สวัสดีผู้เยี่ยมชม [ เข้าระบบ | สมัครสมาชิก ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

REBORN รักป่วนๆก๊วนๆมาเฟีย

ตอนที่ 6 : เช้าวันแรก 100%


     อัพเดท 8 ธ.ค. 53
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/สบายๆ คลายเครียด
Tags: ยังไม่มี
ผู้แต่ง : Princess รัตติกาล ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Princess รัตติกาล
My.iD: http://my.dek-d.com/lacus_39142
< Review/Vote > Rating : 0% [ 0 mem(s) ]
This month views : 31 Overall : 1,870
17 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 14 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
REBORN รักป่วนๆก๊วนๆมาเฟีย ตอนที่ 6 : เช้าวันแรก 100% , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 253 , โพส : 1 , Rating : 0 / 0 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด



เวลา 05.00 น.
หอพักSuper S ห้องพักของเหล่านักเรียนใหม่Dark Vongola
ที่ห้องนอนของเคียวมิยะที่นอนคลุมโปงอยู่กลางเตียง
กริ่งๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ เสียงนาฬิกาปลุกที่หัวเตียวของเคียวมิยะดังขึ้น  เคียวมิยะที่นอนอยู่ใต้ผ้าห่มเอื้อมมือไปกดปิดนาฬิกาปลุก
"อืออออออออออ ตีห้าแล้วหรอเนี่ย" เคียวมิยะพูดแล้วบิดขี้เกียจแล้วลุกขึ้นเก็บที่นอนแล้วไปเข้าห้องน้ำเพื่อล้างหน้าแปลงฟันแล้วทำธุระส่วนตัว เคียวมิยะออกมาจากห้องน้ำพร้อมชุดที่เปลี่ยนใหม่เป็นกางเกงวอร์มสีดำมีแทบสีขาวทั้งสองข้างส่วนเสื้อด้านในใส่เสื้อกล้ามสีขาวทับด้วยเสื้อคลุมสีดำที่รูดซิบถึงใต้อกพร้อมสวมถุงเท้าที่คอมีผ้าขนหนูสีขาวพาดไว้อยู่ เคียวมิยะเดินมาหยิบipodสีขาวรุ่นใหม่ล่าสุดที่วางอยู่บนโต๊ะคอมมาใส่กระเป๋าเสื้อแล้วเอาหุฟังมาใส่หูแล้วเริ่มเปิดเครื่อง เคียวมิยะพอเปิดเครื่องipodเสร็จก็ออกไปจากห้องนอน
แล้วเดินไปที่ห้องครัวเล็กที่อยู่ในห้องแล้วเปิดตู้เย็นเพื่อดื่มน้ำ พอเคียวมิยะกินน้ำเสร็จก็เดินไปที่ตู้รองเท้าของตัวเองที่อยู่หน้าประตูห้องโดยที่หน้าประตูมีตู้รองเท้าวางอยู่ด้วยกันทั้งหมด3ตู้ฝั่งขวามือเป็นของคิซึกิกับซาโซระที่ยังไม่ตื่นนอนกันเลยโดยฝั่งซ้ายก็เป็นของตัวเองและแต่ล่ะตู้ก้สีไม่เหมือนกันโดยของคิซึกิเป็นสีเหลืองออกส้มของซาโซระเป็นสีชมพูออกแดง ส่วนของตนก็เป็นสีขาวสะอาดตาเคียวมิยะหยิบรองเท้าออกกำลังกายสีดำลายฟ้าขาวออกมา เคียวมิยะใส่รองเท้าเสร็จก็เดินออกจากห้องไป พอเคียวมิยะเดินมาที่ประตูใหญ่ก็เปิดออกไปโดยที่ประตูนั้นจะล็อดจากด้านใน โดยเวลาจะเข้าจะต้องให้สแกนรอยนิ้วมือเท่านั้นแต่ถ้าจะออกมาก็ออกได้เลยไม่ต้องสแกนรอยนิ้วมือ เคียวมิยะลงลิฟท์ไปที่ชั้นหนึ่งเคียวมิยะก็เดินไปที่ห้องครัวเพื่อหุงข้าวไว้ให้ทุกคนเพราะเคียวโกะพึ่งบอกเมื่อคืนว่าทุกคนในหอนี้จะตื่นกันตอน6โมงเช้ากันและกินข้าวเช้ากันตอน7โมงครึ่ง
"นี่พึ่งจะตี5.10เองหุงข้าวไว้ก่อนแล้วพอออกกำลังกายเสร็จเราค่อยมาทำกับข้าว" เคียวมิยะพูดกับตัวเองแล้วดูนาฬิกาข้อมือของตัวเองที่ใส่อยู่ แล้วจัดการหุงข้าวให้พอกับจำนวนคนของหอนี้ พอหุงข้าวเสร็จเคียวมิยะก็เดินไปที่ประตูหอพักเพื่อจะไปวิ่งออกกำลังกาย แต่ก่อนที่เคียวมิยะจะเดินไปถึงประตูจะต้องผ่านห้องโถงกลางของหอก่อน
"จะไปวิ่งหรอมิยะ" เสียงรีบอร์นดังขึ้นจากโซฟาของห้องโถง
"อือ ใช่จะำไปด้วยกันมั้ยรีบอร์น" เคียวมิยะพูดโดยไม่มีท่าทีตกใจแม้แต่น้อยที่เห็นรีบอร์นนั่งอยู่เพราะในตอนนี้ยังไม่มีใครตื่นนอกจากพวกคิง
มอสก้าที่ทำความสะอาดหออยู่ ที่เคียวมิยะไม่ตกใจเลยเพราะตอนที่ฝึกด้วยกันรีบอร์นก็มักจะโผล่มาตอนที่เธอจะออกไปวิ่งทุกครั้ง
"อือไปสิ" รีบอร์นว่าแล้วกระโดดไปนั่งที่ไหล่ของเคียวมิยะ
"เธอนี่ตื่นเช้าเหมือนเดิมเลยนะมิยะ" รีบอร์นพูดหลังจากที่ทั้งสองออกมาจากหอและตอนนี้เคียวมิยะกำลังวิ่งออกกำลังกายอยู่
"อือก็มันชินแล้วนิที่ต้องตื่นมาวิ่งตอนเช้าทุกวัน" เคียวมิยะพูด
"นั้นสินะเธอก็เป็นแบบนี้มาตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้วนิ แล้วนี้จะวิ่งไปถึงไหนมิยะ" รีบอร์นถาม
"ก็ไปเลื่อยๆจนกว่าจะถึงตีห้าสี่สิบห้าค่อยกลับ" เคียวมิยะตอบ
"อือ" หลังจากนั้นทั้งรีบอร์นกับเคียวมิยะก็เงียบไปซักประมาณ5นาที รีบอร์นก็เริ่มพูดอีกครั้ง
"ที่เธอมาญี่ปุ่นครั้งนี้ไม่ใช่แค่มาหาDark Vongolaที่เหลือหรือมาหาประสบการณ์อย่างที่เธอบอกใช่มั้ย"
"ฮึ สมเป็นนายรีบอร์นรู้หรือเนี่ย" เคียวมิยะพูด
"ก็ฉันเป็นครูของเธอก็ต้องรู้นิสียของเธออยู่แล้ว แล้วตกลงที่เธอมาที่นี่มีเหตุผลอะไรอีก และรุ่นที่9สั่งอะไรเธอมาอีก"
รีบอร์นถาม เคียวมิยะที่ได้ยินอย่างนั้นก็ส่งเสียงฮึขึ้นจมูกแล้วพูดออกไป
"ฮึ ก็แค่ให้มาบอกพวกนายว่า พอสึนะเรียนจบปี3แล้วจะให้มารับช่วงต่อทันที" เคียวมิยะพูด
"แล้วรุ่นที่9พอยกตำแหน่งบอสให้สึนะแล้ว แล้วจะไปอยู่ที่ไหนเธอรู้มั้ยมิยะ" รีบอร์นถาม
"อือ ที่สงบสักที่มั้งเห็นรุ่นที่9บอก แต่รุ่นที่9ยังไม่ได้เลือกสถานที่นะ" เคียวมิยะตอบ
"แล้ว ฮิบาริ มุคุโร่ เรียวเฮที่จะจบปีนี้จะทำยังไง" รีบอร์นถาม
"อือ รุ่นที่9บอกว่าให้เข้ารับตำแหน่งผู้พิทักษ์ของรุ่นที่10ไปเลย ก็แค่ให้ทำงานก่อนพวกสึนะก็เท่านั้น" เคียวมิยะพูด
"อือ" หลังจากนั้นก็ไม่มีใครพูดอะไรจบเคียวมิยะวิ่งเสร็จ
"ตีห้สี่สิบห้าแล้วหรอเนี่ย" เคียวมิยะพูดหลังจากที่วิ่งเสร็จและกำลังหยุดพักที่ม้านั่งแถวๆหอพัก
"อือ กลับได้แล้วมั้งเธอจะไปทำข้าวเช้าอีกไม่ใช่หรอ" รีบอร์นที่นั่งอยู่บนไหล่เคียวมิยะพูด
"อือใช่ นายรู้ได้ไง" เคียวมิยะถามรีบอร์นแล้วยกผ้าขนหนูที่แขวนคอมาซับเหงื่อที่หน้า
"อยู่ที่ห้องโถงก่อนที่เธอจะลงมาอีก เลยเห็นเธอหุงข้าวแล้วก็พูดพึมพำ" รีบอร์นตอบ
"อือ งั้นก็กลับกันดีกว่าจะได้ไปทำอาหารให้พวกนั้น" เคียวมิยะพูดจบก็วิ่งกลับไปที่หอพัก
"ถึงซักที" เคียวมิยะพูดเมื่อวิ่งมาถึงหอพักแล้ว เคียวมิยะเดินเข้าในครัวเพื่อจะทำอาหารเช้าโดยมีรีบอร์นนั่งที่โต๊ะในครัวระหว่างที่เคียวมิยะทำอาหารอยู่นั้นเคียวโกะ ฮารุ โคลม อี้ผิงก็เดินมา
"อ้าว มิยะจังตื่นนานแล้วหรอจ๊ะ" เคียวโกะถามเคียวมิยะที่หันหลังทำซุปอยู่
"ตื่นนานแล้วล่ะ" เคียวมิยะพูดแล้วหันกลับไปคนซุปที่กำลังทำอยู่
"ฮาฮิ มิยะจังทำอาหารเสร็จไปหลายอย่างแล้วหรอค่ะ" ฮารุพูดแล้วมองบนโต๊ะอาหารที่มีอาหารวางไว้หลายอย่าง
"อรุณสวัสดิ์ค่ะคุณรีบอร์น" โคลมทักรีบอร์นที่นั่งอยู่ที่โต๊ะ
"อรุณสวัสดิ์ โคลม เคียวโกะ ฮารุ อี้ผิง" รีบอร์นพูด
"อรุณสวัสดิืค่ะ" ทั้ง เคียวโกะ ฮารุ โคลม อี้ผิงพูด
"แล้วคุณมิยะไปไหนมาหรอค่ะถึงแต่งตัวแบบนี้" อี้ผิงถามเคียวมิยะเลยทำให้อีกสามคนหันไปมองด้วย
"พอดีฉันพึ่งไปวิ่งมาน่ะ" เคียวมิยะตอบ
"งั้นตื่นตั้งแต่กี่โมงกันค่ะเนี่ย" โคลมถาม
"ตีห้าน่ะ" เคียวมิยะตอบแต่มือยังหั่นผักอยู่
"งั้นพวกเราทั้ง4คนก็คงไม่ต้องทำอาหารเช้าแล้วสินะ มิยะจังเล่นมาแย่งหน้าที่ของพวกเราไปแล้ว" เคียวโกะพูดแล้วยิ้มส่งไปให้เคียวมิยะ
"จ้าขอดทษนะจ๊ะที่ฉันมาแย่งทำอาหาร งั้นเพื่อเป็นการไถ่โทษช่วยชิมซุปให้หน่อยได้มั้ยจ๊ะทั้ง4คน" เคียวมิยะพูด
"ได้จ๊ะ" ทั้ง4พูดพร้อมกัน แล้วเดินเข้าไปชิมซุปที่เคียวมิยะตักใส่ถ้วยเล็กๆเอาไว้ให้
"อืม.......อร่อยมากเลยจ๊ะมิยะจัง" เคียวโกะพูดแล้วชิมเข้าไปอีกคำ
"ฮาฮิ ใช่ค่ะอร่อยมากๆ" ฮารุพูดโดยมีอี้ผิงกับโคลมพยักหน้าอยู่ด้วย
"ขอบคุณจ๊ะที่ชมทั้ง4คน รีบอร์นลองชิมมั้ย" เคียวมิยะขอบคุณพวกเคียวโกะเสร็จหันไปถามรีบอร์น
"อือ ต้องลองสิ" รีบอร์นพูด เคียวมิยะเลยตักซุปไปให้รีบอร์นชิม
"ฝีมือการทำอาหารยังเก่งเหมือนเดิมเลยนะมิยะ" รีบอร์นพูดหลังจากที่ได้ชิมซุปของมิยะ
"ขอบใจ" เคียวมิยะพูด
"แล้วมิยะจังจะทำอะไรอีกหรือเปล่าจ๊ะ" เคียวโกะถามเคียวมิยะที่ไปเปิดตู้เย็นอยู่
"ก็กะจะทำอาหารอีก2-3อย่างนะจ๊ะ" เคียวมิยะตอบ
"งั้นเดี๋ยวพวกเราช่วยนะจ๊ะ" โคลมพูด
"ได้สิ แต่ฉันอย่างได้อีกสองมาช่วยปอกผลไม้นะ" เคียวมิยะพูดจบ คิซึกิกับซาโซระก้เดินมาในห้องครัวพอดี
"งั้นฉันสองคนทำเองก็แล้วกัน" คิซึกิพูด
"ได้" เคียวมิยะพูด
"อรุณสวัสดิืค่ะทั้งสองคนพึ่งตื่นหรอค่ะ" เคียวดกะถามคิซึกิกับซาโซระ
"ใช่จ๊ะ แต่ยังมีคนที่ตื่นตั้งแต่ไก่ยังไม่โห่เหมือนเดิม" ซาโซระพูดแล้วมองไปที่เคียวมิยะ
"ฮาฮิ งั้นตอนที่อยู่ที่อิตาลีมิยะจังก็ตื่นแบบนี้ทุกวันเลยหรอค่ะ" ฮารุถาม
"ใช่จ๊ะฮารุจัง ยัยนี้ตอนที่อยู่อิตาลีตื่นตั้งแต่ตี4ครึ่งด้วยซ้ำ แต่ดีขึ้นมานิดหน่อยที่พอมาอยู่ญี่ปุ่นยัยนี้ตื่นตี5แทน" ซาโซระพูด
"ใครจะไปเหมือนแกซาโซ ที่ตื่นตอนเที่ยงฮะ" เคียวมิยะพูด
"อะไรล่ะวันนี้ฉันตื่นตั้งแต่6โมงครึ่งเลยนะจะบอกให้" ซาโซระพูดอย่างอวดๆ
"ถ้าฉันไม่ฝากให้คิซึกิปลุกแก แกก็คงตื่นเกือบบ่ายนู้น" เคียวมิยะพูดอย่างนี้ก็เลยทำให้ซาโซระพูดไม่ออกเลยได้แต่บ่นหงุดหงิดอยู่คนเดียว
"เออน่า ยังไงยังนี้ก้ตื่นแต่เช้าแล้วอย่าพึ่งมาเถียงกันเลย" คิซึกิพูด
"อือ" เคียวมิยะตอบไปเท่านั้นแล้วหันไปหั่นพวกเนื้อสัตว์แล้วก็ผัก
"งั้นพวกเราก็รีบช่วยมิยะจังทำกันดีกว่าจ๊ะ เดี๋ยวพวกผู้ชายก็จะลงมาแล้ว" เคียวโกะพูด
"ได้เลย" แล้วพวกผู้หญิงทุกตนก็ช่วยกันทำอาหารปอกผลไม้เสร็จ
"ในที่สุดก็เสร็จแล้ว" คิซึกิพูด
"แล้วพวกเราต้องไปตามพวกวองโกเล่รึเปล่า" เคียวมิยะถามขณะที่มือก็จัดวางของบนโต๊ะอาหารไปด้วย
"ไม่ต้องหรอกจ๊ะ เดี๋ยวทุกคนก็ลงมาแล้วหล่ะจ๊ะ" เคียวโกะตอบ
"แล้วคุณฮิบาริเขาจะลงมากินข้าวกับพวกเราด้วยหรอเคียวโกะจัง" ซาโซระถามอย่างสงสัยเพราะคนอย่างฮิบาริ เคียวยะเกลียดการสุ่มหัวที่สุด
"จ๊ะ เพราะรีบอร์นจังออกกฎว่าทุกคนต้องกินข้าวพร้อมกันไม่งั้นจะโดนลงโทษ" เคียวโกะพูดแค่นั้นแล้วรีบอร์นก็พูดต่อ
"และพี่ชายของเธอก็โดนไปแล้วด้วยมิยะ ฮิบาริถึงต้องมากินข้าวร่วมกับทุกคน" รีบอร์นพูด ส่วนเคียวมิยะที่ได้ยินอย่างนั้นก็แสยะยิ้มเฉยๆ
"แล้วถ้าคนที่ไม่สบายหรือมีเหตุก็ไม่ได้หรอ" คิซึกิถาม
"ถ้าอย่างนั้นก็เป็นการยกเว้นได้" รีบอร์นบอก ไม่นานเหล่าวองโกเล่ทั้ง7ก็ลงมาที่โต๊ะอาหาร
"โย่ว อรุณสวัสดิ์ทุกคน" ยามาโมโตะพูดเป็นคนแรกตาหลังมาด้วย สึนะ โกคุเดระ แรมโบ้ เรียวเฮ มุคุโร่ปิดท้ายด้วยฮิบาริ
"อรุณสวัสดิ์จ๊ะ" พวกDark Vongola ตอบพร้อมกันยกเว้นเคียวมิยะที่แค่พยักหน้าเป็นการทักทาย
"อย่ามัวแต่ทักทายกันรีบมากินข้าวกันได้แล้ว" รีบอร์นพูด
"นายจะรีบไปไหนรีบอร์นไม่รอรัลกับโคโรเนโร่ก่อนหรอ" สึนะพูดขึ้น
"ไม่ต้องพวกฉันมาแล้ว" รัลมิจิพูดพร้อมเดินมาที่โต๊ะอาหารพร้อมโคโรเนโร่
"จะรีบไปไหนรีบอร์นเว้ยเฮ้ย" โคโรเนโร่พูด
"ก็ฉันหิวนี่ ตั้งตื่นแต่เช้าไปวิ่งออกกำลังกายเป็นเพื่อนมิยะ"  รีบอร์นพูดหน้าตาเฉย
"น้อยๆหน่อยรีบอร์นนายนะนั่งอยู่บนไหล่ของฉันไม่ได้วิ่งซักแอะ แล้วฉันก็ไม่ได้ขอให้นายไปด้วยรู้ไว้ซะด้วย" เคียวมิยะพูด
"หรอ ชั้งเถอะรีบกินข้าวกันดีกว่า" รีบอร์นพูดทำให้ทุกคนเห็นด้วยยกเว้นเคียวมิยะที่ทำท่าฮึกฮักอยู่ ทุกคนกำลังจะนั่งลงแต่รีบอร์นขัดขึ้นอีกรอบ
"เดี๋ยวก่อนอย่าพึ่งนั่ง ในเมื่อตอนนี้หอของเรามีสมาชิกเข้ามาใหม่ก็ควรให้สิทธิ์ในการเลือกให้ใครนั่งไหน"
"ก็ดี" รัลมิจิพูด
"งั้นมิยะเลือกเลยแล้วกันว่าจะนั่งตรงไหนเว้ยเฮ้ย" โคโรเนโร่พูด
"จะดีหรอ" เคียวมิยะพูด
"ดีสิมิยะ เลือกได้ตามสบายเลย" ฮิบาริพูดแล้วโอบไหล่เคียวมิยะ
"ค่ะพี่ งั้นให้รีบอร์นนั่งหัวโต๊ะ ด้านขวาก็ให้โคโรเนโร่นั่งและตามด้วยผู้ชายทั้งหมด ด้านซ้ายก็รัลและก็ตามด้วยผู้หญิงดีมั้ย" เคียวมิยะหันไปถามทุกคน
"ดีจ๊ะ งั้นเราก็นั่งกันตามที่มิยะจังบอกแล้วกันนะจ๊ะ" เคียวโกะพูด
"งั้นทุกคนก็นั่งอย่างที่มิยะบอกแล้วกัน" รีบอร์นพูดแล้วนั่งที่หัวโต๊ะ ตามด้วยรัลที่นั่งฝั่งซ้ายและโคโรเนโร่ที่นั่งฝั่งขวา ถัดจากโคโรเนโร่ก็เป็นสึนะตรงข้ามก็คือเคียวโกะ ถัดจากสึนะก็เป็นโกคุเดระที่ตรงข้ามเป็นฮารุถัดจากนั้นก็เป็นยามาโมโตะตรงข้ามก็เป็นเคียวมิยะ ถัดจากนั้นก็เป็นฮิบาริตรงข้ามคือซาโซระถัดไปเป็นเรียวเฮตรงข้ามคือคิซึกิถัดไปเป็นมุคุโร่ตรงข้ามคือโคลมสุดท้ายก็คือแรมโบ้ตรงข้ามคืออี้ผิงที่ปิดท้าย
"นั่งกันเสร็จแล้วก็เริ่มกินข้าวกันได้แล้ว" รีบอร์นพูดแล้วทุกคนก็เริ่มลงมือกินข้าว
"ฝีมือยังอร่อยเหมือนเดิมเลยนะเคียวโกะไม่สิอร่อยกว่าเดิมตั้งเยอะไม่ได้กินตั้งเกือบเดือน" รัลมิจิพูดเมื่อกินข้าวไปได้ซักพัก
"ไม่ใช่ฝีมือของฉันหรอกค่ะครูรัล" เคียวโกะพูดเลยทำให้ทุกคนชะงักไปซักครู่ยกเว้นคนที่อยู่ตอนทำอาหาร
"อ้าวแล้วใครเป็นคนทำล่ะเคียวโกะจัง" สึนะถาม
"ก็ฝีมือของมิยะจังไงค่ะคุณสึนะ" ฮารุตอบแทนเคียวโกะ
"จริงหรอ?" ยามาโมโตะพูด
"จริง ทำไมมันแปลกมากเลยหรอ" เคียวมิยะถามยามาโมโตะ
"อ๊ะ......เปล่า่ๆๆคิดว่ามิยะจะเก่งแต่พวกการต่อสู้ซะอีกนะ" ยามาโมโตะพูดเมื่อมีรังสีการกดดันมาจากคนที่อยู่ฝั่งตรงข้ามและคนที่อยู่ข้างๆ
"ถ้าคิดจะมีชีวิตอยู่ในวงการมาเฟียตั้งแต่อายุน้อยก็ต้องทำเป็นทุกอย่าง" เคียวมิยะตอบนิ่งๆ
"หรอ" ยามาโมโตะพูด
"จริงค่ะยามาโมโตะคุง ตั้งแต่พวกงานเย็บปักถักร้อย ทำอาหาร เล่นดนตรี การต่อสู้ ยัยมิยะทำได้หมดแถมไม่เป็น2รองใครด้วยค่ะ" ซาโซระพูด
"แกก็พูดเกินไปซาโซฉันไม่ได้เป็นที่หนึ่งซักหน่อย"
"ไม่จริงได้ไงในวงการมาเฟียหญิงแกคือที่1ตลอดนี่" ซาโซระพูด เคียวมิยะทำท่าจะพูดแต่รีบอร์นขัดขึ้น
"ก็จริงอย่างที่ซาโซระพูดนะมิยะ"
"อือ แล้วนี่เบียงกี้ไปไหนไม่ได้อยู่หอนี่หรอ" เคียวมิยะถาม
"อยู่แต่ออกไปทำภารกิจเดี๋ยวก็คงกลับมาก่อนเปิดเทมอ มิยะด้วยช่วยยิงธนูให้ดูหน่อยนะแันอยากจะเห็น" รีบอร์นพูด
"ได้" เคียวมิยะพูดจบแล้วทุกคนก็ลงมือกินข้าวกันต่อไปจน
ติ๊งต่อง
เสียงกริ่งหน้าหอดังขึ้นขัดจังหวะการกินของทุกคน
"ใครมาน่ะ" รัลมิจิพูดเป็นคนแรก
"ไม่รู้สิเว้ยเฮ้ย"
"งั้นฉันออกไปดูเองแล้วกันค่ะ" โคลมพูดเมื่อกินข้าวเสร็จพอดีแล้วลุกขึ้น
"ผมไปด้วยครับโคลม" มุคุโตพูดด้วยอีกคนเมื่อกินข้าวเสร็จพร้อมโคลม
"ค่ะ" แล้วพอทั้งสองออกไปคิงมอสก้าตัวก็มาเก็บพวกจานของทั้งสองไปล้าง
"งั้นพวกเรากินข้าวให้เสร็จๆแล้วจะได้ไปดูกัน" รีบอร์นพูด
"ได้" แล้วทุกคนก็กินข้าวกันไปจนเสร็จแล้วลุกขึ้นไปที่ห้องโถงที่อยู่หน้าหอ
"ใครมาส่งอะไรหรอมุคุดร่ โคลม" รัลมิจิถาม
"ไม่รู้สิครับ พวกนั้นบอกแค่ว่าเป็นของคุณฮิบาริคนน้องนะครับ" มุคุโร่ตอบแล้วมองไปทางกล่องที่สูงประมาณไหล่วางเอาไว้อยู่กลางห้อง
"ของฉันหรอ" เคียวมิยะถาม
"ใช่ค่ะเห็นว่ารุ่นที่9ให้คนส่งมาให้" โคลมพูด
"รุ่นที่9ส่งอะไรมาให้แกล่ะมิยะ" คิซึกิถาม
"ไม่รู้ หรือว่าจะเป็น" เคียวมิยะพูดแค่นั้นแล้วเดินไปที่กล่องแล้วจุดไฟที่แหวนแล้วจ่อไปที่กล่องไม่นานด้านทั้ง4ของกล่องก็เปิดออกทำให้เห็น
"*ฮาร์ป*" เคียวมิยะพูดสิ่งที่อยู่ตรงหน้าคือ*ฮาร์ป*สีดำที่สูงประมาณหน้าอกของเคียวมิยะ
"มันคืออะไรหรอ" ยามาโมโตะถามเป็นคนแรก
"นั้นเป็นเครื่องดนตรีที่ชื่อว่าฮาร์ป หรือ
พิณ คือ
เครื่องดนตรีประเภทเครื่องสายของตะวันตกมีเสียงเกิดขึ้นจากการใช้นิ้วดีด สายเสียงของเครื่องดนตรีนี้ปกติแล้วมี 47 สาย และที่เหยียบเพดดัล 7 อัน เพดดัลแต่ละอันจะควบคุมสายเสียงแต่ละชุด เช่น เพดดัล อันหนื่งจะบังคับสายเสียง C ทั้งหมดและอีกอันหนื่งจะบังคับสายเสียง D ทั้งหมด ฮาร์ปเป็นเครื่องดนตรีเก่าแก่ชนิดหนึ่งที่มีการกล่าวถึงตั้งแต่ราว 3.000 ปีก่อนคริสตกาล ที่มาของเครื่องดนตรีชิ้นนี้น่าจะมาจากประเทศไอยคุปต์เพราะตามภาพฝาผนังใต้ สุสานของประเทศไอยคุปต์ที่เห็นจะมีรูปคนดีดพิณชนิดนี้อยู่เยอะมาก" รีบอร์นอธิบาย
"แล้วทำไมรุ่นที่9ส่งเจ้านี้มาที่นี้ล่ะครับคุณรีบอร์น" โกคุเดระเป็นคนพูด
"ก็เพราะมันเป็นของยัยมิยะที่ปราสาท" ซาโซระพูดโดยมีคิซึกิพยักหน้า
"ที่รุ่นที่9ส่งมาให้เพราะฉันขอให้ส่งมาให้ตอนที่ฉันมาถึงที่ญี่ปุ่น1วัน" เคียวมิยะพูดแล้วเอานิ้วไปดีดสายของ
ฮาร์ปจนเกิดเสียง
"มิยะจังเล่นเป็นหรอจ๊ะ" เคียวโกะถาม
"อือ เป็นจะลองฟังมั้ยล่ะ" เคียวมิยะพูดแล้วหาเก้าอี้มานั่งเตรียมเล่น
ฮาร์ป
"
ฮาฮิ
ก็ดีเหมือนกันนะค่ะ" ฮารุพูด
"อือ" แล้วทุกคนก็ไปนั่งที่โซฟา เคียวมิยะก็เริ่มเล่นเพลงทันทีจนผ่านไปประมาณ4นาทีกว่าเพลงก็จบลง
"เพราะมากเลยจ๊ะมิยะจัง" เคียวโกะเริ่มพูดมาเป็นคนแรก
"ขอบคุณนะ" เคียวมิยะพูด
"แล้วจะเอาไปตั้งไว้ที่ไหนหรอค่ะ" อี้ผิงที่เงียบมานานถาม
"ก็คงไว้ที่ห้องนะ คงต้องขอแรงช่วยยกหน่อยนะค่ะพี่และยามาโมโตะ" เคียวมิยะพูด
"ได้/ได้สิ" ฮิบาริกับยามาโมโตะตอบ
"งั้นเธอคงจะไปยิงธนูให้ฉันได้ดูได้แล้วนะ" รีบอร์นพูด
"ได้เดี๋ยวขอไปเอาธนูก่อนแล้วกัน" เคียวมิยะพูด
"ได้งั้นพวกนายทุกคนไปรอที่สนามพร้อมฉัน พวกเธอก็ด้วยนะ" รีบอร์นพูด
"งั้นพี่กับยามาโมโตะช่วยยก
ฮาร์ปมาให้หน่อยนะ" เคียวมิยะพูดกับฮิบาริกับยามาโมโตะแล้วเดินนำไปที่ลิฟท์ตามด้วยฮิบาริกับยามาโมโตะที่เดินตามหลังมาพร้อมกับฮาร์ปที่ทั้งสองช่วยกันยกเข้าไปในลิฟท์จนลิฟท์ไปถึงชั้น7แล้วลิฟท์ก็เปิดออกเคียวมิยะเดินนำไปเปิดประตูแล้วนำไปที่ห้องแล้วเปิดประตู
"วางไว้ตรงนี้หล่ะค่ะ" เคียวมิยะชี้ไปที่กลางห้อง
"โห ห้องแต่งส่วนดีนะมิยะ มีดาบด้วยหรอ" ยามาโมโตะพูดแล้วเดินไปดูดาบที่ตั้งโชว์อยู่ของเคียวมิยะ
"ใช่ งั้นพี่กับยามาโมโตะรอตรงนี้ก่อนนะเดี๋ยวฉันเข้าไปเอาธนูก่อน" เคียวมิยะพูดแล้วเดินเข้าไปในห้อง
"นี่ฮิบารินายไม่รู้จริงๆหรอว่าน้องนายเป็นมาเฟียน่ะ" ยามาโมโตะถามฮิบาริที่ตอนนี้มองตามหลังเคียวมิยะอยู่
"ก็บอกว่าไม่รู้แกจะถามอะไรนักหนาเจ้าสัตว์กินพืชเบสบอล" ฮิบาริพูดอย่างหงุดหงิด
"ไม่ถามแล้วๆ" ยามาโมโตะพูดแล้วหันไปดูดาบต่อ ฮิบาริเดินเข้าไปในห้องของเคียวมิยะพอเข้าไปฮิบาริก็ไม่เห็นเคียวมิยะเลยคิดว่าคงจะเข้าห้องน้ำอยู่เพราะได้ยินเสียงน้ำไหลฮิบาริเดินไปที่ข้างหัวเตียงของเคียวมิยะเพราะเห็นกรอบรูปที่วางอยู่แล้วฮิบาริก็ยกขึ้นมา
"พ่อครับ แม่ครับ ผมทำตามสัญญาแล้วนะครับผมทำให้น้องหายไม่สบายแล้วนะครับแถมตอนนี้มิยะก็กลายเป็นหัวหน้าแก๊งที่เก่งที่สุดในวงการมาเฟียหญิงแล้วนะครับจากเด็กที่ไม่ค่อยแข็งแรงต้องมีพี่คอยปกป้องแต่ตอนนี้น้องสามารถดูแลตัวเองได้แล้วนะครับพ่อกับแม่ไม่ต้องเป็นห่วงน้องแล้วนะครับและผมขอสัญญาว่าจะดูแลน้องไปตลอดชีวิตนะครับพ่อแม่ไม่ต้องเป็นห่วงพวกเราสองพี่น้องอีกแล้วนะครับ" ฮิบาริพูดกับรูปเคียวมิยะที่เดินออกมาจากห้องน้ำพอดีได้ยินเข้า
"พี่ค่ะ" เคียวมิยะเดินเข้าไปกอดฮิบาริพร้อมกับน้ำตาไหล
"มิยะร้องไห้ทำไม" ฮิบาริถามเคียวมิยะแล้วลูบหัวกับหลังเคียวมิยะ
"หนูขอโทษนะค่ะที่ไม่เคยกลับมาหาพี่เลย"
"เรื่องแค่นี้เองไม่เป็นไรหรอกยังไงมิยะก็โทรมาเล่าให้พี่ฟังตอนที่อยู่อิตาลีตลอดเลยนี่ พี่รู้ว่าที่เราไม่ได้กลับมาหาพี่เลยเพราะต้องฝึกซ้อมแล้วก็ต้องทำภารกิจรัลมิจิ โคโรเนโร่กับเจ้าหนูบอกพี่หมดแล้ว"
"ค่ะ หนูอยากจะฝึกให้เก่งๆจะได้ทำให้พี่ภูมิใจ"
"พี่ก็ภูมิใจจริงๆนั้นแหละ"
"ค่ะ" แล้วสองพี่น้องก็กอดกันไปจนยามาโมโตะเรียก
"นี่เป็นอะไรรึเปล่า
"
"ไม่มีอะไรเดี๋ยวออกไป" ฮิบาริตะโกนออกไป
"เรานะรีบเช็ดน้ำตาซะเดี๋ยวซาโซระก็ล้อเอาหรอก" ฮิบาริพูดแล้วช่วยเช็ดน้ำตาให้เคียวมิยะ
"ค่ะ" เคียวมิยะรีบเช็ดน้ำตาตัวเองจนเรียบร้อย
"เราไปกันได้แล้วล่ะเดี๋ยวเจ้าหนูจะรอนาน" ฮิบาริพูดแล้ววางกรอบรูปไว้ที่เดิม
"ค่ะงั้นเราไปกันเถอะค่ะ" เคียวมิยะพูดแล้วยกกระเป๋าที่ใส่ธนูที่ใช้ซ้อมไว้และทั้งสองคนก็เดินออกไปหายามาโมโตะที่รออยู่แล้วพากันไปที่ชั้นฝึกซ้อมที่5

ติ๋ง
เสียงลิฟท์ที่ดังเมื่อมาถึงจุดหมาย ลิฟท์เปิดออกเผยให้เห็นสนามฝึกซ้อมที่เป็นสนามหญ้าและมีเป้าธนูอยู่อีกฝั่งและพวกรีบอร์นทีี่ยืนอยู่
"มาแล้วหรอมิยะ" รีบอร์นถาม
"อือ" เคียวมิยะตอบสั้นๆ
"งั้นก็เริ่มแสดงฝีมือให้ดูได้แล้วมั่ง  คุณรีบอร์นอุตส่าห์พูดไว้ตั้งเยอะ" โกคุเดระพูด
"อือ รู้แล้วไม่ต้องมาสั่ง" เคียวมิยะกระแทกคำว่าสั่งใส่โกคุเดระแล้วเดินไปที่ขอบสนามที่เป็นปูนแล้วเปิดกล่องธนูออกแล้วหยิบมาประกอบจนเสร็จแล้วถือไว้ในมือเตรียมตัวยิง
"พร้อมแล้วนะ ด้านบนจะมีจอ2จอที่จะบอกคะแนนและอีกจอจะจับภาพอยู่ที่เป้า" รัลมิจิอธิบาย
"แล้วคะแนนสูงสุดเท่าไหร่" เคียวมิยะถามนิ่งๆ
"500 คะแนนต่อดอกเว้ยเฮ้ย" โคโรเนโร่ตอบ
"ในเมื่ออธิิบายกันเสร็จแล้วก็เริ่มได้เลย" รีบอร์นพูด แล้วเคียวมิยะก็ง้างสายธนูกับลูกธนูจนสุดแล้วปล่อยออกไป
"500คะแนน" รัลมิจิประกาศเมื่อจอที่แสดงคะแนนขึ้นคะแนนมา
"แค่นี้ใครๆก็ทำได้" โกคุเดระพูด
"ยังงั้นหรองั้นถ้าแบบนี้ละ" เคียวมิยะพูดแล้วเล็งลูกธนูอีก5ดอกไปที่เป้าแล้วปล่อยออกไป
"2500คะแนน" รัลมิจิประกาศ
"โห!!!เก่งจังมิยะจังยิงทีเดียว5ดอกเข้าหมดเลย" เคียวโกะพูด
"มันเป็นเรื่องที่ธรรมดามากเคียวโกะปกติยัยนี่ยิงได้มากกว่า5ดอกเป็นธรรมดาอยู่แล้ว" ซาโซระพูด
"ฮาฮิ ถ้ายิงธนูแม่นขนาดนี้แล้วถ้ายิงปืนจะแม่นขนาดไหนค่ะเนี่ย" ฮารุพูด
"งั้นเราก็ต้องพิสูจณ์กัน รัล" รีบอร์นพูดแล้วหันไปสั่งรัลมิจิที่ยืนอยู่ข้างๆผนัง
"ได้" รัลมิจิพูดแล้วกดปุ่มสีแดงที่อยู่บนผนังสองปุ่มรัลมิจิกดปุ่นที่มีรูปปืนอยู่แล้วหลังจากนั้นก็มีโต๊ะที่มีที่กั้นและที่วางโผล่ขึ้นมาจากพื้นดิน
"เอาล่ะสนามยิงปืนเสร็จแล้ว" รัลมิจิพูด
"แต่ฉันไม่ได้เอาปืนมา" เคียวมิยะพูด
"แต่ฉันเอามา" คิซึกิพูดแล้วล้วงเอาปืนของตัวเองที่เน็บอยู่ที่เอวมาส่งให้เคียวมิยะ
"อือ" เคียวมิยะรับไปแล้วปลดล็อกไกปืนแล้วเล็งไปที่เป้าแล้วยิงออกไปจนหมดแม็ก
"ฝีมือยังเหมือนเดิมเลยนะมิยะ ไม่สิดีกว่าเดิมตั้งเยอะ" รัลมิจิพูด
"ก็ฝึกทุกวันแถมได้ครูดีด้วย" เคียวมิยะพูดแล้วหันไปทางรีบอร์น รัลมิจิ โคโรเนโร่
"แน่นอนอยู่แล้วเป็นลูกศิษย์ที่พวกฉันสอนยิงปืนมาเองฝีมือก็ต้องเก่งอยู่แล้ว" รีบอร์นพูด
"ใช่/เว้ยเฮ้ย" รัลกับโคโรเนโร่ตอบพร้อมกัน
"ฮารุเรื่องยิงปืนนะเธอก็ให้มิยะสอนแล้วกันถ้าอยากจะให้แม่นกว่าเดิมที่เธอเป็นอยู่" รีบอร์นพูด
"ค่ะคุรรีบอร์น" ฮารุพูดแล้วเดินไปหาเคียวมิยะ
"ขอฝากตัวด้วยนะค่ะมิยะจัง" ฮารุพูด
"ได้จ๊ะ ฉันจะสอนให้ฮารุยิงแม่นกว่าเดิมแน่รับรอง" เคียวมิยะพูด
"จ๊ะ"
"แล้วนี้หลังจากขึ้นไปแล้วเธอจะไปไหนรึเปล่ามิยะ" รีบอร์นถามเคียวมิยะที่เก็บธนูอยู่
"ก็กะจะไปซื้อของที่ห้างหน่อยนะทำไม" เคียวมิยะเงยหน้าขึ้นเมื่อเก็บธนูเสร็จแล้ว
"ก็เปล่า เห็นพวกเคียวโกะบอกว่าจะไปห้างเหมือนกันก้เลยลองถามเธอดู" รีบอร์นตอบ
"ใช่จ๊ะพวกฉันกะว่าจะห้างซะหน่อยจะไปซื้อเสื้อผ้าให้อี้ผิงจังหน่อยนะจ๊ะและก็จะไปซื้อพวกอาหารหน่อยนะ ถึงที่หอจะมีพวกแปลงผักที่ปลูกเองแต่ของมันก็ไม่ครบดียังพวกเราจะต้องไปซื้อเข้ามาตุนไว้นะจ๊ะ" เคียวโกะตอบ
"อือ งั้นพวกแันสามคนไปด้วยนะเคียวโกะ" ซาโซระพูด
"ได้จ๊ะ" เคียวโกะตอบ
"งั้นพวกฉันขอไปด้วยแ้ล้วกันนะพอดีชุดที่แรมโบ้จะใส่ไม่มีนะเลยจะต้องไปหาซื้อด้วยเหมือนกัน" ยามาโมโตะพูด
"ก็เอาสิ" เคียวมิยะตอบกลับไป
"
Thank you นะมิยะ" ยามาโมโตะพูด
"อือ"
"แต่ฉันไม่ได้" ฮิบาริพูดเสียงห้วนๆ
"เอ้าทำไมล่ะฮิบาริเดี๋ยวนี้ไอ้ดรคที่เกลืยดการสุ่มหัวของนายลดลงไปแล้วนิ" ยามาโมโตะพูด
"แกอยากจะโดนฉันขย้ำใช่มั้ยเจ้าสัตว์กินพืชเบสบอล" ฮิบาริพูดแล้วชักทอนฟาออกมา
"ไม่ๆๆๆๆ" ยามาโมโตะพูด
"ทำไมหรอค่ะพี่" เคียวมิยะถาม
"พอดีพี่มีเอกสารที่ต้องาซ้นอีกเยอะนะคงไม่วางไปกับเราได้นะมิยะ" ฮิบาริพูดแล้วเก็บทอนฟาไป
"หรอค่ะ" เคียวมิยะพูด
"อือ งั้นพี่ไปก่อนนะ"
"ค่ะ" แล้วหลังจากนั้นฮิบาริก็ขึ้นลิฟท์ไปทันที
"งั้นพอขึ้นไปพวกเราก็แยกย้ายไปอาบน้ำแต่งตัวแล้วมาเจอกันที่หน้าห้องดถงแล้วกันนะจ๊ะ" เคียวโกะพูด
"ได้" แล้วหลังจากนั้นทุกคนก้แยกย้ายไป






 

นี่คือ
ฮาร์ปที่อยู่ในเรื่องจ๊ะส่วนรายละเอียดก็อธิบายอยู่ในเรื่องแล้วนะจ๊ะ

love
em





Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
REBORN รักป่วนๆก๊วนๆมาเฟีย ตอนที่ 6 : เช้าวันแรก 100% , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 253 , โพส : 1 , Rating : 0 / 0 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1

#1 : ความคิดเห็นที่ 14
มาอัพน่ะค่ะ อมาตั้งนานแล้ววววววววว
Name : ร๊าก yoona + yuri< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ร๊าก yoona + yuri [ IP : 223.206.194.182 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 5 พฤศจิกายน 2553 / 22:55


หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

"หนังสือสดใหม่ ประจำเดือน ตุลาคม 2557"

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android