สวัสดีผู้เยี่ยมชม [ เข้าระบบ | สมัครสมาชิก ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

รอยตราพญามาร

ตอนที่ 1 : บทที่ 1


     อัพเดท 7 เม.ย. 54
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/รักหวานแหวว
Tags: ยังไม่มี
ผู้แต่ง : เตชิตา ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ เตชิตา Email : field-356(แอท)hotmail.com
My.iD: http://my.dek-d.com/kriry
< Review/Vote > Rating : 0% [ 0 mem(s) ]
This month views : 33 Overall : 6,500
4 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 12 คน ]

[ กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
รอยตราพญามาร ตอนที่ 1 : บทที่ 1 , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 1654 , โพส : 2 , Rating : 14 / 3 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


 มนตราปรารถนาแห่งพญามาร...ประทับรอยตราพิศวาสสลักแน่น...สนิทเสน่หาแนบรักไว้ด้วยปาฏิหาริย์

บทที่ 1

 

อะโพรไดต์ บางกอก(Aphrodite Bangkok)

          พยัคฆินทร์  เมฆาวิทวัส กำลังยิ้มกริ่มมุมริมฝีปากกับคำท้าทายของบรรดาเพื่อนฝูงที่ส่งเสียงแข่งกับเพลงจากดีเจที่กำลังเปิดเพลงทำนองสนุกมีนักเที่ยวราตรีทั้งชายและหญิงกำลังเต้นกันอย่างสุดเหวี่ยงกลางเวทีของผับหรูย่านสุขุมวิท แสงไฟหลากสีฉาดฉายไปทั่วบริเวณตามจังหวะเพลงเร้าใจ ต่างคนต่างถากถาง หยอกเย้าพนันขันต่อกันเป็นที่สนุกสนานเกี่ยวกับการจีบหญิงที่พวกเขามักนำมาเป็นเกมการแข่งขันกันอยู่เป็นประจำ ครั้งนี้หญิงสาวที่กลายเป็นหมากตัวหนึ่งในเกมคือ กฤติกา ไพบูรณ์สุวรรณ หรือที่รู้จักกันดีในชื่อ แม่ดาวลูกไก่ ดาราสาวจอมหยิ่งฉายา นางเอกนักบู๊เพราะเธอมักมีเรื่องมีราวกับบรรดาหนุ่ม ๆ ทั้งรุ่นเล็กรุ่นใหญ่ที่เข้ามาเสนอตัวขอเป็นผู้มีอุปการะคุณของหล่อนอยู่เนื่องนิจ

“งานนี้กูว่าเสือโค่งไม่ได้กินลูกไก่แน่นอนวะ หยิ่งโคตร ๆ ขนาดนั้น กูทุ่มหมดขันว่าไอ้เสือไม่ได้แอ้มหล่อนชัวร์” ตรีภพ พงศ์วาโยเพื่อนคนหนึ่งในกลุ่มกล่าวด้วยน้ำเสียงมั่นใจ

“แต่กูเล่นข้างไอ้เสือวะ ไม่เคยเห็นสาวคนไหนรอดมือมันได้สักคนถ้ามันตั้งใจหว่านเสน่ห์ กูว่าแม่ดาวลูกไก่ของเราต่อให้หยิ่งแค่ไหนก็ไม่รอดแน่วะ จริงไหมวะไอ้เสือ” เกียรติก้อง เผ่าสกุลเป็นอีกหนึ่งหนุ่มในกลุ่มที่มั่นใจในเสน่ห์ของเพื่อนรัก

“พวกมึงก็รู้ว่ากูไม่เคยพลาดเรื่องหญิงอยู่แล้ว แต่ถ้าใครอยากเสียเงินก็ตามใจสิวะ”

ใบหน้าคมสันเงยขึ้นกวาดตาไล่มองหน้าเพื่อน ๆ ด้วยความผยอง รอยยิ้มกริ่มมุมริมฝีปากแสดงความมั่นใจในเสน่ห์ของตน แก้วใสบรรจุน้ำสีอำพันในมือถูกยกขึ้นจ่อริมฝีปากกระดกเครื่องดื่มผสมแอลกอฮอล์ลงลำคอทีละนิดด้วยท่าทางสบายอกสบายใจ

“แต่ดาวลูกไก่ของพวกกูไม่ใช่หญิงปกติที่มึงเคยเจอนะไอ้เสือ” ปริญญา บดินทร์ธรเป็นอีกหนึ่งหนุ่มที่เคยจีบแม่ดาวลูกไก่ไม่ติดซ้ำยังโดนหล่อนประจานกลางหางหรูมาแล้วรีบกล่าวเตือนเพื่อนหนุ่ม

“ไม่ปกติเพราะด่าประจานมึงกลางห้างมาแล้วหรือเปล่าวะไอ้ปริน” พยัคฆินทร์ส่งเสียงเย้าสนุกสนาน

“ไอ้เวร กูเตือนด้วยความหวังดีนะนั่น ไม่อยากให้มึงได้อายเหมือนกู” ปริญญา หรือ ปริน ทำท่าคล้ายจะค้อนเพื่อน

“มึงอย่าทำเป็นค้อนเลยวะไอ้ปริน กูเห็นแล้วเสียวตูดวะ” ตรีภพกรอกตาไปมากับท่าทางของเพื่อน

“ไอ้เฮียภพ กูไม่ใช่ตุ๊ดนะแม่ง มึงไม่ต้องมาทำท่าทุเรศ ๆ อย่างนั้นใส่กูเลย ไอ้เวร” ปริญญาชี้หน้าเพื่อนทำตาวาวใส่ในขณะที่คนอื่น ๆ พากันหัวเราะประสานเสียง

“มึงแน่ใจเหรอวะไอ้เสือว่าจะกินแม่ดาวลูกไก่ของพวกกูได้” เกียรติก้องวางแก้ววิสกี้ในมือลงบนโต๊ะกลางวงล้อมของเพื่อน ๆ แต่ดวงตาจ้องมองเพื่อนตัวแสบนิ่ง

“แน่ใจสิวะไอ้เกียรติ อย่าว่าแต่ลูกไก่เลย ขนาดเสือสาวกูยังจับกินมาแล้วเลย นับประสาอะไรกับหล่อน รับรองไม่เกินสองเดือน กูจะเอาแม่ดาวลูกไก่ของพวกมึงมาครวญครางอยู่ใต้อกกูให้พวกมึงดู” วิสกี้ในมือถูกยกขึ้นจิบนิดหนึ่งก่อนจะกระดกรวดเดียวหมดแก้วกับรอยยิ้มมาดหมายเหนือริมฝีปากหยัก

“ถ้ามึงมั่นใจถึงขนาดนั้นก็ไม่ต้องรีรอแล้วเพื่อน แม่ดาวลูกไก่ของกูเดินมานู่นแล้ว มึงลองแสดงให้พวกกูเห็นหน่อยสิว่าเพลย์บอยตัวพ่ออย่างมึงจะมีฝีมือแค่ไหน”

ตรีภพพยักพเยิดไปทางประตูทางเข้าผับซึ่งขณะนี้มีร่างโปร่งระหงเพรียวบางแต่อวบอิ่มในส่วนที่ทำให้ชายหนุ่มทุกคนหลงใหลในขณะที่สาว ๆ น้อยใหญ่ต่างพากันอิจฉา หญิงสาวหยุดยืนสอดส่ายสายตามองหาใครสักคนอยู่ แต่เพียงไม่นานเธอก็เปิดยิ้มกว้างพร้อมโบกไม้โบกมือให้เพื่อน ๆ ที่นั่งห่างไปจากโต๊ะของพวกเขาไม่มากนัก

พยัคฆินทร์ เอนกายพิงโซฟานุ่มด้วยท่าทางสบาย ๆ ดวงตาทอดมองเก็บรายละเอียดร่างบางที่กำลังก้าวเดินด้วยท่าทางมาดมั่นตรงมาทางกลุ่มพวกเขาช้า ๆ ลีลาเยื้องย่างราวนางพญา ไม่น่าแปลกใจว่าทำไมใคร ๆ ต่างหมายปองอยากเป็นเจ้าของร่างละมุนนี้กันนักหนา ยิ่งเธอเดินใกล้เข้ามามากเท่าไหร่เขายิ่งสังเกตได้ถึงรัศมีแห่งความปรารถนาที่โอบล้อมกระจายอยู่รอบกายบาง เสน่ห์ของเธอคือบุคลิกมาดมั่น ใบหน้าหวานสุดซึ้งแต่กลับมีนัยน์ตายั่วยวนชวนให้คิดถึงแต่เตียงนอนขนาดคิงไซส์ อกอิ่มน่าสัมผัสเด้งไปมายามเธอเคลื่อนกายจุดไฟพิศวาสให้เขารู้สึกร้อนผ่าวไปทั้งร่าง แค่ได้จินตนาการถึงยามได้ตัวเธอมาซบแนบแอบครวญอยู่ใต้เรือนกายล่ำสันของตน

ว้าว!!! เธอทำให้เครื่องของฉันติดซะแล้วแม่ดาวลูกไก่ รับรองไม่เกินสองเดือนเสือโค่งตัวนี้จะจับลูกไก่มาเคล้นคลึงไม่เว้นแม้แต่ตารางนิ้วทีเดียว เตรียมตัวเตรียมใจไว้รับศึกได้เลยสาวน้อย กฤติกา แม่ยาหยี

 

กฤติกา เคลื่อนกายส่ายสะโพกเป็นจังหวะโดยไม่ได้สนใจสายตาหลายสิบคู่ที่จับจ้องเรือนกายบอบบางแต่อวบอิ่มในความเป็นหญิงของเธอแม้แต่น้อย ท่วงท่าสง่างามมั่นใจคือบุคลิกชวนมองอย่างเป็นธรรมชาติของเธอ หญิงสาวจากครอบครัวฐานะปานกลางที่อบอุ่นพรั่งพร้อมไปด้วยความรักหลอมรวมให้เธอเป็นผู้หญิงที่มีเสน่ห์ล้นเปรี่ยม และเธอก็รู้จักนำเสน่ห์นั้นมาใช้ได้อย่างเหมาะสมทำให้วันนี้ กฤติกา ไพบูรณ์สุวรรณคือ นางเอกแถวหน้าของวงการมายาที่มีค่าตัวแพงที่สุดก็ว่าได้

“แกมาสายนะยะนังลูกไก่ เพราะฉะนั้นคืนนี้แกจ่าย ไม่มีปัญหาใช่ไหม” ดาราราย มณีธารเพื่อนสาวสุดเซ็กซี่อีกคนในกลุ่มรีบบอกเมื่อกฤติกาทิ้งกายลงนั่น

“งกจริงนะนังดารา จะเก็บเงินไว้เสริมอึ๋มหรือไงยะ” กฤติกาส่งค้อนใส่เพื่อนสาวด้วยความหมั่นไส้

“ต๊ายนังนี่! ปากเหรอยะนั่น ใช่สิก็ฉันมันไม่อึ๋มสะบึมบึ้มเหมือนแกนี่” ดารารายยืดตัวขึ้นนั่งตรงพร้อมกับวางแก้วเครื่องดื่มผสมแอลกอฮอล์สีสวยในมือลงบนโต๊ะแรง ๆ และเบะริมฝีปากใส่เพื่อนเพราะหมั่นไส้เช่นกัน

“นี่แกสองคนตั้งใจจะมากัดกันใช่ไหมวะ พวกฉันจะได้กลับบอกตรง ๆ รำคาญวะ” กิ่งกัญญา ตติยุคล อาจารย์สาวส่ายศีรษะระอาเพื่อนรักทั้งสองคน

“ทำเป็นไม่ชินไปได้นังแก้ว นังกิ่ง ฉันกับไอ้ดาราก็หยิกกัดกันทุกนัดเป็นประจำอยู่แล้วนี่หว่า” กฤติกาเอนตัวมาด้านหน้าพร้อมกับยื่นมือผลักบ่าเล็ก ๆ ของกิ่งกัญญา

“นังกิ่งมันชินกับพวกแกอยู่แล้วแต่มันกำลังจะหาเรื่องกลับบ้านซะมากกว่า” แก้วเกล้า กาญจนวนิช เลขาสาวพยักพเยิดไปทางกิ่งกัญญา

“ก็แกมาดึกนักนี่หว่านังลูกไก่ รู้ทั้งรู้ว่าพรุ่งนี้ฉันต้องไปสอนแต่เช้า” กิ่งกัญญาประชดเพื่อนสาวที่มาสาย

กฤติการีบส่งยิ้มประจบเพื่อน ๆ ที่พากันบ่นเรื่องที่เธอมาสายในคืนนี้และพากันพูดคุยเปลี่ยนเรื่องกันไปอย่างสนุกสนานโดยไม่ได้สนใจสายตาของบรรดาหนุ่ม ๆ นักเที่ยวทั้งหลายเพราะเป็นเรื่องปกติที่พวกเธอคุ้นเคยมาตั้งแต่สมัยเรียนมหาวิทยาลัย สี่สาวสี่ดาวเด่นจากสี่มหาวิทยาลัยที่มาแข่งประชันโฉมและความสามารถกันในการประกวดสุดยอดดาวมหาวิทยาลัยกระทั่งคบกันเรื่อยมาถึงปัจจุบันแม้ต่างจะจบและแยกย้ายกันไปทำงานตามความชอบความฝันของแต่ละคนแต่ทุกครั้งที่มีโอกาสพวกเธอมักจะนัดพบปะสังสรรค์กันแบบนี้เสมอ ๆ

ดาราราย  มณีธาร สาวสุดเซ็กซี่แต่โผงผางกับตำแหน่งผู้จัดการฝ่ายประชาสัมพันธ์โรงแรมธารมณีที่ใหญ่ที่สุดในภูเก็ต ความสวยบวกกับรวยเพราะหล่อนเป็นบุตรสาวคนเดียวของนักธุรกิจใหญ่ชาวใต้ทำให้ ดารารายเป็นสาวฮอทคนหนึ่งไม่แพ้กฤติกาส่วน กิ่งกัญญา ตติยุคล อาจารย์สาวสุดสวยขวัญใจหนุ่ม ๆ ทั้งอาจารย์และนักศึกษาทั่วมหาวิทยาลัยซึ่งถ้าให้กฤติกาเปรียบเทียบดารารายเป็นดอกกุหลาบสีสด กิ่งกัญญาก็คงไม่พ้นกล้วยไม้สีสวยแสนแพงอย่างแคทลียา เพื่อนสาวของเธอคนนี้ก็สวยน่าถนอมไปอีกแบบ

และสุดท้ายท้ายสุดในกลุ่มสี่สวยก็คือ แก้วเกล้า กาจนวนิช เลขาสุดเปิ่นเฉิ่มและโก๊ะได้แม้กระทั่งการจดรายงานการประชุมมั่วซั่วเพราะมัวแต่มองหน้าผู้บริหารหนุ่มหล่อของบริษัทอย่างเพ้อฝันจนเป็นที่โจษจัน โชคดีที่ผู้บริหารคนนั้นคือพี่ชายคนเดียวของดาราราย งานนี้แม่เลาสุดเปิ่นจึงรอดตัวไม่โดนไล่ออกแต่กลับกลายมาเป็นขวัญใจท่านประธานหนุ่มสุดหล่อเสียเลย

“โอเค ๆ ฉันขอโทษพวกแกแล้วกัน งั้นวันนี้ฉันเลี้ยงพวกแกก็ได้วะ”

“ต้องให้ได้อย่างนี้สิยะถึงจะเรียกว่าผิดแล้วยอมรับผิด สมกับเป็นแกหน่อยนังลูกไก่” ดารารายยิ้มกริ่ม

“ลูกไก่ ฉันว่าผู้ชายคนนั้นเขาจ้องแกตาไม่กระพริบเลยนะโว้ย”

แก้วเกล้าสะกิดต้นแขนเพื่อนเบา ๆ พร้อมกับพยักพเยิดไปทางกลุ่มสี่หนุ่มที่นั่งไม่ห่างกลุ่มของพวกเธอทำให้กฤติกาต้องเงยหน้าขึ้นมองเพื่อนก่อนจะค่อย ๆ หันไปมองตามสายตาแก้วเกล้า ดวงตาเย้ายวนของเธอสบกับดวงตาคมกรุ้มกริ่มฉายแววเจ้าชู้ของหนึ่งในกลุ่มสี่หนุ่มตรง ๆ และเพียงได้สบตากันเขาก็ยกแก้วเหล้าในมือชูขึ้นส่งยิ้มทักทายให้เธอด้วยมาดมั่นใจในเสน่ห์ของตนอย่างเต็มที่

“ท่าทางเขาคงอยากหลีแกวะนังลูกไก่” ดารารายอมยิ้มยักคิ้วให้เพื่อนรักสลับกับหันไปมองสี่หนุ่มที่พากันส่งยิ้มหวานประโลมโลกมาทางกลุ่มเธอกันอย่างถ้วนหน้า

“ฉันว่าสี่หนุ่มนั่นท่าทางขี้หลีกันทุกคนวะ” กิ่งกัญญาเบะริมฝีปากด้วยความหมั่นไส้ทั้งสี่หนุ่ม

“แต่พ่อหนุ่มที่ส่งตาหวานให้นังลูกไก่อ่ะ หล่อโคตร ๆ เลยนะโว้ยพวกแก” ดารารายกระซิบกระซาบพร้อมกับยิ้มซุกซน

“แต่ฉันว่าหล่อสู้พี่รวีของฉันไม่ได้หรอกย่ะ” แก้วเกล้าทำตาเคลิ้มฝันเมื่อคิดถึงคนรักหนุ่ม

“ย่ะ...สำหรับนังแก้วน่ะใครก็หล่อสู้พี่ชายคนโตของฉันไม่ได้อยู่แล้ว” ดารารายทำตาเหลือกไปมาเมื่อคิดถึงความหวานจนน้ำตาลเรียกพี่ของเพื่อนสาวกับพี่ชายสุดหล่อ

“หมอนั่นยังไม่เลิกจ้องแกเลยวะนังลูกไก่” กิ่งกัญญาหันมากระซิบกระซาบกับเพื่อน

“ช่างสิ คงนึกว่าตัวเองหล่อเหลือรับประทานจนฉันต้องสนใจละมั้ง” กฤติกายักไหล่ท่าทางไม่แยแสและไม่หันกลับไปมองชายหนุ่มอีกเลย

“แต่ฉันว่าฉันคุ้น ๆ หน้าเขานะโว้ย” ดารารายพยายามนึกพร้อมกับชำเลืองตามองไปทางสี่หนุ่มอีกครั้งก่อนจะอุทานเสียงกังวานเมื่อนึกได้

“อ๋อ...คุณพยัคฆินทร์ เมฆาวิทวัส มหาเศรษฐีหนุ่มเจ้าสำราญซีอีโอรูปหล่อเจ้าของบริษัทเครื่องดื่มภายใต้แบรน์บีเฟรชไงแก อย่างเบียร์ยี่ห้อแพนเธอะ น้ำดื่มตราเสือ เครื่องดื่มชูกำลังหลายชื่อจนจำกันไม่หวาดไม่ไหวไงแก”

“หล่อ รวย แล้วยังไงอ่ะ คนพวกนี้รับรองเจ้าชู้ไม่จริงจังไร้ความจริงใจชัวร์” กฤติกาเบะริมฝีปากเล็กน้อย

“ก็จริงนั่นแหละเพราะเขาขึ้นชื่อเรื่องเก็บแต้มไล่ล่าสาว ๆ เลยนี่นะ สมกับชื่อเสือเพราะเป็นเสือผู้หญิงของแท้เลยแหละ” ดารารายพยักหน้าเห็นด้วยกับคำพูดของเพื่อนสาว

“คนแบบหมอนี่สักวันคงต้องตายเพราะผู้หญิงชัวร์เลย” กิ่งกัญญาปลายตามองกลุ่มสี่หนุ่มด้วยความไม่ชอบใจ

“ฉันว่าเราอย่าไปสนใจเขาเลย ออกไปเต้นกันดีกว่า”

 กฤติกาเปลี่ยนประเด็นจากสี่หนุ่มน่ารังเกียจจากความสนใจของเพื่อนสาวทั้งสามที่ต่างเห็นด้วยเมื่อพากันลุกขึ้นขยับตัวไปกลางลานเต้นรำที่มีนักเที่ยวจำนวนมากขยับกายส่ายสะบัดกันอย่างสนุกสนานโดยไม่สนใจสายตาสี่หนุ่มที่ยังคงจับจ้องพวกเธอและแลกเปลี่ยนความคิดเห็นกันเป็นที่สนุกสนาน

 

พยัคฆินทร์ยิ้มกริ่มกับท่าทางหยิ่งไม่แยแสของหญิงสาวที่เขาพยายามส่งสายตาสื่อสารขอเชื่อมสัมพันธ์ด้วยแต่เธอกลับทำเป็นไม่สนใจและไม่หันกลับมามองทางที่เขานั่งอีกเลยแต่เขาเดาได้จากสายตาของเพื่อน ๆ อีกสามคนของหญิงสาวที่เพียนมองมาทางกลุ่มพวกเขาและหันกลับไปกระซิบกระซาบกันจนเขารู้ว่าหัวข้อสนทนาของพวกหล่อนก็หนีไม่พ้นพวกเขาเช่นเดียวกับที่พวกเขานำสี่สาวมาเป็นหัวข้อสนทนาเช่นกัน

“เห็นไหมวะไอ้เสือ หล่อนหยิ่งโคตร ๆ เลยทีเดียว” เกียรติก้องยักคิ้วให้เพื่อนหนุ่ม

“น่าสนใจดี…” พยัคฆินทร์อมยิ้มและไม่ถอนสายตาจากร่างระหง

“จะว่าไปเพื่อน ๆ ของแม่ดาวลูกไก่กลุ่มนี้ก็สวย ๆ กันทั้งนั้นเลยนะโว้ย แถมยังมาพอดีสี่สี่อีกต่างหาก”

 ตรีภพทำหน้ากระหยิ่มยิ้มย่องจ้องมองสาวสุดเซ็กซี่ในชุดเสือดาวที่กำลังโยกย้ายส่ายสะโพกอยู่เคียงข้างแม่ดาวลูกไก่ของเพื่อน ตอนนี้หล่อนไม่ใช่แม่ดาวลูกไก่ของเขาอีกแล้วเพราะเป้าหมายตัวจริงของเขากลับกลายเป็นเพื่อนสุดเซ็กซ์ของดาวลูกไก่นั่นเอง

“ดูเหมือนมึงจะสนใจดารารายอยู่ใช่ไหมวะไอ้ตรี” เกียรติก้องทำปากเบะใส่เพื่อนที่ทำหน้ากระลิ้มกระเหลี่ยมองดารารายตาไม่กระพริบ

“ถ้ามึงหมายถึงแม่เสือสาวนั่นล่ะก็ ใช่เลยว่ะ” ตรีภพหันมายักคิ้วให้เพื่อน

“นั่นแหละ ดาราราย มณีธาร ลูกสาวเจ้าของโรงแรมธารมณี ภูเก็ต นายหัวแดนใต้” เกียรติก้องกล่าวเนิบ ๆ

“เซ็กซี่ฉิบเลยวะ สวยหรือก็ไม่แพ้แม่ดาวลูกไก่แต่คงไม่หยิ่งเท่าเพื่อนล่ะมั้ง” ตรีภพอมยิ้มกับท่าทางโยกไปตามเสียงเพลงของดารารายที่กำลังสนุกอยู่กลางลานเต้นรำ

“เดี๋ยวมานะโว้ย” พยัคฆินทร์วางแก้ววิสกี้ในมือพร้อมกับลุกขึ้นเตรียมก้าวเดินตามหญิงสาวที่ตนกำลังสนใจเมื่อเห็นเธอผละออกจากกลุ่มไปเพียงลำพัง ซึ่งเขาเดาได้ทันทีว่าเธอกำลังจะไปที่ใด

“ไปไหนวะ” ปริญญาที่นั่งเงียบมาระยะหนึ่งเอ่ยถามงง ๆ

“หลีสาววะ” พยัคฆินทร์ยักคิ้วเล็กน้อยก่อนจะเดินผละไปตามหญิงสาวที่กำลังเดินตรงไปทำธุระส่วนตัว

สามหนุ่มต่างหันมองหน้ากันและพากันมองตามแผ่นหลังกว้างของเพื่อนหนุ่มที่ย่ำเท้าเดินลับตาไปโดยต่างคนต่างยักไหล่ให้กันพร้อมกับความคิดคล้าย ๆ กันเพราะต่างรู้จักนิสัยของกันและกันดี สำหรับพยัคฆินทร์แล้วไม่มีอะไรที่ยากเกินความสามารถของเขาแม้แต่น้อย ความเจ้าเล่ห์ กล้าได้กล้าเสียไปทุกอย่างแม้แต่การจีบสาว เรียกได้ว่าถ้าไม่ได้ด้วยเล่ห์ก็ต้องได้ด้วยกล ไม่ได้ด้วยมนต์ก็ต้องได้ด้วยคาถา

เกมพนันขันต่อที่พวกเขาสร้างขึ้นมากำลังเริ่มเปิดเกมอย่างน่าตื่นเต้นเมื่อเสือหนุ่มกำลังจะเปิดศึกล่าลูกไก่มาขบเคี้ยวเล่นให้จงได้ ประการแรกเพราะความสวยถูกตาเย้ายวนถูกใจของดาราสาวที่ปลุกวิญญาณเสือหิวให้กระหายใคร่ลิ้มลองในตัวหล่อนขึ้นมาตั้งแต่ครั้งแรกได้ยลโฉมหล่อนเลยทีเดียว และประการสำคัญที่เสือหิวเตรียมกระชายลูกไก่เข้าไปในบ่วงพิศวาสก็เพราะคนอย่างพยัคฆินทร์ไม่เคยยอมแพ้ใครหน้าไหน เมื่อพวกเขากล้าท้า พยัคฆินทร์ก็กล้าแสดงฝีมือเช่นกัน

 

พยัคฆินทร์ ยืนพิงกำแพงโถงทางเดินเชื่อมต่อระหว่างห้องน้ำหญิงและห้องน้ำชายที่อยู่ถัดลึกเข้าไปอีกนิดหนึ่งซึ่งโชคเข้าข้างเขาเหลือเกินเมื่อดูเหมือนจะไม่มีใครต้องการทำธุระส่วนตัวกันในเวลานี้เลย คงมีเพียงเขาและแม่ดาวลูกไก่ตัวบางแต่อวบอิ่มที่เขายืนรอเธออยู่

‘เดี๋ยวฉันจะปราบพยศเธอเองแม่ดาวลูกไก่คนสวย อยากรู้นักว่าปากคนหยิ่งนี่มันจะหวานสักแค่ไหน’ พยัคฆินทร์ยิ้มกริ่มมุมปากในขณะที่ยืนรอเธอท่าทางสบาย ๆ แต่ในใจกำลังคิดแผนการปล้นจูบสาวหน้าด้าน ๆ แถมยังหน้าห้องน้ำซะด้วยสิ

ดวงตาวาวดังเสือหิวจับจ้องร่างกลมกลึงที่ค่อย ๆ เยื้องย่างออกมาช้า ๆ โดยหล่อนก้มหน้ามองปลายเท้าตนเองเมื่อก้าวเดินจนกระทั่งปลายเท้าหรูภายใต้รองเท้าหนังขัดมันท่าทางคงแพงน่าดูของเขาผ่านเข้ามาในสายตาทำให้ใบหน้านวลเงยขึ้นสบตาคมที่จ้องมองรอให้เธอเงยหน้าขึ้นมาก่อนอยู่แล้ว รอยยิ้มกรุ่มกริ่มประดับริมฝีปากแต่ดวงตาพราวประกายเจ้าชู้กรุ้มกริ่มส่งถึงหญิงสาวที่ชะงักการก้าวเดินไปจังหวะหนึ่งก่อนจะสะบัดเชิดเหมือนไม่แคร์เตรียมก้าวผ่านเขาไปหน้าตาเฉย

สายตาคมกล้ากวาดมองรูปร่างเย้ายวนของเธอรวดเร็วเรียกเลือดจากทั่วร่างของกฤติกาให้ไหลมารวมกันอยู่ที่ใบหน้าเพราะความโกรธทำให้เธอรู้สึกหน้าเริ่มร้อนผ่าวอยากด่าคนขึ้นมากะทันหันแต่เมื่อเขายังไม่พูดเธอก็เลยไม่พูดได้แต่เม้มริมฝีปากเชิดหน้าขึ้นพร้อมกับขยับปลายเท้าก้าวเดิน หนึ่ง สอง และก้าวที่สามซึ่งกำลังจะผ่านไปด้วยดีถ้าไม่ติดข้อมือเล็กถูกคว้าไว้โดยผู้ชายแปลกหน้าที่แม้จะ...หล่อล่ำน่ากินแค่ไหน แต่เธอก็ไม่นิยมบริโภคของแสลงและออกจะรังเกียจกลัวท้องล่วงมากกว่า ทำให้กฤติกาโกรธจัดจนต้องรีบสะบัดมือเร่า ๆ เหมือนโดนถ่านร้อนที่กำลังจะทำให้มือเธอพองได้อย่างนั้นแหละ

“ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะ” เดี๋ยวแม่จะตบให้คว่ำเลยไอ้คนเส็งเครง ถือว่ามีเงินแล้วคิดจะทำอะไรกับใครก็ได้อย่างนั้นเหรอ

“ผมแค่อยากคุยด้วย ทำไมคุณต้องทำเหมือนกำลังจะโดนข่มขืนอย่างนั้นล่ะดาวลูกไก่” รอยยิ้มมุมริมฝีปากโค้งดูกรุ้มกริ่มจนกฤติกาเริ่มอารมณ์เดือดเกือบทะลุจุดร้อยองศาเลยทีเดียว

“นายทำบ้าอะไรของนายฮะ นึกว่ารวยแล้วจะทำอะไรมักง่ายกับใครก็ได้อย่างนั้นเหรอ” เธอตวาดเสียงลั่น มือเล็กยิ่งสะบัดเร่า ๆ เมื่อเขาไม่ยอมปล่อยแถมยังอมยิ้มท่าทางน่าหมั่นไส้เสียด้วยซ้ำ

“ไม่เอาน่าสุดสวย คุณรู้ว่าผมต้องการคุณแค่ไหน ถ้าคุณยอมเป็นคู่ควงของผมสักเดือนสองเดือน รับรองผมจะดูแลคุณประหนึ่งเป็นเจ้าหญิงจริง ๆ เชียว...ลูกไก่” เสียงทุ้มกล่าวยิ้ม ๆ ท่วงท่าปกติต่างจากหญิงสาวที่ได้แต่อ้าปากค้างกับข้อเสนอสุดวาบหวามที่เขาเอ่ยพร้อมสื่อความลามกออกมาทางแววตา

“ทุเรศ!  รีบปล่อยมือฉันเดี๋ยวนี้นะ ไอ้ลามก ไอ้คนตัณหากลับ ไอ้บ้า” เธอดิ้นเร่า ๆ เมื่อเขากล้าเสนอหน้าเข้ามายื่นข้อเสนอน่ารังเกียจที่สุดกับเธอ

“โอโหปากเก่งจริงแฮะสุดสวย อย่างนี้มันต้องพิสูจน์ว่าจูบจะเก่งเหมือนด่าหรือเปล่า”

พยัคฆินทร์ไม่เปิดโอกาสให้สุดสวยของเขามีโอกาสต่อต้านเมื่อฝ่ามือใหญ่กระชากแรงเพียงครั้งเดียวร่างเล็กบอบบางของกฤติกาก็ปลิวไร้น้ำหนักราวกลับร่างกายเธอเป็นขนนกเบาหวิวเข้าปะทะอกกว้างกำยำไปด้วยมัดกล้ามของชายหนุ่มใบหน้าคมก้มลงชิดวงหน้าเรียวงามรูปหัวใจพร้อมกับกดริมฝีปากร้อนบดจูบร้อนแรงจนดาราสาวตัวสั่นระริก

กฤติกาตกใจจนลืมป้องกันตัวร่างบางยืนแข็งทื่อจนลืมต่อต้านทั้งที่รับรู้ถึงสัมผัสแรกของคำว่าจูบที่ถูกคนตรงหน้าขโมยไปอย่างหน้าตาเฉย เธอรู้สึกหัวหมุนติ้วสมองประมวลผลเชื่องช้ายิ่งได้กลิ่นวิสกี้เจือจางมาจากลมหายใจอุ่นหนำซ้ำเรียวลิ้นของเธอกำลังรู้สึกได้ถึงรสชาติหวานเฝื่อนชวนหวั่นไหวจากปลายลิ้นร้อนที่สอดรัดเข้าลิ้มลองความหวานในโพรงปากของเธอซึ่งนั่นทำให้หัวใจของกฤติกาเต้นโลดแรงขึ้นอย่างไม่น่าเชื่อ

มือกว้างโอบรอบสะโพกกลมกลึงกดรั้งร่างกายของเธอให้แนบชิดเบียดกระชั้นกับกายแกร่งจนเธอรู้สึกได้ถึงความเสียเปรียบ กฤติการู้สึกมึนงงเหมือนคนที่กำลังเดินถอยหลังมองไม่เห็นทางและพลั้งเผลอก้าวพลาดกำลังจะตกเหวทำให้ใจสาวกระตุกวาบลึกและเปลี่ยนเป็นเต้นถี่ด้วยความรู้สึกแปลกล้ำไม่เคยพบพาน

“ดูเหมือนคุณจะจูบไม่เก่งเหมือนด่าเลยนะลูกไก่ แต่ผมก็ยอมรับว่าชอบจูบของคุณและตั้งใจอย่างเต็มที่ว่าจะสอนให้คุณจูบได้เก่งภายในสองเดือนทีเดียวสุดสวย”

 เสียงกระเซ้าแหบห้าวดังย้ำชิดริมฝีปากอิ่มเรียกสติของเธอให้คืนกลับ สมองเริ่มประมวลผลได้ไว้ขึ้น ดวงตาคู่สวยวาววับด้วยความโกรธแต่เธอก็ยังช้ากว่าคนตรงหน้าเมื่อริมฝีปากโค้งจู่โจมประกบจูบริมฝีปากอิ่มของเธอได้ก่อนที่มือคู่สวยจะยกขึ้นพยายามผลักดันต่อต้านร่างแกร่งได้ทัน

ริมฝีปากร้อนบดเคล้าคลึงกลีบปากอิ่มหวานละมุนอย่างเร่าร้อนรุนแรงไม่สนใจว่ามือคู่เล็กจะพยายามผลักดันสลับกับทุบตีไม่เลือกที่มากแค่ไหน ฝ่ามือใหญ่ยึดตรึงร่างกายเธอไว้ไม่ให้ขยับหนี ใบหน้านวลส่ายสะบัดขัดขืนจนริมฝีปากอิ่มเป็นอิสระแต่ใช่ว่าพยัคฆินทร์จะสนใจเพราะเมื่อครอบครองปากนุ่มไม่ได้ เขาก็ส่งเรียวลิ้นซุกซนเข้าล่วงล้ำไปตามใบหูตลอดจนต้นคอขาวหอม

“โอ๊ย...ไอ้คนบ้าหยุดเดี๋ยวนี้นะ” เสียงของเธอสั่นทั้งที่สมองพยายามควบคุมและออกคำสั่งให้ริมฝีปากอิ่มรีบห้ามปรามเขาก่อนที่ร่างกายของเธอจะตอบรับและโต้ตอบความเร่าร้อนรุนแรงที่เขาปลุกปั่น

“คุณหอมหวานไปทั้งตัวแบบนี้แล้วผมจะหยุดได้ยังไงล่ะจ๊ะลูกไก่จ๋า” เสียงงำงำตอบแทบไม่ได้ศัพท์พร้อมกับฝ่ามือใหญ่ประโลมลูบไล้เบา ๆ ไปทั่วแผ่นหลังเนียนภายใต้ชุดแซกเกาะอกเร้าใจหวังจะให้เธอคล้อยตาม

กฤติการวบรวมกำลังใจเฮือกสุดท้ายพร้อมกับสูดลมหายใจเข้าลึกใช้แรงทั้งหมดที่มีเหลืออยู่น้อยนิดผลักร่างแกร่งดันสุดกำลังและรีบสะบัดร่างกลมกลึงออกจากวงแขนรัดแน่นที่เพียงเขาเผลอนิดเดียว เธอก็สามารถดิ้นจนหลุดจากโซ่ตรวนเลือดเนื้อที่เขาจงใจเหนี่ยวรั้งเธอไว้ออกไปได้ ฝ่ามือเล็กตวัดแรงตอบแทนจูบร้อนของเขาได้อย่างว่องไวเมื่อเรียวนิ้วทั้งห้าปรากฏทันทีบนแก้มสากที่สะบัดหันไปตามแรงปะทะ

“เพี้ยะ!!” เสียงดังฟังชัด

“นี่คือค่าตอบแทนความหยาบคายของนาย”

“เพี้ยะ!!” ดังสนั่นไม่แพ้ครั้งแรก

“ส่วนนี่คือค่าตอบแทนจูบเห่ย ๆ ชวนอ้วกที่นายยัดเยียดให้ฉัน”

กฤติกาโกรธจนตัวสั่นเมื่อสะบัดฝ่ามือใส่ใบหน้าหล่อเหลาคืนได้สองครั้ง ใบหน้านวลเชิดขึ้นด้วยความถือดีจ้องมองเขาตาลุกวาวด้วยความแค้นโดยที่ฝ่ายถูกทำร้ายร่างกายเอาแต่อมยิ้มไม่ตอบโต้แม้จะรู้สึกได้ถึงความเจ็บแปรบ ๆ บนใบหน้าและอาการของเขาทำให้กฤติกาหัวหมุนอยากจะเหวี่ยงฝ่ามือใส่อีกสักรอบถ้าไม่กลัวว่าเขาจะทำบ้า ๆ กับเธออีกหน ร่างเล็กจึงทำเพียงสะบัดหันหลังหนีและก้าวเดินจากมาทั้งอารมณ์ดุเดือด

แม้จะรู้สึกเจ็บจากการถูกมือเล็กแต่หนักแน่นคู่นั้นตวัดตบไม่ยั้งแต่พยัคฆินทร์กลับยังยิ้มได้ ปลายลิ้นดุนกระพุ้งแก้มเบา ๆ มองตามแผ่นหลังเนียนตั้งตรงของคนตัวบางที่เดินเชิดจากไป สมองออกคำสั่งให้เขาเร่งหาทางพิชิตภูเขาไฟเร่าร้อนที่ชื่อกฤติกาให้ได้ในเร็ววัน อยากรู้นักว่าหากเขามีเวลาและสถานที่เป็นใจมากกว่านี้สักหน่อยแม่ดาวลูกไก่ยังจะต้านทานกระแสอารมณ์ของเธอที่ถูกเขาตั้งใจปลุกปั่นให้เตลิดไปได้สักกี่น้ำ

“ฝากไว้ก่อนเถอะลูกไก่ เจ็บนี้รับรองผมจะทวงคืนกับคุณอย่างสาสมทีเดียวสุดสวย”

 

ดารารายยกคิ้วด้วยความแปลกใจเมื่อเห็นเพื่อนสาวเดินกลับมาทิ้งตัวลงนั่งด้วยความหงุดหงิดทั้งที่ก่อนแยกตัวไปทำธุระส่วนตัวนั้นกฤติกายังอารมณ์ดีอยู่แท้ ๆ แล้วไงแค่ไม่กี่นาทีแม่ดาวลูกไก่แสนสวยถึงทำหน้าเหมือนไปกินรังแตนในห้องสุขามาอย่างนั้นแหละ

“ถ่ายไม่ออกหรือไงแก ถึงทำหน้าบึ้งซะขนาดนั้นอ่ะ” ดารารายกระเซ้าเพื่อนคนสวย

“นังบ้า! คนยิ่งอารมณ์ไม่ดีอยู่ พวกแกจะกลับหรือยังฮะ” กฤติกาค้อนและด่าเพื่อนโดยไม่ยอมตอบคำถามแต่กลับเป็นฝ่ายตั้งคำถามแทน

“อะไรวะลูกไก่ แกเพิ่งมาได้แป๊บเดียวเอง ใครทำอะไรให้แกอารมณ์เสียอีกล่ะ” กิ่งกัญญาถามด้วยความสงสัย

“ไม่อยากพูดถึงให้เสียปากว่ะ ยังไม่มีอารมณ์จะเล่า ถ้าพวกแกจะอยู่ต่อก็ตามสบายเลย ค่าใช้จ่ายเดี๋ยวลงบิลฉันไว้แต่ฉันจะกลับแล้ว” กฤติกากล่าวพร้อมกับเอื้อมมือหยิบกระเป๋าถือของตนขึ้นคล้องแขนไม่อธิบายอะไรเพราะยังโมโหไม่หายที่ถูกล่วงเกินอย่างหยาบคาย

“โอเค ๆ กลับก็กลับพร้อมกันนี่แหละ พรุ่งนี้ฉันก็มีสอนแต่เช้าเหมือนกัน” กิ่งกัญญาสรุปพร้อมกับกวักมือเรียกพนักงานมาเคลียร์บิลซึ่งพนักงานสาวก็รีบเดินเข้ามาหาพวกเธอด้วยท่าทางนอบน้อมพร้อมกับเสียงหวานค่อย ๆ เอ่ย

“คุณพยัคฆินทร์เธอเคลียร์บิลโต๊ะคุณให้เรียบร้อยแล้วค่ะ”

“ค่าใช้จ่ายทั้งหมดเท่าไหร่คะ พวกเรามีปัญญาจะจ่ายเองไม่จำเป็นต้องให้ใครมาจ่ายแทน ช่วยเอาเงินจำนวนนั้นไปคืนให้เขาด้วย” กฤติกาประกาศกร้าวด้วยความกรุ่นโกรธก่อนจะเหลือบสายตามองไปที่โต๊ะใกล้ ๆ ที่มีใบหน้าคร้ามของคนน่ารังเกียจซึ่งกำลังส่งยิ้มกรุ้มกริ่มมาทางเธอตาไม่กระพริบ

“คุณพยัคฆินทร์เธอฝากนี่ให้คุณค่ะ” พนักงานสาวยิ้มแหย  ๆ ทำหน้าลำบากใจกับคำประกาศกร้าวของหญิงสาวแต่ก็ยังทำใจดีสู้เสือส่งกระดาษแผ่นเล็กให้ดาราสาว

‘ผมเลี้ยงเองลูกไก่ ถือว่าแลกกับจูบไม่เอาไหนแต่น่าประทับใจของคุณ อย่าปฏิเสธผมเลยที่รัก ถ้าคุณไม่อยากอายเพื่อน ๆ หรือกลายเป็นข่าวซุบซิบตามหน้าหนังสือพิมพ์บันเทิงแล้วล่ะก็รีบกลับไปนอนฝันถึงผมดีกว่าแสนเสน่ห์ เพราะนับจากนี้ผมจะทำทุกทางให้คุณปฏิเสธผมไม่ได้อีกเลยแม้แต่เรื่องเดียว ดาวลูกไก่’

“เขาเขียนว่ายังไงฮะลูกไก่”

ดารารายพยายามชะโงกหน้ามองเศษกระดาษในมือของกฤติกาแต่เจ้าตัวดูเหมือนจะไม่อยากให้เพื่อนอ่านเพราะกฤติการีบฉีกกระดาษชิ้นนั้นเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยก่อนจะตวัดสายตาข่มขู่ไปทางหนุ่มสุดหล่อที่เป็นเจ้าบุญทุ่มเลี้ยงสาว ๆ ทั้งกลุ่มหน้าตาเฉย

“ไม่มีอะไรหรอก ก็ดีไม่ต้องจ่ายเงินเอง หมอนั่นอยากเสียงเงินเราก็อย่าไปสนใจเลย กลับกันดีกว่า” กฤติกาหันมาพยักหน้าให้เพื่อน ๆ และรีบขยับตัวลุกขึ้นคว้ากระเป๋าคล้องบ่าเดินเชิดหน้าผ่านโต๊ะสี่หนุ่มโดยมีเพื่อน ๆ อีกสามคนเดินตามมาช้า ๆ

‘หยิ่งได้หยิ่งไปแม่ดาวลูกไก่ของฉัน รับรองว่าสักวันฉันต้องคว้าตัวเธอมานอนกอดให้หายหนาวให้ได้ พ่อจะปราบให้หายหยิ่งเลยทีเดียว’ ความคิดของพยัคฆินทร์วนเวียนอยู่กับเรือนร่างอวบอัดที่เคลื่อนกลายหายไปในเวลาเพียงไม่นาน



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
รอยตราพญามาร ตอนที่ 1 : บทที่ 1 , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 1654 , โพส : 2 , Rating : 14 / 3 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1

#2 : ความคิดเห็นที่ 3
ซื้อแล้วคะ
อยากบอกว่า พล็อตเรื่องดีนะคะ แต่ว่ามันดูอะไร อะไรก็ง่ายไปซะหมด เลยไม่ค่อยตื่นเต้นเท่าไหร่
ที่จริง น่าจะเขียนได้ดีกว่านี้เนอะ ถ้ามีเวลาปั่นมากกว่านี้ใช่ไหมเอ่ย
มันออกแนวแฟนซี ก็น่าจะใส่อะไรได้มากกว่านี้
แต่โดยรวมก็โอเคคะ ชอบคะ สนุกดี
อยากบอกมากกว่านี้ แต่เดี๋ยวคนที่ยังไม่ได้อ่านเค้าจะหาว่าสปอยกันซะป่าว ๆ
จะคอยเป็นกำลังใจให้ต่อไปนะคะ ไฟท์ติ้ง
Name : ลูกแก้ว [ IP : 49.237.157.44 ]
Email / Msn: -
วันที่: 14 มิถุนายน 2554 / 20:10

#1 : ความคิดเห็นที่ 1
เรียก น้ำย่อย กันจริงๆๆเลย อ่ะ พรุ่งนี้วันหยุด เด๋วมาอ่านนะค่ะ
Name : นัท [ IP : 118.172.190.227 ]
Email / Msn: -
วันที่: 8 เมษายน 2554 / 21:13


หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

"หนังสือสดใหม่ ประจำเดือน ตุลาคม 2557"

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android