| |
"เว"
เพรียงแอบใช้อินเตอร์เนทของออฟฟิศเซฟไฟล์ข้อมูล เรื่องอพาร์ทเมนต์ที่จะย้ายไปอยู่แทนที่เดิมที่อยู่มาถึง 7 ปี อพาร์ทเมนท์ที่เป็นที่ซุกหัวนอนที่แรกในกรุงเทพฯหลังจากเขาย้ายกลับมาเรียนจากวิทยาเขตทับแก้ว นครปฐม เป็นเวลาปีนึง หลังจากนั้นก็ไม่เคยย้ายไปไหนจากละแวกนี้เพราะเสพติดสิ่งแวดล้อมเดิมๆและโรคกลัวการเปลี่ยนแปลง ของเขากำเริบอยู่เรื่อยๆ
แต่ครั้งนี้ไม่ไหวจริงๆ แรงสั่นสะเทือนจากการเจาะพื้นในทุกๆเช้า ที่ทำให้เขาหลอนว่าน่าจะมีการเกิดแผ่นดินไหว เสียงด้ามเกรียงเคาะกระเบื้อง ทำให้สะดุ้งตื่นไปเปิดห้องเพราะนึกว่าใครมาเคาะประตูเรียก เสียงลูกหมูกรีดพื้นโหยหวนเสียวไปถึงลำไส้ เหล่านี้ทำให้ความผูกพันกับสถานที่สะบั้นเอาได้ง่ายๆ ไม่ไหวแล้วๆ
เมื่อนอนไม่พอ ประสิทธิภาพในการอดกลั้นกับสิ่งต่างๆรอบตัวพาลบกพร่องไปด้วย Butterfly Effectไปหมดร่างกายจิตใจอ่อนล้า...จบกันตรงนี้ดีกว่าเขาคิดที่จะจากไปตามทาง..
หลังจากเลิกงานแล้ว เพรียงต้องไปดูโคมไฟที่จะมาใช้ในร้านหมักผมสำหรับคนหัวล้าน เขาตั้งใจไว้แล้วว่าจะเอาโคมไฟกลมเกลี้ยง มันแปลบ แข่งกะหัวล้านของลูกค้าที่มาใช้บริการเผื่อลูกค้าจะได้รู้สึกดีขึ้นมาบ้างว่า  ล้านกว่าหัวกูอีกว่ะ ฮี่ๆๆๆ..
เพรียงยัดตัวเองเข้าไปในรถชราชาวเยอรมันอายุ 16ปี กลิ่นอับจากกริลแอร์ และเบาะเก่าๆเท่าอายุรถ เมื่อรวมกับกลิ่นบุหรี่ยี่ห้อนึงที่เขาฝากเพื่อนซื้อเพราะมีความเชื่อว่าดูดแล้วจะโชคดีเหมือนชื่อของมัน ตอนนี้ความโชคดีของมันสำแดงมาที่คอสากๆที่เต็มไปด้วยเสลดกับการสำลักลมเหมือนท่อไอเสียแตกๆ เป็นระยะของเขา ทำให้บรรยากาศอึดอัดขึ้นเป็นทวีคูณ
เขาต้องไปที่ร้านแถวราชพฤกษ์ด้วยเส้นทางที่ไม่สนิทกันมาก่อน เพราะมีคนแนะนำว่ามันใกล้กว่า
เขารู้ตัวว่าไม่มีสัญชาตญาณในเรื่องการบุกเบิก ทิศทาง แผนที่ อย่างที่บุรุษเพศพึงมี ไปก็ไปวะ ผิดเป็นครูเขาคิด แต่ตอนนี้กูมีครูเยอะไปไหมเนี่ย เขาคิดอีกที
ล้อเริ่มหมุนไปพร้อมกับเสียงเพลงจากเครื่องเล่น ที่นั่งไปเป็นเพื่อนกับเขา2คน(เหมือนทุกที ) เขารู้สึกสั่นตุงๆที่โคนขา โทรศัพท์ของเขานั่นเอง เขารีบกระชากมันออกมาจากกระเป๋ากางเกงยีนส์เหม็นๆที่ใส่ซ้ำมา 4 วัน
ก่อนที่จะเพลินไปมากกว่านี้ หึ หึ..
ปลายสายเป็นเพื่อนสนิทของเขาที่เคยถอดเสื้อเตะบอลตอนพักเที่ยงกันมา ความกังวลใจเดินทางผ่านคลื่นอากาศเข้ามา เรื่องมีอยู่ว่า มีคนเพศเหมือนมันมาติดพัน ต่างกันก็แค่ มันไม่มีใคร แต่อีกฝ่ายมีใครอยู่แล้ว...
ดูเหมือนมันจะแฮปปี้กับเรื่องที่เกิดขึ้น เดิมรสนิยมมันไม่ใช่แบบนี้ แต่มีคำๆนึงที่กอดคอเพรียงเข้ามาฟังใกล้ๆ ของอย่างนี้ มันไม่เข้าใครออกใครว่ะ ใช่ของอย่างนี้มันไม่เข้าใครออกใครเขาคิด ไม่ว่าจะเกิดขึ้นเพราะว่ามันต้องเกิดขึ้นหรือเพราะภาวะจำยอมก็ตาม .. ถ้าแน่ใจว่ามันใช่ และมองแบบกลมๆ หลายๆรอบแล้วลองชั่งดูว่า สุขหนักกว่าทุกข์ function ความเป็นเพื่อนของเขาก็ต้องว่าตามนั้น ทั้งๆที่ไม่เห็นด้วยในทุกประตู โดยเฉพาะประตูหลัง แฮ่!
เพรียงออกตัวไว้ก่อนว่า เขาไม่ใช่พวกเพศนิยม(Sexism) ที่ดูถูกเพศอื่น และยอมรับว่าเพศบนโลกมีแค่ 2 เพศ แต่เขาศรัทธากับความรักที่ควรจะมีแค่คน 2 คนมากกว่า จึงจะไม่เกิดปัญหาซ้ำซากวนเป็นloopเดิมๆ วนเวียนไปมา ไม่สิ้นสุดสักที..
เพรียงคิดอีกที
หรือ..ในความเป็นจริง เพื่อนของเพรียง กำลังถางทางใหม่ ในความรกและเแคบ บนความเชื่อและศรัทธาที่เป็นตะกอนอยู่ในตัวเขามานมนาน ..
หรือ..การรักกันมันไม่จำเป็นต้องมี 2 คนก็ได้ถ้ามีอีกฝ่ายนึงยอมและไม่สร้างปัญหา ตราบเท่าที่ความรักตัวเองของฝ่ายนึง ยังไม่มากกว่าความรักตัวเองของอีกฝ่ายนึง ตราบเท่าที่ยังใจแข็งพอที่จะทนเห็นทุกๆฝ่ายบาดเจ็บได้อยู่...
หรือ.. บรรทัดฐานความดี-เลว และ หมวดสีโมโนโทนของศีลธรรม ไม่สามารถเทลงไปในนิยามของเรื่องนี้ได้
หรือ..ความวาบไหว ไม่จำเป็นต้องแพ้ความกำยำของตรรกกะเสมอไป
หรือจริงๆแล้วเขาแค่กำลังพยายามจะวิ่งอยู่บนเส้นทางของคนอื่น เพราะคิดว่ามันเรียบและลัดกว่าทางของตัวเอง...
รถชราพาเพรียงมาในทางแคบๆ มีแสงไฟจากสนามฟุตซอลแห่งหนึ่งส่องให้เห็นกำแพงข้างหน้าลางๆ พอให้รู้ว่าเป็นทางตัน ซึ่งช่วยตอกย้ำให้เขามั่นใจว่าเป็นเหมือนอย่างเคย หลงอีกแระนะเรา แสรดดดดด เขาสบถเบาๆแดกดันตัวเอง ...เขาเหลือบไปเห็นหน้าจอบนเครื่องเล่นMp3ในรถเปลี่ยนไป Trackที่13 เสียงกีตาร์ขยุกขยิกของน้องสิงห์เคล้าเสียงกระเส่าของพี่วิน Sqweez Animal ดังขึ้นมา...
Emaj7 Em9 Amaj9
*ฉันจะทำอย่างไร ถ้ารัก จะเกิด
Emaj7 Em9 Amaj9
แล้วจะทำได้ไหม ถ้าเราจะเริ่ม ....
Emaj7 Bm7 Amaj9 (B7)
**Hook **เพียง... เรา ยอมรับวันใหม่ๆ
Emaj7 Bm7 Amaj9 (B7)
เพียง...เรายอมรับวันเก่าๆให้ผ่านไป
ชัดชาดี่ดั๊ด ชั๊ดชาดีด่า.....
|
|
เรื่องในตอนนี้- อัพเดท 4 ส.ค. 53 / 13:14 
