สวัสดีผู้เยี่ยมชม [ เข้าระบบ | สมัครสมาชิก ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

ออนไลน์อลวน อลเวง ONLINE

ตอนที่ 35 : Patch 1.003 : รู้เรา (2) 100%)


     อัพเดท 1 ต.ค. 55
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/แฟนตาซี
Tags: เกมออนไลน์
ผู้แต่ง : Kiria ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Kiria
My.iD: http://my.dek-d.com/kiria
< Review/Vote > Rating : 93% [ 74 mem(s) ]
This month views : 1,244 Overall : 409,369
6,154 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 3067 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
ออนไลน์อลวน อลเวง ONLINE ตอนที่ 35 : Patch 1.003 : รู้เรา (2) 100%) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 15991 , โพส : 142 , Rating : 714 / 146 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


Patch 1.003 : รู้เรา (2)

 

 

 

          หนุ่มนักบริหารเริ่มสำรวจหน้าจอต่างๆ เพราะหลังจากเล่นมาพักหนึ่งแล้ว เขาก็พอรู้แล้วว่าอะไรเป็นอะไร  ปัถวีเริ่มจากการสำรวจข้าวของที่มี  แม่ทัพที่ดีต้องรู้ว่าตัวเองมีไพร่พลยุทโธปกรณ์มากน้อยเพียงไรจะได้วางแผนได้ถูก

          อืมมีเงินอยู่ 5 ทอง 400 เงิน 150 ทองแดง  คงจะพอใช้จ่ายนะ  ปัถวีคำนึงโดยหารู้ไม่ว่าสำหรับผู้เล่นที่เลเวลยังไม่ถึงเลขสองหลักแบบนี้ถือว่าเป็นเงินจำนวนมากทีเดียว  แต่มีอยู่แค่นี้งั้นคงยังไม่ต้องไปธนาคารหรอก  นักธุรกิจหนุ่มคิดเพราะรู้แล้วว่าผู้เล่นสามารถเปิดบัญชีที่สามารถเชื่อมโยงกับบัญชีในชีวิตจริงได้ 

          มีอะไรอีกบ้างล่ะ  ปัถวีสำรวจกระเป๋าต่อพร้อมกับแยกให้เป็นหมวดหมู่  โดยแยกพวกน้ำยาต่างๆ ไว้กลุ่มหนึ่ง  เครื่องมือเครื่องใช้ต่างๆอีกกลุ่มหนึ่ง  ไม่ช้านักธุรกิจหนุ่มสรุปได้ว่า ตอนนี้เขาไม่มีความจำเป็นที่ต้องหาซื้ออะไรเร่งด่วน เพราะปริมาณน้ำยาที่ได้มานั้นยังไม่พร่องไปสักขวด

          อาวุธไม่ต้อง  งั้นก็เหลือแต่พวกเครื่องป้องกันสินะ   นักเล่นเกมหนุ่มคิดพลางถอนหายใจเฮือกใหญ่เพราะที่ผ่านมานั้น เขาได้ฝึกต่อสู้แต่เน้นไปที่การโจมตีเป็นหลัก  และด้วยค่าสถานะที่ต่ำเตี้ยของผู้เล่นเลเวล 9 ถ้าโดนโจมตีจังๆ คงตายแน่ๆ  แต่จะหาเครื่องป้องกันดีๆ ราคาสมเหตุสมผลได้ที่ไหน

          ไว้ว่ากันอีกที  รอถามพวกเจ้าดลก็ได้  ปัถวีปัดความกังวลไปก่อน เพราะเขาคิดว่าเขาคงยังไม่ไปมีเรื่องต้องต่อสู้กับใครในอนาคตอันไกลนี้หรอก  แต่ปัถวีจะรู้ตัวไหมหนอว่าเขาคิดผิดมหันต์ทีเดียว

          จากนั้นปัถวีจึงตรวจสอบทักษะที่มีอยู่  เขายอมรับว่าทักษะแต่ละอย่างถ้าไม่มีคนช่วยสอน ช่วยอธิบายให้ แค่อ่านจากคำอธิบายที่มีอยู่คงทำได้ไม่ดี

          “เอ๊ะ  เควสนี้ไปได้มาตอนไหน  ชื่อแปลกพิกล ภาคีแห่งพิภพ”

          นักเล่นเกมหนุ่มที่เปิดหน้าจอผ่านไปเรื่อยๆ มองเควสชื่อประหลาดๆ ที่นึกอยู่นานก็ไม่นึกไม่ออกว่าไปรับเควสนี้มาตอนไหน เขาเหลือบตาอ่านคำอธิบายเควสที่มีเขียนสั้นๆ ว่า ผูกมิตรกับจิตวิญญาณแห่งพิภพ

          แต่เมื่อนึกไม่ออกและไม่รู้ว่าจะไปหาข้อมูลจากไหน  ปัถวีจึงตัดสินใจพักเรื่องเควสประหลาดๆนี้ไว้ก่อน  เขามองไปรอบเห็นหนังสือมากมายแล้วก็นึกอยากอ่านขึ้นมา  แต่เขารู้ดีว่าบางเรื่องนั้นต่อให้รู้ทฤษฎีมากเพียงไรก็สู้ปฏิบัติจริงไม่ได้  โดยเฉพาะเรื่องศาสตร์การต่อสู้

          เป็นครั้งแรกที่ปัถวีรู้สึกว่าตนเองไม่รู้จะทำอะไรต่อดี  คล้ายๆ เวลาที่ทำโครงการเสร็จใหม่ๆ แล้วไม่มีโครงการอะไรให้ทำต่อ

            คงต้องรอเจอพวกไอ้เมฆก่อนมั้ง  จริงสิ

          ปัถวีนึกขึ้นได้ เขาจึงรีบกดหน้าจอค้นหาก่อนเจอจดหมายที่ส่งขอมาเป็นเพื่อนหลายฉบับที่มาจากคนเดิมๆ ซ้ำกัน  ดูถ้าเพื่อนของเขาคงหงุดหงิดน่าดูแล้ว

          “สายลมเถื่อน  ไอ้รุตชัวร์” ปัถวีอ่านชื่อแล้วกดตอบรับไป “เมฆาล่องลอย ชื่อยังกับพวกหนังกำลังภายในเชียววะไอ้เมฆ  แล้วนี่ไอ้ดลหรือ ดอนชิเอโล่”

          เมื่อเห็นชื่อของเพื่อนๆ แล้วเขาถึงเข้าใจว่าทำไมเมฆถึงว่าการตั้งชื่อของเขามันไม่เร้าใจเลย  หลังจากตอบรับแล้ว เขาเห็นหน้าจอเพื่อนจึงกดเปิดออกดูจึงเห็นสถานะของทั้งสามคนว่าออฟไลน์อยู่  ปัถวีจึงได้แต่ปิดหน้าจอพลางนึกหาว่าควรทำอะไรต่อไปดี

         

          “ข้ามารบกวนท่านปัถวีหรือเปล่าขอรับ” ไฟน์เดอร์ถามด้วยสีหน้าเกรงใจเมื่อเข้ามาพบเห็นท่านผู้กล้าผู้ใฝ่ศึกษาคนใหม่เอนกายไปกับพนักเก้าอี้ด้วยสีหน้าครุ่นคิดจริงจัง  ปัถวีรีบนั่งตัวตรงพร้อมตอบด้วยท่าทางสุภาพเช่นกัน

          “ไม่หรอกครับ ผมก็แค่คิดอะไรเพลินๆเท่านั้น”

          ไฟน์เดอร์กวาดสายตามองไปก็ไม่เห็นว่ามีหนังสือเล่มไหนผิดไปจากที่ เขาจึงกระแอมเล็กน้อย “คือ.. ข้าเห็นว่าหากท่านปัถวี ไม่มีกิจธุระเร่งด่วนประการใด  ไม่ทราบว่าท่านปัถวีพอจะมีเวลาไปพบมาสเตอร์สักครู่ได้ไหมขอรับ  เมื่อข้าเรียนมาสเตอร์ให้ทราบถึงการมาเยือนของท่านปัถวี มาสเตอร์ขอให้ข้ามาเชิญท่านไปพบให้ได้ขอรับ”

          ปัถวีนิ่งไปครู่ ก่อนส่งยิ้มสุภาพนุ่มนวล

          “ได้สิครับ เป็นเกียรติมากที่ผมจะได้รับเชิญเช่นนั้น”

 

          ไฟน์เดอร์นำปฐวีไปตามทางเดินที่ลึกเข้าไปในตัวอาคารที่ดูจะกว้างใหญ่กว่าที่มองเห็นจากภายนอกมากนัก  ปฐวีสังเกตไปเรื่อยๆจึงเห็นว่าทางเดินนั้นมีแตกออกไปหลายเส้นหลายทางมากกว่าที่เขาคาดคิด มีทั้งบันไดขึ้นลงเยอะแยะจนนับไม่ถ้วน  ในที่สุดไฟน์เดอร์พาเขามาหยุดที่หน้าประตูบานใหญ่พร้อมกับเคาะเบาๆสามครั้ง เมื่อได้ยินเสียงอนุญาต ไฟน์เดอร์ดึงประตูเปิดออกพอให้ผ่านไปได้ ทว่าตัวเองนั้นไปยืนข้างๆ

          “เชิญท่านปัถวีขอรับ”

          เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายไม่มีท่าทางจะเข้าไปด้วย ปัถวีจึงก้าวเข้าไปโดยไม่แสดงอาการตื่นเต้นหวาดระแวง  เมื่ออีกฝ่ายล่วงเข้าไปในห้อง ไฟน์เดอร์ค่อยปิดประตูกลับเช่นเดิม  เขามองตามแผ่นหลังของท่านผู้กล้าผ่านช่องประตูที่ค่อยๆปิดงับลงด้วยความชื่นชมแกมริษยาน้อยๆ  ด้วยมาสเตอร์นั้นเป็นผู้ยิ่งใหญ่ดุจเทพเจ้าในสายตาเขา  ท่านผู้กล้าปัถวีได้รับเชิญจากมาสเตอร์นับเป็นเกียรติอย่างหาที่เปรียบไม่ได้

          ปัถวีมองชายที่ลุกขึ้นยืนเป็นการให้เกียรติแขกผู้มาเยือนอยู่หลังโต๊ะตัวใหญ่ที่อยู่อีกฟากหนึ่งของห้องกว้างที่เต็มไปด้วยชั้นหนังสือเรียงรายเต็มทุกผนัง เว้นไว้แต่ด้านหลังของโต๊ะตัวนั้นที่เป็นหน้าต่างกระจกบานกว้างที่เปิดออกรับแสงสว่าง         เขามองไม่เห็นหน้าอีกฝ่ายไม่ถนัดนักด้วยยังห่างกันพอสมควร  แต่ดูจากชุดคลุมสีเขียวเข้มสลับน้ำตาลขริบทองแล้ว เขาดูภูมิฐานไม่น้อย

          ปัถวีเดินเข้าไปใกล้ เขาหรี่ตาลงเล็กน้อยเมื่อเห็นว่าท่วงท่าต่างๆนั้นดูคุ้นตาไม่น้อย จนเข้าไปใกล้ในระยะสายตา เขาต้องเบิกตากว้าง

          “สวัสดีครับ ท่านปัถวี  เดอะเกรททรีออฟเลิร์นนิ่ง ยินดีต้อนรับ”

          “คุณไซน์” ปัถวีพูดอย่างไม่อยากเชื่อ  เพราะรูปลักษณ์คนตรงหน้านั้นแทบจะเรียกได้ว่าถอดแบบจากครูหนุ่มแห่งหมู่บ้านเอนิดมาทีเดียว  จะต่างกันตรงที่บุรุษตรงหน้าเขานั้นดูจะสูงวัยกว่าหลายปีเท่านั้น ชนิดที่จะบอกว่าเป็นไซน์ตอนอายุที่มากขึ้นก็ว่าได้

          “ครับ ท่านปัถวี” อีกฝ่ายตอบยิ้มๆ

          “ทำไม???” ปัถวีนึกอะไรไม่ออกเมื่อเจอคำตอบรับเช่นนั้น  บุรุษที่รับว่าตัวเองคือไซน์ยิ้มเล็กน้อยราวกับเข้าใจความงุนงงของอีกฝ่าย เขาจึงเอ่ยคำอธิบาย

          “มาสเตอร์แห่งเดอะทรีทุกแห่งมีนามเดียวกันหมดครับคือ ไซน์”

          “งั้นคุณไม่ใช่ คุณไซน์ที่ผมรู้จัก?”

          “มิได้ครับ ผมไม่ได้ปฏิเสธเช่นนั้น”

          ปัถวีหัวเราะเสียงขุ่นๆ  ความหงุดหงิดที่ก่อตัวขึ้นเนื่องจากยังตั้งเป้าหมายไม่ได้ว่าควรทำอะไรไม่ให้เสียเวลาเริ่มหันเหมาหาคนตรงหน้าที่พูดจาวกวนเล่นลิ้นชวนโมโห  ราวกับอ่านใจอีกฝ่ายได้

          “ทำไมอารมณ์เสียอย่างนั้นล่ะครับ ท่านปัถวี  ผมไปทำอะไรให้เคืองใจหรือ” มาสเตอร์แห่งเดอะเกรททรีเอ่ย ก่อนผายมือ “นั่งก่อนสิครับ  ดื่มอะไรให้สบายใจก่อนดีกว่า ถึงอย่างไรผมก็ไม่หนีไปไหน รับรองให้คุณซักได้ตามสบายแน่ครับ”

          คำพูดและท่าทางคุ้นเคยนักทำให้ชายหนุ่มสงบสติอารมณ์ได้รวดเร็วสมกับเป็นผู้บริหารมือทอง  เขานั่งลงตามคำเชิญ  อีกฝ่ายจึงถามอีกครั้งว่าจะดื่มอะไร

          “แล้วแต่เจ้าภาพจะเห็นควรล่ะครับ”

          “งั้นเป็นน้ำพิงค์เบอรี่แล้วกัน”

          น้ำผลไม้สีชมพูหวานจ๋อยในแก้วทรงสูงที่ส่งมาทำให้คิ้วปัถวีกระตุกเล็กน้อย  ไม่รู้ว่าอีกฝ่ายคิดออกมาได้อย่างไรว่าเหมาะกับเขา  แต่เขายกขึ้นจิบตามมารยาท  เพียงแตะปลายลิ้น รสหวานอมเปรี้ยวกำลังพอดีทั้งกลิ่นที่หอมสดชื่นทำให้ความรู้สึกเหนื่อยล้าหนักหน่วงหายไปจนสิ้น  เมื่อเห็นอีกฝ่ายวางแก้วแล้ว  ผู้เป็นเจ้าของห้องอมยิ้มเล็กน้อยกับท่าทางของแขกที่พูดแบบไม่เต็มใจนัก

          “รสชาติดีมากครับ”

          “ครับ”

          ความเงียบสนิทปกคลุมห้องราวกับไม่มีสิ่งมีชีวิตอยู่  สองชีวิตที่อยู่ในห้องก็ทำเหมือนกำลังเล่นแข่งความอดทนหรือจ้องตากันก็ไม่รู้  ปัถวีเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ราวกับผ่อนคลายทั้งๆที่ทุกส่วนของร่างกายแสดงถึงการเอาจริง แต่เขาไม่ได้กอดอก หากแต่วางมือด้วยท่าทางสบายแต่เอาจริง สองตาหรี่ลงมองดูอีกฝ่ายราวกับจะประเมิน   ไซน์นั่งทิ้งตัวมาข้างหน้าสองมือประสานกันบนโต๊ะ ดวงหน้ามีรอยยิ้มนิดๆ

          ในที่สุดผู้เป็นเจ้าถิ่นเป็นฝ่ายยอมถอยก่อน  ช่วยไม่ได้ ถึงยังไงเขาก็เป็นพนักงานก็ต้องเอาใจลูกค้าไว้ก่อนอยู่ดี

          “แหม ท่านปัถวีจะคิดมากอะไรครับ”

          เมื่อไม่ได้ยินเสียงตอบรับ  ไซน์จึงยอมเฉลยสิ่งที่อีกฝ่ายสงสัยแต่โดยดี

          “ก็ไม่ได้มีอะไรซับซ้อนหรือมีนอกมีในอะไรหรอกครับ  ก็แค่เอ็นพีซีมาสเตอร์แห่งเดอะทรีทุกแห่งมีชื่อเดียวกันหมดครับคือไซน์  และบังเอิญว่าเดอะทรีเป็นสถานที่ที่ได้รับการติดต่อกับเหล่าผู้เล่นน้อยมากทั้งๆที่มีความสำคัญต่อเอ็นพีซีอื่นๆ ในเกมทำให้ยุบไม่ได้  ดังนั้นมาสเตอร์ของเดอะทรีจึงใช้เอไอควบคุมโดยมีพนักงานคุมระบบอีกต่อ และเนื่องจากเป็นตำแหน่งที่ไม่สำคัญเลยมีพนักงานแค่คนเดียวคือ ผม ครับ”

          ปัถวีรับฟังอย่างเข้าใจ  การลดต้นทุน  การจ้างพนักงานที่ไม่ได้ทำอะไรเลยถือเป็นการสิ้นเปลืองอย่างที่สุด  อีกฝ่ายเห็นท่าทีโอนอ่อนนั้นแล้วจึงคุยต่อ

          “รูปลักษณ์ของเอ็นพีซีมาสเตอร์แห่งเดอะทรีก็ออกแบบมาคล้ายๆกันครับ แตกต่างกันนิดหน่อยเท่านั้น”

          “แล้วจะให้ผมเรียกคุณว่าอะไร?”

          “ไซน์ครับ”

          “แล้วคุณไซน์เชิญผมมาพบเพื่อ...” ปัถวีซักอย่างไม่ลดละ ทำเอาไซน์ที่แม้จะยิ้มอยู่แต่ในใจนึกบ่นอุบกับความเขี้ยวไม่ยอมปล่อยให้อะไรหลุดรอดไปได้

          “ก็ไม่มีอะไรมากหรอกครับ แค่อยากให้คุณปัถวีช่วยอะไรนิดหน่อยเท่านั้นเอง”

          เมื่อได้ยินไซน์พูดเช่นนั้น ดวงตาของนักธุรกิจหรี่ลงเล็กน้อย สมองไตร่ตรองอย่างรวดเร็ว  เขาจึงค่อยยกริมฝีปากเล็กน้อย

          “ที่ว่านิดหน่อย แน่ใจหรือครับ”

          “โอ้ยครับ  ไม่ใช่เรื่องยุ่งยากอะไร เรื่องเล็กๆน้อยๆ ไม่มีอะไรพิเศษหรอกครับอย่างท่านปัถวีก็ทำได้สบายๆ”

          “แหม ถ้ามันเป็นเรื่องเล็กๆน้อยๆจริงอย่างที่คุณไซน์ว่า งั้นคงหาใครมาทำก็ได้ไม่ลำบากนี่ครับ คงไม่ต้องให้คนธรรมดาที่ไม่มีอะไรพิเศษอย่างผมช่วยก็ได้มั้งครับ”

          “อืม ก็ไม่ใช่อย่างนั้นหรอกครับเรื่องนี้ต้องให้ท่านปัถวีช่วยเท่านั้น  คนอื่นคงทำไม่ได้”

          “เอ้ แล้วอย่างนั้นจะเรียกว่าเรื่องเล็กน้อยหรือครับ”

          สองคนที่สนทนากันอยู่นั้นเต็มไปด้วยรอยยิ้มทั้งที่วาจานั้นเฉือนกันไม่ลง ไม่มีใครยอมลงให้กันแม้แต่นิด  ไซน์หัวเราะหึๆ ดวงตาวาววับเมื่อเห็นท่าทางที่เกมเมอร์ทำท่าสบายใจ  เขาสนุกไม่น้อยกับการต่อรองที่อีกฝ่ายแสดงให้เห็นถึงความชำนาญที่จะใช้วาจาผูกมัดจนเป็นฝ่ายได้เปรียบเช่นนี้

          “ถ้าสำหรับท่านปัถวีถือว่าเป็นเรื่องเล็กน้อยมากครับ”

          “ถ้าเรื่องที่สำหรับคนธรรมดาอย่างผมยังเป็นเรื่องเล็กน้อย  คนอื่นคงยิ่งกว่าจิ๊บจ๊อยสิเนี่ย”

          “ท่านปัถวีถ่อมตัวไปแล้วนะครับ  อย่างท่านปัถวีเรียกว่าธรรมดาได้ที่ไหน”

          “ยกย่องผมเกินไปแล้วครับ”

          “ไม่หรอกครับ 

          ไซน์ตอบพร้อมกับยื่นข้อเสนอต่อ “แต่ผมคิดว่าถ้าท่านปัถวียื่นมือเข้าช่วย รับรองว่าท่านปัถวีมีแต่ได้กับได้เท่านั้นล่ะครับ”

Writer's Talk
ขอที่สำหรับระบาย อธิบาย หรืออะไรก็ตามแล้วแต่ใครจะคิดก็แล้วกันนะคะ
ที่หายหน้าไปนั้น หนึ่งในวันที่ควรอัพและมีเซอร์ไพรส์ ไรท์เตอร์เกิดอาการสมองตัน หัวตื้อนึกอะไรไม่ออก เขียนอะไรไม่ถูก ทำให้เนื้อหาจึงค้างคาเช่นนั้น ต่อด้วยงานที่ถูกโยนโครมเข้ามาติดๆกัน ทำให้เกิดอาการดาวน์ซึ่งปกติเวลาเป็นแล้วมักจะทิ้งทุกสิ่งทุกอย่างที่ทำตามนิสัยคนธาตุลมที่ลมพัดลมเพ เอาแน่เอานอนไม่ได้   แต่ก็พยายามกระตุ้นตัวเองให้มาเขียน พยายามออกกำลังกายให้สมองโปร่ง แต่ก็ด้วยอากาศที่ฝนตกตลอดทำให้ร่างกายไม่ได้ช่วยสนับสนุนให้เขียนได้  ยิ่งมาเจอความเห็นสองความเห็น ไรท์เตอร์เลยเกิดอาการติสท์แตกขึ้นมาทันที  ตูจะเลิกเขียนแล้ว 
มานั่งนึกถึงเวลาไปไหนมาไหนต้องแบกโน้ตบุ๊คขึ้นรถหอบพะรุงพะรังไป เพื่อเขียนนิยายเวลาเดินทางทำไปเพื่ออะไร  ทำไมตูต้องมาอดนอน นั่งเขียนนิยายด้วยฟะ   ทำไมไม่ไปหลั่นล้าเป็นนักอ่านนิยายสบายๆ อยากเล่นเกมก็เล่น อยากดูหนังก็ดู อยากนอนก็นอน มานั่งเวิ่นเว้ออยู่หน้าจอคอมพยายามคิดว่าจะเขียนนิยายตอนต่อไปทำไม
บอกแล้วว่าไรท์เตอร์น่ะเป็นคนธาตุลม เป็นคนที่ตรงข้ามกับพี่วีนะคะ  อยากทำอะไรก็ทำ บทอยากจะเลิกก็ไม่มีปี่มีขลุ่ย ติสท์มากในระดับหนึ่ง นั่นคือทำตามใจตัวเอง  พอเกิดอาการน้อยใจ ติสท์แตกเลยว่าจะเลิกเขียนแล้วเรื่องนี้  ไม่งั้นก็เขียนต่อแต่ล๊อคห้องดีกว่า  คิดไปนั่น  จนกระทั่งได้คุยกับเพื่อนที่อ่านจากต้นฉบับไม่ได้อ่านในเวบ   ชีฟังเสร็จแล้วก็พูดสั้น  ไปสนมันทำไม  บอกไปเลย ก็ฉันอยากทำอย่างนี้มีอะไรไหม  ไรท์เตอร์เลยถึงกับได้สติ  เออ สนทำไม   รีดเดอร์ดีๆ น่ารักๆ ก็มีตั้งเยอะ  พร้อมกับอีกคนที่กระทุ้งซ้ำว่าถ้าไม่รีบอัพจะเริ่มแฉตัวจริงของไรท์เตอร์ (ช่างเป็นตัวกระตุ้นสมองให้โลดแล่นจริงๆ)
ดังนั้นก็ต้องขออภัยรีดเดอร์ทั้งหลายคนกับไรท์เตอร์ที่มีสภาพจิตปั่นป่วนคนนี้ด้วยนะคะ  ขอบคุณที่ยังเป็นกำลังใจให้กันเสมอมา  หวังว่าคงไม่เข้าใจผิดคิดว่าไรท์เตอร์อยากได้แต่คำชมนะคะ  ทั้งคำติ คำชม ล้วนแต่ยินดีเสมอ  แต่การถูกกระแนะกระแหนจิกกัดคงไม่ต้องบอกว่าไม่มีใครปรารถนา
Kiria

 

 

 



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
ออนไลน์อลวน อลเวง ONLINE ตอนที่ 35 : Patch 1.003 : รู้เรา (2) 100%) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 15991 , โพส : 142 , Rating : 714 / 146 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6

#142 : ความคิดเห็นที่ 5844
จะมาอัพอีกไมอาคะ อย่างน้อยถ้าอัพขอถึงตอนที่วิเจอเพื่อนก็ยังดีอยากดูตอนเพื่อนรู้ความสามารถของวิจนตะรึงก็ยังดี ขอบคุณคะ
Name : มุก [ IP : 1.47.74.22 ]
Email / Msn: -
วันที่: 2 สิงหาคม 2557 / 00:55

#141 : ความคิดเห็นที่ 5843
จะมาอัพอีกไมอาคะ อย่างน้อยถ้าอัพขอถึงตอนที่วิเจอเพื่อนก็ยังดีอยากดูตอนเพื่อนรู้ความสามารถของวิจนตะรึงก็ยังดี ขอบคุณคะ
Name : มุก [ IP : 1.47.74.22 ]
Email / Msn: -
วันที่: 2 สิงหาคม 2557 / 00:55


#140 : ความคิดเห็นที่ 5328
ฮ่าๆๆๆ สองคนนี้กินกันไม่ลง
PS.  If it does not go to hell and who will go to hell.
Name : Alangod< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Alangod [ IP : 58.9.116.181 ]
Email / Msn: i_love_doll_master(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 พฤศจิกายน 2556 / 21:17

#139 : ความคิดเห็นที่ 5225
หนุกหนานๆ
PS.  อยู่ไปก็ไร้ความหมาย หากไร้ชีวิตชีวา
Name : ้heisai09< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ้heisai09 [ IP : 27.145.230.182 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 พฤศจิกายน 2556 / 23:51

#138 : ความคิดเห็นที่ 5132
สนุกกกก
PS.  lll-Born to read-lll "_Books never die eternally_"
Name : ChinSarLeon< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ChinSarLeon [ IP : 182.53.203.167 ]
Email / Msn: conan2448(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 5 พฤศจิกายน 2556 / 19:48

#137 : ความคิดเห็นที่ 4777
Socooolllll
Name : Kool [ IP : 49.0.104.204 ]
Email / Msn: -
วันที่: 24 กรกฎาคม 2556 / 09:01

#135 : ความคิดเห็นที่ 4703
คราวนี้มีอะไรให้พี่วีทำอีกนะ
Name : บุปผาสีม่วง< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ บุปผาสีม่วง [ IP : 125.24.131.161 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 มิถุนายน 2556 / 21:01

#134 : ความคิดเห็นที่ 4355
มีอะไรให้ทำอีกแล้วสิ ^^
Name : Lala [ IP : 125.25.51.101 ]
Email / Msn: -
วันที่: 10 กุมภาพันธ์ 2556 / 13:42

#133 : ความคิดเห็นที่ 4062
เฮเบียรักไรเตอร์น้า (เสียงหวานหลอกลาง คิดอยากอ่ายอย่างเดียวน่ะสิ!!)
ฮ่าๆล้อเล่น เฮเบียเคยแต่งนิยายเหมือนกัน... ครึ่งหน้ากระดาษ... ยังไม่เริ่มเนื้อเลย
ตอนนั้นคิดว่า เนื้อเรื่องแสนว่างเปล่าและโครตไม่มีเหตุผล เฮเบียเลยเลิกๆไป ด้วยอาการท้อใจ(กับตัวเอง) พอมีคนมาชมๆนิดๆเท่านั้นแหละ...

ฮือออออๆๆๆๆ ซึ้งใจจริงๆๆๆๆๆ

อา...แต่ก็ยังแต่งไม่เสร็จอยู่ดี (ผ่านไปสามปีแล้วยังครึ่งกระดาษเช่นเดิม)
เพราะฉะนั้น เฮเบียเป็นกำลังใจให้ไรเตอร์ ผู้แต่งนิยายได้สุดยอด ! รักคะ จาก เฮเบีย
PS.  คนคนหนึ่งอาจทำอะไรผิดพลาดได้หลายอย่าง เเต่สุดท้ายมันจะกลายเป็นความพ่ายเเพ้ไปจริงๆ
Name : เฮเบียนัม บราวน์< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ เฮเบียนัม บราวน์ [ IP : 115.87.234.27 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 28 ธันวาคม 2555 / 09:37

#132 : ความคิดเห็นที่ 3875
ช่วยอะไรน้าาาา >O
PS.  ไม่ว่าความรักมันจะจบลงแบบไหน แต่เมื่อมันเกิดขึ้นแล้ว มัน "สวยงาม" เสมอ
Name : Daiice< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Daiice [ IP : 171.4.169.245 ]
Email / Msn: daiice.s48(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 พฤศจิกายน 2555 / 22:35

#131 : ความคิดเห็นที่ 3294
คิกๆ...น่าสนุกไม่น้อย...

จะรอดูต่อไปปปปปปปปปปปปป
Name : นักอ่าน...lnwcool< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ นักอ่าน...lnwcool [ IP : 171.4.124.151 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 22 ตุลาคม 2555 / 13:18

#130 : ความคิดเห็นที่ 2822
ภารกิจมาอีกแล้ว สองคนนี้กินกันไม่ขาดเลย
Name : JENNYHA< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ JENNYHA [ IP : 58.9.65.199 ]
Email / Msn: jidapa_jenny(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 16 ตุลาคม 2555 / 13:22

#129 : ความคิดเห็นที่ 2379
แบบว่า...อย่าไปสนใจมันเลยนะไรท์เตอร์
คนเราน่ะ มันมีกิเลสแตกต่างกันไป...
ถ้าไม่ชอบ ก็ไม่ต้องมาอ่าน
ไม่ต้องง้อมัน คนที่ชอบ
มีเยอะกว่าแน่นอน
Name : ชิวเฟิง [ IP : 183.89.76.78 ]
Email / Msn: som-pong999(แอท)hotmail.co.th
วันที่: 8 ตุลาคม 2555 / 11:47

#128 : ความคิดเห็นที่ 2212
ภารกิจป่าวนะ
PS.  นิยายที่มีนักอ่านเงา คิดซะว่า " งานเขียน " ของเรา PerfecT นิยายทุกเรื่อง " คนๆนี้ " ไม่ คิด " แบน " เพราะมันมาจาก " จินตนาการและความตั้งใจ "
Name : บังเอิญอ่าน< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ บังเอิญอ่าน [ IP : 1.1.207.238 ]
Email / Msn: lovekh129(แอท)gmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 6 ตุลาคม 2555 / 15:35

#127 : ความคิดเห็นที่ 1874
(/เอียงคอ) เอ เราก็ไม่ใช่นักอ่านมือฉมัง รายละเอียดอาจจะไม่แน่น แต่เราคิดว่า เกือบสองพันคอมเม้นต์ในเอ่อ.. (/มอง) 39 ตอนนี่ เป็นการประสบความสำเร็จเลยนะคะ เพราะอย่างนั้น เราว่าไรเตอร์ไม่ควรกดดันตัวเองด้วยคอมเม้นต์ และเชื่อมั่นใน (ความติสต์ของ) ตนเอง พยายามต่อไปค่ะ นักเขียนที่มีผลงานเป็นรูปเล่มทุกคนผ่านจุดนี้มาแล้ว! ^O^
PS.  อ่อนแอ เปราะบาง นี่สินะคือมนุษย์?
Name : Q-ry-z OwO ~< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Q-ry-z OwO ~ [ IP : 49.49.26.227 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 5 ตุลาคม 2555 / 00:59

#126 : ความคิดเห็นที่ 1869
สู้ๆ 

Name : rinriko< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ rinriko [ IP : 124.120.146.166 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 5 ตุลาคม 2555 / 00:14

#125 : ความคิดเห็นที่ 1860
จะให้ทำอะไรนะ
Name : ฝนธารา< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ฝนธารา [ IP : 223.204.141.95 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 4 ตุลาคม 2555 / 23:39

#124 : ความคิดเห็นที่ 1833
โห มีแต่คนมาเม้นเลยนะตอนนี้
กลัวไม่เขียนต่อครับ
เม้นเป็นร้อยเลยนะเนี่ย
สู้ๆนะเขียนต่อไป
รีดเดอที่น่ารัก(?)คนนี้
จะติดตามต่อไปครับ
PS.  คำบางคำคนพูดไม่เคยจำ แต่คนฟังไม่เคยลืม...
Name : GooRen< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ GooRen [ IP : 223.205.122.65 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 4 ตุลาคม 2555 / 20:22

#123 : ความคิดเห็นที่ 1726
น่นสิครับไปสนมันทำไมมี รีดเดอร์ดีๆหลายคนที่รอรับชมรับอ่านกันเยอะแยะ
Name : inasba< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ inasba [ IP : 183.88.21.156 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 ตุลาคม 2555 / 20:19

#122 : ความคิดเห็นที่ 1712
ผมคนหนึ่งแหละที่ติดตามนิยายของไรเตอร์
อย่าไปสนพวกมีการศืกษา แต่ไร้สามัญสำนืกเลยครับ
เป็นกำลังใจให้ สู้ๆ
PS.  ผมชอบอ่านิยาย
Name : เทพกาบริเอล< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ เทพกาบริเอล [ IP : 202.144.184.147 ]
Email / Msn: Darkrai_Reven(แอท)hotmail.com ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 ตุลาคม 2555 / 16:02

#121 : ความคิดเห็นที่ 1705
ไร้เตอร์ค่ะอย่าน้อยใจเลยค่ะ....
อย่างท่ีเม้นอื้นๆ บอก ให้ดูยอดวิว.....มีคนติดตามอ่านแค่ไหน...ถ้าแต่งไม่ดี..ไม่วิวเยอะขนาดนี้หรอก
คนท่ีติดตามนิสัยดีๆ ยังมีอีกมากมาย.... เดี๋ยวนี้มีกันทุกเรื่องเลยนักอ่านเกรียน...เข้ามาก่อกวน ...หยาบคาย
เข้าใจว่าท่ีบ้าขาดความอบอุ่านเลยเข้ามาเรียกร้องความสนใจ
อย่าง mso มีเข้ามาก่อกวนแถมยังลากผู้แต่งนิยายเรื่องอื่น ๆ ว่าแต่งดีกว่า...ทำให้เกิดความแตกแยกของแฟน ๆ อีก
อย่าไปใส่ใจเลยค่ะ....
ถ้าไร้เตอร์ไม่แต่ง..... มีคนลงแดงตายหลายคนแน่ค่ะ
Name : เมฆร่าเริง< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ เมฆร่าเริง [ IP : 27.55.13.87 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 ตุลาคม 2555 / 11:55

#120 : ความคิดเห็นที่ 1677
55555555555+

ท่าน มหาเทพไรเตอร์ ยกเลิก สกิล ค้างแล้ว 55
Name : นักอ่านโลเล< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ นักอ่านโลเล [ IP : 49.48.166.157 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 2 ตุลาคม 2555 / 23:36

#119 : ความคิดเห็นที่ 1676
อ่านตอนนี้รู้สึกพี่วีแปลกๆๆไม่เหมือน คนหนุ่มที่ให้ความเคารพผู้ใหญ่หรือคนรู้จักในเกมเลย (ถ้ารู้ว่าคุฯไชน์คือคนเดียวกัน)  ก็น่าจะพูดดีๆๆว่านี้นะครับ ตอนเหมือนเหมือนคนทำธุรกิจ กับคนที่เจอกันครั้ง2ครั้ง แต่ไม่สนิทด้วย ทั้งๆๆที่เหมือนเก่าก็ไชน์ชวนมามากมาย
Name : แฟนพันธ์อ่าน< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ แฟนพันธ์อ่าน [ IP : 49.49.123.189 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 2 ตุลาคม 2555 / 23:27

#118 : ความคิดเห็นที่ 1665
มีคนตามอ่านเยอะก็จะมีคนตามมาด่ามาแซวบ้างเป็นธรรมดา
ทำที่ชอบครับ ความเห็นไหนไม่ชอบก็อย่าไปสน
Name : pleza009< My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ pleza009 [ IP : 171.97.76.57 ]
Email / Msn: - ส่งข้อความลับ
วันที่: 2 ตุลาคม 2555 / 22:00

หน้าที่ 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

"หนังสือสดใหม่ ประจำเดือน พฤศจิกายน 2557"

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android