สวัสดีผู้เยี่ยมชม [ เข้าระบบ | สมัครสมาชิก ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

ทัณฑ์รักซาตาน ณจันทร์ .....กลับมาทักทายทุกคนค่ะ 1 มีนาคม 57

ตอนที่ 18 : บทที่ 13 ดอกรักเบ่งบาน


     อัพเดท 17 ธ.ค. 53
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/ซึ้งกินใจ
Tags: ทัณฑ์รักซาตาน, เตชินท์, ม่านมุก, ซานต้า, ชิษณุ, นันท์นลิน, พงษ์ธนา, ตะวัน
ผู้แต่ง : ณจันทร์... ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ณจันทร์...
My.iD: http://my.dek-d.com/ladymelony
< Review/Vote > Rating : 90% [ 35 mem(s) ]
This month views : 15 Overall : 438,055
4,210 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 383 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
ทัณฑ์รักซาตาน ณจันทร์ .....กลับมาทักทายทุกคนค่ะ 1 มีนาคม 57 ตอนที่ 18 : บทที่ 13 ดอกรักเบ่งบาน , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 16723 , โพส : 47 , Rating : 225 / 46 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด



บทที่
13

ดอกรักเบ่งบาน

 

 


รถสปอร์ตรุ่นใหม่ชะลอจอดหน้ามหาวิทยาลัย ม่านมุกหันมายิ้มหวานให้สารถีรูปหล่อ คนขับรถกิตติมศักดิ์ได้ทีขโมยจูบริมฝีปากบางแต่หญิงสาวหลบทัน เสียงจิ๊จ๊ะขัดใจของคนตัวโตทำให้หนูมุกต้องรีบถอยห่างก่อนที่จะถูกจู่โจมคำรบสอง แม้รถยนต์คันหรูจะติดฟิล์มทึบแสงจนคนภายนอกไม่อาจสังเกตเห็นได้ว่าคนในรถทำอะไรกันอยู่ แต่หญิงสาวก็ไม่อยากประพฤติตัวไม่เหมาะสมในเขตรั้วมหาวิทยาลัย

 

“คุณเต้ขา...หนูมุกไปเรียนก่อนนะคะ ขอบคุณค่ะที่มาส่ง” นี่เป็นครั้งแรกที่คนขับรถของหล่อนไม่ใช่ลุงปัน แต่เป็นคุณชายเทวดาที่ไม่เคยลดตัวเป็นคนขับรถให้ใคร

“เลิกเรียนกี่โมงเดี๋ยวจะมารับ” น้ำเสียงอ่อนโยนเอาใจใส่น้อยนักที่ใครจะเคยได้ยิน

“สามโมงค่ะ หนูมุกไปก่อนนะคะ”

“เดี๋ยว” เตชินท์คว้าข้อมือหญิงสาวที่กำลังจะก้าวลงจากรถ

“คุณเต้มีอะไรหรือคะ” คนหน้าหวานหันมาถามด้วยความสงสัย

“ก่อนจะไปเราต้องมาทำข้อตกลงกันก่อน”

“ข้อตกลง” คิ้วสวยกันได้รูปยกขึ้นเล็กน้อย

“ใช่”

“ข้อตกลงอะไรคะ”

“เราต้องมีกฎของการอยู่ร่วมกัน”

“กฎอะไรคะหนูมุกไม่เข้าใจ” ทำไมคนตัวโตถึงสร้างความตื่นเต้นให้ชีวิตหล่อนได้ตลอด

“กฎที่จะทำให้เราอยู่ร่วมกันได้อย่างมีความสุขไม่ต้องทะเลาะกัน ต่อมโมโหของฉันจะได้ไม่ต้องทำงานหนัก” หญิงสาวมองเขาอย่างเหลือเชื่อ เตชินท์มีความคิดประหลาดอีกแล้ว

“กฎมีสองข้อ ข้อแรกเธอห้ามนอกใจฉันเด็ดขาด ห้ามสนิทสนมกับผู้ชายคนไหนทั้งนั้น เธอต้องมีฉันคนเดียว อย่าให้ฉันได้ยินว่าเธอคบใครในมหาวิทยาลัย” สีหน้าจริงจังและท่าทางเอาเรื่อง ถ้าหล่อนไม่ทำตามคงตายคามือ

“กฎข้อสอง ถ้าเธอทำผิดกฎข้อหนึ่งเธอจะต้องถูกลงโทษสถานหนักด้วยวิธีการของฉัน ฉันจะทำให้เธอท้องทั้งๆ ที่ยังเรียนไม่จบนี่แหละ ส่วนใครก็ตามที่มันกล้ามาเป็นชู้กับเธอ โทษของมันมีสถานเดียวเท่านั้น...คือตาย”

 

เมื่อได้ฟังกฎเหล็กของจอมเผด็จการ หญิงสาวทำหน้าเหมือนกลืนบอระเพ็ด เตชินท์อาการหนักขึ้นทุกวัน แม่เพียงไม่น่าถ่ายทอดพันธุกรรมความหึงให้เขามาเลย หล่อนจะช้ำมือตายก่อนวัยอันควรหรือเปล่าก็ไม่รู้

 

“ว่าไง...ทำได้ไหม” เขาเห็นว่าหล่อนนิ่งเงียบก็ชักจะเริ่มระแวง หรือยัยตัวเล็กมีใครซ่อนไว้ที่นี่ถึงไม่กล้ารับปาก

“ทำได้ค่ะ” หญิงสาวตอบอย่างมั่นใจ ถึงแม้จะไม่เห็นด้วยกับกฎที่เอาแต่ได้ แต่ชีวิตหล่อนก็ไม่เคยมีใครนอกจากเขา

“หนูมุกจะมีใครได้คะ...ก็หนูมุกมีแต่คุณเต้” คนพูดก้มมองมือตัวเองไม่กล้าสบตาคมดุ จึงไม่มีโอกาสได้เห็นแววยินดีเหมือนเด็กได้ของเล่นใหม่

“ดีมาก” คำตอบของหญิงสาวสร้างความพอใจจนชายหนุ่มต้องให้รางวัล ด้วยการจุ๊บแก้มคนตัวเล็กหนึ่งที คนถูกหอมเขินจนหน้าแดง

“ไปเรียนได้แล้ว เดี๋ยวตอนเย็นจะมารับไปเดินเที่ยวห้างและไปกินไอติมกัน” คนตัวโตที่อารมณ์ดีขึ้นมาทันตาเห็นส่งยิ้มละไมกระชากใจสาว หนูมุกอายม้วนจนต้องรีบเปิดประตูรถออกไปก่อนที่ใจจะละลาย

 

ม่านมุกรีบเดินขึ้นตึกเรียนเพราะจวนได้เวลาเข้าฟังบรรยายจากอาจารย์พิเศษ แต่ร่างระหงต้องหยุดชะงักเมื่อเห็นเพื่อนก๊วนแสบยืนเรียงกันเป็นแผงอยู่หน้าบันได คนที่คอยื่นยาวที่สุดไม่พ้นสมิตานันที่อยากรู้อยากเห็นเรื่องเพื่อน ผิดกับนายโอมที่วันนี้ดูซึมเซาเหมือนคนนอนไม่เต็มอิ่ม

 

“พี่ชายมาส่งเหรอหนูมุก” เสียงเจื้อยแจ้วของเพื่อนรักดังขึ้นตั้งแต่หญิงสาวก้าวเหยียบบันไดขั้นแรก

            “นั่นพี่ชายหนูมุกเหรอ เห็นไม่ชัดแต่เหมือนจะหล่อ” ยัยแก้วที่แอบเห็นเตชินท์ไกลๆ ตอนที่หนูมุกเปิดประตูรถออกมาแสดงความคิดเห็น

“ไม่ใช่เหมือนจะหล่อ...แต่หล่อมากกกก ฉันเคยเจอแล้วที่งานศพพ่อของหนูมุก” หนูนันโพล่งขึ้นมาทันที พี่ชายของเพื่อนรักหล่อมากจริงๆ นี่ถ้าไม่ติดว่าหล่อนมีพี่ณุอยู่ในหัวใจแล้วก็จะสมัครเป็นพี่สะใภ้เพื่อน

“พี่ตัวมีแฟนหรือยังอ่ะหนูมุก...เขาจีบได้ไหม” คำหยอดของเพื่อนทำให้คนถูกถามอมยิ้ม

“น้อยๆ หน่อยยัยแก้วเห็นแค่ร้อยเมตรแกก็คิดจะจีบแล้วเหรอ นี่ถ้าพี่ชายยัยมุกขาหักฟันหลอเป็นคนพิการแกจะทำยังไง” หนูนันแหวใส่คนที่หลงรักผู้ชายระยะไกล

“อ้าว...ก็แกบอกว่าหล่อ”

            “แล้วแกเชื่อฉันเหรอ”

            “เอ๊า” ฝ้ายแก้วยกมือเกาหัวที่กลายเป็นตัวตลกให้เพื่อนขำ

            “ฉันว่าแกเอาไอ้หนุ่มตี๋วิศวะดีกว่า ตามจีบแกตั้งแต่ปีหนึ่งไม่ใช่เหรอ” หนูนันแซวยัยแก้วหน้าม้าที่ยืนหน้ายี้ ไอ้ตี๋เหล็กดัดฟันไม่ไหวจริงๆ

            “อ้าว ไอ้โอมไก่ที่บ้านตายเหรอ ถึงได้ยืนทำหน้าหงิกแบบนั้น”สาวแก่นหันไปกัดเพื่อนหนุ่มที่อยู่นอกวงโคจร

“ไอ้โอมมันช้ำใจอย่าไปกัดมัน” หนุ่มเจ้าเนื้อคู่หูทีมฟุตบอลปกป้องสหาย แต่ยิ่งทำให้สาวช่างสงสัยอยากรู้มากกว่าเก่า

“ช้ำใจ ใครไปทำอะไรมัน” หนูนันมองเพื่อนที่หน้าเหมือนปลาดุกตากแห้ง

“ก็พี่ดาวน่ะสิ ตอบตกลงเป็นแฟนกับรุ่นพี่คณะแพทย์ไปแล้ว”

 

หนูนันถึงบางอ้อทันที ใครๆ ก็รู้ว่านายโอมแอบหลงรักพี่รหัสตัวเองมานาน แต่สาวเจ้าก็เห็นเป็นเพียงน้องชาย ไอ้โอมนี่ก็แปลกมีสาวๆ รุ่นน้องมาชอบตั้งหลายคน แต่กลับมีรสนิยมชอบผู้หญิงแก่กว่า

 

“เข้าเรียนกันดีกว่าอาจารย์น่าจะมาแล้ว” เสียงคนขยันดังขึ้นขัดการสนทนา ม่านมุกฉุดแขนผอมๆ ของหนูนันจอมแสบเดินนำหน้าไป เพราะนึกสงสารคนอกหักที่ถูกซักไซ้ทั้งที่ไม่อยากพูดคุย

“เฮ้ย!โอมจะไปไหน ไม่เข้าเรียนเหรอ” หนุ่มตุ้ยนุ้ยรั้งคนหน้างอที่เดินสวนทางกับเพื่อน

“ไม่มีอารมณ์” คำตอบสั้นๆ ก่อนแยกตัวออกไปทำใจ เหล่ามิตรสหายได้แต่มองตามอย่างเป็นห่วง

 

โชคร้ายของหนุ่มอารมณ์ดีที่วันนี้อารมณ์บูด ระหว่างทางที่เดินเกิดสวนกับพี่รหัสคนสวยที่ควงมากับแฟนหนุ่ม พิมพ์ดาวเอ่ยทักทายน้องรหัสอย่างสนิทสนม อมตะหน้าเจื่อนได้แต่ถามคำตอบคำ เหมือนแผลใจที่เพิ่งเกิดใหม่ถูกกรีดซ้ำ เมื่อวานได้ยินข่าวว่าเขาคบกัน วันนี้มาเห็นด้วยตาเขาอยากจะบ้าตาย

 

“ใครวะ...มายืนเกาะรถกู” อมตะสบถในใจยิ่งอารมณ์เสียอยู่ นกต่อที่ไหนมายืนเกาะรถบีเอ็มราคาแพงของเขา

“โอ๊ยยย ไอ้บ้า! ขับรถไม่ดูตาม้าตาเรือ เฉี่ยวคนสวยอย่างฉันแล้วขับหนีเหรอ ขอให้แกวิ่งไปคว่ำตายโค้งหน้า” ร่างสูงเพรียวราวกับนางแบบยืนเกาะรถคันหรูทรงตัวอยู่ ปลีน่องเรียวสวยมีรอยถลอกจากการล้มกระแทกลงกับพื้น

“ป้าๆ มายืนทำอะไรตรงนี้ รอหลานเหรอ” อมตะยืนเกาหัวแกรกๆ ยัยเจ๊นี่หุ่นเอ็กส์น่าฟัดดีแท้ มายืนล่อตะเข้...เดี๋ยวพ่อก็ลากเข้าข้างทางซะหรอก

“ใครป้าแก ไอ้เด็กปากดี” มนัสวีหันไปแว๊ดใส่ไอ้เด็กหน้าอ่อน นมแตกพานได้กี่วันเชียว เดี๋ยวแม่ด่าน้ำหมากกระจาย

“ป้านี่หน้าคุ้นๆ นะ เราเคยเจอกันมาก่อนหรือเปล่า” ชายหนุ่มพิจารณาสาวเปรี้ยวในชุดแซกสีเหลืองมะนาวสั้นเห็นขาอ่อน

“ชาติที่แล้วตอนแกเกิดเป็นปลิงมั๊ง” คนเพิ่งถูกรถเฉี่ยวซ้ำยังมาถูกเรียกว่าป้า มนัสวีอยากจะฆ่าไอ้เด็กนี่ให้ตาย

“อ้าวป้าถามดีๆ นะ ทำไมต้องมาด่าระลึกชาติ” อมตะแปลกใจที่ความหงุดหงิดผิดหวังเลือนหาย แค่เพียงได้มองหน้าสวยเฉี่ยวน่าเคี้ยวเล่น

“แล้วนี่เป็นอะไร” เขาเห็นว่าหล่อนยืนพิงรถอยู่เหมือนทรงตัวไม่ไหว หรือป้าแกตากแดดนานจนจะเป็นลม

“ถูกรถเฉี่ยว” หล่อนตอบห้วนๆ ไม่มองหน้ายียวนที่ยิ้มจนเห็นฟันขาว

“ไปยืนท่าไหนให้รถเฉี่ยว” เขาสำรวจเรือนร่างเย้ายวนจนพบรอยถลอกมีเลือดซึมที่เรียวขาขาว

“ท่าฟรีสไตล์มั๊งไอ้บ้า ฉันไม่มีเวลาต่อล้อต่อเถียงกับแกหรอก ฉันจะไปโรงพยาบาล” มนัสวีปล่อยมือจากรถเก๋งป้ายแดง พยามเดินกะเผลกไปให้พ้นไอ้เด็กไม่มีสัมมาคารวะ

“เดินไหวไหมน่ะ” อมตะชักจะเป็นห่วงสาวอวบอึ๋มที่เดินเหมือนไก่ผูกตะไคร้

“ไปโรงพยาบาลเหรอ พาไปส่งไหม” มนัสวีหันขวับมามองผู้หวังดีด้วยสายตาประหลาด

“ไม่พาเข้าโรงแรมหรอกน่ะ ไม่ต้องกลัว”

“ใครว่าฉันกลัว โรงแรมแถวนี้ฉันรู้จักหมด”

“อ๋อ...พาเด็กเข้าบ่อยล่ะสิ” ว่าแล้วต้องผ่านมาหลายสมรภูมิถึงได้ดูเจนจัดขนาดนี้

“แล้วนี่ไม่เรียนหนังสือหนังหาหรือไง” หญิงสาวกวาดตามองชุดนิสิตที่เด็กหนุ่มสวมใส่

“ไม่เรียน” เขายักไหล่เหมือนไม่ใช่เรื่องสำคัญ

“ฉันสงสารพ่อแม่แกจริงๆ” เจ๊มะนาวส่ายหน้า เสียเวลาพูดกับเด็กปีนเกลียว สาวมั่นออกตัวก้าวเดินแต่เกิดขาพันกันอุตลุด

“โอ๊ยยยย”

“โถ...ป้าไขข้อเสื่อมเหรอ บอกว่าไปส่งก็ไม่เชื่อ” วงแขนแข็งแรงของเด็กหนุ่มช้อนรับร่างอวบอัดไว้ก่อนที่จะลงไปนอนทดสอบความแข็งของพื้น

“ปล่อยฉัน”

“อย่าดิ้นน่ะเจ๊ เดี๋ยวคนผ่านไปมาเขานึกว่าผมจะปล้ำป้าตัวเอง”

“ไอ้บ้า เลิกเรียกฉันว่าป้าได้แล้ว ว้ายยยยย” หญิงสาวถูกอุ้มตัวลอยไปวางไว้ในรถ คนขับสตาร์ทเครื่องทันที

“ขืนผมไม่ทำแบบนี้คนเขาได้คิดว่าผมปล้ำเจ๊จริงๆ เล่นร้องซะดังขนาดนั้น นี่มหาวิทยาลัยผมนะครับ ผมยังไม่อยากถูกเรียกสอบความประพฤติ” ชายหนุ่มเอื้อมมือมาคาดเข็มขัดนิรภัยให้สาวทรงอวบ มือหนาปัดผ่านเนินเนื้อแน่นหนั่นอย่างไม่ตั้งใจ เขารีบชักมือกลับมาจับพวงมาลัย 

“จะไปโรงพยาบาลไหนก็บอกมา”

 

ร่างสูงโปร่งเดินประคองเจ๊มะนาวที่ทำราวกับขยะแขยงมือเด็กหนุ่ม อมตะนึกหมั่นไส้หญิงสาวที่ตนพามาส่งถึงโรงพยาบาล ดูทำท่าหวงเนื้อหวงตัวเหมือนสาวบริสุทธิ์ทั้งที่น่าจะผ่านศึกมาหลายสนาม เวลาอยู่กับเด็กในสังกัดจะยังรักนวลสงวนตัวอย่างนี้หรือเปล่า

 

“ส่งฉันแค่นี้แหละ ขอบใจไอ้เด็กปากดี” คำขอบคุณที่พ่วงคำด่าทำให้อมตะแสบๆ คันๆ ยัยป้านี่ปากจัดยิ่งกว่าแม่ค้า ถ้าไม่ติดว่าสวยชาตินี้คงจับผู้ชายรวยๆ ไม่ได้

“คำก็ไอ้บ้า สองคำก็ไอ้เด็กปากดี ผมมีชื่อนะครับ” ชายหนุ่มทำหน้าทะเล้นใส่

“ว่าแต่ป้าเถอะชื่ออะไร” จู่ๆ ก็อยากรู้จักสาวทรงอึ๋ม ลืมเรื่องพี่ดาวไปเสียสนิท

“แล้วแกล่ะชื่ออะไร”

“อมตะ”

“หือ”

“อมตะที่แปลว่าไม่ตายน่ะ”

            “อ๋อ...พ่อแม่แกนี่ตั้งชื่อดีนะ สงสัยตั้งแก้เคล็ดเพราะลูกชายทำตัววอนตายทุกวินาที” เจ๊มะนาวไว้ลายคุณนายปากจัด

            “อ้าวเจ๊ ทำไมมาแช่งกันอย่างนี้ล่ะ ผมอุตส่าห์ขับรถมาส่งเจ๊ที่โรงพยาบาลนะ” เด็กหนุ่มได้ทีทวงบุญคุณ

            “ฉันขอให้แกพามาหรือไง แกอาสาพาฉันมาเองความจำเสื่อมเหรอ”

“โอเคๆ ผมยอมแพ้ปากเจ๊ แล้วตกลงเจ๊ชื่ออะไร”

            “มะนาว”

“โห...เจ๊นี่เปรี้ยวสมชื่อจริงๆ”

            “แน่นอน”

                                                                                               

มนัสวีสะบัดหน้าพรืดเดินไปที่เคาน์เตอร์โรงพยาบาล เหมือนมีแรงดึงดูดบางอย่างให้ชายหนุ่มเดินตามร่างสูงเพรียว เขานึกแปลกใจที่หล่อนมุ่งตรงไปยังแผนกชำระเงินแทนที่จะไปห้องฉุกเฉินเพื่อทำแผล

 

“จ่ายค่ารักษาพยาบาลคุณมณี ห้อง 706 ค่ะ” หญิงสาวหยิบเงินปึกใหญ่ออกมาจากกระเป๋าสะพายสีฉูดฉาดยื่นให้เจ้าหน้าที่โรงพยาบาล

“เรียบร้อยค่ะ” เมื่อรับใบเสร็จมาดูหญิงสาวก็ต้องส่ายหน้ากับตัวเลขสูงลิ่วเท่ากับจำนวนเงินที่เสียไป

“เจ๊ไม่ไปทำแผลเหรอ” ใบหน้าหล่อใสยื่นเข้ามาใกล้จนแทบชิดแก้มเนียนสวย

“ไอ้เด็กบ้ายังไม่ไปอีกหรือเนี่ย” หล่อนคิดว่าไอ้เด็กปากดีไปที่ชอบๆ แล้วเสียอีก

“ว่าไงเจ๊ไม่ทำแผลเหรอ” ชายหนุ่มยังเซ้าซี้เมื่อเห็นว่ารอยเขียวช้ำชักจะสีคล้ำม่วง ปล่อยทิ้งไว้อย่างนี้แผลอักเสบแน่ๆ

“ไม่ทำ แผลแค่นี้ฉันไม่ตาย”

            “อ้าว แล้วมาโรงพยาบาลทำไม อย่าบอกนะว่ามาแค่จ่ายเงินอะไรนี่”

            “จ่ายเงินอะไรนี่ของแกน่ะค่ารักษาพยาบาลแม่ฉัน”

            “อ่อ...แต่ไหนๆ ก็มาแล้วให้หมอเขาดูหน่อย”

“แกคิดว่าฉันเป็นแผลแค่นี้ก็ต้องให้หมอช่วยเลยหรือไง ชีวิตฉันเจออะไรหนักหนาสาหัสมากกว่านี้ แผลมันเป็นเองได้ก็หายเองได้ ค่าหมอที่นี่แพงจะตายแค่ฉันทำแผลก็ปาไปหลายร้อยแล้ว” มนัสวีบ่นอุบเพิ่งจะเสียค่าผ่าตัดรอบสองของแม่ไปเป็นหมื่น เท่านี้หล่อนก็แทบจะกินแกลบอยู่แล้ว

“แล้วเจ๊พาแม่มารักษาที่นี่ไม่แพงแย่เหรอ”

“แพงมาก แต่หมอที่นี่เก่ง” วูบเดียวที่ชายหนุ่มเห็นแววกังวลในดวงตาคมสวย

“เจ๊มีอะไรให้ผมช่วยไหม” นายโอมเกิดเป็นห่วงหญิงสาวที่เพิ่งรู้จักกันได้ราวชั่วโมงเศษ

“มี...แกช่วยเลิกเรียกฉันว่าป้าแล้วไปให้พ้นหน้าฉันซะที...หลีกไปฉันจะกลับบ้าน” มนัสวีผลักอกเด็กหนุ่มเต็มแรง เห็นตัวแห้งๆ มันมีกล้ามเหมือนกันวุ้ย!

            “ผมไปส่งไหมเจ๊”

            “ไม่ต้องเดี๋ยวเด็กฉันมารับ” ชายหนุ่มหน้าตึงขึ้นมาเล็กน้อย

            “แล้วผมจะได้เจอเจ๊อีกไหม”

            “ชาติหน้าตอนที่แกเกิดเป็นปลิงแล้วกัน”

 

            อมตะมองตามแผ่นหลังเกือบเปลือยเพราะชุดแซกที่เว้าจนเห็นเนื้อหนัง เขาชักอยากจะรู้ว่าเจ๊มะนาวทำอาชีพอะไร หวังว่าคงไม่ใช่แม่เล้าส่งเด็กให้เสี่ยหรอกนะ แต่ดูจากการแต่งตัวล่อแหลมของเจ้าหล่อนชวนให้คิดเป็นอย่างอื่นไม่ได้ ไหนจะท่าทีจัดจ้านกร้านโลกแบบนั้นอีก เขาอยากจะรู้นักว่าผู้หญิงปากกล้าเวลาอยู่บนเตียงลีลาจะเผ็ดร้อนเหมือนคำพูดเจ้าหล่อนหรือไม่

 

 

 

 

“หนูมุกจะรีบไปไหน ไม่ไปกินอาหารญี่ปุ่นกับพวกเราเหรอ” หญิงสาวรีบเก็บของตั้งท่าว่าจะไปไม่รอแก๊ง

“วันนี้ต้องขอตัวนะจ๊ะ พี่ชายจะมารับไปทานข้าวด้วย” หนูมุกที่ดูตื่นเต้นเป็นพิเศษหันไปบอกเพื่อน

“ว้า...เสียดายจัง” หนูแก้วพ่นลมหายใจ

“เสียดายที่หนูมุกไม่ได้ไปกินข้าวกับเราน่ะเหรอ เขาจะไปกินกันตามประสาพี่น้องบ้างจะเป็นไร คราวหน้าค่อยไปให้ครบแก๊ง ยังไงวันนี้ก็ขาดไอ้โอมผู้อกหักจากโคแก่อยู่ดี” ป่านนี้ไปตายอยู่ไหนแล้วก็ไม่รู้ หนูนันต่อเองในใจ

“เปล่า เสียดายอยากไปกับหนูมุกด้วย อยากเห็นหน้าพี่ชายหนูมุกชัดๆ”

“โถ่เอ๊ย! ยังไม่เลิกบ้าอีกนะแก แล้วนี่ไอ้โอมมันหายหัวไปไหนของมัน ไอ้วิวแกเช็คข่าวใน BB แกซิ มีนิสิตมหาวิทยาลัยชื่อดังโดดตึกตายที่ไหนหรือเปล่า” ถึงจะปากร้ายแต่ใจก็ห่วงเพื่อน

“โอมเขาคงต้องการเวลาอยู่คนเดียวน่ะ แต่คนอย่างโอมไม่มีทางฆ่าตัวตายเพราะเรื่องแค่นี้หรอก เดี๋ยวหนูมุกไปก่อนนะจ๊ะ...พี่ชายคงมารอแล้ว”

 

หัวใจของคนตัวเล็กพองโตด้วยความตื่นเต้น นี่เป็นครั้งแรกในชีวิตที่คนตัวใหญ่จะพาหล่อนไปเที่ยว ม่านมุกเดินแหวกฝูงชนที่เลิกเรียนพร้อมกันไปยังจุดนัดพบ ชายหนุ่มที่มารอหญิงสาวตั้งแต่ก่อนบ่ายสามประสานมือที่ท้ายทอยเอนหลังพิงเบาะรถอย่างอารมณ์ดี

 

“รอนานไหมคะคุณเต้” เสียงเปิดประตูรถดังขึ้นพร้อมร่างบางที่สอดตัวเข้ามานั่งข้างคนขับ

“ไม่หรอก” คนที่นั่งแช่แอร์สบายใจขยับกายให้ตั้งตรง

“เราจะไปที่ไหนกันคะ” ตุ๊กตาหน้ารถเอ่ยถาม

            “แล้วอยากไปที่ไหนล่ะ” เขาส่งรอยยิ้มให้คนนั่งข้างอย่างกรุ้มกริ่ม

            “มีห้างใกล้ๆ มหาวิทยาลัยค่ะ”

 

เตชินท์มองคนตัวเล็กที่เขาจูงมือเดินเข้าห้างอย่างเอ็นดู ดวงตากลมใสมีประกายวิบวับจนเขาอยากจะจับมาจูบโชว์ ยัยจุ้นน่ารักน่าหยิกขึ้นทุกวัน เขาจะทนใจสั่นไปได้นานแค่ไหน ผ่านมาเกือบอาทิตย์ที่ไม่ได้แตะต้องยัยจุ้นเลย เขากลัวว่าหล่อนจะมีอาการเหมือนวันนั้นอีก เดือดร้อนเขาต้องมานั่งปลอบให้ยัยจุ้นหยุดร้องไห้ เตชินท์รู้แล้วว่าการหักหาญน้ำใจทำลายความสัมพันธ์อันบอบบาง ชายหนุ่มจะไม่มีวันทำมันอีก แต่การอยู่ใกล้ยัยตัวเล็กที่ช่างมีเสน่ห์ดึงดูดทางเพศเหลือร้าย ทำให้ฤาษีใกล้ตายอย่างเขาแทบจะตบะแตกอยู่หลายหน

 

“หนูมุกหิวหรือยัง” เขาถามคนตัวเล็กที่ดูตื่นเต้นเหมือนเด็กเพิ่งเคยเที่ยวห้าง

“ยังค่ะ” ยัยจุ้นหันมาทำแก้มป่องให้หมั่นเขี้ยว ว่าแต่หล่อนเขาเองก็ตื่นเต้นไม่น้อย เขากับยัยจุ้นเคยไปเที่ยวด้วยกันที่ไหน นี่จะเรียกว่าเดทแรกได้ไหมนะ

“ถ้าอย่างนั้นเดินเล่นก่อน” เขาจับมือหญิงสาวแน่น เพราะสายตาเจ้าชู้ของบรรดาหนุ่มๆ ที่ส่งมาให้เมียเขาเป็นระยะ

“คุณเต้ไม่เบื่อนะคะ” หัวใจสาวน้อยเต้นตึกตัก ไม่น่าเชื่อว่าหล่อนจะได้เดินจับมือกับเขาเหมือนคู่รัก

“ไม่เบื่อหรอก ถ้าหิวก็บอกนะ” แต่ตอนนี้ฉันหิวเธอยัยตัวเล็ก

“ได้ค่ะ” จะหิวได้ยังไงก็อิ่มใจขนาดนี้

 

ม่านมุกชวนเขาดูนู่นดูนี่จนชายหนุ่มก็เพลินไปเหมือนกัน ระหว่างที่หญิงสาวกำลังเลือกของกิฟท์ช็อปน่ารักๆ สายตาของเตชินท์ก็เหลือบเห็นชุดกระโปงสีฟ้าที่ใส่โชว์อยู่ในหุ่นหน้าร้านขายเสื้อผ้าแบรนด์เนม ถ้ายัยจุ้นของเขาได้สวมชุดนี้ต้องสวยมากแน่ๆ

 

“หนูมุกอยากได้เสื้อผ้าไหม” เขาถามคนที่กำลังง่วนอยู่กับการเลือกของ

            “ไม่เป็นไรค่ะ เสื้อผ้าหนูมุกมีเยอะแล้ว” หญิงสาวไม่ใช่คนบ้าแฟชั่น เท่าที่มีอยู่ก็อยากจะบริจาคให้คนยากจน

            “แต่ฉันอยากซื้อให้นี่” ระบอบเผด็จการถูกนำมาใช้อีกครั้ง เตชินท์ดึงข้อมือเล็กไปจ่ายเงินที่แคชเชียร์แล้วพาไปร้านขายเสื้อผ้าที่หมายตาไว้

“ชอบชุดที่อยู่ในหุ่นไหม” เขาลูบเรือนผมนุ่มสลวยเบาๆ แล้วโน้มศีรษะคนตัวเล็กมาแนบบ่า

“ชอบค่ะ” ชุดกระโปงสีฟ้าตัดเย็บด้วยผ้าเนื้อดี มีโบว์ผูกตรงช่วงเอวและจีบระบายที่ชายกระโปงทำให้หญิงสาวถูกใจไม่น้อย

“ฉันซื้อให้” หนูมุกมองเขาตาโต ขืนตัวไว้ไม่ยอมตามเขาเข้าไปในร้าน

“แต่เสื้อผ้าร้านนี้แพงมากนะคะ หนูมุกเคยมาดูเล่นๆ แต่ไม่เคยคิดที่จะซื้อ” ไหนบอกว่าไม่มีเงินแล้วยังจะทำตัวเป็นป๋า

“เอาเถอะน่ะ ฉันอยากซื้อให้” หญิงสาวปลิวติดมือเสี่ยกระเป๋าหนักเข้าไปในร้านเสื้อผ้าราคาแพง

“ผมอยากได้ชุดสีฟ้าที่เหมือนในหุ่นครับ” เขาบอกพนักงานขายหน้าตาเฉย นี่หรือคนเพิ่งถูกตัดออกจากกองมรดก

“เชิญคุณผู้หญิงลองด้านนี้เลยค่ะ” เตชินท์มองผู้หญิงของเขาที่เดินตามพนักงานสาวไปลองชุด อยากจะตามเข้าไปช่วยเปลี่ยนด้วยจริงๆ

                                                                            

ป๋าของหนูมุกมองไปรอบๆ ร้านที่มีชุดสวยสำหรับผู้หญิงชอบแต่งตัวให้เลือกมากมาย เขาเดินไปที่ราวแขวนชุดแซกสีหวาน หยิบดูแทบทุกตัวแต่ก็ตัดสินใจไม่ได้สุดท้ายก็กวาดมาหมดราว พนักงานในร้านมองเขาอย่างตะลึงที่เห็นชายหนุ่มเดินไปหยิบเสื้อตัวนั้นตัวนี้มากองไว้ไม่หยุดมือ

 

“สวยไหมคะ” เตชินท์หันไปตามเสียงเชื้อเชิญของพนักงานสาว หนูมุกในชุดที่เขาเลือกให้สวยน่ารักจนอยากจะเดินเข้าไปกอด

            “สวยมากครับ” เขาชมจากใจจริง หญิงสาวในชุดกระโปงสีฟ้าเขินจนหน้าแดง คุณเต้ของหล่อนปากหวานขึ้นทุกวัน

            “ผมเอาชุดนี้ แล้วก็ชุดที่กองอยู่นี่ด้วย” ดวงตากลมโตเบิกกว้างอีกครั้ง หมดนี่ไม่ปาไปแสนกว่าหรือไง คุณเต้ใจใหญ่เอาเงินที่ไหนมาจ่าย

            “จะให้คุณผู้หญิงลองหมดนี่เลยหรือเปล่าคะ” พนักงานทำหน้าตกใจ ถ้าลองหมดนี่พรุ่งนี้ก็ไม่เสร็จ

            “ไม่ต้องหรอกครับ ใส่ถุงได้เลย” เขายื่นบัตรเครดิตให้พนักงานขาย ม่านมุกมองบัตรทองแล้วหวั่นใจ...จะมีวงเงินให้รูดหรือเปล่า

“ที่เหลือไม่ต้องลองหรอก เพราะฉันวัดขนาดมาแล้วกับมือ” เขากระซิบเบาๆ ที่ข้างหูคนตัวเล็ก ม่านมุกอยากจะหยิกพุงไร้ไขมันของเขาแรงๆ ด้วยความหมั่นไส้ คนอะไรบทจะหวานก็น้ำตาลเรียกพี่ สุดโต่งทั้งสองด้านจริงๆ

 

ผลกรรมของการกระหน่ำซื้อ เตชินท์เดินหอบของพะรุงพะรังออกมาจากร้าน ม่านมุกมองเขาอย่างขำๆ สมน้ำหน้าคนใจป๋าที่ทำให้หล่อนถูกมองว่าเป็นเด็กเสี่ย เหงื่อเม็ดเล็กผุดพรายที่ใบหน้าคมคร้าม ไม่ว่ายามไหนเตชินท์ก็ดูมีเสน่ห์ล้นเหลือ

 

“ไหนบอกว่าจน...จะให้หนูมุกเลี้ยง แล้วเอาเงินที่ไหนมาซื้อเสื้อผ้าราคาแพงให้หนูมุกตั้งเยอะแยะคะ” เตชินท์ไม่ตอบแต่อมยิ้ม เขาจนจริงๆ เสียเมื่อไหร่ สมบัติอันเป็นสินเดิมของคุณเพียงชลที่ตกมาถึงลูกชายอย่างเขาตั้งกี่สิบล้าน ไหนจะที่ที่ปากช่องซึ่งแบ่งขายไปไม่กี่แปลงและกิจการเปิดผับที่กำลังไปได้ดีของเขากับเพื่อน

            “เดี๋ยวเอาของไปเก็บที่รถก่อนนะ แล้วค่อยมาหาอะไรกินกัน” แล้วเมื่อไหร่ฉันจะได้กินเธอ เขานึกในใจ

            “ได้ค่ะ คุณเต้อยากทานอะไรคะ” ยังเหลือเงินจ่ายค่าข้าวด้วยหรือนี่

            “ตามใจเธอสิ...ยัยจุ้น” เขาเอาหัวมาชนคนตัวเล็กเบาๆ

            “ถ้าคุณเต้ยังไม่หิวมาก เราไปทานไอติมอย่างที่คุณเต้บอกเมื่อเช้านะคะ”

            “ตกลง”

 

บรรยากาศในร้านไอศกรีมที่ตกแต่งอย่างน่ารัก ผนังสีชมพูกับโต๊ะเก้าอี้สีเดียวกันถูกอกถูกใจหญิงสาวยิ่งนัก ผิดกับเตชินท์ที่คิดว่ามันหวานแหววเกินไป แต่คงไม่มีอะไรหวานไปกว่าคนตรงหน้า ชายหนุ่มเลือกนั่งโต๊ะด้านในสุดเพื่อความเป็นส่วนตัว และหลีกหนีสายตาแทะโลมของหนุ่มกลัดมันที่ขยันส่งให้เมียเขาเป็นว่าเล่น ยัยจุ้นดูท่าทางมีความสุขสดใสขึ้นเป็นกอง หนูมุกคุณเต้จะค่อยๆ ชดเชยความผิดโดยเริ่มจากเรื่องเล็กๆ น้อยๆ แบบนี้ก่อนนะ และการรับผิดชอบครั้งใหญ่ด้วยการแต่งงานจะเกิดขึ้นหลังจากที่หนูมุกเรียนจบ เขาบอกตัวเองในใจ

 

“คุณเต้ขา....หนูมุกอยากชิมของคุณเต้” หญิงสาวจ้องไอศกรีมเชอเบทมะนาวของเขาตาเป็นมัน

“เอาสิ” ชายหนุ่มเปิดทาง สาวน้อยจึงเอื้อมมือไปตักไอศกรีมของเขามาชิมอย่างเอร็ดอร่อย

“คุณเต้ลองทานของหนูมุกไหมคะ อร่อยน้า...หนูมุกป้อนให้” น้ำเสียงออดอ้อนเอียงคอสบตาเขา ทำให้เตชินท์อยากกินเจ้าหล่อนแทนไอศกรีมมอคค่าอัลมอนด์รสหอมหวาน

“อ้ำ!!!” เขาเปิดปากอย่างง่ายดาย หนูมุกป้อนไอติมแล้วยิ้มจนตาหยี

“อร่อยไหมคะ” ชายหนุ่มไม่รู้รสไอศกรีม เขารู้แต่รสมือคนป้อน

“อร่อยดี...มา! เดี๋ยวจะหาว่าเอาเปรียบ” เขาตักไอศกรีมของตัวเองป้อนให้คนตัวเล็กบ้าง

“อร่อยจัง” หนูมุกเสียงหวาน ชายหนุ่มเช็ดมุมปากให้หญิงสาวที่กินเลอะเหมือนเด็กๆ

 

ภาพของหนุ่มสาวที่ผลัดกันป้อนไอศกรีมให้กัน ทำให้คนอื่นในร้านเข้าใจว่าทั้งสองเป็นคู่รักข้าวใหม่ปลามัน ถ้ายัยนันมาเห็นเพื่อนในเวลานี้คงต้องสอบคดีกันยืดยาว เพราะหญิงสาวที่มากับพี่ชายแต่ดูยังไงก็เหมือนแฟนมากกว่า เตชินท์ต้องขอบคุณการตัดสินใจครั้งสำคัญที่ทำให้เขามีความสุขเช่นทุกวันนี้ ตอนนี้เขายอมรับอย่างเต็มอกว่าเขาไม่มีวันชนะยัยจุ้นได้ ไม่ว่าเรื่องเรียน เรื่องพ่อ หรือแม้แต่เรื่องของหัวใจ

 

“ขอบคุณนะคะ...คุณเต้ หนูมุกมีความสุขมาก” หญิงสาวพูดขึ้นในขณะจูงมือกันเดินเล่นในสวนหลังจากที่กลับมาเมื่อช่วงค่ำ

            “ฉันก็มีความสุขเหมือนกัน” เขายิ้มจากใจที่เปี่ยมล้น พาให้คนตัวเล็กตื้นตันไปด้วย

            “คุณเต้จะดีกับหนูมุกอย่างนี้ตลอดไปไหมคะ” หล่อนถามเพราะความไม่แน่ใจในความไม่แน่นอนของโชคชะตา

            “จนกว่าฉันจะตายจากเธอ...พอใจไหม” เขาโคลงศีรษะคนตัวเล็กเบาๆ แทนคำสัญญา

            “จริงนะคะ” หล่อนจับมือเขาที่วางบนศีรษะ

            “เธอก็รู้ถึงฉันเป็นคนไม่เอาไหน แต่ไม่ใช่คนโกหก” เขาประคองดวงหน้าหวานให้สบตาสัตย์ซื่อ ม่านมุกยิ้มอย่างมั่นใจ

“แล้วนี่นึกยังไงพาฉันมาเดินเล่นตอนกลางคืน จะพามาเชือดเหรอ เธอยังเลี้ยงฉันไม่อ้วนอย่างที่พูดเลยนะ” เขาแซวคนหน้าทะเล้น พามาที่มืดๆ อย่างนี้ก็เข้าทางเขาน่ะสิ เกิดอดใจไม่ไหวขึ้นมาจะทำยังไง

“คุณเต้ลืมไปแล้วหรือคะว่าดอกปีบบานตอนกลางคืน” หญิงสาวสูดลมหายใจ สายลมนำพาเกสรดอกไม้อบอวลในอากาศ

            “ได้กลิ่นหอมไหมคะ” หล่อนหันไปถามคนที่ตาหวานเยิ้มพิกล

            “ได้กลิ่น” เขาตอบเสียงพร่า

“หอมมากไหมคะ...อุ๊ย” หล่อนสะดุ้งน้อยๆ เมื่อรู้สึกได้ว่าปลายจมูกของชายหนุ่มคลอเคลียอยู่ที่แก้ม

“หอมมาก หอมจนจะทนไม่ไหวอยู่แล้ว” หญิงสาวมั่นใจว่าเขาไม่ได้หอมในสิ่งเดียวกันกับหล่อนแน่

            “คุณเต้ไม่เอาค่ะ หนูมุกไม่เล่นด้วย” ม่านมุกเบี่ยงตัวหลบพัลวัน เตชินท์รังแกหล่อนอีกแล้ว คนตัวโตนี่ไว้ใจไม่ได้

            “แล้วใครว่าเล่นล่ะ ทำจริงๆ ต่างหาก” ทั้งปากทั้งมือซุกซนไม่หยุด

            “ไม่เอาแล้ว คุณเต้ขี้โกง ชอบเอาเปรียบหนูมุก” สาวน้อยดิ้นหลุดออกมาได้ก็หันมาต่อว่าเขา แต่พอเจอชายหนุ่มทำหน้าหื่นกระหายใส่ ยัยตัวเล็กก็วิ่งหนีเข้าบ้านไม่เหลียวหลัง

 

เตชินท์ยืนหัวเราะหญิงสาวที่เขาลวนลาม อะไรกันนักกันหนายัยจุ้น หาเศษหาเลยนิดๆ หน่อยๆ ก็ไม่ได้ ฉันทรมานจะตายอยู่แล้วรู้ไหม คอยดูนะถ้ายอมเมื่อไหร่จะเอาคืนให้หนำใจเลยทีเดียว







Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
ทัณฑ์รักซาตาน ณจันทร์ .....กลับมาทักทายทุกคนค่ะ 1 มีนาคม 57 ตอนที่ 18 : บทที่ 13 ดอกรักเบ่งบาน , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 16723 , โพส : 47 , Rating : 225 / 46 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1 | 2

#47 : ความคิดเห็นที่ 4097


ความจริงคุณเต้ก็น่ารักนะเนี่ย



 


Name : pllaii< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ pllaii [ IP : 110.49.235.157 ]
Email / Msn: plaifah2010(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 สิงหาคม 2555 / 00:39

#46 : ความคิดเห็นที่ 3526
ตั้งแต่คุณเต้กลับตัวได้   คุณเต้น่ารักเว่อร์
PS.  ------- อยากให้ช่วงเวลาดีๆเหล่านั้นของเรากลับคืนมา -------
Name : Stuckiie< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Stuckiie [ IP : 118.172.67.142 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 6 มกราคม 2555 / 18:04


#45 : ความคิดเห็นที่ 2294
นายโอมปิ๊งเจ้มะนาวแล้วเหรอ
PS.  มาเม้มท์ให้แล้วนะ สู้ ๆ
Name : ตะบองเพชรจิ๋ว< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ตะบองเพชรจิ๋ว [ IP : 180.180.225.114 ]
Email / Msn: berrycake2009(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 กุมภาพันธ์ 2554 / 22:16

#44 : ความคิดเห็นที่ 2235
ชอบมะนาวกับโอมคะ น่ารักที่สุด ฮาด้วย
Name : prawpraw< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ prawpraw [ IP : 124.122.243.92 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 กุมภาพันธ์ 2554 / 17:47

#43 : ความคิดเห็นที่ 2197

ย้อนมาอ่านตอนหวานอีกรอบ ช่วงนี้คุณเต้กับหนูมุกงอนกัน อยากให้กลับมาหวานไวๆจัง

Name : shinee [ IP : 58.8.49.12 ]
Email / Msn: -
วันที่: 7 กุมภาพันธ์ 2554 / 00:32

#42 : ความคิดเห็นที่ 2023

ป๋าเต้ทามคนอ่านอมยิ้มเลย อิอิ แต่มีคนกล่าวไว้ว่าเวลาแห่งความสุมักจะผ่านไปเร็ว

Name : ตัวป่วน*-*< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ตัวป่วน*-* [ IP : 203.158.176.19 ]
Email / Msn: noo_yewcab(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 มกราคม 2554 / 14:29

#41 : ความคิดเห็นที่ 1822
อิอิ อ่านไปอมยิ้มไป อยากให้เป็นแบบนี้ตลอดไปเลย
ไรเตอร์สู้ๆนะ
Name : ying [ IP : 124.120.178.77 ]
Email / Msn: yungbin1(แอท)gmail.com
วันที่: 15 มกราคม 2554 / 13:41

#40 : ความคิดเห็นที่ 1625
อ่านตอนนี้แล้วมีความสุข
Name : omelet-omelet< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ omelet-omelet [ IP : 183.89.37.70 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 29 ธันวาคม 2553 / 09:14

#39 : ความคิดเห็นที่ 1590
ได้อ่านตอนนี้หัวใจกระชุ่มกระชวยดีจัง...
Name : the show< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ the show [ IP : 118.172.231.224 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 27 ธันวาคม 2553 / 12:25

#38 : ความคิดเห็นที่ 1560
น่ารักมากเลยค่ะ ชอบจังพี่เต้หนูมุก อีกคู่ก็น่ารักนะคะ
Name : ant [ IP : 58.8.23.185 ]
Email / Msn: -
วันที่: 25 ธันวาคม 2553 / 20:14

#36 : ความคิดเห็นที่ 1165

น่ารักค่ะ


PS.  อย่าลืมมาเม้นให้กันบ้างนะ จุ๊บๆ ^o^
Name : ถักฝัน< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ถักฝัน [ IP : 124.121.95.41 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 สิงหาคม 2553 / 22:55

#35 : ความคิดเห็นที่ 830

หวานมากกกกกกกกกกกกกกกกกก
ไม่ไหวแล้ว ตอนนี้ น้ำตาลในเลือดขึ้น

Name : ปารวี [ IP : 58.8.45.163 ]
Email / Msn: -
วันที่: 29 กรกฎาคม 2553 / 03:37

#34 : ความคิดเห็นที่ 686
ชอบอ่ะ
น่ารัก เมื่อไรหนูมุกจะเรียนจบเนี้ย ย ย
PS.  I' m cassiopeia I love TVXQ อิจิโกะ ผีบ่า ร้ากรุเคียสสสalways keep the faith
Name : ชิมดุงกิ< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ชิมดุงกิ [ IP : 125.26.217.63 ]
Email / Msn: opi19237(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 15 กรกฎาคม 2553 / 13:28

#33 : ความคิดเห็นที่ 624
ตามมาอ่านแล้วนะคะคุณณจันทร์..

กฎของคุณเต้นี่แรงจริงๆเลย ท้องทั้งที่ยังเรียน โอ้วมายก็อด~
แล้วก็ขำบทสนทนาระหว่างเพื่อนอะค่ะ แก้วกับนันคุยกันตลกดี ฮ่าๆๆ

แอบตกใจเล็กๆ ไม่คิดว่าโอมจะเป็นคนปากร้ายแบบนี้ แถมดูหื่นกว่าคุณเต้อีกอะ
แต่ก็สมกันดีกับยัยมะนาวนะ นี่ก็ปากตะไกรจริงๆ แรงต่อแรงด้วยกันทั้งคู่ อยู่ด้วยกันไปไม่ตีกันตายเลยหรือนี่ แอบสงสัย ฮาๆ

อ่านจบตอนแล้วน้ำตาลในเลือดจะพุ่ง หวานอะไรกันขนาดนี้คะเนี่ย
แต่ช่อชะเอมแอบชอบคู่โอมกับเจ๊มะนาวมากกว่าซะแล้วค่ะ มันดี อิอิ

ขอโทษคุณณจันทร์ด้วยนะคะที่หายไปนาน
ยังไงก็จะพยายามตามเก็บเรื่อยๆ อาจจะเม้นถึงใจบ้างไม่ถึงใจบ้างก็ต้องขอภัยด้วยนะคะ

เป็นกำลังใจให้คุณณจันทร์เสมอนะ สู้ๆค่ะ อย่าท้อแท้กับอุปสรรคที่ได้พบเจอนะคะ ^^
Name : ช่อชะเอม< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ช่อชะเอม [ IP : 124.120.109.186 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 12 กรกฎาคม 2553 / 18:17

#32 : ความคิดเห็นที่ 565
น่ารักอ่ะ..อ่านแล้วไม่อยากให้ถึงตอนที่ต้องติดคุกเลย
แต่ก็อยากรู้จะติดคุกเรื่องไรหว่า
PS.  เริ่ดค่าเริ่ด
Name : aoistar< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ aoistar [ IP : 183.89.79.174 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 6 กรกฎาคม 2553 / 15:02

#31 : ความคิดเห็นที่ 554

น่ารักที่ซูดส์


PS.  "รักเธอประเทศไทย"
Name : SoMzA^^< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ SoMzA^^ [ IP : 58.97.37.61 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 5 กรกฎาคม 2553 / 17:02

#30 : ความคิดเห็นที่ 452
คณเต้น่าร๊ากกกกกกกกกกกก

อยากเป็นหนูมุก

คุณเต้นี่ถึงจะอารมณ์ร้าย แต่ดูรักนางเอกมากเลยนะ

สู้ๆ เป็นกำลังใจให้ค่ะ
Name : เมลดา [ IP : 58.11.94.191 ]
Email / Msn: -
วันที่: 22 มิถุนายน 2553 / 02:34

#29 : ความคิดเห็นที่ 436
น่ารักมากมาย เปนกำลังใจให้ผู้แต่งนะคะ
ตัวแดงขึ้น ดีนะที่เราอ่านผ่านมาแร้ว แอบเซงแทนคนแต่งโดนแบนอะไรกันนักหนาผู้อ่านก้โตพอมีวิจารณญาณรู้ว่าอะไรถูกอะไรผิด มาแบนกันแบบนี้คนที่มาอ่านก้เสียอัถรสสิ่คะ
เปนกำลังใจให้นายเต้ด้วยนะ น่ารักซะไม่มีใครเกิน
Name : saga wife< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ saga wife [ IP : 118.174.26.125 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 มิถุนายน 2553 / 19:51

#28 : ความคิดเห็นที่ 392
ทำไมน่ารักกันอย่างนี้หล่ะ

ขอเวลาสวีทอีกแปบนะ !
PS.  แค่ "ฉัน" เป็น "ฉัน" ได้อยู่กับ "ครอบครัว" "เพื่อน" ฉันก็มีความสุข แค่นี้ก็น่าจะพอแล้วนะ !!!
Name : ก้อนเมฆสีฟ้าไอน้ำสีชมพู< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ก้อนเมฆสีฟ้าไอน้ำสีชมพู [ IP : 112.142.95.33 ]
Email / Msn: fah-_-koh(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 มิถุนายน 2553 / 21:19

#27 : ความคิดเห็นที่ 391
น่ารักที่สุด
Name : BoboMo< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ BoboMo [ IP : 125.25.239.53 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 มิถุนายน 2553 / 20:26

#26 : ความคิดเห็นที่ 390
พี่เต้กับหนูมุกกำลังหวานจับใจ
Name : jeabkiss< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ jeabkiss [ IP : 58.9.189.228 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 มิถุนายน 2553 / 19:48

#25 : ความคิดเห็นที่ 389
อัพต่อๆๆ หนูมุกน่ารักอ่ะ>-
Name : Kate [ IP : 125.27.74.239 ]
Email / Msn: -
วันที่: 14 มิถุนายน 2553 / 19:15

#24 : ความคิดเห็นที่ 388
เฮีย เล่นทำหน้าแบบนั้นไก่ตื่นหมด
PS.  ~ตัวเจ้าคือใคร ตัวข้านั้นไซร้คือความว่างเปล่า~
Name : yuechan< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ yuechan [ IP : 110.77.149.80 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 มิถุนายน 2553 / 19:03

#23 : ความคิดเห็นที่ 386
มา อั พ ต่อ  อ อ อ
Name : ZADREAM< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ZADREAM [ IP : 114.128.227.122 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 มิถุนายน 2553 / 16:41

หน้าที่ 1 | 2
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

"ถ้าคุณคิดว่าภารโรงประจำ โรงเรียนเป็นแค่คนทำความสะอาด คุณคิดผิด เพราะภารโรงที่ชื่อแจ็ค สมิธ เป็นมากกว่านั้น"

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android