะไรเนี่ย....ผม..ผมไม่ได้อยากดูซะหน่อย  บังเอิญเจอ..เฉยๆ.... 

ไหนๆ ก็เปิดมาแล้ว..ดูหน่อยก็ไม่เห็นเป็นไรเลย... ก็แค่รายการเพลง..

.

.

.

 

 

ผมนั่งดูอะไรเนี่ย....

 

 

บ้ารึเปล่า..ไม่เห็นมีไรน่าดูเลย ผมดูมาได้ไงตั้งครึ่งชั่วโมง  ผมตัดสินใจปิดทีวีและเดินไปนอน..ผมยิ้มทำไมเนี่ย..งื้อออ..

 

ทำไมให้คริสใส่เสื้ออะไรแบบนั้นนะ..  เสื้อผ้าดีๆ ไม่มีรึไง  มันขาดขนาดนั้นใครเค้าใส่กัน  แฟชั่นอะไร  มันเหมือนคนไม่มีตังชัดๆ..  แล้วดูดิ๊ทำผมอะไร  เหมือนเส้นบะหมี่น่าเกลียดจัง  ..ทำไมไม่ทำตั้งๆ คริสหล่อกว่าตั้งเยอะ..

 

เอ๊ะ!!!!......

 

 

ผมไม่มีไรทำขนาดนั้นเลยเหรอ..  คิดอะไรเนี่ย  ..เค้าเป็นไงก็เรื่องของเค้าซิ..ผม..ผมไข้ขึ้นแน่เลย  ปวดหัวจัง..โอ๊ย ..ผมไปนอนดีกว่า..

 

......

 

 

ก๊อก  ก๊อก..

 

            “ชานยอล...”

 

            “...............”

 

            “นายหัวยุ่ง...”

 

            “.............”

 

ก๊อก  ก๊อก....

 

แกร๊ก..........

 

            “ชานยอล.....”

 

            “คริส......”

 

            “นอนแล้วเหรอ...”

 

            “............”

 

            “ชานยอล!!....

 

ชานยอลล้มลงหลังจากเปิดประตูและมองหน้าคริสได้แค่แปปเดียว  จนคริสเองต้องรีบเข้าไปรับไว้เพราะกลัวจะล้มหัวฟาดพื้นเป็นอะไรไป.. จากนั้นจึงรีบเข้าไปในห้องทันทีเพราะคนจะมีคนเจอ

 

 

            “ชานยอล..ทำไมตัวร้อนอย่างนี้ล่ะ  แล้วอยู่คนเดียวเหรอ..”

 

            “คริส....”

 

            “ไปนอนก่อน..”

 

            “มาทำไม....”

 

            “อย่าเพิ่งพูดมากได้มั้ย  ไปนอนก่อน....”

 

คริสประคองชานยอลมานอนที่เตียงโดยชานยอลเองก็มาอย่างว่าง่าย..  แต่ถ้าปกติเค้าก็คงต้องเจอด่าซะก่อน..หรือเข้าห้องไม่ได้ด้วยซ้ำ

ชานยอลตอนนี้ตัวร้อนไปหมดเรี่ยวแรงก็ไม่มี เหงื่อออกจนท่วมตัว  เสียงจะพูดก็แทบจะไม่ได้ยิน แต่ก็ยังจะพยายามเถียง..คนอะไร..

 

            “ทำไมไม่สบายแบบนี้ล่ะ ..ป่วยขนาดนี้ทำไมไม่ให้เซฮุนมาอยู่ด้วย อยู่คนเดียวได้ยังไง”

 

            “นายมาทำไมเนี่ย.. แฟนคลับไม่มาเหรอ..แล้ว..แล้ว....”

 

            “หยุดพูดก่อน..เป็นไข้ขนาดนี้ ยังจะพูดมากอีก..”

 

            “นาย..มาทำไม  กลับไปเลย...”

 

            “แรงก็ไม่มียังจะพูดมากอีก  ไล่ก็ไม่ไป..  อยู่คนเดียวตายขึ้นมาทำไง.. ชั้นก็ไม่มีแฟนซิ..อยู่เฉยๆ เดี๋ยวเช็ดตัวให้  แล้วกินยารึยัง..”

 

เค้าพูดพลางจับนั่นจับนี่ผมไปหมดนี่ลวนลามผมเหรอ  ฉวยโอกาสตอนผมไม่สบายใช่มั้ย  เห็นผมไม่แรงใช่มั้ยเนี่ย..

 

            “กินแล้ว..ไม่เอา  ไม่เช็ด...นายอย่ามาจับนั่นจับนี่ชั้นได้มั้ยเนี่ย..”

 

            “มาขงมาเขินอะไรใช่เวลามั้ยเนี่ย..เป็นอะไรไปเซฮุนจะทำยังไง..ชั้นจะเช็ดตัวให้จะได้กินยา”

 

            “เขินอะไรเล่า...ชั้นไม่เป็นไรหรอก  ไม่เอาไม่เช็ด..กินยาแล้ว”

 

            “กินอีก..  ขืนดื้อชั้นจะปล้ำนาย..”

 

            “ไอ้บ้า  ชั้นป่วยนะ..”

 

            “เถียงขนาดนี้  ป่วยจริงเหรอ..”

 

            “แอะ  แอ๊ะ!!..”  ว่าแล้วก็ทำท่าไอใหญ่  ไอใส่หน้าเต็มๆ ด้วย..

 

            “ไม่ต้องมาไอใส่  ทำไมดื้อขนาดนี้เนี่ย  อยู่เฉยๆ จะเช็ดตัวให้ไข้จะได้ลด  ”

 

            “ไม่เอาไม่เช็ด  ไม่..อื้ออออ....”

 

            “...................”

 

 

 

 

            “เงียบได้ยัง..”

 

ตอนนี้ผมรู้สึกว่าหน้าผมกำลังแดงแต่ไม่รู้ว่าแดงเพราะพิษไข้หรืออะไรกันแน่..เมื่อกี้..เมื่อกี้..ผมได้แต่ตาโตเพราะทำอะไรไม่ถูก  ด่าไม่ออก..

ผมเขินเหรอ.....  ก็..จูบมาได้ผมก็เขินดิ..ไม่เคยนะเว้ย!.  ใจเต้นแรงหมดแล้วเนี่ย  ไอ้บ้า.. จูบผมแล้วก็ทิ้งผมงง นอนแข็งทื่ออยู่คนเดียวเนี่ยนะ

คริสหายเข้าไปในห้องน้ำในขณะที่ผมกำลังเขิน  เอ้ย..งงอยู่  มันนิ่มๆ อุ่นๆ  อ่ะ..งื้อออออ...ผมคิดอะไรเนี่ย  เพราะพิษไข้แน่เลย..

ไม่นานนักคริสก็ออกมาพร้อมผ้าและชามน้ำใบเล็กๆ

 

            “ถอดเสื้อ..”

 

            “ห๊ะ..  ไม่เอา  ไม่..”

 

            “คราวนี้จะไม่ใช่แค่จูบนะ...”

 

            “มะ...ไม่เอา...ไม่ถอดด้วยหนาว..”

 

            “.......... ห้าม..จูบ..ไม่งั้นจะร้องไห้..ห้ามปล้ำด้วย..”

 

            “ห๊ะ.....”

 

            “ร้องจริงๆ นะ...ฮึ..”  ชานยอลตอนนี้หน้าแดงไปหมด อาจจะทั้งเขินแล้วก็พิษไข้ด้วย ทำท่าจะร้องไห้อยู่รอมร่อ  หน้าตาเริ่มบึ้งหนักเข้าไปใหญ่ มันไม่ได้ดูเหมือนโกรธหรอก แต่ดูเหมือนเด็กงอนซะมากกว่า แต่ไม่ว่าจะเป็นอะไรก็เถียงได้ไม่หยุดจริงๆ

 

            “นี่  ไม่แกล้งแล้ว  ..ไม่สบายแล้วงอแงเหรอเนี่ยนาย..”

 

            “ไม่ถอดนะ...”

 

            “ไม่ถอดก็ได้  เช็ดหน้าหน่อยก็ยังดี  ..”

 

คริสใช้ผ้าชุบน้ำบิดพอหมาดๆ แล้วเช็ดไปที่หน้าชานยอลเบาๆ  ส่วนชานยอลเองก็นอนให้คริสเช็ดให้อย่างว่าง่าย  ไม่ใช่อะไรหรอกเถียงจนเหนื่อยไม่มีแรง...  หลังจากเช็ดหน้าเช็ดแขนให้ชานยอลพอให้ตัวหายร้อนลงบ้างแล้ว คริสก็ให้ชานยอลกินยาแล้วนอน

 

            “มาทำไม..”

 

            “คิดถึงไง  เดี๋ยวต่อไปจะไม่มีเวลา..”

 

            “มันดึกแล้วนะ..”

 

            “ก็เพราะมันดึกไง  ตอนกลางวันชั้นมาไม่ได้อยู่แล้ว แล้วทำไมนายปล่อยให้ไม่สบายขนาดนี้ล่ะ..”

 

            “ก็กินยาแล้ว..”

 

            “แต่ไข้ดันขึ้น ....นี่นายฟังชั้นพูดมั้ยเนี่ยพูดไม่รู้เรื่องแล้วนะ..ไปหาหมอมั้ย..”

 

            “ไม่เป็นไรซักหน่อยเดี๋ยวก็หาย..”

 

            “เชื่อล่ะ  ไม่ว่าจะเป็นอะไรนายก็พูดได้ไม่หยุดจริงๆ เก่งกว่าคนปกติอีก..” คริสพูดพลางลูบหัวชานยอลเบาๆ ซึ่งตอนนี้ดูเหมือนชานยอลกลับไม่รู้ตัวด้วยซ้ำ

 

            “ชานยอล..”

 

            “อื้ออ  เมื่อไหร่นายจะกลับล่ะ..”

 

            “จะกลับได้ไงดูนายซิ..”

 

            “นายจะนอนนี่เหรอ  ไม่เอา..”

 

            “นายป่วยขนาดนี้ไล่ให้ตาย ด่าจนเสียงแหบก็ไม่กลับหรอก..นอนเถอะ..”

 

            “แต่....แล้วนายนอนไหน..”

 

            “นอนพื้นก็ได้..  นายนอนไปเถอะ...”

 

            “ไปนอนโซฟาซิ...พื้นมันแข็ง”

 

            “ชั้นนอนไม่สบาย   นอนข้างเตียงนายนี่ดีกว่า..เป็นห่วงชั้นเหรอ...”

 

            “เปล่า...นอนไหนก็นอน  ชั้นไม่สนหรอก..”

 

คริสยิ้มให้ชานยอลที่รีบหันหลังให้แล้วคลุมผ้าห่มจนแทบไม่เห็นหัว..

เป็นอีกครั้งที่เค้ามานอนที่ห้องชานยอลโดยที่ต้องเปิดไฟนอน..ครั้งที่แล้วเค้าต้องนอนคลุมโปงเพราะแสงไฟ  แต่คราวนี้ไม่ใช่ชานยอลที่ไม่ยอมปิดแต่กลับเป็นเค้าเองที่ไม่ยอมเพราะกลัวชานยอลจะเป็นอะไรแล้วเค้ามองไม่เห็น...  คริสหยิบหมอนมาใบนึงเพื่อใช้หนุนและนอนลงข้างๆ เตียง  ถึงตอนนี้เวลาจะผ่านมาเป็นชั่วโมงแล้วแต่เค้ากลับรู้สึกว่าคนบนเตียงยังไม่หลับและพลิกตัวไปมาตลอดเวลา..ถ้าหากวันนี้เค้าไม่มาหาชานยอล.. ชานยอลคงต้องนอนป่วยคนเดียวทั้งคืนแน่ๆ  ไม่นึกเหมือนกันว่าคนดื้อรั้น เถียงเก่งแบบนี้เวลาป่วยจะงอแงแต่ก็ยังเถียงไม่หยุด..

 

            “ฮึก...”

 

คริสได้ยินเหมือนเสียงสะอื้นจึงลุกขึ้นมาดูชานยอลอีกครั้ง  ตอนนี้ชานยอลนอนขดตัวอยู่ในผ้าห่มหันหลังให้เค้า ถึงจะหลับตาสนิทแต่รู้สึกว่าตอนนี้ชานยอลกำลังร้องไห้อยู่

คริสจึงก้าวขึ้นไปบนเตียงและจับตัวชานยอลที่นอนร้องไห้อยู่เบาๆ

 

            “ชานยอล.. เป็นอะไร...”

 

            “ฮึก...”

 

คริสจับหน้าชานยอลให้หันมาหาเค้าเบาๆ ตอนนี้ชานยอลหน้าแดงไปหมดแถมน้ำตาก็เลอะเต็มหน้าอีกด้วย

 

            “ชานยอล  เป็นอะไร ”  คริสเอ่ยพร้อมทั้งเช็ดน้ำตาออกจากใบหน้านั้นช้าๆ

 

            “ฮึก....”

 

            “ป่วยแล้วงอแงเหรอ...ไหวรึเปล่า..”

 

            “ปวดหัว.. ฮึก..”

 

            “ปวดมากมั้ย  ไปหาหมอดีมั้ย เดี๋ยวชั้นพาไป....”

 

            “ไม่เอา...”

 

            “แล้วจะไหวเหรอ.....จะนอนร้องไห้แบบนี้ทั้งคืนรึไง..”

 

            “คิดถึงแม่...” 

 

            “ถึงชั้นจะไม่ใช่แม่นาย  แต่ชั้นก็จะอยู่กับนายไม่ทิ้งนายไปไหน  จะกอดนายไว้แบบนี้  ดีมั้ย.....”  คริสขยับเข้าไปหาชานยอลและกอดไว้ในอ้อมอก  ชานยอลเองก็ดูตกใจแต่ก็ได้แต่อยู่นิ่งๆ..  อย่างน้อยตอนนี้เค้าก็ไม่ได้อยู่คนเดียว..

 

            “นอนซะนะ..เดี๋ยวก็ดีขึ้น  ถ้าปวดหัวมากก็บอกชั้น..”

 

            “นายจะติดไข้นะ...”

 

            “ไม่เป็นไรหรอก ชั้นแข็งแรง..”

 

            “คริส...”

 

            “อะไร....”

 

            “ห้ามเอาไปบอกใครนะ...”

 

            “ไม่บอกหรอก...นอนซะ  เด็กน้อย....”

 

ชานยอลกอดคริสแล้วหลับไป.. ความจริงเค้าเองไว้ใจคริสตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้  แต่ที่สำคัญตอนนี้คริสรู้ความลับเค้าแล้วนะซิ..  ว่าเค้างอแงเวลาไม่สบาย  แต่ถ้าวันนี้คริสไม่มาเค้าจะทำยังไง

 

เค้าไม่โกรธที่คริสกอดเค้า  รู้สึกดีที่อย่างน้อยตอนนี้มีคริสอยู่... คริสเองก็ไม่ได้เลวร้ายอะไรเลย  เพียงแค่ชอบกวนประสาทเค้าเท่านั้น   หรือว่า  เค้าจะรักคริสไปแล้ว...

 

แต่...  จะรักได้ยัง..  คริสเป็นนักร้อง  ถึงรักกันจริงก็ต้องหลบๆ ซ่อนๆ แบบนี้ไม่ใช่เหรอ.. นายจะยอมมีชีวิตแบบนี้เหรอปาร์คชานยอล...

 

 

........................................................

 

            “อื้อ......”

 

            “............”

 

            “คริส....”

 

ชานยอลตื่นขึ้นมางัวเงีย  แต่คำพูดแรกที่เรียกออกมากลับเป็นชื่อคริส  ทั้งที่คนตรงหน้า..

 

นี่มันเซฮุนนี่!!!!!!!...............   ผมฝันเหรอ!!

 

 

            “พี่ชานยอล..  ตื่นแล้วเหรอ  ทำไมป่วยขนาดนี้ล่ะ..”

 

            “เซ...เซฮุนเหรอ...”

 

            “ผมดิ..จับดูได้....”   ผมทั้งจ้องทั้งจับทั้งคลำ  นี่มันน้องผมนี่หว่า  ผมฝันจริงๆ เหรอเนี่ย  ฝันอะไร!!...  น่าอายมาก..  หรือ..หรือ  ไม่ได้ฝันแต่ผมพูดชื่อคริสตลอดเวลาที่อยู่กับเซฮุนเหรอ..เฮ้ย!!   ..ผมพูดไรไปบ้างอ่ะ  ..แล้วจูบล่ะ..นั่นก็ฝันเหรอ  ...  ไม่น่าดูทีวีก่อนนอนเลยให้ตายเถอะ..  ผมงงแล้วนะ...

 

            “พี่ดีขึ้นยัง..”

 

            “อื้ม...”  พยักหน้าให้งงๆ  หายแล้วล่ะ  แต่ยังคาใจเรื่องเมื่อคืน..

 

            “เซฮุนมาตั้งแต่เมื่อไหร่...”

           

            “นานแล้ว...แต่เช้าเลย..”

 

            “แต่เช้า..”

 

            “อื้ม...  ผมเอาหนมมาให้ด้วย  แม่ไม่ว่างเดี๋ยวจะมาวันหลัง บอกผมดูพี่ดีๆ  บอกอยู่กับพี่ไปเลยไม่ต้องกลับบ้านละ  ผมเลยย้ายของมาอยู่กับพี่ซะเลย  แล้วแม่ก็บอกว่าแม่อาจจะไปอยู่กับพ่อช่วงนึง  แต่บอกไม่ต้องเป็นห่วง แม่จะมาเยี่ยมให้ผมอยู่กับพี่ดูพี่ดีๆ..”

 

            “เดี๋ยว..เดี๋ยวก่อน  พี่งง  เมื่อกี้บอกว่ามาแต่เช้าเหรอ..”

 

            “อื้ม..”

 

            “แล้วเมื่อคืนล่ะ..”

 

            “อยู่บ้าน...”

 

            “อยู่บ้าน!...

 

            “อื้อ..  พี่เขยโทรหาผมบอกพี่ไม่สบายรีบมาดูให้หน่อย...ผมเลยรีบมาแต่เช้าเลย..”

 

            “งั้น..เมื่อคืนพี่อยู่กับคริสเหรอ..”

 

            “อื้ม  ..  พี่น่าจะเอาเบอร์ผมให้พี่เขยไว้ซิ  มีอะไรจะได้โทรหาได้..”

 

            “แล้วคริสเอาเบอร์เรามาจากไหน..”

 

            “เครื่องพี่ไง...”

 

            “.................”

 

            “พี่ชานยอล  หายดียังไปหาหมอมั้ย..”

 

            “ไม่เป็นไรพี่ดีขึ้นแล้วล่ะ ..คริสไปไหนล่ะ เซฮุน...”

 

            “พี่เขยมีงาน  ก็เลยรีบกลับบอกเดี๋ยวจะมาหาใหม่...พี่อยากอยู่กับพี่คริสเหรอ  อยู่กับผมก่อนได้มั้ยอ่ะ..เดี๋ยวพี่เขยมาผมจะ...จะ..”

 

            “...........”

 

            “จะไปอยู่ไหนอ่ะพี่....  ผมเอาของมาแล้วอ่ะ  ไม่อยากอยู่บ้านคนเดียว กลัวผี..”

 

            “ไม่ต้องไปไหนหรอก  ....  พี่ยังไม่ได้ว่าอะไรเลยเซฮุน  เค้าจะมาจะไปก็ช่างเค้าเถอะ”

 

            “ฮี่..ดี ผมก็คิดถึงพี่เขย  ตอนนี้พี่ก็ดีกับพี่เขยแล้วดิ..หายงอนกันแล้วใช่มั้ย....พี่คริสเค้าห่วงพี่มากเลยอ่ะ.. พี่ก็อย่าใจร้ายกับเค้านักซิ  พี่เขยน่ารักออก..”

 

            “...................”

 

            “เซฮุน...พี่กับคริสไม่ได้เป็นแฟนกัน....”

 

            “..............”

 

เซฮุนนิ่งไป  คราวนี้เค้าคงเชื่อผมแล้วล่ะ..  ผมไม่อยากให้น้องคิดมากไปกว่านี้อีกแล้ว...  ถึงแม้..ถ้าผมจะรักเค้าจริงๆ..  การที่เค้าเป็นนักร้อง มันก็ไม่ใช่เรื่องง่าย  ถึงเค้าจะบอกว่าชอบผม ผมก็ยังกลัวอยู่ดี  .. ผมยอมรับว่าตอนนี้ผมหวั่นไหวไปแล้วล่ะ..

 

            “พี่โกหกอะไรไม่เนียน...  ผมฉลาดนะ  พี่นอนด้วยกัน  ถอดกางเกงขนาดนั้น มันยิ่งกว่าแฟนอีก..จะรักกันก็รักไปเถอะพี่  ถ้าเค้าใช่ก็ทำตามหัวใจตัวเอง  พี่คริสไม่ได้เป็นนักร้องไปตลอดชีวิตนะ ยังไงเค้าก็ต้องมีชีวิตของตัวเอง แค่พี่ต้องอดทน... ถ้าพี่รักพี่คริส พี่คริสเองก็รักพี่ขนาดนี้ พี่จะปฎิเสธทำไม.. พี่อาจต้องอดทนและเสียสละบ้างพี่คริสก็เหมือนกัน..แต่สุดท้ายแล้วพี่จะมีความสุขนะ..แล้วพี่จะยิ่งรักกันมากกว่าเดิมอีก กว่าพวกพี่จะผ่านอะไรกันไปได้ .. มันจะพิสูจน์ว่าพวกพี่รักกันแค่ไหน.. แล้วสุดท้ายพี่ก็จะมีความสุข  ยิ่งรักกัน...รักกัน...งื้ออออ....ผมดูหนังมา มันต้องเป็นแบบนั้นแหละ....”

 

กำลังจะซึ้งเลยผม  ...แต่เซฮุนซิเคลิ้มไปละ....  ฝันไปถึงไหนแล้วก็ไม่รู้  น้องผมดูหนังเยอะไปรึเปล่า..  เฮ้อออ!!   เอาเถอะ..  ผมจะไม่พยายามละ..

 

 

 

 

อีกอย่าง..  ถ้าผมชอบคริสจริงๆ...  ผมจะชอบเค้า  ผมจะโกหกตัวเองไปทำไม  มันเหนื่อย..

 

บางที..ผมต้องขอบคุณเซฮุนนะ...... ....

 

 



 

 

 

 


 

Me_MyLak

……………………

ขอบคุณที่ติดตาม  ขอบคุณที่เม้นเป็นกำลังใจนะคะ

เรื่องเปอร์เซ็นที่ลงนี่  ไม่ได้ใช้เปอร์เซ็นจริงๆ นะคะ  เป็นแค่ครึ่งแรก ครึ่งหลัง..ต่อตอนอย่างมากก็ลงแค่ 2 ครั้งล่ะค่ะ..

พระเอก นางเอก  แฟนคลับไม่มีแล้วนะ  น้องฮุนเอาไปกินหมดแล้วค่ะ

ทุกเรื่องเลย  สรุปว่า  คริสยอลเป็นตัวประกอบดีมั้ย ...><

 

 

 

 



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
Short fic KrisYeol :: Love Story :: END. ตอนที่ 29 : You’re my melody 9 , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 1144 , โพส : 30 , Rating : 5 / 1 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1 | 2

#30 : ความคิดเห็นที่ 1426
ฮุนนี่มีหลักการจัง -//-

Name : ทูน่า [ IP : 49.230.66.129 ]
Email / Msn: poyzaazaa_22(แอท)hotmail.com
วันที่: 28 กันยายน 2557 / 17:43

#29 : ความคิดเห็นที่ 1335
ใจตรงกันซะที
Name : karnicha_ [ IP : 1.2.231.150 ]
Email / Msn: -
วันที่: 2 เมษายน 2557 / 22:57


#28 : ความคิดเห็นที่ 1234
ลุกไม่สบายแล้วร้องไห้คือดีน่ารึกสุด
PS.   ไรท์รู้ไหม? ฉันเข้ามารีเฟรชทุกวันเลยนะ♡
Name : ParKris0627< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ParKris0627 [ IP : 113.10.52.101 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 มกราคม 2557 / 13:04

#27 : ความคิดเห็นที่ 961
ฮุนเอ๊ยยย พูดซะเกือบซึ้งเลย
แต่ก็จริงอย่างที่นางพูดดดดด
ชานยอลก็ชอบคริสอย่าปฏิเสธ โด่วว
ชอบตอนชานยอลป่วยอ่า งอแงน่ารักก > <
Name : CH30NS4< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ CH30NS4 [ IP : 171.6.219.36 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 28 กรกฎาคม 2556 / 23:15

#26 : ความคิดเห็นที่ 666
คริสอ่ะดูแลชานยอลดีมากเพราะเป็นห่วงมากใช่มั้ย ชานยอลเองก้อยอมรับเถอะว่าตัวเองหวั่นไหวกับคริส
เซฮุนพูดจามีสาระก้อเป็นนะ แต่เกือบจะดีละ มาตกม้าตายตอนจบซะได้ 55
Name : chanchan123< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ chanchan123 [ IP : 124.120.26.118 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 8 พฤษภาคม 2556 / 21:39

#25 : ความคิดเห็นที่ 648
ขอบคุณน้องติ๋ม แกน่ารักมากเรื่องนี้ 555
สู้ๆนะคะไรท์
PS.  ชานมไข่มุก
Name : ชานมไข่มุก< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ชานมไข่มุก [ IP : 1.4.186.68 ]
Email / Msn: pair_1618_sweet(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 5 พฤษภาคม 2556 / 21:05

#24 : ความคิดเห็นที่ 647
ฉันตกหลุมรักโอเซฮุนเลยเรื่องนี้ 5555 น่ารักอ่ะ
น้องยอลไม่สบายง๊องแง๊งน่ารักได้อีก อร๊ายยย >\\\\<
Name : hannyhyuk~ hyukjae & hangeng< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ hannyhyuk~ hyukjae & hangeng [ IP : 101.109.115.59 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 4 พฤษภาคม 2556 / 23:13

#23 : ความคิดเห็นที่ 631
งื้ออออออออออออออออออออออออ
น่ารักจริงๆ
น่ารักทั้งพี่ทั้งน้อง
จริงๆ คิดว่าคริสจะเป็นนักร้องแบบเหวี่ยงๆ ชอบวีน
ที่ไหนได้ กวนประสาท แถมชัดเจนมากๆ
ดูแบบรักจริงๆ อะ
โอ๊ยยยยยย น่ารัก
เมื่อไรจะเจอแบบนี้บ้าง อยากได้อยากโดนนนน
Name : 1234 [ IP : 27.130.191.58 ]
Email / Msn: -
วันที่: 2 พฤษภาคม 2556 / 22:25

#22 : ความคิดเห็นที่ 630
ป่วยแล้วงอแง อ้อนจังนะยอลลี่
น้องฮุน พูดซะซึ้ง จนจะคล้อยตามเลย
สรุปเอามาจากหนัง55555
Name : mooink [ IP : 183.89.63.146 ]
Email / Msn: i_namink(แอท)hotmail.com
วันที่: 1 พฤษภาคม 2556 / 13:00

#21 : ความคิดเห็นที่ 629
โอ้ยยยยยย เขินนนน ตัวจะแตกกกก T////////////T
พี่คริสน่ารักอ่า ชานยอลยังทันจะเถียงงง

อร้ายย เผลอรักไปแล้ววว ~ >[]<
เมื่อไรหนอที่ยอลจะบอกรักพี่คริสสส กรี๊ดดด ลุ้นๆๆๆ >_____________<
PS.  KrisYeol BaekDo Laylu Kaihun คือความฟินของฉันน~ ><
Name : FaB2UTY_KY< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ FaB2UTY_KY [ IP : 113.53.112.189 ]
Email / Msn: ffu_hu(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 30 เมษายน 2556 / 14:03

#20 : ความคิดเห็นที่ 628
55555555555
เออน้องฮุนเด่นจริงจัง ยิ่งตุ๊ดยิ่งเด่น 55555555555555

น้องยอลงอแงโคตรน่ารัก ปากเก่งแบบแบ๊วๆ เกรี๊ยสสสส *ฟัดแก้ม*
Name : OK GO [ IP : 171.5.234.191 ]
Email / Msn: -
วันที่: 30 เมษายน 2556 / 11:15

#19 : ความคิดเห็นที่ 627
เซฮุน เป้นเอามากนะ ฮ่าาาาาาาาาา

ชานยอลป่วยงุ้งงิ้งมากอ่ะ ร้องไห้คิดถึงแม่

พี่คริสน่ารักจังเลย >
PS.  ..End..가아닌..And..
Name : PaRaNPaRK1004< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ PaRaNPaRK1004 [ IP : 125.25.200.89 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 30 เมษายน 2556 / 03:12

#18 : ความคิดเห็นที่ 626
ทำไมน้องป่วยแล้วงอแงงุ้งงิ้งแบบนี้ มันน่ารักมาก
พี่คริสไม่ค่อยอ้ะ จูบปิดปากน้องเลยทีเดียว ><
เซฮุนมุ้งมิ้งเว่อร์ มิน่าล่ะจงอินถึงหลง #ผิดประเด็น 55555
ตัวเองเลี้ยงพี่ได้แล้วแต่พอเงินหมดก็ให้พี่เลี้ยงต่อนี่อะไรคะเซฮุน น่ารัก
พูดกรอกหูชานยอลเยอะๆนะเซฮุน ชานยอลจะได้รู้ใจตัวเอง คิคิ
Name : Sweet-Sour [ IP : 58.8.203.143 ]
Email / Msn: -
วันที่: 29 เมษายน 2556 / 22:12

#17 : ความคิดเห็นที่ 625
งื้อออออ...พี่คริสน่ารักมากอ่ะ
ยอลป่วยแล้วสิ้นฤทธิ์เลย เด็กน้อย :))


PS.  ลำแสงสะดิ้ง ;))
Name : เฉิ่มเฟี้ยว< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ เฉิ่มเฟี้ยว [ IP : 125.26.239.25 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 29 เมษายน 2556 / 21:24

#16 : ความคิดเห็นที่ 624
พี่คริสเนียนนะๆๆๆ จูบปิดปากยอล กรี๊ดดดดดดดดดด
ยอลไม่สบายแล้วงอแง ยิ่งต้องหาคนมาดูแลใหญ่เลย
พี่คริสเป็นคนดีมากอ่ะ ดูแลยอลดีจุง เช็ดตัวให้ยอลด้วย -0-
ยอลรีบคว้าไว้เหอะ ถ้าไม่รีบเด๋ว...คาบไปแ_กนะ

Name : Krisyeol's Love [ IP : 115.67.103.68 ]
Email / Msn: Jida_pui(แอท)hotmail.com
วันที่: 29 เมษายน 2556 / 19:11

#15 : ความคิดเห็นที่ 623
จงอินคือแบบว่า เพ้อฝันมาก
นางตลกอ่ะ 555555555
ชานยอลป้วยแล้วงุงิมาด =+=
PS.  #KRISYEOL ♡
Name : CHANchan< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ CHANchan [ IP : 101.108.50.91 ]
Email / Msn: pukkyhajo(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 29 เมษายน 2556 / 16:46

#14 : ความคิดเห็นที่ 621
ฮุนนี่เป็นน้องที่น่ารักจริงๆอ่าาาา //^^\\
Name : fan [ IP : 180.183.49.50 ]
Email / Msn: -
วันที่: 29 เมษายน 2556 / 10:34

#13 : ความคิดเห็นที่ 618
ยอลคะ ยอลรักพี่คริสแล้วล่ะ
ไม่ต้องลังเลหรอก มีแฟนเป็นดาราเท่จะตาย
แต่ต้องระวังหลายๆ อย่าง อาทิเช่น แอนตี้ ฮ่าๆ
ฮุนไร้สาระทั้งเรื่องล่ะ จะสมหวังกับกัมจงมั้ย???
PS.  A true friend is someone who reaches for your hand and touches your heart. เพื่อนที่แท้จริงคือใครซักคนที่ยื่นมาเข้ามาถึง และสัมผัสได้ถึงใจและความรู้สึกเธอ
Name : gift-rigale< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ gift-rigale [ IP : 125.24.146.254 ]
Email / Msn: gift_za999(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 29 เมษายน 2556 / 09:35

#12 : ความคิดเห็นที่ 617
555+จงอิน
Name : sozen [ IP : 182.53.38.242 ]
Email / Msn: hunhankrisyeol(แอท)gmail.com
วันที่: 26 เมษายน 2556 / 22:19

#11 : ความคิดเห็นที่ 601
ไคนายมาแบบฮาอะ ปัญาญาอ่อนดีชอบๆ5555 คริสก็น่ารักจริงๆ
Name : Kris_Zza [ IP : 115.67.196.97 ]
Email / Msn: -
วันที่: 26 เมษายน 2556 / 00:06

#10 : ความคิดเห็นที่ 600
โห่ พี่คริส ช่วยดำมันเต๊อะ
พี่คริสวินตลอดแหละ อิยอลก็แพ้ทาง เขินตลอด น้องฮุนก็เชื่อฟัง 555555555555
Name : OK GO [ IP : 49.49.144.176 ]
Email / Msn: -
วันที่: 25 เมษายน 2556 / 22:50

#9 : ความคิดเห็นที่ 599
กัมจงคืออยากจะถามว่า ฮุนรู้จักแกรึยัง
หรือไม่แน่นะฮุนอาจจะทำแอ๊บก็ได้นะ
แบบรู้จักแต่แกล้งทำเป็นไม่รู้จักไง เขินอะไรงี้
แต่คงจะเป็นไปได้ยากยิ่งนะคะ ฮุนซื่อค่ะ
ส่วนยอลก็เซ่อค่ะ พี่น้องไม่ปกติทั้งคู่ค่ะ
คริสยอลได้ยินแค่เสียงก็มีความสุขแล้วล่ะ
จะต้องได้เจอกันอีกอยู่แล้ว ภาระหน้าที่น่ะหนักนะ
PS.  A true friend is someone who reaches for your hand and touches your heart. เพื่อนที่แท้จริงคือใครซักคนที่ยื่นมาเข้ามาถึง และสัมผัสได้ถึงใจและความรู้สึกเธอ
Name : gift-rigale< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ gift-rigale [ IP : 125.24.144.236 ]
Email / Msn: gift_za999(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 25 เมษายน 2556 / 22:49

#8 : ความคิดเห็นที่ 598
55555 สงสารไค (อีกแล้ว)
เจอคุนพี่ขี้หวง คงต้องพยายามกันเยอะๆหน่อยนะ
Name : mooink [ IP : 183.89.63.83 ]
Email / Msn: i_namink(แอท)hotmail.com
วันที่: 25 เมษายน 2556 / 22:21

#7 : ความคิดเห็นที่ 597
จงอินนนนน
แกไหวป่ะ
ฮ่าๆๆๆๆ แกน่าสงสารจัง
PS.  ลำแสงสะดิ้ง ;))
Name : เฉิ่มเฟี้ยว< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ เฉิ่มเฟี้ยว [ IP : 125.26.239.93 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 25 เมษายน 2556 / 20:49

#6 : ความคิดเห็นที่ 596
งือออออออออออออออ
คริสยอลเค้าบอกฝันดีกันด้วยแหละๆๆๆๆๆ
ฟินนนนนนนนนนนน >___________<
พี่คริสติดโรคหวงฮุนมากจากยอลป่ะเนี่ย
แอบสงสารไคเบาๆ 55555
เมื่อไหร่ยอลจะใจอ่อนให้พี่คริสหนอ
Name : Krisyeol's Love [ IP : 58.11.58.66 ]
Email / Msn: jida_pui(แอท)hotmail.com
วันที่: 25 เมษายน 2556 / 19:06

หน้าที่ 1 | 2
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

"หนังสือสดใหม่ ประจำเดือน ตุลาคม 2557"

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android